Odmówili jej samkramentu ślubu

[filomena1]

Zamiast recenzji, spotkanie z Wiktorią
Wiktoria Zender jest autorką dwóch niesamowitych książek, w których
opowiada o sobie, o swoim życiu przed i po oparzeniu całej twarzy
kwasem, który wyżarł ciało aż do kości. Wstrząsająca historia, z
którą najpierw spotkałam się osobiście.
zapraszam
www.wiadomosci24.pl/artykul/153512.html
PS. Czy ktoś może mi wyjaśnić jak probosz może osądzić, że
dziewczyna , mimo pilnego uczęszczania na nauki przedmałżeńskie,
jest niezdolna wypełniać obowiązki małżeńskie tylko dlatego, że jej
twarz zniszczył żrący kwas?
Czy ładna twarz jest warunkiem udzielenia sakramentu?
Coś mi się tu niezgadza....

[kann2]

A skąd wiadomo, że ktoś odmówił?
Nawet jeśli proboszcz miał wątpliwości, należało odnieść się do
biskupa.

[isma]

A moglabys cos blizej o tej odmowie?
I kto spotkal sie "osobiscie" z Wiktoria? Ty, Filomeno?

[filomena1]

Tak. ja osobiście poznałam WIktorię.
->@ Kann, niby tak. Na trzech probostwach odmówiono.
Owszem , ostatni proboszcz, ten u którego pobierali nauki
przedmałżeńskie, w końcu wyjawił , że trzeba się odwołać do biskupa.
Jak Biskup, może więcej stwierdzić zdolność spełniania obowiązków
małżeńskich dziewczyny?
Jasny gwint, ale ja tego nie pojmuję.
Dziewczyna praktycznie nie ma twarzy, ukrywa ją pod maseczką -
chusteczką, gdyż jest po 80 operacjach rekonstrukcji twarzy.

Nie ma obowiązku odkrywać chusteczki przed biskupem. To przecież
okrutnie poniżające.

Tu nie chodzi o dyspensę, gdy ślub między krewnymi lub powinowatymi.

JAKA jest podstawa prawna odmówienia sakramentu?
Osobie która spełnia wszystkie warunki formalne?

Jeśli proboszcz ma wątpliwości to

[filomena1]

Jeśli to ksiądz ma wątpliwości , to niechże ON pisze do Biskupa
zapytanie.
Dziewczyna ich nie ma. Prosi kapłana o skarament.
Nie do niej należy rozwiewanie wątpliwości kapłana.
To Kapłan miał problem, nie ona!

[kann2]

Ale dlaczego w takim razie ona sama (lub je narzeczony) nie
przedstawił sprawy w konkretnej kurii biskupiej? Przecież to
najszybciej nasuwająca sie próba rozwiązania - jeśli ksiądz (Twoim i
jej zdaniem) uczynił źle, niezgodnie z zasadami, osoba, która czuje
się pokrzywdzona decyzją duszpasterza odwołuje się do jego
przełożonego, czyli biskupa. Dlaczego tego nie uczyniła?

[stephen_s]

Myślisz, że to tak łatwo?

[isma]

A jaka, ze tak zapytam, zanim sie zajmiemy obowiazkami malzenskimi, jest
mozliwosc zidentyfikowania przez proboszcza osoby, ktora "praktycznie nie ma
twarzy"? Jak proboszcz ma stwierdzic, ze osoba poslugujaca sie dokumentami
Wiktorii Kowalskiej to Wiktoria Kowalska?

Dalej. Skad sie wzielo w sprawie "trzech proboszczow"? Zasadniczo sakramenty sie
przyjmuje we wlasnej parafii, no, przy slubie wchodzi w gre parafia narzeczonego
i narzeczonej, razem proboszczow dwoch.

A co do odmowy, jesli faktycznie taka nastapila - no to wlasnie po to jest
odwolanie do biskupa, zeby stwierdzic, czy byla zasadna, czy nie. Generalnie
wiekszosc postepowan urzeodwych ma strukture instancyjna - jakos mnie to nie
oburza, a przeciwnie, daje gwarancje, ze decyzje nie zaleza od jednego
ewentualnego wariata, siedzacego w biurze pod orzelkiem albo pod krzyzem.

[stephen_s]

Isma, ale nie sądzisz, że konieczność odwoływania się do biskupa, by otrzymać
ślub, jest nieco poniżająca?

[marcinlet]

isma napisała:

> A jaka, ze tak zapytam, zanim sie zajmiemy obowiazkami malzenskimi, jest
> mozliwosc zidentyfikowania przez proboszcza osoby, ktora "praktycznie nie ma
> twarzy"?
Rozumiem, że pytasz poważnie. Można zidentyfikować np. po kształcie ucha.

A uzasadnienie

[wkkr]

na piśmie było?

[wkkr]

isma napisała:

> A jaka, ze tak zapytam, zanim sie zajmiemy obowiazkami
malzenskimi, jest
> mozliwosc zidentyfikowania przez proboszcza osoby,
ktora "praktycznie nie ma
> twarzy"? Jak proboszcz ma stwierdzic, ze osoba poslugujaca sie
dokumentami
> Wiktorii Kowalskiej to Wiktoria Kowalska?
===============================================
Sądzisz że w parafii ma więcej kobiet równie oszpeconych?
Sądzisz że proboszcz nic nie słysał o jej histori?
Czy naprawdę uważasz że człowieka mozna zidentyfikowac jedynie po
wyglądzie twarzy?

[kann2]

Myślę, że powinna się odnieśc do biskupa, choć przypadek
rzeczywiście trudny.

Podstawa do wątpliwości jakaś jest. Kan. 1095, 3 zabrania zawierania
małżeństwa tym, który ze względów psychicznych nie moga podjąć
zobowiązań małżeńskich. Tu nie chodzi wprost o dysfunkcję natury
psychicznej, ale o defekt fizyczny. Niemniej można rozumnie
podejrzewać, że tak poważne kalectwo nie pozostaje bez wpływu na
psychikę osoby. Z drugiej strony każdy ma naturalne prawo do
zawarcia małżeństwa.

Nie sądzę, by musiała odkrywać twarz przed kimkolwiek. Chodziłoby
zapewne o rozmowę - także z kandydatem na małżonka - i ewentualnie
opinię specjalisty (np. psychologa).

Dlatego dziwię się, że ta kobieta po pierwszej odmowie ze strony
księdza nie interweniowała w kurii biskupiej. Proboszcz zawsze w
przypadku wątpliwości zdolności kandydata do małżeństwa ma odnieść
się do kurii.

[filomena1]

Rzecz najpierw przeczytałam w książce . gdzie wiktoria opisuje
szczegółowo. wizytę w probostwie miejsca zamieszkania. w probostwie
swego narzeczonego i w probostwie gdzie pobierali nauki
przedmałżeńskie, poświadczone w zeszyciku z podpisami wykładowców.

WIktoria rozmawiała z tymi kapłanami. Mogli się przekonać o jej
stanie psychicznym.
Poznałam dziewczynę. Wypytałam o szczegóły. W artykule nie piszę o
tym.
opisuję spotkanie z nią. Jest link u góry w pierwszym poście.

Dziewczynie wiara i modlitwa nie opuszczała w dzwiganiu krzyża.
Ciężkiego !
Nosi go zresztą dalej.
Czuje się okrutnie odrzucona. Bo jak ma udawadniać , że nie jest
wielbłądem? Jak ma Biskupa przekonać, że nadaje się do spełniania
obowiązków małżeńskich?
Mieszkali już z narzeczonym od jakiegoś czasu i każdy ksiądz o tym
wiedział. Jeden z nich, odmawiając nie spojrzał nawet na nią. Bał
się podnieść oczy znad biurka.

Powtarzam, to oni mieli wątpliwości i Oni powinni sie skierować do
Biskupa z zapytaniem, a nie odsyłać dziewczynę. Zamykać jej drzwi
przed nosem.

[isma]

Szczerze?
Mysle, ze osoba o prawidlowej konstrukcji psychicznej poinformowana o odmowie
slubu i o koniecznosci zwrocenia sie w tej sprawie do biskupa (mniejsza, czy
zasadnie, czy nie) po prostu to robi, i probuje wyczerpac wszystkie dostepne
mozliwosci - a nie pisze ksiazke ;-))).

[filomena1]

Nieporozumienie!
Książka to dla niej autoterpia. Rozrachunek z przeszłością.

Dziewczyna ma kompleks. widzi i czuje odrzucenie.
Wiem coś o tym. Sama mam bliznę na ramieniu ( kiedyś była b.
widoczna i amarantowa) i także odrzucił mnie pewien chłopak.
Widziałam wzrok gapiów na mały rąbek mojej blizny. Byłam wyczulona
na każdy gest i rzut oka. trzeba czasu by to wyleczyć.
Niestety, ośmielę się powiedzieć , że to akt nietolerancji ze
strony Kościoła. Duży!
Bo czyż pasterz tak opiekuje się owieczką?

[isma]

...autoterapia...?

..ano, wlasnie. Czyli byc moze zasadnie ten czy ow kaplan mniemal, ze osoba nie
tylko, ze fizycznie okaleczona, ale rowniez po ciezkch i traumatycznych
przezyciach, ba, osoba, ktora pozostawala przez lata w patologicznym
uzaleznieniu od innej osoby, moze nie byc w stanie tworzyc prawdziwego
malzenstwa? To akurat jest bardzo powazne pytanie, wiesz?

I teraz tak - jesli dla tej osoby "kompleks" jest wazniejszy, niz perspektywa
permanentnego trwania w grzechu ciezkim (no bo jak zaznaczylas, mieszkala z
"narzeczonym", a o ile znam sprawe, zawarla tez zwiazek cywilny...?), tyle
wazniejszy, ze REZYGNUJE ze wskazanych jej mozliwosci dalszego zalatwiania
sprawy, no to cos tu nie klapuje rowniez z JEJ STRONY, nie uwazasz? Albo cos nie
klapuje z jej psychika (i wtedy patrz wyzej), albo z jej wiara.

Pasterze, nie boj sie, ze swoich grzechow beda tez rozliczeni. Ale poki co, to
ewentualna niewlasciwa postawa pasterzy jej zaniedbania sprawy w zaden sposob
nie usprawiedliwia. Stawiasz naprzeciwko siebie grzech ciezki i koniecznosc
pojscia do kurii (w ktorej co najwyzej moga byc nieuprzejmi) i... sugerujesz, ze
lepsze wyjscie to grzech ciezki? No bez zartow.

[filomena1]

Ismo, wybacz, ale to nie ona ma udawadniać , że nie jest wielbłądem.

Widzę , że nigdy nie, nie doświadczyłaś sama najmniejszą nawet
najmniejszą ułomność.

Niestety, ale przy takim Twoim nietolerancyjnym podejściu do
"inności" odbiegającej od standardu dalsza dyskusja jest
niemożliwa.
idąc Twoim tokiem myślenia, bior;ąc z niego wzór, to powiem, że w
Kościele mogą brać ślub tylko ładni, piękni , a dla brzydkich ,
skrzywdzonych przez los, okaleczonych , skaramentów nie ma, bo
przecież muszą być pomyleni, albo coś z ich wiarą nie tak...

Bardzo mnie zdenerwowałaś.

[isma]

Nie przypisuj mi tego, czego nie napisalam, OK? Ze juz nie wspomne o tym, ze
"widzisz" moje doswiadczenia ;-))).

Ja tylko postawilam sprawe jasno: wybor jest miedzy ciezkim grzechem a
przykroscia (zgadzam sie, byc moze subiektywnie odczuwana jako powazna). I tu
wypada po prostu rownie jasno odpowiedziec, co jest wazniejsze.

A sakramenty sa nie dla pieknych czy brzydkich, tylko dla tych, ktorzy traktuja
je powaznie. Bodaj na tyle powaznie, zeby napisac w jednej ze swoich
najwazniejszych zyciowych spraw pismo ze skarga do kurii, co naprawde wiele sily
ducha nie wymaga.

Pasterz o owieczka

[filomena1]

Ismo, czy to pasterz jest dla owieczki i owieczka dla pasterza ?
Czy dziewczyna musi walczyć o sakrament? Musi udawadniać swoja
wiarę?
Chyba to , że przeżyła i nosi swój krzyż jest dowodem na jej wiarę
większym niż nie jedna klepiąca różaniec bezmyślna ślicznotka.

To nie moja bohaterka ma biegać za biskupami, a by łaskawie
stwierdzili , że nadaje się do małżeństwa.Ona wypełniła wszystkie
warunki formalne, jeśli jej Kościół nie chce, jak normalnego
człowieka, to nie.
Dla niej to upokarzające i poniżające, że musi jak żebraczka
udawadniać i błagać i przepraszać, że jej twarz to jedna potworna
blizna.
No chyba , że to tego chłopaka uważają za nienormalnego, że się z
nią żeni.

To Kościół jest powodem, że żyją w grzechu. Bo przecież nie z
własnej winy. gdyby, jeśli by któreś z nich dwojga było
rzeczywiście psychiczne ?

[isma]

Nie, owieczka nie jest dla pasterza. Natomiast owieczka jest dla Pana Boga. I
poki nie zawarla malzenstwa, poty dobrowolnie wspolzyjac grzeszy ciezko - no tak
to niestety jest, nic mi nie wiadomo, zeby jakiekolwiek wyjatki od tego byly.

I pomysl, ze to "Kosciol jest winien, ze zyja w grzechu", wybacz, jest dosyc
karkolomny. No, bo na przyklad, owieczka uzna, ze jej malzenstwo bylo niewazne z
winy meza alkoholika, ale przeciez nie bedzie sie upokarzac, idac do koscielnego
sadu, a ze ksiadz jej w takiej sytuacji slubu z innym odmowi, no to Kosciol jest
powodem, ze ona bedzie zyla w grzechu...

Czlowiek ma naturalne prawo do zawarcia malzenstwa. Ale ma tez rozum i wole po
to, zeby jej uzywac, zwlaszcza w celu unikania grzechu.

Ale gdybysmy tak przez chwile wrocily do faktow, i odrzucily emocjonalne
pokrzykiwania o niemajacych zwiazku z tematem slicznotkach klepiacych rozaniec,
to rzeczywiscie uwazasz, ze fakt pozostawania przez lata w psychicznym
uzaleznieniu od sadysty absolutnie nie pozostaje w zadnym zwiazku z psychika, a
w szczegolnosci ze zdolnoscia do budowania prawidlowych wiezi?

[filomena1]

Ismo, doprawdy opadły mi ręce. Czy kościół sprawdza wszystkie
każdemu zdolności budowania więzi?

Czy grzesznik nie ma możliwości nawrócenia? a naiwna głupia
dziewczyna nie ma może zmądrzeć , dojrzeć i załpacić wysoką
karę. Nosi swój krzyż
Tak jak często obrażony bywa kościół, tak samo może i Kościół
obrazić , urazić wrażliwą kaleką osobę, uznając , że ze przez swoje
kalectwo fizjonomiczne jest nienormalna psychocznie. Bo Ty tak
właśnie napisałaś. Czy zdajesz sobie sprawę jak bardzo uraziłabyś
tak twierdząc?

Myślę,tak mi się wydaje, że dziewczyna zrezygnowała z pośrednictwa
kapłanów. Nie wybaczyli jej, nie wybaczają. Nie tolerują , nie
rozumieją. Nie znajduje opieki i pomocy, ani pośrednictwa , bo
odsyłają od jednego do drugiego. To nie jest jej zwątpienie w Boga
czy konkretnie religię rzym- katol. To zwątpienie w człowieka-
kapłana, który ją odtrąca. Nikt nie chce czuć się niechcianym
natrętem.

Jeśli uważasz , że rzeczywiście jej się ślub- skaramet nie należy, a
tak rozumiem Twoje tłumaczenie, to rzeczywiście rozumiem jej
rozwiązanie, czyli życie w grzechu i pozostawienie osąd Bogu.

Zaznaczam, to są moje myśli, moje dywagacje. n/t takiego
casusu.
Pozdrawiam i miłego wieczori życzę.

[isma]

Pozwol, ze - skoro nie da sie dyskutowac na argumenty - odpowiem Ci emocjonalna
historie pewnego doswiadczenia.

Dwuletnie dziecko trafilo do specjalistycznego szpitala z ostrym zapaleniem pluc
i dusznosciami zagrazajacymi zyciu. Dostalo antybiotyk i sterydy. Po kilku
dniach nie bylo znaczacej poprawy. Zmieniono antybiotyk i zwiekszono dawke
sterydow. Poprawy nadal nie bylo, a lekarze odpowiadali usilujacej sie
dowiedziec "w czym problem" matce, ze widocznie antybiotyk "nie trafil", choc,
jako szerokospektralny, powinien - ale panuja nad sytuacja. Matka nie byla
lekarzem, i mogla zakladac, ze to nie ona ma za lekarzy myslec i szukac
rozwiazania.

W trzecim tygodniu choroby, kiedy dziecko dostawalo juz trzeci
szerokospektralny antybiotyk, a dawki sterydow juz nie mozna bylo zwiekszac,
wiec dziecko dostalo inny lek na rozszerzenie oskrzeli, ktory wprawdzie czasowo
zmniejszal dusznosci, za to wywolywal u dziecka stany lekowe do tego stopnia, ze
majaczylo i krzyczalo na caly oddzial - matka zazadala zrobienia badania
wydzieliny z pluc, bo tak jej poradzil znajomy, lekarz wprawdzie, ale
psychiatra. Nie bylo latwo, bo cala armia oddzialowych pulmunologow w
specjalistycznym szpitalu ja na poczatek wysmiala. Owszem, ona czula sie
niechcianym natretem, owszem, czula sie upokorzona.

No ale matka widziala, jak dziecko jej na rekach noc w noc sinieje i oddech
traci, i jak majaczy, i jak kolejny wenflon sie zaklada mu na nodze, bo rece sa
juz tak poklute, ze inaczej sie nie da. Wiec chodzila od lekarza do lekarza i to
żebrała, to sie awanturowała.

Po zrobieniu badania okazalo sie, ze w plucach dziecka sa pasozyty, na ktore
zaden antybiotyk nie dziala, mozna je natomiast latwo i prosto wytruc starym
poczciwym biseptolem.

Tak, lekarze okazali sie bezdusznymi i niekompetentnymi konowalami. Tyle ze
matka by sobie nigdy nie wybaczyla, gdyby nie wykorzystala kazdej, bodaj
najbardziej absurdalnej i o minimalnym stopniu prawdopodobienstwa szansy na
wyprowadzenie dziecka z choroby, o ktorej by wiedziala. I zapewniam Cie, ze jej
sumienia nie uspokoiloby - moze sluszne, moze nie - oskarzanie lekarzy o bledy w
sztuce.

I wlasnie o tym mowie, jak mowie, ze w sytuacji staniecia przed perspektywa
grzechu ciezkiego usprawiedliwianie sie niekompetencja tego czy innego ksiedza
nie swiadczy o tym, ze sie sprawe traktuje powaznie. Bo tu nie chodzi o to, jak
sie mozna poczuc, tylko o zycie. W tym przypadku wieczne akurat...

[isma]

PS. Nie twierdze - po raz kolejny nie imputuj mi tego, czego nie napisalam - ze
watpliwosci co do stanu jej psychiki wynikaja z jej kalectwa fizycznego.
Napisalam natomiast, ze moga wynikac z jej zyciowych doswiadczen. A Ty sprytnie
uniknelas odpowiedzi, czy Twoim zdaniem takie doswiadczenia nie maja zwiazku z
psychika.

[filomena1]

DOświadczenia życiowe na zmianę psychiki?
Ależ tak. Oczywiście. Taka osoba , bo takich przejściach . walki o
życie walki z bólem, ponad 80 chirurgicznych operacjach, z całą
pewnością ma zmienioną psychikę. Jest inna niż była. Takie
przejścia to Krzyż rzucony na ramię. Ona go nosi.
Dlatego tak łatwo urazić i obrazić taką osobę... jest wraźliwsza i
delikatniejsza, Ma , rzeczywiście, cieńszą skórę dosłownie i w
przenośni.

[sniyg]

A może w wypadku tej matki z twojej opowieści
zamiast żebrać o badania i pozwalać lekarzom na wyśmiewanie
trzeba było szpital zmienić - na taki, gdzie
nie trzeba żebrać i gdzie pacjenta traktują z szacunkiem?

[filomena1]

sniyg napisał:

> A może w wypadku tej matki z twojej opowieści
> zamiast żebrać o badania i pozwalać lekarzom na wyśmiewanie
> trzeba było szpital zmienić - na taki, gdzie
> nie trzeba żebrać i gdzie pacjenta traktują z szacunkiem?

Ooops! ;)))

[filomena1]

ZGoda, teraz , tylko dodam, że to ONA potrzebuje pomocy. WG mmnie
nie można jej ganić , że nic dalej nie robiła. Suche odesłanie do
Biskupa, to takie bezduszne , bez serca i zrozumienia i bez troski o
nią , o jej dusz$ę. Przecież to oni, duszpasterze powinii jej pomóc
w tej chwili, w tej właśnie sytuacji, razem z nią stawić czoła
problemowi, albo conajmnie pomóc , wesprzeć. A tak sprawa wyglądała
na beznadziejną.

RAzem, A nie wsadzić nos w książki i papiery. Dotknięta do żywego,
do ran jakie ma.
Wiesz o czym ona marzy? marzy aby mieć usta i brodę. To są jej
marzenia. Z całego jej ciała pobrano już skórę. Wiele operacji z
tych ponad 80- ciu się nie udało. A każda okupiona jest
niewyobrażalnym dla Ciebie bólem i cierpieniem. Kilka miesięcy z
ręką przyszytą do twarzy. To jest doprawdy katorga.

MNie boli serce, że księża są po prostu nieludzcy.
Formalnością stworzyli ludzie i ludzie powinni pomóc się z nimi
uporać.
Wiem, dla KK jedna dusza, czy dwie , ..ale każda się przecież
liczy i jest równie cenna.

wiesz, a może Ona się bała iść do Biskupa. Bała się , odmowy. Bo
skoro 3 księży, to może Biskup im przyznać rację. I co wówczas?
Myślę , że właśnie obawa była powodem zaniechania dalszego działania
bez wsparcia księdza.

Bez uzasadnienia na piśmie

[wkkr]

cały wątek pozbawiony jest sensu.
Być może przyczyną wcale nie był stan twarzy bohaterki.

[stephen_s]

Oczywiście, że wymaga!

Is., mam wrażenie, że wyłazi z Ciebie tutaj zboczenie zawodowe ;) Wiesz, ile
hartu ducha wymaga czasem załatwienie czegoś w urzędzie?

Absolutnie się nie dziwię, że Wiktorii - osobie już i tak po ciężkich
przejściach - zabrakło po prostu siły, by walczyć z biurokracją.

[marcinlet]

isma napisała:
> Nie przypisuj mi tego, czego nie napisalam, OK? Ze juz nie wspomne o tym, ze
> "widzisz" moje doswiadczenia ;-))).

Bardzo dużo napisałaś. O sobie.

[sniyg]

Że tak się wtrącę. Nie sądzę, zeby Isma nietolerowała tej własnie "inności". Problem tkwi w czym innym, co zauważyłem czytając i wymieniając zdania z Ismą.

Isma nie dopuszcza do siebie, ze w JEJ Kościele coś źle działa, coś może być krytykowane przez innych.
Wszystko musi być idealne.

Dlatego zażarcie będzie bronić idealnego obrazu własnego kościoła, choćby, w tak w gruncie rzeczy okrutny sposób, jak przed chwilą, przerzucając odpowiedzialność na kaleką dziewczynę w niej doszukując się problemu, oczyszczając tym samym księży.

[isma]

No, rzeczywiscie, to jest opis idealu:

...no to cos tu nie klapuje rowniez z JEJ STRONY, nie uwazasz? Albo cos nie
klapuje z jej psychika (i wtedy patrz wyzej), albo z jej wiara.

Pasterze, nie boj sie, ze swoich grzechow beda tez rozliczeni. Ale poki
co, to
ewentualna niewlasciwa postawa pasterzy jej zaniedbania sprawy w zaden sposob
nie usprawiedliwia.

Nawiasem mowiac, jest taki racjonalny zwyczaj, ze zanim sie sprawe oceni, trzeba
poznac wyjasnienia obu stron. W tym przypadku dysponujemy tylko relacja jednej
strony, dosc miejscami dziurawa. Ale oczywiscie mozna tej relacji dac wiare bez
zastrzezen, jesli sie nie dopuszcza mysli, ze w tym idealnym obrazie "kalekiej
dziewczyny" moze byc cos nieidealnego... ;-)))

[marcinlet]

forum.gazeta.pl/forum/w,92767,115205816,115210454,Re_Odmowili_jej_samkramentu_slubu.html
Tym wpisem udowodniła ponad wszelką wątpliwość, że jest kompletnym zerem.

[stephen_s]

No nie, Isma. To, że ktoś może mieć problemy (i żeby sobie z nimi poradzić,
pisze książkę), nie oznacza, że prawdopodobnie jest niezdolny do małżeństwa!

Może się mylę, ale wydawało mi się, że żeby w świetle prawa kanonicznego nie być
zdolnym do zawarcia małżeństwa, trzeba mieć naprawdę poważne problemy
psychiczne. Z tego, co piszesz, wynika, że w zasadzie powinno poważnie się
rozważać, czy udzielać ślubu osobom niewidomym, na wózku, czy np. z depresją...

depresji nie widać n/t

[wkkr]

[marcinlet]

kann2 napisał:

> Myślę, że powinna się odnieśc do biskupa, choć przypadek
> rzeczywiście trudny.
Tzn. co w nim trudnego bo nie rozumiem?

[kann2]

Przecież napisałeś, że rozumiesz wszystko.

[marcinlet]

Kilka lat temu była podobna sprawa, ale dotycząca przystąpienia do Komunii. W
którymś kościele nie chcieli jej udzielić dziecku z jakimś porażeniem mózgowym
czy inną chorobą bo bali się, że wypluje opłatek.
Kościół również nie zgadza się na przygotowywanie opłatków bezglutenowych dla
chorych na celiakię bo niby musi być pszenica, która coś tam symbolizuje, a w
opłatku bezglutenowym jej nie ma.
Pozostawmy to bez komentarza.

[kann2]

marcinlet napisał:


> Pozostawmy to bez komentarza.

Zwłaszcza jak nie rozumiemy, o co chodzi.

[marcinlet]

kann2 napisał:

> marcinlet napisał:
>
>
> > Pozostawmy to bez komentarza.
>
> Zwłaszcza jak nie rozumiemy, o co chodzi.
Wy nie rozumiecie, ale ja tak.

warto uwierzyć

[0golone_jajka]

że Kościół do żadnego sakramentu potrzebny nie jest. Miłość dwojga
ludzi, a w opisywanym przypadku musi być ona ogromna, jest
wystarczająco uświęcająca dla tekiego związku, i, o ile bogowie
istnieją, to założę się, że patrzą na taki związek przychylnie i nic
ich nie obchodzi, że jkakiś rytuał, jakieś czary-mary się nie odbyły.
Trzeba się uwolnić z kajdan Kościoła, bo Kościół NIE MUSI
pośredniczyć pomiędzy człowiekiem a danym bogiem. Im szybciej
Wiktoria to zrozumie, tym lepiej dla niej. Choć mnie się wydaje, że
ona to już zrozumiała i przestała się przejmować widzimisię plabana.
Bo cóż on może wiedzieć?

Powinna była

[wkkr]

pójść do innej parafii lub sięgnąć głębiej do porfela.

A jak lala w ciąży z ładną buzią

[maitresse.d.un.francais]

leci na nauki przedmałżeńskie, to co?

Ksiądz jej wypomina, że żyje w grzechu, ERGO nie może przyjąć sakramentu?

Jakoś kurrrrdebele nie słyszałam o takim przypadku, a wy?

(Nie łapcie mnie za słówka. Chodzi mi o ODMOWĘ, nie o wypominanie. Wypominać
wypomina, po czym zapowiada z ambony ślub).