Nie będzie Festiwalu Pendereckiego, będzie "Sac...

[Gość: muzyk]

no i dobrze! nareszcie bedzie cos dla ludzi i o wiele taniej!
Trzeba to poprzec, pojsc na koncerty, zachecic turystow.

[Gość: muzyk2]

Swięta racja-wolność od dyktatu!!!

[Gość: skrzypek_ na_ dachu]

I bardzo dobrze! Szczegolnie intryguje mnie ta "Carmina Burana".
Musze sie wybrac...

Nie będzie Festiwalu Pendereckiego, będzie ...

[Gość: Jerzy]

Najwyższy czas powstrzymać to rozbuchanie Pendereckich. Brawo !
W sumie więcej straci (moralnie) Penderecki niż Kraków.

[damakierowa]

Chwileczke, moze sie nie znam ale co to znaczy, ze zabronil grania swojej
muzyki w Filharmonii? Czy ktos sie pytal Mozarta albo Bacha czy mozna ich grac?
Rozumiem, a moze to jest zemsta na poziomie przedszkolaka...

DK

KTO SŁUCHA PENDERECKIEGO? KOGO JEGO MUZYKA WZRUSZYŁA?

[Gość: free mind zone]

Ten facet naprawdę zdaje się żyć w iluzji, że jest wspołczenym
Bachem.
Tymczasem już za życia jego muzyka ma wartość co najwyżej
muzealną.

[Gość: Yurek]

Rzygac sie chce jak sie tego slucha. Motto Polakow : daj Boze
wszystkiego najgorszego temu z nas, ktoremu cos sie udalo i
ktory zdobyl uznanie na swiecie. Miech bedzie swojsko,
niewysoko, przytulnie i z Najswietsza Maryja Krolowa Korony
Polskiej i patronka Zakonu Najswietszej Maryi Panny czyli
Krzyzackiego. Gowno w Galicji i priwislanskim kraju bylo zawsze
i bedzie.

[Gość: Franek]

To spieprzaj eurofilu słuchać tego za granicę... Jeśli jeszcze
tego nie zauważyłeś, to na temat gustów się nie dyskutuje... Te
jego wypociny mogą naprawdę się nie wpadać w ucho... Bach się
obronił, Mozart także... Zobaczymy czy nasz "artysta" będzie
pamiętany za kilkadziesiąt lat przez kogoś innego niż tylko
historyka sztuki... Ja uważam się za klasyka: lubie starych
mistrzów pędzla (rzygać mi się chce na wypociny dzisiejszych
pseudoartystów, którzy braki w talencie kompensują tutpetem)oraz
starych kompozytorów (w muzyce klasycznej)... Pozdrowienia...

Droga Pani Kierowa!

[Gość: Prawnik]

Proszę przeczytać sobie ustawę o ochronie praw autorskich a
potem ewentualnie komentować decyzje kompozytora.

Prawniku

[trudny2002]

Owszem ustawa wyraźnie wskazuje....jednak równie wyraźnie mówi o tym co zostało
już sprzedane.
Niezbywalne są okeslone prawa autorskie, zaś co do tej części która jest już
zbyta decydować może właściciel.
Więc co do tych wykonań...
Pozdrawiam
trudny

[Gość: Florian Nieuważny]

No wreszcie!. Kraków uwolnił się od Pana na Lusławicach i sam
zorganizuje festiwal prawdziwie wielkiej muzyki. Dość już mam
bufondy i arogancji PP. Pendereckich. Ja wiem, że występowanie w
roli mecenasa festiwalu beethowenowskiego to wielki splendor dla
kolegi Beethovena. Bo od dłuższego czasu można odnieść wrażenie,
że wszystkie te zabiegi i działania slużyć mają wykreowaniu
drugiego co wielkości (a może równorzędnego Beethovenowi)
kompozytora za jakiego uważa się pan. Penderecki. Ale tym razem
Państwo Pendereccy "zaprzęgneli i się konie urwały i poniosły".
To dobrze dla muzyki, to dobrze dla Krakowa i dobrze dla PT.
Pendereckich, bo chrześcijański grzech pychy królestwa
doprowadzał do upadku i tego oszczędził pp. Pendereckim krakowski
magistrat swoją decyzją. Amen

Nie wiem czy to prawda...

[trudny2002]

jednak Twoje wskazanie na fakt podobieństw wielkości kompozytorów nakazał mi
dostrzec iż ten nieżyjący pod koniec żywota był jak pień głuchy.
Czy głuchota, też na argumenty, to przypadłość analogiczna i dająca
rzeczywiście posadzić ich obok siebie?
trudny

BURAK

[Gość: meloman]

Jeżeli ma się żonę "blondynkę" trzeba używać wlasnego rozumu.
Napompowano Pendereckiego jak 1-majowy balon, a to poprostu
zwykły burak

To nieładnie...

[trudny2002]

tak zwykły burak o tak wyjątkowym kompozytorze.
A a propos tej żony...wszak wiesz, że miłość bywa ślepa.
A kompozytorzy głusi.
Głownie ci wilcy. Choc tak naprawdę to jeden...
trudny

[Gość: Nikt]

ach tam nieładnie, nieładnie. Niech Filhramonia częsciej gra młodego Marcela
Chyrzyńskiego, kłaść lachę na Pendereckim i jego żonie. Niech do spółki z
Preisnerem, którego też tak starsznie męczy przebywanie w ojczystym kraju i z
Ewą Demarczyk, której miasto Kraków tez powiedziało "nie" - niechże oni założą
sobie tercet czyli kwartet i niech sobie urządzają festiwale z własnych pensji
i honorariów. Jakoś były w Krakowie Festiwale Miłosza, Szymborskiej, Wajdy i
takich kwasów nie było, a pamiętam juz wówczas, przed rokiem 2000 były
problemy z Pendereckim z powodu gigantomanii i megalomanii pani Penedereckiej,
która zreszta skrajnym buractwem wykazała się powielokroć. Wsadzić ja do
mercedesa, wrzucić granat i wstrząsnąć, ćwikła na zime jak marzenie
Mnie tam nikogo nie żal.

[trudny2002]

No to naprawde nieładnie, zeby tak do jednago wora i państwa P. kompozytorostwa
i Preisnera i Demarczyk...Preisner wspominał o wyjeździe lae po pierwsze
przyczyna była diametralnie różna i jakby na to nie spojrzeć tybet mu pomaga...
Demarczyk zostanie kim jest i to bez względu na krętość loków pani
kompozytorowej i twoje szanowne zdanie, a Miłosz, Szymborska...???
To jeszcze skarbie Mrożek, Zagajewski i wiele innych osób, tylko po co mieszać
ich do jakiegoś sporu o kasę????
A prpos, a rozliczyła już Pani Penderecka te nieścisłości o które upomionało
się Ministerstwo kultury a dotyczace minionego Festiwalu Bethowena???
trudny

[Gość: regalica]

Penderecki to relikt PRL-u ,trzeba iść z duchem czasu i dać
szansę młodym twórcom.
Muzyka powinna być dla wszystkich ogólnie dostępna.Penderecki
może dla wąskiego grona swoich wielbicieli wynajmować sale
koncertowe,jest tak słynny,że napewno sale będą pełne.
Ciekawe czy napisane i sprzedane przez niego utwory mogą być
odtwarzane bez zgody właściciela.

[Gość: fiuta]

ależ Wy macie szczęście w tym krakówku! nie dość że was
penderecja od siebie uwolniła, to jeszcze w zamian
dostajecie Arvo Paerta i Orffa!
możecie sobie tez narzekać na tę Waszą p.Gilarską - ale
pomysł imprezy "Sacrum Profanum" jest za dychę!

[yalung]

Tak pieknie, wszyscy zachwyceni!
Zadowolona Pani Elzbieta, zadowolony Mistrz
Zadowoleni sluchacze i mieszkancy Krolewskiego grodu
Zadowoleni urzednicy i pracownicy wydzialu promocji

Bez zartow, ja tez zachwycony! Nigdy, ale to przenigdy nie moglem odnalezc nic
w muzyce Pendereckiego! Bardzo mnie ciesza jego sukcesy na miedzynarodowa
skale, bardzo cieszy slawa nazwiska Mistrza i jego zony (moze zla kolejnosc?)

Sa swietni wspolczesni: jest Gorecki, jest Kilar, jest wspomniany Marcel
Chyrzynski. To nieprawda ze muzyka ma cieszyc masy; ma byc sztuka, ma przenosic
w swiat uniwersalnych albo calkiem subiektywnych przezyc, odczuc zmyslowych.
ale niech znam wreszcie kogos kogo zachwyca muzyka Pendereckiego!

Niemniej, Pani Elzbieto, Panie Krzysiu: dziekujemy!
Bardzo nam milo ze slawe Krakowa tak Panstwo roznosili po swiecie jak umieli,
ze cieszylo Panstwa miasto ile potrafilo, bylo natchnieniem do dzialania.
Zreszta: przez rece Mistrza (zartuje troche) przeszedl konkurs z ktorego znamy
lepiej takich Mistrzow jak Motion Trio (!!!), Muzykow ktorzy poruszaja naprawde
do glebi, ktorych z koncertu w katedrze wiedenskiej nie chca wypuscic oklaski.

A moze ktoregos dnia, gdy juz Panstwo zatesknia za starymi smieciami:
zapraszamy, moze zechca wrocic, wypic kawe na Krakowskim rynku!

My tymczasem - do dziela! Muzycy - szukajcie muzyki, wrazliwosci, dzielcie sie
nia najczysciej jak potraficie. Mieszkancy miast i wsi - na sale koncertowe, do
Nowej Huty, kupowac bilety, zachwycac sie lub krytykowac!

Pozdrowienia dla wszystkich
Y

[Gość: rupert23]

Kilar od lat uprawia kicz. Nic dziwnego, że kocha go masowa publiczność. Od
Góreckiego wolę zdecydowanie Szymańskiego, o którym, nie wiedzić czemu, się
zapomina. Koncert w hali fabrycznej pokazał w filmie "Dyrygent" Wajda. Tam też
chodziło o TV i udawany melanż kultury wysokiej i robotników. Pomysł
Gilarskiej, to tandeta.
Od jak dawna Carmina Burana i Bolero RAvela kojarzy się muzycznej publiczności
z kiczem, a nie ze sztuką wysoką?..

Czyliż to spotyka sie grono

[trudny2002]

miłośników muzyki...muzyki wysokiej?
Czy was przygięło, słuchacze o wysublimowanym smaku?
Orff... Ravel...do tego Kilar i Penderecki i ta koncepcja o rzekomym
podobieństwie, że Wajda w Dyrygencie, i że to masy i sztuka?
Czy Was , słuchacze subtelni gnie i prostuje naprzemian?
Wysoka muzyka, wysokie malarstwo i rzeźba...wysoka sztuka...
to przegaduchy akademickie i wymysły podobnych dzisiejszym krytykom teatru,
filmu, muzyki i sztuk plastycznych...
A taki Vicek van Gogh co to nikt mu złamanego szeląga za życia za bodaj
płócienko nie dał, to było wysokie malarstwo?
A Schiele? A Balthus? To samouk czy wysoka sztuką zajmujący się pacykarz?
A jakby tak zagrać w Holandii to niżej będzie niż w Nepalu?
Jak okładeczka złota i jak nazwisko wypisane to łatwo opowieści snuć, ale jak
zapis słabo czytelny, a autor między kielichami mamrota płatnikowi, ze jeszcze
chce coś napisać...to upadek, to niziuchno...
Harfy Papuszy albo Ludźmierskie Nieszpory jak zagrane w gorach i w szerokim
polu i dla wyfraczonych , a górale zostają w chałupach...to wysoka sztuka? A
jak do tego po ziemi wlec hasiorowe sztandary, a wyświetlić na scianie remizy
Almodovara, Felliniego, Antonioniego...
A nawet jak ten Nigel K. wpół gęby poziomki żuje , a drugą połową sie uśmiecha
grając na ulicy?
A Urbaniak...
Nie chce mi się ...więcej pisać, ale piwa się nie napiję.
Idę na spacer...i potem na bal z bardzo zimną wódą...
trudny

do trudnego2002

[Gość: rupert23]

Nie mieszajmy czekolady z cebulą, ani sztuki wysokiej z Nieszporami
Ludźmierskimi. Trzymajmy się też muzyki, bo rozmowa i o sztukach plastycznych
i o teatrze, literaturze i muzyce wyrzuci nas bardzo daleko w kosmos.

Mozna selektywnie,

[trudny2002]

jednak dlaczego ograniczać wrażliwość człowieka jedynie do mozliwośći jego uszu
i takiej transmisji?
Dlaczego życzysz sobie rozważać jakikolwiek kawałek sztuki w oderwaniu? Czy
zmysł funkcjonuje choć jeden samodzielnie?
A harmonia...???
To nie jest mieszanie czekolady i warzyw, choć i takie zdaje sie być twórcze i
wcale nieabstrakcyjne, a jeśli tak sadzisz, to rzeczywiście dopuszczasz jedynie
ograniczoną sztukę...tylko czy to wtedy sztuka?
trudny
Nie myślę wieść sporu, ale żyć bedę raz i dlatego pozwól niechże sobie pełną
piersią odbieram niczego nikomu nie odbierajac...
:-))trudny

[Gość: rupert23]

Z Orffa, Ravela, Kilara, Pendereckiego (przyprawiając Wajdą) oraz z van Gogha,
Schielego i Balthusa zrobiłeś koktail muzyczno-malarski, poczym dosypałeś do
niego okruchów filmowych w postaci Almodovara, Antonioniego i Felliniego.
Doprawiłeś wszystko miejscową przyprawą, tj. Pawluśkiewiczem i Hasiorem, i tak
oto, podałeś w jednym tyglu zbyt nabrzmiałą mieszankę.
A prywatnie, słucham namiętnie muzyki, gruntownie studiuję sztuki plastyczne
posuwając się do licznych podróży, często odwiedzam kino i nadal wydaję
pieniądze na książki.

Ja ich nie mieszam

[trudny2002]

nie śmiałbym, a i czułbym się zmieszany...
Tylko wyrzuciłem kilka nazwisk, kilka dyscyplin i jeden przecież cel. Różnie
pojmowany także przez autorów. Mało tego, to przecież tak samo otrzymujesz
propozycje od życia na bieżąco. Nawet w mniejszym porządku...
Jak to prywatnie?
Czy znaczy, ześ dotąd rozmawiał ze mną nie prywatnie?
Ja też książkę gromadzę, czynniej zajmują mnie sztuki dla oka jako pierwszego
odbiorcy sygnału, ale rad słucham...I nie jedynie muzyki, ale drugiego
człowieka.
Tygiel...powiedziałeś tygiel. To nie może być tygiel, tygiel jest uproszczeniem
i stąd potem takie Penderecko ludyczne konfrontacje.
pozdrawiam
trudny;-)

trudny..

[garg_ul]

Ty to czasem naprawdę trudny jesteś ;))

___________________________
Czarnowidzę, bo jasnowidzę.

garg...ul

[trudny2002]

a co narozrabiałem gdzieś?
trudny
Ty masz na imię Urszula?

No to biorę psa

[trudny2002]

i idę na spacer...
trudny
A raczej to pies mnie wyciąga...
dobranoc wszystkim, lodożercom, melomanom i ekspertowi od okien, a także
facetowi i łebskiej ekipie...
do miłego dnia
trudny

[Gość: rupert23]

Ciekawi mnie bardzo, jakiej rasy masz psa...

A czemu?

[trudny2002]

To żadna tajemnica. Setera.
Pozdrawiam
trudny

[garg_ul]

> Ty masz na imię Urszula?
Już kiedyś kwestię płci swojej wyjaśniałEm. I nie, nie mam ;P

___________________________
Czarnowidzę, bo jasnowidzę.

[Gość: monty]

> Jeżeli ma się żonę "blondynkę" trzeba używać wlasnego rozumu.
> Napompowano Pendereckiego jak 1-majowy balon, a to poprostu
> zwykły burak

Przyznać muszę szczerze, iż poziom dyskusji na niniejszym forum, wyraźnie
wskazuje na wyjątkowo wysoki stopień zaawansowania wypowiadających się.
Zebrała się tu, jak mniemam, śmietanka naszej narodowej inteligencji, ludzi
oczytanych, potrafiących w sposób rzeczowy wymieniać argumenty. Bezstronność,
rzeczowość, brak uprzedzeń, umiejętność oceny rzeczywistości w sposób
realistyczny, niezależny od osobistych upodobań i emocji, to codzienność dla
forumowiczów. W kwestiach roztrzygania o wielkości muzyki są jak "muzyczni
mecenasi". Profanując tradycyjny repertuar, zachwalając go jako świętość i
ożywiając go jak trupa, potwierdzają tym samym tylko swój stan świadomości, bo
dla nich ofiarnie wywalczona harmonia klasycyzmu wiedeńskiego i wybuchowa
tęsknota romantyzmu stały się równie popularne jak kolejna dekoracja
mieszkania. Chciałoby się niemal za najlepszych w tej materii uznać
tych "kulturalnych słuchaczy", którzy na Lutosławskiego czy Bouleza reagują
gładkim: "tego nie rozumiem". Rzekoma skromność i rzekome znawstwo tej
wypowiedzi służą tylko pseudoracjonalnemu zamaskowaniu wściekłości. Tymczasem
muzyka uczestniczy w tym, co nazywam rozszczepieniem sztuki na banał i
awangardę. Banał to kicz (huta - fajerweki - Orff), dyktatura zysku nad
kulturą, który dawno zawładnął muzyką mimo jej elitarności. Dlatego słuchacz
dążący do wykrycia prawdy w rzeczywistości estetycznej jest zdany na samą
tylko awangardę, wygnaną z kultury oficjalnej. I na koniec: każda muzykę, nam
współczesną, widzimy przez pryzmat muzyki dawnej, przez pryzmat dawnych (a
właściwie dziś nieużytecznych czy zgoła szkodliwych) nawyków słuchowych,
przez "stare" też pojmowanie wyrazu muzyki. Nowa muzyka oglądana i słuchana, a
co więcej — wartościowana na podstawie tych zużytych doświadczeń — będzie
zawsze trudna, niedostępna, abstrakcyjna, nie mająca nic wspólnego
z "prawdziwą" muzyką, a może zgoła niedobra, jak to stwierdzają z reguły
autorzy myśli o kryzysie współczesnej sztuki. Mówi się: w tej muzyce nie mogą
powstać arcydzieła, dalej udowadnia się niemal, że nie mogą, po czym — po
kilkudziesięciu latach — jeszcze ci sami ludzie często stwierdzają, że okres
poprzedni był bogaty w dzieła wartościowe, tyle tylko, że trzeba je było
odkryć...

Pozdrawiam serdecznie
monty

Wtorkowy aspirant

[trudny2002]

Monty, nie wiem czy wtorek sierpniowy, jak zresztą każdy inny poranek powinien
jak głęboka studnia , być ciemniejszy z wyciszonym i posępnym lustrem. Nie wiem
czy deklaracja o tym iż jeśli dobre to musi być w odbiorze nawet złe takiemu
wtorkowi odpowiada.
Jednak z drugiej strony jedynie temu zawdzieczać moze każde kolejne pokolenie
bodaj coś któremuś z reprezentantów popredniego. tyle, ze reprezentacja pojawia
się post factum, a bieżący czas jest trochę jak melanżowa tkanina.
Nie zatyka nikt uszu innym, jednak sprowadzenie wszystkiego do uszu jedynie, a
resztę do koktailowego mieszalnictwa z pominięciem sfer odczuwania , które
subiektywne, to naprawdę nie mogą być aspiracje sierpniowego wtorku.
Najlepiej, bo najspokojniej mają pewnie ci którym wystarcza odróżnianie stanu
grają od nie grają.
Najlepiej , bo bez emocji mają ci którzy odróżniają widać od nie widać.
Tylko czy właśnie tak ?
I tak i nie. Szansa kazdemu dana, a jeśliby każdy korzystał niektórym byłoby
zbyt gęsto.
Pozdrawiam i nie zżymam się ale i nie planuję się golić...
trudny;-))

[Gość: monty]

> Szansa kazdemu dana, a jeśliby każdy korzystał niektórym byłoby
> zbyt gęsto.
A że zbyt mało korzysta, to - nie po raz pierwszy w historii - lansuje się
dyletantów jako wielkich kompozytorów, wymuszając dla nich uznanie społeczne,
w hutach z fajerwerkami grając, przy pieśniach żałosnych tkliwiąc.

Gust dyskusji jednak nie podlega...

[trudny2002]

trwałość i przetrwanie też nie wystarcza jako dostateczne świadevtwo
prawdziwości. Prawdziwość niekiedy jest nieodbieralna.
Złuda więc? Może , a zręczne manipulowanie na bieżąco wystarcza. Tak jak chleb,
wielu lubi kiedy świeży i skórka na nim chrupiąca, zaś czerstwy i świnie bez
szemrania papusiają...jeśli z mlekiem ;-)))
trudny

[Gość: monty]

Ale warto sobie zdać sprawę z faktu, że to, co kiedyś było piękne, może dziś
stać się przedmiotem oceny negatywnej z punktu widzenia wartości. Muzyka
minionych stuleci obfituje w arcydzieła, lecz są to arcydzieła określonego
czasu. Gdyby IX Symfonię napisano nie przed 180 laty, lecz dziś — byłby to
niewątpliwie smaczny kąsek dla krytyki muzycznej. Dziełu nie pomogłaby
nawet "Oda do radości" (w zastępstwie hejnału grana), a jego autor byłby
przedmiotem drwin, o ile — jako grafoman — byłby w ogóle przedmiotem
czegokolwiek. Tyle — aby rozwiać złudzenia co do niezniszczalności arcydzieł i
ich "wiecznej aktualności". Ale też na odwrót: to, co dziś pojmowane bywa jako
piękne, wartościowe i dowodzące doskonałego smaku artystycznego autora, stanie
się z biegiem lat odległe od nowych ideałów piękna. Czy tzw. nowa muzyka może
być zatem ...piękna? Twórca buduje kryteria porównawcze na tych rezultatach
estetycznych, które traktowane osobno możemy nazwać mianem piękna. W sumie są
one tym, co nazywamy smakiem artystycznym. W muzyce (choć nie tylko) oznacza
to świadomość konieczności poszukiwań i wyjścia poza krąg martwych środków.
Słuchając zatem nowych kompozycji, posądzajmy niektóre z nich o piękno. Będzie
to rozsądne, i korzystne. Dla nas samych.

I własnie dlatego

[trudny2002]

dyskusja o gustach staje się bezprzedmiotowa.
Dyskusja w kręgu pojęć dobre , a ładne jest też poza moimi możliwościami
zajęcia stanowiska . Nie wogóle, ale takiego aby można było prowadzić
kiedykolwiek i jakąkolwiek rozmowę. I to z każdym...
Poza tym , ze cenię niektóre zjawiska bez względu na ich pochodzenie i wiek,
cenię sobie możliwość spotykania innych ludzi, innych zdań innych postaw. Nie
można zadać obowiązku prawnego aby perfekcyjny piekarz czy telefonistka
wzruszai się wtedy kiedy "trzeba"...
Trwałość? Bez trwałości nie ma szansy na późniejsze poznanie. Zobacz egipskie
architektoniczne osiągnięcie w budowie grobowców; dziś niewykonalne, a i dziś
osnute tajemnicą jak wykonane. czy jeśliby nie materiał i solidność realizacji,
wiedziałbyś i Ty i ktokolwiek, cokolwiek na ten temat?
Czy krzyżyk królowej Tamar, jubilerski kunszt Gruzji, jeśliby był drewniany ,
ktokolwiek miałby szansę spotkac go dziś?
Czy jeśliby nie jakość farb Pompei....czy jeśliby nie należyta staranność w
doborze tartych minerałów, ktokolwiek poznałby fascybnacje barwą niektórych
Mistrzów pędzla...
czy jeśliby nie dbano rzemieślniczo o szansę przekazu...
Dlatego nie spierałbym się o to czy wykonania kompozycji takich lub innych czy
to na tafli jeziora czy to na hali starej huty czy w górach są czy mogą być
wydarzeniem. Ale rezygnować z nich? Dlaczego?
Pewnie, ze dziewięćdziesiąt kiolka na sto takich koncepcji to bzdura...ale o
tym dopiero po, można powiedzieć.
Szkoda, ze muszę brać się do zajec, szkoda, bo zgadnienie jest szerokie i
niewątpliwie zajmujące.
Ma też i aspekt - potrzeba nie potrzeba i element aspektu...komu???
trudny

Brawo monty!!!

[Gość: rupert23]

Moja żona, która czasem zagląda mi przez ramię na monitor komputera, jakiś
czas temu zaczęła się martwić, czy ze mną wszystko w porządku. Nie wiedzieć
czemu, tkwiłem na różnych forach internetowych i wymieniałem uwagi z
gówniarzami na tematy, o których nie mieli oni pojęcia. "Dyskutuję z głosem
ludu" - mówiłem na usprawiedliwienie. Dzisiaj spotkałem montego, bratnią
duszę, kogoś, kogo się czyta z radością, z kim zgadzam się w zupełności.
Dotąd myślałem, że jedynym sensem pisania w internecie, będzie powolne
sączenie sensu w bełkot, dziś widzę, że można tu spotkać innego błędnego
rycerza.
Przy okazji pozdrawiam trudnego2002. Twój seter jest rudy?

Irlandzki

[trudny2002]

to i rudy. Do tego suka...
trudny
pozdrowienia...
A z ludem pogadać czemu nie? czasem przecież i wielość pokornieje;-)))

monty,

[yalung]

a co to znaczy, ze "Twórca buduje kryteria porównawcze na tych rezultatach
estetycznych, które traktowane osobno możemy nazwać mianem piękna"?
dla mnie to chyba za madre..
nie posadzam siebie o tworzenie sztuki, ale kiedy juz zdarza mi sie cos
tworzyc, to nie siegam do zadnych kryteriow porownawczych, nie zastanawiam sie
co o tym co pisze pomyslalby Rilke, Hrabal. cos gdzies w jakims zaulku swiata
zdarzy mi sie przezyc, niekiedy calkiem niespodziewanie, i gdzies sie to w
srodku kolacze az potem sie wyleje na przyklad z fiolki z atramentem. czy to
piekne?
piekne jest dla mnie to co mi sie przydaza, swiat w swoim drobnym moze
niezauwazalnym dla kogokolwiek detalu nagle pokazuje swoj ksztalt, harmonie
ktora potem pozostawia swoj slad jak slonce na skorze. pozniej tak jakby znika,
a jednak ludzie ktorzy mieszkaja na poludniu Europy (jak ja na ten przyklad, od
pewnego czasu) roznia sie znacznie od tych ktorzy mniej tego slonca
doswiadczaja. a przeciez nie chodzi tylko i wylacznie o kwestie roznic
klimatycznych.

muzyka
muzyka jest szczegolnie trudna do oceny. wczesniej w troche ironicznym poscie
probowalem powiedziec ze uwazam za pewna wartosc to ze ludzie chodza w rozne
miejsca sluchac muzyki. to czy sie spotykaja buraki schlebiac swojemu
snobizmowi, czy wrazliwcy napieci jak struny skrzypiec uczestnicza w uczcie
zmyslow - to mnie nie obchodzi.
mozna siedziec w polu pelnym burakow i obcowac z muzyka ktora zapisze ci gdzies
w srodku nastroj ktory odzywac sie bedzie do konca zycia. pewnie jesli te
buraki to beda wyfraczone snoby to taki scenariusz bedzie mniej prawdopodobny,
ale to malo wazne. moze potem trudniej sie wybrac do Kosciola Mariackiego
posluchac Garbarka z Hilliard Ensemble - bo "wszyscy" ida.
ale wazne jest spotkanie Twoje, kazdej pojedynczej osoby.

a ja sie jakos nie moge spotkac z rzeczonym Pendereckim. wcale nie dlatego ze
jest nowy, awangardowy. dla mnie te nutki po prostu nic nie znacza.

no to sie troche nagmatwalo.
milego popoludnia. wyglada na to ze idzie ochlodzenie, wiec szanse na powyzsze
rosna.

Y

Piękna Muzyka Pendereckiego

[Gość: rupert23]

Posłuchaj choćby I koncertu skrzypcowego Pendereckiego albo Passacaglii and
Rondo for orchestra. Oba utwory wystarczająco piękne, by się obronić nawet
przed niewyrobionym uchem. Pozdrawiam.

[Gość: Warszawiak]

Gość portalu: rupert23 napisał(a):

> Posłuchaj choćby I koncertu skrzypcowego Pendereckiego albo Passacaglii and
> Rondo for orchestra. Oba są utwory wystarczająco piękne, by się obronić nawet
> przed niewyrobionym uchem. Pozdrawiam.

O gustach się nie dyskutuje - głosi starożytna maksyma, a więc spierać się o to
czy wymienione utwory "są wystarczająco piękne, by się obronić nawet
przed niewyrobionym uchem" (nota bene gratuluję protekcjonalizmu godnego
Mistrza P.). Warto jednak wspomnieć, że od powstania tych utworów minęło trohę
czasu (I koncert to bodajże 1977, a Passacaglia koniec lat 80-tych). Może
Kolega Admirator Twórczości Mistrza Pendereckiego wyłowił by jakąś perłę w
zalewie komercji powiedzmy ostatnich 10ciu lat ?

[Gość: rupert23]

piszesz:"Kolega Admirator Twórczości Mistrza Pendereckiego wyłowił by jakąś
perłę w
zalewie komercji powiedzmy ostatnich 10ciu lat ?"
A po co mam wyławiać? Większość potępia całą(!) twórczość Pendereckiego, a nie
tylko ostatnie kompozycje Mistrza. Ja natomiast dzielę jego spuściznę na dwie
części. Nie lubię późnych kompozycji Pendereckiego i do nich nie wracam.
Słucham tego, co mi się podoba, czyli muzyki z pierwszych 20 - 30 lat
twórczości. Polecam z łatwiejszych w odbiorze, niezwykle pięknych, jeszcze
Cello Concerto.
"Niewyrobione ucho" - to nie obraza wypowiedziana z wyżyn wtajemniczenia, ale
goły fakt, że trzeba spędzić setki godzin na słuchaniu muzyki, by pojąć
wielkość Bacha i mizerię, choćby, większości kompozycji Mozarta... Podobnie z
muzyką współczesną. Nie cenię Kilara, (choć lubię od czasu do
czasu "Kościelec"), a uwielbiam Pawła Szymańskiego. Najbardziej "Partity III i
IV" i "Lux aeterna". Takich zestawień mógłbym zrobić więcej. Pamiętam swoje
początki słuchania muzyki. Zaczynałem od "Arii na strunie G" Bacha i kanonu
Pachelbela, które nagrał mi znajomy. Potem Vivaldi i "Koncerty Brandenburskie"
Bacha. W międzyczasie "Kościelec" usłyszany w radio w 1984, w czasie którego
oniemiałem. I pomału, pomału budowałem własną kulturę odbioru muzyki. Zacząłem
słuchać świadomie 10 lat temu, a dopiero niedawno dojrzałem na tyle, żeby
smakować Chopina. Wcześniej mnie drażnił sam dźwięk fortepianu. Setki razy
wysłuchałem Bacha "Wariacji Goldbergowskich" w nagraniu Goulda, zanim pojawiła
się miłość do fortepianu. Potem zrozumiałem istotę klawesynu, a w tym roku
otworzyłem się na organy. Tzn. szukam nagrań, chodzę na koncerty i smakuję
niesamowitą muzykę organową. "Wyrabiam ucho" - tak nazwałbym swoją pasję.
Oczywiście, pozostaję amatorem, tj. miłośnikiem muzyki. Nie aspiruję do bycia
znawcą. Chadzam na koncerty do filharmonii nie sprawdzając, co będzie w
programie. Lubię zaskoczenie. Zamykam oczy i czekam na pierwsze dźwięki.
Niezwykłe uczycie, kiedy nagle pojawia się piękna muzyka. I rozczarowanie,
kiedy to nie nastąpi.
Moje poszukiwania oscylują wokół dwóch epok. Uwielbiam barok, szczególnie
Monteverdiego i Bacha(nie znoszę Haendla i Purcella) oraz muzykę XX wieku.
Moje zainteresowanie Pendereckiem wiąże się z namiętnym słuchaniem takiej
właśnie muzyki. Uważam go za wielkiego kompozytora i lubię słuchać.
O "niewyrobionym uchu" wspomniałem między innymi dlatego, że sam zaczynałem od
I koncertu skrzypcowego Pendereckiego. I byłem pod wielkim wrażeniem. Słucham
muzyki od lat, często kupuję płyty, a zacząłem nazywać siebie melomanem
dopiero niedawno, bodaj w zeszłym roku, kiedy zrozumiałem, że nie mogę żyć bez
wizyt w filharmonii. Chodzę na koncerty już nawet nie po to, by poznawać nowe
kompozycje, albo nowe interpretacje. Chodzę tam, żeby posłuchać brzmienia
klawesynu, barwy kontrabasu, energii kotła. Pewne kompozycje mnie nudzą, ale
wystarczy dźwięk puzonu, oboju, albo trąbki, bym doznał najwyższej
przyjemności. TACY ZBOCZEŃCY JAK JA, SŁUCHAJĄ PENDERECKIEGO.
Napisałem aż tyle, żeby wszystko było jasne.

[Gość: monty]

Gość portalu: rupert23 napisał(a):

> trzeba spędzić setki godzin na słuchaniu muzyki, by pojąć
> wielkość Bacha i mizerię, choćby, większości kompozycji Mozarta

Aż tyle ?! :-)
Mozart to rzeczywiście kompozytor, któy zmarnował swój talent. Szkoda nań
czasu. Rozpoczyna długi, bezowocny okres w muzyce, który kończy się wraz z
nastaniem minionego stulecia.

> Wcześniej mnie drażnił sam dźwięk fortepianu. Setki razy
> wysłuchałem Bacha "Wariacji Goldbergowskich" w nagraniu Goulda, zanim
pojawiła się miłość do fortepianu.

Można by rzec nic dziwnego, skoro katowałeś się niejakim Gouldem :-)

> Moje poszukiwania oscylują wokół dwóch epok. Uwielbiam barok, szczególnie
> Monteverdiego i Bacha(nie znoszę Haendla i Purcella)

Co do Purcell'a, trudno się zgodzić. Polecam Fantazje na Viole, w nagraniu
Hesperionu Jordi Savall'a. (Label: Astree, Catalogue Number: AUE8536,
Released: 1 August, 1995; wznowione w 1999)

P.S. Co do klawesynu: Pierre Hantai, Das Wohltemperierte Klavier (na razie
cżęść I), ukazało się w kwietniu tego roku.

[Gość: rupert23]

Zganiłem innych za uogólnianie, a sam popełniam ten sam grzech. "Nie znoszę
Haendla i Purcella", to nadużycie. Znajduję wiele ciekawych, pięknych,
wspaniałych utworów obu panów. Np. Haendla wiele arii uważam za arcydzieła:
Eternal source of light divine, Lascia chi'o pianga, albo Penna tiranna.
Purcella "Fantazje na viole" mam w swoich zbiorach, jak większość nagrań
Savalla, i często ich słucham.
Kiedy nie wiadomo, z kim się rozmawia, czy z ignorantem, czy z miłośnikiem,
trudno znaleźć jeden sposób, aby przekazać swoje racje. Stąd uproszczenia i
uogólnienia, których bym nie zrobił w innym wypadku.
"Wariacje Goldbergowskie" w nagraniu Goulda to muzyka, przy której kiedyś
udawało mi się poskromić zbyt wielkie namiętności. Lepsze to, niż upijanie się
do nieprzytomności...
Pisałem o fortepianie i trudności otwarcia się na jego brzmienie, by pokazać,
co rozumiem przez "niewyrobione ucho". Cały poprzedni list kierowałem do mniej
osłuchanych forumowiczów.
Dzięki za info o Hantai. Polecam klawesynistkę Ruzickovą z Czech. Dostępna na
czarnych płytach. Gra fenomenalnie. Z największą kulturą muzyczną...
Słyszałeś Anderszewskiego w FK na wiosnę?
Pozdrawiam.

[yalung]

No, Rupert, to przepraszam, chapeaux bas!
widocznie 10 lat nauki gry na wiolonczeli, kilka lat wolnego uprawiania
muzyki, nawet jesli od przypadku do przypadku to trudno, juz nie wspomne o
sluchaniu, to za malo zeby sobie wyrobic ucho :)
uwazaj z klasyfikowaniem

podzielam zachwyt Bachem, rozczarowanie Mozartem (chociaz niektorzy moi
ulubieni pisarze twierdzili ze jego muzyka jest genialna), a co do
Pendereckiego - wybacz pozostane przy swoim.
Sonaty i Partity w wykonaniu Yehudi Menuhina, w niedzielny sloneczny poranek.
Mnie wystarcza zeby szczesliwie zyc.

Zachwyca mnie tez muzyka mojej zony. Zarowno gra jak kompozycje. Miedzy innymi
dlatego ze nikt prawie ich nie zna, i ze nie ma nagran.
Jedno z wykonan publicznych odbylo sie w kosciele Najswietszego Salwatora, 4
lata temu. Skrzypce + wiolonczela. Piekne.

Pozdrowienia.
Y

[Gość: rupert23]

Piszesz: "Zachwyca mnie tez muzyka mojej zony. Zarowno gra jak kompozycje.
Miedzy innymi
dlatego ze nikt prawie ich
nie zna, i ze nie ma nagran."
Ale masz szczęście! Mieszkasz, jak napisałeś wcześniej, na południu Europy,
więc masz pod ręką dobre wino, świetne sery i z pewnością niezłe krajobrazy.
Grywasz na wiolonczeli, twoja żona na skrzypcach - tak sobie wyobrażam idealny
związek muzyczny. Bo skrzypce i fortepian, trochę trąciłoby wyrachowaniem...
Cieszę się, że lubisz Bacha. Bacholuby, łączcie się!
Którzy pisarze są twoi ulubieni i na dodatek twierdzą, że muzyka Mozarta jest
genialna? Pytam z ciekawości.
"Niewyrobione ucho" może mieć absolwent szkoły muzycznej, który jako mamisynek
albo ktoś do bólu obowiązkowy, uczył się co mu kazano, ćwiczył w określonych
godzinach zadane lekcje, a w sercu miał pustkę. I wykształcił się muzyk bez
właściwości, kurwa do grania. System kształcenia muzycznego przyjęty
powszechnie w Polsce sprzyja tworzeniu takich pustych lalek. Podobnie zresztą
bywa na uczelniach plastycznych.
Stawiam tezę, że aby zostać dojrzałym odbiorcą sztuki, trzeba poświęcić nie
mniejsze środki i nie mniej czasu, co na wykształcenie twórcy danej dyscypliny.
I trzeba mieć jakiś dar, choć nie nazwę go talentem.

[yalung]

Pytasz o pisarzy: pierwszy ktory przyszedl mi do glowy to Soren Kirkegaard,
moze w tym przypadku bardziej filozof niz pisarz, chociaz nie calkiem.
Rainer Maria Rilke rowniez bardzo cenil Mozarta. jest tez takie piekne
opowiadanie Bohomila Hrabala "Czarodziejski Flet". Przepiekne. Kiedy sobie je
przypomnialem, przeszly mi ciarki po plecach. Przeczytaj KONIECZNIE - jest
miedzy innymi w tomiku "Legenda o Pieknej Julci i inne opowiadania".

A moja zona jest teraz 6000 km stad. Moje ksiazki 3000km stad. Wiolonczela tez.
Ale staram sie nie tracic animuszu.
To co piszesz o ksztalceniu muzycznym - to rzeczywiscie prawda. Ja na szczescie
jestem ekonomista :)

Pozdrawiam serdecznie
Y

[Gość: rupert23]

Przeczytam te opowiadanie Hrabala!
Pozdrawiam!