Dodaj do ulubionych

Jak duży w oczach KRK jest Gigant? Zabrał wszystki

11.02.08, 23:52
Wilk ma wielkie oczy podobno? Okazuje się, że nasz Gigant-Kombinat,
jest tylko małym oczkiem w porównaniu z całością wysokiej klasy Ziem
Uprawnych (żyznych gleb 1 jakości) na których został wzniesiony.

I co ciekawe, ani gram pyłu nie spada z niego na te ziemie (gdyż te
leżą na północny wschód od niego). Sam zaś dymi w kierunku Wschodnim

Kolejny mit do kolekcji?

Czy nie wydaje Wam się niedorzeczna legenda, która mówi, że
komuniści (z jednej strony sierpowcy) wznieśli sobie na
sierponośnych terenach młot, po to żeby unicestwić połowę symbolu i
wyrobnika swojej ideologii?

Czy może umiejscowili go wręcz perfekcyjnie względem Starego Miasta,
Miasta Nowa Huta, Niepołomic, Puszczy i wysokiej klasy ziem
uprawnych?

Poniżej znajduje się link do interaktywnej mapy satelitarnej z
zaznaczonym obszarem wysokiej klasy ziem uprawnych, kombinatem,
kierukiem unoszenia się dymu, i Starym Miastem.

gregry.w.interia.pl/gigant.html


'
Obserwuj wątek
    • helenka17 Jeśli chcą Państwo przeczytać coś prawdziwego 12.02.08, 21:05
      to zamiast REWELACJI naszego kolegi Grzegorza doradzałabym raczej lekturę
      Atlasu Krakowa z 1988 roku, pod redakcją Ś.P. Prof.Kazimierza Trafasa. Tam
      znajdą Państwo rzetelne opisy do mapy zanieczyszczeń i kierunki ich przenoszenia.
      Zaś to, co narysował nasz kolega, to niestety bajki z mchu i paproci.

      H.
      • gregry Re: Jeśli chcą Państwo przeczytać coś prawdziwego 12.02.08, 22:16
        Według analiz (na podstawie których tworzy się różę wiatrów) dla
        Krakowa, tylko niewielki procent wiatrów wieje inaczej niż w
        kierunku Zachód > Wschód


        Być może część z nich wieje na Północny Wschód, dlatego
        ci "kompletnie" źli komuniści nie zdecydowali się na budowę
        kombinatu w Skawinie


        Nie mniej jednak - Gigant nie jest tak wielki, by zabrać "wszystkie
        urodzajne tereny" i zabrał tylko niewielki procent z nich

        Ale ile kapitału dał w zamian? Tego nie da się przeliczyć - a tym
        bardziej uprawić
        • gregry dodam jeszcze) 12.02.08, 22:24
          Dodam jeszcze

          powiem Ci szczerze, że to była (z zupełnie innych względów) całkiem
          rozsądna decyzja z tą lokalizacją.

          Gdybyś chciała ucywilizować takie miejsce, i dostarczyć mu szybko
          pełnej, fachowej obsługi, to umieściłabyś ją w szczerym polu w
          Ustrzykach Dolnych, czy obok miasta, które może na tym skorzystać?

          W Krakowie panował dysonans - teraz jest równowaga społeczna


          Na pewno Ci, którzy podchodzili do tej decyzji politycznie, myśleli
          inaczej, ale Ci, którzy pracowali przy tym mimowolnie (bo akurat nic
          innego Polska im nie oferowała), pocieszali się zapewne faktem, że
          Kraków na tym tak czy inaczej korzysta - i zapewne robili wszystko,
          by nie zrobić mu krzywdy.

          Minęło 50 lat, Huta już nie truje, a to co zostało, tego nam już
          nikt nie zabierze.
          Za kolejnych 50 lat może nie być śladu po kombinacie, ale na pewno
          zostanie coś, czego developerzy i hipermarkeciarze nigdy nie zbudują
          • helenka17 Kłopot z Panem 14.02.08, 00:17
            Panie Grzegorzu, jest taki, że czyta Pan tylko to, co sam napisze.
            Stąd dialog jest utrudniony. To Co Pan napisał nadal w pełni odpowiada treści
            zarzutów, które postawiłam. Brakuje Panu niestety elementarnej wiedzy.

            H.
            • gregry Re: Kłopot z Panem 14.02.08, 15:13
              > Panie Grzegorzu, jest taki, że czyta Pan tylko to, co sam napisze.

              a mnie czasami wydaje się, że rozmawiam z wróżką :), która doskonale
              wie co robię

              > To Co Pan napisał nadal w pełni odpowiada treści
              > zarzutów,


              Ale w drugą stronę już nie?
              • helenka17 Re: Kłopot z Panem 14.02.08, 19:28
                gregry napisał:

                > > Panie Grzegorzu, jest taki, że czyta Pan tylko to, co sam napisze.
                >
                > a mnie czasami wydaje się, że rozmawiam z wróżką :), która doskonale
                > wie co robię

                Zasadniczo musiał się Pan - Panie Grzegorzu - wychowywać na jakichś dziwnych
                bajkach. Może to był "Wilk i zając"?
                Wróżka nigdy nie wie doskonale.
                W pewnej nieznanej Panu książce poważni autorzy napisali kiedyś : "(...)po
                owocach ich poznacie ich(...)"
                Przecież każdy może przeczytać to, co Pan wypisuje. Tyle, że nie każdemu chce
                się obnażać merytoryczną nicość Pana postów. Ja także mam co robić,a te wpisy są
                dla mnie rodzajem rozrywki - oraz lekcji tego, co postsowiecka edukacja zrobiła
                z umysłami tego skądinąd dość zdolnego narodu - nawet na emigracji, a co dopiero
                w kraju.

                >
                > > To Co Pan napisał nadal w pełni odpowiada treści
                > > zarzutów,
                >
                >
                > Ale w drugą stronę już nie?
                >

                W drugą stronę oczywiście także, proszę bardzo:

                treść zarzutów nadal w pełni odpowiada temu, co Pan napisał.

                H.
                • Gość: havi Re: Kłopot z Panem IP: *.internetdsl.tpnet.pl 14.02.08, 19:40
                  pokrótce chodzi o to że żaden deweloper już raczej nieprędko wybuduje układ na wzór centrum NH, więc należy to chronić i doceniać,i (s)tworzyć warunki aby w przyszłości powstawały podobnie zwarte i harmonijne architektonicznie dzielnice i aby nie było co nominować do archiszopy
                  helenko jak sama piszesz deweloperzy chętnie zbudowaliby apartamentowiec na dziedzińcu wawelu, wiedz że wciskają sie w każde wolne miejsce w mieście budując jak chcąc,
                  NH podobnie jak cetrum w obrębie plant, kazimierz, czy podgórze staje się unikatem
                  teraz burzą kamienice na kazimierzu, potem na podgórzu, zniszczą centrum NH a na deser pójdzie stare miasto...
                  kto nad tym zapanuje...!!!
                • gregry Mitologia Tadeusza Binka 14.02.08, 23:17
                  Doskonale Cię rozumiem, że nie jestem dla Ciebie żadnym autorytetem,
                  zatem może podyskutujesz z Tadeuszem Binkiem?

                  tadeusz.binek.pl/6b.htm
                  Mit pierwszy, że budowa huty została Polsce narzucona
                  przez “Wielkiego Brata” ze Wschodu. Film, na samym swym początku,
                  rzetelnie informuje, że już w 1946 r. władze PRL prezentowały zamiar
                  budowy nowej dużej huty stali, jako wstępny, podstawowy krok do
                  planowanego, szerokiego uprzemysłowienia kraju. Miała być ona
                  zbudowana w Gliwicach w oparciu o licencje i dostawy amerykańskie.
                  Ten fakt autorzy filmu ocenili bardzo pozytywnie, choć nie podali
                  wielkości huty, ani warunków transakcji, kredytowania itp.
                  Natomiast wyraźnie negatywnie odnieśli się do oferty ZSRR z 1948 r.,
                  zaprojektowania, wyposażenia, pomocy w budowie i szkoleniu załogi
                  kombinatu hutniczego o docelowej produkcji 1,5 miliona ton stali.
                  Być może w swych opiniach kierowali się przekonaniem o bezwzględnej
                  wyższości technologii hutniczych USA, najwidoczniej nie orientując
                  się, iż np. urządzenia walcownicze produkcji ZSRR instalował nawet
                  Krupp w swych stalowniach w Niemczech Zachodnich.

                  Mit drugi - że huta usytuowana została pod Krakowem jako kara dla
                  jej mieszkańców, wymierzona przez władze Polski Ludowej za
                  największy odsetek negatywnych odpowiedzi w ogólnonarodowym
                  referendum w 1946 r. Ten motyw ukarania niepokornych Krakowian
                  występuje w filmie kilka razy, aczkolwiek reżyserzy nie podają nawet
                  czego referendum dotyczyło. Przypomnijmy więc treść referendum, choć
                  huta nie ma z nim nic wspólnego. Obejmowało ono trzy pytania: czy
                  jesteś za likwidacją Senatu, reformą rolną i nacjonalizacją
                  przemysłu, granicami na Odrze i Nysie Łużyckiej?
                  O usytuowaniu huty zadecydowały ostatecznie oczywiście głównie
                  przesłanki ekonomiczne. Zachowały się wszechstronne ekspertyzy, w
                  których rozważano kilka różnych jej lokalizacji. Były one zresztą
                  prezentowane w filmie. Zwyciężyła koncepcja lokalizacji w rejonie
                  Krakowa ze względów komunikacyjnych (na trasie kopalnie śląskie –
                  dostawa rudy z Krzywego Rogu), położenia nad Wisłą (pobór wody
                  technologicznej i planowany transport rzeczny surowców i gotowych
                  wyrobów), bliskość dużego miasta (zaplecze kadrowe, mieszkaniowe i
                  kulturowe).

                  Mit trzeci – że budowa wielkiej huty stali miała na celu degradację
                  roli Krakowa jako ośrodka kulturalnego i zabytkowego. Zarzut jest
                  niedorzeczny. Przeczy mu dokonana wielka rozbudowa miasta, którego
                  ludność w ciągu 40 lat powojennych wzrosła ponad trzykrotnie.
                  Podobny rozwój i rozbudowa dokonały się w zakresie wyższych uczelni,
                  ośrodków naukowych i wszelkich instytucji kulturalnych. Szczególną
                  zaś opieką otoczone zostały obiekty zabytkowe krakowskiej Starówki,
                  dla renowacji których utworzono duże wyspecjalizowane
                  przedsiębiorstwa i zaplecze konserwatorsko-remontowe.

                  Mit czwarty – że budowa huty pod Krakowem w zamiarze władz PRL miała
                  na celu sproletaryzowanie konserwatywnego, elitarnego mieszczaństwa
                  krakowskiego. Ten motyw też był odmieniany w filmie na wiele
                  przypadków.
                  Oczywiście, że uprzemysłowienie kraju niosło ze sobą znaczący wzrost
                  ludności robotniczej. Lecz był on wtórną konsekwencją generalnej
                  polityki industrializacji gospodarki państwa polskiego, nie zaś
                  celem podstawowym. Dotyczyło to także Krakowa, zwłaszcza że
                  równolegle bardzo intensywnie rozbudowano wszystkie istniejące już w
                  mieście obiekty przemysłowe.
                  Z drugiej strony właśnie rozbudowa nowoczesnego przemysłu, także
                  infrastruktury naukowej i kulturalnej, powodowały szybki wzrost
                  liczbowy ludności z wyższym wykształceniem, głównie inteligencji
                  technicznej. Sięgając do materiałów źródłowych, można by z łatwością
                  wykazać, że przyrost warstw inteligenckich był nawet szybszy niż
                  przyrost produkcji przemysłowej. Oczywiście zmieniały się poglądy
                  tej kadry na bardziej oświecone i nowoczesne. Z biegiem lat sytuacja
                  ta jednakże się odmieniła, wracając do poprzedniej “normy” i
                  ostatecznie to nie niecny socjalistyczny proletariat zdominował
                  śliczną konserwatywną elitę inteligencką Krakowa, lecz akurat
                  odwrotnie. Co zresztą z filmu też wynikało jednoznacznie.

                  Mit piąty – że huta jest główną przyczyną zanieczyszczenia
                  środowiska ekologicznego Krakowa, mając zwłaszcza zgubny wpływ na
                  przyspieszone niszczenie zabytków krakowskiej Starówki. Zarzut ten
                  sformowany został faktycznie dopiero po kilkunastu latach
                  funkcjonowania huty. W latach pięćdziesiątych, gdy ją budowano, a
                  były to jeszcze czasy czystych rzek, łąk pełnych motyli i
                  rozgwieżdżonych nocy, o jakichś zagrożeniach ekologicznych nikt nic
                  nie mówił. Po prostu brakowało zwykłej wyobraźni, nie tylko
                  decydentom gospodarczym, i nie tylko w Polsce, o tym jakie
                  zagrożenia niesie masowa industrializacja środowisku naturalnemu
                  człowieka. Wprost przeciwnie, w okresie tuż powojennym autentycznie
                  uważano dymy fabryczne za przejaw życia i rozwoju. Mogą o tym
                  świadczyć choćby dymiące kominy na ówczesnych banknotach
                  stuzłotowych.
                  Tym nie mniej projektanci kombinatu usytuowali go świadomie na
                  wschód od Krakowa, kierując się rutynowo tak zwaną “różą wiatrów”.
                  Według tego wykresu w Krakowie tylko kilka procent wiatrów, a więc
                  jedynie przez kilka dni w roku, wieje z kierunku wschodniego (zwykle
                  zimą przy wyżowej pogodzie). Tak więc faktycznie dymy huty
                  zniszczyły tereny na wschód od niej, zwłaszcza Puszczę Niepołomicką.
                  Natomiast na obiekty starego Krakowa w znacznie większym stopniu niż
                  kombinat nowohucki oddziaływują dymy np. elektrowni w Skawinie i z
                  dalekiego Śląska. Ale i te “dymy” mają się obecnie nijak do
                  zanieczyszczania Krakowa spalinami, wyziewanymi przez setki tysięcy
                  samochodów w kanionach ulic, na placach i podwórkach. Dziwne, że
                  dzisiejsi krytycy, oburzający się na perfidię tamtych decydentów,
                  którzy usytuowali wielka hutę obok Krakowa – nie piętnują bynajmniej
                  wynalazców samochodów, ich producentów, lub firmy je sprzedające.

                  Mit szósty – o niskim morale zatrudnionych na budowach robotników,
                  spowodowanym warunkami budowy. Film pokazuje bardzo trudne, ciężkie
                  warunki pracy i zamieszkania, zwłaszcza w pierwszych 2-3 latach
                  budowy, które załamywały niejednego. Mówi o tysiącach ucieczek
                  młodocianych junaków z organizacji “Służba Polsce”, pokazuje też z
                  lubością szerzące się w Nowej Hucie nadużywanie alkoholu, będącego
                  jakby odtrutką na marne robotnicze życie. Film powtarza więc to o
                  czym wiele już powiedziano i napisano.
                  Faktycznie pijaństwo szerzyło się zwłaszcza w zaciszu zatłoczonych
                  hoteli robotniczych. W beznadziei wieczorów po ciężkiej pracy, gdy
                  jedyną alternatywą wylegiwania na pryczach była złudna przyjemność
                  wypicia musztardówki ze swymi doraźnymi kolegami. Wszyscy byli
                  młodzi, większość pochodziła ze wsi, które opuścili wraz z jej
                  obyczajami, przenosząc się w obce, nieznane im dotąd środowisko. To
                  nowe ich życie miało się dopiero ukształtować i unormować z upływem
                  lat. Tymczasem pustkę po minionej bezpowrotnie przeszłości
                  wypełniali w sposób uświęcony przez polską tradycję z dziada,
                  pradziada, od kilku już stuleci.
                  To były naprawdę trudne sprawy, bynajmniej nie nadające się na
                  kpiny, czy oskarżanie kogokolwiek o uprawianie jakiegoś wyzysku, jak
                  to zdawali się czynić reżyserzy filmu “Stalowy bicz". Budowy
                  zaczynano praktycznie od zera, na gołym terenie, prawie bez maszyn,
                  często w błocie lub dokuczliwym kurzu. Stąd namioty i drewniane
                  baraki, kuchnie polowe i prowizoryczne stołówki, gumowe buty i
                  kufajki. Ewentualny dojazd do świata, czyli Krakowa, był możliwy,
                  ale jechało się lokalną ciuchcią prawie godzinę.

                  O tym wszystkim można by napisać też zupełnie inaczej. Że budowy,
                  także udział w SP, były szkołą pracy, odpowiedzialności, dyscypliny
                  i koleżeństwa, a liczne kursy dawały możli
                  • helenka17 Bardzo chętnie podyskutuję z p. Tadeuszem Binkiem 15.02.08, 10:25
                    a nie z tym kawałkiem jego wypowiedzi, który wpakował Pan , Panie Grzegorzu, ze źródła równie ważkiego , jak i Pańskie informacje.
                    W szczególności dane i informacje podawane przez p.Tadeusza Binka dobrze wskazują co to są pobożne życzenia.
                    Ktoś, kto jako powód do dumy wskazuje własny projekt DH "Jubilat" może już lepiej niech pisze pamiętniki, zamiast wypowiadać się autorytatywnie o dziejach najnowszych Krakowa.
                    Oczywiście zakładam, że w życiu widział Pan kiedyś DH Jubilat, i wie, o czym mowa.
                    Dodatkowo p.Binek wszystko, czego dokonał zawdzięcza tzw PRL-owi i nie spodziewam się, by napisał coś, co wskazywałoby na niszczącą i degradującą rolę Huty względem Krakowa oraz na szereg zbrodni zaniechania dokonanych przez ówczesny system.
                    Podany przez Pana tekst roi się od merytorycznych półprawd, faktów naciąganych oraz zwykłych kłamstw. Dlatego też polemika z nim nadaje się na rozprawę naukową a nie na krótki z konieczności tekst polemiczny w internecie. Zakładam,że Pan to rozumie.

                    H.
                    • gregry Re: Bardzo chętnie podyskutuję z p. Tadeuszem Bin 15.02.08, 14:47
                      oczywiście, że nigdy nie widziałem

                      i powiem Ci szczerze, że to jeden z najlepszych obiektów tamtego
                      okresu w Krakowie. Jedynie lokalizacja kiepska. Ale w porównaniu z
                      Sheratonem albo Galerią Krakowską, czy Łoperą...



                      Spodobało mi się cytowanie Pana Tadeusza:

                      tadeusz.binek.pl/6_g.htm
                      "...“PRL - moja ojczyzna?”. To znaczy, przyjmuję je jako stan
                      pańskiej świadomości i osobistej wiary, ale uważam je za obiektywnie
                      nieprawdziwe i ubliżające naszej społeczności architektonicznej..."

                      "...tamta zależność architekta od wymagań inwestora państwowego
                      to “małe piwo” w stosunku do narzucania swego punktu widzenia
                      (formy, materiałów, kosztu, gustów) przez inwestora prywatnego.
                      Przedtem architekt mógł przekonywać swego inwestora, którego zresztą
                      często reprezentował kolega po fachu, i wykłócać się z nim w imię
                      np. racji społecznych. Teraz może tylko grzecznie i bezkrytycznie
                      podporządkować się swemu chlebodawcy, jeśli nie chce stracić
                      zlecenia i pracy..."
Inne wątki na temat:

Nie masz jeszcze konta? Zarejestruj się


Nakarm Pajacyka