Macie gdzie mieszkać po Ślubie?

[sphinxa]

Witam Was Robaki Moje Kochane,

Mam pytanko...
-> Przeglądnełam już wszystkie oferty na kredyt mieszkaniowy.
-> Dowiedziałam się wszytskiego o pożyczkach kredytach , mieszkaniach
developerskich i z rynku pierwotnego
-> Mam szansę na kredyt bez pokazywania dochodów
-> Wynajem - śledzę codzienne nowe oferty

Jednym słowem wyczerpałam wszystkie możliwości na tyle na ile były dostępne..

Ale co z tego jak po Ślubie z Młodym musimy liczyć tylko na siebie przy
niewielkich pensjach, bez mieszkania, bez zdolności na kredyt, nie pochodzimy
ze szlacheckiej rodziny..

I najbardziej mnie denerwują komentarze mówiące o tym: To po co się żenicie?

Po to żeby się wybić, zeby RAZEM coś zyskać i osiągać we dwoje własnymi
rękami i własną pracą coraz to nowe cele.

Powiedzcie mi...

Czy Wy też macie podobnie, czy może los był dla Was łaskawszy i możecie sobie
myśleć o wakacjach i nowościach kosmetycznych ?

Pozdrawiam,

[dixie2]

Tylko nie z rodzicami/teściami.

Ja bym się nie zastanawiała i brała kredyt. Poki nie będziecie mieć dziatwy -
dacie radę!
Bez auta na przyklad można się obyć, ale bez dachu nad głową już nie.
Dacie radę!

[monia76]

a na kogo mielibyście liczyć? myślisz, że reszta uczestników tego forum
pochodzi ze szlacheckich rodzin?
jeśli masz możliwość wzięcia kredytu to chyba najlepsze wyjście.

[nives1]

O nowosciach kosmetycznych i wakacjach nie myślimy bo nas nie stać.. Mieszkac
mamy gdzie, małe dwa pokoje - i tak jestesmy do przodu i nie mamy na co
narzekać. Jakbyśmy się zaczeli ubiegac o kredyt np na domek to by nas w banku
wyśmiali. Wiesz ale skoro chcecie być razem jak powiedziałaś żeby razem być i
dojśc do czegoś pracą rak własnych to nic tylko brac sie z życiem za bary i do
przodu. gwarantuję ci że dobra połowa ma tu problemy jak nie rodzinne to
mieszkaniowe i los nie ma tu nic do rzeczy

[anetina]

nie jestem Robakiem
a tym bardziej Twoim Kochanym


będziemy mieszkać tam, gdzie mieszkamy
a w ciągu roku, dwóch planujemy kupić domek - szukamy ciągle

[dixie2]

ale jesteś sztywna ... wyluzuj, albo zmień forum

[anetina]

jestem w pracy
i muszę się chyba zrobić poważna

[nionczka]

Lepiej byc nazwanym "kochanym Robakiem" przez inna forumke niz "laska"

[anetina]

tutaj dziewczyny nazywają się również inaczej
ale takie gadki jakoś do mnie nie przemawiają
może że ja dawno wyrosłam z młodzieńczego wieku !?

[nionczka]

Napewno wiele zalezy od osoby. Jak mialam 15 lat nie przeszkadzalo mi,z e ktos
do mnie mowil "laska". Dzisiaj, chociaz jestem bardziej laska niz w iweku 15
lat, szlag mnie trafia. Szczegolnie, ze zwracamy sie do osob, ktorych nie
znamy. Ja sie nie obrazam, ale usmiecham albo krzywie pod nosem, ale w sumie
latwo jest kogos w ten sposob urazic.

[nionczka]

Dla nas nie tyle los byl laskawy co sami zapracowalismy na to co mamy. Oprocz
ciezkiej pracy i checi napewno mielismy tez szczescie. Nic od nikogo nie
dostalismy (oprocz wyksztalcenia i utrzymania w domu rodzinnym podczas studiów,
oboje we wlasnym miescie). Pracujemy, kupilismy mieszkanie na kredyt,
oszczedzamy i mozemy sobie pozwolic na male szalenstwa np. organizowanie
przyjecia weselnego. Ale mamy juz swoje lata (29, 31) wiec tez nam jest latwiej
bo pracujemy juz od paru lat.

Szukalas mieszkania na rynku wtornym? z wielkiej plyty? wiem, ze to nie jest
inwestycja, ale jak nie ma innego wyjscia. Razem tez nie dostaniecie kredytu?
Nie poddawaj sie tylko. Poszukaj bardziej przyjaznego banku. Niestety nie moge
Ci pomóc bo mieszkam poza Polska,a le u nas dokladnie sie wie, ktore banki daja
kredyty osobom samotnym, z mniejszymi dochodami, etc.

[liste_k]

My jeszcze jesteśmy przed ślubem i jak na razie (sytuacja nas do tego zmusiła)
mieszkamy u mojej mamy.
Ale kupiliśmy mieszkani i jak nic musimy być ze soba przez najbliżze 40 lat .
Na tyle jest wzięty kredyt. I nie zarabiamy kokosów

[aurelkax]

Czy to znaczy, ze czekaliście na ślub by sie usamodzielnić?...
"> Ale co z tego jak po Ślubie z Młodym musimy liczyć tylko na siebie"
Czy po slubie, czy przed ślubem dorosły czlowiek ma obowiązek sam o sobie mysleć
i sie usamodzielnic, a nie ogladac na rodziców.

"> Po to żeby się wybić, zeby RAZEM coś zyskać i osiągać we dwoje własnymi
> rękami i własną pracą coraz to nowe cele."
- czy to oznacza, ze przed slubem nie pracowaliscie?
Ja też nie jestem z rodziny "szlacheckiej" jak to okreslilas ...Sama zarabiałam
na swoje studia i w wieku lat 20 bylam w pelni samodzielna bo nie miałam innego
wyjścia. Wbrew glupim poglądom da sie na dziennych studiach dorywczo pracować.
Wszystko co mam zawdzieczam sobie. Prace mam dobra i pod wzgledem finansowym i
pod względem atrakcyjnosci. Sama sie o to postarałam pracujac naprawde ciężko na
swoje kwalifikacje. Obecnie mysle o wakacjach a w dodatku pomagam finansowo mamie...
Denerwują mnie gadki w stylu "jest mi zle, mam złą pracę, marną pensję". To na
co czekacie? Popracujcie nad sobą, podniescie kwalifikacje i praca dla ludzi
myślących jest. Czekanie na łaskawy los to najgorszy z mozliwych pomysłów...

[kasia-k]

kredyt możecie wziąć wspólnie
nie musicie kupować apartamentu, jeżeli z kasą ciężko to możecie poszukać np.
małej kawalerki do remontu a potem ją sobie powolutku remontować - na początek
umyć , pomalować i można mieszkać

nie wiem z jakiego miasta jesteś ale jeżeli nie z Warszawy to myślę że można
znaleźć kawalerkę za rozsądne pieniądze.

Ps. I nie nazywaj nas Robakami nawet tymi kochanymi

[a1ma]

Mamy, mieszkamy razem od 3 lat, na początrku w wynajętym, za miesiąc odbieramy
własne
Czasem trzeba sie zadłużyć, nam też nikt nic nie dał.

[dagps]

wynajmujemy mieszkanie od kilku lat, nbedziemy je nadal wynajmowac, bo choc za te pieniadze moglibysmy splacic kredyt przy odrobinie wysilku to nikt nam go nie da, bo nie mamy zdolnosci kredytowej. rodzice nie szlachcice. my tez nie. ot zwyczajni ludzie co sie pobieraja.

[missmary]

hej, tylko głowy w górę.
my wzięliśmy ślub we wrześniu 2006, 5 miesięcy wunajmowaliśmy kawalerkę, a od 1
lutego mamy nasze mieszkanko, i choć było to okupione dużym wysiłkiem naszym i
naszych rodziców(bez nich nie dalibyśmy rady) to cholernie szczęśliwi jesteśmy
i upijamy się wolnością
warto marzyć
pozdrawiamy i życzymy powodzenia
M&M

[andziashea]

Masz dwa zamki, trzy pałace, dwie wsie i kilkanascie posiadłosci. no ale ja z
dziada pradziada szlachcianka.

> Ale co z tego jak po Ślubie z Młodym musimy liczyć tylko na siebie przy
> niewielkich pensjach, bez mieszkania, bez zdolności na kredyt, nie pochodzimy
> ze szlacheckiej rodziny..
To moze czas podwyzszyc kwalifikacje, zdobyć lepiej płatną pracę i przestać
narzekać, bo szlacheckie korzenie w ten sposób nie urosną.

[lacitadelle]

> Czy Wy też macie podobnie, czy może los był dla Was łaskawszy i możecie sobie
> myśleć o wakacjach i nowościach kosmetycznych ?

owszem, mamy gdzie mieszkać i choć nie pławimy się w luksusach, to nie muszę się
w sklepie zastanawiać nad każdym zakupem i zastanowić, jak przeżyć z dziennym
budżetem 6,5 zł (w Wawie), tak jak to było jeszcze w czasie studiów. A wszystko
dlatego, że od wakacji po I roku pracowałam na swoje utrzymanie równolegle
studiując ścisły kierunek na jednej (z najlepszych ponoć) uczelni państwowej.

Jeżeli wierzysz, że mieszkanie przynosi los (owszem, niektórym tak, ale to nie
znaczy, że Ci, co nie mają bogatych rodziców czy szczodrych babć na łożu śmierci
do końca życia muszą wynajmować), to proponuję jak najszybciej coś zmienić w
Twoim myśleniu i zabrać się do działania. Dokształcać się, szukać lepszej pracy,
pomyśleć o własnym biznesie, jeżeli w Twoim mieście mieszkania są za drogie -
zastanowić się nad przeprowadzką (także poza granice naszej - jakże pięknej i
dającej możliwości rozwoju - ojczyzny). Oczywiście w międzyczasie możecie się
pobrać i wynajmować.

Pozdrawiam i życzę powodzenia!

[mayagaramond]

My od wrzesnia wynajmujemy dwupokojowe mieszkanie. Wczesniej mieszkalam w
akademiku, przez kilka miesiecy mieszkalismy w drugim mieszkaniu mamy mojego
chlopaka, czyli bez niej.

Pewnie, ze jest latwiej, jak dostanie sie cos od rodzicow i wiele osob predzej
czy pozniej cos tam odziedziczy.

Ale te teksty o szukanie lepiej platnej pracy sa troche bezsensu, bo jest pare
zawodow, w ktorych mimo wysokich kwalifikacji i wielkiej odpowiedzialnosci
zarabia sie grosze i to nie tylko w Polsce.

[lacitadelle]

> Ale te teksty o szukanie lepiej platnej pracy sa troche bezsensu, bo jest pare
> zawodow, w ktorych mimo wysokich kwalifikacji i wielkiej odpowiedzialnosci
> zarabia sie grosze i to nie tylko w Polsce.

nie zgodzę się z Tobą, ale zanim podam moje argumenty, poprosiłabym Cię, żebyś
wymieniła 3 takie zawody.

[aska90]

Nauczyciel, lekarz/pielęgniarka, ksiądz.

Zanim posypia się wypowiedzi, ze korki, prywatna praktyka i zdzierstwo ślubne,
na poczatku, przez jakies 5, czasem i 10 lat jak w przypadku nauczyciela,
pensja to grosze.

[lacitadelle]

ksiądz - chyba nijak ma się do tematu, bo ma gdzie mieszkać.

nauczyciel, lekarz/pielęgniarka - to są zwody, w których albo ma się poczucie
misji, służy się ludziom i godzi ze wszystkimi konsekwencjami albo się nie ma i
wtedy są korepetycje (nie wiem, jak z tymi 10-latami, mój brat i koleżanka,
którzy będą nauczycielami, już na studiach zarabiają na korepetycjach) albo
prywatne szkoły, podobnie jak prywatne przychodnie/kliniki dla lekarzy,
pielęgniarek.

[aska90]

nauczyciel, lekarz/pielęgniarka - to są zwody, w których albo ma się poczucie
> misji, służy się ludziom i godzi ze wszystkimi konsekwencjami
Ale za poczucie misji nie kupisz mieszkania, a odpowiedzialność i nakład pracy
plus koniecznosc ciagłego dokształcenia (w przypadku lekarza jednak większa
koniecznosć niz kierowcy samochodu) są niewspołmiernie duze do pensji.

albo
> prywatne szkoły, podobnie jak prywatne przychodnie/kliniki dla lekarzy,
> pielęgniarek.
Yhm, tyle że nie w kazdej miejscowosci, w której jest szkoła, szpital,
przychodnia mozna otworzyć prywatną praktykę, podobnie nie wszędzie mozna
udzielać korepetycji.

[lacitadelle]

> Ale za poczucie misji nie kupisz mieszkania, a odpowiedzialność i nakład pracy
> plus koniecznosc ciagłego dokształcenia (w przypadku lekarza jednak większa
> koniecznosć niz kierowcy samochodu) są niewspołmiernie duze do pensji.

ale masz wybór - albo Ci zależy na spełnianiu misji albo na pieniądzach, nie
można mieć wszystkiego, a jeżeli dokonałaś jakiegoś wyboru znając konsekwencje i
nie chcesz go zmieniać, to nie narzekaj, bo w tym momencie narzekasz sama na siebie.

> Yhm, tyle że nie w kazdej miejscowosci, w której jest szkoła, szpital,
> przychodnia mozna otworzyć prywatną praktykę, podobnie nie wszędzie mozna
> udzielać korepetycji.

tak ja napisałam wyżej, jeżeli w danym miejscu zamieszkania nie masz perspektyw
i ci to przeszkadza, to powinieneś pomyśleć o przeprowadzce, na zachodzie to
normalne, a u nas, cush... lepiej ponarzekać.

[mayagaramond]

lacitadelle napisała:


> ale masz wybór - albo Ci zależy na spełnianiu misji albo na pieniądzach, nie
> można mieć wszystkiego

Wybobraz wiec sobie swiat, w ktorym kazdy chce zostac prezesem banku: kto Ci
naprawi buty, zbuduje dom i poda kaczke jak bedziesz po operacji. Oops, nie
bedziesz po operacji, bo przeciez nie ma lekarzy, sa prezesi...

Jest to choroba systemu, w ktorym wykonujac pewnien zawod nie wypada duzo
zarabiac. Ludzkie zycie jest mniej warte niz pakiet akcji...

[lacitadelle]

> Wybobraz wiec sobie swiat, w ktorym kazdy chce zostac prezesem banku: kto Ci
> naprawi buty, zbuduje dom i poda kaczke jak bedziesz po operacji. Oops, nie
> bedziesz po operacji, bo przeciez nie ma lekarzy, sa prezesi...

w tym całe piękno świata, że każdy człowiek jest inny. I ja temu nie zaprzeczam.
Chodzi mi tylko o to, że jeżeli komuś przeszkadza, że mało zarabia, to powinien
trawić swoją energię na poprawienie swojej sytuacji, a nie narzekania.

> Jest to choroba systemu, w ktorym wykonujac pewnien zawod nie wypada duzo
> zarabiac. Ludzkie zycie jest mniej warte niz pakiet akcji...

hmm, no nie wiem, tak jak powiedziałam, nie znam biednych lekarzy. W każdym
razie nie chciałam rozmawiać o polityce, a o życiowej zaradności

[aska90]

> ale masz wybór - albo Ci zależy na spełnianiu misji albo na pieniądzach, nie
> można mieć wszystkiego,
Lacitadelle, według tej definicji prezes banku mysli wyłacznie o pieniądzach,
wyższe uczucia (bo z tym się spełnianie misji wiąże) nie mają u niego racji
bytu.

a jeżeli dokonałaś jakiegoś wyboru znając konsekwencje
> i
> nie chcesz go zmieniać, to nie narzekaj, bo w tym momencie narzekasz sama na
si
> ebie.
Porozmawiamy za kilkanascie lat, kiedy w Polsce (o ile nic się nie zmieni)
zabraknie chociażby personelu medycznego, a cała oświata wróci do nauczania
domowego - co wcale takim głupim pomysłem nie jest.

bo w tym momencie narzekasz sama na si
> ebie.
Na szczęście nie muszę, bo mam i misję, i pieniądze. Jak widać mozna mieć
wszystko.

[lacitadelle]

> Lacitadelle, według tej definicji prezes banku mysli wyłacznie o pieniądzach,
> wyższe uczucia (bo z tym się spełnianie misji wiąże) nie mają u niego racji
> bytu.

ok, nie zrozumiałyśmy się, chodziło mi o to, że owszem, są takie zajęcia (np.
misjonarz czy osoba pracująca społecznie), w których rzeczywiście nie można mieć
i tego, i tego. Jeżeli już czepiamy się siebie nawzajem: spełnianie misji to
rzeczywiście mogą być wyższe uczucia, ale niekoniecznie (Hitler też spełniał
jakąś misję). I odwrotnie, to że moja praca nie spełnia żadnej misji, nie
implikuje w żaden sposób, że jestem pozbawiona wyższych uczuć.

> Porozmawiamy za kilkanascie lat, kiedy w Polsce (o ile nic się nie zmieni)
> zabraknie chociażby personelu medycznego, a cała oświata wróci do nauczania
> domowego - co wcale takim głupim pomysłem nie jest.

moje uwagi były pisane w trosce o dobrobyt jednostki, a nie Polski.
Ale odpowiadając na Twój zarzut, to wydaje mi się, że taki scenariusz jest mało
prawdopodobny. W momencie, w którym w Polsce zacznie brakować personelu, płace
pójdą w górę (teoria popytu i podaży), ludzie chętnie wrócą do ojczyzny (ew.
przyjadą do nas ludzie z biedniejszych krajów) i w długim okresie sytem wróci do
równowagi - wg mnie to najbardziej prawdopodobny scenariusz.

> Na szczęście nie muszę, bo mam i misję, i pieniądze. Jak widać mozna mieć
> wszystko.

Szczerze gratuluję A zdanie nie było do Ciebie, tylko osób narzekających, w
szczególności - autorki wątku.

Pozdrawiam!

[aska90]

To teraz ja się poczepiam, bo bardzo dobrze mi się z tobą dyskutuje).

owszem, są takie zajęcia (np.
> misjonarz czy osoba pracująca społecznie), w których rzeczywiście nie można
mie
> ć
> i tego, i tego.
Misjonarz/misjonarka jak ksiądz, niekoniecznie z rodziną i na innych zasadach
się utrzymuje. Pracownik społeczny... Wolontariusz czy pracownik opieki
społecznej? Ten pierwszy robi swiadomie za friko, ten drugi ma pensję.

(Hitler też spełniał
> jakąś misję).
To wyjątek potwierdzający regułę.

W momencie, w którym w Polsce zacznie brakować personelu, płace
> pójdą w górę (teoria popytu i podaży), ludzie chętnie wrócą do ojczyzny (ew.
> przyjadą do nas ludzie z biedniejszych krajów) i w długim okresie sytem wróci
d
> o
> równowagi - wg mnie to najbardziej prawdopodobny scenariusz.
Owszem, zgadzam się, ale zanim będziemy mieli równowagę, część ludzi zacznie
wąchać kwiatki od spodu. No, branża pogrzebowa zarobi.

A zdanie nie było do Ciebie, tylko osób narzekających, w
> szczególności - autorki wątku.
Powiem inaczej. Mogłam uczyć w szkole średniej, ale po pierwsze, pensja taka
sobie, po drugie, odpowiedzialnośc ogromna, po trzecie, nie będę się
osmnieszała przed uczniami moją dysleksją, wybrałam szkołę wyższą - odpada mi
problem odpowiedzialności za studentów, od belfrów na uczelniach nikt
wychowywania nie wymaga i zaden rodzic nie przybiega z pretensjami, że
syn/córka dostała jedynkę, a i sudenci w większosci zainteresowani nauką, a nie
z przymusu; mniej pisania publicznego, mniejsza szansa na popełnienie błedu -
sres u mnie robi swoje; punkt pierwszy został, ale nie ma przymusu bycia
wyłacznie belfrem, z czego skwapliwie korzystam. Ale! I tu pies pogrzebany, nie
wszyscy mogą (i chcą) zrezygnować z uczenia w szkole sredniej, gimnazjum,
podstawówce bądź z pracy w przedszkolu. A korki na poziomie przedszkola rzadko
spotykane.

Pozdrawiam

[lacitadelle]

> Misjonarz/misjonarka jak ksiądz, niekoniecznie z rodziną i na innych zasadach
> się utrzymuje.

tak, ale jest to przykład ilustrujący zasadę: albo misja albo duże pieniądze.

> Pracownik społeczny... Wolontariusz czy pracownik opieki
> społecznej? Ten pierwszy robi swiadomie za friko, ten drugi ma pensję.

Chodziło mi o wolontariusza. Jeżeli chodzi o pracowników opieki społecznej, to
pewnie Ci pracujących w państwowych instytucjach też są dobrymi przykładami.

> To wyjątek potwierdzający regułę.
aha, i wszyscy religijni fanatycy też?

> Owszem, zgadzam się, ale zanim będziemy mieli równowagę, część ludzi zacznie
> wąchać kwiatki od spodu. No, branża pogrzebowa zarobi.

cóż, z punktu widzenia osoby, która wyjedzie za granicę nie ma to wielkiego
znaczenia.
Z drugiej strony wyobraź sobie, co by było, gdyby ludzie nie wyjeżdzali za
granicę i nie przysyłali bądź przywozili do Polski dolarów, marek czy funtów. W
regionie, z którego pochodzę, nastąpiłoby juz dawno (jakieś 10-15 lat temu
myślę) masowe wyludnienie.

Jeżeli chodzi o Twoją historię, to jest właśnie przykład postępowania, jakie
zalecam osobom niezadowolonym z własnej sytuacji materialnej.

> Ale! I tu pies pogrzebany, nie
> wszyscy mogą (i chcą) zrezygnować z uczenia w szkole sredniej, gimnazjum,
> podstawówce bądź z pracy w przedszkolu. A korki na poziomie przedszkola rzadko
> spotykane.

Skoro nie chcą - to chwała im za to - dzięki temu mam solidne wykształcenie. Ja
takiej postawy nie piętnuję, wręcz przeciwnie, jestem tym ludziom dozgonnie
wdzięczna. Na szczęście nie każdy stawia zarabianie dużej kasy na pierwszym
miejscu. Powtórzę: jesteśmy różni i dzięki temu świat jest taki piękny.

Skoro nie mogą, to pewnie w większości przypadków z jakichś powodów nie chcą
albo tak naprawdę nie jest im w danej sytuacji wcale tak źle, zastanowić,
pomyśleć, wysilić, zrobić coś pożytecznego, zamiast narzekać.

Korki rzadko spotykane, ale są przedszkola prywatne, spotykane coraz częściej.
Można też zostać nianią, co z tego, co mi wiadomo, jest całkiem opłacalne.

[kasiulkkaa]

> tak, ale jest to przykład ilustrujący zasadę: albo misja albo duże pieniądze.
No ksiądz akurat ma obydwie te rzeczy. Czesto nawet więcej kasy niż misji.

> Chodziło mi o wolontariusza.
No przeciez wolontariusz swiadomie zgadza się pracować bez wynagrodzenia, a nie
na zasadzie, ze albo pieniadze, albo misja. Nie myl wolontariatu z pracą za
kiepską pensje.

> aha, i wszyscy religijni fanatycy też?
Dla równowagi Hitlera mamy chociazby Matkę Terese z Kalkuty. A religijny
fanatycy? Co oni mają tu do rzeczy. Dajesz przykłady z kosmosu, oderwane od
zycia przecietnej osoby.

> cóż, z punktu widzenia osoby, która wyjedzie za granicę nie ma to wielkiego
> znaczenia.
Jednym słowem, wszyscy wyjezdzamy, ostatni gasi swiatło. Zaiste, godna
nasladowania postawa.

> Można też zostać nianią, co z tego, co mi wiadomo, jest całkiem opłacalne.
Zwłaszcza w małym miasteczku, gdzie przyrost naturalny ujemny.

Z innej beczki: zgadzam się, ze jesli się chce, pieniądze leżą na ulicy. Inna
sprawa, o czym świadczy post autorki, lepiej narzekac, ze inni mają lepiej, niż
wziąc się do pracy.

[agniechan]

Hmm... Tak czytam te Twoje wypowiedzi i czytam... I wydają się one bardzo
logiczne, tylko... Wierz mi, że nawet osoby, które odczuwają tę misję, tracą
zapał, widząc, że po dziesięciu latach ciężkiej (tak uważam!) pracy nie dorobili
się często nawet skromnego mieszkania... I nie chodzi tu o żadne duże (jak to
wciąż podkreślasz) pieniądze, chodzi o prawo do godnego życia. Powiesz: "Skoro
są niezadowoleni, to niech zmienią pracę!", ale pomyśl, czy po tych dziesięciu
latach (a zaczynali z poczuciem misji, przypominam) będzie to takie proste - Co
im pozostanie? Konkurencja z ludźmi młodszymi, czy zmywanie naczyń na Zachodzie.
Poza tym znam wiele osób, które mimo marnych zarobków, lubią swoją pracę, ale
frustruje ich jednak ta sytuacja. Dlaczego ktoś, kto uczciwie pracuje, nie może
żyć w tym kraju godnie, nie mówię o życiu w luksusie, tylko właśnie o godnym
życiu. Dlaczego jedyny wybór, jaki zostaje osobom, które chcą tak właśnie żyć,
to trzymać się z daleka od zawodów, o których tu mówimy, albo wyjechać ze swojej
ojczyzny. Wiesz dlaczego? Dlatego, że niestety większość naszych rodaków myśli
tak, jak Ty - "Nie płaćmy lekarzom/pielęgniarkom/nauczycielom/przedszkolankom
rozsądnych pieniędzy, przecież to zawody z misją!" A ja na to odpowiem tak:
owszem, są to zwody, do których trzeba mieć powołanie, ale dlaczego u licha ci
ludzie mają być traktowani jako gorsi? Pracują mniej? Nie muszą baaardzo długo
kształcić się, żeby być dobrymi w tym, co robią? Nie mają ambicji założyć
rodziny i jej utrzymać? Ja przez taką mentalność Polaków (zezwalającą kolejnym
rządom na to, by nic nie robić z tą sytuacją) nigdy nie zdecydowałabym się, żeby
pracować w tym zawodzie, bo, tak, jak mówisz, pomyślałam, co jest dla mnie
ważniejsze: misja, czy godne życie, ale nie uważam, żeby moja decyzja była
powodem do dumy z tego, jakaż to jestem zaradna. Poza tym zastanawiam się, jak
wielu młodych ludzi schowało swoje powołanie do kieszeni dokładnie z tych samych
powodów, co ja. Pomyśl o tym, zanim zaczniesz szafować kolejnymi bardzo
"zdecydowanymi" sądami...

[agniechan]

To było do laciatadelle.

[mysiazuza]

chyba troszke odbiegamy od tematu! halo! dziewczyna pyta, jak radza sobie inni!
Chodzi jej chyba o to, zeby porownac swoja sytuacje z innymi i moze troszke sie
pocieszyc, ze nie jest jedyna? Takze na temat...

[kasiulkkaa]

i moze troszke sie
>
> pocieszyc, ze nie jest jedyna?
Też mi pocieszenie. Niech się weźmie do roboty, a nie pociesza się, ze inni ez
nie mają gdzie mieszkac.

Nauczyciele w szkołach prywatnych zarabiają mniej!

[beksa.lala]

I to czasem duzo, a poza tym wszyscy tacy nauczyciele nie mają świadczeń
socjalnych typu wczasy od gruszą, premie pod koniec roku, trzynastki i bony na
święta. W wakacje dostają połowę wypłaty i mogą sobie z misją poczytać "listy z
podróży" najwyżej. Argumenty "jak nie masz, zmień pracę" podają zazwyczaj osoby
lekkomyślne i młode, którym się wydaje, że zwojują świat, takie są
przedsiębiorcze i wspaniałe. PAni od przyrody ma jednego chętego na korki raz
na trzy lata. Pani od muzyki i plastyki też. A naprawdę nie jest głupsza ani
mniej odpowiedzialna od anglistki. POza tym w wielu szkolach prywatnych pracuje
sie więcej - grono mniejsze, a wymagania duuuzo większe i nie sadzę, żeby
wszyscy biegli prosto ze szkoły do nowej roboty - bo wolny czas tez czlowiek
musi mieć. 7-8 godzin w szkole puls 3-4 godz korków i człowiek pada na pysk,
bez jedzenia, i nie ma się nawet siły umyć. A wszytsko ma sobie rekompensować
misją, tak? Śmiechu warte. Chyba ostatnio "A..B...C.." Orzeszkowej
albo "Siłaczkę" Żeromskiego czytałaś, bo ostatnio w pozytywizmie powoływano się
serio na takie argumenty. Każdy: kasjerka, geodeta, urzędnik, ma mieć poczucie
misji i wykonywac swój zawód najlepiej jak potrafi, i oczekiwać godziwej
zapłaty, która mu pozwoli godnie żyć bez dorabiania.

[mayagaramond]

> nauczyciel, lekarz/pielęgniarka - to są zwody, w których albo ma się poczucie
> misji, służy się ludziom i godzi ze wszystkimi konsekwencjami albo się nie ma i
> wtedy są korepetycje

Zastanow sie ile godzin tygodniowo pracuje lekarz albo nauczyciel (lekcje w
szkole, przygotowanie do nich plus sprawdziany. Wiem, bo po 1. sama prowadze
kursy dla doroslych po drugie moj chlopak byl nauczycielem. I teraz powiedz mi
kiedy te korepetycje.

A co do poczucia misji i sluzenia: mam nadzieje, ze nie spotkasz na swojej
drodze lekarza, ktory z poczucia misji pracuje wlasnie 30 godzine pod rzad...

[lacitadelle]

> Zastanow sie ile godzin tygodniowo pracuje lekarz albo nauczyciel (lekcje w
> szkole, przygotowanie do nich plus sprawdziany. Wiem, bo po 1. sama prowadze
> kursy dla doroslych po drugie moj chlopak byl nauczycielem. I teraz powiedz mi
> kiedy te korepetycje.

cóż, mam nauczycieli w Rodzinie, wśród znajomych, z całkiem spora ilością z nich
miałam do czynienia w Szkole (tak więc mam przekrój przez różne przedmioty i
różne miasta). I szczerze mówiąc żaden z nich nie klepie biedy.

> A co do poczucia misji i sluzenia: mam nadzieje, ze nie spotkasz na swojej
> drodze lekarza, ktory z poczucia misji pracuje wlasnie 30 godzine pod rzad...

Rozumiem, że to miała być ironia. Tak jak napisałam, można mieć prywatną
praktykę, a w ostateczności przenieść się za granicę, dobrze zarabiać i
normalnie pracować.

[mayagaramond]

Wszystkie zawody zwiazane ze sfera socjalna: opieka nas osobami starszymi,
niepelnosprawnymi itp. A ja jestem tlumaczem i tez na tym wielkiej kasy nie zbije.

Dobra pensja jest wazna, ale jesli masz dobrze platna prace, ktora cie wykoncza
psychicznie, to pensja i tak nie cieszy.

[lacitadelle]

> Dobra pensja jest wazna, ale jesli masz dobrze platna prace, ktora cie wykoncza
> psychicznie, to pensja i tak nie cieszy.

w pełni się z Tobą zgadzam. Ale my tu rozmawiamy o czymś innym: widać, że
autorka postu nie jest ze swojej sytuacji zadowolona i dlatego, zamiast
narzekać, powinna poszukać możliwości zmiany tej sytuacji.

...

[monalisa.pl]

u nas podobnie: wstepnie mamy zatwierdzona zgode na kredyt hipoteczny, teraz
szukamy nieruchomosci i jak Bóg da kupimy w czerwcu i po slubie (i podrozy
poslubnej) wprowadzamy sie na swoje albo ewentualnie pomieszkamy u moich
rodzicow jakis mies.
nie jestem ze szlacheckiej rodziny ani takiej w ktorej stalo jakies wolne
mieszkanie np po dziadkach ciociach itp jak to zazwyczaj bywa gdyz oboje nie
mamy dziadków...wiec w gre wchodzi tylko kredyt na 30 latktory sami
zaciagniemy i sami go splacimy no bo chyba nie nasi rodzice))
a jak go splacimy to spadamy stad na emeryturze juz - dalekoooo daleekkooo
stad))
na razie rozgladamy sie za mieszkaniem i powoli dochdzi do mnie ze po slubie
nie bedzie juz tak kolorowo z kasa jak teraz bo rata kredytu +czynsz (warszawa)
to bedzie nasza jedna pensja a z drugiej trzeba bedzie zyc i jeszcze ewentuale
bobo odziac i nakarmic, ale ze tak powiem nie stresuje mnie to - bedzie dobrze!
nie my pierwsi i nie ostatni pocieszam sie ze sa ludzie (mlodzi) ktorzy maja
gorzej i jakos zyja wiec nie jest zlegrunt ze zdrowie jest praca jest i
rodzinka ktora wspiera!
powodzenia!

[karolin-k]

my sie przeprowadzilismy do mieszkanka pod domem moich rodziców, bo trzeba było
oszczedzac na wesele jakoś, wiec odpadł nam w połowie czynsz, bo rodzicom tez
troche płacimy.
W marcu zaczynamy budowe domku(oczywiscie za kredyt), no i mam nadzieje ze za
rok juz bedzie.
W czerwcu slub, wiec jeszcze niecaly rok bedziemy tak mieszkać, choć tak
naprawde to warunki mamy bardzo dobre i nie mamy co narzekać

[golinda]

gdzie budujecie i jaki?
też zaczynamy chyba na wiosnę, więc ta tematyka mnie szczególnie interesuje

[bajsarka]

Golinda, też się zastanawiamy nda budową domku. Ale jak zobaczyłam ceny działek
pod Warszawą, to zrezygnowałam. Chyba jednak postanowimy kupic pół bliźniaka
lub szeregówkę.

A odpowiadając na pytanie. Mieszkamy razem w swoim mieszkaniu. Praktycznie to
żyjemy jak małżeństwo. I tak już 5 lat mija...

domek

[golinda]

no, ceny są kosmiczne rzeczywiście...my kupiliśmy w okolicach Puszczy
Kampinoskiej - będzie bliziutko do metra

[karolin-k]

my kupilismy w czerwcu działkę w halinowie, pod warszawa, bardzo dobry dojazd
(jak w końcu skończą marsa), no i jest pkp. Wszystkie media. To była naprawde
okazja, dlatego szybko sie uwinelismy z kredytem, no a jako, ze mamy 2 lata wg
umowy z bankiem na wybudowanie domu, to musimy zaczynać juz teraz. Z reszta im
szybciej na swoim tym lepiej. A jako ze nie chcemy z kredytu na dom robic
wesela, to teraz zaciskamy pasa i odkładamy z pencji.

[golinda]

a jaki macie projekt, jeśli mogę wiedzieć?
i jakiej wielkości działkę?

[karolin-k]

800m2 działka
projekt juz mamy, wniosek o pozwolenie na budowę już złożyliśmy, wiec czekamy,
w marcu powinno byc pozwolenie

a Wasza?

[agnrek]

Wiesz, nie każdy dostaje mieszkanie od rodziców i ma się gdzie wyprowadzić.
Wiela par i małżeństw wynajmuje mieszkania, a po ślubie zbiera siły i kupuje
coś na kredyt razem. To zupełnie normalna sytuacja.

[natalii_2]

i własnie taka normalna sytuacja dotyczy nas.. najpierw coś wynajmiemy, jeszcze
przed ślubem czyli za kilka miesięcy, potem po całym tym ślubnym szaleństwie
zaczniemy ogarniać kredyt... i bedziemy go spłacac przez reszte życia chyba, że
w między czasie zaczniemy wreszcie zarabiac kokosy lub chociaz kokosiki )
pozdr.

[ozi29]

Po ślubie zamieszkamy w domu moich rodziców, mamy ogromny dom(osobna kuchnia,
łazienka, do dyspozycji 3 pokoje), także konfliktów powinno nie być ;D
A od wiosny ruszamy z budową naszego małego domku już nie mogę się
doczekać!
A to, że zaciągacie kredyt, to przecież rzecz raczej normalna, nam na budowe
domu też z nieba nie spadnie, niestety chyba, że w końcu trafie cos w totka

[ozi29]

Wiecie co? ja bym nawet nie chciała, aby wszystko podano mi na "złotej tacy" ...
Znam takie osoby, którym rodzice zasponsorowali wszystko począwszy od wesela po
wyposażenie domu... Nagle tatusiowi noga się powinęła i koniec!!! Gorzej niż
kaleki...

[kasiulkkaa]

Ozi, ty takich wypowiedzi unikaj, bo znow cię ochrzczą "rozkapryszonym
bachorem")).

[ozi29]

Przyzwyczaiłam się i tak szczerze powiedziawszy mam to wiesz gdzie ?

[agnrek]

Mi spadło z nieba mieszkanie, gdy miałam 22 lata, ale teraz, czyli 10 lat
później mamy kredyt na budowę domu, nie da się inaczej.

[ozi29]

Ja bym na scisłość mogła pozostac u rodziców, ale po co? żeby wszyscy mi
wytykali, że nie potrafie odejść z domu... który i tak przecież kiedyś będzie
Nasz, bo innego rodzeństwa niestety nie mam

agnrek

[golinda]

gdzie budujecie dom, agnrek? i jaki?
(sorry, że tak was wypytuję, ale to bardzo interesujący dla mnie obecnie
temat )

[agnrek]

Budujemy z developerem segment skrajny na Wawrze.

[bajsarka]

O... właśnie przeglądam gazetę DOM z ogłoszeniami. Powiedz jaki developer?
Czyżby ten co budował na Zwoleńskiej?

[agnrek]

DH? Nieeee

[bajsarka]

To zdradź jaki developer Bo chociaż mamy mieszkanie calkiem nowe, to sie
chhce do domku

[agnrek]

Napiszę na maila gazetowego.

[ana.ana.ana]

A my mamy dwa mieszkania i domek.
Ale wolelibyśmy mieć rodziców.
Tak wyszło.

[kamu2]

My odbieramy klucze od nowego mieszkania za półtorej miesiąca,co prawda dwa
pokoje ale własne i jesteśmy bardzo szczęśliwi,że nam się udało.Mieliśmy 30%
środków własnych reszta to kredyt i raty na 25 lat,także będziemy mieć swoje
mieszkanko już przed ślubem.
Ale prawda jest taka że wiele młodych par tylko narzeka ale nie robi nic w
kierunku aby zdobyc lepiej płatną prace,mój narzeczony zmieniał ją w ciągu 4
lat 5 razy ale wreszcie mu się udało i ma taką prace jaką chciał,a co
najważniejsze dobrze płatną.A wielu naszych znajomych siedzi w jednej firmie
juz z 5 lat zarabia 1000 zł i ubolewa,ale nie szuka nic innego.

[katia8025]

Od roku jesteśmy szczęśliwymi posiadaczami własnego, trzypokojowego mieszkania.
Remont trwał dokładnie cały rok, no ale wreszcie skończony, o
d razu powiem że za własne pieniądze. Kosztowało nas to wiele wyrzeczeń,
ale warto było.
Ślub w czerwcu, więc na całe szczęście nie trzeba będzie mieszkać z rodziczami.
Takie były nasze założenia, najpierw mieszkanie, potem remont i wyposażenie go teraz kolej na ślub.

[agatak983]

my po 4 latach wlasnie sie przeprowadzilismy na stancje, slub w sierpniu i po
slubie tez stancja , mieszkanko musi troche poczekac, ale tez sie nie
obejdzie bez kredytu, nie to najwazniejsze, powolutku do celu, glowa do gory

[monia515]

My od 4 lat mieszkamy we własnym mieszkaniu na kredyt, wszystko co mamy
zawdzięczmy sobie. Ślub i wesele też sami organizujemy i opłacamy. Pracujemy,
jesteśmy dorośli- głupio by mi było w tej sytuacji ciągnąć kasę od rodziców.
Dlatego czasami zadziwiam się tymi sponsorowanymi przez rodziców weseliskami i
sukniami za straszne pieniądze.

[anetina]

zauważ jednak, że większość tu wypowiadających się dziewczyn jest w wieku 20-24
lata
studiują i podobno w trakcie studiów pracy nie można znaleźć

[kocurki_dwa]

No ja bede mieszkac z Jego rodzicami i jeszcze bratem.Mam nadzieje ze za jakis
czas bedziemy sami

[jarzynka17]

no po ślubie to nie będziemy mieszkać na swoim. działka sie kupuje.materialy na
domek sa. nie przejmuj sie opiniami po co sie żenicie? bo chcecie. nie od razu
kraków zbudowali.

[gioseppe]

wolałabym wynajmować mieszkanie lub wziąć kredyt i zacisnąć pasa mieszkając na
swoim niż zamieszkać z teściami/rodzicami
i to nie dlatego, że coś do nich mam

rodziców mam kochanych, teściową spoko

po prostu mniej problemów gdy mieszka się na swoim - zdanie większości znajomych
po ślubie, moich rodziców i teściowej


a nam udało się - moi rodzice podarowali śliczne mieszkanko

[gosiksz1]

slub był we wrzesniu, czyli ok 5 miesiecy temu i mieszkamy na razie u moich
rodziców, ale miezkanko kupione i wkrotce odbiór i wyprowadzka
radze dobrze: koniecznie trzeba mieszkac samemu
mimo iz rodzice moga byc najukochansi : trzeba uciekac ))