Mgr Kwaśniewski: nie będę zeznawał przed komisją

[Gość: Kukiz]

A to s*****n.

[Gość: Jasiu Obrońca]

EEEE! Czemu się OLA czepiata!? Bo Magystra nie ma! Bo doktoratu tyż ni ma, jak
Lechu! Bo go do stoczni ruski kontramirał na kutrze nie przytachał, żeby przez
płot nie skakał i nogi nie zwichnął! Bo Walentynowicz w Toruniu w sundzie na
niego nie wyzywa! Bo pracę i mieszkania obiecał! A niech sobie gó..arze na
saksy jadą, zarobią i kupią! Co chceta od tego SUPER - FACETA! Toć OLEK, to
równy GOŚĆ! Jak se przed kamerami Disco - Polo zatańcował, to mi stara do
dzisiaj wypomina, że tańczyć nie umiem. I fajnie po drabinie umie chodzić! I
wte i wewte strune!
Pozdro!
Gupi Jasiu - wyborca

[Gość: swój]

To jest juz przesada, Kwachu jedzie do Moskwy mimo tego że sąd w Rosji w piątek oświadczył ze śmierć 22000 niewinnych Polaków nie było ludobójstwem. Pytam się co to było? Zwykłe zabójstwo panie prezydencie?

[Gość: duduś]

śmieszy mnie ten facet Modzelewski. Jest przewodnicząym jakiegoś komitetu
obrony bezrobotnych. Sam byłem świadkiem jak w 1991 roku jak był radnym
przylatywał na teren fabryki Levi's w Płocku i groził że zamknie fabryke i
wszystkich wyrzuci na bruk. O teraz ściemnia że jest bezrobotnycm
zapierdzalając na czarno aby nie płacić ZUS

Kim jest Aleksander Kwaśniewski?

[Gość: Witold M. Kańka]

Zeznania Marka Dochnala pokazują Kwaśniewskiego i jego otoczenie jako część
antypolskiej mafii
Kim jest Aleksander Kwaśniewski?
Jeszcze do niedawna można było sądzić, że przesłuchanie Aleksandra
Kwaśniewskiego odbędzie się w dość sennej atmosferze przytłoczonej oficjalnym
ceremoniałem. Choć bowiem Komisja ds. Orlenu dysponuje bardzo licznymi
przesłankami i dowodami wskazującymi na ścisły związek Kwaśniewskiego ze
sprawą, żaden świadek dotąd nie powiedział wprost: tak, to Kancelaria
Prezydenta stanowiła centrum decyzyjne i to tam wszystko się rozstrzygało.
Teraz wszystko się zmieniło: zeznania Marka Dochnala stanowią to brakujące
ogniwo. Dochnal bowiem mówi wprost: decydował pałac prezydencki.
Modrzejewski bis
Według Marka Dochnala, aresztowanego we wrześniu ubiegłego roku lobbysty, jego
zatrzymanie było kopią działania UOP wobec Modrzejewskiego w 2002 r.
Modrzejewski został zatrzymany, by Kulczyk i Miller mogli przejąć kontrolę
nad „Orlenem” i polskim sektorem naftowym, który chcieli sprzedać Rosji,
Dochnal został zatrzymany, by uniemożliwić dywersyfikację dostaw ropy naftowej
do Polski. Dochnal twierdzi też, że aresztowanie zablokowało podpisanie przezeń
umowy z szefem kazachskiej firmy naftowej, co pozwalałoby zaopatrywać Polskę w
ropę z Kazachstanu. Początkowo ropa miała płynąć naftociągami rosyjskimi, w
przyszłości zaś wybudowanym wspólnie naftociągiem Odessa-Brody-Gdańsk. Ta
magistrala naftowa jest od dawna nadzieją Polski na uniezależnienie się od
Rosji. Równocześnie jednak rządy postkomunistyczne robią wszystko, by nie
doszło do wybudowania tego naftociągu. A Rosjanie starają się nas do tego
zniechęcić. W tę grę włączono także polskie służby, które sugerują, że taki
naftociąg nie ma szans powstać. Działanie takie jest oczywiście na rękę Rosji i
rosyjskich przedsiębiorstw starających się przekonać nas, że nie mamy
alternatywy poza Łukoilem, Jukosem i innymi podmiotami z Rosji. Według Dochnala
za jego aresztowaniem stała kancelaria prezydenta, której ministrowie wspierali
aktywnie Kulczyka. Ten zaangażowany był w sprzedaż sektora naftowego Rosji, nie
chciał więc dopuścić jakiegokolwiek innego rozwiązania.
Kancelaria Prezydenta gra dla Moskwy
Dochnal wskazuje personalnie na Marka Siwca i Marka Ungiera jako zaangażowanych
w przeciwdziałanie jego planom. W sprawy wciągnięty miał być także sam
prezydent, który poprzez swoich wysłanników miał upewniać Rosjan, że Kulczyk
jest wiarygodnym partnerem posiadającym wsparcie głowy państwa. Z taką misją
miał zwrócić się do Dochnala Jarosław Grzesiak, przedstawiciel kancelarii Dewey
Ballantine na Polskę, występujący w tych rozmowach zarówno w imieniu Kulczyka,
Orlenu jak i Prezydenta. Do Dochnala zwracano się o pośrednictwo w rozmowach z
Łukoilem, a także z Ałganowem, którego Dochnal określa jako „komisarza
politycznego Putina” przy sektorze energetycznym. Układy rosyjskie Dochnal, jak
twierdzi, zna świetnie jeszcze z początku lat 90-ych, gdy to w Petersburgu
poznał Putina i głównych dziś oligarchów rosyjskich. W zeznaniach Dochnala
można by dopatrywać się wątków mitomańskich gdyby nie to, że istnieją
wiarygodne potwierdzenia jego relacji. Wiadomo więc skądinąd, że faktycznie
spotyka się z Ałganowem, tak jak wiadomo, że bywał blisko rodziny Kwaśniewskich
i Putina. Dlatego można przyjąć za dobrą monetę podstawowe stwierdzenie
Dochnala: teza o tworzeniu koncernu środkowoeuropejskiego z połączenia Orlenu z
MOL-em itp. była zasłoną dymną. Od początku wszyscy decydenci, a zwłaszcza
Kwaśniewski, świetnie wiedzieli, że sektor ma kupić Rosja a zwłaszcza Łukoil.
Chodziło jedynie o to, jaką pozycję w tym rosyjskim już przedsięwzięciu uzyska
Kulczyk i jego ludzie. I tego dotyczyła ta misterna układanka, czasem robiąca
wrażenie chaosu.
Kwaśniewski to czynnik stały rosyjskiej gry
Taki wniosek wprawdzie już przed dwoma miesiącami sformułował w wywiadzie
dla „Rzeczypospolitej” Antoni Macierewicz, ale inni członkowie Komisji raczej
oszczędzali Prezydenta. Nie było zresztą wówczas jeszcze dowodów wprost, a
jedynie przesłanki. Najdalej szedł w swych wnioskach Giertych, ale i on, co
najwyżej, wskazywał na pośrednie przesłanki dotyczące Kwaśniewskiego. Jego
raport o prezydencie mówił oszczędnie, i w kręgach analityków nawet
zastanawiano się, czy lider LPR nie dokonał zwrotu w stronę pałacu
prezydenckiego. Macierewicz wskazywał w rozmowie z Małgorzatą Subotić na
następujące elementy: po pierwsze, z punktu widzenia Rosjan prezydent jest
najważniejszą osobą w państwie. W wypadku Aleksandra Kwaśniewskiego jest to o
tyle uzasadnione, że pełni swój urząd od 9 lat i stanowi element trwały
polityki polskiej, a w przeszłości w negocjacjach dotyczących handlu energią
udowodnił, że można na nim polegać. Takim przykładem było jego działanie w
sprawie kontraktu gazowego, gdy to w 1998 r. polityka rządu Buzka groziła
usamodzielnieniem się Polski, a do tego wciągnięciem do tej gry Ukrainy. Wtedy
jeden list Rema Wiachiriewa do Kwaśniewskiego zdyscyplinował Polaków.
Plan Cioska
Po drugie, sprawami tymi przy Kwaśniewskim zajmował się Stanisław Ciosek,
dobrze znany Rosjanom jeszcze z czasów Jaruzelskiego, blisko związany z
komunistycznymi służbami specjalnymi, a do tego podejrzewany o związki ze
STASI. Andrzej Czyżewski, przebywający w Niemczech przedsiębiorca naftowy,
oskarża Cioska o rolę kierowniczą w ochronie mafii paliwowej. Komisja dysponuje
sugestywnymi przesłankami, że coś jest na rzeczy: oto w styczniu 2002 r. przed
wizytą Putina w Polsce Ciosek przyjmuje niejakiego Wielińskiego ze Szczecina,
byłego funkcjonariusza SB, właściciela spółki ochroniarskiej. Wieliński
organizuje spotkanie mafii z Putinem podczas jego pobytu w Poznaniu. Czy w tym
celu spotkał się z Cioskiem? Ciosek spotyka się także z szefami rosyjskich
koncernów naftowych. Z każdego spotkania pisze sprawozdania dla prezydenta
Kwaśniewskiego. A więc zapewne i z tego z początku 2002 r., gdy to
przedstawiciel Łukoila przekonuje go, że Polska „musi się posunąć” na rynku
naftowym. Rosjanie są bowiem przekonani, że Polacy, sprowadzając z Rosji
surowiec i przetwarzając go na „galanterię” naftową, za dużo na tym zarabiają.
Więc każą się „posunąć”. Mówią wprost: wszystko, czego nie kupił od was Zachód,
weźmiemy my. Pan każe, sługa musi. Ciosek formuje plan rozwiązania tej kwestii.
Ma to polegać na tym, że Polska pozbędzie się na rzecz Rosji sektora
petrochemicznego, a w zamian za to otwarte zostaną dla naszego eksportu rynki
wschodnie. Koncepcja ciekawa, tyle, że zakłada, że ten eksport dotyczyć będzie
towarów wytwarzanych przez filie zachodnich przedsiębiorstw. Plan Cioska od
chwili jego sformułowania stanowił trwały element negocjacji ze strony
polskiej.

Co wiedziano w kancelarii?

Ale podczas tej wizyty Ciosek usłyszał coś jeszcze, co za kilka tygodni okaże
się mieć siłę bomby politycznej. Rosjanie mówią bowiem Cioskowi, że nie życzą
sobie, by spółka J&S nadal pełniła rolę najważniejszego pośrednika w handlu
ropą między Polską a Rosją. Możemy ropę dostarczać bezpośrednio, mówią mu
Rosjanie. Nikt z rozmówców nie dodaje, że pragną dostarczać ropę bezpośrednio
do polskich rafinerii, gdyż najpierw chcą je wykupić. Czy i co Ciosek
odpowiedział Rosjanom, nie bardzo wiadomo. Jedno jest pewne: wiedział, że
rozmawia z ludźmi rosyjskich służb specjalnych, bo do tego przyznał się
publicznie w rozmowie z dziennikarzem telewizji TVN 24. Czy oznacza to np., że
podczas rozmów był obecny Ałganow? I jeszcze jedno pytanie: Czy Ciosek wie o
tym, że w UOP od kilku miesięcy przygotowywano już plan wyeliminowania J&S?
Ciosek mógł nie wiedzieć, ale Kwaśniewski musiał wiedzieć, bo był o tym
systematycznie informowany i konsultowany; także o tym, że prezydent Putin już
w czasie kampanii wyborczej przyrzekł, iż J&S zostanie wye

Teczka Kwaśniewskiego

[Gość: Piotr Bączek]

Teczka Kwaśniewskiego:

Zarejestrowany pod numerem 72204

Wkrótce sejmowa komisja śledcza otrzyma materiały z Instytutu Pamięci Narodowej
dotyczące kilkunastu osób, m.in. także Aleksandra Kwaśniewskiego. W czasie
ostatniej kampanii prezydenckiej ujawnione zostały niektóre materiały służb
specjalnych PRL dotyczące jego osoby.


W sierpniu 2000 r. UOP przesłał do sądu lustracyjnego dokumenty mające
świadczyć o współpracy Aleksandra Kwaśniewskiego z SB. Dokumenty przekazane
przez UOP - które nie były wcześniej znane ani rzecznikowi interesu
publicznego, ani ministrowi-koordynatorowi służb specjalnych, dotyczyły
agenta “Alka”. Według tych materiałów miał nim być właśnie Kwaśniewski. Na ich
podstawie sąd zdecydował wszcząć proces lustracyjny. Dokumenty te wskazywały
m.in., że:

23 czerwca 1982 r. Kwaśniewski został zarejestrowany przez Wydział XIV
Departamentu B pod nr 72204 w kategorii zabezpieczenie.

29 czerwca 1983 r. zmieniono kategorię rejestracji na TW pseudonim “Alek”.

3 grudnia 1983 r. przeniesiono rejestrację na stan Wydziału VII Departamentu
III MSW.

7 września 1989 r. dokonano wyrejestrowania.

Podstawa rejestracji, to zapis w pozycji nr 72204 dziennika rejestracyjnego
sieci agenturalnej MSW, załącznik nr 2. Nazwa tego druku jest jednak myląca,
ponieważ w rzeczywistości odnotowywano w nim wszystkie rejestracje, zarówno
agentury, jak i figurantów, tj. osób rozpracowywanych, oraz spraw operacyjnych,
a także same sprawy – tłumaczył w Sejmie już po zakończeniu procesu
lustracyjnego minister Janusz Pałubicki..

Kwaśniewski zaprzeczył tym informacjom. Pomocne dla niego okazal się fakt, że
uznano, iż agent “Alek” pracował w “Życiu Warszawy”. I na tej podstawie
prezydent oparł swoją obronę, twierdził bowiem, że nie pracował w tej gazecie.
Po kilkunastu dniach procesu sąd lustracyjny orzekł, że Kwaśniewski nie skłamał
w swoim oświadczeniu.

Dokumenty „Alka” dotyczą Kwaśniewskiego

Jednocześnie sąd stwierdził, iż “zabezpieczenie operacyjne” w materiałach
służby bezpieczeństwa i późniejsza zmiana jego kwalifikacji na “tajnego
współpracownika” o pseudonimie Alek dotyczą Aleksandra Kwaśniewskiego. Jak
stwierdził w uzasadnieniu orzeczenia sędzia Grzegorz Karziewicz, materiały
przekazane przez UOP były autentyczne: Nie ma podstaw do kwestionowania
rzetelności przekazanych materiałów. Udostępnione na żądanie sądu oryginały
dziennika rejestracyjnego i dzienników koordynacyjnych zawierają wpisy
autentyczne (…). Z dokumentów tych (…) wynika, że w 1982 roku dokonano
zabezpieczenia wskazanej osoby pod pozycją 72204, a w 1983 roku zmieniono
kwalifikację, przyjmując, iż jest to tajny współpracownik o pseudonimie “Alek".
(…) Zarówno to zabezpieczenie, jak i zmiana kwalifikacji na tajnego
współpracownika dotyczy osoby pana Aleksandra Kwaśniewskiego.

Przewodniczący składu sędziowskiego stwierdził także, że nie było możliwości
sprawdzenia, czy zakwalifikowanie Kwaśniewskiego jako TW było zgodne ze stanem
rzeczywistym, ponieważ sąd nie otrzymał ani kart rejestracyjnych, ani teczki
personalnej tajnego współpracownika. Sędziowie nie uzyskali także informacji,
czy złożył on ustną bądź pisemną deklarację współpracy.

Już po zakończeniu procesu lustracyjnego Kwaśniewskiego koordynator służb
specjalny minister Pałubicki tłumaczył w Sejmie: Czy numer 72204 to jest numer
ustalony przez sąd? Proszę państwa, tak. Problem dla sądu polegał na czymś
innym. Nawet istniejące w dokumentach zobowiązanie osoby do współpracy - na
przykład: ja, taki i taki, zobowiązuję się do współpracy ze Służbą
Bezpieczeństwa, będę występował pod pseudonimem takim i takim, zobowiązuję się
wszystko zachować w tajemnicy - załącza się do akt, ale z punktu widzenia sądu
ten dokument i zarejestrowanie nie ma decydującego znaczenia. (…) Fakt
zarejestrowania jest bezsporny i stwierdził to sąd, nie tylko urząd. Sąd w
uzasadnieniu wyroku stwierdził, że pod tym numerem ta osoba jest
zarejestrowana, że “Alek” i że w tych latach.

Meldunek z Seulu


Później ujawniono także, że UOP znalazł materiały operacyjne z okresu olimpiady
w Seulu, kiedy Kwaśniewski był ministrem sportu. Pałubicki ujawnił, że była to
notatka służbowa z 3 września 1988 r., w której znalazły się następująca
informacja: Melduję, że w 229-osobowym składzie ekipy narodowej udającej się na
igrzyska olimpijskie w Seulu uplasowano 29 osobowych źródeł informacji różnej
kategorii,

W meldunku wymienione zostały różne kategorie tych źrodeł, podano także na
kontakcie, jakiego wydziału znajdowały się te źródła.

Pałubicki podał, że w ścisłym kierownictwie ekipy olimpijskiej znajdowały się
takie źródła: 3 TW, 1 konsultant, 1 KS, czyli kontakt specjalny: Archiwiści
Urzędu Ochrony Państwa wzięli powszechnie dostępną książkę, w której
przeczytali: Kierownictwo polskiej ekipy składa się z następujących osób:
prezesa PKOZ ministra Aleksandra Kwaśniewskiego, szefa misji olimpijskiej dr.
Stefana Paszczyka, zastępcy szefa misji, szefa zespołu sportowego Janusza
Tracewskiego, attache olimpijskiego dr. Zygmunta Szulca, sekretarza generalnego
PKOl Janusza Pawluka, szefa zespołu organizacyjnego Zbigniewa Sikory, szefa
zespołu medycznego Zbigniewa Rusina. Proszę państwa, 7 osób w kierownictwie,
oficjalnie, w oficjalnym wydruku. I notatka służbowa, że wymienione źródła
uplasowane są w ścisłym kierownictwie ekipy.

Ówczesny szef służb specjalnych powiedział również, że nie należy traktować
orzeczenia sądu jako ostatecznego dowodu: Natomiast proszę też nie traktować
tego tak, że ustalenie sądu, że ktoś nie skłamał w oświadczeniu lustracyjnym,
jest dowodem na to, że ten ktoś agentem nie był. Nie. To może oznaczać, że sąd
miał za mało dowodów albo, że dowody z punktu widzenia sądu były niekompletne,
bo je zainteresowani funkcjonariusze Służby Bezpieczeństwa niszczyli. I na
przykład w tej sprawie sąd stwierdził, że ten numer i ta rejestracja dotyczyła
Aleksandra Kwaśniewskiego, ale nie orzekł, że skłamał on w oświadczeniu
lustracyjnym.

W okolicach „Olina”




Kilka lat wcześniej nazwisko Kwaśniewskiego pojawiło się przy okazji “afery
Olina” i oskarżenia premiera Józefa Oleksego o współpracę z KGB. W styczniu
1996 r. tygodnik "Wprost" stwierdził, ze poza "Olinem" w elitach naszej władzy
działa jeszcze czterech innych rosyjskich agentów, w tym m. in. o
pseudonimach “Kat” i “Minim”. Problemem jest również sprawa, kto się kryje za
tymi dwoma ujawnionymi pseudonimami. Jeden z autorów tekstu we “Wprost”,
Stanisław Janecki, mówił: Wiemy, kim są “Kat” i “Minim”. Wiemy także, kim są
dwie inne osoby zakwalifikowane w Moskwie jako wartościowe źródła informacji.
Zastanawiamy się, co z tą wiedząa zrobić. Nasza decyzja będzie zależała od
tego, jak będzie się rozwijać sytuacja w Polsce.

Kilka miesięcy później Paweł Moczydłowski, były szef więziennictwa, podczas
konferencji wspomniał nazwisko prezydenta w związku z rosyjskim agentem o
pseudonimie "Kat", a nazwisko ówczesnego szefa URM Leszka Millera w powiązaniu
z agentem o pseudonimie "Minim". Moczydłowski powiedział: Pozostaje zadać
pytanie ministrowi spraw wewnętrznych Zbigniewowi Siemiątkowskiemu, czy być
może nie jest tak, że snuje się podejrzenia, iż za pseudonimami Kat stoi
nazwisko Aleksandra Kwaśniewskiego, a Minim nazwisko Leszka Millera. Zdaniem
Kwaśniewskiego było to oszczerstwo, nawet, jeśli jest "ze znakiem zapytania".
Moczydłowski nie odwołał tych sugestii, a Prokuratura Wojewódzka w Warszawie
odmówiła wszczęcia śledztwa przeciwko Moczydłowskiemu.




PIOTR BĄCZEK

[Gość: członek komisji]

Kwas nie możesz z POLSKI robić kabaretu,stawaj przed komisją

[Gość: rec]

Ty Bączek , członek komisji , vel Witold M. Kańka daj sobie na spocznij.
Tyle to wszystko o czym piszesz ludzi interesuje ..co zeszłoroczny śnieg.
Żebyś nawet z Kwaśnieskiego zrobił diabła Borutę.Ciekawy jestem czy ty jesteś
taki kryształowy bo podejrzewam, że przyganiał kocioł... .Coś tak na mój nos
wygląda.Kwachu niedługo emeryt i tyle. Coś słabo rachujesz.

[Gość: członek komisji]

ty rec, jeżeli nie interesuje cię kim jest człowiek rządzący Polską, i jest ci
obojętne czy jest padalec czy nie to wyjedź z Polski.

[Gość: Jurek]

a wiadomo tylko jedno każdy komuch jest kłamcą.Mam 59 lat przez całe swoje
życie nie mogłem tego ścierpić PZPR przewodnią siłą narodu!,a Ci co nami rządzą
teraz, niestety z nich się wywodzą!!!Ludzie obudźcie się i żądajcie prawdy o
nich.Bardzo mnie boli jak niektórzy wołają KOMUNO WRÓĆ!chyba już za dużo nas
okradli i nadal okradają.

[Gość: serek]

Do rec: Doprawdy - gdy ktoś tak mówi to ma cholernie lejkowaty mózg włącznie z
płaskogłowiem!!

[Gość: Jurek]

widać że zamiast mózgu masz skwaśniały ser

Kwaśniewski dostawał materiały SB

[Gość: dziennikarz]

Czego szukał w mojej teczce? Życie Warszawy 14.03.2005

Romaszewski: Kwaśniewski dostawał materiały SB o mnie

Liderzy PZPR, w tym Aleksander Kwaśniewski, Józef Oleksy i Leszek Miller, na
początku 1989 r. mieli dostęp do dokumentów SB z mojej teczki - twierdzi
senator Zbigniew Romaszewski. Według senatora (w latach 80. działacza
Solidarności - red.), informacje były przekazywane, by partyjni działacze mogli
przygotować się do obrad Okrągłego Stołu.


- Dokumenty o działalności mojej i żony otrzymywali m.in. Kwaśniewski (wówczas
członek rządu Rakowskiego) oraz inni partyjni działacze, m.in. Oleksy, Miller i
Sławomir Wiatr - mówi Romaszewski.

Zapytany kilka dni temu o sprawę w programie Moniki Olejnik prezydent -
zaprzeczył. Podobnie jak Oleksy, który twierdzi, że z żadnymi informacjami na
temat Romaszewskiego się nie zetknął. Z dokumentów z teczki senatora wyraźnie
wynika, że to informacje o nim. Są też adnotacje, do kogo były kierowane.

Data: 2005-03-14

[Gość: lenin-idol kwacha]

Ale czemu tu sie dziwić takiej postawie, skoro wybitni działacze SLD nie tak
dawno jeszcze zarabiali pisząc wiersze ku czci Lenina i Stalina.

Zresztą przykład z ostatnich dni: w "Echu Dnia" 10 marca b.r. Poseł SLD Tadeusz
Iwiński po dyspucie o socjaliźmie, stwierdził, że w Polsce po 1945 nie było
komunizmu oraz, ze nasz kraj nie był okupowany przez ZSRR. Wobec takich
argumentów nie mam więcej nic do powiedzenia.

Sondaż kwacha i jego decyzji

[Gość: sondaż]

sondaż Pentora:

Czy prezydent powinien się stawić przed sejmową komisją śledczą ds. Orlenu?

TAK - 70,9%
NIE - 22,1%
NIE WIEM - 7%

Czy Aleksander Kwaśniewski odmawiając złożenia zeznań przed komisją,
skompromitował urząd prezydenta RP?

TAK - 49,9%
NIE - 38,5%
NIE WIEM - 11,6%

Czy po odmowie złożenia zeznań przed komisją darzysz prezydenta zaufaniem?

TAK - 37,2%
NIE - 50,8%
NIE WIEM - 12%

[Gość: Dochnal]

"Dochnal nie był znajomym prezydenta"
PAP 23:25

Marek Dochnal nie należał do znajomych prezydenta Aleksandra Kwaśniewskiego -
głosi komunikat Biura Informacji i Komunikacji Społecznej Kancelarii Prezydenta
RP. "Wprost" opublikowało zdjęcia, na któych prezydent występuje na oficjalnych
spotkaniach razem z Dochnalem, lobbystą obecnie oskarżonym o korumpowanie posła
Andrzeja Pęczaka.

Komunikat - zaznaczyło prezydenckie biuro - powstał w związku z pytaniami
dziennikarzy dotyczącymi "sugerowanej przez niektóre media rzekomej znajomości"
prezydenta Kwaśniewskiego z Markiem Dochnalem. Jak podkreślono w komunikacie, w
trakcie obu kadencji prezydent Kwaśniewski odbył około 500 wizyt zagranicznych.
Towarzyszyło mu w nich blisko 2 tysiące polskich przedsiębiorców. Zdaniem biura
prezydenta Marek Dochnal uczestniczył przed ośmiu laty w wizycie oficjalnej w
Irlandii. To wtedy wykonano opublikowane przez "Wprost" zdjęcie. Według danych
Kancelarii była to jedyna oficjalna wizyta prezydencka, w której brał udział
Dochnal. Drugi raz był jeszcze obecny wśród kilkudziesięciu polskich
biznesmenów na spotkaniu "Poland for Europe" w Brukseli w marcu 1997 r.

W Irlandii Dochnal znajdował się w kilkunastoosobowej grupie polskich
biznesmenów, którzy - jak pisze Kancelaria - wraz z przybyłymi z Polski gośćmi
zostali - zgodnie z regułami dyplomatycznymi - przedstawieni Pani Prezydent
Irlandii, Mary Robinson przez szefa protokołu dyplomatycznego. Na opublikowanym
zdjęciu niewidoczny na nim szef protokołu dokonuje tej prezentacji.

W następnych latach - podkreśliło prezydenckie biuro - mimo zgłaszanych chęci
udziału w spotkaniach z prezydentem Aleksandrem Kwaśniewskim, Dochnal w żadnym
nie uczestniczył.

"Z powyższych faktów wynika, że Pan Marek Dochnal nie należał do znajomych
Prezydenta Aleksandra Kwaśniewskiego" - napisano w komunikacie. (ck)

Życiorys Aleksandra K-cudowne dziecko PZPR

[Gość: zazdrosny Hetkoś]

Aleksander Kwaśniewski urodził się w 1954 r. Studiował na Wydziale Ekonomiki
Transportu Uniwersytetu Gdańskiego, gdzie dostał jak - twierdził tytuł
magistra. W latach 1977-1990 należał do PZPR. W okresie stanu wojennego był
członkiem władz SZSP oraz redaktorem naczelnym "ITD". W 1984 r. został
naczelnym "Sztandaru Młodych". Od 1985 r. zasiadał w trzech kolejnych rządach,
pełniąc funkcję ministra ds. młodzieży, a później przewodniczącego Komitetu
Młodzieży i Kultury Fizycznej. W latach 1988-1991 kierował Polskim Komitetem
Olimpijskim. Od roku 1990 do 1995 stał na czele SdRP. Od 1995 r. jest
prezydentem RP.

Kwaśniewski - wnuk Gomułki

[Gość: wnuczek]

Kwaśniewski - wnuk Gomułki "Wprost"
Nieprzypadkowo olkizm przypomina PRL, gdy "rząd rządził, a partia kierowała". W
III RP rządy rządziły, a kierował Aleksander Kwaśniewski, tyle że już nie tak
kostyczny i oderwany od społeczeństwa jak Gomułka czy Jaruzelski, lecz pozujący
na jednego z nas (podobną pozę przybierał czasem Edward Gierek). I nic
dziwnego, że olkizm tak przypomina poprzedni system. Bo Kwaśniewski jest
dzieckiem PRL i - podobnie jak Gomułka, Gierek czy Jaruzelski - uważa, że
rządzący mogą robić praktycznie wszystko. Nieprzypadkowo Kwaśniewskiego
nazywano pierwszym - jak wcześniej pierwszych sekretarzy KC PZPR. Ma on jednak
nad nimi niezaprzeczalną przewagę - demokratyczny mandat.
Pycha i poczucie bezkarności władcy (nawet jeśli upozowanego na swojaka) jest
podłożem politycznego kapitalizmu, którego Kwaśniewski był ojcem. I to nie jako
prezydent, ale jeszcze w PRL-owskim rządzie Mieczysława F. Rakowskiego, gdy był
dwudziestokilkuletnim ministrem sportu. A także wtedy, gdy był szefem Polskiego
Komitetu Olimpijskiego (pisaliśmy o tym tydzień temu w artykule "Aleksander
K.").
Olkizm ma tę samą wadę co gomułkizm czy gierkizm, dlatego obecny prezydent
kończy tak, jak kończyli Gomułka i Gierek. Do ostatniej chwili przekonani o
swoich wpływach. I jest równie jak oni pańsko arogancki, co zademonstrował
zarówno na niedawnej konferencji prasowej, gdy beształ dziennikarzy, jak i w
rozmowach z Moniką Olejnik oraz "Gazetą Wyborczą". Kwaśniewski nie przyjmuje do
wiadomości, że już nie ma legitymacji do rządzenia. Nie tylko dlatego, że jest
uwikłany w sprawy, które wyjaśniały i wyjaśniają trzy sejmowe komisje śledcze,
ale także z tego powodu, że po raz pierwszy w historii jego prezydentury liczba
Polaków, którzy deklarują zaufanie do niego (37,2 proc.), jest mniejsza od
liczby tych, którzy mu nie ufają (50,8 proc.).
Po odmowie stawienia się przed sejmową komisją śledczą ds. Orlenu Kwaśniewski
coraz bardziej żyje w świecie fikcji. Ma to tę konsekwencję, że prezydent już
nie tylko kłamie (co udowodniliśmy w poprzednim numerze, publikując fotografie,
na których występuje razem z aresztowanym lobbystą Markiem Dochnalem), ale
coraz bardziej wierzy we własne kłamstwa. Powtarza je przecież w kolejnych
wypowiedziach. W programie Moniki Olejnik "Prosto w oczy" stwierdził: "Ja pana
Dochnala nie znam, nie kojarzę".

Jan Piński
Wojciech Sumliński
Współpraca: Tomasz Butkiewicz

[Gość: oleksy]

Spoko, spoko. Niedługo Olek pojedzie do Moskwy i odbierze nowe instrukcje

Stare stalinowskie sposoby denerwowania wrogów i wyprowadzania z równowagi
skrytym knuciem na szkodę.

[Gość: wujek]

15.03.2005.
"Krzesło prezydenta w Sali Kolumnowej znów puste. Zgodnie z przewidywaniami
Aleksander Kwaśniewski nie stawił się przed komisją ds. PKN Orlen".

[Gość: R. Ziemkiewicz]

Prezydent, skoro zarzucono mu "kuczmizm", czyli patronowanie dojącej państwo
mafii, miał dwa wyjścia.

Mógł stanąć przed komisją śledczą, oskarżyć ją o nieczyste intencje, pokazać
się telewidzom jako biedna ofiara politycznej nagonki, licząc, że dostanie
potężne pijarowskie wsparcie ze strony wpływowych mediów - tak zachował się
swego czasu Clinton. Mógł też powołać się na ekspertów, twierdzących, iż
prezydent nie może odpowiadać przed organem Sejmu, i oskarżenia, a nawet
ewentualne dowody, zignorować - tak od lat robią Chirac czy Berlusconi.

Kwaśniewski znalazł wyjście dwa i pół, bez wątpienia najgorsze z możliwych.
Najpierw obiecał, że przyjdzie, a potem z niejasnych przyczyn zmienił zdanie,
kręcąc, że to skutek nagonki, zdjęć we "Wprost", zeznań Wieczerzaka i Dochnala,
choć wszystko to miało miejsce wcześniej, a on decyzję zmienił w poniedziałek
pomiędzy 16.00 a 18.30.

Teraz wszyscy spekulują co do przyczyn, więc pospekuluję i ja.

Najwyraźniej otoczenie Kwaśniewskiego uświadomiło sobie, że jest on
niereformowalny, i komisja po prostu zrobi z niego galaretę. Myślę, że
faktycznie "kroplą przepełniającą czarę" były fotki we "Wprost". Nie dlatego
jednak, żeby tak ubodły, po prostu ludziom Kwaśniewskiego opadły ręce: on nic
się nie uczy! W nieskończoność popełnia ten sam błąd: w nerwach od razu idzie
głupio w zaparte.

Z Dochnalem było przecież tak samo jak z Ałganowem, a wcześniej z nie napisanym
magisterium. Gdyby prezydent miał odrobinę rozsądku, oznajmiłby: pracy nie
napisałem, ale studia mam zaliczone - i co? Ałganowa? Pewnie, że spotykałem,
jakże inaczej, skoro byłem wtedy ministrem? Dochnal? Koło mnie się kręcą
dziesiątki takich Dochnali, parę razy z nim rozmawiałem, i co z tego?

Ale w Kwaśniewskim stres budzi od razu leszczyka, który w ciemno krzyczy: nie
wiem, nie znam, nigdy nie widziałem, zaprzeczam wszystkiemu! A potem
nieuchronnie zostaje na prymitywnym kłamstwie przyłapany.

To kwestia charakteru, a raczej jego braku - taki to po prostu człowiek. Jak to
trafnie ujął Kulczyk - taki "prezio".

Rafał A. Ziemkiewicz interia .pl

[Gość: PZPR]

> Ale w Kwaśniewskim stres budzi od razu leszczyka, który w ciemno krzyczy: nie
> wiem, nie znam, nigdy nie widziałem, zaprzeczam wszystkiemu! A potem
> nieuchronnie zostaje na prymitywnym kłamstwie przyłapany.

Tak zachowuje się niereformowalny komuch.
Kwaśniewski jest jednym z wielu komuchów co sprawują władzę w naszym kraju.
Dla komucha najważniejsze jest nażreć się,nachlać się i zżygać się.
To jest jego życie, wszystko inne nie liczy się

[Gość: Zasada]

Kwasi i tyle :)

[Gość: hanys]

Po co nam taki prezydent,który to lekceważy sejm a przez to i :

Obywateli RP,bo przedstawiciele narodu to posłowie na sejm RP.

[Gość: były czerwony]

Prezydent boi się prawdy???

Pewnie tak bo piszczy jak "piskorz". Komisja śledcza ma swoje uprawnienia.
Jeżeli ta czerwona pijacka gemba ma trochę honoru niech odpiowie na pytania i
rozwieje wątpliwości. Panie prezydencie gdzie pański honor? Jaki mgr taki
prezydent!!!

[Gość: gupik]

Dlaczego nie lubicie Prezydenta ? Przeciez on tak ładnie opalony i mówi po angie
lssku...troche...? Nie rozumiem ? i ma tytuł mgr

[Gość: szymanek]

Eksperci sejmowej komisji śledczej ds. PKN Orlen uznali, że pismo przysłane
przez szefową Kancelarii Prezydenta Jolanta Szymanek - Deresz, nie jest
formalnym usprawiedliwieniem nieobecności prezydenta.

[Gość: PZPR]

W miejscowości Wierzchownia koło Brodnicy (Kujawsko-Pomorskie) był taki ośrodek
zbudowany na wzór innych ośrodków, którymi mafia paliwowa się posługiwała.


Takim słynnym, wzorcowym ośrodkiem, w którym odbywały się sekretne spotkania
mafiosów paliwowych była „Lepiarzówka” (od nazwiska Bogusława Lepiarza), koło
Wisły, w Beskidach. [gościem Lepiarza, jeszcze przed jego aresztowaniem w
grudniu 2003, był m.in. Aleksander Kwaśniewski].
W spotkaniach tych uczestniczyli Jerzy Hop, Mieczysław Kluk, całe szefostwo
prokuratury katowickiej czy ślaskiej.
A jak chcieli być jeszcze bardziej dowartościowani, to spotykali się w willi
ALMIRA, zbudowanej trochę na styl rzymski. To też własność Bogusława Lepiarza.

Te dwa obiekty były wzorem dla wielu innych, pomniejszych, że tak się wyrażę,
złodziei i m.in. partner pani Gaszewskiej, niejaki Krzysztof Choma (donosiciel
STASI i bezpieki polskiej) właśnie w Wierzchowni rozpoczął budowę takiego
ośrodka. Choma to kolega Grochulskiego i niejakiego Jakobsche, windykatora z
Legnicy. Koledzy po fachu, jeszcze z WSI.
I w tym ośrodku Wierzchownia, na Pomorzu, odbywały się spotkania chronione
przez osoby zachowujące się jak funkcjonariusze BOR czy wręcz GROM. Terenowe
samochody, ten sam militarny strój, zachowujący się pewnie i arogancko..
Wjeżdżali do wioski, na podwórza i kazali zamykać okna i nie wychodzić
mieszkańcom z domu przez najbliższe dwie godziny, „bo będzie przejeżdżał ktoś
ważny”. Stosowali takie systemy zastraszania, jakich ich uczono. Wystarczył
jeden taki spektakl i ludność była zastraszona. Lokalna policja z komisariatu w
Górznie wiedziała, że w tym czasie nie ma się zapuszczać do Wierzchowa. Teren
ten był jakby wyjęty spod normalnej jurysdykcji. W ten sposób dokonywano takiej
manifestacji siły: „to jesteśmy my, którzy w tym kraju rozdają karty i jeżeli
coś wam się nie podoba, to możecie na początek, pójść z dymem”.

Teraz wiadomo dlaczego nie chce Prezio zeznawać.

[Gość: Nawrócony Jaśu]

To tera wim, co się z moimi kurami stało! Lepek, Hopek, Kluka, Chomek, Grochula
i Jakobsza bibę se zrobili, Prezia zaprosili, a me kury na zagrychę zmarnowali!
Księżycówe łykał będę, a kwacha nie ruszę!
Smutny Jaś

[Gość: jaja]

ZBUK mówi, że rodziców pomści!

[Gość: genia]

To sie nadaje do "Szpilek"

Ten geniusz intelektualny, to chyba po TATUSIU !!!!

[Gość: ania]

Prezydent ma trudności m.in. ze zrozumieniem fundamentalnych reguł demokracji.

[Gość: sąd]

Tygodnik "Wprost" złożył w Sądzie Okręgowym w Warszawie dwa pozwy o ochronę
dóbr osobistych przeciwko Aleksandrowi Kwaśniewskiemu. Jeden to pozew wydawcy,
drugi to zbiorowy pozew 21 pracowników i współpracowników tygodnika -
poinformował reprezentujący "Wprost" mecenas Maciej Łuczak.

7 marca w "Prosto w oczy" prezydent powiedział, że decyzję o niestawieniu się
przed sejmową komisją śledczą ds. PKN Orlen podjął tego dnia rano, po
przeczytaniu artykułu w tygodniku "Wprost". Kwaśniewski nazwał
tygodnik "mutacją" Urzędu Bezpieczeństwa i "ubecką gazetą". (ck)

[Gość: trep]

Może nie nazwał, może się przedstawił?

[Gość: am.]

Bardzo dobrze zrobił, że nie zeznawał przed tą bandą oszołomów. Czy u nas nie
ma już sądów? Co się nie stanie to od razu KOMISJA. A chodzi o to żeby taki
Gertych i inni jemu podobni mogli się wylansować. Nie można się poniżać do
stopnia chołoty i rozmawiać z nimi jak równymi sobie. Nie byłem ale jestem za
Kwachem.

[Gość: Jan]

Vox populi, vox lex! Możesz głosować na SLD. Twoje prawo, lecz czy nie uważasz,
że nie można popierać ludzi, którzy przedkładają własny interes nad dobro
publiczne. Dlaczego w BiP nie można znaleźć oświadczeń majątkowych pracowników
administracji państwowej, a samorządowej tak? Może źle szukam, to mnie popraw.
A może wiesz dlaczego 500 pracowników UOP poszło na zieloną trawkę pod pozorem
zmiany nazwy na ABW. A może orientujesz się, co stało się z 48 milionami z
PHARE (Raport NIK z 1999 roku w sprawie defraudacji funduszy pomocowych na
zabytki). Tak rządziło wówczas AWS. Ale dlaczego SLD tego nie zbadało? Mieli by
przecież prawicę w garści! A może mają? Komu teraz zaufać? Możesz mi wierzyć,
lub też nie, ale na sądy nie ma co liczyć.
Pozdrowienia

[Gość: bierut]

Kwaśniewski wprowadził nam stan kwasizmu niczym nie różniący się od czasów
Bieruta.

[Gość: widz i słuchacz]

Prezydent w telewizyjnej rozmowie z Moniką Olejnik dał pokaz tego, jak nie
powinien zachowywać się ktoś pełniący ważną funkcję publiczną, kiepsko
przysłużył się sprawie godności urzędu. Sformułowania typu “a ja się nie
zgadzam!”, pytanie “i co z tego?” czy podnoszenie głosu na dziennikarkę - to
wszystko, niestety, przypomniało nam przeszłość, kiedy prezydent oznajmiał, że
przed komisją może “zatańczyć i zaśpiewać” czy chwiał się na nogach w miejscu
wymagającym wyjątkowej powagi. Prezydent chciał “wywrzeć wrażenie” i “postawić
na swoim”, lecz te dwie tendencje to charakterystyczne i groźne pułapki
polityka: autorytet polega na prostolinijności, która unika robienia wrażenia i
chęci sukcesu za wszelką cenę. Godności urzędu nie broni się wykazując jedynie
słuszną rację, lecz zgłaszając gotowość do uznania osobistych błędów.
widz i słuchacz