Dąb imienia J-23

[Gość: Piotr]

Tylko nie to!!!!!!!!!!!! Niech zostaną!!!!!!!!!!!

[Gość: Dibelius]

wyciąć!!!

[roman_j]

Jeśli nie uda się uratować kasztanowców, to trzeba zasadzić nowe drzewa. Chośby
i dęby. Plac Narutowicza bez drzew? Nie wyobrażam sobie tego fragmentu Starówki
tak wyłysiałego. A problem dostarczania wody dla systemu korzeniowego na pewno
da się jakos rozwiązać. Choćby tak, jak w przypadku drzew rosnących na Starym
Rynku. Metalowa, ażurowa konstrukcja, po której można chodzić, a która
jednocześnie pozwala wodzie wsiąkać w ziemię.

[Gość: lolo]

Co ten HW wypisuje!
Kasztanowce widziały, patrzyły, witały... a one tylko rosły i nic więcej!

[Gość: swój]

Na palcu Narutowicza musi coś rosnąć, problemy z dopływem wody do korzeni są w wielu miastach Europy i jakoś zostaje to rozwiązane.

[Gość: kumoter]

Przyszedł na nie czas... Cóż zrobić. Płacz tu nie pomoże. Obecnie zaczynają
zagrażać ludziom. Lada chwila zaczną schnąć. Robale tylko pomagają się
zestarzeć. Trudno.
Czas zacząć przygotowania do nasadzenia nowych drzew. I to należy robić z
rozwagą bo jeszcze jakiś urzędas rozpędzi sie i posadzi tam ...topole.
Proponuję dwa rodzaje dzrew, a mianowicie lipę drobno listną (nie
wielkolistną bo dusi zapachem i nie srebrnolistną to robi to samo.
Drobnolistna, ta najbardziej popularna jaka stoi juz na tym placu,a która jest
najbardziej miodna i tworzy najwięcej przyjaznych jonów ujemnych. Dlatego
uspokaja nerwy tymi jonami oraz szumem liści zwany "białym", a także muzyką
zbierających miód pszczół, które w tym czasie (pracują) nie żądlą.

Polecam platany z ich fascynującą fizjologią. Czaruje kora na pniu i konarach
i zdumiewają owoce. Liście są pełne uroku. Dzrewo uznane powszechnie za
parkowe . Jest odporne na miejskie powietrze.

Nie sadzić akacji ani białej ani różowej, która śmieci kolcami a ich zapach nie
każdemu służy. Nie sadzić klonów, które w czasie kwitnienia pachną "kobylim
moczem" (kasztany zaś ludzką spermą). Nie sadzić jarzębin bo ławki dookoła będą
zabrudzone ptasim guanem.
Można obsadzić wolno rosnącymi iglakami jak limbą nadmorską a nawet czarna
sosna (pinia negra), które pachną i rozsiewaja antybiotyczne olejki eteryczne.
Z sentymentu zostawiłbym czerwone kasztany (chyba są dwa) bo są młode i
pięknie kwitną.
Innych drzew nie widze na tym placu spokoju i rekreacji dla zmęczonego
przechodnia. Da Bóg posadzone dzrewa wyrosna na piękne okazy i potomni będą
nas chwalić.
A, wogóle tan mały park to obraz wielkiego zaniedbania i przykład jak
miasto nie posiadające swojego parku nie potrafi pielęgnować tego rodzaju
namiastki. Zobaczcie jak tam sie wysadza kwiaty i krzewy. Jak je się
pielęgnuje. Jak dba o ścieżki i uliczki. Szkoda słów. To tam powinna być piękna
fontanna sikająca wysoko i rozpylająca pył wodny dookoła ze swojej tęczy.
Szkoda gadania. Minęło tyle lat i nadal jesteśmy na poziomie smutku z
niedbalstwa i braku inwencji. A przecież to jest arcyciekawe miejsce. Patrząc
od neoklasycystycznego gmachu Komory Celnej w kierunku kwietnika w pomnikiem
Pisudzkiego, dale poprzez nie istniejące dywany kwiatowe, klomby z kzrewinkami
i kzrewami, dalej mijamy maszt z flagą miasta i kalendarz w herbem zrobionych z
pięknych kwiatów, aż wreszcie wzrok napotyka monument Broniewskiego, a za nim
fenomen płocki w postaci przemiennych schodów ograniczonych po bokach różami i
pachnącymi świeżą zielenią krzewami i tak , aż do Wisły gdzie przy promenadzie
są cudowne kolory różnorodnych kwiatów i kwitnących krzewów. A za nia bulwar,
którego zazdrości Toruń. To wszystko w otoczeniu parkowych lamp i ławek. Są
śmietniczki oczyszczane często i płyty chodnikowe nie mające sobie równych. Są
kamery monitoringu i troskliwi, opiekuńczy strażnicy miejscy.
Jest ciepło i słonecznie. Powietrze orzeżwia co kilkanaście kroków fantanna,
każda inna i inaczej śpiwająca srumieniem wody. Spacer nad Wisłę od
Kolegialnej trwa długo po każde miejsce cieszy swoim wyglądem i chce się
posiedzieć i pożywić ta krasą.Ze sobą wrażenia ze spaceru zabiorę do domu
żałując, że dzień jest tak krótki, a czekać trzeba do nastepnego weekendu. Moje
miasto, mój uroczy, kochany Płock książęcy, któremu cześć!

[Gość: Mirek]

Mały Mazowiecki spacerował z Ojcem"- ku..,ale się wzruszyłem