Mieszkanie od dewelopera kupuj z głową

[znajomy_jennifer_lopez]

Jest niemal niepojęte że KAZDA firma turystyczna, oferujaca wycieczki czy to za 5000zl czy za 200zl MUSI miec gwarancję/polisę OC organizatora/pośrednika turystyki z ktorej to polisy są potem wypłacane odszkodowania (w razie bankructwa itp) i/lub pokrywane koszty podstawienia samolotu dla juz wypoczywających. To są naprawde smieszne pieniadze w porównaniu z developerką. Najwyzej stracisz pareset zł, lub pare tys i tyle. W kazdym razie mało kto jedzie na wakacje za wiecej niz swoją 1-2 pensje.

A mieszkanie? WIEKSZOSC kupuje na kredyt, czesto na granicy zdolnosci, na mieszkanie wydaje 100-200 krotnosc swojej pensji (10 letnie zarobki!!!) na dodatek kase ktorej nie ma - która, jak straci to nie bedzie - tylko strata - bedzie jeszcze 300-500 tys DŁUG do spłacenia. I developer nie musi zadnej polisy wykupywać - ot, moze zgarnąć pół bańki na krzywy ryj. Bo co gwarantuje umowa? Nic
Na razie wszyscy sa szczesliwi - ludzie biorą, banki daja kredyty, ale jak sie okaze ze mieszkan nie ma, a jest tylko np 5x przepłacona działka budowlana, to nawet dla banku nie wystarczy (bo w pierwszej kolejnosci komornik bedzie zaspokajał roszczenia Skarbu Panstwa, ZUSu itp, potem cos tam dla dostawców, pozyczkodawcow, a "właściciele mieszkań" zostaną z kupą)
Nie odradzam kupowania tzw. "dziury w ziemi" ale zalecam DALEKO IDĄCA OSTROZNOSC. Lepiej wydac 1000zl/m2 wiecej niz ryzykowac. Bo przeciez malo kto z kupujacych traktuje zakup mieszkania jak gre na giełdzie.
Aha, i jeszcze coś - super kondycja firmy to pozorny gwarant. Ostatnie 2-3 głosne upadki firm turystycznych to upadki firm gdzie kasa "wyparowała", niby silne mocne firmy, z dziesiątkami tysięcy klientów. Ku przestrodze.

Nie kupuj w Polsce, kup w Berlinie po 1000 Euro

[Gość: Jeżi]

Nie przepłacaj, nie kupuj dziury w ziemi lub slamsów po 10 000PLN/m2
w Warszawie! Pojedź do Berlina, tam od 900euro (czyli od mniej niż
3500PLN/2), można kupić mieszkanie w przedwojennej kamienicy, metro
(U-Bahn), kolejka (S-Bahn) w 3-5 minut od domu. W Berlinie kupujesz
konkretne mieszkanie a nie obietnice, że będzie kiedyś II linia
metra, most Północny, że powstanie przedszkole, że szkoły też kiedyś
zbudują. Proszę sami porównajcie ceny i nie dajcie się okradać
deweloperom i milionerom z bloków z wielkiej płyty zachwalających
swoje slamsy!!!
www.immobilienscout24.de/findNew.national/resultDialog.go;jsessionid=CF89E915FF17D2F5833CDB4AA0A756EF.worker2?
iac=0&style=is24&is24EC=IS24&results.sortOrderList=14&event%
3AdoChangeSortOrder=Sortieren&_s_peprm=simbaFormfindnew_result%3Aisie

[stek22]

Taa, a Ci co kupili domy czy mieszkania po stronie niemieckiej już teraz marzą
aby je sprzedać i wrócić do Polski gdzie nie ma faszyzujących m. in blokersów,
którzy swe narodowe kompleksy wyższości na nich uskuteczniają.

[Gość: Franc]

A to nie jest mieszkanie czynszowe?
Taki TBS
Sprawdz to :-)

Niestety, próżne wasze słowa...

[Gość: bezczelny cham]

...zaraz jakiś naganiacz-gó..jad odpisze wam, że mieszkacie u mamusi, że nie
stać was, że jesteście zbyt mało obrotni etc, bo wie, ze sypie mu się
dotychczasowa pozycja i skoro merytoryczne argumenty już się wyczerpały musi
pograć wam na emocjach.

Niestety, próżne wasze słowa...

[Gość: bezczelny cham]

...zaraz jakiś naganiacz/developer-gó..jad odpisze wam, że mieszkacie u mamusi,
że nie stać was, że jesteście zbyt mało obrotni etc, bo wie, że sypie mu się
dotychczasowa pozycja i skoro merytoryczne argumenty już się wyczerpały musi
pograć na emocjach.

sytuacja jak nastapi w polsce

[Gość: mumin]

bedzie powtorzeniem z innych swiatowych rynkow, nieuczciwi
deweloperzy, ktorzy nie potrafili liczyc kosztow, zbankrutuja, ich
ekipy budowlane przejma ci ktorzy budowac z glowa umieja, budowac
bedzie sie nadal poniewaz zysko ponizej 100% na metrze kwadratowym
to tez nielada gratka, napewno nie wart okupowac dziury w ziemi juz
stoja puste mieszkania w niektorych miastach w polsce a bedzie ich
przybywac, najlepiej wiec poczekac jeszcze na wyklarowanie sytuacji
na rynku nieruchomosci i na zakupy wybrac sie po tzw.
zapowiadanym 'efekcie domina' nikt do konca nie wie jaki silny wplyw
na ceny nieruchomosci bedzie on mial w polsce ale napewno bedzie to
czynnik presji na cene i branie teraz ktedytu na nieruchomosci,
ktora moze stracic na wartosci byloby poprostu glupota, poczekac nie
kupowac kota w worku i nie szukac oferty najtanszej za metr, po
obejrzeniu paru mieszkan np. wybrac takie, ktore nam najbardziej
odpowiada, 10% w cenie wiecej moze zaowocowac zadowoleniem na lata

Mieszkanie od dewelopera kupuj z głową

[szczepo4]

Kiedyś napisałem taki tekst: W „objęciach deweloperów” – pora się
opamiętać. Teraz „ku pamięci” chcę go tutaj – w formie nieco
skróconej – zamieścić.

Część I

Społeczeństwo stworzyło ramy prawne do powstania przedsiębiorstw
budowlano – deweloperskich po to, żeby „obsłużyły” indywidualnych
inwestorów, którzy postanowili zbudować sobie wspólny dom. Nie jest
to działalność charytatywna, bo jak oceniają finansiści
warszawskiego rynku budowlanego zyski w tym sektorze zaczynają się
od 30%, a sięgają nawet 80 %, a już na pewno wynoszą one średnio
40%. Tym bardziej więc, kiedy niemal wszystkie domy budowane są za
pieniądze wpłacone awansem przez inwestorów, mają oni prawo
oczekiwać przyzwoitego traktowania.
Powszechnie znane są fakty, iż deweloperzy wykorzystują swoją
monopolistyczną pozycję i nie traktują indywidualnych inwestorów z
należnym im – przynajmniej – szacunkiem. Fakt, że to deweloper
zabiega o działkę, o projekt, o pozwolenie na budowę, itd. oraz
stwarza indywidualnym inwestorom ramy do przystąpienia do tego
przedsięwzięcia, niczego tutaj nie zmienia, bo to za środki tych
ostatnich – tak naprawdę – odbywa się cała ta robota. Krótko
mówiąc, od chwili kiedy – przysłowiowa – pierwsza łopata została
wbita w ziemię na budowie takiego domu, to – w istocie – należy on
do inwestorów. To, że odnośne ustawy, na pewnym etapie tego
procesu, „nazywają” dewelopera sprzedającym, w domyśle:
właścicielem, również niczego tutaj nie zmienia, bo jaka by to nie
była procedura prawna, ten dom należy do inwestorów.
A praktyka? Oto grupa „rozproszonych” inwestorów podpisuje
indywidualnie umowy z deweloperem i jej „panowanie” nad realizacją
tego zamierzenia, praktycznie się kończy. Bo jeśli deweloper jest
wykonawcą robót, a jego pracownik jest inspektorem nadzoru budowy;
następnie ludzie dewelopera przez co najmniej trzy lata zarządzają
nieruchomością, co upoważnia ich do odbierania od siebie samych tzw.
części wspólnej nieruchomości , a bywa ostatnio, że nawet sami sobie
ustalają wynagrodzenie za zarządzanie; „egzekwują” też sami od
siebie wywiązywanie się dewelopera np.: z zobowiązań gwarancyjnych i
rękojmi itd. – to do jakiej roli zostali tutaj sprowadzeni
inwestorzy ? Deweloper zarządza, a ponieważ sprawuje tzw. zarząd
zwykły, to zgodnie z ustawą /.../ „kieruje sprawami wspólnoty
mieszkaniowej i reprezentuje ją na zewnątrz /.../ i oczywiście /.../
czynności zwykłego zarządu podejmuje zarząd samodzielnie /.../ ”.
Wszystkie dokumenty są w jego rękach. Nikt więc, poza jego ludźmi,
na co dzień, praktycznie niczego nie sprawdza i do niczego
nie „wtyka” – przysłowiowego – nosa. W interesie dewelopera,
najlepiej żeby tak było do końca okresu gwarancji, jeszcze lepiej do
końca rękojmi, a jak się ludzi odzwyczai od decydowania o
czymkolwiek we własnym domu – to tak długo, jak długo się da i to na
jego warunkach! Taki jest stan rzeczy do jakiego dąży zdecydowana
większość deweloperów!
Gdzież można znaleźć drugi przykład takiego „jednowładztwa”? W
sumie, za swoje pieniądze, za które deweloper wybudował dla nich
dom, inwestorzy – praktycznie rzecz biorąc – otrzymują prawo do
zamieszkania w czynszowym domu dewelopera, pod nazwą „wspólnota
mieszkaniowa”. Cóż, jest to kliniczny przypadek ukartowanej
hipokryzji, powodujący ogromne społeczne szkody, bo prowadzi do
zniszczenia w zalążku całej idei współwłasności i odpowiedzialności
za wspólne dobro. Wspomniane jednowładztwo demoralizuje wszystkich,
ale najbardziej jego sprawców! i jest to prawda znana od lat.

Koniec części I

Mieszkanie od dewelopera kupuj z głową

[szczepo4]

Część II

Czy temu wszystkiemu „winne” są jedynie: - rynek producenta; - luki
uregulowań prawnych, które tzw. „zręczni” prawnicy deweloperów, bez
skrupułów wykorzystują; - nieznajomość swoich praw przez inwestorów,
którzy ciągle jeszcze nie rozumieją, że to tylko oni za to wszystko
płacą i, że ten dom jest ich własnością; - „nierychliwość” polskiego
sądownictwa, które odstraszając indywidualnego inwestora, mimo woli,
służy przygotowanym do takich „zapasów”, deweloperom. Myślę, że
istotnie nasze aktualne przepisy prawa – w przeciwieństwie do
przepisów w innych krajach – pozostawiają za dużo miejsca na
wszelkie wynaturzające ten proces „interpretacje”. Ograniczę się
tutaj do przedstawienia tylko dwóch – moim zdaniem –
zasadniczych „innowacji deweloperskich”; w istocie jest ich więcej,
a opisy co najmniej kilku innych, można znaleźć w prasie, internecie
i na przykład w rejestrze klauzul niedozwolonych, publikowanym przez
Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumenta.

PIERWSZA Z "INNOWACJI", to posługiwanie się w umowach określeniem:
termin przekazania nabywcom lokalu mieszkalnego do prowadzenia robót
wykończeniowych. Zwrot ten ma zastąpić, na etapie podpisywania
umowy, to co w normalnym języku rozumie się jako: termin przekazania
lokalu. Odbieramy lokal, i to pod rygorem rozwiązania z nami umowy
(z naszej winny itd.), ale – jak się okazuje – znajdujący się w
budynku, który nie uzyskał jeszcze pozwolenia na użytkowanie! Czyli,
de facto budowa jeszcze trwa, można mieć wątpliwości jaki będzie
jej „administracyjno – budowlany” los, ale nabywcy już mają pokrywać
wyznaczone arbitralnie – nie wiadomo na jakiej podstawie – tzw.
koszty utrzymania budynku, koszty mediów po cenach „budowlanych” i
zapewne podatek gruntowy itd. Ale użytkować lokalu do „mieszkania”,
wbrew temu co nakazuje logika, nie wolno! A przecież Prawo Budowlane
wyraźnie stanowi, że budowa trwa: od chwili uzyskania zezwolenia na
budowę do chwili uzyskania pozwolenia na użytkowanie obiektu oraz,
że wszystkie koszty poniesione przez dewelopera w trakcie trwania
budowy, zaliczane są do kosztu ogólnego budowy i – jak się
powszechnie rozumie – zawarte są w umownych cenach lokali.

Przepisy Prawa Budowlanego są jasne i przejrzyste. Żeby wybudować
legalnie dom należy: - posiadać akt własności działki budowlanej; -
otrzymać tzw. warunki zabudowy; - opracować projekt i uzyskać jego
zatwierdzenie; - otrzymać pozwolenie na budowę, - wybudować dom; -
uzyskać pozwolenie na jego zasiedlenie. I wtedy należy taki dom
przekazać inwestorom do użytkowania! Dlaczego więc często dzieje się
nawet tak, że inwestorzy są zmuszani do „odbierania” mieszkań w ich
budynku, który nie został oficjalnie odebrany, dlaczego czekają
(praktycznie obezwładnieni) miesiącami, ba nawet latami na tzw. akty
notarialne, a deweloper wykorzystuje ten fakt do szantażowania
i „szachowania” członków wspólnoty; bo on „posiada” wystarczającą
część tzw. udziałów, żeby wraz ze swoimi „zwolennikami”,
przegłosować każdą wygodną dla siebie uchwałę. Ostateczny rachunek
za tę „mętną inwestycyjną wodę” zapłacimy wszyscy. Społeczeństwo
patrzy na to wszystko z przerażeniem, bo przecież mieszkanie jest,
dla większości ludzi, największą inwestycją życia. Cały ten proces
musi być jasny, przejrzysty, bezpieczny i otoczony szczególna opieką
państwa. Tak jest w całym cywilizowanym świecie.

DRUGA, ze wspomnianych, "INNOWACJI" polega na wypaczeniu przez
deweloperów intencji ustawodawcy (w skrócie UWL. Dz. U. nr 80, poz.
903), który chcąc zaoszczędzić członkom wspólnot mieszkaniowych
kosztów i wizyt u notariusza, ustanowił (par. nr 18)
że: „Właściciele lokali mogą w umowie o ustanowieniu odrębnej
własności lokali albo w umowie zawartej później w formie aktu
notarialnego określić sposób zarządu nieruchomością wspólną /.../ W
razie sukcesywnego wyodrębniania lokali przyjęty przez
dotychczasowych współwłaścicieli sposób zarządu nieruchomością
wspólną odnosi skutek także do każdego kolejnego nabywcy
lokalu /.../”.
Zbożne zamiary i próba opanowania chaosu, gdyby każdy kolejny
nabywca miał odmienną „wizję” zarządu. Ale jednocześnie, jaka
możliwość objęcia „kuratelą” wspólnoty. W praktyce, ten pierwszy
podpisujący umowę, a później akt notarialny, decyduje o sposobie
zarządu nieruchomością wspólnoty. Ten jeden, „pierwszy, wytypowany”
przez dewelopera – lekceważąc wszystkich pozostałych, decyduje o
powierzeniu deweloperowi zarządu na trzy lata i bywa nawet, że
określa stawkę pieniężną za zarządzanie itd.. Znam przypadek, kiedy
tzw. „obsługujący inwestycję” notariusz nie widział nic zdrożnego w
fakcie, iż wpisuje do aktu notarialnego formułę: „zmiana sposobu
sprawowania Zarządu może nastąpić przed terminem wyłącznie za zgodą
Spółki” – czyli dewelopera. Powstał więc dokument notarialny, który
sugeruje właścicielom lokali, że istnieje dotycząca ich umowa, którą
tylko strona nie będąca właścicielem domu może rozwiązać. To już
chyba spore kuriozum.

Koniec części II

[Gość: Mark]

"Cały ten proces musi być jasny, przejrzysty, bezpieczny i otoczony szczególna
opieką państwa. Tak jest w całym cywilizowanym świecie."

No chyba cie pogielo. To wlasnie dzieki wtracaniu sie do wszystkiego panstwa to
wszytko wyglada tak jak wyglada. Prosty przyklad. Plan zagospodarowania
przestrzennego, w ktorym trzeba okreslic nie tylko przeznaczenie terenu (co by
bylo nawet zrozumiale, aby w centrum willowej dzielnicy ktos nie wpadl na pomysl
zrobienia spalarni smieci), ale tez takie bzdury jak wyskosc plotow, kolory
elewacji, etc. Efekt? 90% gmin w Polsce nie ma uchwalonego aktualnego plany
zagospodarowania przestrzennego. Tam gdzie jest (na ogol w strzepach - w formie
tzw. studium zagospodarowania) ceny dzialek sa szalone, tam gdzie go nie ma, nie
mozna nic zrobic, bo grunty sa nieodrolnione.

Druga sprawa - biurakcja. Ten kto chcial postawic na swojej dzialce chocby domek
letniskowy albo garaz ten wie o czym pisze. Prawda jest taka, ze kazda wieksza
inwestycja zaczyna sie od znalezienia biura prawnego, ktore jest to w stanie
ogarnac i wszystko zatarwic. 90% obywateli przerazaja te formalnosci (i trudno
im sie dziwic), wiec wola przeplacic developerowi, krory w zamian zalatwic to
wszystko za nich. A przeciez czy nie byloby pieknie gdyby dajmy na to, zebrala
sie grupa 10-20 osob, ktore kupilyby gruntu, zalatwily w jeden dzien minimum
formalnosci i wybudowaly sobie wspolnie mieszkania gospodarskim sposobem,
zamiast zdawac sie na laske i nielaske tzw. deweloperow?

[szczepo4]

@Mark'a
Czy naprawdę tylko to jedno moje zdanie Cię
zbulwersowało: /.../ "Cały ten proces musi być jasny, przejrzysty,
bezpieczny i otoczony szczególna opieką państwa. Tak jest w całym
cywilizowanym świecie."/.../

Mieszkanie od dewelopera kupuj z głową

[szczepo4]

Część III

Wielu członków wspólnot mieszkaniowych nie zdaje sobie sprawy z
kilku, potencjalnie niebezpiecznych, konsekwencji powierzenia komuś
z „zewnątrz” tzw. zarządu zwykłego nieruchomością. Oczywiście
cytowana powyżej ustawa przewiduje kilka mechanizmów kontrolnych
typu: uchwalanie rocznego planu gospodarczego i udzielanie
absolutorium zarządowi przez walne zebranie członków wspólnoty, a
nawet możliwość nieomal bieżącej kontroli finansów wspólnoty przez
każdego z jej członków, ale realia życia są inne. Takiego nadzoru
praktycznie nie ma. Ten, któremu – w powyżej opisanych
okolicznościach – powierzono zarząd używa wszelkich metod żeby
członkowie wspólnoty nawet pomyśleć nie mogli, że może być inaczej.
Techniki stosowane: to praktycznie jedno zebranie w roku (w za małej
sali), korowody proceduralne – częstokroć „mnożone” przez prawników
dewelopera, program zebrania tak celowo „obciążony” sprawami
drugorzędnymi, że należałoby nad nimi obradować kilka dni, „czujne
oko” ludzi dewelopera żeby nic się nie wymknęło spod ich kontroli,
próby dyskredytowania tych, którzy myślą inaczej, pomówienia,
straszenie rzekomymi długami wspólnoty itp., doprowadzają do tego,
że członkowie, a właściwie to już tylko „lokatorzy”, na zawsze
porzucają myśl o jakimkolwiek uczestniczeniu w życiu wspólnoty.
Tak się dzieje powszechnie, wystarczy prześledzić „potoki” pytań i
skarg zamieszczanych na różnych forach internetowych. Całe pokłady
energii społecznej są trwonione w tych sporach, bo ktoś nieopacznie,
stwarzając „nieszczelności” w prawie, wydał wspólnoty mieszkaniowe w
ręce deweloperów. A przecież to deweloperzy powinni, na równi z
innymi zainteresowanymi, ewentualnie składać wspólnotom
mieszkaniowym swoje oferty usług w zakresie zarządzania. Zamiast
tego obezwładniają oni wspólnoty mieszkaniowe i stosują nielojalne
praktyki w stosunku do innych konkurentów na rynku. Jest oczywiste,
że wspólnoty powinny, z urzędu, rozpoczynać swoje funkcjonowanie z
tzw. zarządem właścicielskim, bo to jest podstawowe prawo
właściciela. Zarząd taki powinien zwierać umowę z uprawnionym do
tego administratorem, szczegółowo określając zakres jego uprawnień i
obowiązków. Inaczej, to nie są wspólnoty mieszkaniowe, to są
folwarki deweloperów, tyle, że pod fałszywym szyldem! Naprawdę,
trudno jest znaleźć coś bardziej demoralizującego.

W wielu krajach, struktury samorządowe, a więc i wspólnoty
mieszkaniowe, stosują zasadę – godną do wprowadzenia i u nas. Zasada
ta zobowiązuje zarządy do składania sprawozdań ze swojej
działalności w formie pisemnego raportu z audytu. Raport taki
zlecany jest niezależnej firmie księgowo – prawniczej przez komisję
rewizyjną, wybraną przez członków wspólnoty. Autorzy audytu
przedstawiają ten raport, wraz z wnioskami, na walnym zebraniu. W
ten sposób wspólnota unika wielu ewentualnych niebezpieczeństw, a
przede wszystkim, „wpadek” finansowych . Sposób w jaki dotychczas
odbywa się to w większości wspólnot u nas, kiedy to garstka nieco
aktywniejszych lub przypadkowych członków, przybyłych na walne
zebranie, wysłuchuje litanii nie całkiem zrozumiałych dla nich
zestawień liczb, żeby następnie podjąć brzemienną w skutkach
decyzję: udzielić lub odmówić absolutorium, jest na dłuższą metę
nie do zaakceptowania. Przecież, biorąc pod uwagę
przeciętne „rozmiary” naszych wspólnot, nie mówiąc już o
spółdzielniach – gigantach, chodzi w tych sprawach o kwoty pieniędzy
liczone częstokroć w grubych setkach tysięcy, czy nawet w milionach
złotych.
Inne ciekawe uregulowania np.: kanadyjskie to zawarty w kanadyjskim
kodeksie cywilnym przepis, w sposób szczególny ochraniający
indywidualnych nabywców nieruchomości. Otóż, jeśli transakcja
kupna / sprzedaży ma miejsce pomiędzy dwoma stronami, z których
żadna nie jest przedsiębiorcą budowlanym lub tzw. deweloperem, to
umowa taka nabiera skutku prawnego bezpośrednio po jej podpisaniu.
Jeśli natomiast sprzedawcą jest deweloper lub przedsiębiorca
budowlany, to kupującemu przysługuje dziesięciodniowy termin,
umożliwiający wycofanie się z transakcji bez żadnych skutków
prawnych (art. 1785 wspomnianego KC). Wynika z tego, że i
tam „budowlańcy” mają skłonność do stosowania nagannych praktyk, ale
jak widać okres dziesięciu dni jest w Kanadzie oceniany jako
wystarczający, żeby się w tym zorientować. Ciekawe ile musiałby
wynosić taki okres u nas?

Jeden ze zdesperowanych respondentów forum internetowego napisał:
coś się zmieni we wspólnotach, kiedy to stare, pasywne i
zastraszone, pokolenie rodem z PRL’u wymrze. Smutne to, tym
bardziej, że ja nagminnie obserwuję taką pasywność również u ludzi
młodych, a więc długo przyjdzie nam jeszcze czekać!
Tym, którzy już teraz chcieliby czuć się gospodarzami we własnym
domu, pozostaje głęboka refleksja przed angażowaniem się w tego
typu inwestycje, lub perspektywa dochodzenie swoich praw nawet na
drodze sądowej. PT. Deweloperom, postępującym w sposób
nieprzystający do ich rangi, trzeba przypomnieć, że – na szczęście –
wciąż jeszcze i bez wyroku sądowego wiadomo, jakie postępowanie jest
przyzwoite, i że samo zbudowanie domu, jeszcze takiego postępowania
nie dowodzi.

[Gość: g]

Szczepo, gratulacje raz jeszcze.

Szkoda,że nikt tego nie robi nawet po wykuciu na pamięć i stąd płacz
i zgrzytanie zębami.

Nie kupuj 'Dziury w ziemi' bo jak

[Gość: totalizator]

Nie kupuj 'Dziury w ziemi' bo jezeli deweloper zbankrutuje po twoich
pieniadzach pozostanie tylko wspomnienie. Kupuj tylko gotowy dom do
zamieszkania od zaraz.

[Gość: Jan]

NIE CHCESZ MIEĆ PROBLEMÓW ??? KUP MIESZKANIE NA RYNKU WTÓRNYM, kupując
mieszkanie od dewelopera, musisz być przygotowany na wiele przykrych niespodzianek.
Największy problem w nowych "apartamentowcach" to krzywe pękające ściany,
wilgoć, codzienne balangi sąsiadów, odgłosy wrzeszczącej dzieciarni na patio,
brak miejsc postojowych. Poza tym musisz być przygotowany na utratę wpłaconej
sumy kupiłem mieszkanie w takim "apartamentowcu" i bardzo teraz żałuję. Za
mieszkanie 50m2 w stanie deweloperskim, zapłaciłem 350 tys. + 20 tys miejsce
garażowe, w wykończenie mieszkania włożyłem już 150 tys. a końca nie widać.
Za te pieniądze, mogłem kupić mieszkanie po kapitalnym remoncie, na rynku
wtórnym, nie popełnijcie takiego błędu jak ja. Niech sobie dweloperzy sami
mieszkają w tych apartamentowych slamsach.

[Gość: xx]

Co ty za bzdury piszesz..
150 tys na wykonczenie mieszkania 50 m2 - ciekawe co tam robisz że
tyle wydałeś. No może jesteś tak rozgarnięty z urządzaniem
mieszkania jak z pisaniem postów to się nie dziwie.
A czy uważasz że w mieszkaniu z rynku wtórnego nie robił byś
remontu, nie urzadzał go, wszytsko by ci tak odpowiadało..
Ja swego czasu kupiłem mieszkanie na rynku pierwotnym i teraz wiem
że na rynku wtórnym nigdy nie kupie.
Zresztą sam sobie zaprzeczasz w tym co piszesz - napisałeś że
zakupiłeś miejsce garażowe a nie masz gdzie zaparkować.. (bez
komentarza - nie nakręcaj się)



NIE CHCESZ MIEĆ PROBLEMÓW ??? KUP MIESZKANIE NA RYNKU WTÓRNYM,
kupując
mieszkanie od dewelopera, musisz być przygotowany na wiele przykrych
niespodzianek.
Największy problem w nowych "apartamentowcach" to krzywe pękające
ściany,
wilgoć, codzienne balangi sąsiadów, odgłosy wrzeszczącej dzieciarni
na patio,
brak miejsc postojowych. Poza tym musisz być przygotowany na utratę
wpłaconej
sumy kupiłem mieszkanie w takim "apartamentowcu" i bardzo teraz
żałuję. Za
mieszkanie 50m2 w stanie deweloperskim, zapłaciłem 350 tys. + 20 tys
miejsce
garażowe, w wykończenie mieszkania włożyłem już 150 tys. a końca nie
widać.
Za te pieniądze, mogłem kupić mieszkanie po kapitalnym remoncie, na
rynku
wtórnym, nie popełnijcie takiego błędu jak ja. Niech sobie
dweloperzy sami
mieszkają w tych apartamentowych slamsach.

[Gość: Jan]

Człowieku naucz się czytać ze zrozumieniem, co z tego że mam jedno miejsce
garażowe, jak członków rodziny jest czterech i każdy ma jakiś pojazd.
Poza tym nigdy nie wykańczałeś mieszkania, nie masz nawet pojęcia ile to
kosztuje, no chyba że chcesz mieszkać w krzywych ścianach, "wykończonych" w
stylu dewelopera

[Gość: xx]

Daj spokój, wykańczałem i wiem ile to kosztuje ale z tą kwotą to
pojechałeś za ostro.
Jeśli chodzi o sprawy remontowe to w nowym bloku zrobienie jest dużo
tańsze niż w rynku wtórnym - nie musisz kuć i wywozić starych
tynków, wyrównywać, kłaść nowej elektryki etc. w nowym poprostu
glazurnik wchodzi i kładzie płytki a nie przygoptowuje to przez
miesiąc.
W nowym budynku przez pierwsze 3 lata możesz liczyć sie z pękaniem
ścian bo budynek osiada - tak to już jest.
Wygipsowanie scian to nie przesadzajmy nie jest wielki koszt a samo
urządzenie to czy w rynku wtórnym czy pierwotnym kosztuje tyle samo,
wiadomo zależy jak chcesz wyposazyć w sprzęt można kupic sprzęt za
10 tyś i można kupić za 50 tyś.

[Gość: Kaczus (Tomek)]

> w nowym poprostu
> glazurnik wchodzi i kładzie płytki a nie przygoptowuje to przez
> miesiąc.

Pod warunkiem, że specjalista budujący nie wyznaczał kątów prostych za pomocą
poziomicy (autentyk). Wtedy czasami jest więcej do zrobienia....

[Gość: xx]

Nie no oczywiście że tak bo tacy specjalisci u developerów też są
ale i tak jest to dużo mniej pracy..

brak

[Gość: nikt]

to kawał starego chu.. nowobogacki gej któremu brak dobrych manier ktos powinien mu obic ta facjate