Sprawiedliwość

[z2006]

www.mateusz.pl/czytania/20070911.htm
"W języku biblijnym słowo sprawiedliwość ma znaczenie o wiele szersze niż w
codziennym użytku, kiedy to oznacza poszanowanie praw innych. Sprawiedliwość w
Piśmie świętym oznacza doskonałość, świętość. Człowiek sprawiedliwy to ten,
który nosi w sobie odblask sprawiedliwości, a więc świętości Boga. Żyje w
sprawiedliwości, bo stosuje się do prawa Bożego, dopomagającego postępować
według świętej woli Boga. Dlatego Psalmista nie przestaje chwalić i wywyższać
prawa, które pragnie zachować z najwyższą doskonałością. „Błogosławieni,
których droga nieskalana, którzy postępują według prawa Pana... . Dusza moja
omdlewa tęskniąc wciąż do wyroków Twoich” (Ps 119, 1. 20).

W czasach Jezusa uczeni w Piśmie i faryzeusze gorliwie zachowywali prawo, ale
przestrzegając skrupulatnie najmniejszego jego szczegółu., zaniedbywali ducha.
Cóż może znaczyć sprawiedliwość zewnętrzna nie ogarniająca wnętrza człowieka?
Jezus odwraca ten stan rzeczy: żąda sprawiedliwości, która zaczyna się w
sercu. „Słyszeliście, że powiedziano przodkom: Nie zabijaj... A Ja wam
powiadam; Każdy, kto się gniewa na swego brata, podlega sądowi” (Mt 5, 21).
Ktoś, kto wprawdzie nie zabija, lecz zachowuje w sercu gniew, żal względem
brata, jest winny wobec Boga, godzien potępienia, nawet wówczas gdy
zewnętrznie zachowuje prawo. Tak samo ktoś, kto nie popełnia cudzołóstwa, lecz
nie odrzuca pragnień nieczystych, „już się w swoim sercu dopuścił cudzołóstwa”
(tamże 28). Jezus chcąc uprzytomnić swoim słuchaczom wymagania sprawiedliwości
wewnętrznej, w odniesieniu do pierwszego przypadku mówi, że Bóg nie przyjmuje
aktów kultu od tego, kto jest w niezgodzie z bratem i nie zabiega o
pojednanie, w odniesieniu do drugiego zaś nie waha się powiedzieć: „Jeśli
prawe oko twoje jest ci powodem do grzechu, wyłup je i odrzuć od siebie”
(tamże 29). By strzec sprawiedliwości wewnętrznej, należy być gotowym na
wszelką ofiarę."

O. Gabriel od św. Marii Magdaleny, karmelita bosy
Żyć Bogiem, t. III, str. 168