w Chinach zwierzęta nie marzną

[Gość: lee]

Chiński sposób na marznące zwierzaki


Chiny. Odziany w drelichowy fartuch łowca najpierw kusi swoją ofiarę
niewinnym kici, kici. Gdy zwierzak jest już blisko, wali go drewnianą pałką w
łeb. Ledwo przytomnego kocura wsadza do umocowanej na rowerze klatki. I pędzi
na targ, by go spieniężyć.
Tam rozpoczyna się prawdziwa rzeź.
Już kilkaset metrów od targowiska w prowincji Guangzhou słychać zawodzenie
niewinnych zwierząt. Ale nawet najgłośniejsze pomiaukiwanie nie rusza
bezwzględnych kupców. Dla nich mały rudy dachowiec to jedynie kawał
chodzącego mięsa wart w najlepszym wypadku kilka zielonych.

Złapanego kota kupcy chwytają za łeb i walą nim o chodnik, aż zwierzę
zdechnie. Potem zanurzają go na kilka chwil we wrzątku i odzierają ze skóry.
Wieszają na haku i biczują. - Za tak oprawionego kocura możesz łyknąć nawet
trzy dolce - mówi handlujący od trzech lat kotami Yangwu Peng. - Ale
najlepiej rozebrać sierściucha na części. Bo za same jądra i oczy można
wyciągnąć pięć baksów z groszami - dodaje Peng.

Z targowiska oprawione i poszlachtowane koty wędrują do najdroższych
chińskich restauracji. Tam lądują na talerzach pod różnymi postaciami. Są
tzw. hot caty, czyli parówka z kota w bułce, łapy przyprawione czosnkiem i
cieszące się najlepszym wzięciem kotlety. Mięsem z kota zajadają się głównie
bogaci biznesmeni lub turyści z Zachodu.

[krzysiek_33]

Czym się różni okrucieństwo w Chinach od okrucieństwa polskiego rolnika
walącego siekierą po łbie świniaka i podrzynającego mu gardło? Wszędzie jest
tak samo. Ma tylko różne oblicza.

[maciek.zwany.jajem]

krzysiek_33 napisał:

> Czym się różni okrucieństwo w Chinach od okrucieństwa polskiego rolnika
> walącego siekierą po łbie świniaka i podrzynającego mu gardło? Wszędzie jest
> tak samo. Ma tylko różne oblicza.

Dokładnie tak. Tylko łatwiej wskazywać u innych że są "be".