zapomniani Sławni Płocczanie

[Gość: 30]

Na przeciwko ratusza na Nowym Rynku obok sanktuarium jest budynek w którym w
czasie II wojny światowej odbywało się tajne nauczanie. Szkołę prowadziła
Alina Rebinder. Czy tylko pamiątkową tablicą potrafimy uczcić pamięć osoby
która z narażeniem zycia uczyła płocczan języka polskiego i historii naszego
narodu, zwłaszcza że tablica ta niknie wśród kolorowych tablic znajdujących
różnych urzędów. Kim była Alina Rebinder? Płocczanie o niej nic nie wiedzą.
Dlaczego tak mało widać działalności Towarzystwa Naukowego Płockiego? Warto
by przypomnieć miastu sylwetki zapomnianych płocczan

[Gość: tablica marzeń]

Zaprawdy, powiadam wam, bardzo warto znać wybitnych mieszczan dawnego Płocka.

[Gość: 30]

Warto też przypomnieć sylwetkę Ludwika Krzywickiego. Mieszkańcy Płocka
wystawili mu pomnik. Dziś nikt nie pamięta kim był i czym się zasłużył dla
miasta i Polski. ktoś na Forum chciał ten pomnik zlikwidować i postawić w tym
miejscu pomnik Krzywoustego. Apeluje ! Nie niszczcie historii miasta, nalezy ją
pielęgnować i przypominać. To co się dzieje dziś to skutek tego jakie działania
poczyniliśmy kiedyś.

[Gość: ariel]

mieszkańców nikt nie pytał o pomnik Krzywnickiego
postawiono za pieniądze mieszkańców
kto by był przeciw przyszłoby po niego UB
dziś do wysadzenia w powietrze

[Gość: 30]

Ksiądz Lech Grabowski - Urodził się 3 października 1908 r. w Starej Sieniawie
na Wołyniu po rewolucji październikowej przeprowadzka do Płocka
matura w gimnazjum im. Króla Władysława Jagiełły w Płocku (1928) w 1965 został
mianaowany szambelanem Jego Świątobliwości, a 8 grudnia 1992 r. mianowany
przez Jana Pawła II protonotariuszem apostolskim
zmarł 17 marca 1993 r. i został pochowany w grobowcu kapitulnym na cmentarzu
katolickim w Płocku.
Opublikował wiele artykułów z historii sztuki i religioznawstwa, za co w
październiku 1980 r. został wyróżniony przez Uniwersytet w Cambridge wysokim
odznaczeniem "of Merit" za wybitne zasługi dla ludzkości, co zostało odnotowane
w 17 tomie uniwersyteckiego Dictionary of International Biography. Dnia8
listopada 1980 r. Stowarzyszenie PAX przyznało Księdzu Dyrektorowi Nagrodę im.
Włodzimierza Pietrzaka za szczególnie owocną i konsekwentną działalność w
dziedzinie ochrony dóbr kultury narodowej.

[Gość: !!!!!!!!!!!!!!!!!!]

Ludwik Krzywicki, pseud. K. R. Żywicki, J. F. Wolski i in. (ur. 21 sierpnia
1859, Płock - zm. 10 czerwca 1941, Warszawa) - jeden z wybitniejszych polskich
myślicieli marksistowskich, socjolog i ekonomista, pedagog, działacz społeczny,
polityk.

Pochodził z rodziny ziemiańskiej osiadłej w Płocku. Ukończył Płockie Gimnazjum
Gubernialne, tam kolegami jego byli późniejsi działacze partii Proletariat:
Aleksander Dębski i Edmund Płoski. Wspólnie rozczytywali się wówczas w
literaturze pozytywistycznej. W 1878 r. Krzywicki wstąpił na Cesarski
Uniwersytet Warszawski, by studiować matematykę.

Ogromny wpływ na młodego studenta wywarła w 1880 r. lektura Kapitału Karola
Marksa. Odtąd stał się gorącym zwolennikiem i propagatorem zawartych tam idei.
W końcu 1882 r. uformowała się na uniwersytecie grupa młodzieży
socjalistycznej "krusińszczyków", do której obok przywódcy Stanisława
Krusińskiego, zdolnego publicysty Bronisława Białobłockiego należał również
Krzywicki. Im zawdzięczamy pierwszy polski przekład 1 tomu Kapitału Marksa, oni
też podjęli legalną publicystykę socjalistyczną na łamach dotychczasowego
organu pozytywistów "Przeglądu Tygodniowego". Krzywicki zadebiutował artykułem
Jeszcze o program, atakując program pracy organicznej przedstawiony przez
Bolesława Prusa.

Represje po buncie młodzieży w 1883 r. przeciw poczynaniom szkolnego kuratora
Aleksandra L. Apuchtina zakończyły działalność "krusińszczyków". Krzywicki
wyjechał wtedy nielegalnie do Krakowa. Jego szlak emigracyjny wiódł później
przez Lipsk, Berno, Zurych, Paryż, Lwów.

W Lipsku uczęszczał na wykłady Wilhelma Wundta, studiował ekonomię pod
kierunkiem Wilhelma Roschera, ale najwięcej czasu poświęcał sprawie wydania
Kapitału, która była też tematem jego korespondencji z Fryderykiem Engelsem. Po
rewizji w jego mieszkaniu wyjechał do Szwajcarii. Tu nawiązał kontakty z polską
i niemiecką emigracją socjalistyczną, poznał Szymona Dickszteina, Marię
Jankowską-Mendelson, Stanisława Mendelsona, Witolda Piekarskiego, Wilhelma
Liebknechta, Eduarda Bernsteina, Karla Kautsky'ego. Po raz pierrwszy też w tak
szerokim zakresie zapoznał się w literaturą socjalistyczną, a wiele prac Marksa
i Engelsa przetłumaczył na język polski. Jako jego tłumaczenie wydana zostałą
tylko praca Engelsa: Pochodzenie rodziny, własności prywatnej i państwa, pt.
Początki cywilizacji. Rozpoczął również współpracę z "Przedświtem" i "Walką
Klas" - polskimi emigracyjnymi pismami socjalistycznymi.

Przez blisko półroczny okres pobytu w Zurychu przysłuchiwał się uniwersyteckim
wykładom Richarda Avenariusa. Od 1885 r. w Paryżu objął Krzywicki
redakcję "Przedświtu". W nim i w "Walce Klas" umieścił blisko 30 różnych
artykułów, zaliczanych powszechnie do szczytowych osiągnięć polskiej myśli
socjalistycznej ówczesnej doby. Studiował także w Ecole d'Anthropologie. Do
Lwowa przybył w końcu roku, gdzie obok publicystyki podjął wykłady w tajnych
kółkach młodzieży socjalistycznej. Tam zawarł związek małżeński z poznaną w
Zurychu rosyjską studentką medycyny Rachelą Feldberg.

Po dwuletnim pobycie w Płocku Krzywicki w 1888 r. zamieszkał w Warszawie. Od
chwili powstania Związku Robotników Polskich stał się obok Juliana
Marchlewskiego aktywnym jego działaczem i czołowym teoretykiem. Po
aresztowaniach niektórych członków ZRP wyjechał do Berlina, w 1893 r. odwiedził
Stany Zjednoczone, później często wyjeżdżał na krótko z Warszawy do bibliotek w
Berlinie, Petersburgu i Londynie. Do 1916 r. współpracował z PPS-Lewicą.
Powszechnie znany i ceniony jako teoretyk marksistowski ma wielkie zasługi w
wykształceniu kilku pokoleń młodzieży socjalistycznej poprzez wykłady (od 1888
r. wykładał na tajnym Uniwersytecie Latającym w Warszawie, od 1904 tamże w
Towarzystwie Kursów Naukowych, oraz na Wolnej Wszechnicy Polskiej), dorobek
publicystyczny i naukowy. W latach międzywojennych kierował katedrą historii
ustrojów społecznych Uniwersytetu Warszawskiego i Instytutem Gospodarstwa
Społecznego. W 1938 r. Instytut Gospodarstwa Społecznego wydał jubileuszową
księgę pamiątkową na jego cześć.

Krzywicki należy do pierwszego pokolenia polskich uczniów Karola Marksa i nauce
jego pozostał wierny do końca życia. Na jego recepcję marksizmu duży wpływ
wywarła ogólna kultura filozoficzna końca XIX w., ona sprawiła, że w jego
dorobku widoczne są koneksje z pozytywizmem, ewolucjonizmem i
empiriokrytycyzmem. Niechętny problematyce ontologicznej (nieznane były wówczas
pozostające w rękopisie do lat 20-tych XX w. filozoficzne sensu stricto
rozprawy Marksa), w marksizmie dostrzegał głównie teorię i metodę badań
społecznych. Akcentował jednak ważną rolę filozofii w tworzeniu całościowej
wizji świata. Fundamentalnymi tezami jego światopoglądu były: monizm,
ewolucjonizm, scjentyzm i determinizm.

Szczególne znaczenie przywiązywał Krzywicki do problemów materializmu
historycznego. Rozwój był dlań procesem powolnym, stopniowym, ciągłym i
żywiołowym, chociaż wczesną publicystykę Krzywickiego cechowała postawa
rewolucyjna. Siły wytwórcze nazywał wiecznym rewolucjonistą w dziejach i one
jako czynnik pierwotny określały nadbudowę prawno-ideologiczną społeczeństwa.
Przyjmując Marksowski podział na formacje społeczno-ekonomiczne, najwięcej
uwagi poświęcał epoce wspólnoty pierwotnej. Źródłem do jej badań była dla
Krzywickiego literatura etnograficzna, dotycząca istniejących na kuli ziemskiej
społeczeństw przedpiśmiennych.

Twórczym i cenionym do dzisiaj wkłądem Ludwika Krzywickiego do marksizmu jest
jego analiza roli idei w rozwoju społęcznym, rozpatrywana w trzech grupach
tematycznych: rodowód idei, wędrówka idei w czasie i przestrzeni oraz podłoże
historyczne.

[roman_j]

Gość portalu: ariel napisał(a):

> mieszkańców nikt nie pytał o pomnik Krzywnickiego
> postawiono za pieniądze mieszkańców

To niewiele się zmieniło. Dziś też nikt nie pyta o pomnik Krzywoustego i też
postawią go prawdopodobnie za nasze pieniądze. :-))

> kto by był przeciw przyszłoby po niego UB

Pomnik postawiony został w 1966 roku, a wtedy UB nie istniało już od 10 lat...

> dziś do wysadzenia w powietrze

Jeśli wysadzisz się razem z tym pomnikiem, to ja jestem nawet za. Pomnik zawsze
można będzie postawić od nowa. ;-))

Masz blade pojęcie o histori młody betonie r.

[Gość: a.]

a dowcipy zostaw dla kogo innego skoro już musisz
bo ja ich nie bede tolerował

Dziękuję za komplement :-))

[roman_j]

Z racji fachu jestem z betonem za pan brat, więc Twój w założeniu epitet pod
moim adresem traktuję jako komplement. :-))
Jeśli wydaje Ci się, że masz władzę skłonić mnie do tego, żebym nie kierował pod
Twoim adresem moich m.in. dowcipów, to masz rację tylko w tym, że Ci się wydaje.
;-)))
Pozdrawiam

[Gość: bobby]

sam sie wysadz bez pytania nas o zgode

[Gość: pop]

jak to
jestem lewica i mam sie wysadzać ?

[Gość: czas]

Na Bielskiej na tablicy poswieconej Krzywickiemu, od około 9 lat jest
nalepiony papier. Często go fotografuję, czekając, kiedy jego zwolennicy
oczyszczą i uszanują swojego protoplastę. Jednak to jest wielkie udawanie. Nowi
socjalisci lecą po kasę. przodek nie daje kasy. Więc jest jak jest. Ale chyba
komitet pamięci prowadzi w PiSie taki socjalista? No co? No i nic...

[Gość: andy]

przodek istnieje ? w Izraelu
widze ze znasz dobrze PiS
mimo ze stale zmieniasz nicka

[roman_j]

Gość portalu: 30 napisał(a):

> Kim była Alina Rebinder?

No właśnie. Chciałem się dowiedzieć o czegoś więcej o tej płocczance i sięgnąłem
po 700-stronicowe tomisko pt.: "Płocczanie znani i nieznani" autorstwa panów
Andrzeja Papierowskiego i Jerzego Stefańskiego. Niestety pośród ponad 4000
znajdujących się w niej biogramów, czasem jednozdaniowych, nie ma ani słowa na
temat Aliny Rebinder. Szkoda.

[Gość: z.d.]

pragnę przypomniec postac ALEKSANDRA WERNIKA- - PRZEDWOJENNEGO WICEPREZYDENTA
MIASTA.
mIESZKAŁ NA ULICY SŁONECZNEJ, KTÓRĄ KOMUNIŚCI NZAWALI INACZEJ. iRONIĄ LOSÓW
ALBO - DZIEJOWĄ SPRAWIEDLIWOŚCIĄ KOMUNIZMU?- STAŁ SIE FAKT PRZEJECIA WILII
SANACYJNEGO PREZYDENTA PRZEZ osobę innych pojęć. Na cmentarzu przy ulicy
Kobylińskiego - inny socjalista - może postawić - znak pamieci narodowej - przy
grobie sancyjnego oficera, prezydenta. Opiekuna mojego Ojca, Feliksa
Dylewskiego. Bóg jest jeden dla wszystkich.

[Gość: 30]

Chciałbym by ktoś przybliżył sylwetkę księdza Batogowskiego, proboszcza parafii
w Imielnicy.Z tego co pamiętam sprzedał tereny należące do kościoła po prawej
stronie ulicy Harcerskiej. Teraz tam znajduję się duże osiedle domków
jednrodzinnych. Za te pieniądze wyjechał jako misjonarz do Indii do Mysore
gdzie poświęcił się pracy misjonarskiej przez 6 lat. Kiedy proboszczem w
kościele Imielnica był ks. Batogowski obecny płocki biskup Roman Marcinkowski
był w tym czasie w tej parafii wikarym.

[Gość: 30]

Przechodząc ulicą Grodzką przypadkiem zauwazyłem tablicę pamiątkową która tam
jest umieszczona od kilku let z napisem W tym domu urodził się i mieszkał
Stefan Themerson myśliciel i pisarz który pisał w języku angielskim i polskim -
Kim był? co pisał? Czym się wsławił?.

[Gość: Jerzy]

Pewnie ale wszystkich, bez względu na ich zapatrywania polityczne.