Czekamy na cud gospodarczy Platformy Obywatelskiej

[apriori1]

Wyborcy, pamiętajcie na jaki program głosowaliście:
1. wycofanie wojsk z Iraku,
2. podatek liniowy,
3. znaczące podwyżki płac dla lekarzy i pielęgniarek,
4. znaczące podwyżki płac dla nauczycieli,
5. podwyżki rent i emerytur,
6. szybka budowa dróg i autostrat,
... i ogolnie Arkadia.
życzę Platformie realizacji tych obietnic, bo wtedy i mi będzie się
żyło lepiej. Mam tylko nadzieję, że pierwszym symptomem tego cudu
nie będzie: paliwo po 5 zł, a chleb po 4 zł, a kurczaki po 20 zł.
Platformo do dzieła!

[123_deja_vu]

uważam, że teraz powinno nastąpić cięcie "do żywego" i czyszczenie z
ludzi pis w urzędach, agencjach, spółkach i mediach.
tylko w ten sposób można doprowadzić do odrodzenia demokracji i do
upadku tej popapranej partii - jak stracą stołki, to stracą ochotę
do "zabawy w politykę"

Donaldzie - do działa. Bądź bezlitosny dla szkodników!

[123_deja_vu]

aha, nie zapomnijmy o służbach...

[Gość: vu]

Psubracie chcesz namówić pie..iętego kaczora donalda do faszyzmu ?
Za tym gardłujesz ?
(kto wie ? gębe i wzrok już takie ma a i pochodzenie też nie byle
jakie!)
a więc Polacy uwaga !
UWAGA !Uwaga ! PO-wski eurofaszyzm nadchodzi ?

Uważasz, że my PIS-ocy już od teraz powinniśmy się was PO-ców bać ?

Czekamy na cud gospodarczy Platformy Obywatel

[apriori1]

Zaczynamy cudowne formowanie rządu. Potrfa cudownie z jakiś miesiąc.

Nie czekamy na raj - tylko na normalny kraj_______

[Gość: Tutejszy]

-bez jadu
-bez złości
-bez buty
nie potrzeba nam cudu - tylko normalności
nie potrzeba organizacji do walki z korupcją, lecz:
-ograniczenia biurokracji,
-koncesji,
-zezwoleń,
a głównie władzy urzędoli.
Jak od takiego dupka nic nie zależy to łapówki nie bierze!

Życzmy mądrości i gospodarności władzom Opola

[jawor10]

Może poradzą sobie z wieloma problemami

We Wrocku też mają problemy z PO

[borus6]

forum.gazeta.pl/forum/71,1.html?f=913

Wrocław sobie poradzi - tam kresowiacy

[dar54]

Tutaj sama inteligencja i trudno znależć wspólny język

[Gość: gość]

No to sobie poczekacie... I kupcie sobie mocne szkła powiększające.
Bo inaczej przegapicie i niezauważycie tych cudów.

[Gość: Tutejszy]

poprzednicy takie "udane" ustawy na-PiS-ali, że trzeba wszystko PO-
prawiać

PO PO choćby potop!

[Gość: Obserwator mediów]

Miejmy nadzieję, że Tutejszy PO, nie za-Korzeni się u władzy za
długo!

[Gość: 4.5%]

Staliśmy o krok nad przepaścią.
Teraz mamy szanse zrobić wielki krok naprzód!

Czekamy na cud gospodarczy Platformy Obywatelskiej

[Gość: WIBOR 5,63%]

DZIESIĘĆ ZOBOWIĄZAŃ PO
Polska zasługuje na cud gospodarczy

1. Przyspieszymy i wykorzystamy wzrost gospodarczy
2. Radykalnie podniesiemy płace dla budżetówki, zwiększymy
emerytury i renty
3. Wybudujemy nowoczesną sieć autostrad, dróg ekspresowych,
mostów i obwodnic
4. Zagwarantujemy bezpłatny dostęp do opieki medycznej i
zlikwidujemy NFZ
5. Uprościmy podatki – wprowadzimy podatek liniowy z ulgą
prorodzinną, zlikwidujemy ponad 200 opłat urzędowych
6. Przyspieszymy budowę stadionów na Euro 2012
7. Szybko wypełnimy naszą misję w Iraku
8. Sprawimy, że Polacy z emigracji będą chcieli wracać do domu
i inwestować w Polsce
9. Podniesiemy poziom edukacji i upowszechnimy Internet
10. Podejmiemy rzeczywistą walkę z korupcją.

Donald Tusk

[Gość: gość]

Obiecanki cacanki. Obiecywano kiedyś drugą Japonię, później drugą
Irlandię (mam nadzieję, że nie północną). Zobowiązania są po to, aby
kupić wyborców, a nie aby je realizować. Niepowodzenia
w "realizowaniu" owych zobowiązań zwali się na sabotaż PiS-u.

[Gość: x]

można zwalać też na koalicjanta, prezydenta
lista jest długa

[apriori1]

Oddala nam się druga Irlandia
(PAP, pr/05.02.2008, godz. 06:16)

Rząd zaczyna mieć kłopoty z likwidacją barier dla
przedsiębiorczości. Pakiet Szejnfelda wpadł na rafy. 15 stronom
projektu urzędnicy przeciwstawili 300 stron uwag - pisze "Puls
Biznesu".

Pod znakiem zapytania stanął sztandarowy cel Platformy
Obywatelskiej, czyli wprowadzenie rzeczywistej wolności
gospodarczej. Jak dowiedział się "Puls Biznesu", okoniem stanęło
antyreformatorskie lobby urzędnicze. Projekt nowelizacji ustawy o
swobodzie gospodarczej, autorstwa Ministerstwa Gospodarki, natrafił
bowiem na gigantyczny opór w trakcie uzgodnień międzyresortowych.
Urzędnicy kilku ministerstw zażądali wycięcia wielu korzystnych dla
przedsiębiorców regulacji.

- Będę przekonywał oponentów do naszych propozycji - mówi Adam
Szejnfeld, wiceminister gospodarki.

Sytuacja niepokoi przedsiębiorców. - Zaczynamy się poważnie martwić,
że także tym razem wprowadzenie prawdziwej swobody dla firm może się
nie udać - mówi Małgorzata Krzysztoszek, ekspert PKPP Lewiatan.

- Reformatorskie inicjatywy blokują urzędnicy średniego szczebla,
dyrektorzy departamentów i naczelnicy, którzy od lat robią wszystko,
by zachować przywileje swoich instytucji kosztem przedsiębiorców -
mówi Jarosław Chałas, ekspert prawny Business Centre Club.

[dar54]

finanse.wp.pl/POD,14,wid,9628375,prasa.html?rfbawp=1202194660.517&ticaid=154e0

[Gość: zośka]

dopiero teraz przeczytałam "tutejszego" -bez jadu
-bez złości
-bez buty
chyba jedyna konstruktywna wypowiedż.
Szacuneczek.I oby tak było.

[apriori1]

Trzeba poczytać wcześniejsze wpisy Zośki, żeby zrozumieć co to
znaczy bez jadu, bez złości, bez buty. Czyżby amnezja? Czy moralność
Kalego? Dlaczego za poprzednich rządów POplecznicy nie wypowiadali
się bez jadu i nienawiści? Kto sieje wiatr, ten zbiera burzę. Niech
tylko słupki PO polecą w dół.

[Gość: dytylius]

będziecie mieli reformy! raj -Tuski buce wyborcy wierzący w obietnice!

Może Tymiński pomoże

[komol]

Jest jego odpowiednik - Mikosza - z gondolami, które ożywią
gospodarkę Opola, przyjadą tłumy turystów, hotele będa pękały w
szwach ( ze śmiechu), na kursy będą przedpłaty i rezerwacja na rok
naprzód.Wątpię czy uda się opolanom pojeździć - poszybować w amoku...
Ale jest nadzieja , że przyjadą z Irlandii i nie wrócą.....

[Gość: zośka]

nie jestem ani tu, ani tu.
Ale lubie konstruktywne uwagi, które cokolwiek wnoszą.
I tylko jeden wpis był toki.
Dzięki za niego.

[Gość: Tutejszy]

dzięki za dzięki,
ale ja naprawdę chcę tylko normalnego kraju,
a nie raju czy cudu skąd krok do... demoludu

[Gość: Raid]

nie cwaniaczkuj, bo mógłbym w tym momencie zapytać gdzie moja szansa na jedno z
3 milionów mieszkań - uwierzyłeś w to? ja nie i to ja miałem rację. dziwnym
trafem, to co się wcześniej nazywało kiełbasą wyborczą i co wyborcy przyjmowali
z przymrużeniem oka w przypadku PO okazało się zupełnie czymś innym. czyżby
naród uwierzył w obietnice skoro teraz chce rozliczać? nie bądźcie śmieszni, to
źle świadczy o waszej inteligencji

[Gość: POczekać_trzeba]

ale związki spod znaku PiS i LiD nie pozwolą

[Gość: a ile]

a ile lat dajecie na ten program 30 dni 60 dni 90 dni 1 rok, 2 lata
3 lata a moze normalna pełną kadencję?
Zastanówcie sie, czego chcecie?
Jak ma cos być to nie w 100 dni po wyborach

[Gość: "irlandczyk"]

Wystarczy spojrzeć na pierwsze miesiące po wyborach i co widać? Nic.
Wiceminister z opolszczyzny nie zdobył kasy nawet na wały
przeciwpowodziowe choć jest najbliżej koryta. Jeszcze na coś
liczycie?

[Gość: nie]

nie jest irlandczykiem i po prostu nie pcha sie do koryta...:)))

[apriori1]

Oczywistym jest, że po 3 miechach nie będzie jeszcze „cudu”. Jednak
od partii, która do wyborów głosiła, że jej „gabinet cieni” płynnie
przejmie władze, a w szuflady ma pełne projektów ustaw, można
wymagać przynajmniej sformułowania programu rządu dla różnych
dziedzin życia społeczno-gospodarczego. A tutaj czas mija, a Polacy
nie wiedzą właściwie, jakie konkretne rozwiązania zafundowali sobie
na 4 lata. Pytać o program i reformy trzeba już teraz, aby kolejna
kadencja i kolejne 4 lata nie były dla nas stracone z powodu grzechu
zaniechania. A już tak na koniec, to każdy nowy rząd powinien
wiedzieć, że trudne reformy i zmiany przeprowadza się zaraz na
początku rządzenia. Potem wraz z upływem kadencji brakuje już
determinacji do trudnych zmian, a myśli się już o nowych wyborach i
sondażach. Tak więc reformy muszą być w tym roku. Inaczej kolejna
stracona kadencja i rozczarowania wyborców.

Widziały gały co wybierały

[komol]

A co programów nie słyszały , tylko obietnice?
A umieją po irlandzku, więc czego - skoro nie zrozumiały.
Do nauki ...żeby potem żyć w drugiej Irlandii

Kolejny przejaw realizacji "cudów" Tuska.

[apriori1]

Suche fakty za PAP, bez jadu i nienawiści:

"GP": Prąd znów podrożeje i to nawet o 25 proc.
ask, PAP
2008-02-06, ostatnia aktualizacja 2008-02-06 09:20


Wiosną detaliczne ceny energii ponownie wzrosną, teraz o 15-25
proc., zapowiada
Będzie to kolejna podwyżka cen po tym, jak na początku roku ceny dla
odbiorców detalicznych wzrosły średnio o ponad 20 proc., a dla
przemysłu o 25 proc.

Polska Grupa Energetyczna szacuje, że sprzedawcom prądu brakuje
minimum 5 TWh energii. To dużo, bo sam tylko RWE Stoen sprzedał w
2007 r. ok. 6,6 TWh prądu. Przyczyną wzrostu hurtowych cen energii
jest ograniczenie elektrowniom uprawnień do emisji dwutlenku węgla.
A konsekwencją - podwyżka cen dla gospodarstw domowych.

Sytuację bada Urząd Regulacji Energetyki. "Sprawdzamy, co się
stało" - mówi Mariusz Swora, prezes URE.

[Gość: niePiSak]

ciągnie sie jeszcze PiSuarowy smród
przez 2 lata szczali na gospodarkę, tylko agentów i afery tropili

[komol]

www.gazetawyborcza.pl/1,76498,4871149.html
i co nas czeka ???
Ani nowy stadion, ani nowe mieszkania ani druga Irlandia,młodzi
uciekaja - zostana emeryci i renciści oraz wysokopłatni posłowie

Gaz do EC

[bolko6]

Nowa rura z gazem z Rosji do Elektrociepłowni w Opolu

ale tutaj Opole nie ma szans na ujęcie w programie

[dar54]

www.ekoinfo.pl/art.php?action=more&id=1102&idg=7&wa=N-OS0806&sid=739845962&adr_no=E411326&adr_em=1131316

Może ktoś otworzy farbiarnię z pralnią ???

[smerfix]

Nie ma konkurencji w farbowaniu jeansu :-)))

zwalniając z podatku będzie farbiarnia jeansu....

[dorotakal]

Prezydent Putin podkreślił też, że Rosja wróciła na arenę
międzynarodową jako kraj, który jest brany pod uwagę. Opowiedział
się też za maksymalnym zwolnieniem z podatków firm, które inwestują
w szkolenie pracowników i opiekę zdrowotną.

[Gość: bozia]

Tatka latka.Czekaj???

[Gość: cannabis]

Jeśli ktoś zamierza czekać z założonymi rękami, tak jak..., no mniejsza z tym,
to może się nie doczekać. Takie rzeczy, to tylko w komunie. I w ERZE.

2 marca 2008 r. w niedzielę, Premier Tusk podsumował 100 dni rządu.
Poinformował, że podatek liniowy mógłby zostać wprowadzony do 2011 r. Rząd chce
wprowadzić:
- "prorodzinny podatek liniowy z kwotą wolną od podatku i
- "ulgą na dzieci".
Wcześniej - w 2009 roku - wprowadzone zostaną dwie stawki podatku PIT - 18 i 32
proc.

Premier Donald Tusk zapowiedział także na posiedzeniu Rady Krajowej PO, że 10
marca 2008 r. klub Platformy złoży do marszałka Sejmu projekt ustawy, który
przewiduje zniesienie abonamentu rtv dla emerytów.
Drugim krokiem będzie zniesienie abonamentu dla wszystkich.
Abonament RTV jest ciężarem archaicznym!

W pierwszej połowie kadencji PO będzie chciała uchylić podatek Belki w części
opodatkowującej oszczędności.

W końcu kadencji PO będzie chciała zlikwidować ten podatek w części dotyczącej
transakcji giełdowych.

Planowany jest zakup nowych jednostek pływających dla tych, którzy masowo będą
wracać z wysp do Polski..., no choćby żeby pooglądać TiVi za fri!

jest pierwszy cud!

[Gość: gwiezdny patrol]

"Tusk obiecał w USA restytucję mienia żydowskiego

Podczas spotkania z przedstawicielami organizacji żydowskich w USA w
poniedziałek w Nowym Jorku premier Donald Tusk obiecał rozwiązanie
jeszcze w tym roku ciągnącego się od lat problemu restytucji
prywatnego mienia żydowskiego w Polsce - podali uczestnicy
spotkania.
Informację potwierdził szef gabinetu politycznego premiera Sławomir
Nowak, który towarzyszył szefowi rządu podczas wizyty w USA.

- Pracę nad projektem w ramach rządu prowadzi wiceminister skarbu
państwa Krzysztof Łaszkiewicz. Jest w stałym kontakcie m.in. ze
środowiskiem żydowskim, ale nie tylko, bo reprywatyzacja dotyczy
wszystkich obywateli polskich, którzy utracili swój majątek -
powiedział Nowak. - Minister Łaszkiewicz dostał polecenie od
premiera, aby przyspieszyć prace, tak żeby wiosną rząd skończył
pracę nad projektem, a do jesieni tego roku ustawa mogła być
przedstawiona Sejmowi - podkreślił.

Nowak zaznaczył, że premier prosił przedstawicieli organizacji
żydowskich zainteresowanych reprywatyzacją o
wyrozumiałość. "Powiedział, że nie jesteśmy w stanie
usatysfakcjonować tych, którzy oczekują wysokich rekompensat rzędu
np. kilkudziesięciu procent wartości majątku. Otwarcie mówił, że
reprywatyzacja obejmie tyle, na ile będzie stać państwo, i że trudno
zakreślić jej horyzont czasowy, ile będzie trwała" - stwierdził
Nowak.
(...)
Przedstawiciel ADL Michael Salberg, dyrektor ds. międzynarodowych w
tej organizacji, potwierdził wiadomość o deklaracjach szefa
polskiego rządu na temat restytucji mienia, chociaż podał nieco
późniejszy termin przypuszczalnego załatwienia tej sprawy. - Premier
zobowiązał się do przeforsowania ustawy o reprywatyzacji w
parlamencie do końca tego roku - powiedział Salberg."

Ćwiąkała, Krauze, obcinacze, Doda z Krawatem

[Gość: gwiezdny patrol]

"Było profesjonalnie: uśmiechy, zalotne spojrzenia, króciutkie
szorty - ale i były specjalne życzenia dla nowego premiera. Niczym
Marylin Monroe przed prezydentem Johnem F. Kennedym, Doda zaśpiewała
Donaldowi Tuskowi jeden ze swoich utworów."

"Polityczna deklaracja Dody ukazała się w najnowszym "Wprost", w
rubryce "Skaner". Piosenkarka odpowiadała tam na pytania
czytelników. Jeden z nich (Rafał Mączyński z Warszawy) zapytał
wprost: "Na kogo będzie pani głosowała?". Oto odpowiedź Dody:
- Będę głosowała na PO, ponieważ utożsamiam się z jej programem. Nie
podoba mi się perspektywa życia w kraju inwigilowanym, lustrowanym,
pełnym podsłuchów i cenzury. Wybieram kraj pełen wolności,
tolerancji i indywidualności."

"Piosenkarka skradła premierowi całusa. Lider Platformy nie krył
zaskoczenia tą niespodzianką. Z piosenkarką przywitał się bardzo
czule, a Doda - znana z niekonwencjonalnych zachowań - rzuciła się
mu na szyję. Najważniejsze jest, żeby mieć w sobie to coś, co
niewątpliwie ma nasz premier Donald Tusk, czym zauroczył całą
Polskę. Zupełnie jak ja" - mówiła Doda przed swoim występem.
Specjalnie dla premiera zaśpiewała na żywo wzruszającą balladę "To
jest to'. "Wola istnienia, moc przenoszenia wiarą gór, dziecięca
siła, nie ma w niej strachu" - nuciła Doda. Tusk z podziwem słuchał
i uśmiechał się szeroko"

"Dorota Rabczewska zwróciła się do katowickiego sądu o zgodę na
widzenia z 33-letnim Sebastianem K. ps. "Młody Krawat", jednym z
najbardziej znanych członków śląskiej mafii.
13 lutego "Młody Krawat" został skazany na osiem lat więzienia za
udział w zorganizowanej grupie przestępczej o charakterze zbrojnym
oraz pomoc w zorganizowaniu zamachu na Wiktora Fiszmana, szefa mafii
białoruskiej w Polsce. Sebastian K. miał zrobić rozpoznanie i
wskazać zabójcy ofiarę. W efekcie płatny morderca z Sosnowca
zastrzelił Białorusina w centrum Szczecina. Sebastian K. ma też
sprawę za kradzieże samochodów.
- Piosenkarka otrzymała zgodę na dwa spotkania z nim - potwierdza
sędzia Hanna Szydziak, rzeczniczka prasowa Sądu Okręgowego w
Katowicach.
Doda rozmawiała z gangsterem w sali widzeń katowickiego aresztu. Jej
pojawienie się wprawiało w osłupienie innych więźniów, a nawet
strażników. - Nie było jednak żadnej taryfy ulgowej - zastrzega
major Marian Stoszek, zastępca dyrektora aresztu. Piosenkarka tak
jak narzeczone mafiosów musiała zostawić w depozycie komórkę,
wykrywaczem metalu sprawdzono też, czy nie wnosi do środka
niebezpiecznych przedmiotów.
Po wizytach Dody Sebastian K. stał się niekwestionowaną gwiazdą
aresztu. - Osadzeni zazdroszczą mu znajomości z piosenkarką, bo
prawie w każdej celi można znaleźć gazety z jej zdjęciami -
przyznaje jeden z oficerów służby więziennej.
Dlaczego Doda odwiedzała w areszcie śląskiego gangstera? Nie
wiadomo. Maja Sablewska, menedżer piosenkarki, nie odpowiedziała na
nasze pytania. - Odwiedzamy różne miejsca, jak hospicja czy domy
dziecka - tłumaczyła.
Prokuratorzy i oficerowie CBŚ, którzy rozbili gang "Krakowiaka",
podejrzewają, że "Młody Krawat" mógł poznać piosenkarkę w
Szczecinie. Doda przez jakiś czas tam mieszkała, a gangster
prowadził interesy. Policja zatrzymała go na przejściu granicznym w
Świnoujściu, kiedy próbował wyjechać z Polski.

Kim jest Sebastian K. pseudonim "Młody Krawat"?

Sebastian K. jest jedną z najbardziej barwnych postaci śląskiej
mafii. Spośród innych gangsterów wyróżnia się markowymi ubraniami
oraz starannie ułożonymi włosami. Zasłynął z tego, że siedząc w
katowickim areszcie, domagał się 10 tysięcy odszkodowania za
przewlekłość procesu w sprawie gangu "Krakowiaka". Jego wniosek
odrzucono, bo gangster nie chciał wpłacić 100 zł opłaty
manipulacyjnej. Twierdził, że nie ma pieniędzy. Rok temu CBŚ badało,
czy "Młody Krawat" dostał propozycję zastrzelenia znanego
katowickiego prokuratora. Sprawę umorzono z braku dowodów.
Za parę miesięcy Sebastian K. będzie mógł się ubiegać o warunkowe
zwolnienie z więzienia. Sąd na poczet kary zaliczył mu bowiem prawie
czteroletni pobyt w areszcie."

Poparcie dla PO w więzieniach wzrośnie jeszcze bardziej.CUD !

rodzinny cud Platformy

[Gość: gwiezdny patrol]

Załatwiłam tam synowej pracę przez klubowego kolegę. Pochodzi z
Białegostoku, ale to zdolna dziewczyna - mówi Elżbieta Neska,
bielańska radna Platformy. Nie jest wyjątkiem. W jednej tylko
instytucji podległej marszałkowi Mazowsza naliczyliśmy przeszło 30
działaczy partii Tuska lub ich krewnych.

To miała być wizytówka rządzącej województwem koalicji PO-PSL. Aby
sprawnie podzielić 3 mld euro unijnych dotacji na lata 2007-13,
urząd marszałkowski powołał nową instytucję - mazowiecką jednostkę
wdrażania projektów unijnych. To ona zdecyduje, która firma,
samorząd, czy organizacja społeczna dostanie pomoc z Brukseli.

Moja zapracowana córa

Szeregowi politycy Platformy chcieli powołać ekspercką komisję spoza
urzędu, która wybierze dyrektora fachowca. Ich pomysł przepadł.
Szefa nowej instytucji wyznaczył zarząd województwa złożony z
działaczy PO i PSL. To Piotr Adamski, pochodzący z Szydłowca bliski
współpracownik Ewy Kopacz, minister zdrowia i liderki mazowieckiej
PO.
Odtąd do pracy w unijnej jednostce zaczęli tłumnie zjeżdżać
działacze PO z całego województwa. Na liście zatrudnionych
znaleźliśmy aż 30 działaczy partii Tuska. Pracuje tu m.in. radna w
Radzie Warszawy Maria Łukaszewicz i Maria Wiro-Kiro z władz
bielańskiej PO. Są lokalni politycy tej partii z Targówka, Wawra,
Ochoty, Pragi, Kozienic, Ostrołęki, Sochaczewa.

Posadami w dzielącej brukselskie pieniądze instytucji zainteresowały
się też rodziny działaczy. Wydziałem informacji kieruje żona radnego
PO na Ochocie Piotra Żbikowskiego Dorota. - Jestem z tego dumny. Gdy
Platforma była w opozycji, moja działalność polityczna utrudniała
żonie karierę urzędniczą. Ale czasy się zmieniły - cieszy się Piotr
Żbikowski.

W wydziale organizacyjnym pracuje Aleksandra Wosztyl.
- Czy to pana córka? - pytamy Dariusza Wosztyla, zaufanego Ewy
Kopacz i wiceburmistrza Ursynowa.
- A osoba o takim nazwisku tam pracuje? - dziwi się początkowo
Dariusz Wosztyl.

Daje za wygraną, gdy mówimy, że na stronie internetowej chwali się
córką Aleksandrą. - Mógłbym kłamać, ale powiem prawdę - to moja
córa. Zna świetnie niemiecki po studium nauczycielskim. Wie pan, co
mi mówi, jak dzwonię do niej przed godz. 16? Że jest bardzo
zapracowana - opowiada Dariusz Wosztyl.

Wróbel dał Nesce

Anna Neska z wydziału administracyjno-gospodarczego dostała pracę
dzięki teściowej Elżbiecie Nesce, radnej PO na Bielanach. - Syn
ożenił się we wrześniu, a ja już w listopadzie załatwiłam pracę Ani
pracę przez radnego kolegę z Platformy Roberta Wróbla. On jest tam
kierownikiem. Nie wiem, czy dobrze zrobiłam, może powinnam się
postarać o lepszą? - zastanawia się Elżbieta Neska.

W wydziale organizacyjnym pracuje Aleksandra Ruszczyk. - Czy to pana
rodzina? - pytamy Leszka Ruszczyka, radnego PO w sejmiku Mazowsza. -
Nie wiem muszę to sprawdzić, proszę zadzwonić wieczorem -
odpowiedział. Gdy zatelefonowaliśmy ok. godz. 20, radny nadal nie
wiedział. - Mogę się dowiedzieć, czy to moja krewna, ale potrzebuję
na to jeszcze weekendu - skwitował.

- Zatrudnianie w kontrolowanym przez PO urzędzie rodzin naszych
działaczy jest delikatnie mówiąc, niemoralne. Poza tym to polityczne
samobójstwo. Ja mam czyste sumienie - moja żona i nikt z rodziny nie
korzysta z partyjnych znajomości - mówi Jacek Duchnowski (PO),
burmistrz Wawra. W unijnej jednostce pracuje wprawdzie Agnieszka
Duchnowska, ale to przypadkowa zbieżność nazwisk.

- Aż tylu tu pracuje działaczy PO? Nie wiedziałem - dziwi się Piotr
Adamski. I dodaje: - Na wszystkie stanowiska organizowaliśmy
konkursy.- A partyjni i ich rodziny byli zawsze najlepsi? -
dopytujemy się.
- Może w pewnym czasie trafiali tu partyjni, ale kilka miesięcy temu
to się skończyło. Zresztą już chyba wszyscy znaleźli pracę -
odpowiada Adamski.

Źródło: Gazeta Wyborcza Stołeczna
Autor: Jan Fusiecki

będą podwyżki pensji

[Gość: gwiezdny patrol]

Minister skarbu Aleksander Grad nie wyklucza, że pensje prezesów
spółek Skarbu Państwa mogą się zrównać z wynagrodzeniami szefów
spółek giełdowych, czy banków komercyjnych. Ma to umożliwić
przygotowany przez Ministerstwo Skarbu Państwa projekt
rozporządzenia dotyczący ustawy kominowej. Nowe przepisy mają
dotyczyć spółek, w których udział Skarbu Państwa wynosi powyżej 50
proc.

Szef resortu skarbu powiedział w piątek PAP, że wynagrodzenia
zarządów spółek Skarbu Państwa będą ustalane przez rady nadzorcze.
Ich wysokość ma zależeć m.in. od sytuacji finansowej danej spółki
oraz od tego, czy realizuje ona projekty prywatyzacyjne,
inwestycyjne, prorozwojowe.

Wówczas - jak zaznaczył - wynagrodzenia prezesów spółek Skarbu
Państwa mogą być "porównywalne do istniejących na rynku".

W 2006 roku średnia dla szefów spółek giełdowych - uwzględnionych w
rankingu gazety giełdy "Parkiet" - wyniosła ok. 630 tys. zł rocznie
(52 tys. zł miesięcznie). Przeciętny pracownik - jak
podkreślił "Parkiet" - musiałby pracować przez 21 lat, aby osiągnąć
średni roczny poziom wynagrodzenia prezesa.

Średnia płaca przez to urośnie, gwiezdna marudo!

[Gość: nemo]

By żyło się lepiej !

[Gość: gwiezdny patrol]

Świetnie to wpłynie na statystyki :-) By żyło się lepiej !

sondażowy cud Platformy

[Gość: gwiezdny patrol]

Sondażowe oszustwo Platformy. Manipulacja TVN24? (ZOBACZ)
www.pardon.pl/artykul/4359/sondazowe_oszustwo_platformy_manipulacja_tvn24_zobacz

[Gość: obywatel]

Nie wierze w cuda

jest cud gazowy-dzięki ci Tusku !

[Gość: gwiezdny patrol]

Urząd zatwierdził podwyżki cen gazu
(PAP, pb/10.04.2008, godz. 16:56)

Według zatwierdzonych przez Urząd Regulacji Energetyki taryf dla
PGNiG, ceny gazu wzrosną o nie więcej niż 16 proc. - poinformowało w
czwartek PAP źródło bliskie negocjacji.

"Taryfa gazowa wzrośnie o niewiele mniej niż 16 proc." - powiedziało
PAP źródło.

URE powinien oficjalnie poinformować o wzroście taryf gazowych
jeszcze w czwartek .

Mogło być więcej,np.105% czyli jakie jest poparcie dla pana phemieha.

SS śpiewa dla Tuska

[Gość: gwiezdny patrol]

www.ukaraj.pl/images/photos/1/3/1/2808/__b_5ad059cf0d7eb85cb0e6fe20cddcfd18.jpg

zapowiedź kolejnych cudów Platformy

[Gość: gwiezdny patrol]

Jesienią grozi nam ostry wzrost inflacji
(PAP, pb/14.04.2008, godz. 09:40)

Inflacja za marzec wyniesie prawdopodobnie nieco powyżej 4 proc. -
powiedziała Halina Wasilewska-Trenkner, członek RPP, w CNBC.
"Inflacja za marzec wyniesie prawdopodobnie nieco powyżej 4 proc.,
ponieważ przeżywamy różne zdarzenia, które powodują jej wzrost" -
powiedziała w poniedziałek.

"Można się spodziewać drugiego ostrego wzrostu inflacji jesienią,
chyba że bardzo dobry urodzaj powstrzyma wzrost cen żywności" -
dodała.

Kolejny cud - podatki od 2009 r !

[Gość: Tusko-Odporny]

Fiskus odda w PIT, ale odbije sobie w akcyzie
Rafał Zasuń
2008-04-14, ostatnia aktualizacja 2008-04-14 20:53

W przyszłym roku droższy prąd, autogaz i droższe papierosy - takie
będą rezultaty zmian w akcyzie, które planuje resort finansów.


Projekt szykowano od dawna. Naciskała na nas Komisja Europejska,
która skierowała już sprawę do Europejskiego Trybunału
Sprawiedliwości w Luksemburgu. Poszło zaś o akcyzę na energię
elektryczną.

Dziś podatek ten w wysokości 20 zł za megawatogodzinę (która
kosztuje ok. 200 zł) płacą elektrownie. Zgodnie z unijnym prawem
powinni płacić dostawcy energii, którzy sprzedają prąd bezpośrednio
konsumentom.

Teoretycznie po zmianie zasad elektrownie nie będą już płacić
akcyzy, mogłyby więc obniżyć ceny o wspomniane 20 zł. Resort
finansów w obniżkę nie wierzył.

Polska tłumaczyła Komisji Europejskiej, że zmiana sposobu płacenia
akcyzy może doprowadzić do podwyżek. "Istnieje groźba wzrostu cen
energii elektrycznej w następstwie celowych działań producentów
energii, którzy mogą wykorzystać zmianę systemu opodatkowania dla
zwiększenia swoich zysków" - pisał resort finansów jeszcze w 2006 r.
do Brukseli.

Mimo to dziś w uzasadnieniu do projektu resort twierdzi, że nie ma
żadnych powodów, aby z powodu zmian w akcyzie ceny energii wzrosły.
Czy tak się stanie?

Nieoficjalnie wiadomo, że część producentów prądu zawierała
kontrakty ze sprzedawcami detalicznymi, w których zapisano klauzulę
obniżki cen na wypadek oczekiwanych zmian w akcyzie. Tak zrobił
m.in. największy producent prądu Polska Grupa Energetyczna.

- Nie obniżymy cen o 20 zł, ale może o 10 lub 15 - tłumaczy nasze
źródło w dużym koncernie energetycznym.

Jeśli obietnice obniżki zostałyby dotrzymane, to również dostawcy
energii do naszych domów mogliby nie podwyższać cen o kwotę akcyzy,
którą zaczną płacić od 1 stycznia. - Nie wiemy, czy tak będzie -
mówi Łukasz Zimnoch z Vattenfalla dostarczającego prąd głównie na
Śląsku. Potwierdza, że część kontraktów, które zawarli, ma "klauzulę
akcyzową", ale jego zdaniem obniżka cen przez elektrownie jest mało
prawdopodobna, bo "popyt na rynku zaczyna przewyższać podaż".

Elektroenergetyka głośno domagała się obniżki akcyzy, która dziś
jest pięć razy większa niż unijne minimum. Argumentowała, że ceny
energii od początku roku rosną jak na drożdżach - prąd kosztuje dziś
o 30 proc. więcej niż w zeszłym roku.

Wczoraj wiceminister finansów Jacek Kapica nie pozostawił jednak
złudzeń: obniżki akcyzy nie będzie, bo do budżetu w 2009 r. wpłynie
znacznie mniej pieniędzy z PIT - w 2009 stawki tego podatku, dziś
wynoszące 19, 30 i 40 proc., spadną do 18 i 32 proc. Budżet straci
na tym ok. 10 mld zł.

Zdrożeją też papierosy. O tym, że tak będzie, wiadomo już od 2004
r., gdy wstąpiliśmy do UE. Zobowiązaliśmy się wtedy, że w 2009 r.
dojdziemy do unijnego poziomu opodatkowania tytoniu. Dziś
najpopularniejsze papierosy kosztują średnio prawie 6,9 zł, z tego
akcyza pochłania ok. 4,7 zł . W przyszłym roku ma wzrosnąć jeszcze o
15 proc., tak aby sięgnąć unijnego poziomu, który wynosi blisko 5,5
zł.

Producenci papierosów są podzieleni na dwie zwalczające się frakcje -
British American Tobacco oraz Philip Morris produkują głównie
droższe marki. Imperial Tobacco, Japan Tobacco i Scandinavian
Tobacco - raczej tańsze. Podwyżka cen bardziej dotknie miłośników
tańszych Mocnych i Waletów niż droższych Marlboro i Salemów.

Dlaczego? Akcyza na papierosy składa się z dwóch elementów - stawki
procentowej obliczanej od ceny oraz stawki kwotowej - obliczanej od
1 tys. sztuk papierosów. Producenci tańszych papierosów chcieliby,
żeby stawka procentowa była jak największa, a kwotowa - jak
najmniejsza. Producenci droższych - odwrotnie.

Resort finansów zdecydował się obniżyć stawkę procentową, a podnieść
kwotową.

Ministerstwo chce też ukrócić przemyt papierosów z Ukrainy i
Białorusi. Na razie zablokowało go wejście Polski do strefy
Schengen - przemytnicy z obu krajów muszą płacić za wizę tyle, że
podróż do Polski z papierosami jest nieopłacalna. Już niedługo
zacznie jednak obowiązywać umowa o małym ruchu granicznym z Ukrainą
i mrówki spod Lwowa znowu ruszą w trasę.

Resort chce, by od 2009 r. legalnie można było przewieźć ze Wschodu
tylko jedną paczkę papierosów, a nie cały karton jak teraz. Dotyczyć
to ma zarówno Polaków, jak i Ukraińców. Urzędnicy chcą też
szczególnie uciążliwym mrówkom wbijać w paszport pieczątkę
uniemożliwiającą wjazd do Polski. Wymaga to jednak uzgodnienia z
MSWiA.

Niemiłą niespodziankę szykuje też resort finansów dla ok. 1,8 mln
kierowców, którzy jeżdżą autami na gaz skroplony LPG. Akcyza na gaz
wzrośnie o 23 gr. Na stacjach litr gazu może w efekcie zdrożeć nawet
o 28 gr, bo VAT liczy się od ceny z akcyzą. Dziś za litr gazu trzeba
zapłacić na stacji ok. 2,12 zł.

Unia nas do tego nie zmuszała, ale resort finansów uznał, że gaz
jest za tani w stosunku do benzyny. Tłumaczy też, że podwyżka akcyzy
nie zaszkodzi specjalnie polskim firmom, bo mają one zaledwie
kilkunastoprocentowy udział w rynku. Dominuje na nim gaz sprowadzany
z Rosji.

Ustawa o akcyzie ma wejść w życie w styczniu 2009 r. Według
szacunków Ministerstwa Finansów budżet zarobi na niej w sumie 2 mld
zł.
Źródło: Gazeta Wyborcza

cud 6,5 lat

[Gość: gwiezdny patrol]

Na 6,5 roku więzienia sąd w Środzie Wielkopolskiej skazał 55-
letniego Andrzeja C. za wielokrotne zgwałcenie 16-latki oraz
grożenie bronią jej i jej matce.

C. był dyrektorem jednej z poznańskich szkół niepublicznych. Ze
względu na dobro pokrzywdzonych sąd utajnił proces i uzasadnienie
wyroku.

Andrzej C. został aresztowany 19 października ub. roku. Na przełomie
2005 i 2006 roku w swoim domu, grożąc bronią, wielokrotnie zgwałcił
16-letnią dziewczynę, oddaną mu pod opiekę przez rodziców.
Poszkodowana była jego daleką krewną. Nastolatka powiedziała o
wszystkim rodzicom, a ci zgłosili sprawę policji.

Wyrok nie jest prawomocny. Obrona zapowiada apelację.

Andrzej C. był kandydatem Platformy Obywatelskiej do Rady Miasta
Poznania w ostatnich wyborach samorządowych. Po aresztowaniu i
przedstawieniu zarzutów, na wniosek poznańskich działaczy PO został
wyrzucony z partii. Zrezygnował też z udziału w wyborach.

[Gość: tak]

strajk za strajkiem na strajku jedzie

Tusk w swoim kiepskim stylu zachęca do powrotu

[Gość: gwiezdny patrol]

Dziennik "Polska" dotarł do głównych założeń rządowej kampanii
mającej zachęcić Polaków do powrotu z emigracji. Jak pisze gazeta,
jedyne co rząd będzie miał do zaproponowania, to broszura rozdawana
w kościołach i ambasadach oraz strona internetowa, która być może
zacznie działać w maju.

"Polska" podaje, że szczegóły akcji jeszcze wczoraj dopracowywało
trzydziestu ekspertów zatrudnionych przez premiera Donalda Tuska.
Efekty ich dwumiesięcznej pracy są jednak mizerne.


Wcześniej mówiło się o zwolnieniach z PIT, składek rentowych i
emerytalnych oraz podatku od nieruchomości, a także o
preferencyjnych kredytach dla powracających.

Kilkudziesięciostronicowa broszura "Poradnik dla reemigranta" będzie
zawierała same banały - pisze dziennik. Znajdą się tam między innymi
rady, jak założyć w Polsce firmę, ile kosztują nieruchomości w
Polsce czy za ile można wynająć mieszkanie. Poradniki mają być
dołączone do polonijnych gazet i rozdawane w miejscach, gdzie często
przebywają nasi rodacy. Gazeta zwraca jednak uwagę, że nawoływanie
do powrotu może nie być wystarczającą zachętą. Rząd Irlandii przez
lata zabiegał o powrót swoich rodaków, wykupując ogłoszenia w
zagranicznej prasie i uruchamiając portal internetowy. Ale dopiero
gdy w latach 90-tych poprawiła się sytuacja ekonomiczna w tym kraju,
emigranci zaczęli wracać. Więcej o akcji w dzienniku "Polska".

Tusk przewiduje,że cud nie wypali-kartki benzynowe

[Gość: gwiezdny patrol]

Wracają kartki na benzynę, młodszym ludziom znane z opowieści o
ostatnich latach PRL! Już w najbliższych tygodniach wejdzie w życie
nowe rozporządzenie ministra gospodarki, które upoważni wojewodów -
w razie kryzysu - do wydawania kartek na benzynę.

Starsi kierowcy czasem mają jeszcze w portfelu PRL-owską kartkę na
benzynę. Jedni klną tamte czasy, inni z rozrzewnieniem wspominają
interesy, jakie się robiło w czasach racjonowania paliwa.

Jak wygląda kartka zaprojektowana przez obecny rząd? Udało nam się
dotrzeć do projektu przygotowanego w Ministerstwie Gospodarki. W
piątek kończy się czas na konsultacje projektu rozporządzenia.

Kartka na benzynę to prostokąt o wymiarach 10 na 6 centymetrów.
Pośrodku trzeba wpisać termin ważności kartki, numer rejestracyjny
auta, nazwisko i imię właściciela pojazdu oraz jego adres
(Ministerstwo Gospodarki nie precyzuje, czy chodzi o adres
zamieszkania, czy zameldowania). Po prawej stronie jest miejsce na
okrągłą pieczęć "organu wydającego". Dookoła umieszczono osiem
kuponów, które będą odcinane na stacji przy zakupie ustalonej ilości
paliwa. Ile benzyny będzie można kupić na miesiąc? To dopiero w
specjalnym rozporządzeniu określi rząd. Aby uniknąć nadużyć, kartki
na benzynę będą wykonane z papieru zabezpieczonego znakiem wodnym
albo hologramem.

Rząd pomyślał o odpowiednich kartkach dla właścicieli aut, w których
stosuje się różne paliwa. Środek kartki upoważniającej do zakupu
benzyny będzie żółty, a otaczająca go obwódka kuponów ma kolor
pomarańczowy. Kartka na zakup oleju napędowego ma środek zielony, a
kupony - żółte. Dla kierowców, którzy korzystają z autogazu,
zaprojektowano kartkę z białym środkiem otoczonym niebieskimi
kuponami.

Ministerstwo Gospodarki opracowało też wzór upoważnienia dla
kontrolerów, którzy będą sprawdzać, czy na stacjach benzynowych nie
sprzedają paliwa bez kartek i czy tankują wyłączenie do zbiorników w
samochodach. Tankowanie do kanistrów będzie zabronione. Za złamanie
tych ograniczeń będzie grozić grzywna od 20 do 50 tys. zł.

Kiedy dostaniemy kartki na benzynę? Tylko w razie zagrożenia
bezpieczeństwa paliwowego państwa. Nowe rozporządzenie zakłada, że w
razie kryzysu rząd może też w inny sposób ograniczać zużycie paliwa,
np. obniżając limity prędkości jazdy. Za jazdę z większą prędkością
grozić będzie wtedy mandat od 500 do 1000 zł.

Wierszyk z okazji urodzin Głównego Cudotwórcy

[Gość: gwiezdny patrol]

Nasz Premieru jest wspaniały –
młody, piękny i niemały
W odróżnieniu od Kaczora
cudna jest Tuskowa sfora
Jego uśmiech topi lody
i porywa serce Dody
Lubi nosek przypudrować
i policzki nasmarować
Dobry wygląd to podstawa
żadne żarty, nie zabawa
Dla kondycji kopie piłkę
bo do tego on ma żyłkę
Z Grzesiem zawsze sobie grali
stąd do pracy się nie pali
Duma z Pana mnie rozpiera,
że tak wielu Cię popiera
Brawo, brawo nasz Premierze!
ja już Panu tylko wierzę
Życzę Panu w dniu urodzin
nie za wielu w pracy godzin,
Zdrowia, szczęścia Przyjacielu
i poparcia Peeselu
Przyda się na trudnej drodze
w lęku, strachu, wielkiej trwodze
Ciężko będzie o te cuda
ale może Ci się uda!
Wierzę w Ciebie Wodzu Wielki
co masz oczy jak perełki
Jestem z Tobą z całej siły
mój Premierze, mój przemiły!
Kocham Ciebie, kocham, kocham!
gdy to piszę to aż szlocham...
Łzy ocieram więc po cichu
tak Cię kocham ja – Twój Ździchu :)

[Gość: gro]

A Lenin też sie urodził 22.04 i wierszy mu nie piszesz a fe.

Szymborska

[Gość: gwiezdny patrol]

Wisława Szymborska o Leninie :
"Że w bój poprowadził krzywdzonych, że trwałość zwycięstwu nadał,
dla nadchodzących epok
stawiając mocny fundament –
grób, w którym leżał ten
nowego człowieczeństwa Adam,
wieńczony będzie kwiatami
z nieznanych dziś jeszcze planet".

Kolejny "cud" cenowy przed nami!

[Gość: Tusko-odporny]

Kolejny cud przed nami! Osobiście wolałem, kiedy premier nie
wiedział, jakie są ceny kurczaków i jabłek, a ja wiedziałem, bo były
stabilne i stałe. Teraz będzie dokładnie na odwrót!

"GP": Żywność zdrożeje o 15 proc.
2008-04-25, ostatnia aktualizacja 2008-04-25 07:37

Ceny żywności wzrosną w tym roku o 15 proc., zapowiada "Gazeta
Prawna". Teraz żywność stanowi 26 proc. w wydatkach przeciętnego
Polaka.
Czerpiemy z ubiegłorocznych zapasów, które się kończą. Pieczywo,
mąka, ryż, owoce i warzywa nadal będą drożeć, mówi dr Krystyna
Świetlik z Instytutu Ekonomiki Rolnictwa i Gospodarki Rolnej. Według
niej w pierwszej połowie roku żywność zdrożeje o ok. 5 proc. Musimy
się też spodziewać wzrostu cen mięsa i jego przetworów. Unijne
rezerwy są bowiem na wyczerpaniu. To samo dotyczy drobiu i jaj.
Jedyna dobra wiadomość: tanieje cukier.

Wygląda na to, że dr Świetlik należy do optymistów. Znacznie
bardziej pesymistyczna jest prognoza Ministerstwa Rolnictwa.
Wiceminister resortu Artur Ławniczak szacuje, że żywność zdrożeje w
tym roku o 10-15 proc.

Z wyliczeń ministerstwa wynika, że w końcu marca br. produkty
żywnościowe były droższe niż rok wcześniej o: ryż - 16 proc.,
produkty mleczarskie - 15 proc., sery żółte - 26 proc., tłuszcze
roślinne 12 proc., jabłka - 61 proc., cytrusy - 24 proc.

Według resortu w końcu tego roku chleb będzie kosztował 2,8 zł
(obecnie 2,5 zł), olej - 4,5 zł za litr (obecnie 4 zł), ryż - 3 zł
(obecnie 2,5 zł). Spadnie natomiast cena mleka z 2,50 do 2,25 zł za
litr.

PIT Dowalda Tuska-Phemieh nie umie się podpisać

[Gość: gwiezdny patrol]

Premier Tusk ujawnił swoje zeznanie podatkowe. W 2007 roku zarobił
prawie 140 tysięcy złotych - to ponad 11 tysięcy miesięcznie.
Ponieważ rozlicza się razem z niepracującą żoną, dostanie zwrot
podatku. Dokładnie 2414 złotych. Tylko kiedy? Bo być może najpierw
będzie musiał wyjaśnić, czemu w zeznaniu podał imię DOWALD...

www.dziennik.pl/polityka/article162484/Zobacz_PIT_Dowalda_Tuska.html

chleb podrożał o złotówkę-brawo POpaprańcy!

[Gość: gwiezdny patrol]

Spekulanci rzucają kłody tuskowemu rządowi miłości.

"Wzrost cen żywnościnie nie większy niż o 7 proc."
2008-05-05 14:20
Ceny żywności nie powinny w tym roku wzrosnąć więcej, niż o 5-7
proc. - powiedział dziennikarzom minister rolnictwa Marek Sawicki.
Dodał, że surowiec rolny stanowi w produkcie finalnym tylko kilka
proc. kosztów. Według Sawickiego, wzrost cen żywności spowodowany
jest cenami paliw oraz spekulacjami na giełdach rolnych.

Jego zdaniem, kapitał finansowy, który był wcześniej zaangażowany na
rynkach nieruchomości, został przerzucony do giełd rolno-
spożywczych, powodując wzrost cen żywności.
ab, pap"

"Wczoraj gościem w TVN 24 był Kurski. Powiedział on, że za rządów
Tuska nastąpił dramatyczny wzrost cen żywności. W nawiązaniu
dziennikarz zapytał, czy wzrost ceny bochenka chleba o złotówkę jest
dramatyczny, po czym popadł w konfuzję spowodowaną mądrością
zadanego pytania.Po chwili dodał : no tak jest dramatyczny. Ale
mleko i tak się rozlało. A Kurski mógł spokojnie dopowiedzieć: a nie
jest dramatyczny? O złotówkę na chlebie?

Gnoje z TVN-u żyją w już tylko w wirtualnym świecie, który sami
wykreowali.

Co na to wafle głosujące na PO ?

podwyżkowy szał PO

[Gość: gwiezdny patrol]

W stosunku do 2007 r. sery podrożały w Polsce o blisko 30 proc.,
masło o 25 proc

pieczywo o 15 proc., mleko o 18 proc., drób ok. 25 proc., cytryny o
87 proc., margaryna 25 proc., makaron ok. 18 proc., jajka ok. 17
proc., schab ok. 15 proc., płyn do zmywania naczyń `Ludwik' ok. 16
proc., mydło ok. 10 proc. Podrożały też wizyty u lekarza, przejazdy,
w tym bilety kolejowe, autobusowe, woda, opłaty kanalizacyjne o ok.
10-15 proc., wywóz śmieci do 40 proc. Nie można się więc dziwić, że
widząc ile kosztują nas zakupy w sklepie, nie wierzymy w wyliczenia
inflacji przez GUS (na poziomie 4,6 proc.).

~Gazeta Finansowa , 06.05.2008 09:41

Rządy PO, a obiektywizm mediów!

[Gość: Obserwator mediów]

W obecnej sytuacji drastycznego wzrostu kosztów utrzymania (żywność,
energia elektryczna, gaz i w zasadzie wszystko!), dużo daje do
myślenia postawa mediów. Wszystkie te Panie i Panowie Redaktorzy nie
zauważają tej tendencji i z uporem godnym maniaka, prowadzą dyskusje
w studio na tematy trzeciorzędne, wtórne wręcz narzucone. Poza tym
ciągle narzucają dyskusje o PIS-ie i tematach około pis-owychnie,
jakby nie zauważyli, że mija już pół roku rządów PO i to właśnie ta
partia odpowiada teraz za losy kraju. Nie można uciec od
konstatacji, że gdyby taka inflacja, drożyzna i pogorszenie się
wskaźników ekonomicznych w Polsce miało miejsce za poprzednich
rządów, to „wolni dziennikarze” już dawno nękaliby rządzących i
obarczali ich odpowiedzialnością za tę złą sytuację. A teraz za
rządów PO nic, spokój, sielanka, tak jakby nic złego się nie działo.
A tak a propos „wolnych dziennikarzy”, to czy rzeczywiście, ktoś,
kto zarabia miesięcznie ok. 50 tys. PLN może być do końca wolny i
obiektywny. Czy nawet podświadomie nie stara się przypodobać
liberalnemu i mającemu swoje interesy polityczne pracodawcy-
właścicielowi mediów? Poza ty działa przecież system rekrutacji
dziennikarzy do pracy i chyba już na tym etapie odbywa się selekcja
tych co myślą inaczej. Sądzę, że właśnie stąd bierze się potem ten
zadziwiający „obiektywizm” mediów.

[Gość: Adar]

Rafał Ziemkiewicz "Rzeczpospolita" :

Usłyszcie moje orędzie!
4 maja 2008 autor rp
“Panie doktorze, wszyscy mnie ignorują”. “Następny proszę!”. Z
każdym tygodniem coraz bardziej kojarzy mi się ten stary kawał z
naszym premierem. Rządzi już dobre pół roku, a ogromna część tak
zwanej opiniotwórczej elity dotąd tego nie zauważyła.

Analizy polityczne, komentarze, programy publicystyczne – wszystko
ciągle tylko o Kaczyńskich i o PiS. Cokolwiek zrobi albo
czegokolwiek zaniecha w danym tygodniu Donald Tusk – Monika Olejnik
i jej goście i tak debatować będą przez cały program o tym, czy PiS
się rozpada, czy rządzi nim ojciec Rydzyk albo czy Ziobro wygryzie
Kaczyńskiego czy też Kaczyński wcześniej go wyrzuci.

W długi weekend zrobiłem coś, czego w trosce o zdrowie nie robiłem
już od bardzo dawna, czyli obejrzałem jeden po drugim dwa programy z
tak zwanymi młodymi kabaretami, jeden w telewizji państwowej, drugi
w prywatnej. Oba wypełnione były od brzega do brzega żartami z
bliźniactwa bliźniaków oraz z Leppera i Giertycha. Po Lepperze dawno
już ślady zawiało, o istnieniu mecenasa Giertycha jeśli ktoś
pamięta, to wyłącznie dlatego, że prowadzi on sprawę byłej żony
posła Palikota o podział majątku – a tu się okazuje, że nadal są oni
bardziej w centrum uwagi niż urzędujący premier.

I w żaden sposób nie może Donald Tusk tego zmienić. Nawet taki numer
jak przygotowanie całego pakietu ustaw reformujących służbę zdrowia,
które nadają się tylko do kosza, bo się odwołują wszystkie do ustawy
nieistniejącej nawet w projekcie, nie potrafił przykuć uwagi mediów
zajętych bez reszty Kaczyńskim.

Nie ma co deliberować, po co wydał premier górę pieniędzy na
orędzie, w którym nie miał nic do powiedzenia. To był rozpaczliwy
krzyk, abyśmy wreszcie zauważyli, że on istnieje, jest, rządzi i też
dostarcza tematów do komentarzy.

PO płaci TVN i Polsatowi-w tv same "sukcesy"

[Gość: gwiezdny patrol]

2 mln 548 tys. 411 zł to kwota, jaką rząd Donalda Tuska przekazał
wybranym stacjom telewizyjnym za emisję w dniach 28 kwietnia - 15
maja br. reklamówek promujących przyszłe "sukcesy rządu". Pieniądze
przetransferowano w ramach kampanii promocyjnej Narodowej Strategii
Spójności - serii telewizyjnych spotów typu "wybudujemy autostrady".
Największy kawałek finansowego tortu przypadł mediom należącym do
koncernu ITI: łącznie telewizje TVN, TVN 24 i TVN 7 otrzymały ok. 1
mln 270 tys. złotych. Ponad 600 tys. zł przypadło Polsatowi i TV 4,
mediom należącym do Zygmunta Solorza-Żaka. Środki pochodziły z
funduszy unijnych będących w dyspozycji Ministerstwa Rozwoju
Regionalnego.
www.naszdziennik.pl/index.php?typ=po&dat=20080507&id=po01.txt

propagandyści udający dziennikarzy

[Gość: gwiezdny patrol]

Rafał Ziemkiewicz: Dogmatyka
Rafał Ziemkiewicz 20-04-2008, ostatnia aktualizacja 20-04-2008 20:50
Kto uważa, że przesadzam, określając grupę wpływowych mediów – którą
zwę Orkiestrą – mianem propagandystów udających dziennikarzy,
powinien przeczytać artykuł „Mój kumpel jest premierem” w
michnikoidalnym środowiskowym piśmie „Press”.

Tu, na przyjaznym sobie gruncie, gwiazdorzy i dysponenci Orkiestry
nawet nie próbują ukrywać, że za swą misję uważają nie bezstronność,
ale walkę z PiS. „Ekipa Kaczyńskiego została rozpoznana przez media
jako niebezpieczna” – wyznaje tę wiarę Piotr Najsztub – „rząd Tuska
może okazać się nieudolny, ale niebezpieczny dla państwa nie jest”.

Dla państwa czy tylko dla pewnego środowiska, fakt faktem, że może
być nie wiem jak nieudolny, a w pewnych mediach krytyka mu nie
grozi. „Nie wolno traktować PiS-u jak każdej innej partii, bo nosi
ona w sobie wirus niebezpieczny dla demokracji” – tłumaczy
Jerzy „Tusku musisz” Baczyński, a jego podwładny Wiesław Władyka
dodaje, iż „ważniejsze jest dla Polski powstrzymanie powrotu PiS-u
do władzy, niż rozliczanie Tuska”.

Nic nowego: już za Suchockiej mieliśmy opozycję „konstruktywną”
i „antypaństwową”, w której tępieniu cywilizowane zasady nie
obowiązywały. Bo Tusk, jak wywodzi Ewa Milewicz, „nie oznajmia, że
za protestującymi skrył się szatan, ZOMO albo łże-elita”. Kto zna
cytaty źródłowe, wie, że Kaczyński też bynajmniej nie oznajmiał, ale
wiara uzasadniająca zarzucenie dziennikarskiej uczciwości nie musi
być przecież oparta na faktach.

Nic zupełnie nie rozumie z tych dziejowych konieczności Leszek
Balcerowicz, który rząd Tuska właśnie skrytykował za nicnierobienie –
i oto Jacek Żakowski oznajmił słuchaczom, że „Balcerowicza trzeba
traktować z przymrużeniem oka”. Dogmat o lepszości Tuska zwycięża
więc nawet z dogmatem o nieomylności Balcerowicza. A to już poważna
sprawa…

Kolejny "cud" przed nami: prywatyzacja szpitali!

[Gość: Tusko-odporny]

Nie mogli powiedzieć prawdy, bo była kampania - pięknie, ciekawe ile
jeszcze nam nie powiedzieli!

Minister z PO: nie mówiliśmy o tym, bo była kampania!
Uważam, że samorządy powinny mieć prawo do prywatyzacji szpitali. Są
bardzo pozytywne przykłady w Polsce prywatyzacji szpitali -
powiedział w rozmowie z RMF FM minister skarbu Aleksander Grad. Na
pytanie Konrada Piaseckiego, dlaczego PO nie przyznawała się to tego
w kampanii wyborczej, odpowiedział: "kampania rządzi się różnymi
prawami".

Zdaniem Grada takie działanie nie jest oszukiwaniem wyborców.
Minister podkreślił również, że prywatyzacja szpitali będzie domeną
samorządów lokalnych, które są organami nadzorującymi szpitale. -
Jeśli się zdecydują i uznają, że to jest dobre dla tej społeczności
lokalnej, niech to zrobią - powiedział.

Zaznaczył jedank, że samorządy muszą działać rozważnie, muszą
zawierać określone umowy prywatyzacyjne, w których muszą być
długoterminowe gwarancje, ważne z punktu widzenia bezpieczeństwa
zdrowotnego mieszkańców tych terenów. - Wierzę w odpowiedzialność i
rozsądek samorządów - dodał polityk Platformy Obywatelskiej w
Kontrwywiadzie RMF FM.

POsłanka Sawicka mówiła,że będzie kręcenie lodów

[Gość: gwiezdny patrol]

Tusk przed wyborami: nie chcemy prywatyzować szpitali
Prywatyzacja szpitali była jednym z głównych tematów kampanii przed
wyborami w 2007 r. O tym, że „biznes na służbie zdrowia będzie
robiony" i "ci będą mieli fart, którzy pierwsi będą wiedzieć" mówiła
podstawionemu funkcjonariuszowi Centralnego Biura Antykorupcyjnego
była posłanka PO Beata Sawicka.

Mówiła ona m.in, że "będzie racjonalizacja sieci szpitali, będą
samorządy zbywały majątki trwałe, czyli będą i sprzedawać i
przekształcać szpitale w spółki prawa handlowego".

Po ujawnieniu przez CBA nagrań na ten temat prywatyzacji szpitali
wybuchła polityczna burza. Politycy Platformy na czele z obecnym
premierem Donaldem Tuskiem i minister zdrowia Ewą Kopacz zapewniali,
że ich partia nie chce prywatyzować szpitali. Szef PO deklarował to
debacie wyborczej z Aleksandrem Kwaśniewskim. - W naszym programie
nie ma mowy o prywatyzacji szpitali - mówił obecny premier.

To, o czym Sawicka mówiła kilka miesięcy temu, dziś się potwierdza.
Minister skarbu wskazuje samorządy, jako podmioty odpowiedzialne za
prywatyzację szpitali, a czwartkowa prasa pisze o takim właśnie
modelu prywatyzacji, forsowanym przez Ministerstwo Zdrowia

[Gość: Adar]

Rafał Ziemkiewicz :

Zdrowy rozsądek ministra Grada
“Należy się kierować zdrowym rozsądkiem” – odpowiedział minister
skarbu Aleksander Grad na pytanie dziennikarza RMF, dlaczego jego
partia zabiera się do prywatyzacji szpitali. Trudno odmówić temu
racji – rzeczywiście zdrowy rozsądek podpowiada już od dawna, że
uzdrowić polski system usług medycznych może tylko mechanizm
rynkowej konkurencji, a ten najlepiej uruchomić poprzez prywatyzację.

Sęk w tym, że podczas kampanii wyborczej PO zarzekała się, iż
oskarżanie jej o chęć sprywatyzowania szpitali to niecne
oszczerstwo, że absolutnie takich zamiarów nie żywi. Na pytanie o tę
wyborczą propagandę minister odparł z rozbrajającą szczerością,
że “kampania rządzi się różnymi prawami”. Wiadomo – żeby rządzić,
trzeba wygrać wybory, a żeby wygrać, trzeba trochę pooszukiwać. To
także wynika ze zdrowego rozsądku. Tylko nie sposób tego zdrowego
rozsądku pogodzić z uczciwością.

Nie wątpię, że partyjni koledzy Grada, którzy tak oburzali się na
przypisane Jackowi Kurskiemu powiedzenie o “ciemnym ludzie”, dla
swojego kolegi znajdą jakieś wytłumaczenie. Właściwie on sam już je
znalazł – zorientowawszy się, że pozwolił sobie na nadmierną
szczerość, zaczął uparcie dowodzić, że o żadnym oszustwie ze strony
PO mowy być nie może, bo na mocy przygotowywanego prawa szpitale
prywatyzować będzie nie rząd, ale samorządy. Tak jakby rzeczywiście
była to jakaś zasadnicza różnica.

Posłanka Sawicka dopiero teraz ma solidny powód, żeby się rozpłakać –
bo kiedy zapowiadane przez nią na czas powyborczy “kręcenie lodów”
w służbie zdrowia wreszcie rusza, ona została na lodzie.

Pozostaje tylko jedno pytanie: czy tych kilka milionów Polaków,
którzy zagłosowali na Platformę, kierowało się aby na pewno tym
samym co ona zdrowym rozsądkiem, czy może, strach spytać, naiwnie
jej uwierzyło?

Kolejny "cud" : Tekst Żakowskiego na maturze!

[Gość: Belfer]

Na maturze z wiedzy o społeczeństwie PO-cy z Ministerstwa Edukacji
dali do analizy tekst tak wielkiego „klasyka” publicystyki, jak
Jacek Żakowski. Tekst artykułu dotyczył oceny wyborów
parlamentarnych w 2005 r. z pozycji przegranego obozu „różowego
salonu warszawki”. Tak więc mamy kolejny cud, kiedy trzeciorzędny
publicysta urasta w oczach liberałów do rangi „klasyka” wiedzy o
społeczeństwie. Indoktrynacja młodzieży pełną gębą. Tak dla
równowagi, to samo bym uważał, gdyby do analizy dano tekst Dyrektora
Rydzyka. Chodzi o zasady i nie obniżanie poziomu i znaczenia matury
(ale czy to jeszcze możliwe).

[Gość: Tutejszy]

W Polsce "cud" irlandzki jest niemożliwy, gdyż nasze lobby w USA
jest 10 a może i 100 krotnie mniejsze niż Irlandii.
Czyli rozmiar cudu należy przeskalować do naszego wymiaru.
Platforma musi wypić to piwo, które uważył im Donald palnięciem w
mediach tego słowa na 3 litery. A tyle jest innych słów...
Teraz PiSuary będą go obsikiwać za to do końca kadencji.
Chociaż jeden cud już mamy:
C-iągle
U-dawany
D-obrobyt
:-)))

cud gospodarczy Platformy (ort.!)

[Gość: Tutejszy]

W Polsce "cud" irlandzki jest niemożliwy, gdyż nasze lobby w USA
jest 10 a może i 100 krotnie mniejsze niż Irlandii.
Czyli rozmiar cudu należy przeskalować do naszego wymiaru.
Platforma musi wypić to piwo, które uwarzył im Donald palnięciem w
mediach tego słowa na 3 litery. A tyle jest innych słów...
Teraz PiSuary będą go obsikiwać za to do końca kadencji.
Chociaż jeden cud już mamy:
C-iągle
U-dawany
D-obrobyt
:-)))

"Podróż życia" Tuska za 1,5 mln zł

[Gość: Turysta]

"Dziennik": To podróż życia - powiedział o swej wyprawie do Ameryki
Południowej Donald Tusk hiszpańskiej gazecie "El Mundo". I trudno
nie wierzyć w to wyznanie.
Premier wraz z żoną wylądował w Peru wczoraj rano według czasu
polskiego. W perspektywie ma zaś jeszcze całe sześć dni na ziemi
Inków. Z tych sześciu dni jako ściśle roboczy planowany jest tylko
jeden. Poza nim w ramach dwóch oficjalnych wizyt w Peru i Chile
czekają na premiera same przyjemności - z degustacją win świata w
najsłynniejszej winnicy Chile Concha y Toro włącznie.

Podziwianie przez Tuska uroków Ameryki Południowej w ramach
obowiązków rządowych może kosztować podatników - jak obliczyła
gazeta - nawet 1,6 mln zł. To tylko szacunki, bo kancelaria premiera
kosztów na razie oficjalnie nie podaje.
- Policzymy je po powrocie premiera - mówi rzeczniczka rządu
Agnieszka Liszka. Zastrzega tylko, że jeden z głównych punktów
programu - wyprawę do najsłynniejszego miasta Inków, położonego w
Andach Machu Picchu - fundują organizatorzy piątkowego V szczytu
szefów państw i rządów Unii Europejskiej, Ameryki Łacińskiej i
Karaibów.

To właśnie ten szczyt był dla Tuska okazją do zorganizowania
większej wyprawy w głąb kultury inkaskiej, którą od dawna
zafascynowana jest jego żona. Aby oszacować koszty tej podróży,
trzeba wziąć pod uwagę to, że premier leci nie tylko z małżonką.
Towarzyszy im pięć osób w składzie oficjalnej delegacji i 10 osób
obsługi - przedstawiciele protokołu dyplomatycznego i tłumacze.

Razem z dziennikarzami korzystają z rządowego Tu-154M. Godzina lotu
maszyny kosztuje 36 tys. zł, a podróż do Peru zajmuje 21 godzin w
jedną stronę. Czyli sam koszt podróży w obie strony to ponad 1,5 mln
zł. Wszyscy muszą także gdzieś nocować. Doba w najdroższym hotelu w
Limie, który wybrała nasza delegacja, kosztuje 1035 zł od osoby.
Tańszy (315 zł) jest hotel Grand Hyatt Santiago, gdzie premier ze
świtą będą mieli dwa ostatnie noclegi. W sumie sześć noclegów dla 17
osób kosztować będzie około 100 tys. zł.

- Ja się nie dziwię, bo każdy w Polsce chciałby niezależnie od tego,
czy w roli premiera, czy dziennikarza zobaczyć i Brazylię, i Peru, i
Chile - odpowiadał sam Tusk na uwagi, że ta wyprawa to raczej
turystyczna wycieczka niż oficjalna wizyta. Mówił tak w czasie
międzylądowania w stolicy Brazylii, którą przy okazji też udało mu
się zwiedzić - opisuje "Dziennik".

międzylądowania

[Gość: gwiezdny patrol]

m.onet.pl/_m/0e81b2c9be9e601c9549bea715c3de4d,14,1.gif

[Gość: Turysta]

- Po co Tusk poleciał do Peru?
- Bo robią tam doskonałą "trawkę".

jabłka w Peru

[Gość: gwiezdny patrol]

- PO ile w Peru są jabłka ?
- Twarde czy miękkie ?

[Gość: godżgo]

Po cud trza iść na JASNĄ GÓRĘ i modlić się i
modl..........................................

[Gość: gość]

Największym cudem będzie, jak ten "żond" przetrwa 4 lata.

[Gość: Adar]

Liniowy coraz dalej. Po raz drugi w ciągu kilku dni przedstawiciel
rządu odsuwa w czasie najtwardszą obietnicę wyborczą PO. Tym razem
minister finansów Jacek Rostowski - czytamy w DZIENNIKU. Choć
ogólnie podtrzymuje wolę wprowadzenia podatku liniowego, to w
rzeczywistości zapowiada jego odroczenie.



"W latach 2010 - 2011 będą dalsze obniżki podatków" - powiedział
wczoraj, ale zaraz zastrzegł: "W tej chwili dokładnie nie wiadomo,
jaki będzie ten ruch podatkowy w 2010 r. Czy będzie to już
wprowadzenie podatku liniowego, czy może jakiś inny ruch".

W piątek podobne oświadczenie złożył premier Donald Tusk: "W tym i
przyszłym roku nie będziemy mogli obniżyć podatków. Podatek liniowy
może wejść w 2010 r."

Wypowiedź Rostowskiego nie tylko przesuwa możliwą datę reformy o
kolejny rok, ale też dopuszcza możliwość innego ruchu niż
wprowadzenie liniowego. Co to znaczy? Gdy tę zapowiedź czytamy
wiceszefowej sejmowej komisji finansów Krystynie Skowrońskiej (PO),
milknie ona na chwilę. A potem oświadcza: "Nie chcę tego
komentować".

Dodaje, że jej klub będzie domagał się od rządu, by latem podał datę
wprowadzenia liniowego. Ale to mało prawdopodobne, bo rząd mówi, że
nas na to nie stać. I wskazuje na dokonane już za rządów PiS
reformy: obowiązująca już obniżka składki rentowej, ulga prorodzinna
i wchodzące od przyszłego roku dwie stawki podatkowe - 18 i 32. W
sumie da to prawie 27 mld mniej w przyszłorocznym budżecie.

Wiceszefowa sejmowej komisji finansów Aleksandra Natalli-Świat z PiS
ironizuje: "Platforma znowu powtarza, że kiedyś może coś zrobi. Ale
minister Grad powiedział szczerze: w kampanii mówimy jedno, a potem
robimy drugie".

Ten głos Platforma mogłaby zlekceważyć. Problem w tym, że takie
słowa coraz częściej słychać w kręgach biznesowych. Ryszard Petru,
główny ekonomista banku BPH, uważa, że rząd boi się osłabienia
koniunktury w latach 2010 - 2011. "To może grozić spadkiem dochodów
budżetu i dlatego do tego czasu w ogóle nie zapadnie zapewne żadna
decyzja o reformie" - mówi Petru. A były prezes Optimusa,
przedsiębiorca Roman Kluska, dodaje: "Na razie sytuacja
przedsiębiorców nie polepszyła się za rządów PO ani na jotę".

Anna Wojciechowska

[Gość: Wkurzony Kierowca]

Wczoraj byłem świadkiem kolejnego "cudu" na stacji paliwowej. Za
olej napędowy zaplaciłem już prawie 5 PLN/dm3. Kto pamięta w jakiej
cenie był ON rok temu?

"Cuda" również w polityce zagranicznej!

[apriori1]

Byli afgańscy mudżahedini z partii Hezb-e-Islami zapowiedzieli ataki
na polskich żołnierzy w Afganistanie. To reakcja na wczorajszą
wypowiedź ministra spraw zagranicznych Radosława Sikorskiego.
Podczas konferencji w Kabulu Sikorski stwierdził, że lider
ugrupowania Gulbuddin Hekmatiar powinien zostać osądzony za zbrodnie
wojenne.W wydanym właśnie oświadczeniu rzecznik partii Hezb-e-Islami
Harun Zargun stwierdził, że bojownicy ugrupowania otrzymali rozkaz
ataków na polskie wojska stacjonujące w Afganistanie. Dodał, że
Polska zapłaci za oskarżanie Hekmatiara o zbrodnie wojenne.

"Cuda" również w polskiej piłce!

[Gość: realista]

Polscy piłkarze na Euro pokazali, czym zawsze kończy się propaganda
i nadmiernie rozbudzone nadzieje. Jeszcze dwa tygodnie temu polscy
piłkarze mieli być najlepszą drużyną na mistrzostwach. W ten sam
sposób zakończy swoje rządy PO, bo cuda się nie zdarzą chyba, że te
związane z cenami żywności, usług, paliwa itd. Takie „cuda” to już
obserwujemy na co dzień.

Cuda i w wojsku...

[Gość: Adar]

Dziennik:
Szefowi resortu obrony marzy się prawdziwa stajnia aut. Sto limuzyn -
na które ministerstwo wydaje rocznie cztery miliony złotych - to za
mało. Bogdan Klich przymierza się do zakupu kolejnych 40. Za każde
auto podatnicy musieliby zapłacić po 100 tysięcy złotych. A na tym
nie koniec, bo miesięczne utrzymanie wozu z kierowcą to koszt 4,5
tysiąca złotych.

czytaj dalej...REKLAMA
Limuzyny i kierowców mieliby dostać urzędnicy, których zagraniczni
odpowiednicy nawet nie śnią o takich przywilejach. Chodzi o dowódców
brygad, dowódców pułków i szefów wojewódzkich sztabów wojskowych -
pisze "Rzeczpospolita".

"W Stanach Zjednoczonych widywałem jednogwiazdkowych generałów,
którzy do Pentagonu jeździli metrem" - powiedział gazecie oficer
Wojska Polskiego, który był na kursach w USA.

Tymczasem sam zakup aut to niejedyny koszt, który ponieśliby
podatnicy, gdyby Bogdan Klich zdecydował się na
powiększenie "floty". Według "Rzeczpospolitej", roczne utrzymanie
resortowej limyzyny wynosi 17 tysięcy złotych - czyli ponad tysiąc
złotych miesięcznie. Trzeba do tego doliczyć 3,5 tysiąca złotych
miesięcznie na wyżywienie i zakwaterowanie żołnierza służby
zasadniczej, który wozi wojskowych dygnitarzy - pisze dziennik.

Wprawdzie decyzja o zakupie nie została jeszcze podpisana przez
ministra, ale plany budzą kontrowersje nawet w szeregach Platformy
Obywatelskiej. "Trzeba się temu dokładnie przyjrzeć, bo szliśmy do
wyborów z założeniem, że będziemy ograniczać przywileje władzy. Na
pewno nie może być tak, że samochody służbowe mają dyrektorzy
departamentów. Poproszę ministra Klicha o wyjaśnienia" -
powiedział "Rzeczpospolitej" Grzegorz Dolniak, wiceprzewodniczący
Klubu PO, członek Sejmowej Komisji Obrony Narodowej.

Kolejny cud się nie zdarzył, Polakom coraz drożej!

[Gość: realista]

Polska przegrała wyścig o Mercedesa

Niemiecki koncern motoryzacyjny Daimler-Benz wybrał Węgry jako
miejsce budowy swojego zakładu o wartości 800 mln euro -
poinformował w środę rzecznik prasowy firmy.

Florian Martens podał, że rada Daimlera zdecydowała o wyborze
węgierskiego Kecskemet pod budowę swojego pierwszego zakładu w
środkowo-wschodniej Europie.

"Kecskemet zaoferował Daimlerowi najlepsze warunki pod względem
infrastruktury, logistyki, siły roboczej i warunków płacowych" -
powiedział Martens.

W zakładzie będą produkowane kompaktowe modele Mercedesa klasy A i B
od 2012 r.

Zatrudnienie znajdzie tam 2,5 tys. osób.

Daimler brał pod uwagę Polskę, Rumunię, Serbię i Węgry jako miejsce
lokalizacji nowego zakładu

Czekamy na polityczną śmierć Zawziętych Kaczek____

[Gość: antyPiSuar]

___bo to byłby dopiero największy cud RP v. 3.1.
Ale obawiam się, że bardziej realne są jednak te autostrady...

Nie czekamy na ...

[Gość: Realista]

Właśnie taki język w stylu "czekamy na śmierć" (nawet tę polityczną)
cechuje tusko-maniaków. W teorii miłość i zgoda narodowa, w praktyce
zawziętość, nienawiść i chęć spokoju dla kręcenia "cudów".

[Gość: Kapucyn.]

Byłem na Jasnej Gorze i się mocno modliłem.Wy niewierni!Cud ,że
jeszcze żyjemy!

coraz drożej...

[Gość: Adar]

za onet.pl:
Analitycy CBOS zauważają, że pomimo wzrostu wynagrodzeń powszechnie
odczuwany jest wzrost cen produktów - szczególnie artykułów
spożywczych, a przewidywania dotyczące inflacji są najbardziej
pesymistyczne z dotychczasowych i najbliższe tym z końca 1999 roku.

"Przewidywania dotyczące cen są mało optymistyczne. O tym, że za rok
za tę samą kwotę co dziś będzie można kupić mniej towarów,
przekonanych jest 90 proc. ankietowanych, w tym blisko połowa (49
proc.) sądzi, że będzie to dużo mniej towarów, niż można nabyć
obecnie. Tylko nieliczni (4 proc.) nie przewidują spadku wartości
złotego, a znikoma liczba badanych (1 proc.) utrzymuje, że jego siła
nabywcza wzrośnie" - napisano w komunikacie CBOS z badań dotyczących
percepcji cen i reakcji na podwyżki.

Zgodnie z wynikami badań ponad połowa dorosłych (ankietowanych)
musiała zmienić styl konsumpcji - kupując albo mniej produktów, albo
wyroby niższej jakości" - napisano w komunikacie.

"Ponad połowa ankietowanych przez CBOS (57 proc.) przyznaje, że
skutki ostatnich podwyżek cen odczuła w dość dużym (43 proc.) lub
bardzo dużym (14 proc.) stopniu. Pozostali odczuli podwyżki
nieznacznie (37 proc.) lub w ogóle nie doświadczyli skutków wzrostu
cen (4 proc.).

Z uzyskanych deklaracji wynika, że większość badanych (59 proc.) w
ciągu ostatnich trzech miesięcy ograniczyła konsumpcję, tzn.
kupowała mniejszą ilość niektórych produktów. Niemal tyle samo (58
proc.) twierdzi, że w tym okresie, z powodu wzrostu cen, nabywało
towary tańsze, niższej jakości. Mniej popularną reakcją na podwyżki
było całkowite skreślenie danych produktów z listy zakupów. Taki
sposób radzenia sobie ze wzrostem cen praktykował co czwarty dorosły
(24 proc.). Jeszcze mniej osób (10 proc.) przyznaje, że robiło
zapasy niektórych produktów, spodziewając się dalszego wzrostu ich
cen" - napisano w komunikacie.

Zgodnie z raportem, mieszkańcy miast (szczególnie największych
aglomeracji), w większości deklarują, że nie stosowali żadnej z
powyższych strategii konsumenckich, podczas gdy trzy piąte
mieszkańców wsi musiało kupować zarówno mniej produktów, jak i
niższej jakości.

Wśród ankietowanych panuje powszechne odczucie, że w ciągu
ostatniego roku wzrosły ceny energii elektrycznej i gazu
(odpowiednio: 95 proc. i 90 proc. wskazań). Nieco mniej
ankietowanych (81 proc.) wskazuje na wzrost opłat za wodę, tylko
nieliczni (8 proc.) sądzą, że nie uległy one zmianie.

Najczęściej wskazywano na wzrost cen produktów zbożowych, takich jak
pieczywo, mąka, makarony - 86 proc. badanych.

"Co ciekawe, uzyskiwane przez gospodarstwa domowe dochody per capita
nie różnicują istotnie percepcji cen żywności. Wszystkie
wyodrębnione grupy - od najmniej do najwięcej zarabiających - w
większości deklarują, że ceny produktów spożywczych wzrosły" -
napisano.

Zdaniem większości Polaków istotnie podrożały również lekarstwa i
papierosy. Środki higieny osobistej i środki czystości podrożały w
opinii ponad połowy badanych, blisko jedna trzecia zaś (30 proc.)
uważa, że ich ceny się nie zmieniły.

Gazety i czasopisma, to jedyna kategoria produktów, które wg
większości ankietownych nie zmieniły cen.

Podwyżki cen w dużym lub bardzo dużym stopniu najczęściej odczuli
ludzie starsi, emeryci, renciści, bezrobotni, ponadto osoby słabiej
wykształcone, mieszkańcy mniejszych miast (od 20 tys. do 100 tys.
ludności), respondenci o niższych dochodach per capita (do 500 zł) i
gorzej oceniający własne warunki materialne.

[Gość: poddany]

Jest dobrze, bedzie jeszcze lepiej, a potem cuda i raj na Ziemi.
Wszystko dzięki jaśnie panom z PO.

[Gość: Przys. Obronne]

1 - Nowe autostrady zbudowane przez rząd Tuska: 0 km
2 - Śmiertelne ofiary wypadków drogowych: 2951 (do 31.05.2008)
3 - Liczba Polaków, którzy wrócili z Irlandii: brak danych
4 - Podatek liniowy: wycofany
5 - Cud gospodarczy: czekamy
6 - Expo 2012: klęska
7 - Długość expose premiera: 185 min.

Cud w Izdebkach!

[Gość: Adar]

Dziennik:
Sceny jak z komedii Barei. To, co się stało w Izdebkach na
Podkarpaciu, żywo przypomina absurdy późnego komunizmu. W Dzień
Dziecka premier Tusk z wielką pompą otworzył nowe boisko. Ale po
jego wyjeździe obiekt zamknięto. Bo do terminu odbioru brakowało 20
dni. PiS ironicznie mówi dziś o "cudzie" i "malowaniu trawy rodem z
PRL".


Posłowie PiS mają ubaw. W Sejmie pokazali film nakręcony - jak
twierdzą - dzisiaj w południe. Widać na nim zamkniętą bramę
wejściową na boisko, uszkodzoną murawę i worki z materiałami
budowlanymi. To nowy kompleks sportowy dla młodzieży w podkarpackich
Izdebkach. Nie byłoby może w tym nic dziwnego, gdyby nie to, że
oficjalnie boisko działa. 1 czerwca uroczyście otworzył je Donald
Tusk.

Dlaczego zatem obiekt jest teraz zamknięty na cztery spusty? Jak
tłumaczy wójt Izdebek Antoni Gromala, otwarcie boiska było
symboliczne ze względu na Dzień Dziecka. Do tego gminę akurat
odwiedzał premier, więc dobrze było się czymś pochwalić.

Ale tuż po wyjeździe Tuska boisko zamknięto, bo odbiór techniczny
zaplanowano dopiero na 20 czerwca, czyli na dzisiaj. Ale czy tego
terminu uda się dotrzymać? Jak mówi wójt - na miejscu wciąż pracuje
komisja ds. odbioru technicznego, która sprawdza atesty i dokumenty.

Była minister sportu w rządzie Jarosława Kaczyńskiego Elżbieta
Jakubiak jest oburzona. "Mówimy o otwieraniu boisk, które nie
działają. Tego nie wolno robić, bo tak się kompromituje władze
rządowe" - powiedziała Jakubiak. "Wójt miał dobre intencje, chciał
dobrze dla swoich mieszkańców, ale nie wolno wójta namawiać, by
malował trawę, bo te czasy się już skończyły" - dodała.

Poseł Mariusz Błaszczak ironizował: "Cud się stał, bo premier Tusk
był w Izdebkach, boisko zostało otwarte, tylko cud był bardzo
krótki, premier wyjechał i boisko zostało zamknięte. To przypomina
mi minione czasy PRL-u" - powiedział Błaszczak.

Bosiko w Izdebkach powstało w ramach rządowego programu "Moje
boisko - Orlik 2012", który zakłada rozbudowę infrastruktury
sportowej, szczególnie boisk, przeznaczonych do masowego użytku i
zarządzanych przez samorządy. W sumie do 2012 roku, za pieniądze z
budżetu państwa, samorządów województw i samorządów gmin, ma powstać
około 2 tysięcy obiektów sportowych.

Masowe powroty?

[Gość: Adar]

Onet:
W cieniu haseł o masowych powrotach Polaków na Wyspach Brytyjskich
można zauważyć zjawisko, któremu powinni uważnie przyjrzeć się
politycy. Kilkaset tysięcy rodaków właśnie decyduje się tam zostać.
I ściągają rodziny z Polski - pisze "Metro".
Za granicą pracuje dwa miliony Polaków - to najbardziej aktualne,
choć jeszcze nieopublikowane dane GUS, do których dotarło "Metro"
(chodzi o wyjazdy po 1 maja 2004 r.). Co najmniej połowa przebywa w
Wielkiej Brytanii i Irlandii. Według naszych ambasad w Wielkiej
Brytanii żyje ok. 800 tys., a w Irlandii ok. 250 tys. Polaków. Obie
placówki przyznają, że liczba emigrantów utrzymuje się na tym samym
poziomie od ponad roku.

Stała liczba emigrantów jest zaskakująca, bo od wielu miesięcy mówi
się o masowych powrotach z Wysp. Polacy wracają z powodu zapaści na
rynku budowlanym w Irlandii (co dziesiąty zatrudniony w tej branży
to Polak) czy słabego funta oraz euro względem złotówki. Według
Wiesława Łagodzińskiego z GUS wracają m.in. budowlańcy,
menedżerowie, specjaliści od zarządzania i bankowości, na których
teraz i w Polsce czekają ciekawe oferty.

Z badania przeprowadzonego w połowie ub.r. przez Centrum Stosunków
Międzynarodowych wynikało, że do Polski w najbliższym czasie miała
wrócić nawet połowa emigracji z Wysp. Hasła powrotu pojawiły się
więc w ostatniej kampanii wyborczej, głośno mówiła o tym zwłaszcza
PO (wcześniej PiS chwalił się rządowym programem "Powrót").

Dlaczego liczba emigrantów od półtora roku się nie zmienia? - Tych,
którzy wracają, zastępują rodziny tych, którzy zamierzają zostać.
Oceniam, że z tej grupy wróci najwyżej jedna trzecia. I to
najwcześniej za kilka lat, jeśli w Polsce będzie dobrze - mówi prof.
Krystyna Iglicka z Centrum Stosunków Międzynarodowych.

Według naszej ambasady w Londynie na Wyspach pracuje obecnie ok. 300
tys. Polaków; reszta, ok. pół miliona, to ich małżonkowie, dzieci, a
nawet dziadkowie, którzy opiekują się wnukami

Czyżby kolejny i to wielki cud Machu Pichu?

[Gość: Adar]

Dziennik:
Stało się. Piłkarskie mistrzostwa Europy w 2012 roku odbędą się
jednak we Włoszech i Francji, a nie w Polsce i Ukrainie. Tak
twierdzi włoska gazeta "Il Giornale". "Często rozmawiam z szefem
UEFA Michelem Platinim i o niczym takim nie mówił" - uspokaja
Zbigniew Boniek.


Według włoskiej gazety, niedługo szef UEFA Michel Platini pojedzie
na Ukrainę i oficjalnie przyjmie do wiadomości po wizytacji,
że "niemożliwa jest organizacja Euro" w tym kraju oraz w Polsce.

Dlaczego? Bo w obu krajach nic się nie dzieje. Przygotowania do euro
stoją w miejscu. Stadionów jak nie było, tak nie ma.

Dlatego - spekuluje gazeta - mistrzostwa zostaną przeniesione do
Włoch i Francji. "Il Giornale" twierdzi, że inauguracja Euro 2012
odbędzie się w Rzymie, a finał w Paryżu.

Miejmy nadzieję, że rewelacje dziennikarzy z Italii nie okażą się
prawdą

Cuda,cuda...

[Gość: Adar]

dalej Dziennik:
Do kieszeni Kowalskiego wpadłyby dodatkowo cztery tysiące złotych
rocznie, gdyby władze zreformowały finanse publiczne i podatki -
szacują ekonomiści z renomowanej firmy doradczej
PricewaterhouseCoopers. Trzeba byłoby zrezygnować z mnóstwa zbędnych
instytucji państwowych, a oszczędności pozwoliłyby na obniżenie
podatków - mówią eksperci.

Wystarczy, żeby rząd nie nakręcał co roku spirali wydatków. Z
obietnic wyborczych trzeba się wywiązywać, ale wydatki budżetowe w
Polsce to gruba przesada. Z roku na rok politycy coraz bardziej
szastają publicznymi pieniędzmi. Jakby zapominali, że mają je z
naszych podatków - wskazują autorzy raportu, zatytułowanego "Jak
podatki mogą nas przybliżyć do cudu gospodarczego?".

Tymczasem tempo wzrostu wydatków publicznych zaczyna być szaleńcze.
W tym roku przekroczy 10,5 procenta. PricewaterhouseCoopers szacuje,
że wskaźnik ten powinien wynosić nie więcej niż 3,5 procenta. Tylko
wtedy będzie można obniżyć podatki, czyli dać ludziom więcej
pieniędzy do rąk.

Eksperci twierdzą, że przy ograniczeniu wydatków państwa można
byłoby obniżyć np. podatek VAT. Stawki 0 procent, 3 procent i 7
procent mogłyby być całkowicie zlikwidowane. Niższy VAT to również
tańsza benzyna. A trzeba pamiętać, że od jej ceny zależy też to, ile
kosztuje np. chleb czy materiały budowlane.

Państwo mogłoby być tańsze także dzięki likwidacji mnóstwa przepisów
podatkowych i zinformatyzowaniu fiskusa. Na przykład w Bułgarii
całkowicie zrezygnowano z papierowych rozliczeń - przypomina
PricewaterhouseCoopers.

Ile kosztują jabłka?

[Gość: Adar]

Dziennik:
Żywność zdrożeje o 10 procent

Trzeba będzie mocniej łapać się za portfel. Po ostatnich
komunikatach o skutkach suszy minister rolnictwa Marek Sawicki
zapowiada, że ceny żywności mogą wzrosnąć nawet o dziesięć procent.


Jeszcze miesiąc temu Sawicki liczył na góra 6,5 procentowy wzrost
żywności. Po informacjach jakie otrzymał w sprawie możliwej suszy
musiał te dane zweryfikować.

"Jeśli będzie to wzrost rzędu 8-10 proc., nie będzie to dla mnie
żadne zaskoczenie" - powiedział minister rolnictwa z PSL.

Jak zaznaczył, to nie rolnicy dyktują ceny żywności na polskim
rynku. "O cenach żywności przesądzają ceny paliw i ceny energii, bez
której żywności wyprodukować się nie da" - wyjaśnił Sawicki.

Geneza cudów...

[Gość: Adar]

Właściwie nie ma dnia, byśmy nie zetknęli się z jakimś
zafałszowaniem politycznych faktów. Niekiedy zdarza się, że ktoś
wyłapuje owe przeinaczenia i eufemistycznie określa je „mijaniem się
z prawdą” – pisze Joanna Lichocka



Sprawa Lecha Wałęsy i jego ewentualnej współpracy z SB jako
TW „Bolek” jest znana polskim elitom politycznym przynajmniej od
czerwca 1992 roku, kiedy Antoni Macierewicz przedstawił Sejmowi
listę nazwisk osób, które widnieją w kartotekach służb specjalnych
PRL, zarejestrowanych jako ich współpracownicy. W ciągu kilku godzin
informacja ta dotarła do ówczesnych posłów i do większości
dziennikarzy.


Zakrzyczany 4 czerwca 1992

Tego dnia, 4 czerwca 1992 roku, i przez kolejne następne dni,
tygodnie, miesiące i lata elity polityczne i medialne zrobiły jednak
wszystko, by sprawę zamilczeć lub, gdy jakaś niepokorna publikacja
gdzieś na marginesie nurtu medialnego sprawę te przypominała,
zakrzyczeć. Nie analizować. Nie badać. Nie pytać. Nie wiedzieć.
Tylko „oszołomy”, tylko „chorzy z nienawiści” – że przypomnę
poetykę „Gazety Wyborczej” – mogli chcieć się zajmować kwestią, czy
Lech Wałęsa to TW „Bolek”.

Kłamstwo nam spowszedniało. A skoro tak, to nic dziwnego, że stało
się powszechnie stosowaną metodą polityczną
Zakrzyczenie tej sprawy było jednym z większych kłamstw III RP –
żaden dominujący tytuł prasowy czy elektroniczny nie był miejscem,
gdzie można by było o tym swobodnie pisać. Dotyczyło to nie tylko
sprawy „Bolka”. Dziś już mało kto to pamięta i brzmi to kuriozalnie,
ale na żądanie ujawnienia dokumentów SB mogących wyjaśnić śmierć i
ujawnić morderców Stanisława Pyjasa w 1994 roku ówczesny szef MSW
Andrzej Milczanowski odrzekł, że żadnego ujawnienia dokumentów w tej
sprawie nie będzie. Dla „dobra państwa”.

Gdy zatem teraz, po 16 latach od ujawnienia faktu rejestracji Lecha
Wałęsy w kartotekach SB, słychać krzyk o „nagonce na Wałęsę”, jest w
nim echo tamtej nocy 4 czerwca i tamtego wrzasku, by ukryć prawdę o
konfidentach SB.


Dobrze wymyślona historia

Właściwie nie ma dnia, byśmy, czytając gazety, oglądając telewizję
czy słuchając radia, nie zetknęli się z jakimś zafałszowaniem
faktów. Niekiedy zdarza się, że ktoś wyłapuje owe przeinaczenia i
eufemistycznie określa je „mijaniem się z prawdą”. Bo kłamstwo nam
spowszedniało. A skoro tak, to nic dziwnego, że stało się
powszechnie stosowaną metodą polityczną.

Oczywiście nie jest tak, że używanie kłamstwa w polityce to
wynalazek ostatnich miesięcy – kolejne rządy, partie i poszczególni
politycy używali tej metody niejednokrotnie. Aleksander Kwaśniewski
twierdził, że nigdy nie spotkał się z Władimirem Ałganowem lub
szczycił się rzekomo wyższym wykształceniem – w obu przypadkach, jak
wiemy, kłamał. Lider LPR Roman Giertych na Jasnej Górze z Janem
Kulczykiem podobno… tylko przypadkiem minął się na korytarzu i
zamienił kilka słów. Dopiero później dowiedzieliśmy się, że byli tam
umówieni i razem zjedli obiad.

Nie przypominam sobie jednak, by jakikolwiek polityk poniósł poważne
konsekwencje za zafałszowanie prawdy. Nowość polega na czym innym –
bezkarność kłamstwa pozwala z powodzeniem stosować je w dominującej
dziś metodzie w polityce, czyli marketingu politycznym. Zupełnie
bezpośrednio mówi o tym Eryk Mistewicz, jeden z najbardziej znanych
speców od kreowania wizerunku politycznego w Polsce. W niedawnym
wywiadzie dla „Dziennika” stwierdza prosto, że najważniejsza jest
dobrze wymyślona historia, a to, czy ona jest prawdziwa, czy nie, ma
znaczenie drugorzędne. „W skutecznym przekazie nie ma żadnych
granic” – mówi Mistewicz.


Łgarstwo fundamentalne

Wydaje się, że granice te, od wyborów w 2005 roku, przekraczane są z
dużą skutecznością. Kłamstwem fundamentalnym, naznaczającym od tej
chwili życie polityczne, było niezrealizowanie obietnicy powstania
koalicji PO – PiS. Wyborcy zostali oszukani, bo politykom obu stron –
choć przede wszystkim Platformy Obywatelskiej – z powodu czysto
partykularnych interesów od początku nie opłacało się tej koalicji
stworzyć. Stratedzy PO obliczyli, że pozycja ich partii w koalicji
będzie zbyt mała, a ambicje lidera, by osiągnąć fotel prezydencki,
musiałyby pozostać niezaspokojone. Późniejsze negocjacje koalicyjne
przy włączonych kamerach, demonstracyjne wychodzenie z nich,
zrywanie, mówienie o upokarzających warunkach, jakie PiS miał
proponować Platformie, były spektaklem mającym w oczach opinii
publicznej usprawiedliwić to, że koalicja PO – PiS nie powstanie.
Dzięki wsparciu wielu dziennikarzy i mediów udało się zafałszować
rzeczywistość i do dziś tylko z rzadka co przytomniejsi publicyści
zwracają na to uwagę.

Ale i PiS nie jest partią, która mówi wyłącznie prawdę i traktuje
dane publicznie słowo przesadnie poważnie. Chętnie cytowane do dziś
przez przeciwników PiS deklaracje Jarosława Kaczyńskiego, że jeśli
jego brat zostanie prezydentem, on nie będzie szefem rządu, były
aktualne tylko przez kilka miesięcy działalności gabinetu Kazimierza
Marcinkiewicza. Ewidentnie zdarzało się kłamać ministrowi
sprawiedliwości Zbigniewowi Ziobrze, który zaraz po śmierci Barbary
Blidy stwierdził, że nic o jej zatrzymaniu wcześniej nie wiedział.
Późniejsze informacje pokazały, że wiedział o takich planach nie
tylko on, ale i premier.

Blef i naciąganie faktów były specjalnością Jacka Kurskiego.
Dobitnie wypunktował go w jednej z debat na temat dokonań rządu
Jarosława Kaczyńskiego Roman Giertych, gdy Kurski przypisał PiS
pomysły LPR. Żal było wtedy patrzeć na Kurskiego, bo demaskacja była
dotkliwa.


Budowanie emocji

Podatki to jedno z wdzięczniejszych pól, na których możemy odnaleźć
fałsz deklaracji rządzących bez względu na barwy partyjne. W
przypadku Platformy Obywatelskiej jest to jednak tym bardziej
demonstracyjne, że na haśle obniżenia podatków i wprowadzenia
podatku liniowego partia ta w dużym stopniu zbudowała swój wizerunek
i zjednała sobie wyborców. Tymczasem kolejne decyzje i zapowiedzi
ministra finansów nie tylko nie zapowiadają rychłego obniżenia
obciążenia fiskalnego obywateli, ale przeciwnie, zwiększają je.

Wystarczy przypomnieć decyzję o zmniejszeniu ulgi rodzinnej od
przyszłego roku czy podnoszenie podatków pośrednich, jak choćby
drastyczne podwyższenie od 1 stycznia akcyzy na gaz płynny. W
mediach informacje o tym są rozproszone, ani spin doktorom
Platformy, ani najwyraźniej jeszcze dziennikarzom ekonomicznym nie
zależy na zdemaskowaniu tego całkowicie przeciwnego do wizerunku i
zapowiedzi, a także wciąż jeszcze tu i ówdzie składanych deklaracji,
faktycznego działania rządzących.

Zabawne jest też śledzenie zapowiedzi minister zdrowia dotyczących
podwyższenia składki zdrowotnej. Na początku kadencji pani minister
deklarowała, że nie chce zwiększenia składki – wywiad z taką
zapowiedzią można znaleźć na stronie internetowej Ministerstwa
Zdrowia. Minęło kilka miesięcy i rząd mówi coś zupełnie innego –
składka zdrowotna wzrośnie niebawem o 1 procent. Nie oceniam tu
zasadności podnoszenia składki i odrzucenia poszukiwania źródeł
finansowania służby zdrowia w innych niż kieszeń podatników
miejscach. Warto po prostu po raz kolejny zauważyć, jak lekkie są
deklaracje polityków.

Lekkie są nawet wtedy, gdy pełne są ciężkich określeń. Pamiętamy
kilkumiesięczną kampanię przeciw CBA i jej szefowi Mariuszowi
Kamińskiemu prowadzoną przez polityków Platformy. Słyszeliśmy od
Zbigniewa Chlebowskiego i Julii Pitery
o „przestępstwach”, „prowokacjach politycznych”, wykorzystywaniu
służb do walki politycznej.

Bardzo ciężkie zarzuty. Powinny natychmiast dyskwalifikowa

[Gość: Adar]

Bardzo ciężkie zarzuty. Powinny natychmiast dyskwalifikować szefa
CBA, a same służby doprowadzić do gruntownych zmian. Jak też
pamiętamy, rozmiary patologii i „zbrodni” miały być opublikowane w
słynnym raporcie Julii Pitery. Tymczasem raportu nigdy nie
zobaczyliśmy, a zarzuty okazały się kłamstwem – bo żadnych dowodów
na nie nie przedstawiono. Pośrednio, że były to kłamstwa,
potwierdził premier Tusk, nie zgadzając się na publikację „dzieła”
Pitery i nie dymisjonując szefa CBA.

To, co głosili politycy PO, miało być tworzeniem klimatu
przyzwolenia na odwołanie w trakcie kadencji szefa CBA – nie miało
znaczenia, co mówią, chodziło o zbudowanie emocji. Nie powiodło się
to jednak na tyle, by premier zdecydował się wówczas na ten krok. My
zaś jesteśmy niezwykle wyrozumiali dla oszczerców – celujący w
miotaniu tamtych inwektyw politycy PO chodzą z odkrytym czołem od
stacji telewizyjnej do stacji i mentorskim głosem opowiadają kolejne
historie, w których często prawdziwy jest tylko pełen emocji tembr
głosu.


Lukrowane oszustwo

Fantastycznym doświadczeniem, na które zdecydowali się dziennikarze
Igor Zalewski i Robert Mazurek we „Wprost”, było przeanalizowanie
oświadczeń majątkowych tuzów polskiej polityki. Okazało się, że
fałszowanie wartości nieruchomości jest na porządku dziennym.
Mazurek i Zalewski nabijają się między innymi z minister Julii
Pitery, która kilkakrotnie zaniżyła aktualną wartość swego
mieszkania na warszawskim Mokotowie. Hipokryzja jest tym
wyrazistsza, że – jak wiadomo – Pitera ma być symbolem uczciwości i
przejrzystości obecnego rządu. Najwyraźniej jednak nie ma jak dotąd
wystarczająco silnej kontroli publicznej, by zmusić ją do pisania
prawdy we własnym oświadczeniu majątkowym (za te 190 tysięcy złotych
to i ja, jeśli Mazurek i Zalewski nie będą mogli, chętnie kupiłabym
strych Pitery).

Czystym kłamstwem są zapewnienia przedstawicieli rządu o tym, że nie
obsadzają stanowisk w administracji i spółkach Skarbu Państwa z
partyjnego klucza. Ot, tylko garść przykładów pokrętnych wyjaśnień z
ostatnich tygodni. Nowym prezesem krakowskiego lotniska Balice
został Jan Pamuła. Przewodniczący rady nadzorczej Paweł Łatacz mówił
mediom, że „na wybór Pamuły na to stanowisko obok wykształcenia duży
wpływ miała koncepcja rozwoju portu, jaką zaprezentował w trakcie
konkursu”. Być może. Ale bez wielkiej pomyłki można też powiedzieć,
że zdecydowało co innego – Jan Pamuła był od początku w KLD i jako
poseł KLD, a potem UW zasiadał w Sejmie, dziś związany jest z
Platformą Obywatelską.

Inny przykład prób ukrycia politycznych rekomendacji: nowy
wiceprezes Orlenu Jacek Krawiec – prywatnie rodzony brat minister
Małgorzaty Bochenek z Kancelarii Prezydenta Kaczyńskiego. Krawiec ma
jednak lepsze atuty niż siostra u prezydenta. Dzięki poparciu ze
strony Janusza Tomaszewskiego i Alicji Kornasiewicz, ministrów
awuesowskiego rządu, w wieku 31 lat został prezesem państwowego
wówczas Impexmetalu, spółki handlującej materiałami kolorowymi.
Stamtąd trafił na stanowisko szefa Elektrimu.

Jego nazwisko w kręgach politycznych pojawiło się zaś w 2005 roku.
Był… negocjatorem Platformy Obywatelskiej w rozmowach z PiS o
utworzeniu koalicji. A dziś współzarządza Orlenem i jest jednym z
najbliższych obecnym władzom Platformy menedżerów. Tego, że nie ma
żadnego doświadczenia w kierowaniu spółką paliwową, nie warto nawet
dodawać.

Takie przykłady obsadzania stanowisk z partyjnego klucza w bardziej
i mniej eksponowanych miejscach można wymieniać długo. Zjawisko jest
powszechne – zarówno Platforma Obywatelska, jak i PSL obsadzają
swoimi ludźmi stanowiska i pierwszym kryterium nie są kwalifikacje,
ale przynależność partyjna, środowiskowa lub niekiedy rodzinna. Ma
się to nijak do zapowiedzi wyborczych, ale także do tego, co na co
dzień mówią głośno politycy.

Robiły to też poprzednie ekipy, ale różnica dziś polega na tym, że
politycy PO umieją „słodko kłamać”. Uśmiechają się miło i mówią,
ależ skąd, to nie my, to PiS… i robią swoje. Nie wiem, czy długo
takie lukrowane oszustwo będzie skuteczne. Na razie, sądząc po
sondażach, system działa.

Geneza cudów...

[apriori1]

Adar!
Za chwilę „zajedziesz” ten wątek i nikt nie będzie do niego
zaglądał. Wyluzuj trochę. Ja rozumiem Twoją chęć pokazania innym,
jaka jest obiektywna rzeczywistość, a nie ta kreowana przez media.
Tylko takimi, długawymi przedrukami nie osiągniesz tego. Skupmy się
na tym wątku na krótkich, treściwych informacjach o dziejących się
tu i teraz „cudach” gospodarczych za rządu PO, bo tylko takie
krótkie informacje, w połączeniu z własnymi obserwacjami np. ze
stacji benzynowych, pozwolą ludziom zrozumieć, że znowu postawili na
złego konia i żadnych cudów gospodarczych pod rządami PO nie będzie,
a chęć zbudowania drugiej Irlandii w świetle ostatnich informacji o
stanie tamtejszej gospodarki zakrawa na ironię. Nic na siłę kolego,
ludzie muszą najpierw zostać „połaskotani” po kieszeniach, a dopiero
wtedy zrozumieją, czym jest nieograniczony liberalizm. Kończę, bo
zaraz sam się rozpędzę.

Będzie druga Irlandia jednak-odrzucimy traktat UE!

[Gość: antyPiSuar]

i to dzięki twórcy:
-Irasiada
-Benhałera
-Perejry
-Małpy w czerwonym
-spieprzaj Dziadu
itp. cudów językowych godnych profesora 4.RP

[Gość: WIEŚNIAK]

Skoro tak Cię boli liberalizm gospdoarczy, to jak rozumiem, wolałbyś
gospodarkę zarządzaną dekretami, jak nie przymierzając za Gomułki? A
może myslisz o jakiejś mitycznej "trzeciej drodze"? To tez już
było...i jest na Białorusi,i pod rządami Ćjaweza...A jaki PiS ma
pomysł na niższe ceny, przy wzroście płac? Chyba ogłuchłem, bo dotąd
oprócz krytyki PO nic takiego nie słyszałwem.MOżę ty masz?Chętnie
poczytam.

Panie Wiesniak...

[Gość: Adar]

Czy liberalizm gospodarczy to cuda? Ja chce zobaczyc cuda
Tuskowe. Słońce Peru duuuzo naopowiadał w kampani i co? Mam to
rozumiec jako kłamstwa? Czy komus rosną osle uszy?
No ale tutaj prawdziwy cud. Cos znika...Więc Dziennik:

Kilka tygodni temu na łamach "Faktu" premier Tusk zapewniał, że
szpitale nie będą znikać. Takie obawy pojawiły się po ujawnieniu
planów PO na reformę służby zdrowia. Ale teraz Platforma daje
szpitalom ultimatum: staną się spółkami w rok, albo zostaną
zlikwidowane. Wiele nie zdąży - ostrzega Bolesław Piecha z PiS.


Szpitale będą miały rok, by przekształcić się w spółki prawa
handlowego - powiedział w TVP Info Marek Balicki, były minister
zdrowia, teraz poseł SDPL. Nierzadko ogromnie zadłużone szpitale
muszą to zrobić według restrykcyjnego kodeksu społek handlowych.

"Projekt PO zakłada, że jeśli tego nie zrobią zostaną zlikwidowane.
Te założenia są w stanowisku przyjętym przez rząd" - twierdzi
Balicki.

Jego informacje od razu potwierdził obecny w studiu TVP Info
wiceszef resortu zdrowia Marek Twardowski.

Czy PO nie daje szpitalom za mało czasu? Zdecydowanie - odpowiada
były wiceminister zdrowia z PiS Bolesław Piecha. I dodaje, że w
ciągu roku nie da się przekształcić wielu szpitali. Przede wszystkim
z powodu ich ogromnych długów. A to oznacza likwidację wielu
placówek i ogromne zagrożenie dla życia i zdrowia pacjentów, czyli
nas wszystkich.

Cuda Tuskowe w recyklingu starych aut...

[Gość: Adar]

Za Onet:


Puls Biznesu" pisze, że rząd zdecydował się zmienić przeznaczenie
pieniędzy pochodzących z tak zwanej opłaty recyklingowej.










Zamiast na sprzątanie samochodowych wraków i ich utylizację zostaną
wydane na konferencje, debaty i bankiety.

Opłata recyklingowa w wysokości 500 złotych jest pobierana od
każdego używanego samochodu sprowadzanego z Unii Europejskiej.

Rzecznik Narodowego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki
poinformował "Puls Biznesu", że na koncie na które trafiają
pieniądze pochodzące z opłaty uzbierał się ponad miliard złotych.
Zamiast na recykling samochodowych wraków, rząd postanowił go wydać
na międzynarodową konferencję klimatyczną pod auspicjami ONZ, która
w grudniu odbędzie się w Poznaniu - czytamy w dzienniku.

"Puls Biznesu" pisze, że rząd nie ma skąd wziąć pieniędzy na
opłacenie dwutygodniowego pobytu w stolicy Wielkopolski delegatów ze
190 krajów. Spodziewanych jest nawet kilkanaście tysięcy gości.

Więcej na ten temat - w "Pulsie Biznesu".

Warszawskie "cuda" Gronkowca!

[Gość: realista]

Ile będą nas kosztować rządy prezydent Warszawy?
Przez półtora roku swoich rządów w stolicy osiągnęłam najlepszy
wynik w historii – przekonuje „Wprost” Hanna Gronkiewicz-Waltz.
Obliczyliśmy, co to znaczy w przeliczeniu na złote i kieszeń
przeciętnego warszawiaka.

Pani prezydent ogłosiła program inwestycyjny – istotnie największy w
historii Warszawy. W ciągu czterech lat na 1200 projektów władze
miasta wydadzą 15 mld zł. Druga linia metra w Warszawie będzie
jednak kosztować aż trzy razy więcej niż porównywalny odcinek metra
w Madrycie. Budowana w stolicy oczyszczalnia ścieków Czajka będzie
najdroższa na świecie. Od czasu przejęcia władzy w Warszawie przez
Hannę Gronkiewicz-Waltz w każdym dużym przetargu budowlanym w
mieście ceny zakontraktowanych robót nawet dwukrotnie przekraczają
kosztorysy.

Nieprzypadkowo prezydent Warszawy jest przez niektórych urzędników i
radnych nazywana „królową". Aby sfinansować swe bizantyjskie plany,
władze Warszawy planują do 2011 r. trzykrotnie zwiększyć zadłużenie
miasta. Obecne zadłużenie stolicy sięga 2,27 mld zł, a wzrośnie do
ponad 7 mld zł. Każda warszawska rodzina została przez panią
prezydent obarczona długiem w wysokości 16 tys. złotych. Warszawa z
jednego z najmniej zapożyczonych miast w Polsce stanie się
najbardziej zadłużonym.

Na podstawie: WPROST

Czy zdążą z cudem???

[Gość: Adar]

Puls Biznesu:
Sytuacja na polskim rynku pracy robi się nieciekawa!!!

Sytuacja na rynku pracy powoli robi się nieciekawa dla pracowników -
pisze "Puls Biznesu". Gazeta podkreśla, że powód jest prosty -
gospodarka hamuje.
"Puls Biznesu" powołując się dane Głównego Urzędu Statystycznego
podaje, że w maju z ewidencji bezrobotnych skreślono blisko 250
tysięcy osób - aż o prawie 17 procent mniej niż w tym samym miesiącu
ubiegłego roku.
Osobom bez pracy coraz trudniej jest wyrwać się z bezrobocia -
komentuje dziennik. Potwierdzają to inne dane - w maju tego roku w
urzędach pracy pojawiło się o ponad 15 procent mniej nowych ofert
pracy niż przed rokiem.

Główny ekonomista BGŻ Dariusz Winek tłumaczy "Pulsowi Biznesu", że
popyt na pracę słabnie. Firmy czują, że koniunktura jest coraz
gorsza. Koszty działalności rosną szybciej niż ich przychody, więc
rentowność spada. W takich warunkach pracodawcy są mniej skłonni
zatrudniać nowych pracowników - tłumaczy główny ekonomista BGŻ.

[jasiek251]

hahahah ale sie ludziska nabrali :)

Ten internauta n ie wierzy w cuda! Skandal!

[Gość: Adar]

znalazłem jeden wpis jakiegos niedowiarka na forum Dziennika:
j25
»JESTEŚ WYBORCĄ PO ? _ POCZYTAJ - TO DO CIEBIE 2008-07-08 19:52

Jesteś ofiarą pewnego mechanizmu, od dawna stosowanego z wielkimi
sukcesami w Polsce. Polega on na wiedzy co jest w danym momencie
modne, trendy - czyli pożądane, i co jest niemodne. Co jest w Polsce
trendy a co jest żałosne, niemodne? Trendy jest elegancja, ładne
garnitury, wysublimowana uroda, dobry gust, bogactwo i smak wyższych
sfer, kultura, salony, najlepsze marki. Niemodne jest natomiast
tzw. "wieśniactwo". Dresiki, zaciąganie w mowie, miejsca w postaci
remizy strażackiej, brudne paznokcie, tipsy, stodoła, widok pola,
krówek. A więc mamy jakiś rząd, czyli jak przez ostatnie 19lat mamy
do czynienia ze zorganizowaną grupą przestępczą w białych
rękawiczkach, (wyjąwszy okres rządów PiS) która pasożytuje na kraju
i mówiąc nieładnie, po prostu kradnie tworząc prawo które może
wykorzystywać i naginać, a ukradzione pieniądze rozdaje swoim
członkom. I teraz zaczyna się wojna psychologiczna - zestawia się na
zasadzie skojarzeń - złodziej przewalający grube pieniądze na lewych
prywatyzacjach - ubiera się go w ładny garnitur, i powtarza słowa
klucze kodujące podświadomość - Europa, styl, szyk, elegancja. Czyli
koduje nam się takie zestawienie, i teraz wystarczy pokazać w
telewizji uśmiechniętego złodzieja w garniturze od Versace, i
podświadomość reaguje zwracając nam sugestię, zalewając nas miłymi
uczuciami które zostały tam wprowadzone. Potem sie zestawia
uczciwego człowieka, np. któregoś z braci Kaczyńskich który chce
odsunąć od władzy ludzi którzy donosili na kolegów, kradli itd., i
rzuca się hasła typu - nienawiść, oszołomstwo, pieniactwo, kłótnie,
jątrzenie, złość, bieda, smutek, brzydota. Gdy pokazują Kaczyńskiego
w telewizji, zalewają nas uczucia gniewu, zakłopotania, zażenowania.
Zauważyłeś to? to się nazywa uwarunkowanie, i odruch Pawłowa. Wie o
tym każdy spec od reklamy. Zasada psychotechniki sprawdza się w
polityce doskonale tak samo, jak kodowanie ludziom zachwytu do
proszków do prania. Nie wierzysz? czy myślisz ze jakby te metody nie
działały, to firmy by płaciły miliardy dolarów na reklamę? sprawdź
sam, spytaj przeciętnego człowieka czemu tak bardzo nienawidzi
Kaczyńskiego. Odpowie że - "zobacz co oni robią, jak podzielili
ludzi, jak jątrzą" każdy z tych zarzutów jest śmieszny i wyssany z
palca, no chyba ze zamykanie morderców w więzieniach można uznać za
dzielenie ludzi a pogonienie klanów prawniczych i notariuszów,
zniesienie składki rentowej, zniesienie podatków od spadków i wiele,
wiele innych uznamy za nienawiść, Gdy zaczniesz dopytywać o
szczegóły, wyborca PO wpadnie w furię, zaśmieje się, bądź będzie
chciał Cię pobić czy opluć jeśli będziesz wizualnie słabszy.
Powtarzanie i zasada skojarzeń, to typowe narzędzie do zmiany
osobowości człowieka. Sam ich używam w pracy nad sobą, więc
doskonale widzę jak ludzie są zwyczajnie robieni w konia, i są z
tego dumni. Cały dramat polega na tym, że nawet gdy człowiek
uświadomi sobie ze został oszukany, tkwi w tym. Zostało to dokładnie
opisane przez psychologów społecznych, podam wam chętnie przykład -
świadkowie Jehowy kilka razy mieli ogłaszany koniec świata.
Wyprzedawali wszystko co mieli, i gdy się okazywało ze koniec świata
jednak nie nadszedł a oni zostali golasami, ich wiara jeszcze się
zwiększała - guru mówił że wyprosił jednak u Boga żeby nie robił
końca świata i im to wystarczało by wierzyć jeszcze mocniej. Dziwisz
się, że wykształceni mądrzy ludzie okazali sie aż tak naiwni? tu nie
o wykształcenie jednak chodzi, chodzi o to że taki człowiek
przyznając się sam przed sobą jak bardzo został wykorzystany i
oszukiwany, straciłby do siebie szacunek - więc brnie dalej jeszcze
mocniej. Tak jak kobieta zgwałcona która wierzy że to jej wina, ze
facet nie umiał się powstrzymać i "musiał" to zrobić. Podobnie i
wyborca PO, nawet jak zacznie sobie zadawać pytania, patrzeć co się
dzieje wokoło niego, rzadko kiedy przyzna że został oszukany. Wtedy
zaczyna działać mechanizm projekcji, i za własną naiwność i
upodlenie obarcza Kaczyńskich, których zaczyna naprawdę nienawidzić,
za swoje upokorzenie. Wielu ludzi często mnie pyta, czemu się bawię
w politykowanie skoro zajmuję się zupełnie czymś innym? to proste,
poprzez to że sam kształtuję swój umysł, i bardzo się interesuję
manipulacjami, widzę jak ludzie zostali oszukani, więc o tym piszę.
U Kaczyńskich widzę masę wad i błędów w polityce, mają też wiele
rzeczy na sumieniu, jednakże nie ma w Polskiej polityce ludzi którzy
byliby od nich uczciwsi i profesjonalni jako politycy. Natomiast
Tusk to zupełne dno, i trzeba być naprawdę mocno zmanipulowanym żeby
tego nie widzieć - na mnie większość manipulacji nie działa, bo ja
cały czas obserwuję sugestie które maja na mnie wpływ, więc nie mają
do mnie dostępu - po prostu zamykam im drzwi przed sobą. A co do
mnie, wiele razy spotkały mnie przykrości gdy stwierdzałem w
dyskusji że glosowałem na Kaczyńskich. Wiele razy się spotkałem z
uwarunkowaną nienawiścią do mnie, że śmiem mieć inne zdanie niż
ślepy tłum. Jak to dobrze że umiem dać w pysk porządnie, w innym
wypadku byłbym nie raz dotkliwie pobity przez wyznawców jedynie
słusznej trendy partii politycznej. Odruch Pawłowa - pokazujesz
wyborcy PO zdjęcie Kaczyńskiego, wpada w furię, źle się czuje, kręci
mu się z jadu zalewającego całe ciało w głowie. Pokazujesz zdjęcie
Tuska z siatką jabłek, Pawlaka na kartoflisku z kosą - wpada w
ekstazę, w przyjemny stan umysłu, odpręża się. Zaprogramowanie
oczywiście też się dokonuje u wyborców PiS, ale na znacznie mniejszą
skalę. Takiej agresji jak u wyborców PO nie widziałem u stronników
żadnej partii politycznej. A teraz ta agresja wzrasta, ceny
wszystkiego wraz z jabłkami szybują w górę, pensje stoją w miejscu,
autostrady stoją, zapaść na giełdzie, inwestorzy uciekają. Zaczyna
się obiecywana nam Irlandia. Ale niedługo będzie Belfast.

Jak Donald Tusk złapał się na radar...

[Gość: Adar]

Piotr Gabryel w Rzeczpospolitej:
W nowej Polsce jak w starym dowcipie: budowa autostrad i dróg
ekspresowych – z powodu niedostosowania naszego prawa do przepisów
unijnych – mocno zwalnia, ale za to ostro przyspiesza stawianie
fotoradarów, które spowolnią ruch na drogach już istniejących.

Rząd premiera Tuska z każdym miesiącem coraz bardziej stanowczo
zmaga się z kierowcami próbującymi przedostać się z jednego krańca
Polski na drugi, co od dawna graniczy z cudem, a od niedawna – z
cudem Tuska.

Do Sejmu trafił właśnie przygotowany przez posłów Platformy projekt
ustawy radarowej, po uchwaleniu której na polskich drogach będzie
trzy razy więcej fotoradarów, i to połączonych w system pozwalający
na błyskawiczną identyfikację i karanie sprawców wykroczeń. Na
realizację tego ambitnego planu władze zamierzają wydać wiele
milionów złotych, niechybnie przyczyniając się “do dalszego
usprawnienia ruchu na polskich drogach”.

Ale to niejedyny pożytek z budowy sieci fotoradarów. Za ich pomocą
wyborcy z łatwością złapią też szefa rządu i zarazem lidera
Platformy na ewidentnym przekroczeniu prędkości w realizowaniu przez
polityków PO programu PiS. Jak bowiem inaczej ocenić pomysł
zastawienia Polski radarami drogowymi w kontekście takiej,
sformułowanej za czasów rządu Jarosława Kaczyńskiego, wypowiedzi
Donalda Tuska: “Tylko facet bez prawa jazdy może wydawać pieniądze
na fotoradary, a nie na drogi (…). Polacy mają być kontrolowani w
każdym miejscu (…). To jest filozofia PiS”.

Jeśli to jest filozofia PiS, to ciekawe, jaka w tej mierze jest
filozofia PO? To pierwsze pytanie. A drugie brzmi tak: czy Platforma
zna inną drogę do zapowiadanego przez siebie cudu – na przykład w
sprawie przyspieszenia tempa i zwiększenia bezpieczeństwa poruszania
się po polskich drogach – niż ta, po której nas wiedzie? Bo jeśli
nie, to może taniej będzie w porę zawrócić?

Inaczej mówiąc: panowie, a nie prościej byłoby – zamiast chować się
za fotoradarami – wziąć się wreszcie do pracy, czyli do budowania
nowych, szerokich i bezpiecznych dróg?

Tanie Państwo coraz droższe!

[Gość: Adar]

Dziennik:
Miało być mniej urzędników, a jest coraz więcej. Przez rok w
administracji rządowej przybyło 600 etatów. A każdy z przyzwoitą
pensją. Rosną więc koszty państwa. W 2007 roku na administrację
przeznaczono 273 milionów złotych, w tym już ponad 300 milionów -
podliczył "Newsweek".


Administracja ma się w Polsce równie dobrze co gospodarka. Rośnie w
szybkim i stałym tempie. W zeszłym roku przybyło 600 urzędników. A,
jak podsumował "Newsweek", przez ostatnie trzy lata zatrudnienie w
administracji wzrosło o dwa tysiące osób!

Kto tak potrzebuje nowych urzędników? Według tygodnika najbardziej
rozrosły się trzy resorty. To MSWiA, Ministerstwo Finansów oraz
resort gospodarki.

Armia urzędników pochłania coraz większe koszty. O ile w budżecie na
2007 rok na administrację przewidziano blisko 273 miliony złotych,
to rok później już ponad 301 milionów. A przecież premier Tusk
zapowiadał, że urzędnicza armia będzie się kurczyć, a koszty będą
maleć.

Eksperci rozwiewają też nadzieje, że większa ilość urzędników
oznacza sprawniejszą pracę administracji. Ustawa o służbie cywilnej
nie pozwala zwolnić ludzi z poprzedniej ekipy. "Nowy minister bierze
swoich ludzi, ale nie może pozbyć się tych, których zastał po
poprzedniku" - mówi Robert Gwiazdowski z centrum imienia Adama
Smitha.

"A do tego wbrew twierdzeniom Karola Marksa ilość nie przechodzi w
jakość. Bo zazwyczaj jest tak, że odsunięty na boczny tor dyrektor
departamentu stara się na wszelkie sposoby sabotować decyzje swojego
następcy z nowego zaciągu. A więc urzędnicy zamiast dbać o
gospodarkę pogrążają się w wewnętrznych walkach" - dodaje ekonomista
w rozmowie z "Newsweekiem".

Drogi są OK!

[Gość: Adar]

Rafał Ziemkiewicz w Rzepie:
Punkt siedzenia premiera
Z Peerelu każdy pamięta, co chce. Ja pamiętam braki. Na przykład
brak foliowych torebek – także i pod tym względem za sprawą różnych
nawiedzonych (jak również za sprawą pazerności sieci hipermarketów),
właśnie do Peerelu wracamy.

Jako konsument czekam na sklepy, które zaczną reklamować się
hasłem „tu się rozdaje darmowe reklamówki”, i obiecuję, że będę
kupować tylko tam (a zostawiam w sklepach sporo).

Skojarzeniom moim towarzyszy coraz wyraźniejsze wspomnienie, że
ilekroć w Peerelu czegoś brakowało, to zły okazywał się nie sam
brak, tylko społeczeństwo. Na zasadzie: nie ma towarów w sklepach,
bo pazerni ludzie wszystko wykupują. Od pewnego czasu słyszę od
przedstawicieli rządzącej partii, że na polskich drogach jest tak
niebezpiecznie nie dlatego, że są one wąskie, wyboiste i zatłoczone –
tylko dlatego, że Polacy fatalnie jeżdżą. I że dla poprawy
bezpieczeństwa trzeba im przykręcić śrubę, naustawiać nowych
fotoradarów, podnieść grzywny, konfiskować prawa jazdy i samochody.

Owszem, Polacy jeżdżą źle. Dlatego że na wąskich drogach byle
furmanka czy traktor blokuje człowieka na godzinę i gdy w końcu
zdoła on zawalidrogę wyprzedzić, stara się nadrobić stracony czas.
Poza tym trudno nie być na takich drogach wściekłym i zestresowanym
i trudno, żeby się to nie odbijało na jeździe. To, jak Platforma
Obywatelska swą indolencję w budowaniu obiecanych dróg usiłuje dziś
pokryć pomstowaniem na złych kierowców, jest żałosne.

Pan premier raczył był szydzić z Kaczyńskiego, że tylko facet bez
prawa jazdy może sądzić, iż fotoradary zastąpią nowe drogi. Nie
wiem, czy Donald Tusk stracił prawo jazdy, ale zapewne zza
kierownicy przeniósł się na tylne siedzenie rządowej limuzyny. A
zmiana punktu siedzenia, wiadomo, pociąga za sobą zmianę punktu
widzenia.

Cuda w Sopocie.Czy tylko...?

[Gość: Adar]

Za Dziennik:
Afery korupcyjnej w Sopocie ciąg dalszy. W 2006 r. 30 tys. zł miał
zażądać za pozwolenie ma nadbudowę poddasza od syna ówczesnej
senator SLD Ewy Serockiej Cezary Jakubowski, wtedy wiceprezydent
Sopotu odpowiedzialny za sprawy lokalowe - pisze "Rzeczpospolita".
Jakubowski to członek PO i przyjaciel Jacka Karnowskiego. Tego
samego, którego trójmiejski biznesmen oskarża o żądanie łapówki w
postaci dwóch mieszkań.
Cezary Jakubowski nie jest już zastępcą prezydenta Sopotu, pełni
funkcję wiceprzewodniczącego rady miejskiej. Twierdzi, że nie wie
nic o oskarżeniu, nie był w tej sprawie nawet przesłuchany, a cała
sprawa jest pomówieniem.

Jednak - jak pisze "Rzeczpospolita" gdańska prokuratura zajęła się
zeznaniami syna senator Serockiej. W rezultacie CBŚ zaczęło
sprawdzać także inne pozwolenia - w tym nadbudowy strychów -
wydziałów architektury i lokalowego w Sopocie.

"Śledztwo jest przedłużone do września 2008 r." - potwierdza Grażyna
Wawryniuk, rzecznik gdańskiej prokuratury okręgowej.

To kolejna afera korupcyjna w Sopocie. Wcześniej biznesmen Sławomir
Julke oskarżył prezydenta miasta Jacka Karnowskiego o żądanie
łapówki w zamian za korzystne decyzje. Obaj byli członkami
Platformy. Karnowski odszedł z partii na własna prośbę. Julkego
wyrzucił zarząd PO, bo uznał, że biznesmen zbyt długo milczał w tej
sprawie.

Chwalą Platformę, bo muszą?

[Gość: Adar]

I dale za Dziennik:
Chwalą Platformę, bo muszą?
Internauci nie ustają w podejrzeniach, który z nich komentuje
polityczne wydarzenia, bo lubi, a który, bo mu kazano. Ujawniona
poufna instrukcja, rozsyłana do młodych sympatyków PO, zachęca ich
do pisania w sieci peanów na cześć Platformy. "Szkoda, że partie nie
wierzą swoim zwolennikom, że są oni w stanie umieścić jakiś
komentarz bez polecenia" - komentuje na stronie dziennika.pl
internautka ~E.Z.
W sieci trwa tropienie "młodych demokratów". Po publikacji "Faktu"
każdy wpis popierający PO jest podejrzany. Nie wiadomo, czy powstał
z potrzeby serca, czy na zlecenie.

"Kochani, pomocy! Jak rozpoznać dywersanta w sieci? Który to młody
demokrata, a który stary pisowczyk?" - pyta ~Zagubiony.

"Panie i Panowie Forumowicze! Łapać dywersanta! Musimy zdusić w
zarodku tę hydrę, zdemaskować i napiętnować piątą kolumnę PO" -
wzywa ~Patriota_62.

"Jestem ciekawa, ilu z Was zwolennicy PiS-u działa na zlecenie
własnej partii? Ilu z Was to hipokryci? Bo widzę tu prawdziwy
desant" - pyta ~E.Z.

Na ratunek śledczym przychodzi ~pisior, opisując cechy młodego
demokraty:

"Ziobrę nazywa zerem, albo zioberkiem, uważa, że to symbol wszelkiej
nieprawości krwawych rządów Kaczyńskich; doktora G. uznaje za guru
walki o prawa człowieka; o Radiu Maryja i ojcu Rydzyku wypowiada się
wręcz wulgarnie. Wiarę tych ludzi w Boga i konserwatywne zasady
nazywa zaściankiem, głupotą i fanatyzmem; ogląda tylko TVN, a nie
wiejski Polsat, psychicznie onanizuje się w trakcie Szkła
Kontaktowego, kocha niepodważalną błyskotliwość Wojewódzkiego, z
gazet czyta jedynie Wyborczą, Faktem się brzydzi (choć po cichu i
tak ogląda w kiblu), uznaje Monikę Olejnik za najlepszą
bezkompromisową dziennikarkę w Polsce; głośno mówi o konieczności
walki z globalnym ociepleniem, jest gorącym przeciwnikiem
plastikowych torebek, żąda wstrzymania budowy obwodnicy przez dolinę
Rospudy...".

PiS się śmieje i ubolewa

"Internet jest najbardziej wolnym medium, jego idea opiera się na
możliwości umieszczania w nim swoich własnych przemyśleń. Instrukcja
nawołująca do umieszczania w sieci pozytywnych komentarzy na temat
tylko jednej partii po prostu wypacza tę ideę. To naganne działanie
i manipulowanie wolną dyskusją" - mówi Mariusz Kamiński, rzecznik
klubu poselskiego Prawa i Sprawiedliwości.

"Kuriozalny jest też związek z cała sprawą wicepremiera Grzegorza
Schetyny. Jeśli prawdą jest, że wmieszano go w tę instrukcję bez
jego zgody, to czekam na wskazanie winnego, odnalezienie konkretnej
osoby, która to zrobiła" - dodaje poseł PiS.

Kamiński uważa też, że cała sprawa podważa opinię, że Platforma
Obywatelska rządzi w internecie. "Mówi się, że członkowie i
sympatycy PO stanowią zdecydowaną większość internautów. Teraz
okazuje się, że być może mamy do czynienia z fabrykowaniem wielu
opinii ukazujących się w sieci".

PO nabrało wody w usta

Instrukcja miała być sporządzona na polecenie wicepremiera Schetyny.
Tak wynika z informacji, którą dziennikarze "Faktu" dostali od
Dariusza Słodkowskiego, zastępcy sekretarza generalnego młodzieżówki
Platformy.

Grzegorz Schetyna odcina się jednak od akcji. "Nigdy w życiu nie
wydawałem takich dyspozycji. Jeśli ktoś użył mojego nazwiska, to
wyciągnę wobec niego konsekwencje" - mówi.

W Klubie Parlamentarnym PO nikt nie pali się do tego, żeby
skomentować sprawę. "To dotyczy młodzieżówki, a nie klubu, i dlatego
nikt z nas na razie nie będzie komentował tych doniesień" -
dowiedzieliśmy się w Klubie Parlamentarnym PO.

[Gość: Adar]

Drodzy Młodzi Demokraci,




chciałbym Was prosić o pomoc w realizacji zadania które powierzyła
nam Platforma Obywatelska. To dla nas niezwykle ważna, wręcz
kluczowa sprawa, dlatego liczę na Wasz szeroki odzew. To przy okazji
również okazja do przetestowania siły poszczególnych Regionów S"MD".
W telegraficznym skrócie chodzi o pomoc PO w kreowaniu pozytywnego
wizerunku w sieci.




Wszystkich z Was, którzy mogą poświęcić 30 - 60 minut o każdej porze
dnia i nocy proszę o kontakt z Dariuszem Słodkowskim, który w
imieniu S"MD" będzie zajmował się tym projektem. Darek udzieli Wam
szczegółowych informacji.




Z racji, że sprawa jest niezwykle pilna proszę o jak najszybsze
zgłoszenia, do wtorku 22 lipca! Zgłoszenia po terminie również się
nie zmarnują




Kontakt:
Email: [e-mail]
Tel: xxx-xxx-xxx
GG: xxxxxxxx

Czekamy na cuda...

[Gość: Adar]

Bronisław Wildstein w Rzepie:
Zlecenie na Skrzypka
Wydawałoby się, że niezależność Narodowego Banku jest w Polsce
zasadą powszechnie uznaną. Swego czasu zwykła krytyka prezesa NBP
Leszka Balcerowicza traktowana była jak rzecz niedopuszczalna. Dziś
premier deklarujący się jako liberał rynkowy, dla którego
niezależność centralnego banku powinna być oczkiem w głowie,
dopuszcza się bezprecedensowego na tę instytucję nacisku.

Wydawałoby się, że niezależność Narodowego Banku jest w Polsce
zasadą powszechnie uznaną. Swego czasu zwykła krytyka prezesa NBP
Leszka Balcerowicza traktowana była jak rzecz niedopuszczalna. Dziś
premier deklarujący się jako liberał rynkowy, dla którego
niezależność centralnego banku powinna być oczkiem w głowie,
dopuszcza się bezprecedensowego na tę instytucję nacisku.

Trudno bowiem inaczej nazwać blokadę powołania wiceprezesa NBP. Z
niczym podobnym nie mieliśmy do czynienia przez cały okres
funkcjonowania tej instytucji. Normą było, że na wniosek prezesa
prezydent mianował jego zastępców, a premier kontrasygnował
nominację. Premier Donald Tusk odmawia podpisu już prawie pół roku,
nie wyjaśniając przyczyn swojego postępowania. Kandydat prezesa
Sławomira Skrzypka prof. Witold Koziński wśród profesjonalistów
cieszy się bardzo dobrą opinią. Natomiast brak obsadzenia ustawowego
stanowiska wiceprezesa i spory na ten temat tworzą niedobrą
atmosferę wokół najważniejszej instytucji bankowej w Polsce. A może
właśnie o to chodzi.

W ściągach, które posłowie PO dostają od swojego szefostwa, jest
również postulat dezawuowania prezesa Skrzypka. Fakt, że niepewność
związana z NBP nie służy polskiej gospodarce, wydaje się rządzącym
nie przeszkadzać. Główną metodą jest zarzucanie Skrzypkowi braku
ekonomicznego wykształcenia.

Parę dni temu na posiedzeniu Sejmu poseł PO wytknął prezesowi NBP
posiadanie magisterium z budowy mostów. Wyszedł, nie czekając na
wyjaśnienie. Skrzypek tymczasem tłumaczył, że w USA zrobił MBA
(odpowiednik polskiego magisterium) z ekonomii, nostryfikowane w
Polsce, po czym w Krakowie ukończył podyplomowe studia bankowe.
Wyjaśnił, że studia inżynieryjne były jedynymi, na które po wyjściu
z więzienia w stanie wojennym go przyjęto. Ciekawe, że
komentatorka “Gazety Wyborczej” zauważyła tylko ten element
wyjaśnień i napisała, iż choćby były powody dla braku studiów
medycznych, nie upoważnia to do leczenia pacjentów.

Posłowie PO dostają ściągi z Kancelarii Premiera. Od kogo ściągi
dostają dziennikarze?

[Gość: Adar]

Dziennik:
Prąd zdrożeje o 25 procent
Niestety, wszyscy musimy przygotować się na znaczne podwyżki prądu.
Rachunki już teraz mocno biją nas po kieszeni, a w przyszłym roku
uderzą jeszcze mocniej. "Energia może zdrożeć nawet o 25 procent" -
mówi w rozmowie z "Parkietem" Filip Thon, prezes spółki RWE w Polsce.
Zdaniem Filipa Thona podwyżki prądu od stycznia 2009 roku są
nieuniknione. "Spójrzmy na czynniki wpływające na cenę energii.
Niedawno zapadła decyzja o rozdziale praw do emisji dwutlenku węgla
na najbliższe lata. Wynika z niej, że wytwórcy energii będą musieli
co roku dokupić od kilku do kilkunastu procent przyznanych im
uprawnień, bo ich rzeczywiste potrzeby są większe od limitów" -
wyjaśnia prezes RWE.

Prawa do emisji CO2 będą w przyszłości jednym z najważniejszych
czynników wpływających na ceny energii.

"Do tego dochodzi brak wystarczających mocy wytwórczych i wyższe
obowiązkowe limity zakupu energii ze źródeł odnawialnych i
produkowanej w skojarzeniu z ciepłem. Myślę, że w przyszłym roku
realna jest perspektywa wzrostu cen energii o około 25 procent" -
twierdzi Filip Thon.

Spowolnienie jest juz faktem...

[Gość: Adar]

Interia.pl:
Okres dynamicznego rozwoju gospodarczego przeszedł do historii.
Silny złoty i wysokie podwyżki płac dają o sobie znać.

Spowolnienie gospodarcze już nie puka do drzwi. Stało się faktem.
Najlepiej widać to po atmosferze panującej w przedsiębiorstwach.
Opublikowane wczoraj badanie Narodowego Banku Polskiego, obrazujące
stan koniunktury, przyniosło wyniki najgorsze od lat. Firmy dawno
nie widziały swojej przyszłości w tak ciemnych barwach.

Niepokojących rekordów, wskazujących na hamowanie gospodarki, jest
wiele. Wskaźnik określający prognozy firm co do ich ogólnej sytuacji
ekonomicznej spadł do poziomu najniższego od czterech lat. Jeszcze
gorzej wypadają prognozy produkcji przemysłowej i oczekiwania nowych
zamówień ? oba wskaźniki są najsłabsze od prawie sześciu lat.

Apetyt na propagandę

[Gość: Adar]

Robert Mazurek w Dzienniku:
Nic nie sprawiło rządowi naszemu tak wielkiej radości jak
prezydenckie weta i sojusz PiS z lewicą, by je utrzymać. Strata
wszak niewielka, a alibi doskonałe - pisze publicysta DZIENNIKA
Robert Mazurek.
Bo jakby się temu przyjrzeć, to Platforma Obywatelska poza drobną
porażką prestiżową nie poniosła żadnego uszczerbku. Większość mediów
i tak jest całkowicie pod urokiem Słońca Peru, a TVP odzyska się w
przyszłości.

Nie ma co załamywać rąk. Jak zwykle bawi groteskowa zamiana miejsc
przy ustawie kominowej. Pamiętacie państwo, że PiS chciało ją
znieść, gdy rządziło i obsadzało swymi szwagrami spółki państwowe,
ale protestował poseł Grad. Dziś minister Graś przeforsował w Sejmie
jej zmianę, ale w sukurs protestującemu PiS pospieszył prezydent i
użył weta. Kłopot mały, bo platformerscy i chłopscy szwagrowie
dorobią sobie w radach nadzorczych, za to lepszego alibi dla PO do
niepodejmowania trudniejszych wyzwań nie można sobie wyobrazić.
Przecież Kaczyński wszystko torpeduje!

Kiedy Donald Tusk opowiadał, że nie ma się co spieszyć ze
spełnianiem obietnic wyborczych, bo prezydent i tak będzie wetował,
traktowano to słusznie jako wykręt. A tu taki prezent. "Skoro tak,
to do 2010 roku będziemy administrować, a dopiero jak wygra Donald
Tusk, wniesiemy swoje projekty ustaw" - ogłosili zgodnie posłowie
Chlebowski i Niesiołowski.

Spełnianie niektórych obietnic bywa pracochłonne, kontrowersyjne, a
czasem nawet i bolesne. Więc lepiej się wykręcić. PiS tłumaczyło, że
nie miało większości, teraz Platforma Obywatelska będzie
oskarżycielsko wyciągać palec w stronę prezydenta, a wszyscy wokół
będą kiwać ze zrozumieniem głowami.

W wypowiedzi szefa klubu PO zabrzmiał jednak ton świeży i
zdumiewający. Oto Zbigniew Chlebowski wspomniał, że trzeba będzie
poczekać z fundamentalnymi reformami Platformy Obywatelskiej, bo
prezydent zawetował dwie z nich. Poseł albo się przejęzyczył, albo
popisał rzadką szczerością (jak minister Grad wspominający,
iż "kampania rządzi się swoimi prawami").

Fundamentalne reformy? Przejęcie państwowej telewizji i zapłacenie
swoim nominatom więcej to jakiekolwiek reformy? I to fundamentalne?
To taki pan Chlebowski ma pomysł na państwo? Tyle chce osiągnąć?
Jasne, apetyt na propagandę i kilka złotych ekstra mają wszyscy i
wszyscy starają się te apetyty zaspokajać, jednak nikt dotąd nie
nazywał tego fundamentalną reformą.

No dobra, nie udawajmy Greka. Przecież wiadomo, że nie chodzi tylko
o kasę i telewizję, a Chlebowski tak chlapnął, bo musiał jakoś
wytłumaczyć kalkulację PO, by przez dwa lata nie zrobić nic
kontrowersyjnego. Tyle że maskując cynizm, dokonał niechcący jego
kanonizacji.

List pożegnalny Wojciecha Sumlińskiego

[Gość: Adar]

List pożegnalny Wojciecha Sumlińskiego:
Zdarzają się sytuacje, które diametralnie odmieniają los człowieka,
po których nic nie jest - i nigdy już nie będzie - takie same, jak
wcześniej. Zdarzają się takie dni, które dzielą życie na „do”
i „po”, które powodują, że człowiek umiera - chociaż żyje. Dla mnie
ten dzień, najbardziej tragiczny dzień mojego życia, nadszedł 13
maja br. Tego dnia o godzinie 6 rano w moim warszawskim mieszkaniu
obudził mnie cichy dzwonek do drzwi. Dwie poprzednie noce spałem
krótko, ponieważ spędziłem je na pisaniu końcowych sekwencji
książki - o operacjach inwigilacyjnych służb specjalnych PRL - dla
Wydawnictwa Fronda. Książkę tę pisałem od ponad roku i pracowałem
nocami, by ją ukończyć, tak jak obiecałem Grzegorzowi Górnemu,
redaktorowi naczelnemu Frondy, do końca maja. Mimo zmęczenia,
wystarczył jeden dzwonek do drzwi, bym się obudził. Instynkt,
przeczucie niebezpieczeństwa? Wyrwany z krótkiego snu podszedłem do
drzwi i usłyszałem - Agencja Bezpieczeństwa Wewnętrznego, proszę
otwierać. Było ich ośmiu. Poinformowali mnie, że od tego momentu
jestem zatrzymany pod zarzutem przekazania Aneksu do Raportu Komisji
Weryfikacyjnej WSI spółce Agora. Absurdalność zarzutu, absurdalność
całej sytuacji mogłaby nawet być śmieszną, gdyby nie była groźną i
tragiczną zarazem. Metodyczne przeszukanie trwało do godziny 21 00.
Centymetr po centymetrze. Szukano Aneksu, który rzekomo miałem
przekazać spółce Agora. (Szukano tak zapamiętale, że w użyczonym nam
przez teściów mieszkaniu w Białej Podlaskiej, gdzie wraz z trzema
córkami przebywała moja żona, funkcjonariusze ABW poprosili żonę o
sprzęt do spuszczenia wody z akwarium). Ponieważ nie miałem nic do
ukrycia, współpracowałem z funkcjonariuszami ABW, jak potrafiłem,
nawet na takich polach, na których współpracować nie musiałem.
Pokazałem, gdzie przechowuję wszystkie dokumenty, udostępniłem hasło
do swojej poczty mailowej, podałem numery PIN-ów do trzech telefonów
komórkowych, jakich używałem, odpowiedziałem na wszystkie zadanie mi
pytania.

Wierzyłem, że to nieporozumienie, które niebawem się wyjaśni. W
wyniku kilkunastogodzinnego przeszukania wyniesiono mi z mieszkania
kilka tysięcy stron rozmaitych dokumentów, kilkadziesiąt płyt DVD,
dyskietek, kaset VHS oraz innych nośników elektronicznych, trzy
komputery, wszystkie notatniki, itp. Wraz nimi przepadła znajdująca
się na ukończeniu książka, nad którą pracowałem od ponad roku oraz
materiały zbierane do kolejnej książki, którą miałem pisać dla
Wydawnictwa Fronda - miała to być pierwsza publikacja książkowa o
Wojskowych Służbach Informacyjnych.

[Gość: Adar]

Lustro weneckie

Pod koniec przeszukania, tuż przed przewiezieniem do policyjnej izby
zatrzymań na warszawskim Mokotowie, pozwolono mi na krótkie
spotkanie z Romanem Giertychem, który został moim obrońcą. Nie mam
właściwych słów wdzięczności względem niego - za troskę, z jaką
zajął się moją rodziną w tej najtragiczniejszej godzinie naszego
życia. Wagę prostych ludzkich gestów może zrozumieć tylko ktoś, kto
znalazł się w analogicznej do nas sytuacji - sytuacji której nie
rozumie, która go przerasta i prowadzi na dno rozpaczy. Z jednej
strony jej absurdalność wydawała się dawać podstawy do optymizmu, z
drugiej jednak skala i zakres podjętych działań wskazywały, że ktoś,
kto odpowiada za wdrożenie tego absurdu do realizacji, nie cofnie
się przed dopowiedzeniem całego alfabetu - cokolwiek by to miało
oznaczać - skoro powiedział "a”. Mimo wszystko miałem nadzieję…
Pomimo dwóch nieprzespanych wcześniej nocy nie mogłem zasnąć nawet
na chwilę.

Oszołomienie związane z szokującą sytuacją, w jakiej się znalazłem,
obawa o rodzinę, setki pytań cisnących się do głowy. Na
rozmyślaniach i analizie sytuacji minęła pierwsza noc w policyjnej
izbie zatrzymań, w trakcie której czekałem na spotkanie z
prokuratorem. Czekałem w nadziei, że ranek przyniesie odpowiedź na
wszystkie pytania. Około godziny 10. przyszło po mnie czterech
młodych funkcjonariuszy ABW. Byli sympatyczni, nawet współczujący.
Przekonywali, że złożę wyjaśnienia i na pewno zostanę zwolniony, bo
to "działania rutynowe”. Spotkanie z prokuratorami Michalskim i
Jolantą Mamej nie potwierdziło ich słów. Na pytania o znajomość z
Leszkiem Pietrzakiem i Piotrem Bączkiem, członkami Komisji
Weryfikacyjnej WSI oraz Aleksandrem L. i Leszkiem Tobiaszem,
pułkownikami WSI, odpowiadałem najdokładniej, jak potrafiłem.
Opowiedziałem, jak na przełomie roku 2004/2005, przy okazji
prowadzenia dziennikarskiego śledztwa w sprawie zabójstwa księdza
Jerzego Popiełuszki, poznałem Leszka Pietrzaka, współpracownikiem
prokuratora Andrzeja Witkowskiego zajmującego się tą najgłośniejszą,
a zarazem najbardziej tajemniczą zbrodnią PRL. Opowiedziałem o
swoich kontaktach z Piotrem Bączkiem, mało mi znanym kolegą
dziennikarzem, z którym ostatni raz widziałem się około przełomu
2006 / 2007 roku. Opowiedziałem o spotkaniach z Aleksandrem L., z
którym jednorazowy kontakt miałem w drugiej połowie lat 90 - przy
okazji zdobywania informacji uwiarygodniających tekst redakcyjnych
kolegów, Jacka Łęskiego i Rafała Kasprów, o wakacjach prezydenta
Aleksandra Kwaśniewskiego z rosyjskim szpiegiem, Władimirem
Ałganowem - a następnie, po blisko siedmioletniej przerwie, za
pośrednictwem kolegi dziennikarza z Gazety Polskiej nawiązałem z nim
ponowny kontakt, traktując go, jako źródło informacji. Opowiedziałem
wreszcie o Leszku Tobiaszu, z którym widziałem się dwa razy w życiu -
jeden kontakt trwał kilka sekund i polegał na powiedzeniu
sobie "dzień dobry”, drugi nastąpił pod koniec kwietnia 2008 roku na
urodzinach właściciela gospodarstwa agroturystycznego pod Białą
Podlaską, miasta, w którym mieszkam. Leszek Tobiasz podszedł wówczas
do mnie i usiłował mi wmówić, że jest moim dobrym znajomym. Ponieważ
nie potrafiłem sobie przypomnieć "dobrego znajomego”, zostawił mi do
siebie telefon z informacją, żebym "koniecznie zadzwonił”, bo musimy
porozmawiać o ważnych sprawach. Nie zadzwoniłem.

Po wyjaśnieniach nastąpiło okazanie. Postawiono mnie obok kilku
innych osób, by z za weneckiego lustra pułkownik Tobiasz mógł mnie
rozpoznać. Cała sytuacja - jak prawie wszystko w tej sprawie -
wyglądała absurdalnie. Godzinę wcześniej, pytany przez prokuratorów
o kontakty z Tobiaszem, wyjaśniłem, że pod koniec kwietnia, a więc
dwa tygodnie przed moim zatrzymaniem, Tobiasz podszedł do mnie na
urodzinach pod Białą Podlaską, co mogłoby potwierdzić wiele osób.
Tymczasem dla prokuratorów fakt, że pułkownik mnie rozpoznał,
wydawał się stanowić duży sukces.

Po okazaniu pani prokurator oznajmiła mi, że "w tej sytuacji będzie
wniosek o areszt”. Trudno mi opisać, co czułem po powrocie do
policyjnej izby zatrzymań. Miałem już świadomość, że ludzie
odpowiedzialni za realizację tej sprawy pójdą do samego końca,
cokolwiek by to miało oznaczać. Myślałem o bliskich, zwłaszcza o
żonie i córeczkach. Co zrobić, by nic nie czuć, by nie myśleć, bo
każda myśl przynosi niemal fizyczny ból? Jeżeli jest dno rozpaczy,
ja znalazłem się na tym dnie. Przypominałem sobie historie ludzi,
którzy w nieodległej przeszłości cierpieli w niemieckich, a
następnie ubeckich katowniach w latach 40 i 50. Myślałem o ludziach
Solidarności, którzy podążyli ich drogą i za każdym razem
uświadamiałem sobie, że moje cierpienie było tylko nic nie znaczącą
miniaturką ich cierpienia. Nikt przecież mnie nie torturował, nie
mordował. A jednak po tysiąckroć zazdrościłem im. Wiedzieli, że
cierpią za wielką sprawę i wiedział to każdy Polak - że tam w
katowniach znajdują się najlepsi synowie narodu. Ja nie byłem
maltretowany fizycznie, a jednak po tysiąckroć wolałbym odczuwać
fizyczny ból, niż to psychicznie cierpienie - nie uświadamiałem
sobie dotąd, że może istnieć tak straszny rodzaj cierpienia. Jednym
cięciem mnie i mojej rodzinie odebrano wszystko to, co było dla nas
najcenniejsze - poczucie bezpieczeństwa, ludzki szacunek. Są ludzie,
którzy zniosą wszystko. Ale większość ma swoją granicę
wytrzymałości. Gdy myślałem o tym, co zrobiono mnie i mojej
rodzinie, marzyłem tylko o tym, by nic nie czuć. Tak minęła kolejna
noc bez snu. Nad ranem przyszli po mnie w dziewięciu. Ci nie byli
już tak mili jak ich koledzy dzień wcześniej. "Rusz palcem w bucie
bez zgody, a zobaczysz, jak ci p….” - oznajmił "na dzień dobry”
jeden z ubranych w czarne uniformy i kominiarki funkcjonariuszy.
Zapakowali mnie do Nissana Patrola. Czterech funkcjonariuszy ABW w
samochodzie ze mną, pięciu w drugim, jadącym za nami. Po co tak
wielkie środki bezpieczeństwa? Jak wytłumaczyć tę pokazówkę, jeśli
nie kolejnym absurdem? Inwigilowano mnie od listopada 2007 roku, a
zatem wiedziano, że nie istnieje żadna grupa, które miałaby mnie
odbić, że moi koledzy, to ludzie prasy, telewizji, wydawcy, etc -
nie gangsterskie komando. Posiedzenie w sądzie było krótkie.

[Gość: Adar]

Zapamiętałem płomienną mowę Romana Giertycha, który mówił, że tu i
teraz decyduje się los mój i mojej rodziny, że jeżeli trafię do
aresztu, a za kilka lat - bo tyle w polskich realiach trwają
procesy - okaże się, że zarzuty były absurdalne, to uniewinniający
wyrok sądu i tak będzie pozbawiony znaczenia, bo ja będę człowiekiem
tyleż niewinnym, co skończonym. I jeszcze mowę prokuratora
Michalskiego, który położył nacisk na fakt, że śledztwo jest
rozwojowe, a w moim mieszkaniu znaleziono tysiące stron dokumentów,
w tym setki opatrzonych klauzulą tajne, bądź ściśle tajne. Mimo
całego oszołomienia zastanowiło mnie to.

Istotnie, jak zapewne większość dziennikarzy śledczych, miałem tajne
dokumenty: około tysiąca stron tzw. Akt "Masy”, ponad tysiąc stron
dokumentów ze śledztwa dotyczącego zabójstwa księdza Jerzego
Popiełuszki, kilkaset stron dokumentów od osób, które w latach 80.
zostały pokrzywdzone przez funkcjonariuszy SB i uzyskały wgląd do
swoich teczek, a następnie przekazały mi te teczki ujawniające
agenturę SB na Lubelszczyźnie (zawartą w nich wiedzę wykorzystywałem
w moim autorskim programie emitowanym w TVP Lublin pt. "Oblicza
prawdy”), kilkaset stron dokumentów z różnych śledztw oraz około stu
stron dotyczących handlu bronią WSI (Aneksu, którego szukano - nie
miałem). Z tajnymi dokumentami obcowałem od lat, bo przecież m.in.
na tym polega rola dziennikarza śledczego.

Umożliwiali mi to ludzie - prokuratorzy, policjanci, funkcjonariusze
służb specjalnych, a bywało, że także politycy - którzy mi ufali i
zawierzyli, że z nabytej wiedzy zrobię dobry użytek. Tak było, gdy w
latach 1997/1998 w dzienniku "Życie” opublikowałem serie tekstów o
zorganizowanej przestępczości nad wschodnią granicą państwa, za
które otrzymałem nagrodę Ministra Spraw Wewnętrznych. Tak było w
roku 1998, gdy wraz z Jackiem Łęskim i Rafałem Kasprówem ujawniliśmy
materiały dotyczące rosyjskich szpiegów w Polsce, po której to
publikacji kilkunastu rosyjskich dyplomatów zostało poproszonych o
opuszczenie Polski. Tak było, gdy w roku 2003 w Tygodniku "Wprost”
ujawniłem, jako pierwszy dziennikarz w Polsce, fragmenty ściśle
tajnych zeznań Jarosława S. pseudonim "Masa”. W śledztwie przeciwko
mafii pruszkowskiej uznano, że "Masa” jest wiarygodny, a jednak
wykorzystano tylko część jego zeznań - dokładnie tę część, która
dotyczyła gangsterów, a nie polityków. "Czy można być wiarygodnym do
połowy, czy można być do połowy w ciąży?” - pytali mnie ludzie,
dzięki którym stałem się posiadaczem tajnej wiedzy. Tak było w roku
2004, gdy wraz z Leszkiem Misiakiem ujawniliśmy tajne informacje i
zdjęcia dotyczące kontaktów Jolanty Kwaśniewskiej, żony ówczesnego
prezydenta RP, z Aleksandrem Żaglem i Kuną, organizatorami tzw.
spotkania wiedeńskiego. Tak było, gdy w tym samym roku ujawniłem
materiały o kontrakcie stulecia związanej z WSI firmy Megagaz, która
otrzymała blisko miliard złotych na realizację tzw. III nitki
rurociągu "Przyjaźń” (III nitka nie powstała, miliard zniknął). Tak
było w roku 2005, gdy w wydawnictwie Rosner i Wspólnicy
opublikowałem książkę "Kto naprawdę Go zabił?”, książkę
przemilczaną, ujawniającą tajne dokumenty pokazujące, że prawie
wszystko co dotąd powiedziano o zbrodni na księdzu Jerzym
Popiełuszce, najgłośniejszej, a zarazem najbardziej tajemniczej
zbrodni PRL, jest kłamstwem. Tak było w roku 2006, gdy wraz z
Jankiem Pińskim zdobyliśmy dla „Wprost” nieznane dotąd nikomu, poza
niewielką grupą funkcjonariuszy ABW, zdjęcia dowodzące kontaktów
Aleksandra Kwaśniewskiego z Markiem Dochnalem, którym to kontaktom
Kwaśniewski zaprzeczał i po ujawnieniu których odmówił stanięcia
przed sejmową speckomisją. Tak było wreszcie w styczniu roku 2007,
gdy wraz z Grzegorzem Górnym wyemitowaliśmy w Telewizji Polskiej
głośny trzyodcinkowy serial o patologiach Wojskowych Służb
Informacyjnych. We wszystkich tych i w wielu innych przypadkach
miałem dostęp do wiedzy zawartej w materiałach opatrzonych
klauzulą "tajne” bądź "ściśle tajne”. Za każdym razem z wiedzy tej
robiłem wyłącznie taki użytek, jaki powinien robić dziennikarz - w
miarę swoich możliwości wiedzę tę weryfikowałem, a następnie
ujawniałem. I nikt nigdy (nawet "osławiony” prokurator Kapusta,
który w 2003 roku po ujawnieniu przeze mnie akt "Masy” na
konferencji prasowej potwierdził, że dziennikarze mają prawo do
ujawniania tajnych informacji) nie czynił mi z tego zarzutu.
Przeciwnie - we wszystkich znanych mi wypowiedziach zarówno
politycy, publicyści jak i prokuratorzy twierdzili zgodnie, że
posiadający i ujawniający tajne informacje dziennikarz nie tylko nie
popełnia przestępstwa (popełnia je ten, kto dziennikarzowi tajną
wiedzę udostępnia), ale wręcz robi to, co do niego należy. Dlaczego
zatem prokurator Michalski poszedł dalej niż ktokolwiek inny i
informacji o znalezieniu u mnie tajnych dokumentów użył, jako
argumentu dla zastosowania wobec mnie aresztu? O tym wszystkim
myślałem, znajdując się w stanie całkowitego oszołomienia, stając
przed obliczem sądu, który miał zadecydować o moim losie.

Po pięciu godzinach od posiedzenia sąd zdecydował, że pozostanę na
wolności. Tych pięciu godzin oczekiwania, spędzonych na modlitwie,
nie zapomnę nigdy. Trudno opisać, co wtedy czułem. Czy w ogóle można
opisać uczucia człowieka, któremu dano drugie życie? Tak mi się
przynajmniej wtenczas wydawało - że otrzymałem drugą szansę. Na
zewnątrz zastałem jednak krajobraz zniszczenia. Najprzód przerażone,
nic nie rozumiejące dzieci. Bo jak zrozumieć, że ojciec, który
zawsze mówił, że najważniejsza w życiu jest uczciwość i z którego
były dumne, w świetle kamer zostaje wyprowadzony z kajdankami na
rękach? Średnia, 7-letnia córka zapytała mnie: "tatusiu, czy to
prawda, że ty kogoś zabiłeś?” Tak powiedziały jej koleżanki w
przedszkolu, które widziały moje zdjęcie na jeżdżących po Białej
Podlaskiej autobusach, reklamujących najnowszy numer miejscowego
tygodnika. Dalej - żona. W pierwszym momencie trzymała się dzielnie.
Pomogły słowa otuchy i wsparcia środowiska dziennikarskiego, które
złożyło się na kaucję dla mnie. Z każdym dniem było jej jednak coraz
trudniej. W efekcie żona znalazła się pod opieką lekarza, z której
korzysta do dziś. Zwłaszcza, że funkcjonariusze ABW nie dali nam o
sobie zapomnieć. Na wszystkich telefonach pozostało echo - nadal
byliśmy podsłuchiwani. Śledzono każdy nasz krok, pod naszym bialskim
mieszkaniem niemal ostentacyjnie parkowały samochody z
funkcjonariuszami. Kilkakrotnie zresztą odwiedzali nas, pod byle
pretekstem. A to, by doręczyć wezwanie, to znów, by żona rozpoznała
rzeczy, które nam zabrano z bialskiego mieszkania. Przychodzili tak,
by wszyscy dookoła wiedzieli, że przychodzą - dzwoniąc domofonem do
sąsiadów. Dobrze poinformowani koledzy dziennikarze mówili nam, że
prokuratura i ABW, które z trudem przełknęły pierwszą porażkę, nie
odpuszczą, dopóki nie znajdę się w areszcie. Jeden z kolegów
dziennikarz i dokumentalista filmowy powiedział mi, że w ABW
opracowano mój portret psychologiczny. Miało z niego wynikać, że
kluczem do sukcesu jest osadzenie mnie w areszcie wydobywczym. Za
wszelką cenę. Według informatorów tego dziennikarza skonstatowano,
że jestem człowiekiem wrażliwym, który kocha rodzinę i zrobi
wszystko, powie wszystko - nie tylko to, co wie, ale także to, czego
się domyśla i czego będą chcieli prokuratorzy - by wrócić do żony i
dzieci. Trzeba tylko wsadzić mnie do aresztu wydobywczego, na
kilkanaście miesięcy, bądź dłużej - i nie spieszyć się. Być może ja
i żona nie przejęlibyśmy się tą informacją, gdyby nie fakt, że
podobne wieści przyniósł nam inny dziennikarz - prosił o
anonimowość - a potwierdziło ją także dwóch kolegów z ABW. Jeden z
nich pozostaje w czynnej służbie, jego pers

[Gość: Adar]

Jeden z nich pozostaje w czynnej służbie, jego personaliów nie
ujawnię. Drugim był Tomek Budzyński, jeszcze dwa lata temu szef
delegatury ABW w Lublinie, obecnie na emeryturze. Z informacji,
które nam przekazano wynikało, że istnieje wiele przyczyn, dla
których uruchomiono olbrzymie środki, bym trafił do aresztu.
Zostając szefem ABW Krzysztof Bondaryk zapewnił kierownictwo
Platformy Obywatelskiej, że za rządów Prawa i Sprawiedliwości doszło
do licznych afer, które dotąd nie ujrzały światła dziennego, i że on
te afery ujawni. Po analizie okazało się jednak, że afer - poza
jedną - nie było. Tą jedyną miały być 84 nielegalne podsłuchy
telefoniczne, które rzekomo założono za rządów PiS. Po przekazaniu
tej informacji kierownictwu PO sprawę nagłośniono, mówiono o
wielkiej aferze i procesach dla winnych nadużyć. Po kilku dniach
sprawa jednak przygasła. Dlaczego? Okazało się bowiem, że popełniono
błąd, bo nielegalnych podsłuchów nie było. Mechanizm błędu był
prosty - sytuację, w której zakładano podsłuch np. od początku
stycznia do końca marca, następnie robiono trzy miesiące przerwy, by
ponownie założyć podsłuch od lipca do września, w ABW
zakwalifikowano, jako podsłuch stały od stycznia do września, a więc
zawierający w sobie trzy miesiące (od kwietnia do czerwca) podsłuchu
nielegalnego. W rzekomych 84 nielegalnych podsłuchach takich
sytuacji było prawie 80, zaś w kilku pozostałych przypadkach doszło
do kilkudniowych przedłużeń podsłuchów, wynikających - jak ustalono -
z zaniedbania, a nie świadomego działania. Tak czy inaczej, o
żadnej aferze nie mogło być mowy i w efekcie całą sprawę wyciszono.
W efekcie z rzekomych wielu afer, do jakich miało dojść za rządów
PiS, a które miała wyjaśnić ABW, nie zostało nic. I dlatego - jak
twierdzili dobrze poinformowani koledzy - "mojej” sprawy chwycono
się, niczym ostatniej deski ratunku. Do tego doszły także inne
elementy. Wspomniany Tomek Budzyński miał w latach 2005-2006 szereg
kontaktów z ministrem Wassermannem, wynikających z charakteru
służby.

Słowo oficera WSI

Zarówno o tych spotkaniach, o mojej znajomości z Budzyńskim jak i o
moich kontaktach z ministrem Wassermannem dotyczących sprawy
zabójstwa księdza Jerzego Popiełuszki (minister był i jest wielkim
zwolennikiem koncepcji prokuratora Andrzeja Witkowskiego, w oparciu
o którą powstała moja książka pt. "Kto naprawdę Go zabił?”) wiedział
wiceszef ABW Jacek Mąka. Wiedział, bo od lat przyjaźnił się z
Budzyńskim. Przyjaźń skończyła się na przełomie 2007/ 2008 roku, gdy
Mąka złożył Budzyńskiemu propozycję - ten ostatni miał zeznać przed
komisją ds. służb specjalnych, że jego spotkania z ministrem
Wassermannem miały charakter nieformalny, że minister spotykał się
na nieformalnych naradach z dziennikarzami, że Budzyński i inni
funkcjonariusze ABW podlegali naciskom ludzi PiS, itd. Budzyński
odmówił złożenia nieprawdziwych zeznań. Między dwoma oficerami ABW,
niegdyś przyjaciółmi, doszło do ostrej wymiany zdań. W efekcie
Budzyński zagroził, że w razie dalszych nacisków ujawni prawdę o
aferach ludzi z kierownictwa ABW. Jako przykład podał ponad
stumetrowe mieszkanie wiceszefa ABW Jacka Mąki na ulicy
Kazimierzowskiej w Warszawie (warte ponad milion złotych), które ten
otrzymał bezprawnie za kadencji Andrzeja Barcikowskiego, przed
wyborami parlamentarnymi w roku 2005. (Barcikowskiemu zrewanżowano
się później zatrudniając go w radzie programowej ośrodka
szkoleniowego ABW). Agencja Bezpieczeństwa Wewnętrznego wystąpiła
wówczas do Urzędu Miasta o lokal na cele operacyjne. Po otrzymaniu
lokalu ABW wykorzystała go jednak na cele nieoperacyjne, konkretnie
przekazała Jackowi Mące, który odnowił otrzymane mieszkanie przy
pomocy pracowników Agencji, a następnie zameldował w nim siebie,
żonę i syna. Mieszkaniem tym niechętnie chwali się zresztą do dziś -
nie wykazał go np. w deklaracji majątkowej za rok 2007. Na koniec
ostrej wymiany zdań zastępca szefa ABW miał zagrozić Budzyńskiemu,
że i on i jego kolega dziennikarz (chodziło o mnie) "pożałują”. To
wszystko opowiedział mi były szef lubelskiej delegatury ABW kilka
miesięcy przed moim zatrzymaniem. Nie przywiązywałem wówczas do tego
wagi, ale teraz co godzina zadaję sobie pytania: kto i dlaczego chce
mnie zniszczyć? Teoretycznie naraziłem się tak licznej, tak
wpływowej grupie ludzi, że zastanawianie się nad tym w ogóle traci
sens. Czy na przykład fakt, że Krzysztof Bondaryk współpracował
ściśle z prezesem Polsatu, zaś ja w programie "30 minut” w TVP
ujawniłem związki najbliższego współpracownika prezesa Polsatu,
Piotra Nurowskiego, z WSI, mógł mieć pośredni wpływ na sytuację, w
której się znalazłem? Czy taki wpływ mógł mieć fakt, że zostałem
umieszczony w anty raporcie - odpowiedzi PO na raport Komisji
Weryfikacyjnej WSI - jako dziennikarz zajmujący się WSI? Nie wiem.
Dziś wiem tylko tyle, że sytuację w której się znalazłem
bezpośrednio zawdzięczam wyłącznie słowom jednego oficera WSI,
Leszka Tobiasza. Tak wynika przynajmniej z akt Prokuratury, która
udostępniła mi do wglądu akta dotyczące mojej sprawy (zmusiło ją do
tego orzeczenie Trybunału Konstytucyjnego). Pułkownik Tobiasz,
specjalista od techniki operacyjnej, zajmujący się inwigilacją
Kościoła, zeznał, że Aleksander L. i ja osobiście żądałem od niego
pieniędzy za pozytywną weryfikację. O ile jednak L. nagrał
wielokrotnie - kamerą, dyktafonem i specjalistyczną aparaturą
podsłuchową - o ile nagrał wszystkie spotkania z Leszkiem
Pietrzakiem, członkiem komisji weryfikacyjnej WSI, którego zwodził
obiecując dostarczyć Komisji ważne informacje, o tyle mnie nie
nagrał nigdy i nigdzie. Jak zeznał, nie nagrywał wszystkich spotkań
i tak się złożyło, że nie nagrał akurat tych z moim udziałem. Jako
dowód, że mówi prawdę, dał swoje słowo. Słowo jednego człowieka,
oficera organizacji, o której od kilku lat robiłem wyłącznie
negatywne materiały, wskazujące na szereg nieprawidłowości i
patologii w WSI wystarczyło, by zniszczyć mi życie i doprowadzić do
tragedii mojej i mojej rodziny! Słowo oficera WSI.

[Gość: Adar]

Nie wiem, którym materiałem "zasłużyłem się” WSI najbardziej. Czy
tym z roku 2004, gdy w Tygodniku "Wprost” ujawniłem materiały o
kontrakcie na miliard złotych na realizację tzw. III nitki rurociągu
Przyjaźń, który otrzymała nikomu nieznana firma Megagaz, którą
zakładali i we władzach której zasiadali wysocy rangą oficerowie
WSI, m.in. były szef WSI Romuald Waga? Znamienne jest, że teksty o
tej transakcji (w sumie kilkanaście, w Tygodniku "Wprost” i
dzienniku "Życie”) pisałem w roku 2004, a proces firma Megagaz
wytoczyła mi dopiero w czerwcu roku 2008, kilka tygodni po
zatrzymaniu mnie przez prokuraturę. Czy tym z jesieni 2006 roku, gdy
ujawniłem, że oficerowie WSW mieli udział w okolicznościach
związanych z zabójstwem księdza Jerzego Popiełuszki, a oficerowie
WSI - w rzeczywistości ci sami ludzie - tuszowali ślady i utrudniali
prokuratorowi Andrzejowi Witkowskiemu śledztwo dotyczące tej
zbrodni? ( W tej sprawie złożyłem w ubiegłym roku w prokuraturze
zawiadomienie o przestępstwie – śledztwo zostało wszczęte). Czy może
w styczniu 2007 roku, gdy w Telewizji Publicznej w programie "30
minut” przedstawiłem 3 odcinkowy serial o patologiach WSI? ( Jeden z
odcinków "Gazeta Wyborcza” zatytułowała, jako "Straszny film o
WSI”.)

O Wojskowych Służbach Informacyjnych mówiłem też w innych audycjach -
m.in. w III Programie Polskiego Radia na zaproszenie Dariusza
Rosiaka, w moim autorskim programie "Oblicza Prawdy” w Telewizji
Polskiej w Lublinie, u Rafała Ziemkiewicza w TVP Historia i w wielu,
wielu innych. Programy te miały wspólny mianownik - informacje,
które w nich przekazywałem, wskazywały, że WSI były organizacją
bazującą na patologiach.

Czy w którymkolwiek z tych programów naruszyłem interesy pułkownika
Tobiasza? Jego środowiska wielokrotnie, ale czy jego samego też?
Pułkownik zajmował się inwigilacją Kościoła, ja pisaniem publikacji
i robieniem programów o tych, którzy Kościół inwigilowali, ale
nazwiska "Tobiasz” nie potrafię sobie przypomnieć.

W całej sprawie pojawia się jeszcze postać innego pułkownika -
Aleksandra L. To dla mnie największa zagadka. L. poznałem na
przełomie 1997/1998 roku, gdy po publikacji "Życia” pt. "Wakacje z
agentem” traktującej o spotkaniach prezydenta Aleksandra
Kwaśniewskiego z rosyjskim szpiegiem Władimirem Ałganowem redaktor
Tomasz Wołek, zaangażował wszystkich dziennikarzy śledczych do
zbierania informacji pomocnych w procesie, jaki Kwaśniewski
wytoczył "Życiu".

Otrzymaliśmy - m.in. od redaktora Wołka - nazwiska i telefony
różnych osób, które mogłyby mieć ważną dla nas wiedzę. Ja spotkałem
się z dwoma osobami. Pierwszą z nich był mieszkający na Mokotowie
znany rzemieślnik, który miał grywać z Kwaśniewskim i Ałganowem w
tenisa, drugim miał być L., który miał mieć wiedzę w kwestii spotkań
obu panów. Ani jeden ani drugi nic nie wniósł do sprawy. Po raz
drugi z L. spotkałem się kilka lat później, gdy kolega z "Gazety
Polskiej" powiedział mi, że ma świetnego informatora, Aleksandra L.,
który przekazuje mu wiarygodne informacje. Ponieważ w tamtym czasie
zacząłem wnikać w sprawy mające swoje korzenie w latach 80.,
pomyślałem, że pozyskanie dodatkowego źródła jest wskazane. Słowo do
słowa, spotkanie do spotkania - L. okazał się człowiekiem mającym
olbrzymią wiedzę i szerokie kontakty. Znacząca część informacji,
które mi przekazywał, po weryfikacji okazywała się być prawdziwa.
Tak jak te, które dotyczyły związanej z WSI firmy Megagaz.
Wiedziałem, kim jest L., wiedziałem, że informacje, które mi
przekazuje, mogą mieć charakter rozgrywek między ludźmi wywodzącymi
się z tego samego środowiska, ale uważałem, że moją rolą, jako
dziennikarza, jest wykorzystywanie tych podziałów i pęknięć dla
uzyskania jak największej wiedzy. Tym bardziej, że pozyskiwane od
niego informacje miały charakter uzupełniający - nie inspirujący - i
zawsze były weryfikowane.

Podobnie postępowałem zbierając materiały do tekstów o mafii
pruszkowskiej. Tam również wykorzystywałem różnice pomiędzy
gangsterami i adwokatami mafii, tam również wiedza pozyskiwana w ten
sposób była jedynie uzupełnieniem tego, co wcześniej znalazłem w
prokuratorskich aktach, bądź czego dowiedziałem się od policjantów
czy funkcjonariuszy służb specjalnych. L. był dla mnie cennym
źródłem informacji, które wykorzystywałem zarówno w publikacjach
prasowych jak i książkowych, m.in. w książce pisanej na zlecenie
Wydawnictwa WAB o mafii pruszkowskiej (na skutek mnożących się
poprawek książka nie została wydana).

Cennym, ponieważ prawdziwa mafia rodziła się na styku działalności
służb specjalnych PRL i gangsterów, którzy często byli
współpracownikami SB oraz WSW - poprzednika WSI. L., jako były
wiceszef kontrwywiadu, miał w tym zakresie olbrzymią wiedzę i
powoli, acz systematycznie tę wiedzę ujawniał. Gdy w latach 2004-
2005 pracowałem nad książką o zabójstwie księdza Jerzego
Popiełuszki, o samej sprawie nie chciał mówić, ale opowiedział mi o
metodach stosowanych przez WSW wobec przedstawicieli Kościoła, co
stanowiło istotne uzupełnienie wiedzy, którą dysponowałem wcześniej.
Gdy po wydaniu tej książki zacząłem pisać kolejną, tym razem dla
Wydawnictwa Fronda - o operacjach inwigilacyjnych służb specjalnych
PRL - ujawnił szereg szczegółów dotyczących tych operacji. Ujawniał
zresztą nie tylko mnie, ale także kilkunastu innym dziennikarzom
śledczym. W gronie dziennikarskim jego aktywność na polu kooperacji
z mediami tłumaczyliśmy sobie tym, że L., który do niedawna znaczył
bardzo dużo, z czasem znaczył coraz mniej, a kooperując z mediami
wydawało mu się, że wciąż ma na coś wpływ, że wciąż jest w grze.
Zasadnicze pytanie, które zadawaliśmy sobie z innymi dziennikarzami
polegało na tym, kto kogo bardziej wykorzysta - on dziennikarzy, czy
dziennikarze jego. Moja tragedia pokazuje, że odpowiedź na to
pytanie nie jest prosta. Do pewnego stopnia i do pewnego momentu L.,
w ograniczonym stopniu, ufałem. Wpływ na to z jednej strony miał
fakt, że stosunkowo duża część pozyskiwanych od niego informacji
była przydatna - bywało, że konfabulował, ale częściej omijał
niewygodne dla siebie wątki - z drugiej strony w trakcie
kilkuletniej z nim znajomości po towarzyszącej pierwszym spotkaniom
głębokiej rezerwie nie zostało śladu. Tym bardziej, że z czasem
okazało się, iż jest co najmniej kilka osób, które można by określić
mianem „wspólnych znajomych”. Należało do nich, obok dziennikarzy,
m.in. trzech biskupów - L. pozostawał z nimi w zażyłości – kilku
młodych „szeregowych” księży z mojej Diecezji Siedleckiej i
kojarzonych z prawicą polityków oraz przedstawicieli służb
specjalnych. Aleksander L. pozostawał również w dobrych relacjach z
kapelanem wojskowym i kilkoma wysokimi rangą funkcjonariuszami z
Komendy Głównej Policji, m.in. z szefową ekipy badającej sprawę
zabójstwa generała Marka Papały. (Jesienią ubiegłego roku wraz z nią
odwiedzili mnie w mieszkaniu.) Wszystkie te elementy złożyły się na
ograniczone zaufanie, którego – pomimo wszystkich dzielących nas
różnic - do niego nabrałem. Zaufałem na tyle, że gdy poprosił o
zorganizowanie dyskretnej pomocy psychologicznej dla chorej na raka
żony - nie odmówiłem (wiedział, że ukończyłem studia psychologiczne
i mam rozeznanie w tym środowisku). Nie zdziwiło mnie nawet, gdy
uparł się, żeby za tę pomoc za moim pośrednictwem zapłacić.
Tłumaczył, że chodziło o stałą pomoc, dwa razy w tygodniu, przez
okres od sześciu miesięcy do roku. Dopiero, gdy przekazał pieniądze,
a jednocześnie pod błahymi pretekstami odwlekał terminy kolejnych
sesji terapeutycznych, zacząłem się niepokoić i zwróciłem wpłacone
środki. Niepokój mój powiększył się, gdy raz czy drugi poprosił o
ułatwienie kontaktu z kimś z Komisji Weryfikacyjnej WSI "w celu

[Gość: Adar]

...przekazania informacji”. Odmówiłem. Na dobre zaniepokoiłem się
wówczas, gdy mający dobre źródła informacji dwaj koledzy
dziennikarze powiedzieli mi, że "nie rozmawiają już z Olkiem”, bo
prowokuje do dziwnych rozmów i nagrywa. Takiej informacji udzielili
mi niezależnie kolega z TVN inny z "Wprost”. Jeden z kolegów
powiedział krótko: "on jest zadaniowany przez ABW”. Dopiero wówczas
uświadomiłem sobie, że istotnie charakter rozmów, które inicjował w
ostatnim czasie - zwłaszcza rozmów telefonicznych, na co wcześniej
nie zwróciłem uwagi - mógł wskazywać na prowadzenie jakiejś
specyficznej gry. Idąc śladem kolegów, na blisko miesiąc przed
zatrzymaniem, postanowiłem zerwać ten kontakt.

Nie wiem, dlaczego L. prowadził swoją grę. Być może chodziło tylko o
pieniądze, ale dziś sądzę, że - jak to określił kolega dziennikarz -
"był zadaniowany”, bo ktoś względem niego dysponował jakimś
elementem nacisku. Być może chodziło o sprawę Papały, o której coś
wiedział i której wyraźnie się obawiał, być może o coś zupełnie
innego. Nie wiem, dlaczego "był zadaniowany” akurat na mnie. Czy
chodziło o to, że znałem kilku członków Komisji Weryfikacyjnej WSI i
w oczach ludzi WSI, ABW oraz prokuratury miałem być niezbędnym
łącznikiem pomocnym do jej zniszczenia, a wraz z nią idei IV RP? Na
to zdają się wskazywać słowo prokuratora Michalskiego, który jasno
sugerował, że interesuje go wszystko, co dotyczy Komisji i tylko
przekazanie wiedzy z tego zakresu może stanowić dla mnie okoliczność
łagodzącą. A może chodziło o zemstę lub o to, że sprawa wyjaśniania
wszystkich okoliczności zabójstwa Księdza Jerzego Popiełuszki
nabrała tempa, do czego z jednej strony przyczyniło się moje
zawiadomienie o popełnieniu przestępstwa przez funkcjonariuszy WSI,
z drugiej mój proces z Waldemarem Chrostowskim, który ten ostatni
przegrywa (świadkowie potwierdzają, że kierowca księdza Jerzego był
związany z SB), z trzeciej finalizowanie rozmów z Telewizją
Publiczną, która na podstawie mojej książki pt. "Kto naprawdę Go
zabił?” planowała nakręcić dziesięcioodcinkowy serial dokumentalny
poświęcony tej sprawie. Z dyrektorem Agencji Filmowej TVP i prezesem
Andrzejem Urbańskim mieliśmy podpisać umowę w tej sprawie w
pierwszej połowie sierpnia, (Wydawnictwo Rosner & Wspólnicy
przekazało już TVP prawa do produkcji, reżyserią mieli się zająć
Mariusz Malec i Grzegorz Górny). Nie znam wszystkich odpowiedzi.
Wiem tylko, że w obliczu decyzji sądu o zastosowaniu względem mnie
aresztu na czas śledztwa, zapewne wieloletniego śledztwa, nie mam
już przeszłości, teraźniejszości ani przyszłości. Zniszczono mnie,
moją Bogu ducha winną rodzinę. Teraz, po zatrzymaniu mnie w areszcie
może się zacząć spektakl medialny. Raz na jakiś czas być może
zostanie wypuszczona informacja o "postępach w śledztwie” - i tak do
wyborów, prezydenckich i parlamentarnych (w ABW jest nieformalna
dyrektywa, by sprawę spowalniać). Za kilka lat nikt może nie
pamiętać o mnie i mojej rodzinie, która w międzyczasie może zostać
zamęczona atmosferą nagonki i zlicytowana. Wszystko, co mamy, oparte
jest o kredyty i leasingi, a ja jestem jedynym źródłem utrzymania
dla niepracującej żony i trójki córeczek.

Popełniałem błędy, ale nigdy nie popełniłem przestępstwa.

Wojciech Sumliński

Cuda Tuska obśmiane w "Financial Times"

[Gość: Adar]

Dziennik:
Polski premier nie ma dziś dobrego humoru, jeśli dzień zaczął od
lektury "Financial Timesa". Wpływowy finansowy dziennik poddał
polski gabinet - i premiera osobiście - totalnej krytyce. "Rząd
doznał kilku żenujących porażek parlamentarnych w związku ze swymi
planami reform" - napisała gazeta. Dziennikarze wytykają Tuskowi, że
nie spełnił żadnej obietnicy przedwyborczej.
Z czego rozliczają polskiego premiera zachodni dziennikarze?
Zastrzeżeń jest cała litania. Rząd nie zbudował autostrad, nie
sprywatyzował państwowych molochów, nie zreformował służby zdrowia i
nie ograniczył biurokracji.

"Wczoraj pan Tusk obiecał, że będzie przyspieszenie jesienią, kiedy
parlament wróci po letniej przerwie" - pisze "Financial Times". Ale
podkreśla jednocześnie, że np. dotychczasowe próby zredukowania
biurokracji w Polsce nic nie dały. Gazeta wytyka premierowi
funkcjonowanie niezrozumiałych przepisów podatkowych czy
przestarzałych zezwoleń na budowę.

Próbę likwidacji państwowych dotacji dla partii politycznych
Brytyjczycy nazwali "nieudolnymi". "Źle napisane ustawy" - tak z
kolei określili pakiet dokumentów reformujących służbę zdrowia w
Polsce. Donaldowi Tuskowi wytknięto też "brak kierunku politycznego"
w reformowaniu szpitalnictwa, bo zgoda na prywatyzację placówek
potyka się o złe ustawodastwo.

"W wielu dziedzinach brak rezultatów wynika z bałaganu, jaki Tusk
odziedziczył po swych poprzednikach" - przyznaje jednak "Financial
Times". "Dotyczy to budowy autostrad, z czym nie potrafił sobie
poradzić żaden rząd od końca komunizmu w 1989 roku" - piszą
dziennikarze.

MP, PAP

No i cuda na całego...

[Gość: Adar]

Dziennik:
Ministerstwo pracy najwyraźniej pozazdrościło Donaldowi Tuskowi
zagranicznych wojaży. Resort jednak chce być lepszy i kupuje od razu
ponad pół tysiąca biletów lotniczych do egzotycznych krajów - podaje
RMF. Co urzędnicy będą robić na Bali, w Rio de Janeiro, Tokio,
Szanghaju czy Abu Dhabi? Ministerstwo tłumaczy, że lecą tam... do
pracy.
Na podróże do egzotycznych krajów ministerstwo przeznaczy prawie 920
tysięcy złotych. Wystarczy na 540 przelotów. Przetarg na zakup
biletów jest już rozpisany. Na urzędników czekają: Indonezja i
piękna wyspa Bali, Rabat w Maroku, Abu Dhabi w Zjednoczonych
Emiratach Arabskich, Rio de Janeiro, Tokio, Szanghaj, Canberra,
Seul, Quebec i wiele innych miejsc - dowiedziało się radio RMF.

Urzędnicy zapewniają, że to nie wypoczynkowe wycieczki, a wyjazdy
służbowe. Na egzotycznej wyspie Bali pięć osób z kierownictwa
resortu przez pięć dni będzie uczestniczyć w konferencji
zatytułowanej "Więcej lepszych miejsc pracy, wzmocnienie partnerstwa
w celu wykorzystania globalnych rynków pracy dla godnego
zatrudnienia".

Także w Maroku ma być konferencja ministerialna. Tyle że na razie
nie wiadomo na jaki temat, ale nasi urzędnicy na wszelki wypadek
wyślą tam trzy osoby.

"Podróże być może związane są z podpisywaniem umów czy z
negocjacjami" - usłyszała reporterka RMF w resorcie pracy.

Mister Tusk, gdzie te cuda?

[Gość: Adar]

Rafał A. Ziemkiewicz w Rzepie:
Grom z jasnego nieba! Już nie żadne “pisowskie” media, tylko
renomowany “Financial Times” nie zostawił na Donaldzie Tusku
przysłowiowej suchej nitki. Żeby tylko skrytykował – ale, prawdę
mówiąc, można odnieść wrażenie, że brytyjski dziennik, oceniając
dotychczasowy bilans rządów Tuska, zgoła się z naszego premiera
nabija.

Autor artykułu zapewne nie zna krążącego swego czasu po naszym
Internecie wierszyka: “na fotelu siedzi Donek, nic nie robi cały
dzionek”, niemniej to, co napisał, w wymowie bardzo ten wierszyk
przypomina: nie zreformował finansów, bo mu się nie chciało, nie
spełnia wyborczych obietnic, bo czasu ma za mało, nie buduje
autostrad, bo to za dużo roboty, nie naprawia służby zdrowia, bo
straszne z tym kłopoty… i tak dalej – a z tym wszystkim uśmiecha się
promiennie, składa całą winę na prezydenta i zapowiada, że od
jesieni rząd “zdynamizuje” prace.

Mówiąc poważniej; jak powiada znajomy spec od tych spraw, można
sobie robić dowolny pijar, byle tylko samemu weń przypadkiem nie
uwierzyć. Wydaje się, że premierowi właśnie to nieszczęście się
przytrafiło. Usłyszał od Zachodu tyle komplementów, że chyba
naprawdę uznał, iż tylko “wystarczy być”, a raczej, że wystarczy nie
być Kaczyńskim.

Świat tymczasem, zwłaszcza świat gospodarki, ma jednak wobec Polski
oczekiwania dalej idące, a dziennikarze te oczekiwania wyrażający
nie znają tego zabobonnego lęku przed naruszeniem czci premiera,
jaki cechuje tych z “Gazety Wyborczej” czy “Polityki”. I co z tym
zrobić? Odmówić im za karę wywiadów? Posłać ministra Grada, żeby
spróbował wydawcy “Financial Timesa” wyperswadować, że miłość ma
swoje prawa? Ten akurat już nieraz próbował “wpłynąć” na brytyjskich
wydawców i zdążył się przekonać, że nie takie to łatwe.

Cuda w służbach...

[Gość: Adar]

W Dzienniku:
Czy Agencja Wywiadu posłużyła się ekspertyzą prawną napisaną przez
agenta wywiadu ulokowanego w prywatnej kancelarii prawnej tylko po
to, aby skompromitować byłych szefów tej służby? Tak wynika z
informacji, do których dotarł DZIENNIK.
Ta historia zaczęła się dla nas ponad miesiąc temu. Do redakcji
DZIENNIKA trafił sygnał od osoby blisko związanej z obecnym
kierownictwem tajnych służb. Przekaz brzmiał atrakcyjnie. "Bliscy
współpracownicy generała Zbigniewa Nowka, który rządził Agencją
Wywiadu za czasów PiS, otrzymali kilkanaście służbowych mieszkań w
atrakcyjnych miejscach Warszawy. To koniec kariery wpływowego w
służbach generała" - usłyszeliśmy.
Oprócz zapewnień do redakcji dotarły też dokumenty: lista nazwisk
kilkunastu funkcjonariuszy wywiadu oraz ich adresy. Otrzymaliśmy
również kilka cytatów z opinii prawnych, które sugerowały, że Nowek
i jego współpracownicy popełnili przestępstwo. Jak ustaliliśmy,
podobne zestawy dokumentów trafiły do innych ogólnopolskich tytułów.
Poszliśmy tym tropem. Rozmawialiśmy na temat mieszkań z byłymi i
obecnymi funkcjonariuszami wywiadu, pracownikami Kancelarii Premiera
i posłami sejmowej komisji ds. służb specjalnych. Nabraliśmy
podejrzeń, że ważni urzędnicy państwowi próbują manipulować mediami.
Zrekonstruowaliśmy przebieg tej rozgrywki.
Już po swojej marcowej dymisji Nowek wraz z kilkunastoma wysokimi
rangą oficerami (którzy podobnie jak on nie mieszkają w stolicy)
otrzymali służbowe mieszkania w Warszawie. Przed odwołaniem z
funkcji zajmowali pokoje w hotelu Agencji Wywiadu, który znajduje
się na terenie jej siedziby. Nowy szef AW Andrzej Ananicz i jego
współpracownicy od razu zaczęli przeglądać wszystkie decyzje
poprzedników. Trafili na sprawę mieszkań.
Rozpoczęli od wizyty w Rządowym Centrum Legislacji. Jeszcze w marcu,
już po dymisji Nowka, dwóch dyrektorów AW skonsultowało tryb
przyznania lokali z wiceszefem rządowych prawników dr Jackiem
Krawczykiem. Jego opinia brzmiała: służbowe mieszkania zostały
przyznane zgodnie z prawem.
Wówczas nowi szefowie Agencji Wywiadu sięgnęli po inną metodę. Za
około 10 tys. zł zamówili niezależną ekspertyzę. Sporządzeniem jej
zajął się radca prawny, współwłaściciel renomowanej warszawskiej
kancelarii. Choć w opinii znajdują się zdania mówiące o tym, że
oficerowie mieli prawo do mieszkań, to ostateczne konkluzje dla
ekipy Nowka są miażdżące. Kruczkiem prawnym okazało się to, że przed
kilkunastoma laty skorzystali z zapomóg mieszkaniowych (3 - 5 tys.
zł) w Urzędzie Ochrony Państwa - wywodził radca.
DZIENNIK ustalił, że wiarygodność i niezależność tej opinii są
wątpliwe. Jej autorem jest bowiem prawnik (nie podajemy
identyfikujących go danych ze względu na tajemnicę państwową), który
miał niejawny etat w Agencji Wywiadu. Niektóre nasze źródła
utrzymują, że współpracuje z nią także teraz.
"Do różnych instytucji wysyłamy swoich oficerów. Pracują na dwa
fronty, oprócz normalnej pracy w biurze wykonują tajne zadania
zlecane przez służbę" - tłumaczy jeden z byłych szefów tajnych
służb. Wysłaliśmy e-mailem pytania zarówno do mecenasa, jak i
Agencji Wywiadu oraz kancelarii premiera. Do tej pory nie
uzyskaliśmy odpowiedzi.
W ostatnich dniach lipca nad sprawą mieszkań debatowała również
sejmowa komisja ds. służb specjalnych. Pojawił się na niej generał
Nowek i przedstawił swoją wersję wydarzeń. Zastrzegając anonimowość,
poseł z komisji potwierdza: "Padły tam słowa o tym, że opinia prawna
została sporządzona przez osobę związaną ze służbami". O swoim
wystąpieniu przed komisją Nowek mówi zdawkowo. "Opinia, która krąży
w mediach jest sfałszowana, poinformowałem posłów o tym, w jakim
trybie i kto to zrobił. Nie mogę mówić o szczegółach, bo wiąże mnie
tajemnica państwowa" - powiedział nam były szef Agencji Wywiadu.
Jednak właśnie ta "niezależna" ekspertyza stała się koronnym
argumentem w ataku na Zbigniewa Nowka. Obciążające go starannie
dobrane fragmenty znalazły się w materiałach kolportowanych wśród
dziennikarzy. W ubiegłym tygodniu na ich podstawie bez żadnej
weryfikacji ukazał się tekst w "Rzeczpospolitej".
Tomasz Butkiewicz, Robert Zieliński

Polska moze...

[Gość: Adar]

Za Interia:
Polska może wpaść w spiralę płacowo-cenową
Polska może wpaść w spiralę płacowo-cenową, w której podwyżki płac
nakręcają inflację, a ona żądania kolejnych podwyżek -
twierdzi "Puls Biznesu".

Według gazety, wśród firm zaczyna rozprzestrzeniać się infekcja
zwana przez ekonomistów efektem drugiej rundy. Rosnąca inflacja
powoduje, że pracownicy żądają wyższych pensji, pracodawcy ulegają,
wynagrodzenia i konsumpcja rosną. Popyt z kolei powoduje, że ceny
znów są wyższe i w rezultacie inflacja znów rośnie.

Eksperci oceniają, że skutki tej choroby byłyby dla polskiej
gospodarki dotkliwe, bo z pętli płacowo-cenowej trudno się wydostać.
Dziennik twierdzi, że póki co żądania płacowe nasilają się w dużych
państwowych firmach, a ich elementem przetargowym jest inflacja.
Zjawiska tego nie zauważają jeszcze pracodawcy prywatni, u których
wynagrodzenia rosną w swoim tempie, nie związanym z inflacją. Według
nich, pracownicy raczej nie zwracają uwagi na wzrost cen, ale raczej
na poziom zarobków w branży i na zachodzie Europy.

PAP/PulsBiznesu

...no i "miedzi":

[Gość: Adar]

Gazeta Wyborcza donosi o "Łupach" PO w KGHMie.
Oto relacja Dziennika:
Ludzie Platformy doją państwowego giganta
Z dobrze płatnych posad przy miedziowym gigancie KGHM korzystają
ludzie Platformy. Dzielą się stołkami, które gwarantują dochody
sięgające nawet kilkudziesięciu tysięcy złotych. Lokalny polityk PO
Arkadiusz Gierałt oprócz dyrektorskiej pensji bierze pieniądze za
zasiadanie w aż czterech radach nadzorczych spółek podległych KGHM.
Żaden z awansowanych polityków w KGHM i spółkach zależnych nie brał
udziału w konkursie na dyrektorskie stanowisko - pisze "Gazeta
Wyborcza". Arkadiusz Gierałt, który jest szefem partii Donalda Tuska
w powiecie lubińskim, nie chce mówić o swoich zarobkach. Jednak -
według wyliczeń związkowców - jako członek aż czterech rad
nadzoryczych może inkasować miesięcznie nawet 50 tysięcy złotych.

Dobrą posadę ma też senator PO Tadeusz Maćka, który został
dyrektorem do spraw pracowniczych w podległej KGHM kopani. Sprawa
budzi kontrowersje, bo ten były prezydent Lublina jest oskarżony o
narażenie miasta na stratę 1,6 miliona złotych - pisze "Gazeta
Wyborcza".

Awansują również żony posłów PO. Choć Norbert Wojnarowski zapewnia,
że nie pomagał żonie w karierze to warto wiedzieć, że Wojnarowska
awansowała ze stanowiska specjalisty na dyrektora w ważnym
departamencie bez żadnego konkursu. Nie chce rozmawiać z
dziennikarzami, ale członkowie rady nadzorczej KGHM przyznają, że
dyrektorskie pensje w koncernie wahają się od kilkunastu do 30
tysięcy złotych.

Kolejny przykład to Karol Szczepaniak, radny Platformy Obywatelskiej
z Głogowa. Bez konkursu został dyrektorem w spółce zależnej od KGHM -
Pol-Miedź Trans. Zanim Platforma wygrała wybory, Szczepaniak był w
spółce starszym specjalistą ds. organizacyjnych i kierownikiem ds.
marketingu.

Podobną karierę zrobił członek PO z Legnicy i były radny Jerzy
Bednarz. Pod koniec maja został wiceprezesem w zarządzie spółki-
córki KGHM Inova. Jest też radny Platformy Eric Alira, który dostał
pracę w należącym do KGHM klubie piłkarskim Zagłębie Lubin.

MP

Cuda negocjacyjne...

[Gość: Adar]

Rzepa:
Podczas rozmów w gronie Donald Tusk - Radosław Sikorski - Sławomir
Nowak padały opinie, że nie do przyjęcie jest taki projekt umowy,
który przez opinię publiczną może zostać odebrany jako sukces
prezydenta - powiedział Witold Waszczykowski, główny negocjator
umowy w sprawie tarczy antyrakietowej i wiceszef MSZ w wywiadzie
dla "Newsweeka".
W rozmowie z tygodnikiem Waszczykowski twierdzi, że na początku
lipca wynegocjował z USA "umowę w sprawie tarczy, która gwarantuje
bezpieczeństwo Polsce". "Ale co może nawet istotniejsze, przywiozłem
z Waszyngtonu także inny ważny dokument - deklarację współpracy
polityczno-wojskowej między polską a Stanami Zjednoczonymi" - dodał.
Miał się w niej znaleźć zapis o nawiązaniu współpracy w dziedzinie
bezpieczeństwa w formule instytucjonalnej. "Miała powstać dwustronna
rada konsultacyjna" - uważa Waszczykowski.

"Sądzę, że informacja o zakończeniu negocjacji nie przyniosłaby
politycznych korzyści rządowi Tuska. Stałoby się to za szybko po
interwencjach prezydenta w sprawie tarczy i po czerwcowej wizycie
prezydenckiej minister Anny Fotygi w USA. Powstałoby wrażenie, że to
prezydent jest twórcą tego sukcesu, a nie rząd" - uważa
Waszczykowski.

Pytany, czy prezydent sądzi, że minister spraw zagranicznych
Radosław Sikorski ma jakiś układ z lobbystą amerykańskiej Partii
Demokratycznej Ronem Asmusem, odparł: "Myślę, iż to podejrzewał".
Przyznaje też, że on sam był podobnego zdania i przytacza SMS-a od
Sikorskiego, w którym minister odpowiada na pytanie o Asmusa. "Na
piśmie nie ma żadnego dealu z demokratami" - miał napisać Sikorski.
Waszczykowski twierdzi też, że dostał informację od Daniela Frieda,
byłego ambasadora USA w Polsce, że to minister spraw zagranicznych
wstrzymuje porozumienie z powodu układu z Asmusem.

Zdaniem Waszczykowskiego powszechnie wiadomo, że prezydent nie
akceptuje charakteru ministra spraw zagranicznych i uważa, że
Sikorski jest niedojrzały. "Potwierdzam, że prezydent nie darzy go
sympatią ani zaufaniem" - powiedział Waszczykowski.

Odnosząc się do swojej dymisji Waszczykowski powiedział: "Liczyłem
się z dymisją, ale też w głębi serca czekałem na opamiętanie, na
refleksję, że należy powrócić do skonsolidowanego zespołu
negocjacyjnego (...) Liczyłem na wykorzystanie mojego kilkuletniego
doświadczenia z negocjacji z Amerykanami. Zmiana w tym momencie to
poważny błąd".

Na początku lipca Tusk powiedział, że oferta, którą polski rząd
otrzymał od strony amerykańskiej, nie jest satysfakcjonująca i
oczekuje, iż USA wezmą pod uwagę postulaty Polski dotyczące
bezpieczeństwa naszego kraju. "To stanowisko polskie pozostaje
niezmienne i w tej sprawie oczekujemy na amerykańską odpowiedź, ta
odpowiedź jest teraz rozważana" - powiedział szef MSZ.

Z propozycją rozmów w sprawie ulokowania elementów systemu obrony
przeciwrakietowej USA wystąpiły do Polski i Czech na początku
ubiegłego roku. W Polsce miałaby powstać baza 10 rakiet
przechwytujących, a w Czechach radar. Polska uzależnia zgodę na
lokalizację amerykańskiej bazy od pomocy Stanów Zjednoczonych przy
modernizacji polskich sił zbrojnych, zwłaszcza obrony powietrznej.
PAP

Tańsze Państwo Tuska

[Gość: Adar]

Dziennik:
Tusk wydał cztery razy więcej niż Kaczyński
Platforma Obywatelska szła po władzę z hasłem taniego pańtwa na
ustach. Tymczasem przez ostatnich pięć miesięcy premier Donald Tusk
wydał z funduszu dyspozycyjnego kancelarii premiera więcej, niż
Jarosław Kaczyński przez dwa lata szefowiania rządowi -
wylicza "Rzeczpospolita".
Fundusz dyspozycyjny to pieniądze, za które organizowane są
posiedzenia Rady Ministrów, spotkania i konferencje. Z funduszu
kupowane są też upominki wręczane przez premiera i wicepremierów
podczas oficjalnych wizyt. Korzystają też z niego ministrowie z
kancelarii premiera, bo nie mają służbowych kart kredytowych.
W ciągu ostatnich pięciu miesięcy Donald Tusk wydał z tej puli aż
ponad 338 tysięcy złotych.To więcej niż premier Jarosław Kaczyński
przez ponad dwa lata - w 2006 roku było to 153 tysięcy złotych, a w
2007 roku ponad 148 tysięcy złotych. Fundusz dyspozycyjny premiera
wynosi co roku 1,6 miliona złotych.
Podczas gdy wydatki z funduszu premiera bardzo wzrosły, sami
ministrowie znacznie mniej wydawali ze służbowych kart kredytowych.
Gabinet Donalda Tuska ma w stosunku do poprzedniego rządu o połowę
mniej kart.
Obecni szefowie resortów wydają z nich miesięcznie o około 24
procent mniej niż poprzednicy - średnio na jedno ministerstwo
przypada 14 tysięcy złotych. Więcej wydały tylko dwa resorty:
sprawiedliwości i spraw zagranicznych. Ale sam szef minister
sprawiedliwości Zbigniew Ćwiąkalski nie ma karty służbowej. Podobnie
jak pięć resortów, między innymi skarbu i rolnictwa.

Polityczna gra na koszt Polski

[Gość: Adar]

Rzepa a w niej Rafał A. Ziemkiewicz:
Gdyby w polskiej polityce chodziło o dobro państwa, a nie o bon moty
i makijaże, wywiad udzielony przez Witolda
Waszczykowskiego “Newsweekowi” przyniósłby wstrząs porównywalny w
skutkach do ujawnienia taśmy Rywina.
Waszczykowski oskarżył premiera i jego ministrów, że poważnie
zaszkodzili polskiej racji stanu po to tylko, żeby pozbawić
politycznego rywala sukcesu. Opowiedział o najwyższych urzędnikach
państwowych podejmujących kluczową dla obronności państwa decyzję
pod publiczkę, kierując się sondażami. Przedstawił obraz kompletnej
niefrasobliwości i nieodpowiedzialności, nie wspominając już o
krańcowym braku profesjonalizmu w stosunkach z największym i dla nas
strategicznie najważniejszym światowym mocarstwem. Wszystko to
przeraża do tego stopnia, że ze względu na Polskę chciałoby się, aby
prawdziwe okazały się sugestie, że Waszczykowski mści się za
zwolnienie go z funkcji i szykuje się do zajęcia wygodnego stołka u
prezydenta.
Oskarżeń, które stawia główny – do niedawna – polski negocjator
umowy o budowie tarczy antyrakietowej nie da się jednak zbyć
insynuacjami ani przykryć piarowskimi sztuczkami. Jego wersja
wydarzeń jest spójna i logiczna, a sposób, w jaki obala argumenty,
którymi premier i minister spraw zagranicznych uzasadniali
odrzucenie parafowanego już porozumienia, wydaje się przekonujący.
Na rzecz Waszczykowskiego bardzo mocno przemawia niewątpliwy fakt,
iż porozumienie, które wstępnie zawarł, zgodne było z mandatem
negocjacyjnym, a zmiana stanowiska rządu dokonała się w ostatniej
chwili. Czy możliwe jest, że tak nagle, w ostatniej chwili, premier
zorientował się, iż zapomniał we wspomnianym mandacie o należytej
liczbie patriotów i kwestii odszkodowań za ewentualne szkody
wyrządzone przez antyrakiety? Niestety, wersja Waszczykowskiego – iż
zadecydowała informacja o uzgodnieniu terminu oficjalnego podpisania
porozumienia przez prezydenta i Condoleezzę Rice w Belwederze –
brzmi bardziej przekonująco.
Na niekorzyść premiera przemawiają także analogie. Wydarzenia w
Gruzji boleśnie przypomniały, iż to prezydent, a nie rząd, miał
rację w sprawie uznania przez Polskę niepodległości Kosowa. Nie
mieliśmy oczywiście wpływu na to, iż Zachód dopuścił do tego
fatalnego w skutkach precedensu dającego Rosji do ręki potężną broń
tworzenia na swych granicach kolejnych Naddniestrzy; ale nie
musieliśmy dla poklasku, w tym wypadku głównie zachodnich salonów,
wykazywać się prymusowską gorliwością w akceptowaniu tego
precedensu. Rząd postawił wówczas na swoim i dziś, gdy domagamy się
szanowania integralności terytorialnej Gruzji, nasz głos brzmi mniej
wiarygodnie, niżby mógł.
Oskarżenie Donalda Tuska i jego ekipy o gotowość podporządkowania
wszystkiego walce o popularność i w perspektywie chęci odebrania
Lechowi Kaczyńskiemu prezydenckiego fotela padało już, nigdy zarzuty
nie miały tak wielkiej wagi i nie były tak dobrze uargumentowane.
Nie wolno dopuścić, aby pozostały niewyjaśnione.

z cyklu: tanie Państwo

[Gość: Adar]

Rzepa:
Luksus dla rządowej agencji
Izabela Kacprzak
Limuzyny za państwowe pieniądze. Urzędnicy Polskiej Agencji Rozwoju
Przedsiębiorczości będą jeździli na kontrole tak luksusowymi autami
jak Audi A6 czy Saab 9-5. Rządowa instytucja jednak ich nie kupi,
ale weźmie w leasing
PARP planuje wziąć w leasing siedem luksusowych samochodów
osobowych. Właśnie ogłosiła na nie przetarg.
– Leasing w przypadku instytucji państwowych stanowi rzadkość, bo
nie jest to tani sposób na zdobycie auta – ocenia Michał Kubisa,
menedżer odpowiedzialny za najważniejszych klientów w General
Motors. – Może jednak mieć ekonomiczne uzasadnienie, jeśli
wynajmujący chce rozłożyć koszty na lata.
PARP podlega Ministerstwu Gospodarki. Zatrudnia 400 osób. Zajmuje
się przede wszystkim wdrażaniem funduszy unijnych dla
przedsiębiorców. Dysponuje ogromnymi środkami. W ubiegłym roku
wydała na projekty ok. 1,5 mld zł.
Agencja szuka aut o bardzo wysokim standardzie. Muszą być jednakowe,
nieużywane, rocznik 2008. Z oferty wynika, że mają mieć m.in.
czujniki deszczu, autoalarm z funkcją monitorowania wnętrza oraz
czujnikiem przechyłu, podgrzewane lusterka i tempomat, który ustawia
stałą prędkość. Samochody mają być w pełni skomputeryzowane.
Kryteria podane w zamówieniu przetargowym spełniają np. opel vectra,
saab 9-5 i audi A6.
Każdy kosztuje grubo ponad 100 tys. zł.
Koszt leasingu podnosi jeszcze najwyższej opcji ubezpieczenie aut:
AC i Assistance nie tylko w kraju, ale i za granicą (według stawek
PZU Assistance zagraniczne zwiększa cenę o ok. 200 zł od auta).
PARP chce sobie zagwarantować również ubezpieczenie od wypadku:
nawet jeśli spowodowałby go kierujący autem pracownik agencji,
wysokość wypłaconego przez ubezpieczyciela odszkodowania nie
ulegałaby zmianie. – Naszym zdaniem powinno to być zmienione – mówi
Michał Witkowski, rzecznik PZU. –Specyfikacja zawiera zapisy
odmienne od spotykanych np. w AC PZU.
Agencja ubezpiecza się też od braku benzyny. Leasingujący będzie
musiał zadbać, aby w przypadku awarii dowieźć ją w dowolne miejsce w
Polsce. – Wymagania zawarte w opisie przedmiotu zamówienia są zgodne
z naszymi potrzebami i nie odbiegają od standardów rynkowych –
zapewnia Monika Karwat-Bury, rzeczniczka PARP.
Agencja ma obecnie 13 aut. – Pięć z nich zostanie sprzedanych, gdy
tylko wybierzemy firmę leasingową – zapewnia rzeczniczka. Są to
głównie seaty toledo oraz dwa fordy mondeo, dwa volkswageny jetta,
opel astra, peugeot partner, skoda fabia i superb.
Po co PARP nowe luksusowe auta? – Samochody służbowe są używane
przede wszystkim przez pracowników, wyjeżdżających w delegacje, na
których monitorują dofinansowywane przez nas projekty – tłumaczy
Monika Karwat-Bury.
Poza tym auta z dużymi bagażnikami, np. Ford Mondeo, są
wykorzystywane do transportu poczty oraz przewożenia materiałów
promocyjnych i publikacji na konferencje, w których PARP bierze
udział.
W zamówieniu przetargowym agencja zagwarantowała sobie, że po trzech
latach będzie mogła wykupić trzy samochody.
Ile PARP zamierza wydać na leasing? – Kwotę możemy podać tuż przed
otwarciem ofert – zastrzega Karwat-Bury. W dokumentach przetargowych
agencja określiła górną granicę wartości trzyletniego leasingu na
133 tys. euro, czyli ponad pół miliona złotych.
Eksperci oceniają, że miesięczny leasing jednego auta na warunkach
określonych w specyfikacji może wynieść nawet 5 tys. zł (bez kosztów
benzyny).

[Gość: 123456789101112131]

Jaki Premier, takie cuda!

[prodcor11]

Panie Wojciechu. Późno wyjasnie Panu trochę co sie stało. Niech sobie przypomni Pan Banpol i kto za tym stał ? WSI i niejaki KS. Pan KS kupił firmę telekomunikacyjną Starnet Telekom. Firma ta przez długi czas swiadczyła i nadal swiadczy usługi telekomunikacyjne (rozmowy telefoniczne i internet ) głównie Prokuraturom Warszawskim oraz US (Mycielskiego) . Niechże Pan pomysli - dlaczego do BBN, Prokuratur Warszawskich, US sprzedają usługi taniej niz kupują ? Ci ludzie od lat zbierają/mają materiały (haki) na ludzi tam pracujących. To nie sa amatorzy. Maja dostęp do prywatnych rozmów , prywatnych maili , kont bankowych - rózne ciekawe sprawy z przeszłości mozna wywlec jesli bedzie sie chciało. Rózne tez sprawy mozna zamiesc pod dywan (np. samobójstwo J Sutora) Wyłudzając setki mln pln z WAT przy pomocy Bronka Ciamajdy maja srodki na wszystko co zechca zrobic

[Gość: Obywatel Oszukany]

Cholera, nic nie mówili, że ten cud, to pod warunkami, które nie od
nich zależą. Generalnie, nie wiem jak to się dzieje, ale prywatnie
lepiej mi się żyje, jak w Polsce rządzą nawiedzeni (1997-2001 i 2005-
2007). Jak tylko zaczynają rządzić wyedukowani, liberalni
europejczycy, to zaraz zaczyna się kicha. Kurcze, PO przynosi
Polakom pecha! Za Napoleona nie mieli by szans zostać generałami. On
przed nominacją zawsze sprawdzał, czy klient ma szczęście?