Opole najbardziej zacofane miasto w Polsce

[Gość: Opolanka]

WOpolu i opolskiem dobrze sie maja tylko DE.
Wg sondazu i statystyk gospodarka Opola jest katasrofalna jeżeli chodzi o
invest i nowe miejsca pracy .Dla porównania Wrocław wyprzedza Opole w
inwestycjach o około 50 lat.

[Gość: fritz]

www.terazwroclaw.pl/index.php?c=22,1,186

[Gość: henry]

Nie przesadzaj. Wrocław nie wyprzedza Opola o żadne 50 lat, zresztą nie można
porównywać obu miast, choćby z racji różnicy w wielkości, nie mówiąc już o
znaczeniu na arenie ogólnopolskiej.

[Gość: marek]

oba miasta sa wojewodzki, oba maja takie same prawa, obowiazki i przywileje,
mysle ze mona je jednkaporownywac. niestety tutaj nasze Opole wypada bardzo
blado, wystarczy wjechac tylko do wrolcawia a roznice widac golym okiem..eh...szkoda

[Gość: bzzz]

to bzdety ! Kazde miasto ma swoja i tylko swoja historię, nature, dynamikę.
Oklahoma City tez nigdy nie bedzie New Yorkiem.
Chodzi o to by znalezc slowo klucz opisujace promujace i dynamizujace nasze
miasto. Pisze nasze bo to zyjemy i chcemy sie z tego cieszyc.
Moje slowo klucz to SLOW CITY !
Maisto spokoju, zieleni, powietrza, nauki, odpoczynku, muzyki.... i zdrowej
zywności !!! Miasto kojarzace sie z czystoscia, dobra organizacja, wygoda,
komfortem, z dobra ekonomika. Miasto zaprzeczenie wspolczesnej aglomeracji,
molocha, meczacego, wysysajacego sily! Tu sie pracuje i odpoczywa. Tu sie
swietnie mieszka ! Tu sie uczy, slucha muzyki, slucha swietnych dyskusji itp
itd. Trzeba tylko chciec to zrobić ! Niebawem bedzie o OPOLU glośno, bardzo
glośno !!! I tak trzymać ! Na burmistrza, pardon prezydenta SLOW CITY idealnie
nadaje sie Pan Ryszard ZEMBACZYNSKI ! Czlowiek kulturalny, wyciszony, uczciwy,
milosnik sztuk, domator ! Co nie znaczy ze nie trzeba sie bedzie naharowac by
to osiagnąc - tu p. Zembaczynski jesli kupi pomysl idee SLOW CITY musi ruszyc
ostro z kopyta i z komputa !!

[Gość: piiiip]

Ty już lepiej nie wąchaj tego więcej

[Gość: sybil]

gościuniu!
jesteś mało precyzyjny.Dla takich jak Ty, a,jest ich w Opolu dużo,wręcz za
dużo,wraz ze swoim Guru Zembaczyńskim, powinniście utworzyć osobną kategorię:
LENIWE MIASTO
sam rozumiesz,że zbędna jest nazwa angielska,bo i po co.

[Gość: slow city]

piszac slow city nie mowie ze to juz jest - to dopiero trzeba stworzyc, to tez
duzo pracy!!! Ale to zawsze lepiej niz narzekac ze nie jestsmy Amsterdamem,
Wrocławiem czy innym molochem, bo nim NIGDY nie bedziemy. Wiec zamiast placzu
ze Wroclaw to czy siamto, budujmy piekne madre i czyste SLOW CITY dla madrych i
wrazliwych. Nie ma to nic wspolnego z byciem leniwym !!!

Dzięki komu?

[Gość: :)]

Ryszardowi I Hamulcowemu
Postawmy mupomnik za pieniądze na cele społeczne, zabierzmy matkom i dzieciom
tak jak on to robi9

[Gość: ?]

Opolszczyzna pada dzięki takim jak wojewodom jak kiedyś zembaczyński a teraz
Tomaszek. A Opole dzięki Hamulcowemu

Hej do Wrocławia , może będzie naszą stolicą

[bolko6]

targi.wokolkariery.pl

[Gość: opolanka?]

dzieki miwszkańcom tego miasta i niemieckiemu pochodzeniu znacznej wiekszości.
To oni kreuja drozyznę w naszym mieście , Na przykład. Brak lojalnośći,
niestabilnoęć. Popatrz jedziesz do Wrocławia w nim tuż przy dworcu
owowce,warzywa idt o połowę taniej niż u nas. Nie wspaomnę o książkach,
ciuchach, materiałach biurowych. Od razu wchodzisz do centrum czujesz\
wspaniały miły klimat. Przykre al;le prawdziwe. I nic tu Rysio nie poradzi mamy
współmieszkańców i dziwnych charakterach

[dar54]

To prawda, że Opole kroczy z cenami warszawskimi, ale tam mają zarobki wyższe o
80%. Winni włodarze - jesteśmy okręgiem rolniczym a ceny owoców i warzyw wyższe
niż w Gliwicach czy Wrocławiu i to owoców przywiezionych z opolskiego.
W Opolu nie pozwalają na utworzenie Giełdy Rolniczej - przecież to byłaby
gratka dla sklepikarzy kupować towar od rolnika a nie pośrednika - hurtownika.
Zagranica patrzy na tą niegospodarność i cieszy się, że A4 jest tak daleko od
Opola, bo nie muszą tutaj zajeżdżać - tylko jadą spokojnie dalej.
Opolem rządzi inteligencja.........

[Gość: dsag]

A to pan wojewoda jeszcze działa? Sądząc po efektach można odnieść wrażenie, że
w budynku na wyspie wszyscy posnęli. Obudzą się pewnie po wyborach, jak trzeba
będzie z sypalni bagaże wynosić ;-)

[Gość: RZ]

Zeby miasto uzyskalo rangę "Slow city" musi mieć nie więcej niż 50 tys mieszkańców, wiec Opole bedzie moglo stac sie "Slow city" gdzies za 20 lat

[opolak]

Żebyś się nie zdziwił jak to nastąpi wcześniej - odejmij przyłączone wioski

Autostrady u najbliższych sąsiadów

[borus6]

Autostrady u najbliższych sąsiadów


Ogółem w Niemczech drogi mają łączną długość ponad 626 tys. km. Pierwszy
odcinek autostrady w Niemczech powstał w 1932 r. 20–kilometrów supernowoczesnej
jak na owe czasy drogi połączył Kolonię z Bonn. Rok później powstałe w 1926
roku „Zrzeszenie na rzecz przygotowania autostrady: miasta hanzeatyckie –
Frankfurt n Menem - Bazylea („HaFraBa”)” zostało przekształcone w
Przedsiębiorstwo Przygotowania Autostrad Rzeszy. W ciągu pięciu lat wybudowało
ono 3000 km autostrad.


W zachodniej części Niemiec po zakończeniu wojny było ponad 2100 km autostrad.
Rozbudowę sieci rozpoczęto w roku 1953, oddając do użytku odcinek o długości
3,3 km.

Po wojnie na graniczącym z Polską terytorium NRD większość odcinków autostrad
nie wytrzymały trudów eksploatacji. Było to spowodowane niedostateczną
konserwacją, większymi niż planowano obciążeniami oraz stosowaniem technologii
z wykorzystaniem elastycznie połączonych płyt betonowych.

W zachodniej części Niemiec najwięcej autostrad zbudowano w piętnastoleciu
1970 – 1985, podwajając ich długość do blisko 8200 km. W 2001 r. sieć
niemieckich autostrad miała prawie 12 tys. km, z tego ponad 450 km we
wschodnich Niemczech, na terenach przylegających do granicy polsko-niemieckiej.

W Czechosłowacji pierwsze odcinki autostrad powstały w latach sześćdziesiątych
XX wieku. Był to okres gwałtownego wzrostu liczby prywatnych samochodów. Od
1967 r. rozpoczęto budowę połączenia autostradowego Pragi z Brnem i Bratysławą.

Czechom po rozpadzie Czechosłowacji przypadło blisko 390 km autostrad i 291 km
dróg ekspresowych. Ogółem w Czechach znajduje się ponad 55 tys. km dróg.

Finansowanie autostrad i dróg ekspresowych

[jawor10]

Finansowanie autostrad i dróg ekspresowych u Czechów i Niemców


Wydatki na budowę autostrad są tak znaczne, że stanowią ogromne obciążenie
nawet dla tak silnej gospodarki jak niemiecka. Planuje się wprowadzenie systemu
winietowego. Dla wszystkich pojazdów osobowych i ciężarowych. Od 11 lat
obowiązuje tzw myto ukryte czyli opłata winietowa za korzystanie z autostrad
przez pojazdy o masie całkowitej ponad 12 ton.


Winety te na mocy rządowych porozumień obowiązują także w Holandii, Belgii,
Luksemburgu , Danii, Szwecji. Wysokość opłat jest zróżnicowana – tym niższa im
pojazd spełnia wyższą normę czystości emitowanych spalin.

Alarm niemieckich ekspertów sygnalizujących niedobory środków finansowych na
rozbudowę sieci autostrad spowodował wprowadzenie w 1994 r. nowego modelu
finansowania tzw F-Model. Umożliwia on wykorzystanie środków prywatnych
inwestorów. Udział państwa ni przekracza 20%. Dozwolone jest też korzystanie ze
środków strukturalnych UE. Wg F-Model jest realizowanych 10 projektów o
wartości blisko 3 mld euro. Liberalizacja zasad ma doprowadzić do
przyśpieszenia inwestycji. Potencjalne zyski dla prywatnych inwestorów maja
pochodzić z eksploatacji dróg przez użytkowników.

Stosuje się także tzw A-Model – tj. finansowanie całości budowy ze środków
publicznych.

Niemcy wykorzystują każdą okazje do pozyskania środków unijnych na rozbudowę
sieci autostrad, zwłaszcza na terenach b. NRD. Korzystają m.in. unijnych
funduszy przeznaczonych na wyrównywanie różnic regionalnych – np. otrzymali 277
mln euro z Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego na dofinansowanie budowy
45-kilometrowego odcinka autostrady Drezno – Praga. Do 2006 r. Niemcy
zamierzają wydać 3,2 mld euro na budowę infrastruktury drogowej w nowych
landach. Połowa z tych środków będzie pochodzić z unijnych funduszy
strukturalnych.

W Czechach budowy autostrad początkowo finansowano z kredytów. Pieniądze
pochodziły też z podatków drogowych oraz opłat ukrytych w cenie paliwa. Już 9
lat temu wprowadzono opłaty winietowe dla wszystkich użytkowników dróg
wielopasmowych.

Obecnie tylko 25% pieniędzy na budowę autostrad pochodzi z budżetu. Reszta -
opłat winietowych, podatków celowych , unijnych funduszy oraz preferencyjnych
kredytów Europejskiego Banku Inwestycyjnego. Do 2010 r. planuje się wybudować
2160 km dróg czteropasmowych. Są to plany całkowicie realne. Do2001 r powstało
1300 km dróg czteropasmowych , w tym ok. 500 km autostrad najwyższej klasy.

inteligenci - uczcie się od Poznania

[bolko6]

Poznań może być światową metropolią
Marek Bańczyk i Tomasz Achrem*
2006-09-29, ostatnia aktualizacja 2006-09-29 18:04
Poznań potrzebuje drugiej fali pracy organicznej, drugiej fali modernizacji, a
przede wszystkim stworzenia własnej marki. Dzięki temu może stać się metropolią
światową rangi Lyonu, Mediolanu czy Barcelony - piszą Marek Bańczyk i Tomasz
Achrem
RAPORTY
• Pokażmy cel dla Poznania
Na temat sytuacji Poznania podczas toczącej się od wiosny na łamach „Gazety
Wyborczej” dyskusji „Poznań na zakręcie” napisano wiele stron. Ale statystyki
mówią jasno: Poznań ma bardzo wyraźną przewagę w poziomie bogactwa
(uproszczonym do PKB per capita) nad każdym polskim miastem oprócz Warszawy i
bogactwo to powoli wzrasta. Tylko - co z tego? Niewiele. Nie chodzi tu tylko o
niskie tempo wzrostu (w 2004 r. gospodarka poznańska rozwijała się trzy razy
wolniej niż wrocławska). Naprawdę ważna jest ścieżka rozwoju; typ działań,
które zwiększają wartość gospodarki. I o tym właśnie traktuje poniższy tekst.

Wśród wypowiedzi uczestników dyskusji „Poznań na zakręcie” widzimy dwa nurty
dyskusji: pierwszy jest hurraoptymistyczny, drugi dostrzega bariery rozwoju,
ale ich przyczyny widzi w poznańskiej tożsamości. Proponujemy stanowczo trzeci
nurt rozumowania o kierunku rozwoju naszego miasta. Nurt ten nazwiemy na własną
odpowiedzialność - neoorganicznym. Aby go sprawnie i zwięźle przedstawić,
pokażemy najpierw, dlaczego dwa pierwsze stanowiska uważamy za niewystarczające
lub chybione.

Nurt pierwszy: festyn

Pierwszy nurt dyskusji można streścić tak: Poznań rozwija się w dobrym
kierunku. Wrocław zdobywa nowe inwestycje, a my nie za bardzo, ale dzieje się
tak dlatego, że Wrocław jest daleko z tyłu i dopiero przeżywa boom, którym
Poznań cieszył się dawno temu. Oczywiście można, a nieraz trzeba, to i owo
poprawić, ale Poznań to „miasto skazane na sukces”. Jedyny problem tkwi w tym,
że mieszkańcy naszego miasta o tym nie wiedzą i nie wierzą w siebie. Reszta
Polski - również nie wie albo udaje, że nie wie. Dlatego musimy stworzyć
program promocji, który wreszcie przekaże poznaniakom (a może przy okazji też
reszcie) jednoznaczny komunikat: „Jesteśmy naprawdę dobrzy! Naprawdę!”
Najbardziej konsekwentnym, precyzyjnym i przekonującym wyrazicielem takiego
stanowiska jest prezydent Poznania Ryszard Grobelny.

Ten nurt opiera się na powierzchownej diagnozie: Mamy wysoki poziom PKB i
niezłe tempo wzrostu, więc wszystko jest w najlepszym porządku. Nie wszystko
jest w porządku, a już na pewno - nie w najlepszym. Poznań jest silny siłą
rosnącej i dobrze zorganizowanej produkcji przemysłowej. Z wysokich wartości
sprzedanej produkcji przemysłowej bierze się i wysoki poziom PKB i wzrost
gospodarczy naszego miasta. Usługi oczywiście również rosną, ale największy
udział w usługach ma tradycyjna kategoria: handel i naprawy, a nie
profesjonalne usługi dla firm, design czy gospodarka czasu wolnego. Robimy się
coraz potężniejsi i gonimy świat zachodni, ale jest to świat zachodni końca XIX
w. On już prawie nie istnieje. Dzisiejszy świat idzie w innym kierunku.

***

Istnieją dobre sektory gospodarki, ale są też sektory lepsze. Są takie, w
których przykładowa inwestycja miliona dolarów i stu tysięcy roboczogodzin
przynosi 30 tys. dolarów nowej wartości w roku. Są też takie, w których ta sama
inwestycja może przynieść 300 tys., a w ciągu kilku lat - nawet trzy miliony.
Te pierwsze są oparte bardziej na zasobach materialnych, te drugie - na
intelektualnych. W pierwszych wystarcza efektywność, organizacja i rachunek
kosztów, w drugich - dobra organizacja to zaledwie konieczny punkt wyjścia,
liczy się: oryginalność, innowacja, kreatywność. Dominująca grupa tych sektorów
to sektory kreatywne. Od USA po Katar, od Malezji po Izrael, Singapur czy
Estonię, świat stawia na takie sektory. Tworzą dużo większą wartość, jako
sektory usługowe silniej nakręcają lokalne gospodarki, stymulują wyobraźnię i
dobrze wpływają na inne sektory, wreszcie - są dużo lepszym orężem konkurencji,
bo opierają się na unikalności. Fabrykę Volkswagena można niestety łatwo
przenieść np. do Słubic. Sektora mody czy designu przemysłowego nie można łatwo
wyprowadzić z Mediolanu. Podobnie - Doliny Krzemowej nie sposób przenieść w
dolinę rzeki Jangcy. Gospodarki oparte o sektory kreatywne lepiej wytrzymują
walkę konkurencyjną, zwłaszcza ze strony niskokosztowych producentów z Azji.

W Poznaniu są odpowiednie warunki i potencjał do rozwoju ukierunkowanego na
przemysły kultury i sektory kreatywne, na gospodarkę opartą na wiedzy.
Gospodarka oparta na wiedzy to taka, w której wiedza jest tworzona,
przyswajana, przekazywana i wykorzystywana bardziej efektywnie przez
przedsiębiorstwa, organizacje, osoby fizyczne i społeczności, sprzyjając
szybkiemu rozwojowi gospodarki i społeczeństwa.

Silna gospodarka oparta na wiedzy potrzebuje silnego sektora produkcyjnego
wykorzystującego nowoczesne technologie. My go mamy, dlatego ten właśnie pomysł
na Poznań należy promować. Skojarzenia w głowach świadomych Europejczyków na
hasło Poznań powinny dawać odzew: nowoczesny, kreatywny, rozwijający się.

Takiej zmiany nie da się oczywiście zadekretować. Zaklinanie rzeczywistości w
stylu hasła: "tu warto żyć" niewiele może przynieść pożytku. Ludzie głosują
nogami. I ci najlepiej wykształceni, z największym potencjałem wybierają
niestety zamiast Poznania najczęściej Warszawę. Rząd brytyjski definiuje
sektory kreatywne gospodarki jako te, które swe źródło mają w indywidualnej
kreatywności, umiejętnościach i talencie, i które mają potencjał w budowaniu
dobrobytu oraz tworzeniu miejsc pracy przez całe pokolenia. Sektory te nazywane
są też przemysłem kultury i obejmują takie dziedziny, jak reklama,
architektura, rzemiosło, design, projektowanie mody, film i wideo, multimedia,
muzykę, teatr, działalność wydawnicza, media. Przemysł kultury w Wielkiej
Brytanii wypracował 4 proc. produktu krajowego, więcej niż rybołówstwo i
rolnictwo czy przemysł wydobywczy. Poznań posiada niewykorzystane dotąd aktywa.
Na plan pierwszy wysunąć należy opisany już przemysł kultury. Kolejnym atutem
może stać się przemysł nauki. Podczas gdy wszystkie wielkie miasta przeżywają w
tej chwili dezindustrializację, wokół uniwersytetów wyrastają nowe przemysły -
wprowadzające w świat XXI w.

Druga ważna sfera to tzw. przemysł czasu wolnego. Tu pojawia się kwestia
wypromowania kilku dużych imprez i nadaniu im rangi co najmniej europejskiej.
Trzecim obszarem potencjalnych możliwości są dla Poznania wielkie rezerwy
terenowe (i to w bardzo atrakcyjnych lokalizacjach), które stanowią obiekty
powojskowe, pokolejowe i poprzemysłowe. Aby jednak rzeczywiście przyczyniły się
do metropolizacji poznańskiej przestrzeni, trzeba perspektywicznej,
zdecydowanej i spójnej akcji urbanizacyjnej.

***

W Poznaniu sektory kreatywne nie rozwijają się równie szybko, co produkcja
przemysłowa. Te sektory raczkują, a produkcja galopuje. A to na rozwoju
sektorów kreatywnych powinno zależeć nam bardziej niż na rozwoju przemysłu.
Niebywałe osiągnięcie - lokalizacja Centrum Innowacji Microsoftu - to niestety
wyjątek od reguły. Poza tym centra innowacji i zagłębia informatyczne to cel,
do którego dąży też kilka innych polskich miast: Wrocław, Kraków, Łódź. Jeśli
nawet uda nam się utrzymać miejsce w czołówce, na pewno nie będziemy tam sami.
Samo skoncentrowanie się na innowacjach jest zbyt ogólne i zbyt powszechne, by
mogło dać Poznaniowi unikalny wizerunkowy znacznik i korzyści specjalizacji.
Potrzebujemy szczególnego oparcia na jednym z sektorów kreatywnych.

Pozostaje drugi postulat prezentowany przez nurt zbliżony do pana prezydenta:
stworzyć markę miasta Poznań dla mieszkańców Poznania, żeby ich przekonać, że
jest dobrze. Innymi słowy - stw