złamane serce...

[daga9912]

pisze tutaj, bo to forum wydaje mi sie najbardziej w porzadku, otóz jestem z
kimś ponad rok, ja koncze studia a on pracuje, rozmawialiśmy dosc poważnie o
przyszłości i on stwierdził ze zamieszkamy razem, jednak niedawno stwierdził
ze nie wie czy jest zdecydowany na tak poważny krok i ze moze lepiej by było
zebysmy jeszcze z tym poczekali ( ja pochodze z innego miasta wiec zostajac
tu gdzie ja teraz koncze studia a on pracuje poświęciłabym sie dla niego bo
moaj rodzina jest gdzie indziej). zranił mnie bardzo tym co powiedział, jest
mi przykro i tak naprawde nie wiem co powinnam zrobić, czy zostać dla niego
czy wyjechac. zalezy mi na nim, i jemu PONOĆ na mnie tez, mówi ze
zamieszkanie razem kojarzy mu sie od razu ze slubem a chyba nie jest jeszczce
gotowy na taki krok...( my nigdy nie planowaliśmy slubu w najblizeszj
przyszłości) jedyne co to mieszkanie razem bo ja tu jestem sama i przykro mi
wracać do pustego mieszkania). proszę poradzcie mi cos , jest mi tak bardzo
przykro...

[np1979]

a jak jest teraz? macie 2 osobne mieszkania? moim zdaniem zamieszkanie razem to
naprawdę poważna decyzja więc nie denerwuj się, nie jesteście razem jakoś
strasznie długo więc on ma prawo nie być na to gotowy. ja też jestem z moim N
ponad rok i chociaż się zaręczyliśmy, to na razie nie planujemy wspólnego
mieszkania. daty ślubu też jeszcze nie ma ale to osobna historia nie przejmuj
się tak, bądź niezależna! ja cieszę się z tego, że jestem w związku ale nie
mieszkamy jeszcze razem, każdy ma swoją "odskocznię" i czasem miło jest pobyć
samemu jeśli nie lubisz wracać do swojego pustego mieszkania to może coś w
nim zmień, kup ładne kwiaty, zaproś koleżanki itp itd nie "poświęcaj się" dla
faceta tylko żyj swoim życiem a zobaczysz, że staniesz się przez to dla niego
jeszcze bardziej atrakcyjna. powodzenia i nie martw się

[daga9912]

on mieszka ze swoja rodzina a ja sama , przykro mi sie zrobiło bo pomyślałam ze
jakby chciał byc ze mna na powaznie to nie bałby sie mieszkania ze mna , nie
wiem moze jestem w błędzie. przykro mi jest i jakos smutno , cały dzien płacze
i płacze .

[karolin-k]

a my zamieszkalismy razem po pół roku, bo mielismy dosyć tych dojazdów,
pożegnań itp

zamieszkanie razem, to wcale nie jest wielki krok, po prostu chce się być razem,

jeśli Ty mieszkasz w akademiku, kończysz studia, i dla Niego nie jest naturalne
to, że zamieszkacie razem, to coś z nim nie tak
koles jest po prostu niedojrzały

druga sprawa, skoro ślubu nie planujecie, to po co jesteście na tym forum?
Mysle ze czytanie tych wszystkich watków jeszcze bardziej Was nakręca, że
czegoś Wam brakuje

wracając do sprawy, Koleś chyba nie jest warty bycia z nim, skoro daje Ci
wybor: wracasz do innego miasta albo wynajmujesz mieszkanie (nie wiem za co, bo
chyba nie pracujesz)

i nie mów, że poświęcisz sie dla niego, nie masz się poświęcać, tylko jeśli już
iść na kompromis w związku i być partnerką a nie niewolnicą

[np1979]

a ja uważam że zamieszkanie razem to jednak jest wielki krok. i nie należy się
z tym spieszyć. a wracając do autorki wątku: jakie ty masz plany? chcesz zostać
w mieście, w którym studiowałaś? zastanów się, gdzie chcesz pracować itd nie
uzależniaj najważniejszych dla ciebie decyzji od faceta.

[zuzia_8]

Moim zdaniem on się po prostu przestraszyl.
Daj mu troche czasu. Wiem, ze może być ci przykro, bo już się troche nastawilas.
On to sobie przemysli i bedzie ok. Faceci tak mają.
U mnie bylo to samo. Bylam z Moim K. 4 lata a jak wspomnialam o wspolnym
mieszkaniu to najpierw na mnie nawrzeszczal i w ogole a pozniej jakos tak
wyszlo ze sie rozstalismy. 9 miesięcy zajelo mu dojscie do tego, że.... i dziś
jesteśmy od roku malzenstwem i planujemy ślub koscielny

[karolin-k]

a dlaczego nie wzieliście ślubu kościelnego od razu?

[zuzia_8]

tak po prostu wyszlo (pozytywnie). Skomplikowane sytuacje rodzinne. Troche zbyt
duzo osobistego pisania jak na forum

[promyczek_k]

Popieram forumki, które Cię przekonują, że powinnaś żyć dla siebie, nie dla
faceta. Zastanów się, jakie masz plany na przyszłość. Jeśli i tak chcesz zostać
w mieście, w którym studiujesz, to szukaj pracy, spotykaj sie z koleżankami i
nie wiem, co jeszcze planujesz, ale nie uzależniaj swojego życia od niego. Wiem,
że to nie takie proste, ale naprawdę, jedyne słuszne rozwiązanie

[daga9912]

jestem na tym forum bo wydało mi sie najbardziej przyjazne, nie chciałabym
spotkać sie z głupimi komentarzrami jak to sie zdarza na innych forach,moje
plany uzaleznione sa od niego, ja z nim rozmawaiałam jakis czas temu, i on
powiwedział ze chciałbym zebym została, i w sumie nic sie nie zmieniło poza tym
ze chciałby odłożyc decyzje z miekszaniem. jestem naprawde zdołowana

[mirimar]

Piszesz, że on mieszka z rodziną. Nie znam sytuacji, ale może on nie chce się
wyprowadzić właśnie ze względu na rodzinę? Może wcale nie jest mu tak łatwo
zakomunikować w domu, że zamieszka z Tobą, skoro, jak piszesz, nie macie jeszcze
konkretnych planów na przyszłość. To wcale nie znaczy, że nie chce z Tobą być!
Po prostu - różne są relacje w rodzinach i ludzie są różni.
Ja byłam przekonana, że moja Mama jest niezwykle nowoczesną osóbką, ale na wieść
o tym, że zamierzamy z N. zamieszkać razem, to zrobiła taką minę, że usiadłam
A potem okazało się, że moje szczęście też się rozmyśliło, bo nie chciał martwić
swojej Mamy Mieszkamy sobie osobno i jest nam cudownie. I założę się, że
forumki, które mieszkają ze swoimi narzeczonymi się ze mną zgodzą - to czy on
chce z Tobą zamieszkać nie jest testem na jego uczucia względem Ciebie!
Uszy do góry, nie martw się! Pomyśl o tym, co chcesz robić dalej, bez oglądania
się na niego.

[ania26a]

Cześć,
wiem jak to jest kiedy się bardzo czegoś chce a się tego nie dostaje. Ale też
wiem, że jeśli chcesz aby wasze życie było udane - szcześliwe nie możesz nikogo
do niczego zmuszać. Faceci maja inaczej jak my, wspólne mieszkanie to ważna
decyja jeżli się o kimś myśli poważnie a nie trakuje jak zabawkę (tylko na
troszke a potem do widzenia). Daj mu czas. Może za jakiś czas sam będzie chciał
z Toba zamieszkać. Dla mnie wspólne mieszkanie to wstęp do małżeństwa i tak
mieszkaliśmy razem 4 lata i dopiero w tym roku się zareczyliśmy i bierzemy
ślub. Bo dopiero w tym roku mój mężczyzna dorósł do tego

Życze powodzenie, na wszytko jest odpowiedni czas
-

[czarodziejkakubusia]

Głowa do góry.To,co napisałaś nam,dokładnie powiedz jemu.Chyba wystraszył
się "powagi" sytuacji,ale nie każdy w takim samym czasie odczuwa,że to już ta
chwila.Jesli się kochacie,ten moment przyjdzie,najwazniejsze,abyś z nim
porozmawiała,tak jak z nami tu piszesz.Pozdrawiam.

[daga9912]

ja z nim rozmawiałam, tylko z nim sie bardzo ciezko rozmawia.i ja powiedziałam
to wszystko jemu, on powiedział mi tylko, że zalezy mu na mnie, tylko chciałby
sie jak na razie wstrzymac z decyzja o zamieszkaniu.

[zuzia_8]

czyli typowy facet.
Moim zdaniem nie masz się czym martwić!!! Po prostu się przestraszył
zobowiązania i może trochę dorosłości (to jest niezależne od wieku). cięzko się
wyporowadzić od rodzinki, gdzie wszystko naszykowane, uprane, ugotowane, do
swojego mieszkania gdzie za wszystko będzie się samemu odpowiadać.
Daj mu i sobie trochę czasu.