Nowy polski święty

[vobiska1]

Nowy święty, Szymon z Lipnicy, wielki syn ziemi polskiej i świadek Chrystusa
o duchowości świętego Franciszka z Asyżu, żył w odległych czasach, ale
właśnie dziś jest dany Kościołowi jako aktualny wzór chrześcijanina, który -
zainspirowany duchem Ewangelii - gotów jest oddać życie za braci. Tak też,
przepełniony miłosierną miłością, którą czerpał z Eucharystii, nie ociągał
się z niesieniem pomocy chorym dotkniętym zarazą, która i jego doprowadziła
do śmierci" - mówił papież po polsku.

Dodał następnie: "Dziś w sposób szczególny zawierzamy jego opiece tych,
którzy cierpią z powodu ubóstwa, choroby, osamotnienia i niesprawiedliwości
społecznej. Przez jego wstawiennictwo prosimy dla nas o łaskę wytrwałej,
czynnej miłości do Chrystusa i do braci".

Benedykt XVI nazwał świętych "arcydziełami miłości Boga".



Kim był Szymon z Lipnicy

Szymon z Lipnicy zmarł czasie zarazy w Krakowie w 1482 r., gdy nie bacząc na
niebezpieczeństwo spowiadał umierających na ulicy. Beatyfikowany został w
1685 r., a starania o jego kanonizację wznowił w 1964 roku biskup krakowski
Karol Wojtyła.

Błogosławiony Szymon z Lipnicy, zwany opiekunem opuszczonych i chorych,
urodził się niedaleko Bochni ok. 1438 r. W 1457 r. ukończył studia na
wydziale sztuki Uniwersytetu Jagiellońskiego i wstąpił do zakonu bernardynów.
Zaczął następnie studiować teologię.

Po otrzymaniu święceń kapłańskich został kaznodzieją i zasłynął jako żarliwy
mówca. Podczas panującej w Krakowie zarazy wygłaszał na rynku kazania, w
których nawoływał do pokuty. Odwiedzał też chorych, pozostawionych bez opieki
niosąc im pomoc materialną i moralną.

Zmarł w Krakowie w czasie wielkiej epidemii w 1482 r.

Sława świętości towarzyszyła mu już za życia. Pierwszą petycję o beatyfikację
Szymona z Lipnicy wystosował do Stolicy Apostolskiej arcybiskup Jan Łaski w
1514 r.

Proces diecezjalny polskiego zakonnika odbył się w pierwszej połowie XVII w.
Odwieczność jego kultu potwierdził ogłaszając go błogosławionym papież
Innocenty XI 24 lutego 1685 r.