Dodaj do ulubionych

gospodyni domowa

IP: *.neoplus.adsl.tpnet.pl 20 lat temu
finanse.wp.pl/POD,2,wid,8205529,wiadomosc.html?rfbawp=1141042927.766

A ja jestem gospodynia domowa, bo mnie sytuacja zmusza. nie ma pracy, dlatego
kibluje w domu, ale nie jestem z tego powodu szczesliwa. i chociaz siedze w
domu, to nie ogladam namietnie tv.nie wszystko z tego artykulu pasi do mnie.
Obserwuj wątek
    • Gość: Gospodyni domowa Re: gospodyni domowa IP: *.chello.pl 20 lat temu
      Witaj w Klubie,
      Jestem w przedziale wieku 30-49 lat - czyli tak jak większość gospodyń
      domowych, jestem zamężna, mam dziecko, czasem robię zakupy w hipermarkecie. I
      na tym kończą się analogie.
      Mam wyższe wykształcenie, ba nawet doktorat.
      Znam dwa języki obce potwierdzone certyfikatami FCE, CAE i ZD.
      Jestem właścicielką mieszkania.
      Nie piję żadnej kawy ( a już mielonej parzonej "po turecku" nie pilam chyba
      więcej niż 2 razy w życiu).
      Mieszkam w Warszawie.
      Piorę ( najczęściej) w Persilu.
      Prowadzę dom nie w sposób rozrzutny, ale stać nas na 2-3 wyjazdy zagraniczne, 2
      samochody i dobrą społeczną szkołę i panią do sprzątania - 2 razy w tygodniu.
      Telewizję oglądam, ale nie dłużej niż 2 godziny dziennie, głównie wieczorem i
      niekoniecznie polskie stacje.
      Książki czytam, krzyżówek nie rozwiązuję.
      Gotuję, bo muszę.
      Mój ulubiony sposób spędzania wolnego czasu to uprawianie sportu - teraz
      biegówki, obowiązkowo 2 razy w tygodniu basen. Chodzę na koncerty, do teatru,
      do kina, na wystawy, wernisaże.
      Dlaczego zatem nie pracuję?
      Po urodzeniu dziecka , urlopie macierzyńskim i wychowawczym zrezygnowałam z
      pracy, bo mąż dostał propozycję pracy za granicą. Po prawie 10 latach
      wróciliśmy do kraju ( z tym, że mąż dalej krąży między Warszawą a jednaze
      stolic na zachód od Odry). Ktoś musi zająć się domem, dzieckiem ( już całkiem
      dużym). Dom musi być domem.
      Dlateg bez kompleksów zostałam gospodynią domową.
      Trzymajmy się!
      • starucha_izergiel Re: gospodyni domowa 20 lat temu
        Mam nadzieję Pani doktor, że sama opłaciłaś sobie wieloletnie studia i kursy,
        albo przynajmniej zrobili to Twoi rodzice. Gospodyni domowej nie potrzebny jest
        doktorat, ani nawet mgr przed nazwiskiem. Jeśli nie wykorzystujesz zawodowo
        swoich umiejętności i wiedzy zdobytych za publiczne pieniądze podatników
        oddając tym samym społeczeństwu dług na jaki składają się koszty wykształcenia
        studenta, jesteś po prostu darmozjadem.
        • Gość: Gospodyni domowa Re: gospodyni domowa IP: *.chello.pl 20 lat temu
          Po pierwsze p r a c o w a ł a m na uczelni za tak marne grosze, i przez
          dobrych kilka lat, że w dużej mierze zwróciłam koszt mojego wykształcenia.
          Po wtóre zarówno moi rodzice jak i mąż płacą wysokie podatki - także na moje
          wykształłcenie.
          Po trzecie - zwracać za edukację powinni ci wszyscy, którzy pracują na własny
          rachunek albo wyjechali za granicę. Ich wiedza także nie jest potrzebna
          społeczeństwu.
          • starucha_izergiel Re: gospodyni domowa 20 lat temu
            > Po pierwsze p r a c o w a ł a m na uczelni za tak marne grosze,

            Nie wiedziałaś jakie są pensje na uczelniach?

            przez
            > dobrych kilka lat, że w dużej mierze zwróciłam koszt mojego wykształcenia.

            Eee, jeśli jesteś przed 40stką albo w okolicah, jeszcze Ci dużo do emerytury
            zostało..

            > Po trzecie - zwracać za edukację powinni ci wszyscy, którzy pracują na własny
            > rachunek albo wyjechali za granicę.

            To nie oto chodzi, po prostu nie ma się czym chwalić, bo to żaden powód do dumy
            wykształcić się za pieniądze podatników, a potem zamknąć się w domu, lub
            czmychnąć za granicę, a Ty się chwalisz i to jest N A G A N N E!
            • Gość: Gospodyni domowa Re: gospodyni domowa IP: *.chello.pl 20 lat temu
              Coś mi się wydaje, że Ty nie wykształciłaś się za te pieniądze podatników.
              Zazdrość Cię zżera?
              • starucha_izergiel Re: gospodyni domowa 20 lat temu
                Szkoła średnia - bezpłatna
                studia dzienne - bezpłatne
                studia zaoczne - płatne (płaci zakład pracy)

                Nie ma mnie co zżerać :)
    • Gość: gospodyni II Re: gospodyni domowa IP: *.tronic.pl / *.internetdsl.tpnet.pl 20 lat temu
      Oj te statystyki! W moim przypadku zgadza się przedział wiekowy i ... vizir. Na
      początku małżeństwa próbowałam zająć się pracą zawodową (jestem prawnikiem),
      pracowałam nawet wtedy gdy miałam już dwie córki. Któregoś dnia, po kolejnej
      wpadce niani doszliśmy z mężem do wniosku, że dobrze byłoby gdybym zrezygnowała
      z pracy na kilka lat, zajęła się domem, odchowała dzieci. Nawet długo nie
      musiał mnie namawiać. Byłam spragniona domu, rodziny. Było fajnie przez kilka
      lat. Wzorowy dom, zadbana rodzina, ciasto przynajmniej raz w tygodniu. Teraz,
      gdy dziewczynki podrosły czasami budzi się tęsknota za pracą zawodową ale gdyby
      ktoś mi tę pracę zaproponował to chyba już bym nie chciała. Dobrze mi tak. Nikt
      mi nie dyktuje co i kiedy powinnam robić. Mąż prowadzi sporą firmę i czasami mu
      w czymś pomagam, mam namiastkę pracy zawodowej i jest mi dobrze.
    • hyacinth.bucket Re: gospodyni domowa 20 lat temu
      To sie nazywa "Lady of the House " i tylko mozemy byc dumne z tego , ze
      mamy wlasciwego mezczyzne , ktory potrafi zadbac o dom !!!
      O takich mezczyzn dzisiaj trudno poniewaz wysylaja kobiety do roboty
      czerpiac zyski z podwojnych pensji i oszczedzaniu na sluzacych .
      No i nigdy nie wiadomo na co wydaja zarobione pieniadze a tak zamiast na
      glupstwa wydaja na dom :-)
      Przyznaje , ze lubie pozycje w TV czym roznie sie od meza , ktory TV trzyma
      open nie wazne co , aby tylko mnie zagluszyc :-)
      Krzyzowki lubilam od dziecka ale teraz krzyzowka moze byc pomocna w
      torebce na wszelki wypadek podrozy i innych poczekalni natomiast w domu
      wole gry internetowe ( co taka krzyzowka przy nich )
      Dzieci nie mam natomiast kotem sie opiekuje i mysle , ze bez mojego udzialu kot
      wyladowalby w azylu co widze po miesiacu mojej niebytnosci
      kot w azylu facet nie wiem gdzie / smietnik z gazet nieposcielone lozko
      zywienie na miescie i butelki i puszki po coli o ktore mozna polamac nogi
      przy tym brud okazywany awersja do odkurzacza ...
      Hej dobrze byc lady of the house i mezczyzni to bardzo cenia
      a mamy tyle czasu , ze mozna poswiecac na hobby ....
      Pozdrawiam wszystkie Gospodynie Domowe
      hyacinth .
      • Gość: Mika Re: gospodyni domowa IP: *.pl / *.lublin.enterpol.pl 20 lat temu
        Ja jestem gospodynią domową nie z własnego wyboru ale z musu.Obecny system
        pozbawił mnie pracy zawodowej,zakład sprywatyzowano i doprowadzono do
        upadku.Siedzę w domu i gryzę ze złości palce.No cóz,próbowałam wielokrotnie
        znależć pracę ale jestem niestety w wieku którym każdy pomiata.Wcale nie jestem
        zadowolona z obecnej rzeczywistości.Jeszcze 15 lat temu nigdy nie pozwoliłabym
        sobie na ten domowy marazm.
        • Gość: Gospodyni domowa Re: gospodyni domowa IP: *.chello.pl 20 lat temu
          Ależ wcale nie musi być to "domowy marazm"!!!!!!!!
          Jest 1100 ciekawych rzeczy, które można robić nie pracując zawodowo.
          Można- praktycznie bez nakładów finansowych- uprawiać sport ( jestem fanką).
          Rower, biegówki, basen, długie spacery...od razu świat wydaje się piękniejszy.
          Można uczyć się języków obcych - najlepiej na kursach - rano są tańsze, ale
          można oglądając obcojęzyczne programy TV, lub kupić stosowny program
          komputerowy.
          Można udzielać się w szkole dzieci, być wolontariuszem w hospicjum.......
          Można skończyć jakiś kurs, przekwalifikować się i wtedy szukać aktywnie pracy.
          Sfrustrowana gospodyni domowa może się przekształcić w pewną sibie kobietę
          interesu - i to w każdym wieku. Chcieć to móc, ale trzeba się ruszyć.
          Ja wybrałam ten model życia, bo jest to najlepsze rozwiązanie dla całej
          rodziny. Nikt jednak nie zmusiłby mnie do pozostania w domu, gdyby nie głębokie
          przekonanie o słuszności takiej decyzji.
          • dapop Re: gospodyni domowa 20 lat temu
            Co to za statystyki?? Raczej wygląda mi to na powtarzanie panującego stereotypu!
            Zupełnie się z tym nie zgadzam.
          • hm73 Re: 20 lat temu
            :) można zając się jakimś rękodziełem i założyc np. sklepik internetowy :)
            pozdrawiam
    • allija Re: gospodyni domowa 20 lat temu
      Szczerze mowiąc to nigdy nie pozwoliłabym sobie na takie uzależnienie od meża.
      Szczególnie mając dobre wyksztalcenie, szkoda by mi bylo pracy wlożonej w
      naukę. Mnie takze mąż próbował zatrzymac w domu po urlopie wychowawczym "bo jak
      my sobie poradzimy z dziećmi".
      Jakos sobie poradziliśmy choc było kilka trudnych lat.
      Z mojego podwórka: malżeństwo z 14-letnim stażem, zwyczajne, troche juz letnie
      jak to po -nastu latach ale ogólnie uważane za dobre, mąz dba o zonę, dzieci.
      Nagle mąż zakochuje sie w koleżance w pracy, zostawia więc żonę i dwoje swoich
      dzieci, wyrzuca ze swojego mieszkania, teściowa odwraca się nie tylko od
      synowej, takze od swoich wnuków. Nic nie pomaga, łzy, wyrzuty, jedynym jego
      argumentem jest "no, zakochałem się, to co mam zrobić?". Na szczęście żona
      jakis rok wcześniej wróciła do pracy, zdążyła się się trochę usamodzielnić, a
      gdyby nie?
      Małżeństwo także z kilkunastoletnim stażem, bardzo dobre, właśnie
      przeprowadzili sie do nowego mieszkania, urzadzają sie. Nagle mąż umiera przy
      prostym zabiegu w szpitalu. Zona nie pracuje już od wielu lat, dziecko zaczyna
      studia. Nie wiem jak sobie radzi żona bo ten mąż to mój kolega z pracy, zony
      nie znam.
      Dziewczyna po studiach, dobrze zapowiadający sie architekt. Wychodzi za mąż za
      obcokrajowca, wyjeżdża, jest "przy mężu", pojawia sie dziecko. Po paru latach
      cała rodzina choruje na grypę, cóż to takiego? zwykła grypa. Ale mąż umiera.
      Dziewczyna zostaje bez pracy, w obcym kraju. Z każdym rokiem jest coraz gorzej
      finansowo.
      Moja teściowa - kiedy wyszła za mąż przerwała prace. Obecnie ma żal do męża,
      mojego teścia, że ja do tego namówił. Bo nie ma swoich pieniedzy, zadnej swojej
      emerytury, nie ma koleżanek, w dodatku dzieci sobie poszły i cala jej praca
      domowa stracila sens.
      Biorąc to wszystko pod uwagę cieszę się, że jednak pracuję zawodowo, ze jestem
      niezależna finansowo i, ze moj zawód satysfakcjonuje mnie, ze interesuje mnie
      cos innego niz sprawy domowe, leżenie na łóżku i "bycie ładną" dla męża.
      • Gość: Gospodyni domowa Re: gospodyni domowa IP: *.chello.pl 20 lat temu
        A ja nie zamieniłabym się na życie w ciągłym biegu, bo muszę zdążyć do pracy, z
        pracy, po drodze zrobić zakupy i denerwować się, że to zrobię źle, tamtego nie
        zdążę, dziecko zaniedbane, a ja padam na twarz.
        Pracując zawodowo nigdy w życiu nie towarzyszyłabym mężowi w jego wyjazdach (
        kto by mi dał urlop?), nie była na prawie wszystkich kontynentach.
        Pracując zawodowo nie widziałabym pierwszych kroków mojego dziecka. Nie
        miałabym czasu ani siły na pokazywanie mu świata - tego najbliższego - pączków
        na drzewach i tego znacznie dalszego.
        Biegnąc rano do pracy fundowałabym dziecku pobudki ok. 6.00 i powroty do domu
        gdy jest ciemno ( szczególnie zimą).
        Nie miałabym ani siły ani ochoty chodzić na wystawy i do teatrów.
        Jest bardzo dużo kobiet z wyższym wykształceniem, które z wyboru(!) nie pracują
        zawodowo.
        Matka kolegi mojego syna ( po SGH)- nigdy nie pracowała.
        Moja sąsiadka - filolog klasyczny, żona znanego adwokata. Pracowała 2 lata, do
        urodzenia pierwszego dziecka.
        Jedna z moich koleżanek - inżynier - także przy mężu - pracowała może rok.
        Prowadzi dom, wychowuje dziecko.
        Znam niepracującą farmaceutkę, historyka sztuki, psychologa, polonistkę.
        Wszystkie mamy dużo zainteresowań, spotykamy się m.in. na babskich plotkach,
        wyjeżdżamy na urlopy, uprawiamy sporty.
        Nie, nie leżymy na łóżku- szkoda nam na to czasu. Częściejmożna tam spotkać
        podpierającą się nosem zabieganą kobietę.
        P.S. Moja mama jest lekarzem. Odkąd ją pamiętam tyrała na 2 etatach kosztem
        zdrowia, rodziny, własnych zainteresowań- wszystkiego. To ona prawie nie miała
        koleżanek, prawie nie widziała życia. Odetchnęła na emeryturze.
        • allija Re: gospodyni domowa 20 lat temu
          Posługujesz sie stereotypami. Ja na urlopach bylam w sumie 6 lat. Widziałam
          pierwsze kroki dzieci itp, przebywałam z nimi całe dnie. I wtedy to dopiero
          padałam na twarz bo skoro jestem w domu to zadna pomoc "nie należała mi się".
          O zadnych plotach i kolezankach nie było mowy, teatr to miałam w domu co dzien,
          kino w tv. Miałam serdecznie dość i z przyjemnością wróciłam do pracy gdzie
          miałam juz jakąś pozycje i dorobek a nie byłam wyłacznie kuchta.
          Dopiero wtedy zostala zaangażowana pomoc do domu, dzieci miały nianie a więc o
          zrywaniu ich w srodku nocy celem udania sie do przedszkola nie było mowy.
          Owszem, dom i praca jednoczesnie to większy wysiłek, głównie organizacyjny, nie
          zaprzeczam.
          Chcialam tylko wyrazic swoje zdziwienie, ze kobiety /i to jak podkreslasz,
          wyksztalcone/ decyduja sie na całkowite uzależnienie od meza. Kiedys kobiety z
          rzadka pracowały zawodowo, siedziały w domach, ale i rozwodów nie było.
          A poza tym podkreślanie, ze wiele z nich jest absolwentkami uczelni nie jest
          zadnym atutem, nawet odwrotnie bo w koncu kształciły sie za pieniadze
          podatników, a więc takze moje, zabrały miejsce na uczelni innym osobom, które
          chciały sie kształcić, byłby z tego pożytek a zabrakło dla nich miejsca.
          Ja tez znam taka kobiete, ona miala takie założenie, że bedzie siedziała w domu
          ale, ze wzgledów ambicjonalnych, chciala miec tytuł magistra. No i ma, nie
          przepracowala nawet jednego dnia.
          Twoja mama pracowała i funkcjonowała prawdopodobnie w całkiem innych realiach
          wiec w ogóle nie ma co porównywać. Dzisiaj mlodzi, dobrze wyksztalceni lekarze,
          znający jezyki, wyjeżdżaja z Polski. Ci starsi, doswiadczeni, pracuja w
          prywatnych placowkach. Ale to inny temat.
          • Gość: Gospodyni domowa Re: gospodyni domowa IP: *.chello.pl 20 lat temu
            Ty także operujesz stereotypami. I wynika to prawdopodobnie z tego,
            że "siedząc " w domu byłaś traktowana jak kuchta ( Twoje własne słowa).
            Uciekłaś do pracy, bo padałaś na twarz.
            Ja nie padam, a jeśli jestem zmęczona - tak jak teraz- to po prawie 2 godzinnym
            biegu po Lesie Kabackim. Nigdy w życiu nie mogłabym sobie na to pozwolić
            pracując.
            Ja nie narzekam. Studia kończyłam bo chciałam poszerzyć swoje horyzonty, bo
            interesował mnie ten kierunek, bo nie wyobrażałam sobie, że poprzestanę na
            maturze itp.
            Doktorat robiłam wiedząc, że raczej już pracować zawodowo nie będę. Mogłam
            sobie na to pozwolić z punktu widzenia finansowego, ale przede wszystkim
            organizacyjnego.
            Spójrz na żony dyplomatów - większość z nich legitymuje się, co najmniej
            dyplomem ukończenia studiów, i nie pracują zawodowo.
            Opowiadanie, że wychodzącej na 7-9 godzin matce nic nie ucieka z rozwoju
            dziecka jest nieprawdą. Ucieka. Tak jak mnie ucieka np. emerytura, potencjalna
            habilitacja itp.
            Nie można jednak w życiu mieć wszystkiego - trzeba wybierać, i dobrze jest, aby
            to co robi się w życiu było kwestią wyboru a nie przymusu.
            Czy ciągnie mnie do pracy? Do laboratorium pewnie tak, ale do stosunków
            międzyludzkich, awantur o każde 100 złotych, plotek, podgryzania, walki np. o
            granty- na pewno nie.
            Studia kończyłam w dużej mierze na koszt rodziców. Oni dawno, dawno spłacili
            ewentualny dług wobec podatników. Zresztą ja również przez kilka lat pracowałam.
            Nie jest moim interesem, ani innych kobiet kształcących się, że dla kogoś
            zabrakło miejsca na uczelni.Wygrali lepsi, zdolniejsi. Tak jak w życiu.
            • Gość: Mika Re: gospodyni domowa IP: *.pl / *.lublin.enterpol.pl 20 lat temu
              A ja chętnie poszłabym do pracy,ale nikt mnie nie chce.Mam dość siedzenia w
              domu.Ja chcę do ludzi!
            • Gość: katia Re: gospodyni domowa IP: 80.54.169.* 20 lat temu
              ość portalu: Gospodyni domowa napisał(a):

              Sa tez takie gospodynie domowe ktore maja doktorat ale sprzatają własne
              domy,gotuja obiady,piora,prasuja,zajmuja sie chorymi rodzicami i to wcale nie
              dlatego ze tak chca,poprostu musza.Ty zapewne nie wiesz co znaczy praca męża na
              posadzie państwowej i rowniez posiadajacego wyższe wykształcenie.Gdybys miała
              niewiele pieniedzy a i wtedy wiecej obowiazków nie miałabys sily biegac po
              lasku.Poprostu kasa,kasa,kasa i jeszcze raz kasa.Te kobiety ktore musza zrobic
              wszystko w domu nie sa kuchtami domowymi,one musza bo nie maja pieniedzy na babe
              do sprzatania.

              > Czy ciągnie mnie do pracy? Do laboratorium pewnie tak, ale do stosunków
              > międzyludzkich, awantur o każde 100 złotych, plotek, podgryzania, walki np. o
              > granty- na pewno nie.

              Kazdy przeżywa te same problemy w kazdej pracy,co do grantu niekoniecznie u nas
              dają.
            • Gość: Sargen Re: gospodyni domowa IP: *.chello.pl 20 lat temu
              Wszystko się zgadza, ale spróbuj sobie wyobrazić, że mąż Cię zostawi (takie
              przypadki opisała allija.
              I co wtedy? - chyba że jest na tyle w porządku, że będzie wypłacać żonie
              alimenty, jak to jest w Anglii, na przykład.
              Poza tym, oprócz chęci zostania w domu sa jeszcze obiektywne możliwości lub ich
              brak/
              W moim przypadku okresy przebywania w domu nie wspominam zbyt dobrze - i to
              głównie z powodów finansowych. Mąż bardzo dobrze zarabia i dobrze zarabiał
              zawsze. Ale te zarobionę przez się pieniądze uważa za swoje i tylko swoje.
              Mnie wydzielał na wszystko: w sumie najbardziej bezboleśnie szło z jedzeniem.
              Gorzej, jeśli potrzebowałam butów czy bielizny, albo na fryzjera:" ...Co, 50 zło
              tych na fryzjer? przecież ja sie strzygę za 15!"
              Albo: "po co ci druga para butów, prawie nigdzie nie chodzisz"
              To jest upokarzające.
              Nigdy w życiu nie chce powtórki czegoś takiego. A na starość jak się dożyje,
              chce mieć swoją emeryturę, inaczej w naszym związku nie może być.
              • Gość: Gospodyni domowa Re: gospodyni domowa IP: *.chello.pl 20 lat temu
                Wbrew temu co się mówi i pisze mężczyźni lubią i cenią sobie wygodę, spokojny
                miły dom, bez awantur i....ciepłe kapcie.
                Mężczyźni lubią się wygadać, wyżalić, opowiedzieć o swoich i sukcesach i
                porażkach.
                Mężczyźni cenią w kobiecie to, że jest zadbana ( 50 złotych na fryzjera, tak i
                jeszcze na manicure), to, że ma dla nich czas, nie śpieszy się myślami nie jest
                gdzieś między zestawieniem a bilansem.
                Sprawy finansowe.........nawet Kodeks Rodzinny i fiskus uznają, że pieniądze są
                wspólne. Osobiście nie wyobrażam sobie osobnej kasy. W naszej rodzinie ja
                zarządzam finansami. Tak wspólnie ustaliliśmy jeszcze przed ślubem.
                A nie zawsze było łatwo. Okres mojego urlopu wychowawczego ( do wyjazdu na
                stypendium a potem na kontrakt)to naprawdę niewielkie pieniądze.
                P.S. Oczywiście nie kupowałabym kolejnych butów gdy są problemy z pieniędzmi,
                ale gdy mąż zarabia przyzwoicie wyciągnęłabym go a romantyczną kolacyjkę a
                potem do sklepu z butami. Sam własną rączka i własną kartą zapłaciłby za to co
                chcesz.
                Sprawdzone.
                • starucha_izergiel Re: gospodyni domowa 20 lat temu
                  A co, gdyby mu jednak odbiło i zechciał Cię zostawić? Dopuszczasz w ogóle taką
                  mozliwość, nawet jeśli jej prawdopodobieństwo jest niewielkie?
                  • Gość: Gospodyni domowa Re: gospodyni domowa IP: *.chello.pl 20 lat temu
                    Tak samo jak Ty, że zostaniesz z dnia na dzień wyrzucaona z mieszkania, bo np.
                    znalazł się właściciel lub jego spadkobierca.
                    • starucha_izergiel Re: gospodyni domowa 20 lat temu
                      No, w moim przypadku jest to mniej niż możliwe, prędzej mi się dom spali
                      (odpukać), ale jestem ubezpieczona. A Ty, jak się ubezpieczyłaś na wypadek
                      śmierci (również odpukać) męża lub jego odejścia?
                      • Gość: Gospodyni domowa Re: gospodyni domowa IP: *.chello.pl 20 lat temu
                        A wyobraź sobie, że tak.
                        • starucha_izergiel Re: gospodyni domowa 20 lat temu
                          A Ty, jak się ubezpieczyłaś na wypadek
                          śmierci (również odpukać) męża lub jego odejścia?

                          > A wyobraź sobie, że tak.

                          Ty to bujesz z tym doktoratem!
            • allija Re: gospodyni domowa 20 lat temu
              No wiesz, trudno nie padac na twarz kiedy ma sie malutkie dzieci w domu i
              wlasnie nie chce sie aby cokolwiek z tego macierzyństwa uciekło /to takze twoje
              slowa/. Ja zajmowałam sie swoimi dziećmi cały dzień więc na reszte obowiązków
              zostawały tylko godziny nocne. Byłam kuchta bo gotowałam, byłam także
              sprzataczką, praczka i niańką.
              Ale w czym tu stereotyp?
              Zresztą to nie jest odpowiedź na podstawowe pytanie, czy nie przeszkadza wam
              takie uzależnienie finansowe od mężów? Mnie przeszkadzało kiedy nie pracowałam.
              I czy sie tego uzależnienia nie obawiacie?
              • Gość: Gospodyni domowa Re: gospodyni domowa IP: *.chello.pl 20 lat temu
                Tylko zapomniałaś o jednym. Nie byłaś ani żoną, ani kochanką , ani przy pomocy
                znanych nam wszystkim kobiecych sztuczek nie skłoniłaś męża do pomocy w domu.
                • allija Re: gospodyni domowa 20 lat temu
                  Jak to nie bylam żona? nie byłam kochanką? Cos wiesz na ten temat? malżonek ci
                  sie skarżyl?
                  Sztuczek sie brzydze bo uwazam, że to idiotyczne caly czas cos udawac, cos
                  grac. W końcu mozna sie pogubic co sie przed chwila, wczoraj, mówiło, robiło.
                  Jesli chciałabym grac to zostałabym aktorka zamiast żona. Zreszta poradnik
                  Wislockiej zawsze wydawał mi sie idiotyczny, szczególnie, że autorce jakos nie
                  pomógł bo była rozwódką.
                  Męża nie skłoniłam do pomocy w domu bo sklonilam go do dodatkowej pracy na
                  wygodne mieszkanie, co uważam za swój sukces bo on twierdzil, że nie damy rady.
                  Dalismy i dzis moge także biegac po tym samym lesie.
                  • Gość: Gospodyni domowa Re: gospodyni domowa IP: *.chello.pl 20 lat temu
                    To bardzo dobrze, też zrobiłaś to za pomocą sztuczek.
    • Gość: gospodyni II Re IP: *.tronic.pl / *.internetdsl.tpnet.pl 20 lat temu
      O jakim uzależnieniu mówisz? Przecież mąż zarabia na potrzeby całej rodziny,
      również moje. Nigdy nie musiałam prosić o pieniądze na buty, fryzjera czy
      kosmetyczkę bo to WSPÓLNE pieniądze i mam prawo z nich korzystać na
      równoprawnych zasadach.
      Tak sobie czytam Wasze wypowiedzi i dochodzę do wniosku, że wszystko zależy od
      przyczyny, dla której kobieta pozostaje w domu. Jeśli jest to tak jak w moim
      przypadku decyzja świadoma to nie dam się zepchnąć do roli gosposi, która ma
      dwie godziny wychodnego w niedzielę. Nawet nikt tego nie próbował. Czuję się
      szanowana i doceniana. Gorzej jest jeśli kobieta zostaje w domu bo np. straciła
      pracę. W domu właściwie nikt nie zauważa, że straciła pracę lecz...straciła
      pobory co ma wpływ na obniżenie standardu życia rodziny. Taka kobieta ma
      poczucie winy za to co się dzieje i rzeczywiście może uważać, że musi być
      wdzięczna mężowi za pieniądze na nową kieckę. Jeśli do tego mąż jest
      człowiekiem...powiedzmy egocentrycznym to taka kobieta będzie się czuła żle w
      rodzinie. Musimy się jednak wszystkie zgodzić z tym, że istnieje pewien procent
      kobiet dla których dom jest sensem życia a karierę zawodową zostawiają na
      póżniej. Ja zrezygnowałam z pracy wkrótce po ukończeniu aplikacji adwokackiej.
      To, że nie pracuję zawodowo nie oznacza iż moja wiedza się nie przydaje. Służę
      radą wielu znajomym i myślę, że kiedyś wrócę do zawodu. To, że skończyłam
      studia zawdzięczam sobie i swoim rodzicom, którzy na nie łożyli. Nie mam w tym
      względzie żadnych wyrzutów sumienia w stosunku do współobywateli.
      • Gość: Gospodyni domowa Re: Re IP: *.chello.pl 20 lat temu
        W pełni się z Tobą zgadzam. Wszystko zależy od tego z jakim mężczyzna
        zdecydowałyśmy sie spędzić życie i jaki model małżeństwa same sobie
        wypracowałyśmy.
        Czy mamy problemy same ze sobą czy same sibie szanujemy, na ile pozwalamy innym.
        A praca......w normalnych kochających się rodzinach mąż widzi to co żona robi w
        domu, nie spycha jej na drugi etat- jeśli ona sama tego nie chce i jeśli mają
        odpowiednie warunki finansowe.
        • apple19 Re: Re gospodyni domowa 20 lat temu
          W twoim konkretnym przypadku dobre warunki finansowe stworzył ci mąż.Na twoim
          miejscu nie byłabym taka pewna tego modelu życia bo nikt z nas nie wie co los
          przyniesie.Czasem lepiej pracowac bo życie lubi robic niespodzianki.W jednej
          chwili można zostac z ręką w nocniczku.
          • Gość: Gospodyni domowa Re: Re gospodyni domowa IP: *.chello.pl 20 lat temu
            A pracując w jednej chwili nie można stracić wszystkiego?
            Pracownik tyra dla dobra firmy od rana do nocy, rezygnuje z życia rodzinnego,
            często urlopu - bo wymagatego praca. Owszem jest doceniany i to go utwierdza w
            przekonaniu, że jest niezastąpiony.
            Pewnego dnia pojawia się kuzyn szefa lub ktoś młodszy i lepiej wykształcony,
            albo mający świeższe spojrzenie ( niekoniecznie lepsze).
            I z ów "niezstąpiony" pracownik dostaje w trybie ustawowym wypowiedzenie -
            czasem bez obowiązku świadczenia pracy. I zostaje z ręką w nocniku ( a często w
            wyniku frustracji zaczyna szwankować zdrowie).
            Miałam takich znajomych.
            • apple19 Re: Re gospodyni domowa 20 lat temu
              Nie to miałam na myśli ale skoro podjęłąś ten temat to ci powiem ze nie masz
              pojecia jak widac o życiu.Uważasz ze jak jakis tam mąż tyra na rodzine a kobitka
              biega po salonach kosmetycznych i sklepach to jego nic ich moze nie dopasć,?On
              ma zdrówko ze stali?Tez w ciagu jednego dnia swiat sie moze zawalic,Domek moze
              jeszcze przez jakis czas z zapasow konta utrzyma ale co dalej?Kto cie przyjmie
              do pracy?Starych kobiet juz nie chca.Chca młode,ładne,dyspozycyjne.A tu czas
              mija ,nie ma emeryturki,dzieci ida na swoje czasem zapominaja o rodzicach.Oj oj
              ja tez miałam takich znajomych co to nosili główki w chmurach,robuchani,kupa
              szmalu a dzis spotyka sie jak wychodza z lumpeksu.Czarna rozpacz
              • Gość: Gospodyni domowa Re: Re gospodyni domowa IP: *.chello.pl 20 lat temu
                O życiu mam jednak spore pojęcie - dużo widziałam i z niejednego pieca jadłam
                chleb.
                A świat może się w ciągu jednego dnia zawalić każdemu. I Tobie i mnie i panu
                Kowalskiemu.
                Kto przyjmie do pracy osobę starą? Pewnie niewielu, chociaż zależy to w dużej
                mierze od znajomości języków i kwalifikacji.
                A jaką masz pewność, że z dnia na dzień nie znajdziesz się na bruku? Pensję
                może będziesz dostawać- przez okres wypowiedzenia, a potem .....no cóż lumpeksy
                też dla ludzi. I co czaerna rozpacz?
                • Gość: ciao Re: Re gospodyni domowa IP: 62.233.236.* 20 lat temu
                  Ja także zajmuję się domem juz prawie piąty rok i widzę w tym plusy i
                  minusy.Sama organizuję sobie dzień,nie spieszę sie,ogólnie mówiąc luz.Mam
                  wyrozumiałego męża który na siłę nie każe mi iść do pracy i codziennie mi nie
                  przypomina,że nie pracuję zawodowo.Skończyłam UW,znam dwa języki oferty pracy
                  zapewne na mnie tylko czekają jeśli poczuję,że to już czas na pójście do pracy -
                  to w drogę.Pozdrawiam wszystkie tzn.gospodynie domowe.
                  • carimera Re: Re gospodyni domowa 20 lat temu
                    Skończyłam UW,znam dwa języki oferty pracy
                    > zapewne na mnie tylko czekają jeśli poczuję,że to już czas na pójście do pracy


                    Jak zaczniesz szukac pracy to zorientujesz sie co za praca czeka na ciebie.Znam
                    absolwentki UW ktore znaja języki i pracują w marketach,butikach tzw.wynies
                    przynieś pozamiataj.Moja koleżanka jest asystentką-doktorantem w tym roku broni
                    ,płacą jej 1170zł tzw,stypendium doktoranckie i to najprawdopodobnie bedzie
                    koniec kariery na tejże Uczelni bo zwalniaja z pracy bo nie ma etatów.
                    Siedzenie w domu ma tak jak mówisz plusy i minusy ale jest tylko dobre dla osób
                    po 50-ce mam na mysli kobiety.Dom na okrągło jest dobry ale na krótko bez
                    kontaktu ze swiatem można zwariować.
                    • Gość: ciao Re: Re gospodyni domowa IP: 62.233.236.* 20 lat temu
                      sama po skonczeniu studiów szukałam i wiem jak to jest.Człowiek nie jest pewny
                      niczego- ten który ma pracę może jej nie mieć a ten który jej nie ma może ją
                      wkrótce dostać ,jeśli będzie chciał na początku może nie być to szczyt
                      marzeń.Reasumując nie oceniam ludzi po tym czy mają pracę czy nie tylko jakimi
                      są ludzmi a przede wszystkim ich nie oceniam.
                      • Gość: katia Re: Re gospodyni domowa IP: 80.54.169.* 20 lat temu
                        .Reasumując nie oceniam ludzi po tym czy mają pracę czy nie tylko jakimi
                        > są ludzmi a przede wszystkim ich nie oceniam.

                        Pisz na temat!Bo to sie nie trzyma kupy.
                        • Gość: ciao Re: Re gospodyni domowa IP: 62.233.236.* 20 lat temu
                          bardzo się trzyma bo z niektórych wypowiedzi wynika że najgorsze co może
                          spotkać człowieka to gospodyni domowa a tak nie jest!!!!
                • apple19 Re: Re gospodyni domowa 20 lat temu
                  > A jaką masz pewność, że z dnia na dzień nie znajdziesz się na bruku? Pensję
                  > może będziesz dostawać- przez okres wypowiedzenia, a potem .....no cóż lumpeksy
                  >
                  > też dla ludzi. I co czaerna rozpacz?


                  Swiat to sie wali jak jednego dnia wszyscy z rodziny dostaja wypowiedzenie z
                  pracy.Takie sytuacje na szczescie rzadko sie zdarzaja tymbardziej ze kazdy
                  piastuje jakies już stanowisko po wielu wielu latach pracy.Duży staż niestety
                  załatwia problem bo jesli nie tu to gdzies indziej.Jesli jeden straci to drugi
                  pracuje .Gorzej jesli maz bedzie miał problemy z utrzymaniem domu z różnych
                  powodów a żona gospodyni .Czym tu wtedy gospodarzyć i gdzie szukac pracy.
                  Co do lumpeksow zgadza sie ze dla ludzi,szkoda tylko ze ci ktorzy kiedys byli na
                  fali gardzili biednymi sami teraz tam biegają.
                  • Gość: Gospodyni domowa Re: Re gospodyni domowa IP: *.chello.pl 20 lat temu
                    Ludźmi nie gardzę, nie wkładaj w moje usta tego czego nie napisałam.
                    Tak się złożyło, że mój mąz ma zawód i specjalność , która zawsze I w każdych
                    warunkach będzie potrzebna. Jak nie tu, to gdzie indziej, jak nie za takie to
                    za nieco mniejsze pieniądze.
                    A poza tym nie wyrzucam forsy w błoto, i jeśli już tak się o mnie martwicie,
                    informuję, że mamy stosowne ubezpieczenia .

Nie masz jeszcze konta? Zarejestruj się


Nakarm Pajacyka