Kolejne starcie Jadaru o utrzymanie w lidze

[kocham_siatke]

właśnie wróciłem z meczu, wygraliśmy 3:2.
Mecz nerwów,walki i błędów, obie drużyny na podobnym poziomie opanowały
"arkana abecadła siatkarskiego" jak to zgrabnie ujął, stosując śmieszną
nowomowę, redaktor GW. cokolwiek miałoby to oznaczać. Oznacza jedno czeka nas
kolejny mecz w Warszawie.

Gazeta i język polski

[Gość: ucz się polskiego]

cytuję : Gospodarzem kolejnej potyczki są radomianie, i w tym należy szukać
dodatkowego atutu dla Jadaru.
Atut Jadaru, atut boiska, atut Wacka ... proste co?

[Gość: ks...cdn]

-w tym meczu gra nie układała się po myśli radomian - przeciwnik doskonale
radził sobie z zagrywką Jadaru, atakujący Politechniki regularnie mijali blok
naszych, każdy punkt Jadar wypracowywał w ciężkiej walce. W takich meczach
ciężar gry i odpowiedzialność spoczywa na rozgrywającym, on jest naturalnym
szefem, od niego zależy powodzenie atakujących, to on rozdaje piłki z których
łatwiej lub trudniej skończyć. Rozgrywający swoją inwencją dyktuje warunki gry -
jej szybkość i kombinacje. Niestety, kiedy odbiór zagrywki nie funkcjonuje jak
należy, a tak było w tym meczu, zadanie dla rozgrywającego urasta to ogromnych
rozmiarów i tak było tym razem - z czym Salas nie radzi sobie najlepiej. Widać
to w każdym meczu z większą presją - Salas w ciężkich sytuacjach nie jest
wirtuozem - z trudnych piłek rozgrywa najprostsze, zatem z góry przewidywalne
zagrania - świeca na skrzydło do Prygla, ten oczywiści dostaje potrójny blok -
efekt łatwo przewidzieć. Ciekawe czy to dyspozycja trenerska, czy brak polotu u
rozgrywającego?
Takie mecze pokazują też prawdziwe niuanse siatkówki - nie wystarczy postawić
blok, to musi być dobry blok -"szczęście w bloku" polega na jego doskonałości, a
tego brakowało Jadarowi. Podobnie z atakiem, udane bloki na Kreeku, wynikały z
braku doskonałości tego ataku - często "na wprost", bez obrotu, czy przesunięcia
i na złym zasięgu, że nie wspomnę o czapach na Pryglu. Zimną krwią i rozwagą
popisał się kilka razy na siatce Żaliński, chłopak robi postępy. Nie bardzo
czytelne dla mnie były nieudane wejścia Szumilewicza na zagrywkę. Emocje były do
samego końca, w tie breaku od stanu 12 do 8 do stanu 12 do 12 można było na
prawdę dostać bicia serca... Szczęście uśmiechnęło się jednak do naszych i
Jadar wygrał 3:2. Kolejny odsłona za tydzeń w Warszawie, poziom gry budzi jednak
niepokój...