Ślub a brak kasy:(

[Gość: henio lat 27]

Zawsze twierdziłem, że bogatym to trzeba się urodzić - mnie to szczęście nie
spotkało. Niby jestem po studiach, mam pracę (póki co), ale zarabiam tak
śmieszne pieniądze, że aż wstyd pisać; brak perspektyw na lepsze zarobki w
najbliższym czasie. Zero oszczędności (no może poza niezbyt pokaźną sumką
odłożoną na ROR-ze), majątku itp. Ciągle zwlekam z pewną decyzją, głupio mi
dziewczynie cokolwiek zaproponować, bo zaraz odezwą się potencjalni
teściowie, żem przecież "goły i wesoły". Mam kolegów, którzy już parę lat
temu stanęli na ślubnym kobiercu, ale oni mieli inną sytuację. Coraz bardziej
nęka mnie świadomość, że grozi mi starokawalerstwo, do tego dochodzą
deprymujące pytania różnych ciotek czy znajomych w stylu "Nie żenisz
się?/Kiedy się żenisz?"

[Gość: mała]

To chyba zależy jakie podejście do pieniędzy ma Twoja żona przyszła i nie
rozumiem dlaczego martwisz się opinią teściów, przecież ONA jest najważniejsza.
Mój mąż przyszły jest biedny jak mysz kościelna i jakoś ani mnie ani moim
rodzicom to nie przeszkadza... Wiesz... myślę, że kasa nie jest najważniejsza.
Pozdrawiam!

[Gość: henio lat 27]

Wiesz, nie pisałem o jednej, konkretnej dziewczynie czy konkretnych
potencjalnych teściach, tylko raczej ogólnie. Na pewne są cenniejsze rzeczy od
pieniędzy, jak np. zdrowie, ale w dzisiejszych czasach wszyscy zdają się myśleć
przede wszystkim o kasie. Może kiedyś niezbyt zamożnym facetom było łatwiej,
ale dziś - z tego, co widzę i słyszę - liczy się dobry samochód, wypasiona
chata czy drogie wyjazdy do egzotycznych krajów. I nie mówcie, że tak nie jest,
bo chociażby przytoczeni wyżej kumple odlatywali/odjeżdżali dobrym samochodem w
podróż poślubną do krajów z ciepłym klimatem, zamieszkiwali z żonami w domkach
jednorodzinnych itp.

[Gość: mała]

Nie można tak oceniać wszystkich. My akurat nigdzie nie jedziemy w podróż
poślubną, bo mysimy iść do pracy i ten nasz ślub odpracować Ale najważniejsze
jest to, że się kochamy i obydwoje tego chcemy i nie przeszkadza nam to, że tacy
biedni... Wiesz, mamy naprawdę wielu znajomych, którzy nie potrzebują mieć
ekstra bryki, dwóch mieszkań i wyjazdów corocznych na narty czy nie wiem gdzie,
a naprawdę są szczęśliwi. Uważam, że powinieneś bardziej w siebie wierzyć i
kiedy trafi się ta właściwa kobieta, to na pewno nie będzie jej interesowało ile
masz w kieszeni
Asia

[Gość: Ola]

Skoro nie o jednej dziewczynie to rozumiem, ze nie jestes w stalym zwiazku.
Chyba chodzi wobec tego o cos innego. Nie tyle o slub, co o Twoj lek przed
odrzuceniem z powodow finansowych ( przez jakies kolejne kandydatki na Twoja
dziewczyne). To ze Twoich kumpli ( a raczej pewnie ich rodzicow) bylo stac na
budowe domu i zagraniczne podroze nie jest powodem, zeby sie zalamywac z powodu
tego, ze Ciebie nie stac. Sporo ludzi jest w takiej sytuacji jak Ty. Czesto nie
moga sobie pozwolic na wlasne mieszkanie ( nawet wynajete) ale i tak buduja
satysfakcjonujace zwiazki.

[Gość: monika]

cześć
byliśmy w podobnej sytuacji, chcieliśmy się pobrać , ale wiedzieliśmy że nikt
nam na to nie da pieniądzy. Chodziliśmy ze soba prawie 6 lat i od początku przy
życzeniach w święta Zyczyliśmy sobie abyśmy mogli już w przyszłym roku pobrać
się i zrobić chociaż małe wesele. Tak właśnie minęło 6 lat, przez ten czas ne
udało nam się nic zaoszczeędzić bo przecież z czegoś trzeba żyć. Ja zarabiałam
650 zł, na etacie księgowej, kasjerki a w krótce głównej ksiegowej, Z tego
można się uśmiać co? 650 zł za taką pracę, ale nie mogłam znależć nic innego za
lepsze pieniądze, mój narzeczony, były miesiące że nic zupełnie nie zarabiał, a
jak coś już zarobił to trzeba było płacić długi z poprzednich miesięcy.Ale
któregoś dnia postanowiliśmy zaciągnąc kredyt i wziąć ślub, bo to był jedyny
sposób.Gdy rodzina się dowiedziała nawet nie spytał się nikt czy może w czymś
pomóc i skąd mamy na to pieniądze. Długo by opowiadać, widzę że Ty masz 27
lat , to i tak nieźle, ja iałam 30 lat a mój narzeczony 33.Trzymaj się i
powodzenia, pamiętaj że są tacy jak Ty w podobnej sytuacji.

[Gość: manka]

Jak fajnie przeczytać że nie tylko ja tak mam - mam 31 lat mój ukochany (od 10
lat ten sam) 32 - no i niestety finansowo to nie zbierzemy się chyba nigdy żeby
cokolwiek wyprawić - dla nas 1000 zł to niebotyczna kwota - kredyty też
odpadają - myślimy już o tym żeby iśc do USC (bo to pewnie ze 100 zł kosztuje).
Ciężko biedaczkom szaraczkom!!! Ale mamy siebie i od wielu lat jesteśmy dla
siebie najważniejsi!!!!

[Gość: prawie_żona]

Henio!
Pytania ciotek, brzydko mówiąc, olej Czy będziesz się żenił dla nich, czy dla
siebie?
Jak zauważyłeś, choćby po wpisach na tym forum, problem braku pieniedzy nie jest
tylko twój. Myśle, że wiele młodych pracujacych osób jest w takiej sytuacji (ja
też) i nie jest to powód, by się nie pobierać! Nie robisz wtedy wesela, nie
jedziesz w podróż zagraniczną i już Przecież nie wszystko musisz robić jak
koledzy, prawda?
Poza tym marwienie się slubem w sytuacji, gdy nie ma się partnera jest chyba bez
sensu! Po co zazkładanie z góry, że
> zaraz odezwą się potencjalni
> teściowie, żem przecież "goły i wesoły".

Tak w ogóle to myślę, że Twoim problemem jest włśnie to, że tesciowie
potencjalni i dziewczyna potencjalna i
> Coraz bardziej
> nęka mnie świadomość, że grozi mi starokawalerstwo...

Jeśli to (+ pytania ciotek) jedyne powody szukania żony i planów ożenku, to są
to powody kiepskie
Życzę szczęścia i nie generalizowania - Kasa jest ważna, ale nie najważniejsza!

[Gość: madzia]

my urządziliśmy ślub za 2,5 tysiąca z uroczystym obiadem - pożyczyliśmy przed i
oddaliśmy z tego co było w kopertach - wyszliśmy na zero

warto było - jesteśmy szczęśliwi. a pieniądze? pochodzimy z tak biednych
środowisk, że naprawdę ciężko mi sobie wyobrazić, że kiedyś je będziemy mieć. na
razie studiujemy, żyjemy z dnia na dzień. ale cieszymy się tym co mamy, sobą.
jak juz nas nie będzie stać na czynsz za wynajęty pokoik... spakujemy się i
pojedziemy szukać szczęścia w świat. ludzie bez perspektyw? ech, wolę mieć
perspektywę zamieszkania pod palmą czy w kartonie niż rezygnować z ŻYCIA i
czekać na cud.

[ardzuna]

Gość portalu: henio lat 27 napisał(a):

Ciągle zwlekam z pewną decyzją, głupio mi
> dziewczynie cokolwiek zaproponować, bo zaraz odezwą się potencjalni
> teściowie, żem przecież "goły i wesoły".

Skoro chcesz proponować, proponuj - jeśli ona też tego chce, będzie ją bolało
twoje zwlekanie. A w końcu masz zamiar żyć z nią, a nie z teściami...

[Gość: prawie_żona]

ardzuna napisała:

> Skoro chcesz proponować, proponuj - jeśli ona też tego chce, będzie ją bolało
> twoje zwlekanie. A w końcu masz zamiar żyć z nią, a nie z teściami...

A przecież henio zaznaczył już, że nie mysli
>o jednej, konkretnej dziewczynie czy konkretnych
>potencjalnych teściach, tylko raczej ogólnie.

Czyli to takie teoretyczne rozważania, które, jak dla mnie, są w tym momencie
zbędnym zawracaniem sobie głowy

Żebyś tylko takie zmartwienia miał

[a_weasley]

Nie kombinuj, koleś, żebyś nie przekombinował.
Spotkasz dziewzynę, z którą będziesz chciał się zestarzeć i ona z Tobą, i
będziecie mieli coś przypominającego dach nad głową, to się żeń. Nie ma
obowiązku wyprawiać hucznego czy w ogóle jakiegokolwiek wesela, a przeciąganie
związku nieformalnego "aż będzie lepiej" grozi przenoszonym narzeczeństwem, bo
lepiej już było.

[Gość: Beduinka]

My oboje jesteśmy po 2 lata studiach, zarabiamy oboje po 1400 zł na reke, z
czego na wynajęcie mieszkania, życie i bieżace opłaty typu bilety miesięczne,
rachunki za telefon, czasem jakieś leki itp. idzie nam co miesiąc 2200 zł. Przez
rok odkładaliśmy po 500 zł miesięcznie by mieć jakiekolwiek pieniądze na ślub i
skromne przyjęcie. Oznaczało to rok ciągłych wyrzeczeń, nie mogliśmy np. nigdzie
jechac na wakacje, nie kupiliśmy zaplanowanej kanapy, oboje już 3 rok
chodziliśmy w tych samych butach i paltach zimowych. Zaoszczędziliśmy 6000 zł,
za co zapłaciliśmy za ceremonię, kupiliśmy obrączki, ubraliśmy się do ślubu i
urządziliśmy obiad, taki od 18 do 22, dla 24 osób. Płaciliśmy po 90 zł, plus
alkohol i tort.
Ślub i przyjęcie, bardzo udane zresztą, mieliśmy pod koniec września zeszłego
roku. Rodzice mojego męża opłacili nam małą sesję foto w studio, co kosztowało
ich 500 zł, moi rodzice kupili mi kwiaty, zapłacili za fryzjerkę, i za nocleg
dla 4 osób, (śiadkowie i nasi bliscy przyjaciele) których juz nie mieliśmy gdzie
przenocować, czyli dołożyli nam jakieś 600 zł. Zdjęcia w kościele i na przyjęciu
robili nam rodzeństwo i przyjaciele, sami też robiliśmy zaproszenia, sama się
malowałam.
Od gości dostaliśmy w sumie 3800 zł, i te pieniądze przeznaczyliśmy na zakup
wspomnianej kanapy, na tygodniową mini-podróż poślubną w Kotlinę Kłodzką, a
pozostałe 1500 zł odłożyliśmy.
Po podsumowaniu wychodzi na to, że ślub i przyjęcie kosztowało nas 2200 zł. I
największą satysfakcję mamy z tego, że udało nam się większośc kosztów pokryć z
naszych środków, no i że obyło się bez kredytów i pożyczek.

[ailija]

Mało zachęcający przykład.
Jeśli co miesiąc byliście w stanie odkładać po 500 zł. to do biednych nie
należeliście i porównywanie się z takimi jest raczej żenujące, bo wyszło na
przechwalanki.
Niektórzy 500 zł mają na miesiąc na wyżywienie całej rodziny, bo na rachunki
już im nie wystarcza.

[Gość: Beduinka]

Wiesz co... nie wiem, czy odkładanie po 500 zł swiadczy o takim wielkim
"luksusie". Nas kosztowało to sporo wyrzeczeń, tym bardziej że i tak 3/4
dochodow wydajemy na zwykłe codzienne przetrwanie bez większych wygód - samo
mieszkanie i rachunki to 1200 zł. Zauważ, że na tym forum raczej nie piszą osoby
mające na całomiesięczne utrzymanie 500 zł, ale w większości takie, które wydają
po 2-3 tysiące na samą suknię i organizują wesela za 20-30 tysięcy złotych.
A nasze kosztowało niecałe 7 tysięcy, było skromne ale NASZE, zorganizowane za
NASZE oszczędności, kosztem całorocznego braku przyjemności i rozrywek typu kino
czy jakieś skromne wakacje, i także wielu koniecznych zakupów, i uważam, że to
Twoje "oburzenie" jest raczej nie na miejscu...

[Gość: henio lat 27]

Dzięki, pocieszyliście mnie trochę, choć świadomości, że będę miał "pod górkę",
chyba nie uda mi się wyzbyć. Pozostaje mi mieć nadzieję, że los jeszcze się do
mnie uśmiechnie.

[Gość: snarel]

Nie no, tak nie można. Zanim się odważysz, ktoś inny zaproponuje Twojej
wybrance związek To, że masz studia i pracę to bardzo wiele, masz podstawy by
istnieć na rynku pracy. Ale rodzinę mieć trzeba
Teściami się nie przejmuj. A wesele... nie ono jest najważniejsze. Ważne jest
uczucie, chęć bycia razem (na dobre i na złe) oraz przypieczętowanie tego
ślubem. Miło jest mieć przyjęcie... Moje wesele finansują w większości rodzice,
jeśli na coś braknie, zamierzamy pokryć to z prezentów (pieniędzy) zebranych po
ślubie. Moj narzeczony nie ma stałej pracy, stara się jak może zarobić troszkę
na pokrycie swoich kosztów, a ja wychodze na niego, ponieważ go kocham.
Reasumując: życzę przemyślanych decyzji i...odwagi.