Slub z niewierzącym

[elf]

Zwracam się tym pytaniem do Szanownych Ekspertów, bo wprawdzie był tu wątek o
ślubie z luteraninem, ale mi chodzi o coś innego - ślub kościelny z facetem,
który deklaruje się jako niewierzący. Jest ochrzczony, bierzmowany itp., ale
odszedł od Kościoła i nie ma ochoty udawać, że jest katolikiem. Czy możliwa
jest taka uroczystość w kościele, gdzie jedna strona jest wierząca, a druga
nie? I czy rzeczywiście trzeba mieć na to specjalne pozwolenia od biskupa?

[ochm]

Mam znajomych, gdzie mężczyzna jest ochrzczony, bierzmowany itp., ale uważa się
obecnie za ateistę i mimo wszystko wziśli ślub kościelny. Tak bardzo zależało
mu na szczęściu jego kobiety, że wypełnił wszystkie obowiązki związane ze
ślubem kościelnym. Nie mieli żadnego zezwolenia od biskupa. Skoro mówisz, że
obecny niewierzący jest ochrzczony, bierzmowany i przystąpił do pierwszej
komunii świętej to nie powinniście mieć żadnych trudności. Oczywiście musicie
zadeklarować, że dzieci z tego związku będą wychowywane w wierze kościoła (co
wg mnie jest naturalna koleją rzeczy, a nie jakimś dziwactwem). Tak więc życzę
powodzenia

[ann.k]

W tym kraju osoba ochrzczona w kościele katolickim jest uważana za katolika bez
względu na to do jakich później sakramentów przystąpiła (bądź nie). I nie ma tu
naprawdę żadnego znaczenia czy ktoś się deklaruje jako ateista czy też jako
leń, któremu szkoda poświęcić godzinki w niedzielę.

Dlatego jeśli ktoś się zdecyduje na ślub kościelny, nie potrzebuje żadnych zgód
od biskupa. Zgodę taką potrzeba mieć tylko jeśli jedna z osób nie należy do
kościoła katolickiego (a więc bez różnicy czy należy do innego czy też nie
należy do żadnego).

Oczywiście kłopotem może być również brak I Komunii i bierzmowania, ale to się
da "obejść" przy pomocy księdza z parafii, gdzie się ślub będzie odbywał. Po
prostu trzeba go o tym poinformować, a on zaproponuje rozwiązanie (zazwyczaj
przymknięcie oka)

[18lipiec]

ann.k napisała:

> W tym kraju osoba ochrzczona w kościele katolickim jest uważana za katolika
bez
>
> względu na to do jakich później sakramentów przystąpiła (bądź nie). I nie ma
tu
>
> naprawdę żadnego znaczenia czy ktoś się deklaruje jako ateista czy też jako
> leń, któremu szkoda poświęcić godzinki w niedzielę.
>

JAK MOZESZ TWIERDZIĆ ŻE TAKA OSOBA JEST LENIEM? ZROZUM, A PEWNIE CI CIĘZKO GDYZ
KATOLICZUSIE SĄ BARDZO NIETOLERANCYJNI ZE OSOBA KTORA NIE WIERZY I NIE CHODZI
DO KOSCIOLA NIE JEST LENIEM TYLKO NIE BEDZIE KLĘKAĆ I PRZYRZEKAĆ OSOBIE KTÓRĄ
KOCHA PRZED CZYMŚ W CO NIE WIERZY... NIE SĄDZISZ ZE TO BYLYBY KPINY Z OSOBY Z
KTORA SIE BIERZE ŚLUB? NIE JESTEM LENIEM,DLA MOJEGO UKOCHANEGO MOGĘ Z MILOSC
CALY DZIEN PRZESIEDZIEC W KOŚCIELE, ALE TO WYNIKA Z MOJEJ MILOŚCI CHOĆ JESZCZE
NIE WIEM CZY POJDE DO KOSCIELNEGO , DLA MNIE ON NIE MA ZADNEGO ZNACZENIA. NIE
BEDE PRZYSIĘGAC PRZED CZYMŚ W CO NIE WIERZE I CO BUDZI WE MNIE ODRAZE.

> Dlatego jeśli ktoś się zdecyduje na ślub kościelny, nie potrzebuje żadnych
zgód
>
> od biskupa. Zgodę taką potrzeba mieć tylko jeśli jedna z osób nie należy do
> kościoła katolickiego (a więc bez różnicy czy należy do innego czy też nie
> należy do żadnego).
>
> Oczywiście kłopotem może być również brak I Komunii i bierzmowania, ale to
się
> da "obejść" przy pomocy księdza z parafii, gdzie się ślub będzie odbywał. Po
> prostu trzeba go o tym poinformować, a on zaproponuje rozwiązanie (zazwyczaj
> przymknięcie oka)
>
>

[ann.k]

[ciach] stek bzdur

po pierwsze się nie drzyj
po drugie przeczytaj jeszcze raz wszystko(!!) co napisałam i wskaż:
a) gdzie napisałam, że jestem katoliczką
b) co oznacza w moim poście określenie "leń"

a na koniec zastanów się dobrze nad swoim bełkotem i wyjaśnij mi proszę
dlaczego żądając od innych tolerancji, sama jej nie wykazujesz kpiąc z religii
innych i nazywając wyznawców katolicyzmu "katoliczusiami"

[b.jaga]

No, nie dziwie sie powyzszemu krzykowi, bo ja Twoje 'lenie' odebralam podobnie..
Na razie z narzeczonym planujemy slub koscielny 'jednostronny', bo ja jestem
owszem, ochrzczona i komuniowana ale bez bierzmowania. Z wyboru. I nie
zamierzam udawac, ze uwazam panow w czerni za lepszy gatunek czlowieka i moj
facet mnie rozumie i wspiera, choc jest wierzacy i praktykujacy. Zadnej
dodatkowej zgody do takiego slubu nie trzeba, choc nie jest wcale latwiej
przebrnac przez cala koscielna biurokracje.

[ann.k]

podobnie, to znaczy jak? bo ja coś nie bardzo rozumiem w czym jest problem;

są ludzie, którzy wyznają wiare katolicką;
są ludzie, którzy wyznają inna wiarę;
są ludzie, którzy nie wyznają żadnej wiary, bo:
a) bo nie zostali w żadnej wychowani i nie czują potrzeby wstępować do
jakiegokolwiek kościoła
b) zostali ochrzczeni w wierze (zazwyczaj katolickiej), ale z wiekiem te wiarę
odrzucają

są jeszcze tacy, którzy zostali ochrzczeni w wierze (zazwyczaj katolickiej),
ale z wiekiem odrzucają tylko tę część wiary, która jest niewygodna; i tych
akurat jest, przynajmniej w Polsce, najwięcej; nie pamiętają o tym aby dzień
święty święcić, ale pamiętają, że się ślub bierze w kościele; nie pamiętają, że
jest coś takiego jak przykazania, ale pamiętają, że należy wybaczać (zwłaszcza
im ich błędy, a nie oni komuś);
i właśnie o tej grupie pisałam, używając określenia "leń"
absolutnie nie zamierzam nikogo tutaj obrażać, odmawiać mu czegokolwiek,
niemniej osobiscie nie rozumiem ludzi, ktorzy składają ślub zgodnie z wiarą, w
która nie wierzą

[p-iotr]

> Oczywiście kłopotem może być również brak I Komunii i bierzmowania, ale to
się
> da "obejść" przy pomocy księdza z parafii, gdzie się ślub będzie odbywał. Po
> prostu trzeba go o tym poinformować, a on zaproponuje rozwiązanie (zazwyczaj
> przymknięcie oka)


Czyli z tego wynika, ze jezeli moja narzeczona jest ochrzczona, ale nie
bierzmowana, to nie ma innej mozliwosci wziecia slubu
koscielnego "jednostronnego", jak tylko "przymykanie oczu"? Na czym
to "przymykanie" polega? Czy bedzie musiala odbywac spowiedz przedslubna i
przystepowac do Komunii? Nawet jezeli nie wierzy?

Jak to w koncu jest?

pzdr.

[ann.k]

Po prostu ksiądz odpowiedzialny za wasz ślub nie będzie się domagał papierka z
bierzmowania. Nie musi się to koniecznie wiązać z dawaniem mu "w łapę". Po
prostu powiedzcie, że zapomnieliście o tym, a teraz to już jest za późno
(bierzmowania nie udzielają jak komunii co roku, a w małych parafiach wręcz raz
na kilka lat). Jeśli wszystko inne będzie załatwione dobrze, a więc wszelkie
opłaty za ślub, nauki przedmałżeńskie, będą papiery z chrztu i I Komunii,
będziecie wyspowiadani, ksiądz się raczej nie przyczepi do tego jej
bierzmowania. Oczywiście może, i tutaj wszystko zależy od jego dobrej woli, ale
znam kilka par, gdzie jedna ze stron nie miała któregoś tam sakramentu i księża
nie robili im problemów.

Według Kościoła Twoja narzeczona jest niestety osobą wierzącą. Oczywiście nikt
jej pod pistoletem nie będzie kazał mszerować na ślubie do komunii, ale jeśli
nie chciała bierzmowania, nie chce iść do komunii ani do spowiedzi, to raczej
będziecie mieć kłopoty z księdzem. Jeśli jest jakiś fajny, spytajcie go sami
jak to rozwiązać. Jeśli jest zołzą, nie macie co liczyć na jego przychylność. W
zasadzie jeśli ona jako osoba wierząca (wciąż podkreślam, że dla Kościoła
katolickiego wierzącym jest ten, co został w nim ochrzczony) odmówi komunii i
spowiedzi, ksiądz ma prawo odmówić jej sakramentu małżeństwa.

[Gość: klig]

Byłam ochrzczona,bo tak chcieli rodzice.Potem już nie miałam nic wspólnego z
kościołem i nie uważam się za katoliczkę.I nic nie "obchodziłam" i ślub,na
którym zależało mężowi braliśmy już 25 lat temu "jednostronny".I żyjemy
szczęśliwie do dzisiaj.

[curieuse]

ann.k napisała:


> Zgodę taką potrzeba mieć tylko jeśli jedna z osób nie należy do
> kościoła katolickiego (a więc bez różnicy czy należy do innego czy też nie
> należy do żadnego).

Od 1998 r. można wziąć ślub konkordatowy z osobą niewierzącą. Tylko osoba
wierząca ma obowiązek mieć chrzest, komunię, bierzmowanie, nauki, itd. Ta druga
osoba podpisuje, że będzie wychowywała dzieci w wierze Katolickiej. Wszystkie
szczegóły należy przegadać w kościele. My braliśmy taki ślub w Świętej Annie i
nie była potrzebna zgoda Biskupa.

Bardzo mnie smuci, jak wiele osób pozwala sobie na agresywne stwierdzenia na
tym forum. Moim zdaniem, nikt z nas nie ma prawa sądzić innych ludzi lub ich
poglądów.

Pozdrawiam wszystkich

[Gość: sto kobiet]

"osoba podpisuje, że będzie wychowywała dzieci w wierze Katolickiej"

Moj maz nie jest katolikiem. Slub bralismy w obu swiatyniach. I nie podpisywal u
ksiedza, ze wychowa dzieci w wierze katolickiej (bo niby jak ma to zrobic, skoro
nie jest katolikiem???) Podpisal wywiad przedmalzenski, w ktorym oswiadczyl, ze
nie bedzie stal na przeszkodzie wychowania dzieci w wierze katolickiej. Ja w
swoim wywiadzie zas oswiadczylam, ze uczynie wszystko, aby dzieci zostaly
wychowane w wierze kat. To niby brzmi podobnie, a jednak nie jest kategorycznym
zobowiazaniem sie... W trakcie nauk przedmalzenskich ksiadz ktory je prowadzil
powiedzial nam, ze KK jest w ostatnich latch bardziej otwarty na malzenstwa
miedzykulturowe i mniej kategoryczny.

[praktycznyprzewodnik]

Jesli "facet" naprawde deklaruje sie jako niewierzacy to trzeba zezwolenie od
biskupa.To jest pewne. Stara sie o nie w imieniu nupturientów proboszcz. Z
reguły nie ma problemów z usyskaniem, tylko procedura trwa dłuzej.
Wtedy "facet" bedzie brał slub "jako strona niewierzaca" i nie bedzie musiał
sie spowiadać a także nie przystąpi do komunii ( o ile slub bedzie na mszy sw.,
w co watpię).

[Gość: sto kobiet]

Moj maz nie jest katolikiem. Wzielismy slub w kosciele katolickim po uzyskaniu
dyspensy od biskupa. Slub odbyl sie w trakcie pelnej mszy sw niedzielnej z
komunia sw (on oczywiscie nie przyjmowal). Ani msza ani slub nie roznil sie
niczym w "strukturze" od "normalnego" slubu. Roznila sie tylko i wylacznie
koncowka jego przysiegi (nie bylo w niej Boga rzecz jasna, choc prawde mowiac
moglby byc, bo moj maz wierzy w jednego Boga...)

[gosia_w1]

ja brałam taki właśnie 'jednostronny' ślub. mój mąż jest niewierzący- nie był
ochrzczony. zgodził się, ze względu na mnie na ślub kościelny. wymagało to
uzyskania dyspensy od biskupa, co załatwiał dla nas ksiądz proboszcz z mojej
parafii. trochę to trwało, jednak nie było problemem. i nie wymagało żadnego
przymykania oczu, ani niczego. po prostu- taki ślub jest dopuszczalny. mąż nie
musiał chodzić na nauki przedmałżeńskie (chodził, żeby mi nie było samotnie),
nie przystępował do spowiedzi, ani do Komunii Świętej. sakramentu udzielono nam
podczas Mszy, a mąż- ale to już ze względu na fakt, że błogosławił nam
fantastyczny ksiądz- sam mógł zdecydować, czy wypowiedzieć po przysiędze
słowa 'tak mi dopomóż Bóg...' wypowiedział. cała ceremonia była więc
zupełnie 'normalna' i przygotowania do niej też. pozdrawiam.

[Gość: niewierząca]

byłam świadkiem na takim ślubie "jednostronnym". Z tego co pamiętam, młoda para
nie musiała spełnić żadnych dodatkowych formalności, po za tym, że on - ateista
musiał podpisać dokument o tym, że nie będzie przeszkadzał w wychowywaniu
potomków w wierze katolickiej. No i oczywiście w jego przysiędze małżeńskiej
brak było słów" tak mi dopomóż Bóg".
Poza tym nie mieli żadnych problemów.

[elf]

Bardzo wam wszystkim dziękuje, od czasu jak założyłam ten wątek - w sierpniu -
zdążylismy juz być u ksiedza i wszystko wiemy) Rzeczywiście jest tak jak
piszecie, czyli dyspensa jest potrzebna, ale sama uroczystość będzie sie różnić
tylko nie wypowiadaniem przez narzeczonego słów "tak mi dopomóz Pani Boże
wszechmogący..." itp.
Ale jak sobie przeczytałam cały ten wątek, to smutno mi sie troche zrobiło,
zwłaszcze te osoby które dopisywały się jako pierwsze chyba zupełnie nie
zrozumiały mojego pytania( Nie chodziło mi o jakies "załatwianie", "udawanie
że się zapomniało" czy w ogóle ukrywanie faktu, że narzeczony jest niewierzący.
Gdyby o to chodziło, to mógłby po prostu pójśc do spowiedzi i zadaklarować się
jako katolik. Chodzi o to, że skoro jest niewierzący to nie ma zamiaru na ten
jeden raz udawać katolika, z czym w pełni się z nim zgadzam, bo dla mnie kpiną
z religii jest ślub kościelny osób, które na co dzień z Bogiem i Kościołem nie
mają wspólnego, a ślub biorą w kościele dla "tradycji" i białej sukienki. Skoro
ktoś nie jest bierzmowany, nie był u 1. komunii itp. to chyba nie jest
praktykującym katolikiem? Chyba że się tuż przed ślubem nawrócił Ale to jest
moje zdanie. Pozdrawiam i jeszcze raz dziekuję wszystkim!