Astrid Lindgren

[Gość: jd]

Dziś zmarła dozywszy prawie 94 lat autorka "Pipi Landgstrum", ale - moim
zdaniem - przede wszystkim rewelacyjnych, jasnych i promiennych, a jednocześnie
pozbawionych taniej tkliwości i cukierkowatości "Dzieci z Bullerbyn". Zresztą
co ja wam będę mówił, z pewnością prawie wszyscy dobrze znacie. Ja czytałem to
kilka razy, najpierw sobie, potem dzieciom, i ani przez chiwlę nie poczułem
nudy, obojetności powtarzania, poczucia, że przecież wiadomo, co będzie dalej
(choć było wiadomo).

[Gość: detritus]

No coz, 93 lata - piekny wiek...

[Gość: LP®]

Gość portalu: jd napisał(a):

> Dziś zmarła dozywszy prawie 94 lat autorka "Pipi Landgstrum", ale - moim
> zdaniem - przede wszystkim rewelacyjnych, jasnych i promiennych, a jednocześnie
>
> pozbawionych taniej tkliwości i cukierkowatości "Dzieci z Bullerbyn". Zresztą
> co ja wam będę mówił, z pewnością prawie wszyscy dobrze znacie. Ja czytałem to
> kilka razy, najpierw sobie, potem dzieciom, i ani przez chiwlę nie poczułem
> nudy, obojetności powtarzania, poczucia, że przecież wiadomo, co będzie dalej
> (choć było wiadomo).

Pamietasz w naszej bibliotece na AP byly Dzieci z Bullerbyn w takich
grubych okladkach ,pamietasz jeszcze ile razy je czytales?

[Gość: raugust]

Pamietam jako dziecko. W kazda niedziele zawsze rano z nosem w czaro-bialym
monitorze oglondalo sie teleranek oczekujac na "Pipi Landgstrum". Fajnie bylo.

Robert A.

[Gość: jd]

Ja też miałem i jeszcze mam "Dzieci z Bullerbyn" w sztywnej żółtej okładce, o
której chyba pisze Leszek. Przeczytałem ten sam egzemplarz najpierw ze trzy
razy, a po latch jednemu i drugiemu dziecku co najmniej po dwa razy, bawiąc się
za każdym razem coraz lepiej. "Ho,ho, tak, tak". Pipi Langstrum lubiłem raczej
z tego powodu, że gdy leciał film w teleranku, to bachory dawały chwilę dłużej
pospać.

[Gość: raugust]

mam nadzieje ze twoje dziecij nie czytaja tego
RA

[Gość: jd]

Dzieci faktycznie teraz niechętnie czytają, ale dlaczego uważasz
lekturę "Dzieci z Bullerbyn" za jakiś dopust boży (bo tak to wyszło z twego
posta)?

[Gość: Fredek]

Dzieci z Bulerbyn byla pierwsza ksiazka ktora sobie przypominam.
Kupiona w ksiegarni na Baltyckiej.
Zolta twarda okladka.
Moj starszy brat (ktory wtedy juz do szkoly chodzil) musial nam to zawsze
czytac.
A my mlodsi sluchalismy to i bylismy w siodmym niebie.
Pozniej czytalem wszystkie ksiazki od Astrid Lindgren ktore mi w palce wpadly.

Moj syn akurat 9 lat , oglada chetnie te zfilmowane historyjki.
Michel , Pippi Langstrumpf , Wakacje na Saltrokan , Kalle Blomqvist
Ja tez je z nim ogladam.

Co jest z ksiazkami Mankella ?
Jest to tez taki HIT w Polsce jak na zachodzie ?
Ja je wszystkie przeczytalem.

[Gość: jd]

Pieknie powiedziałeś, Fredek, o "Dzieciach z Bullerbyn". Ja miałem to samo
wydanie w świetnej żółtej okładce. Ksiegarnię na Bałtyckiej, koło poczty i
naprzeciw kiosku, wspominam z tkliwością za jej subtelny, nieco prowincjonalny
nastrój i długo leżące stare wydania. Później zmieniła się bardziej w sklep
papierniczo-zabawkarski, ale też sympatyczny i wtedy kupiłem tam sporo zabawek
mym maleństwom. Nic natomiast nie wiem o Mankellu, ale w tych sprawach nie
jestem na bieżąco.

[Gość: jd]

Dopiero teraz zauważyłem, że zupełnie bez sensu zrozumiałem "Raugusta" cztery
posty wcześniej. Musiałem być w dołku myślowym. Odpowiadam więc teraz ze
zwłoką, że bachory na pewno tego nie czytają (chociaż, z drugiej strony, czego
można być pewnym na tym świecie).

[Gość: raugust]

mialem na mysli twojego posta a nie ksiazke

[Gość: raugust]

Sorry nieprzeczytalem twojego ostatniego posta, widze ze zrozumiales moj watek
myslowy. Czasami sam siebie nierozumiem. :))))))

[Gość: jd]

Ja widzisz rauguście jesteśmy dość tępawi, ale szybko naprawiamy błedy i mamy
szanse jeszcze do czegoś dojść. To nawet lepsze niż taka ewidentna bystrość,
która od razu wszystko chwyta, bo ona popada w lenistwo i rutynę, i to na nią
czyha Alzheimer.