Uciążliwi sąsiedzi

[Gość: Gość]

Witam.

Od kilku lat mam poważny problem z lokatorami mieszkającymi pod moim
mieszkaniem. Pewien Pan kupił je 5 lat temu i od tego czasu je
wynajmuje. Przez 4 lata mieszkali studenci, którzy codziennie
prowadzili nocne życie do rana, co tydzień organizowali imprezy z
udziałem 20-30 osób. Pisałam pisma do wspólnoty (oba mieszkania są
własnościowe), prosiłam właściciela i nic. Dopiero za trzecim razem
wybłagałam dzielnicowego, żeby wysłał pismo na uczelnie tych ludzi.
Rok temu się wyprowadzili. Na ich miejsce przyszli studenci Akademii
Muzycznej. Jest dokładnie tak samo, no może poza imprezami. Na
początku po kilka godzin grali w mieszkaniu, dwukrotnie wzywałam
policję i ucichło, ale nadal przychodzą w nocy, walą drzwiami,
przewracają przedmioty, śmieją się i krzyczą. Właściciel kazał mi to
zostawić, więc z nim nie mam już o czym rozmawiać. Najgorsze jest
to, że ja jedyna próbuję z tym walczyć. Moja mama, właścicielka
mieszkania, nie chce żadnych kłopotów, sąsiedzi mieszkający pod nimi
to emeryci, którzy również nie chcą się narażać.

Powiedzcie mi, jeśli pozew o immisje, to jaki jest koszt wstępnej
opłaty. Co jestem w stanie udowodnić na takiej sprawie (mam
wprawdzie pisma do wspólnoty, mam protokoły z jej spotkań, był nawet
wniosek o sprzedaż mieszkania w trybie art. 16 ustawy o własności
lokali, ale czy to nie za mało?). Błagam, pomóżcie mi, zdarza mi się
spać po 2 godziny dziennie…

[Gość: rozumiem]

Tylko współczuć, ale takie obecnie jest życie w blokach. Bloki w
miastach to slumsy i każdy kto może to z nich ucieka, żeby właśnie
mieć ciszę, spokój i bezstresowe życie. Ja mieszkając w bloku miałam
nad sobą sąsiada alkoholika, który co noc wracał pijany, tłukł i
wyzywał od najgorszych żonę. Darł się jak nakręcony od pierwszej w
nocy do piątej rano i tak co noc. Wzywanie policji niewiele dało.
Pijak uspokajał się na trochę i zaczynał ze zdwojoną siłą. Też nie
spaliśmy nocami, a moje dzieci chodziły nieprzytomne do szkoły,
zasypiały na lekcjach. Doszliśmy do wniosku, że walka z wiatrakami
nie ma sensu. Nasze zdrowie i życie jest ważniejsze. Sprzedaliśmy
mieszkanie i kupiliśmy dom do remontu z bardzo dużą działką jak
najdalej od miasta. Od dwóch lat wreszcie żyjemy normalnie, jak
przystało na ludzi.

[Gość: Gość]

Ech, tylko, że ja nie mam pieniędzy na kupno domu. Może ktoś walczył
w podobnej sprawie przed sądem?

[Gość: też rozumiem]

Przykre, ale takie mamy w Polsce prawo.
Normalny, porządny człowiek stoi na przegranej pozycji w zetknięciu z
awanturnikiem, szkodnikiem rodzinnym, czy innym chuliganem, bo zawsze znajdzie
się paragraf, który broni tych drugich, a sędziowie, niestety, skrzętnie z tego
korzystają.
U nas prawo nie uznaje racji moralnych.

[Gość: .]

NIc nie zrobisz bez plutonu świadków, protokołów policji z interwencji, wielu
lat ciągania po sądach. Jedyną radą jest zachowywanie się tak samo, albo jeszcze
gorzej...

[Gość: Gość]

Czyli rozumiem, że nic nie można zrobić...

[dokb]

W naszym kraju niestety nic .... policja, sądy... wszystko latami i za Twoje
pieniądze i nie wiadomo z jakim skutkiem. Ja się przeprowadziłam do domu z
ogrodem. Stare sprzedałam i od tej pory śpię jak suseł, a budzi mnie tylko i
wyłącznie śpiew ptaków :)

[Gość: Gość]

A może jednak ktoś przebrnął przez postępowanie w sprawie o immisje?
Bardzo proszę o pomoc.

[Gość: Wanda]

Bardzo współczuję,jestem w podobnej sytuacji i niestety jedyna rada:
zamiana mieszkania,tak jak Ty walczyłam z chamstwem/u góry/doszło do tego,że
boję się wychodzić z domu,sąsiedzi umilają nam życie na każdym
kroku,telefony w nocy,hałasy,stukanie młotkiem w podłogę,rzucanie,skakanie i
zero pomocy ze strony policji,spółdzielni
Czekam na zamianę mieszkania,sprawa jak powiedział prawnik nie do
wygrania,niestety.Szkoda zdrowia,naprawdę.U mnie trwa to już 5 lat.
Pozdrawiam.

[Gość: siedlisko]

Tylko jaką mamy gwarancję zamieniając mieszkanie na inne, czy
sprzedając i kupując w innym bloku/na innym osiedlu, że nie trafimy
po raz kolejny na sąsiada chama, nocnego imprezowicza, wrzeszczącego
pijaka, zawziętego hodowcę prusaków, albo innego robactwa, czy
złośliwą starą babcię, wypuszczającą swojego ukochanego,
jazgotliwego pikusia na sranko pod drzwi najbliższego sąsiada?
Tak można przeprowadzać się w nieskończoność. My nie chcieliśmy
ryzykować, dlatego wybraliśmy dom, daleko od miasta i z bardzo dużą
działką, aby tak na wszelki wypadek najbliższego sąsiada mieć jak
najdalej. Teraz to mamy życie jak w prawdziwym raju. Podobnie jak
już tu ktoś napisał budzi nas co rano piękny śpiew ptaków. Każdemu
walczącemu z chamstwem i hałaśliwymi sąsiadami takiego raju życzymy
z całego serca i pozdrawiamy.