Macie odwage zrezygnowac ze slubu koscielnego?

[rhodeisland]

Nie pisze o tych naprawde religijnych.
Ile pare zyje latami "w grzechu", nie chodzi do kosciola, czuja, ze
Katolicyzm jest nie dla nich.
Ale biora grzecznie nauki przedmalzenskie, ida do spowiedzi, boja
sie zrezygnowac ze slubu koscielnego, bo co powie rodzina.
Dobrze sie czujecie zyjac w zaklamaniu?

[18_lipcowa1]

nie bralam nawet pod uwage
ale niewierzaca jestem

lipcowa dlaczego nie bralas pod uwage,

[rhodeisland]

zwlaszcza jesli jestes niewierzaca?

[18_lipcowa1]

rhodeisland napisała:

> zwlaszcza jesli jestes niewierzaca?


nie rozumiem pytania
nie bralam pod uwage nawet s koscielnego bo jestem niewierzaca
cos niezrozumiale napisalam?

lipcowa to ja zle zrozumialam, myslalam, ze

[rhodeisland]

nie bierzesz pod uwage zrezygnowania ze slubu koscielnego
Znam osoby niewierzace lub niepraktykujace, ktore boja sie nie wziac
slubu koscielnego ze strachu przed reakcja rodziny.

[18_lipcowa1]

rhodeisland napisała:

> nie bierzesz pod uwage zrezygnowania ze slubu koscielnego
> Znam osoby niewierzace lub niepraktykujace, ktore boja sie nie
wziac
> slubu koscielnego ze strachu przed reakcja rodziny.


Nigdy w zyciu nie poszlabym do koscielnego tylko dla rodziny albo
zeby dobrze wygladalo.

[iwona_joz]

rhodeisland napisała:
> Dobrze sie czujecie zyjac w zaklamaniu?

my czujemy się całkiem nieźle.. chociaż tez nie praktykujemy, a koscielny ślub
bierzemy..

iwona, to jaki sens ma branie koscielnego slubu?

[rhodeisland]

[iwona_joz]

bez ślubu kościelnego moglibysmy mieć później problemy z ochrzczeniem dzieci, a
nie chcemy im zamykać drogi do kościoła tylko dlatego że my nie praktykujemy.

[18_lipcowa1]

iwona_joz napisała:

> bez ślubu kościelnego moglibysmy mieć później problemy z
ochrzczeniem dzieci, a
> nie chcemy im zamykać drogi do kościoła tylko dlatego że my nie
praktykujemy.



Nie rozumiem juz totalnie.
Skoro nie praktykujecie po co chcecie wychowywac dzieci w wierze i
je chrzcic?
Ja nie wierze, nie biore slubu koscielnego, nie zamierzam chrzcic
dzieci i wychowywac ich na katolikow czyli jednym slowem mam
nadzieje ze chrztu chciec nie beda.
Boze jaka tu hipokryzja sie dzieje, matko jedyna!!!!!!!!!!!!

[iwona_joz]

18_lipcowa1 napisała:

> Ja nie wierze, nie biore slubu koscielnego, nie zamierzam chrzcic
> dzieci i wychowywac ich na katolikow czyli jednym slowem mam
> nadzieje ze chrztu chciec nie beda.

czyli jeśli któregoś dnia twoje dzieci powiedzą, że chcą zostac ochrzczone, to
powiesz im "nie"??

[listekklonu]

> czyli jeśli któregoś dnia twoje dzieci powiedzą, że chcą zostac ochrzczone, to
> powiesz im "nie"??

Jeśli dzieci powiedzą, że chcą zostać ochrzczone, to ślub kościelny rodziców lub
jego brak nie ma nic do rzeczy.

[18_lipcowa1]

>
> czyli jeśli któregoś dnia twoje dzieci powiedzą, że chcą zostac
ochrzczone, to
> powiesz im "nie"??



Jakim cudem moga to powiedziec kiedy nie beda wychowywane w wierze,
nie beda chodzily na religi i do kosciola, nie bede im sypala bajek
o bozi, jak moga chciec byc ochrzczone??????????

[iwona_joz]

a czy to że ty nie żyjesz wg islamu, hinduizmu, konfucjanizmu czy jakiejś innej
religii, to znaczy że nigdy o nich nie słyszałaś?? chyba jednak nie.. wiara
katolicka jest dominującą wiarą w naszym kraju i chcąc, nie chcąc dzieci będą
przebywały wśród wierzących, więc chyba jednak będą miały okazję ją poznać..

[18_lipcowa1]

> a czy to że ty nie żyjesz wg islamu, hinduizmu, konfucjanizmu czy
jakiejś innej
> religii, to znaczy że nigdy o nich nie słyszałaś??

Alez moje dziecko jak najbardziej pozna zalozenia roznych religii i
ruchow religijnych. Co nie znaczy ze musi je wyznawac.
Religia to tylko dodatek do zycia,dlaczego zakladasz ze kazdy ale to
kazdy predzej czy pozniej sie zadeklaruje ze chce byc
katolikiem??????


chyba jednak nie.. wiara
> katolicka jest dominującą wiarą w naszym kraju i chcąc, nie chcąc
dzieci będą
> przebywały wśród wierzących, więc chyba jednak będą miały okazję
ją poznać..


Ja tez poznalam religie katolicka, buddyzm, ekologow, wegetarian i
jakos nie przeszlam na ich styl zycia.

[iwona_joz]

w poprzednim poście napisałaś, że dzieci nie będą miały okazji poznać religii
katolickiej.. chciałam ci tylko udowodnić, że jednak będą miały taka okazję.. a
w nastepnym piszesz, że twoje dziecko jak najbardziej pozna założenia różnych
religii. szybko zmieniasz zdanie.. zdecyduj się.

[18_lipcowa1]

Widzisz roznice np. w szkole w przedmiocie zwanym religia i
przedmiocie zwanym religioznawstwem????????
To ja wlasnie o tym mowilam.

[mell24]

18_lipcowa1 napisała:


>
>
>
bajek
> o bozi
hmmm....a jakie to bajki?
Możesz się zdziwić, bo "nie zbadane są wyroki boskie"
i może akurat dzieci pójdą inną drogą niż Wy

[kasiulkkaa]

Następna katoliczka z koziej d...

[mell24]

i co? zobowiążecie się, że wychowacie je po katolicku?
to jakby analfabeta uczył czytać swoje dzieci...

[a.moineau]

Odważne pytanie
Pozdrawiam,
Chrześcijanka z wyboru.

pytanie zwykle, a odwagi brakuje nie mnie

[rhodeisland]

[female01]

witam, ja wlasnie jestem ta "odwazna" chrzescijanka jestem, do kosciola nie chodze, biore slub cywilny i jestem z tego duma wszyscy na okolo biora koscielny, kombinujac co na spowiedzi powiedziec, jak sciagnac wykresy cyklu z netu itd. I tylko mnie wkurza, jak mnie taka jedna z druga hipokrytka pyta "tylko cywilny bierzecie?". Pomijam juz fakt wszystkich zabobonow i przesadow, w ktore wierza nasze katoliczki(co jest oczywiscie zabronione w KK)

[vincentyna]

Czuje sie swietnie, jako zaklamana chrzescijanka )))
Dlatego bralam slub koscielny, chrzescijanski ale nie katolicki
Ten sam Bog, papierow zero, zadnych nauk i hipokryzji.
Nie wyobrazalam sobie, ze pojde do "mojej" parafi po 15 latach nieobecnosci i
nagle zaczne zgrywac, ze dbam, ze robie wykresy plodnosci, ze zalezy mi na opini
proboszcza, ktorego w zyciu na oczy nie widzialam...Falsz, falsz i jeszcze raz
falsz.

[marina111]

mądrze powiedziane
Ja wezme slub kościelny ale pytanie innych czy biora "tylko" slub
cywilny mnie drazni. Bo dla was to jest "aż" slub cywilny i mysle ze
znaczy dla was tyle co dla mnie kościelny.
Mnie jako katoliczkę dobijaja te panny co to ida do koscioła bo tam
dłużej trwa uroczystość

[katie3001]

Oj duzo jest takich par co biorą slub kościelny bo "co rodzina
powie". Jest to dla mnie obrzydliwe. Ja poszłam jeszcze dalej -
dokonałam apostazji i teoretycznie nie mogę wziąść slubu
koscielnego. Moj narzeczony uznał, że jesli mam takie przekonania to
nie warto zyc w zaklamaniu. jak ktos pyta czzemu nie bierzemu slubu
koscielnego odpowiadam zgodnie z prawdą - bo nie jestem juz
katoliczką . Ale zauwazyłam jedną ciekawą rzecz. Mam wsrod swoich
znajomych ludzi szczerze wierzących, ktorzy zyją zgodnie z
dekalogiem. Ja ich za to szanuje i oni nie potępiali mojej decyzji
ani nie probowali mnie odwiesc.

[kulac]

Ja bym najchętniej zrezygnowała. Jedyne co mnie zmusza to strach o chrzest
dzieci. Za dużo znajomych par bez ślubu kościelnego miało z tym problem.

[marina111]

Ale po co chcesz chcic dzieci skoro w to nie wierzysz??? dziecko
jesli bedzie starsze i samo poprosi o chrzest ksiądz nie zapyta go
nawet o to czy rodzice mają slub kościelny. Jesli człowiek dorosły
albo przynajmniej nastolatek deklaruje taka chęc to kosciół go
przyjmuje i bez znaczenia jak go wychowywali rodzice, bo teraz on
sam zdecydował.
Wiec nie przejmuj się tym

Do marina111

[kulac]

marina111 napisała:

> Ale po co chcesz chcic dzieci skoro w to nie wierzysz???

Po co? Żeby miało normalne życie, żeby nie było wytykane i wyzywane przez stado
moherowych beretów.

[kaga9]

Dobre pytanie, Rhodeisland.

To znaczy-pytanie tytułowe. Przecież to jest lekceważenie Sakramentu, bądź co
bądź. Tak, wiem, wielokrotnie czytałam odpowiedzi na tym forum z cyklu "bo tak",
"bo ładniejsza oprawa"...Zastanawiam się, czy aby na pewno są to odpowiedzi
dojrzałe. A najlepsze, że udzielają ich często osoby wykształcone, po dobrych
studiach...

Mój szacunek dla tych, co, czując, że nie chcą-nie brali kościelnego.

[panna-mysz]

My jesteśmy w takiej sytuacji. Ale nie bierzemy ślubu kościelnego
dla rodziny, bo nasze rodziny wcale by na nas nie naciskały - same
nie są zbyt pobożne. Zadecydwała o tym właśnie piękniejsza oprawa -
wiem, że to brzmi jak hipokryzja, ale piszę szczerze, jak jest. Ślub
kościelny traktuję podobnie jak np. Boże Narodzenie czy Wielkanoc -
czyli jak elementy polskiej tradycji, którą szanuję i która mi się
podoba, mimo, że nie jestem wierząca. Myślę, że jest wiele osób,
które myślą podobnie.

[18_lipcowa1]

to jest hipokryzja na maksa
swieta mozesz swietowac w domu jako tradycje, nie musisz isc na
pasterke ani swiecenie jajek
slub tylko dla oprawy to naprawde zenada, nie wyobrazam sobie tego a
tez jestem niewierzaca
moge isc na czyjs slub ale swoj wlasny gdy jestem niewierzaca?
o jaka oprawe Ci chodzi?

[listekklonu]

Kościół w dzisiejszych czasach to firma usługowa taka jak każda inna. Kościół
zarabia na ślubach całkiem nieźle, a że to farsa od strony religijnej, to już
inna sprawa. Dlatego uważam, że lepiej wprost przyznać, że bierze się ślub
kościelny dla atrakcyjnej oprawy (budynek, organy, czy co tam jeszcze), niż
udawać wierzącego.

[lamansz]

18_lipcowa1 napisała:

> to jest hipokryzja na maksa
> swieta mozesz swietowac w domu jako tradycje, nie musisz isc na
> pasterke ani swiecenie jajek

No super i co jeszcze? w święta Bożego Narodzenia świętuje się (jak sama nazwa
wskazuje) narodzenie Boga. Jak można obchodzić to święto nie wierząc w Niego? To
jest bezczelność w stosunku do Katolików, że obchodzi się je tylko dlatego, że
większość Polaków je wtedy obchodzi i jest takie fajne. Nie widzę tutaj różnicy
między ślubem kościelnym pary niewierzących a obchodzeniem przez nich świąt. I w
jednym i drugim przypadku robią coś dla samego robienia. W pierwszym: składanie
przysięgi przed (no właśnie kim?) a w drugim śpiewanie kolęd (a może tylko
fajnych piosenek?)i składanie życzeń nie wiadomo dlaczego.

[18_lipcowa1]

dla mnie to tradycja
dlatego ateisci to obchodza, bez spiewania koled, chodzenia na
pasterke i tym podobne

[angazetka]

Wyrosłam w wierze katolickiej, ale od niej odeszłam. Jednak został
mi szacunek do sakramentów. Nie chcę ich ośmieszać, przystępując do
spowiedzi, choć nie obiecam szczerze poprawy czy biorąc ślub w
kościele. Z szacunku dla tych, którzy wierzą. A Twoja postawa budzi
mój sprzeciw.

[marina111]

a zdajesz sobie sprawe ze ranisz uczucia religijne wielu osob??
kpisz sobie z taj religii. Bardzo ładna oprawa jest tez slubu
muzułmańskiego. Grają piekna zaffe, sa niezliczone obrzedy przed i
po. Moze na taki się zdecydujesz?? Dlaczego akurat ze slubu
katolickiego masz sobie kpić?

[mozambique]

CHCESZ POWIEDZIec ze towje uczucia religijne rani ?

nie rozśmieszaj mnie !

najpierw zacznij przestyrzegac 10 przykazań a potem rozliczaj innych

[panna-mysz]

> Nie widzę tutaj różnicy między ślubem kościelnym pary
niewierzących a obchodzeniem przez nich świąt. I w jednym i drugim
przypadku robią coś dla samego robienia. W pierwszym: składanie
przysięgi przed (no właśnie kim?) a w drugim śpiewanie kolęd (a może
tylko fajnych piosenek?)i składanie życzeń nie wiadomo dlaczego.<

Przysięgę będę składać przed przyszłym mężem. A podtrzymuję tradycje
związane z Bożym Narodzeniem czy Wielkanocą, bo je cenię(większość z
nich wywodzi się jeszcze z czasów pogańskich, więc nie wiem, czemu
uważacie, że tylko chrześcijanie mają monopol np. na choinkę czy
pisanki).


> a zdajesz sobie sprawe ze ranisz uczucia religijne wielu osob??
kpisz sobie z taj religii. Bardzo ładna oprawa jest tez slubu
muzułmańskiego. Grają piekna zaffe, sa niezliczone obrzedy przed i
po. Moze na taki się zdecydujesz?? Dlaczego akurat ze slubu
katolickiego masz sobie kpić?<

Nie kpię. Przysięgę będę traktować poważnie. A nie wybiorę ślubu
muzułmańskiego, bo już napisałam, że cenię polską tradycję.

[kamisiunia]

Ja nie mam takiego problemu bo nie jestem katoliczką Rodzina doskonale o tym
wie

[ikarinka]

Jestem osobą wierzącą,choć z powodów niezależnych ode mnie
niepraktykującą w sposób oficjalny.Modlę się i rozmawiam z Bogiem i
odczuwam potrzebę złożenia przed Nim przysięgi małżeńskiej.

[magdalaena1977]

ikarinka napisała:

> Jestem osobą wierzącą,choć z powodów niezależnych ode mnie
> niepraktykującą w sposób oficjalny.
Jakie to powody ?
mieszkasz w radykalnie islamskim kraju i nie możesz się przynać do chrześcijaństwa ?

[cykadenka]

Również wierzę w Boga, nasze stosunki są bardo przyjazne
Ale z kościołem nie chcę mieć nic wspólnego, dlatego wbrew rodzinie bierzemy
tylko ślub cywilny. Od początku żyliśmy na opak, najpierw rok starania o dziecko
i jego narodziny, potem po 2 latach decyzja o ślubie. Rodzina mojego faceta
pierwszy rok życia naszej córki (jak dowiedzieli się, ze nie dość że nie była
wpadką, to ślubu i tak nie będzie) nawet nie zadzwoniła. Babcia i dziadek nawet
na zdjęciu jej nie widzieli.. Teraz na ślub przyjadą, ale co nas czeka to tylko
my wiemy Ale warto, w kościele nie powiedziałabym "tak", przez gardło by mi
nie przeszło.

[dunkelzahn]

Zaczelismy od slubu cywilnego. Rodzina jakos koniecznie chciala, zebysmy
koscielnym poprawili to i poprawiamy. Nie chodzimy do kosciola regularnie,
zylismy i zyjemy w tzw. grzechu i nie, jakos nie jest mi ciezko zyc * w
zaklamaniu*, nawet nie traktuje tego jak klamstwo. Zloze przysiege, ktorej
kazdego slowa mam zamiar dotrzymac.Przed Bogiem, w ktorego wierze, nawet jesli
nie chodze do kosciola kazdej niedzieli.

[milowy_las]

Nie chodzę do kościoła,łykam tabletki anty,jestem za aborcją, współżyłam przed
slubem. Jednak wierzę w Boga, kocham mojego przyszłego męża i chcę złożyć
przysięgę małżeńską.Nie chodzi mi o zaproszenie 200 gosci i białą suknię z
trenem ciągnącym się przez całą nawę. Równie dobrze ślub kościelny mogę wziąć za
tydzień w żakiecie.

[lipcowa-panna]

Ja jestem zdecydowanie niewierzącą osobą mieliśmy ślub cywilny ale mój mąż jest
bardzo wierzący nie zamierzam go namawiać na odejście od wiary, poprosił mnie że
jeżeli nie jest to sprzeczne z moim światopoglądem czy możemy brać kościelny
zgodziłam się pogadaliśmy z księdzem jak to załatwić i jest ok

[gryzikiszka]

milowy_las napisała:

> Nie chodzę do kościoła,łykam tabletki anty,jestem za aborcją, współżyłam przed
> slubem. Jednak wierzę w Boga, kocham mojego przyszłego męża i chcę złożyć
> przysięgę małżeńską.Nie chodzi mi o zaproszenie 200 gosci i białą suknię z
> trenem ciągnącym się przez całą nawę. Równie dobrze ślub kościelny mogę wziąć z
> a
> tydzień w żakiecie.

A nie jest Ci głupio np. iść do spowiedzi przed ślubem i opowiadać jak bardzo żałujesz takiego życia, mimo, że to nieprawda? Albo twierdzić, że wychowasz dzieci w wierze katolickiej (może nie chcesz ich mieć, ale i tu pułapka, dla kościoła ślub=dzieci) jeśli nie zgadzasz się z jego naukami?

[mell24]

dunkelzahn napisała:

>
> Zloze przysiege, ktorej
> kazdego slowa mam zamiar dotrzymac.Przed Bogiem, w ktorego wierze, nawet jesli
> nie chodze do kosciola kazdej niedzieli.

A to, że zobowiązujesz się wychować dzieci po katolicku?!

[kati_p]

Ja i mój N jesteśmy wychowani w wierze katolickiej, ale oboje nie praktykujemy,
więc postanowiliśmy wziąć cywilny. Nie chcemy być hipokrytami. Pomyślimy o
kościelnym, jeśli kiedyś zdarzy się tak, że zbliżymy się do boga. Obecnie nazywa
się to "model premierski"- vide Donald Tusk Uważam, że to bardzo dobra "opcja".

Plusy nie brania slubu koscielnego (oprocz

[rhodeisland]

poczucia, ze nie zyjemy w zaklamaniu): mozemy spokojnie bez zadnych
wymyslonych wymowek odmawiac bycia chrzestna. Moze niektory lubia
ten obowiazek, ale znam pare osob, ktore daly sie w to wrobic, bo
baly sie tzw. "obrazenia" proszacej osoby.
Nietore maja teraz paru chrzesniakow i wydatki z tym zwiazane. Jest
tyle okazji z powodu ktorych musza kupowac im prezenty/dawac
pieniadze. Kiedy to sie wlasciwie konczy? Tzn. w jakim wieku
chrzesniaka?

[jayin]

Ja mam dwójkę chrześniaków - i jakoś wydatków nie mam. Prezent czasem kupię - ale bardziej z własnej chęci niż obowiązku - podobnie jak kupuję czasem coś dzieciom znajomych. Bo lubię dawać im prezenty.

Kto powiedział, że rola chrzestnego/chrzestnej - to kupowanie prezentów i dawanie pieniędzy?... Jeśli ktoś jest chrzestnym, to zakładam, że świadomie i wie, że główną rolą jest pomoc rodzicom w wychowaniu dziecka w wierze i pomoc dziecku "w życiu" - na miarę swoich możliwości (bywa, że finansowo - ale to nie jest odgórny wyznacznik).

Ale bywają i owszem rodzice i dzieci, którzy oczekują od chrzestnych właśnie "prezentologii" przede wszystkim - i kopert z pieniędzmi na komunie, urodziny, chrzciny... Itd itp... Taka "'staro'polska tradycja". Pewnie wielu chrzestnych czuje się więc do tego zobligowanych - i zamiast pomagać czynnie w wychowaniu dziecka (głównie religijnym) - wykupują się prezentami i kasą.

Równie dobre pytanie, jak o ślub... Kto ma odwagę być chrzestnym-chrzestnym, a nie chrzestnym-bankomatem? Wbrew "tradycji"?...))

A co do ślubu - kościelny "dla tradycji" sam w sobie nie jest hipokryzją. Hipokryzją jest twierdzenie, że bierze się go "dla wiary" - głównie się tak twierdzi i łga prosto w oczy księdzu. To jest hipokryzja. Ale jeśli ksiądz z góry wie, że młodzi są "niepraktykujący" - a chcą wziąć ślub - albo się zgodzi na udzielenie ślubu, albo nie (bywa, że się zgadza...) - wtedy: gdzie tu hipokryzja?

Nad kościelnym się zastanawiam, właśnie dlatego, że wiara w Boga, a aktywne uczestniczenie co niedzielę we mszy, stosowanie się do wszystkich przykazań i zaleceń KK - mijają się u mnie w dużym stopniu. Wiara jest, tradycja jest, dzieci - pomimo tego, że sama mam z tym problem i oficjalnie się mogę do tego przyznać - chcę wychować w tej wierze i dać im okazję do poznania nauk KK - stąd rozmyślania nad ślubem kościelnym.

A spowiedź - nie wiem jak będzie wyglądać. Bo czego żałować? Wspólnego mieszkania? Dziecka? Ksiądz stwierdził, że faktycznie tego żałować nie ma jak, w naszym wypadku przynajmniej - tym bardziej, ze na jednej mszy miałby być chrzest młodego. Ale dodał od razu, że pomimo "dotychczasowego życia w grzechu" - zrobilibyśmy "dobry krok" (wg KK), zeby dalej w nim nie żyć (vide: ślub kościelny). I to może być przesłanką do ślubu k., pomimo, że "para młoda" (no, nie taka młoda już w kościele zjawia się parę razy w roku.

(z racji sytuacji - ślubnych orszaków i białych bez z welonami nie będzie

[fruzia01]

> Ale bywają i owszem rodzice i dzieci, którzy oczekują od chrzestnych właśnie "p
> rezentologii" przede wszystkim - i kopert z pieniędzmi na komunie, urodziny, ch
> rzciny... Itd itp... Taka "'staro'polska tradycja". Pewnie wielu chrzestnych cz
> uje się więc do tego zobligowanych - i zamiast pomagać czynnie w wychowaniu dzi
> ecka (głównie religijnym) - wykupują się prezentami i kasą.


chyba "nowo'polska"! kiedyś dzieciom z okazji komunii wręczało się święty
obrazek, różaniec, czasem medalik; potem była moda na zegarki, potem na rowery,
komputery, laptopy, kase, teraz już na limuzyny, przyjęcia w lokalach, i nie
wiadomo co jeszcze

[justynaaaa2]

fruzia01 napisała:

> chyba "nowo'polska"! kiedyś dzieciom z okazji komunii wręczało się święty
> obrazek, różaniec, czasem medalik; potem była moda na zegarki, potem na rowery,
> komputery, laptopy, kase, teraz już na limuzyny, przyjęcia w lokalach, i nie
> wiadomo co jeszcze

Spokojnie. Skoro około połowa młodych bierze ślub cywilny, to niedługo prawie w
ogóle nie będzie komunii świętych .
A tak poważnie, to jak wytłumaczyć ośmiolatkowi, że kiedy jego koledzy i
koleżanki będą mieć eleganckie stroje, przyjęcie i prezenty, ono nie będzie tego
miało. Pół biedy kiedy połowa klasy nie idzie do komunii, gorzej gdy nasze
dziecko jest tym jedynym.
Ale to chyba nie w temacie ślubu i wesela tak mi się tylko nasunęło, jak
wspomniałaś o coraz to bardziej wymagających dzieciach i spełniających te
zachcianki rodzicach.

[fruzia01]

> Spokojnie. Skoro około połowa młodych bierze ślub cywilny, to niedługo prawie w
> ogóle nie będzie komunii świętych .
> A tak poważnie, to jak wytłumaczyć ośmiolatkowi, że kiedy jego koledzy i
> koleżanki będą mieć eleganckie stroje, przyjęcie i prezenty, ono nie będzie teg
> o
> miało. Pół biedy kiedy połowa klasy nie idzie do komunii, gorzej gdy nasze
> dziecko jest tym jedynym.
> Ale to chyba nie w temacie ślubu i wesela tak mi się tylko nasunęło, jak
> wspomniałaś o coraz to bardziej wymagających dzieciach i spełniających te
> zachcianki rodzicach.

hihi, co za paradoks - myślę, że identyczne problemy mają rodzice głęboko
wierzący, którzy nie chcą żeby góry prezentów przysłoniły Pana Jezusa, który w
tym dniu powinien być dla dziecka najważniejszy

[jayin]

> chyba "nowo'polska"!

no, tak, tak...
dlatego napisałam "`staro`polska" (z ironią), nie "staropolska"

[angazetka]

To trochę nie tak Jeśli chrzestni są kimś bliskim rodzicom dziecka
(i samemu dziecku), to prezenty chrześniakowi kupują nie z przymusu,
a z potrzeby serca, jak wszystkim innym bliskim i wtedy to się nigdy
nie kończy. A jak się zostaje chrzestnym z przypadku, to ma się
problem.

[mell24]

rhodeisland napisała:

> poczucia, ze nie zyjemy w zaklamaniu): mozemy spokojnie bez zadnych
> wymyslonych wymowek odmawiac bycia chrzestna. Moze niektory lubia
> ten obowiazek, ale znam pare osob, ktore daly sie w to wrobic, bo
> baly sie tzw. "obrazenia" proszacej osoby.
> Nietore maja teraz paru chrzesniakow i wydatki z tym zwiazane. Jest
> tyle okazji z powodu ktorych musza kupowac im prezenty/dawac
> pieniadze. Kiedy to sie wlasciwie konczy? Tzn. w jakim wieku
> chrzesniaka?

1) szczyt nieodpowiedzialności i braku asertywności - jeśli człowiek nie potrafi
odmówić ( podobno dziecku się nie odmawia...)
2) czy paru chrześniaków i wydatki z tym związane to taka TRAGEDIA?
3)niektórzy to nie potrafią docenić, tego, co mająmyślę, że być chrzestnym
jest po prostu super! no, chyba, że ktoś żyje tylko dla siebie... I co? nie brać
ślubu, żeby mieć wymówkę?

[agagrusz]

Widzę, że wreszcie na tym forum jakieś głębsze przemyślenia
zaczynają się pojawiać, już myślałam, że to takie towarzystwo
wzajemnej adoracji - a czy ta suknia pasuje, a czy nie za mało/za
bardzo strojna, a jakie i gdzie paznokcie, włosy, buty... Ale żeby
się tak zastanowić o co w ogóle w tej uroczystości chodzi, to już
jakoś nie bardzo... No wlasnie, bo mogłoby się okazać, że ten
kosciól to własciwie głównie dla oprawy i dla cioci z babcią, zeby
się nie musiały przed sąsiadami wstydzić. Pozostaje mieć tylko
nadzieję, że tych par, które się zaczną zastanawiać czego naprawdę
chcą, będzie coraz więcej.

[malgoszac]

ja nie mialam. Glownie nie chcialam zestresowac tym faktem rodzicow.
Wzielismy slub koscielny, ale nie mialo to wiekszego sensu. Teraz
zaluje. Po tym calym cyrku z przygotowaniami i poradniami moj maz
stwierdzil, ze w ogole nie bedzie sie pojawial w kosciele.
Po fakcie stwierdzam - ze trzeba bylo skonczyc na slubie cywilnym....

[madziaq]

Ja tez nie miałam - temat "kościelny czy cywilny" pojawił się między mną i
narzeczonym, ale zdecydowaliśmy, że ze względu na rodzinę będzie kościelny. Nie
jesteśmy wojującymi ateistami, więc nam to nie przeszkadzało. Ślub wspominam
bardzo miło, ale decyzja o kościelnym była błędna. Nie przeżywam tego jakoś
bardzo i nie rozpamiętuję, ale gdybym miała decydować jeszcze raz, wzięlibyśmy
tylko cywilny.

[gardenia_nowak]

E tam zaraz odwagę. Po prostu w pewnym momencie stwierdziliśmy, że
nie ma innej opcji, mimo że obydwoje mamy pełen "pakiet" sakramentów
wymaganych przed ślubem kościelnym.

Jesteśmy ateistami, ja to nawet ostatnio zamieniam się w
antyklerykała. Dziecka chrzcić nie zamierzamy, samo bedzie chciało,
to mu nie zabronię, ale na pewno nie będę go zachęcać.

W części rodziny było trochę pomruku niezadowolenia, ale sądzę, że
sprawa chrztu będzie znacznie trudniejsza do zaakceptowania, no ale
pożyjemy, zobaczymy (nasz potomek ma się urodzić we wrześniu, więc
jeszcze trochę czasu do tych spraw zostało). Generalnie jesteśmy
dorośli i to była nasza decyzja.

Z Waszym wypowiedzi i z innych na podobny temat

[rhodeisland]

na innych forach, widze, ze Polska wcale nie jest az tak katolicka
jak niektorzy twierdza.
Wiekszosc z nas zostala ochrzona i bierze udzial w pewnych rytualach
katolickich najpierw z przymusu, a potem z przyzwyczajenia.
Co do odebrania dziecku tego wspanialego wydarzenia pt. Pierwsza
Komunia, to ja dobrze pamietam swoja i nie mam z nia dobrych
wspomnien. Indywidualna spowiedz, praktykowana wylacznie w Kosciele
Katolickim, wymyslona przez Kosciol kilkaset lat po smierci
Chrystusa jest upokazajacym doswiadczeniem. Powstala chyba dla
rozrywki ksiezy.

[mell24]

rhodeisland napisała:

> Indywidualna spowiedz, praktykowana wylacznie w Kosciele
> Katolickim, wymyslona przez Kosciol kilkaset lat po smierci
> Chrystusa jest upokazajacym doswiadczeniem. Powstala chyba dla
> rozrywki ksiezy.
Tak sądzisz? Myślisz, że to dla nich rozrywka?
"Wyznawajcie zatem sobie nawzajem grzechy" (Jk 5, 16)
"Którym odpuścicie grzechy, są im odpuszczone, a którym zatrzymacie, są im
zatrzymane" (J 20, 23).
Kościół "wymyślił" spowiedź????????????????????????????????kilkaset
lat po śmierci Chrystusa?????????????????? To jakieś novum chyba....

Mnie zastanawia jedna kwestia - jeśli bierzecie ślub wyłącznie
cywilny, jaką macie pewność, że ta druga strona będzie z Wami
w zdrowiu i w chorobie...itd. przecież tego nie ślubuje się
podczas cywilnego, tak samo jak wierności małżeńskiej ( a jeśli
nie jest się osobą wierzącą, to nie przestrzega się z założenia
Dekalogu, więc i 6. przykazanie nic nie znaczy...)ponadto ślub
cywilny nie ma takiej samej rangi jak kościelny...może się mylę,
że nie obiecuje się drugiej osobie, że się jej nie opuści aż do
śmierci itd, więc skąd pewność, że osoba, która nie opiera swojego
życia na wierze, zostanie w Wami do końca życia? Przecież w każdej
chwili, kiedy coś zacznie się walić i pojawią się kłopoty ( albo
przestanie się "kochać" drugą osobą) można zerwać kontrakt (ślub
cywilny ma właśnie taki wymiar). Nie twierdzę, że katolicy nie
opuszczają swoich małżonków, bo dzieje się tak dość często, ale
ciekawi mnie jak na to patrzą osoby, które nie wierzą...

[lipcowa-panna]

A skąd wiesz że małżeństwo po kościelnym będzie sobie wierne aż do śmierci itd.
Znam parkę która dostała rozwód kościelny znam pary po kościelnym z rozwodem
cywilnym, uważam że w dzisiejszych czasach akurat ślub kościelny nie jest
gwarantem udanego związku i to tylko zależy od nas czy będziemy mogli
współmałżonkowi wybaczyć np zdradę czy nie i rodzaj ślubu i przysięgi nie ma
znaczenia bo w końcu ludźmi jesteśmy i co ludzkie nie jest nam obce ))

[angazetka]

Kobieto, co Ty piszesz???
1. Chrystus ustanowił spowiedź, ale tylko w katolicyzmie ma ona
charakter indywidualny.
2. To, że ktoś przysięga w kościele i przed Bogiem, też nie daje
gwarancji, że nas nie opuści, nie zdradzi itd. Nie słyszałaś nigdy,
że katolicy się rozwodzą?
3. Rota przysięgi cywilnej: Świadoma (-y) praw i obowiązków
wynikających z założenia rodziny, uroczyście oświadczam, iż wstępuje
w związek małżeński z (imię i nazwisko przyszłego małżonka) i
przyrzekam, że uczynię wszystko, aby nasze małżeństwo było zgodne,
szczęśliwe i trwałe.
4. W razie, gdybyś na to nie wpadła: osoby, które nie są wierzące,
też mają jakiś system wartości. Z reguły dość zbieżny z
przykazaniami 4-10. To nie są jakieś diabły, żyjące bez zasad
moralnych i wycierające sobie gębę przysięgami. I umieją kochać, a
nie tylko "kochać".
5. Ślub cywilny ma tę przewagę nad kościelnym, że po cywilnym jest
się małżeństwem w świetle prawa. Po samym kościelnym jakoś nie.

[mell24]

angazetka napisała:

> Kobieto, co Ty piszesz???
> 1. Chrystus ustanowił spowiedź, ale tylko w katolicyzmie ma ona
> charakter indywidualny.
Księża to następcy apostołów...a te słowa były kierowane do nich:
którym odpuścicie, są im odpuszczone...
> 2. To, że ktoś przysięga w kościele i przed Bogiem, też nie daje
> gwarancji, że nas nie opuści, nie zdradzi itd. Nie słyszałaś nigdy,
> że katolicy się rozwodzą?
Przeczytaj dokładniej co napisałam - może wtedy nie będziesz widziała powodów,
żeby mnie atakować
> 3. Rota przysięgi cywilnej: Świadoma (-y) praw i obowiązków
> wynikających z założenia rodziny, uroczyście oświadczam, iż wstępuje
> w związek małżeński z (imię i nazwisko przyszłego małżonka) i
> przyrzekam, że uczynię wszystko, aby nasze małżeństwo było zgodne,
> szczęśliwe i trwałe.
Dziękuję za przytoczenie Nie znałam, przyznaję, dlatego pytałam.
Tutaj się nie deklaruje, że się kogoś nie opuści do śmierci, tylko, że się
uczyni...itd...Trwałe nie znaczy na zawsze!
> 4. W razie, gdybyś na to nie wpadła:
osoby, które nie są wierzące, też mają jakiś system wartości.
Jakość wpadłam I nie napisałam, że nie mają żadnych wartości
Z reguły dość zbieżny z przykazaniami 4-10.
Np. 7? Nie zabijaj? a aborcja?
To nie są jakieś diabły, żyjące bez zasad
> moralnych i wycierające sobie gębę przysięgami. I umieją kochać, a
> nie tylko "kochać".
Pisząc "kochać" miałam na myśli, że jeśli ktoś
stwierdza, że już nie kocha żony/męża i mówi "na razie" to dla mnie to nie jest
kochanie a nie twierdzę, że osoby niewierzące nie umieją kochać.
> 5. Ślub cywilny ma tę przewagę nad kościelnym, że po cywilnym jest
> się małżeństwem w świetle prawa. Po samym kościelnym jakoś nie.
>
oooo....no proszę, to już chyba nie rozumiem idei ślubu konkordatowego - bo,
jeśli dobrze pamiętam nie ma w ogóle możliwości aby wziąć wyłącznie ślub
kościelny...a od bodajże 1997 praktykuje się
ślub konkordatowy i to nie tylko w kościele katolickim, ale także u protestantów

[justynaaaa2]

mell24 napisała:

> Np. 7? Nie zabijaj? a aborcja?

A czy wg Ciebie każdy kto bierze ślub kościelny jest przeciwny aborcji? Bo ja
jestem przekonana, że nie i mam na to już kilka przykładów wśród swoich znajomych.
To chyba znowu bardziej kwestia sumienia i własnych poglądów, nie koniecznie
wynikających z wiary bądź jej braku.

[mell24]

justynaaaa2 napisała:

> mell24 napisała:
>
> > Np. 7? Nie zabijaj? a aborcja?
>
> A czy wg Ciebie każdy kto bierze ślub kościelny jest przeciwny aborcji?

Racja - źle rozgraniczyłam - nie wszystkie osoby, które biorą ślub kościelny:
a) są osobami wierzącymi
b)przestrzegają Dekalogu, nawet jeśli są osobami wierzącymi
c)są przeciwne aborcji ( ale zakładam, że wtedy nie spełniają założenia a) i b).

[angazetka]

> Tutaj się nie deklaruje, że się kogoś nie opuści do śmierci,
> tylko, że się uczyni...itd...Trwałe nie znaczy na zawsze!

Nie oznacza. Ale kościelne "na zawsze" też można unieważnić. I co?

> osoby, które nie są wierzące, też mają jakiś system wartości.
> Jakość wpadłam I nie napisałam, że nie mają żadnych wartości
> Z reguły dość zbieżny z przykazaniami 4-10.
> Np. 7? Nie zabijaj? a aborcja?

Całkiem sporo katolików jest za aborcją, całkiem sporo ateistów nie
jest. Upraszczasz jak nie wiem.

> Pisząc "kochać" miałam na myśli, że jeśli ktoś
> stwierdza, że już nie kocha żony/męża i mówi "na razie" to dla
mnie to nie jest kochanie

To samo można stwierdzić, uprzednio ślubując przed Bogiem. Kościelna
przysięga nie gwarantuje stałości uczuć.

> to już chyba nie rozumiem idei ślubu konkordatowego - bo, jeśli
dobrze pamiętam nie ma w ogóle możliwości aby wziąć wyłącznie ślub
kościelny...

Oczywiście, że możesz brać kościelny, do upojenia nawet. Ślub
konkordatowy jest tylko (od niedawna przecież) ułatwieniem,
polegającym na tym, że ksiądz wysyła do urzędu dokumenty. Jeśli tego
nie zrobi w ciągu kilku dni, ślub nie ma mocy prawnej. Równie dobrze
można brać oddzielnie cywilny i kościelny, tak jak do niedawna się
robiło. Sam kościelny (nie konkordatowy) legalnego małżeństwa nie
stanowi.

[mell24]

angazetka napisała:


> Ale kościelne "na zawsze" też można unieważnić. I co?
>
To nie jest takie łatwe, jak mogłoby się wydawać, nie można
unieważnić małżeństwa, bo tak się komuś podoba - trzeba wykazać
dlaczego małżeństwo powinno zostać unieważnione - jest 12 przeszkód
dla których nie można zawrzeć związku małżeńskiego (
www.racjonalista.pl/kk.php/s,4146/k,2), a tu masz przyczyny
unieważnienia:
* wiek (mniej niż 18 lat)
* ubezwłasnowolnienie całkowite
* choroba psychiczna
* bigamia
* pokrewieństwo (w linii prostej oraz rodzeństwo)
* powinowactwo (w linii prostej)
* przysposobienie
* brak świadomości
* błąd co do tożsamości drugiej strony
* wpływ bezprawnej groźby drugiej strony lub osoby trzeciej na wyrażenie
woli, jeżeli z okoliczności wynika, że składający oświadczenie mógł się obawiać,
że jemu samemu lub innej osobie grozi poważne niebezpieczeństwo osobiste
(wymuszone małżeństwo)
* brak zezwolenia sądu na złożenie oświadczenia o wstąpieniu w związek
małżeński przez pełnomocnika
* pełnomocnictwo nieważne
* pełnomocnictwo skutecznie odwołane

[gardenia_nowak]

Np. 7? Nie zabijaj? a aborcja?

Argument o tyle nie do końca trafiony, że dla części osob
niewierzących (nie napisze większości, bo to wcale nie jest takie
jednoznaczne) to przykazanie nie dotyczy niezdolnych do
samodzielnego życia płodów. To kościół uznaje, że życie zaczyna się
od zygoty.

[mell24]

To kościół uznaje, że życie zaczyna się
> od zygoty.
Myślę, że nie tylko Kościół, ale także biologia - fakt, że
od 24 dnia ciąży dziecko ( jeśli ktoś woli: płód, zarodek...)
ma już serce, które bije, świadczy chyba o tym, że życie powstało?
Kościół natomiast mówi, że od poczęcia człowiek jest obdarzony
duszą...

[gardenia_nowak]

Ale to życie nie jest w stanie samodzielnie przetrwać.

Ja akurat należę do grupy niewierzących, która nie uznaje aborcji za
morderstwo, co nie znaczy, że sama łatwo podjęłabym taką decyzję.

Uważam, że 100 razy lepszym rozwiązaniem jest profilaktyka, czyli
świadoma antykoncepcja, usprawnienie systemu adopcji, większe
zaangażowanie ojców jako ogółu w wychowanie dziecka etc.

Podobnie jak nie uważam in vitro za czynność niemoralną, ani seksu
dla seksu, a nie dla potomstwa.

[kasiulkkaa]

> Ja akurat należę do grupy niewierzących, która nie uznaje aborcji za
> morderstwo, co nie znaczy, że sama łatwo podjęłabym taką decyzję.
Mnie cały czas nurtuje, dlaczego katolicy są tak przeciwni prawnemu dopuszczeniu
aborcji. Przecież żadna katoliczka nie usunie ciąży, bo nie będzie to zgodne z
jej wiarą. Katolicy mogą spać spokojnie. Więc co katolików obchodzą decyzji
ludzi niezwiązanych z KK?

ani seksu
> dla seksu, a nie dla potomstwa.
A to już urban legend w odniesieniu od KK.

[gardenia_nowak]

Mnie cały czas nurtuje, dlaczego katolicy są tak przeciwni prawnemu
dopuszczeni
> u
> aborcji. Przecież żadna katoliczka nie usunie ciąży, bo nie będzie
to zgodne z
> jej wiarą. Katolicy mogą spać spokojnie. Więc co katolików
obchodzą decyzji
> ludzi niezwiązanych z KK?

Utrafiłaś w sedno. Też nie mogę tego zrozumieć.

>to już urban legend w odniesieniu od KK.

być może, już dawno nie jestem na bieżąco z tym co w KK wolno a
czego nie.

[mell24]

gardenia_nowak napisała:

> Ale to życie nie jest w stanie samodzielnie przetrwać.

To życie nie jest w stanie samodzielnie przetrwać przez pierwsze
kilka lat....

[gardenia_nowak]

Ok, widzę, że łapiesz mnie za słówka.

Precyzuję zatem:
To życie nie jest w stanie samo przetrwać poza macicą.

[kasiulkkaa]

> Kościół natomiast mówi, że od poczęcia człowiek jest obdarzony
> duszą...
A co z bliźniętami jednojajowymi? Mają po połowie duszy? Bo podział komórki nie
następuje w chwili poczęcia, czyli w chwili, gdy - jak twierdzi Kościół -
człowiek jest obdarzony duszą. I co, do jednej zygoty wnikają dwie dusze? Czy
może bliźnięta otrzymują je, kiedy są już odrębnymi istotami? Tyle że wtedy
nijak się to ma do duszy w chwili poczęcia.
Wymysłów w Kościele, które są dziełem Kościoła, jest mnóstwo.

[mell24]

kasiulkkaa napisała:

> > Kościół natomiast mówi, że od poczęcia człowiek jest obdarzony
> > duszą...
> A co z bliźniętami jednojajowymi? Mają po połowie duszy? Bo podział komórki nie
> następuje w chwili poczęcia, czyli w chwili, gdy - jak twierdzi Kościół -
> człowiek jest obdarzony duszą. I co, do jednej zygoty wnikają dwie dusze? Czy
> może bliźnięta otrzymują je, kiedy są już odrębnymi istotami? Tyle że wtedy
> nijak się to ma do duszy w chwili poczęcia.
> Wymysłów w Kościele, które są dziełem Kościoła, jest mnóstwo.

To już jest pytanie, do kogoś, kto się na tym zna Nie czuję się na siłach żeby
odpowiedzieć na nie...Podejrzewam, że chodzi tu głównie o to, że skoro Bóg daje
życie, to wie od samego początku czy będzie to jedno życie, czy więcejMyślę,
że takie założenie należy przyjąć na samym początku...a później...no cóż...

[kamelia04.08.2007]

mell24 napisała:

> od 24 dnia ciąży dziecko ( jeśli ktoś woli: płód, zarodek...)
> ma już serce, które bije, świadczy chyba o tym, że życie powstało?



to jeszcze o niczym nie świadczy, bo serce może bić i w płynie izotonicznym

[mell24]

kamelia04.08.2007 napisała:


> to jeszcze o niczym nie świadczy, bo serce może bić i w płynie izotonicznym

a płyn izotoniczny to żywy organizm?który ma układ nerwowy ( co znaczy, że
odczuwa ból) i inne układy? i mózg? Mało adekwatny przykład, uważam...

[kamelia04.08.2007]

płyn izotoniczny to substancja, która można wytworzyć w laboratorium, czasem używam tego do płukania soczewek kontaktowych.

Z tym bólem i mózgiem i innymi układami to sie też trochę pospieszyłaś.

Uważam, że rozstrzygnięcia krajów dopuszczających sztuczne poronienie do 12 tyg. są cywilizowane, z uwagi na ograniczony etap rozwoju takiego zarodka oraz z uwagi na to, że na takim etapie rozwoju nie jest w stanie przeżyć nawet przy tak nowoczesnej medycynie.


Nie będę tu wchodzić w dyskusje na temat wolności kobiet, bo to inne zagadnienie.

Zwróć uwagę na jeszcze jedno, kraje które maja ustawodawstwo ograniczające prawo do sztucznego poronienia (czyli PL i inne bardziej restrykcyjne) maja poważne problemy z przestrzeganiem praw człowieka.
Innymi słowy: ochrona zarodka-tak, ale prawa człowieka - a po co?

[velika]

lol
Twoim zdaniem jak się weźmie slub kościelny to już do grobowej deski??? Sorry,
ale według mnie treść przysięgi nie ma tu nic do rzeczy. Mało to osób przysięga,
a potem są zdrady i bicie?? Myślisz, że rozwód cywilny to hop-siup, 1 rozprawa i
po wszystkim?? Oba te śluby nie różnią się rangą, ale jedynie oprawą- żeby każdy
miał wybór. Ateista wybierze cywilny, katolik-kościelny. Nie rozumiem jak można
twierdzić, że ślub kościelny daje większą szansę na trwałość małżeństwa.
Ja jako wojująca ateistka zamierzam wziąć tylko cywilny, choć pewnie nie
obejdzie się bez lamentów ze strony rodziny(chłopaka. Katoliczką nie jestem i
robienie szopki w kościele dla rodziny mi się nie podoba. A jak będą
naciskać-ich problem. Zresztą moja przyszła teściowa była w ciężkim szoku jak
usłyszała co o tym myślę

[dunkelzahn]

>Mnie zastanawia jedna kwestia - jeśli bierzecie ślub wyłącznie
> cywilny, jaką macie pewność, że ta druga strona będzie z Wami
> w zdrowiu i w chorobie...itd

Jaka mozesz miec pewnosc, ze tego nie zrobi, nawet jesli przysiegala wczesniej
przed Bogiem? Niektore malzenstwa zawiera sie czasem lekkomyslnie, albo pod
jakims przymusem, albo malzonka okazuje sie potworem i bije meza i meczenie sie
w takim zwiazku tylko po to, zeby nie zrywac przysiegi zlozonej przed Bogiem
jest bezsensu. Zwlaszcza w Polsce gdzie rozwod jest prawie rownoznaczny z
wykluczeniem z zycia koscielnego.

[mell24]

dunkelzahn napisała:


> Jaka mozesz miec pewnosc, ze tego nie zrobi, nawet jesli przysiegala wczesniej
> przed Bogiem?

Oczywiście to co piszesz wcześniej dzieje się i jest na porządku dziennym...w
żadnym razie nie chcę nikogo tutaj obrażać, żeby nie było, że mam jakąś
negatywną opinię na temat osób, które nie robią tak jak ja...na szczęście jest
dość duża dowolność.

jaką mam pewność? nie chcę zostać zaatakowana przez inne forumki, ale
mam pewność, że nigdy nie zostawię mojego N i że on nie zrobi tego samego -
skąd? wiara? powiem tak: przysięga przed Bogiem jest dla mnie BARDZO ważna i
nigdy bym jej nie złamała... Nie mówię tutaj o zdradzie itd, bo tego człowiek
nigdy nie przewidzi - tak myślę, natomiast małżeństwo zawarte przed Bogiem jest
dla mnie nietykalne i nierozerwalne...

[angazetka]

> przysięga przed Bogiem jest dla mnie BARDZO ważna i nigdy bym jej
nie złamała...

Piękna deklaracja. Mam nadzieję, że Ci się uda. Ale.. trochę za
dużo widziałam, by wierzyć, że przysięga przed Bogiem cokolwiek
gwarantuje. Poza tym, kwestia priorytetów - dla mnie lepiej jest
zerwać przysięgę niż męczyć się w nieszczęśliwym związku.

[mell24]

dla mnie lepiej jest
> zerwać przysięgę niż męczyć się w nieszczęśliwym związku.

A kto odpowiada za szczęście w związku? Bóg błogosławi parę,
ale nie jest odpowiedzialny za wybory ludzkie, prawda?
To my sami się unieszczęśliwiamy...Ludzie sami kombinują
jak się da, a później są nieszczęśliwi...albo nie dbają
o jakość związku.

[dunkelzahn]

mam pewność, że nigdy nie zostawię mojego N i że on nie zrobi tego samego -
> skąd? wiara? powiem tak: przysięga przed Bogiem jest dla mnie BARDZO ważna i
> nigdy bym jej nie złamała...

Musze przyznac, ze nie umialabym wybaczyc mezowi zdrady i ciagnac dalej zwiazku,
w ktorym milosc sie najwyrazniej skonczyla. I mialabym wtedy gdzies nietykalnosc
i swietosc przysiegi i zwiazku malzenskiego. Dla mnie w malzenstwie
najwazniejsze jest milosc, na nia moge przysiegac ale jak sie skonczy, to hasta
la vista.

[mell24]

dunkelzahn napisała:
Musze przyznac, ze nie umialabym wybaczyc mezowi zdrady i ciagnac dalej zwiazku,
w ktorym milosc sie najwyrazniej skonczyla. I mialabym wtedy gdzies nietykalnosc
i swietosc przysiegi i zwiazku malzenskiego. Dla mnie w malzenstwie
najwazniejsze jest milosc, na nia moge przysiegac ale jak sie skonczy, to hasta
la vista.

No i może tym się właśnie różnimy... W życiu zdarzają się różne sytuacje i nie
każdą można przewidzieć niestety....Zdrada nie zawsze MUSI oznaczać, że osoba
zdradzana już nie kocha i że miłość się skończyła...Myślę, że w każdym związku
mogą się pojawić takie czy inne trudności. Na pewno nie jest łatwo żyć z piętnem
zdrady, ale to nie znaczy, że już nie można naprawić tego, co się zburzyło w
małżeństwie.... Może się mylę i życie zweryfikuje to co piszę...

[justynaaaa2]

mell24 napisała:

> Mnie zastanawia jedna kwestia - jeśli bierzecie ślub wyłącznie
> cywilny, jaką macie pewność, że ta druga strona będzie z Wami
> w zdrowiu i w chorobie...itd. przecież tego nie ślubuje się
> podczas cywilnego,
Hmm moim zdaniem w obecnych czasach ma się taką samą pewność, jak wtedy, kiedy
bierze się ślub kościelny.
Przysięga przysięgą, ale zaufanie, lojalność i oddanie partnerowi swoją drogą -
tego żadna przysięga nam nie zapewni.

> tak samo jak wierności małżeńskiej ( a jeśli
> nie jest się osobą wierzącą, to nie przestrzega się z założenia
> Dekalogu, więc i 6. przykazanie nic nie znaczy...)
Tak samo nic nie znaczy 5, 7 czy 9. Co nie znaczy, że wszyscy, którzy nie wierzą
zabijają albo kradną.
A znowu czy wszyscy wierzący są święci???

> ponadto ślub
> cywilny nie ma takiej samej rangi jak kościelny...
A w czym niby jest gorszy?
Czy uważasz, że gdyby osoba niewierząca stanęła w kościele i składała przysięgę
małżeńską byłaby w czymś lepsza? Byłaby jeszcze gorsza, bo okłamywałaby siebie a
przy okazji wszystkich dookoła czyli grzech.

> może się mylę,
> że nie obiecuje się drugiej osobie, że się jej nie opuści aż do
> śmierci itd, więc skąd pewność, że osoba, która nie opiera swojego
> życia na wierze, zostanie w Wami do końca życia?
Nie tylko wiara w życiu się liczy. Zaufanie, zaufanie, zaufanie. To samo co
pisałam już na początku.

> Przecież w każdej
> chwili, kiedy coś zacznie się walić i pojawią się kłopoty ( albo
> przestanie się "kochać" drugą osobą) można zerwać kontrakt (ślub
> cywilny ma właśnie taki wymiar).
Może dla osób wierzących, cywilny jest tylko kontraktem. Ale dla osoby
niewierzącej ma nie tylko takie znaczenie.
Myślisz, że "przysięga cywilna" nie pociąga za sobą żadnych obowiązków, że jest
to tylko kilka słów rzuconych na wiatr?
To jest to samo, co przysięga kościelna, tylko ujęta w innych słowach (poza tym
zawsze można dodać coś od siebie).
A tak swoją drogą, to dla mnie najważniejsze jest to, co sami sobie przysięgamy
i to co dla nas jest ważne, a nie to co "klepiemy" przed księdzem czy urzędnikiem.

> Nie twierdzę, że katolicy nie
> opuszczają swoich małżonków, bo dzieje się tak dość często, ale
Ano dzieje się, dzieje. Czasami nawet więcej niż jesteśmy to sobie w stanie
wyobrazić.
Chyba nie ma reguły na to, kto będzie szczęśliwszym małżeństwem. Ci "kościelni"
mogą się prać, zdradzać i ranić a "cywilni" będą się do końca życia szanować i
na odwrót.

> ciekawi mnie jak na to patrzą osoby, które nie wierzą...
W sumie to ciekawy temat do dyskusji

[mell24]

Justyna, podoba mi się Twoja odpowiedź

Co nie znaczy, że wszyscy, którzy nie wierzą
> zabijają albo kradną.
> A znowu czy wszyscy wierzący są święci???
Oczywiście nie można tutaj generalizować...
Generalizowanie, że KATOLIK - BIAłY, A NIEKATOLIK - CZARNY nigdy nie jest
uprawnione...To tak żeby kwestię wyjaśnić.


ślub
> > cywilny nie ma takiej samej rangi jak kościelny...
> A w czym niby jest gorszy?

A ja nie uważam, że jest GORSZY - nie napisałam "gorszy".
Dla mnie ma inną rangę - ale, jak wiesz, mówię ze stanowiska
osoby wierzącej, żeby była jasność.
> Może dla osób wierzących, cywilny jest tylko kontraktem.
Nie wiem, czy generalnie dla wszystkich wierzących, ale dla mnie tak.

Chyba nie ma reguły na to, kto będzie szczęśliwszym małżeństwem. Ci "kościelni"
> mogą się prać, zdradzać i ranić a "cywilni" będą się do końca życia szanować i
> na odwrót.
No nie ma, ale są statystyki...nie wiem skąd zostały zaczerpnięte, ale
jak znajdę źródło, to napiszę, bo nie chciałabym czegoś pokręcić

> ciekawi mnie jak na to patrzą osoby, które nie wierzą...
> W sumie to ciekawy temat do dyskusji

Dopóki ktoś nie zacznie wylewać brudów na którąś z grup

[sierpniowa_julka]

> Mnie zastanawia jedna kwestia - jeśli bierzecie ślub wyłącznie
> cywilny, jaką macie pewność, że ta druga strona będzie z Wami
> w zdrowiu i w chorobie...itd. przecież tego nie ślubuje się
> podczas cywilnego, tak samo jak wierności małżeńskiej ( a jeśli
> nie jest się osobą wierzącą, to nie przestrzega się z założenia
> Dekalogu, więc i 6. przykazanie nic nie znaczy...)ponadto ślub
> cywilny nie ma takiej samej rangi jak kościelny...może się mylę,
> że nie obiecuje się drugiej osobie, że się jej nie opuści aż do
> śmierci itd, więc skąd pewność, że osoba, która nie opiera swojego
> życia na wierze, zostanie w Wami do końca życia? Przecież w każdej
> chwili, kiedy coś zacznie się walić i pojawią się kłopoty ( albo
> przestanie się "kochać" drugą osobą) można zerwać kontrakt (ślub
> cywilny ma właśnie taki wymiar). Nie twierdzę, że katolicy nie
> opuszczają swoich małżonków, bo dzieje się tak dość często, ale
> ciekawi mnie jak na to patrzą osoby, które nie wierzą...

Na początek:
- osoba niewierząca wychowana w Polsce (czyli kraju większości katolickiej)
będzie przestrzegała takich samych zasad moralnych jak katolik. Nie nazwie ich
Dekalogiem... ale czy tutaj o nazewnictwo chodzi? Czy sądzisz, iż
niewierzący/ateista nie stosuje się od ogólnie przyjętych norm
moralno-społecznych tylko z tego względu, że jest niewierzącą/ym?
- osoba niewierząca/ateista mimo, iż nie wierzy w Boga, to jednak wierzy w
miłość. Nie każda... bo pewnie i nie każdy katolik wierzy w ludzką, ziemską
miłość... ale, jeżeli bierze ślub, to jednak nie po to, by się rozwodzić! Może w
słowach cywilnej przysięgi nie ma nic o "nieopuszczeniu aż do śmierci", ale
jakie to ma znaczenie??? Przecież nie będziemy się kłócić znowu jedynie o
słowa...? Czy w słowach "i uczynię wszystko, by nasze małżeństwo było zgodne,
szczęśliwe i trwałe" nie może zamknąć się szczera wiara w małżeńską więź aż po
grób??? Czy jeżeli ktoś jest niewierzącym/ateistą, to nie ma prawa do wyższych
uczuć? Czy ślub bierze z wyrachowania i cynizmu (np. ze względu na wspólne
rozliczenie podatkowe?). Zastanów się, jak głęboką trzeba mieć wiarę w miłość,
by brać ślub będąc niewierzącym... Na niewierzącego nie czeka gniew boży za
życie niezgodne z naukami kościoła, nie czeka piekło za cudzołóstwo
(przynajmniej wg jej/jego przekonań). Więc wiara w małżeństwo, chęć przeżycia
życia z jedną osobą ("by nasze małżeństwo było (...) trwałe) musi być
niezmiernie silna i... czysta.
I dalej:
jaką mam pewność, że mąż będzie ze mną zdrowiu i chorobie...? taką, jak
katolik. Dla ludzi słowa są jedynie słowami... Zrywa się zarówno obietnice "i
uczynię wszystko..." jak i "i nie opuszczę cię aż do śmierci". Rozwodzą się
katolicy i niewierzący... (i ludzie wyznający inne religie). Więc co za różnica?
Jaką gwarancję dają słowa??? Liczą się uczucia... i wiara w drugiego człowieka.
Liczą się marzenia i umiejętność konfrontacji tych marzeń z rzeczywistością...
Silna wola... i inne wyższe uczucia rozwinięte niekoniecznie dzięki katolickiej
wierze!

[justynaaaa2]

Ładnie napisane a co najważniejsze prawdziwie (w moim odczuciu rzecz jasna) i
bez zbędnych złośliwości

[mell24]

Jeśli dla kogoś są to tylko słowa, za którymi nie idą
przekonania, to faktycznie, masz rację, nie ma znaczenia
czy ktoś jest katolikiem, czy ateistą....Warto też chyba
rozróżnić osobę, która deklaruje, że jest katolikiem
(tzw. wierzący niepraktykujący) a osobą, która faktycznie
wierzy głęboko...

[kaja86]

A to takie ważne, czy będę ślubować miłość, że nie opuszczę itd, czy to będzie
za mało, jeżeli obiecam, ze dołożę wszelkich starań, żeby moje małżeństwo było
zgodne, szczęśliwe i trwałe i będę się starała tej obietnicy dotrzymać? Czy
trzeba być wierzącym by być wiernym? Słowa niewiele znaczą, po owocach ich
poznacie...

[aiczka]

> Mnie zastanawia jedna kwestia - jeśli bierzecie ślub wyłącznie
> cywilny, jaką macie pewność, że ta druga strona będzie z Wami
> w zdrowiu i w chorobie...itd. przecież tego nie ślubuje się
> podczas cywilnego, tak samo jak wierności małżeńskiej
To, że coś nie występuje w formule wypowiadanej podczas ślubu cywilnego nie
znaczy, że nie można tego zadeklarować/przyrzec w innych okolicznościach albo że
nie można bez deklaracji partnera czuć, że nie ma się czego obawiać. Niektórzy
żyją z założeniem, że będą razem przez całe życie i będą sobie wierni nawet nie
biorąc żadnego ślubu.

> podczas cywilnego, tak samo jak wierności małżeńskiej ( a jeśli
> nie jest się osobą wierzącą, to nie przestrzega się z założenia
> Dekalogu, więc i 6. przykazanie nic nie znaczy...)
Zestaw przykazań jest tak naprawdę dość uniwersalnym zestawem zasad moralnych
(nie licząc pierwszych trzech przykazań, dotyczących traktowania boga),
stosowanym zazwyczaj również przez osoby niewierzące (oczywiście, podobnie jak w
przypadku chrześcijan, nie wszystkie). Osoby uczciwe po prostu czują opór przed
oszukiwaniem (nie mówiąc o kradzieży, krzywdzeniu innych itd.), same oceniają to
jako niemoralne, "nie w porządku" na podstawie swoich przemyśleń i oceny świata.
Słownik języka oplskiego (www.pwn.pl) definiuje sumienie jako «zdolność oceny
własnego postępowania i świadomość odpowiedzialności moralnej za swoje czyny», a
nie jako "głos boży w nas".


> Przecież w każdej
> chwili, kiedy coś zacznie się walić i pojawią się kłopoty ( albo
> przestanie się "kochać" drugą osobą) można zerwać kontrakt (ślub
> cywilny ma właśnie taki wymiar).
Można. Ale
1. nie trzeba,
2. czasem tak jest lepiej,
3. skoro można zerwać związek de facto (w przypadku dowolnego ślubu) to chyba
uczciwiej jest złożyć takie przyrzeczenie, które umożliwa także zerwanie związku
de jure (zakładam, że osób wierzących dotyczy nie tylko prawo państwowe ale
także kościelne)
do wyboru, zależnie od indywidualnych odczuć.

Formuła "przyrzekam, że uczynię wszystko aby nasze małżeństwo było zgodne,
szczęśliwe i trwałe" jest bardzo wyważona i uczciwa. Niektórzy przykładają wagę
do tego, czy akurat coś przysięgają, przyrzekają czy tylko oświadczają wolę. Dla
mnie w przypadku takim jak ślub są to tożsame akty.

[agagrusz]

Widzisz, ja dla odmiany jestem osobą niewierzącą, od 12 lat jestem
związana z najwspanialszą osobą na świecie, nasza miłość jest tak
samo ogromna i gorąca jak 12 lat temu... a może nawet bardziej. W
tym roku postanowiliśmy wziąć ślub - "wyłącznie cywilny". A wiesz
dlaczego? Bo dla mnie taka przysięga w kościele z tą całą
towarzyszącą temu imprezą nie ma żadnego, ale to zupełnie żadnego
znaczenia. Chcemy wziąć ślub cywilny ze względów prawnych, bo tak
naprawdę przysięgę o tym, że chcemy być ze sobą całe życie, na dobre
i na złe, złożyliśmy sobie juz dawno, zresztą dajemu temu wyraz w
naszym codziennym wspólnym życiu.
Jednak, nie żyjemy sami, każdy człowiek wypełnia jakieś role
społeczne, dlatego zdecydowaliśmy się sformalizować nasz związek.
Acha, nie zabijamy, nie zdradzamy, nie kradniemy.... co nie znaczy,
że mają dla nas jakiekolwiek znaczenie jakieś przykazania tego boga
czy tamtego boga.... Wydaje mi się, że każdy człowiek ma (poiwinien
prznajmniej miec) jakieś zasady moralne, jakiś system wartości,
potrafić odróżniać dobro od zła - niezależnie od wyznania lub jego
braku.
W swojej opinii pomiędzy wierszami próbujesz powiedzieć, że ci co
nie są katolikami, są gorsi od was - katolików. No cóż, masz prawo
tak myśleć, tylko gdzie tu ta wasza zasada o milości bliźniego, o
tolerancji? Problem w tym, że dla wiekszości ludzi (katolików tez)
to są tylko puste słowa, które bardzo łatwo rzuca się na wiatr,
niestety nie jest juz tak prosto, gdy życie poddaje nas próbie z
tolerancji czy akcpetacji i posznaowania dla drugiego człowieka.
Życzę wszystkim prawdziwej i trwałej miłości w życiu i zrozumienia,
że nasze szczęśćie nie zależy od wypowiadanych słów przysięgi oraz
miejsca jej składania

[mell24]

agagrusz napisała:

>
>
>
> W swojej opinii pomiędzy wierszami próbujesz powiedzieć, że ci co
> nie są katolikami, są gorsi od was - katolików. No cóż, masz prawo
> tak myśleć,

Tylko, że ja tak nie myślę...szkoda, że wyłapujesz takie "między
słowami"....Myślę, że to Ty tak myślisz...Uważasz, że jak ktoś
jest katolikiem, to od razu patrzy na nie-katolika jak na diabła?
Mam przyjaciela, który jest muzułmaninem i bardzo go szanuję, uważam, że jest
niespotykanie wartościowym człowiekiem - pomimo, że wyznaje zasady inne niż
moje...On wierzy w swojego boga, ja w swojego i jest OK... Nie przeszkadza mi,
że ktoś jest ateistą albo "innowiercą" - jeśli jest wartościowy i wyznaje
konsekwentnie to, w co wierzy, to dla mnie nie ma problemu.
To, co piszecie świadczy o Waszej dojrzałości, moim zdaniem. A nieczęsto spotyka
się ludzi, którzy nie wierzą i jednocześnie nie czują potrzeby atakowania
katolików i Kościoła.
Dzięki za kulturalną wymianę zdań ( piszę szczerze, bez ironii)

[rhodeisland]

Religia katolicka w przeciwienstwie do protestanckiej jest w malym
stopniu oparta na naukach Chrystusa, ale na tym co wymyslil Kosciol
czesto setki lat po smierci Chrystusa. Chrystus nie wymyslic
indywidualnej spowiedzi, czy celibatu.
Katolicy nie czytaja Bibli, jej indwywidualna interpretacja byla w
przeszlosci uznana nawet przez Kosciol za herezje.

[dunkelzahn]

Woho, nikt jeszcze sie nie oburzyl?

[kasiulkkaa]

A na co tu się oburzać. W końcu KK to Biblia w niewielkim procencie, radosna
miejscami tffurczość Ojcowie Kościoła i kolejne sobory.

oburzac sie mozna, zaprzeczyc nie

[rhodeisland]

Zrezygnowaliśmy z kościelnego... i z cywilnego też

[kahwa]

Planowaliśmy z narzeczonym w kwietniu ślub cywilny...do czasu kiedy jego rodzice się o tym dowiedzieli.
Koszmarna awantura spowodowała, że plany przesunęliśmy na inny, nieokreślony termin.

Mnie jakoś szczególnie ślub nie był niezbędny do szczęścia. Jesteśmy ze sobą kilka lat, mieszkamy razem, jest nam dobrze ze sobą. Nie marzę o białej sukni i wielkim weselu. Ślubu nie uważam za najważniejszy dzień życia, ale jest to kolejny etap związku, na który się świadomie zdecydowaliśmy. Rodzice mojego N. sprawili, że dzień z którego się cieszyłam, kojarzy mi się ze zmuszaniem mnie do ślubu kościelnego, któego nie chcę oraz wieloma nieprzyjemnymi słowami.
Moglibyśmy wziąć ten nieszczęsny cywilny, ale N. nie chce zrywać kontaktów z rodzicami, a tak to mogłoby się skończyć. To jego rodzice, wiec nie naciskam. Chcemy przeczekać i podjąć decyzję bez emocji.

Moi rodzice (i rodzina) są bardzo otwarci i tolerancyjni, zawsze akceptowali moje decyzje. Mogłabym zdecydować się na pójście do zakonu, wzięcie ślubu z rozwodnikiem, albo życie z kobietą - wiem, że mogłabym się zawsze przyznać do swojego wyboru- byłby zaakceptowany (byle byłabym szczęśliwa).
Sytuacja gdzie próbuje się wymuszać coś na innych, jest dla mnie szokująca i niezrozumiała. Coraz bardziej jestem przekonana, że nie żyjemy w Polsce, ale w katolandzie…

PS. Mieszkamy w kilkusettysięcznym mieście, mój N. (tak jak i ja) jest niepraktykujący od kilkunastu lat, a jego rodzice mają wykształcenie wyższe… to tak dla rozjaśnienia sytuacji

[listekklonu]

U mnie też była wielka awantura z przyszłymi teściami o ślub
kościelny. Żeby było śmieszniej, oni nawet nie chodzą regularnie do
Kościoła, ale z tym ślubem się uparli. Na początku też byłam
wściekła i miałam ochotę w ogóle sobie odpuścić całą imprezę, ale na
szczęście mi przeszło. W końcu nie biorę ślubu z teściami Co
ciekawe, cała afera rozeszła się po kościach i kiedy już do nich
dotarło, że nie ma mowy o ślubie kościelnym, to nasze relacje
wróciły do normy.

[mell24]

Myślę, że taka postawa jest o wiele lepsza niż branie ślubu kościelnego tylko
dla "rodziców"...przynajmniej postępujecie zgodnie z Waszymi przekonaniami i
sumieniem... Szanuję takie decyzje...Nie każdy MUSI wziąć ślub kościelny,
szczególnie jeśli deklaruje, że jest osobą niewierzącą...
Chociaż moja teściowa ( przyszła) twierdzi, że "niezbadane są wyroki Boskie i
nigdy nie wiadomo jakie będzie działanie Ducha Św." ( to odnosi się do par,
które biorą ślub, a nie są osobami wierzącymi).

to się nazywa zaklinanie rzeczywistości

[bystra_26]

Żeby Bóg wszedł w życie ludzie nie są mu potrzebne sakramenty
przyjęte bez wiary, ze względu na tradycję, rodzinę itp.

Duch Święty tez na szczęście nie jest ograniczony do sakramentalnego
działania, jednak dla ludzi niegodnie czy bez wiary przyjęty
sakrament też nie będzie działał mimo zewnętrznego znaku
sakramentu... dopóki się nie nawrócą.

Takie uzasadnianie ślubów, jak Twoj teściowa, jest dla mnie czymś w
rodzaku zabobonu, a już na pewno z nauką KK i wiarą niewiele ma
wspólnego.. choć pewnie intencje są szczere (kiedyś też chrzcili
Polan na siłę... a oni dalej stawiali sobie ołtarzyki dla leśnych
bóstw, a nie o to chyba w chrześcijaństwie chodzi).

[rhodeisland]

Przykra jest sytuacja gdy rodzina wymusza na parze slub koscielny.
Zalozylam po to watek o slubie w Stanach.
Znam pare, ktora nie chciala slubu koscielnego i w ogole bali sie
dnia slubu, bo ich rodziny sie nie lubily. Policzyli, ze zamiast
slubu wezma wakacje. Dostali wizy do USA, wzieli tam slub,
pojezdzili troche po kraju i oznajmili rodzinie w Polsce, ze juz sa
po slubie, ze ten slub jest dla nich (i prawnie po zarejestrowaniu w
Polsce) wazny i innego (czyli koscielnego) nie wezma. Rodzina w
koncu przyjela to do wiadomosci.