Co mnie przeraża w dzsiejszej muzyce?

[Gość: Luc]

Należę właśnie do tego przedziału wiekowego(20-25) i jakoś niespecjalnie bawię
się przy tego typu dźwiękach(Bajm, Ich troje itd.). Z drugiej strony takie
traktowanie muzyki z nadeciem mi osobiście nie odpowiada, bo jesli są odbiorcy
twórca powinien tworzyć, niezależnie od poziomu muzyki. Można do tego tańczyć,
ale nie dłużej niż 15 minut, chyba że jest się totalnie pijanym.
Przeważnie wygląda to tak, że na imprezach ludzie bawią się do ogólnie znanych
hitów, choć nie twierdzę, że muzyka popularna nie jest dobra. Outkast, U2,
Myslovitz, Kult, T.Love, Fatboy slim, Placebo, Prodigy, Chemical Brothers - to
są popularne zespoły i do takiej muzyki bawiłem się ja i grupa moich znajomych
na ostatniej imprezie. Imprezę rozruszały szanty zespołu The pioruners, które
były tak absurdalne, że nie sposób było się powstrzymać od tańća i
jednoczesnego śmiechu. Po godzinie trzeciej mała porcja rock&rolla, taki
swingujące przeboje.
W domu słucham innych rzeczy, nie nadają się na imprezę, są czasem
zbyt "awangardowe", zbyt "ambitne", nie są po prostu tak popularne jak wyżej
wymienieni. Co nie znaczy, że współcześnie nie tworzy się wartościowej muzyki,
po prostu dostęp do niej jest utrudniony. Polecam radia internetowe i kilka
portali, polskich i zagranicznych. Jest czego słuchać, ale widocznie Państwu
koło 30stki nie chce się już szukać.

[p.o.box.77]

o i luc powiedział. w sumie nic złego, ale mnie właśnie przeraża to co innych
może zadowala: bezpłciowość gustów muzycznych dzisiejszej młodzieży.

nie bawię się w szufladki, ale uwazam, że różna muzyka, nadaje się na różne
okazje. przeraża mnie myśl zabawy przy (kolejność nie przypadkowa): outcast,
myslovitz, prodigy, kult, fatboy, placebo... itd.

słucham wszystkiego i nie boje się powiedzię że zarówno R.Fripp i G.Skawiński
są Artystami (kto się nie zgadza, zapraszam na scenę i prezentację własnej
twórczości), ale boje się hedonistycznej zabawy w tańcu, przy muzyce byle
jakiej i byle kogo, bez świadomości i wiedzy, bo zaraz po placebo poleciałaby
Madaryna, Hey, Brodka, a potem na deser na żywo "muzyka nowej generacji"
Radiostacji, a młodzież bawiłaby się dalej bo to wszystko są znane przeboje do
pośpiewania i potańczenia.

a dodatkowo przeraża mnie nieprzerwana popularność muzyki house.

czy dostęp do muzyki jest teraz bardziej utrudniony? to młodzież musi jeszcze
sporo nauczyć...

[Gość: glgryz]

> słucham wszystkiego i nie boje się powiedzię że zarówno R.Fripp i G.Skawiński
> są Artystami (kto się nie zgadza, zapraszam na scenę i prezentację własnej
> twórczości)

Ja się nie zgadzam. Gitarzyści nie mogą być artystami z definicji. To wszystko
onaniści.

A jak czytam o "bezpłciowości gustów muzycznych dzisiejszej młodzieży", mam
ochotę sięgnąć po psylocybiny.

[blinski]

mnie bardzo smuci powtarzalność i brak wysiłku przy tworzeniu dzisiejszej
muzyki pop.
w latach '80 synonimem kiczu byli artyści wychodzący spod łapsk tria stock,
aitken & waterman. ci menedżeży-kreatorzy zgarniali młode, żądne sławy
gwiazdeczki z ulicy i w szybkim tempie - poprzez dorabianie im biografii,
ubrawszy je i pisząc im muzykę oraz teksty - robili z nich mega-gwiazdy jednego
sezonu (takie jak bananarama, rick astley, kylie minogue). ale do nędzy, oni
coś robili! poza tym większość z hitów wykreowanych przez nich, a pojmowanych
ówcześnie za kawałki które w miesiąc po wypromowaniu ulegną zapomnieniu,
dzisiaj są klasykami które każdy zan i potrafi zanucić
a dzisiejsza muzyka pop (dance-pop, club-pop)? stawiam obiad, gdy ktoś mi
wskaże piosenkę nie skowerowaną. poza tym ile z popularnych kawałków sprzez
chociażby 3 lat jesteśmy w stanie przypomnieć sobie dzisiaj? te które sobie
przypomnimy prawdopodobnie znaliśmy już wcześniej, w oryginalnej wersji
poza tym jeszcze jedna rzecz. czy słysząc piosenkę z przed, dajmy na to, 4 lat,
widzicie jakąś znaczącą różnicę w brzmieniu porównawszy do brzmień
teraźniejszych? mówię szczególnie o pop-dance'ie i club-popie. jeszcze pod
koniec lat '90 dało się wyczuwać dość łatwo 2-letnie róznice jeśli chodzi o
czas nagrania utworu.

[p.o.box.77]

no to też ciekawa uwaga i się zgadzam. POP popem, ale to też trzeba umieć.
przy takim zalewie muzyki, jaki mamy cięzko wykreować Przebój.
Ile lat Bad M.Jacksona był na szczytach list? dziś przebje są co dwa
tygodnie... i jeden wiekszy od drugiego..

Oj przeraża, przeraża...

[Gość: monka]

FANI-

1."Bolącym" jest fakt, że pospólstwo, jako kryterium oceny muzyki
przyjmują rankingi, ilość sprzedanych płyt, ilości zdobytych
nagród...
2.Albo jeszcze śmieszniej- poprostu wygląd danej osoby,
prezencję w mediach...
3.Idą (fani) na łatwizne sięgając do 'kolorowych' pisem, które oddają
hołd gwiazdom, przyjmując te same kryteria.
4.Brak wrażliwości, czyli ograniczanie się do ocen na temat
muzyki typu: spoko zespól; ale on nieseksowny ma głos; niezła jest ta
piosenka, 'taka chwytliwa'; gitess (czy jakoś tak) muzyka- Jako ostateczna
ocena i fakt, który jest przyjmowany za decydujący.

MUZYCY (zaznaczam, ,że nie wszystkich jestem gotowa tak
nazwać ale dla uogólnienia )-

1.Plejbek na koncercie i tu nawiązanie do pkt.2 (FANI)- jeśli nie
śpiewa 'muzyk' na zywo to istotą zazwyczaj w tym wypadku jest
wizualność jego.

2.Teledyski- głównie wiekszośc hiphopowych- w których
prezentowane sa gołe panie i drogie samochody Jeśli cel
uświęca środki to nie przeraża, ale jeśli celem jest doznanie przyjemności podczas kręcenia go- przeraża. Jeśli ktoś wie dlaczego tak
wyglądają teledyski wywodzące się z kultury hip-hop- proszę-
niech mi napisze. Z góry wyrazy wdzięczności, bo być moze sie myle co do tych teledysków.

Jest oczywiście jeszcze pare rzeczy które mnie przerażają w
muzyce, ale wyżej wymienione to te, które 'przezają' mnie naj-
bardziej...

[blinski]

fani, wymieniłaś podstawowe składniki popkultury - widać popkultura ogólnie
jako taka cię przeraża

[Gość: monka]

Co jest faktem...

[blinski]

syndrom robinsona cruzoe?

[Gość: monka]

Hm... syndromu nie znam, tzn nie słyszałam o takim, ale wywnioskaować nietrudno na czym polega.
No taka 'outside' jestem... w skrajnych odmianach odczuwam 'Weltschmerz'

błąd:)...

[Gość: monka]

Nie wybacze sobie jeśli tego nie napiszę. Zrobiłam bład językowy pisząc
"(...)kolorowych pisem(...)". Poprawnie brzmi 'kolorowych PISM".
Ufff... Już mi lżej...

[blinski]

ha, nawet nie zauważyłem

[Gość: Santino]

Przeraża mnie, że niektórzy za bardzo się przejmuja własnymi gustami
muzycznymi. A raczej przejmują się zbytnio gustami innych. Jak można tego
słuchać? - często pada takie pytanie. Przeraża mnie, że muzyka jakiej dana
osoba słucha dla części jest wyznacznikiem jak tą osobę należy odbierać. A
gusta muzyczne świadczą tylko o gustach muzycznych lub o ich braku.

[p.o.box.77]

>>Przeraża mnie, że muzyka jakiej dana
osoba słucha dla części jest wyznacznikiem jak tą osobę należy odbierać<<

no nie jest to bez znaczenia, ale przerzaża cię to teraz? to co byś
powiedzia/powiedziała 10 lub 20 lat temu? kiedy fan republiki jechał po fanie
ladypank? kto z młodzieży ich dziś odróżni?

ale masz o tyle racje że nie warto się tym zbyt przejmować.

[blackfield]

Temat tego wątku brzmi: "co mnie przeraża w dzisiejszej muzyce ?". Pytanie jest
precyzyjne, więc precyzyjnie odpowiem: NIC. To nie z muzyką jest problem, to nie
z fanami jest problem i nawet nie z muzykami jest problem. Problem jest z
promocją muzyki. Któryś z poprzedników stwierdził, że przeraża go fakt, iż dla
wielu ludzi teraz o poziomie danego wykonawcy świadczy jego wygląd. No a jakie
inne kryterium może mieć człowiek, którego jedyny kontakt z muzyką ogranicza się
do Vivy, Mtv czy badziewiastego Bravo ? Sam znam wiele osób, które same się
muzyką nie zainteresują i ograniczają się do tego, co usłyszą. Mam teraz prawie
20 lat i pamiętam, jak 6-7 lat temu wracałem do domu pełen uśmiechu, ponieważ
właśnie zakupiłem kasetę Spice Girls. Potem jednak stało się dla mnie jasne, że
muzyki jako takiej jest na świecie od groma - trzeba tylko chcieć i mieć
możliwości, by ją poznać. Zmienił się mój gust, Spice Girls poszły do kosza, a
na półce wylądowała cała dyskografia Pink Floyd, Petera Gabriela, Porcupine
Tree...Udało mi się taką właśnie muzyką zainteresować również kilku moich
znajomych. Owszem, denerwuje mnie, że telewizja i radio promują w 98% syf. Ale z
drugiej strony: czy ktoś mi blokuje dostęp do tego, co mi się podoba ? Czy muszę
słuchać badziewia z radia ?

[Gość: ja ewa]

Dlatego uważam, ze jakims wyjsciem jest tworzenie przez artystów nie tylko
własnych wydawnictw tj. ipecac, ale być moze i radia, ale nie w stylu Kozidrak
& Co. Moze sie kiedys doczekam, ze w moim miescie (chciałam napisac City, ale
sie w ostatnim momencie powstrzymałam !bedzie radio z muzyka, a nie z tym, co
koncerny muzyczne konsekwentnie i z uporem maniaka nazwaja muzyka. Pomysl
radia , wiem, raczej malo realny, ale moze ktos kiedys.... i bedzie ono
dzialalo nie tylko w internecie......
Mnie smuci historia kilku rozglosni radiowych. Mam nadzieje, ze ta pustka
zostanie zapełniona przez muzyke, a nie jej plastikowa wersje. No bo ile
sezonow mozna znosic wysilki i starania kolejnej gwiazdki z USA?