Parle you esperanto Sprache?

[Gość: S.R.]

Szanowny Panie Chlopecki,

pisze Pan: "zastanawiam sie...". To znaczy ze Pan nie zasiegnal zadnej
informacji co do esperanta, inaczej Pan latwo znalazlby te informacje.

"Zastanawia mnie jednak, dlaczego - oprócz tego utworu poznanskiego
kompozytora - nie przypominam sobie jakichkolwiek innych utworów muzycznych
wykorzystujacych ten jezyk?"

Jesli Pan nie przypomina sobie, to nie zanczy ze nie istnieja

"Czy jest wiêc i gdzie spiewana w tym jêzyku liryka?"
Jest. W 150 krajach

"Czy w esperanto spiewa siê dzieciom kolysanki?"
Tak, tak.

"Czy w nim sie klnie?"
Klnie sie. Czy Pan chcialby cos takiego? To napisze )) Slangi tez.

"Czy dla kogokolwiek jest jezykiem narodzin i wzrastania?"
Sa prawie 2000

Pan o tym nic nie wie? Hm...


(przepraszam za bledy, nie jestem Polka).

[Gość: Słuchaczka]

Istnieje literatura , istnieje muzyka, płyty, są biblioteki,
gazety, strony internetowe w wielu
krajach w języku Esperanto.Trzeba tylko poszukać.
[ esperanto.de/welt/] [www.uea.org/landoj/index.html]

Są też rodziny mówiące tym językiem i dzieci mówiące nim od
pierwszych zdań.

Jeżeli zależy komuś na przekleństwach niech zajrzy do słownika
"Obszerny Słownik Polsko-Esperancki" K. Strzelecki, M. Bobczol.
Nie ma dialektów i slangów, bo nie po to język był tworzony, żeby
utrudniać,
tylko żeby ułatwiać.

Podstawą kultury esperanckiej są kultury wielu narodów, z których
mogą
korzystać znający ten język.

To nie utopia Esperanta, to utopia całego świata,
który przez wieki mówi o pokoju,
udaje, że coś robi dla pokoju i ciągle roznieca wojny.
Na wojnie ktoś się bogaci...
Natomiast napewno nie będzie wojny esperancko-esperanckiej,
bo w społeczności tej nie ma różnic klasowych, różnic interesów
kapitałowych,
i interesów politycznych.
Krytyk muzyczny krytykuje język, którego nie zna.
Mogę więc ja nie znając się na surrealistycznej muzyce wyznać,
że oryginalna melodia podoba mi się bardziej niż hałas i jęki.
Nie twierdzę, że zmarła przed urodzeniem, bo słyszałam.
Słuchaczka.


www.radio.com.pl/polonia/audio.asp?rId=11
www.radio.com.pl/polonia/eo/
www.radioarkivo.org/

[Gość: Słuchaczka]

Istnieje literatura , istnieje muzyka, płyty, są biblioteki,
gazety, strony internetowe w wielu
krajach w języku Esperanto.Trzeba tylko poszukać.
[ esperanto.de/welt/] [www.uea.org/landoj/index.html]

Są też rodziny mówiące tym językiem i dzieci mówiące nim od
pierwszych zdań.

Jeżeli zależy komuś na przekleństwach niech zajrzy do słownika
"Obszerny Słownik Polsko-Esperancki" K. Strzelecki, M. Bobczol.
Nie ma dialektów i slangów, bo nie po to język był tworzony, żeby
utrudniać,
tylko żeby ułatwiać.

Podstawą kultury esperanckiej są kultury wielu narodów, z których
mogą
korzystać znający ten język.

To nie utopia Esperanta, to utopia całego świata,
który przez wieki mówi o pokoju,
udaje, że coś robi dla pokoju i ciągle roznieca wojny.
Na wojnie ktoś się bogaci...
Natomiast napewno nie będzie wojny esperancko-esperanckiej,
bo w społeczności tej nie ma różnic klasowych, różnic interesów
kapitałowych,
i interesów politycznych.
Krytyk muzyczny krytykuje język, którego nie zna.
Mogę więc ja nie znając się na surrealistycznej muzyce wyznać,
że oryginalna melodia podoba mi się bardziej niż hałas i jęki.
Nie twierdzę, że zmarła przed urodzeniem, bo słyszałam.
Słuchaczka.


www.radio.com.pl/polonia/audio.asp?rId=11
www.radio.com.pl/polonia/eo/
www.radioarkivo.org/

[Gość: akis]

Mam 44 lata, moja żona również, mamy 3 córki 22;19 i 10 lat. Wszyscy znamy język Esperanto ale nie tylko.Kontakty z obcokrajowcami w ich języku poniżają nas gdyż oni będą zawsze lepsi językowo, jeśli nie literacko to w jakimś slangu. Porozumiewanie się w Esperanto pozwala na kontakty bez dyskryminacji.
Słuchałem z zainteresowaniem chóru, który śpiewał "La Espero" ALE wcale mi się nie podobało. Ja po prostu nie jestem melomanem i miało prawo mi się nie podobać. Przypuszczalnie gdybym wcześniej dokształcił się w kierunku muzycznym to wiedziałbym o co w tym chodzi.
Podobna może być sytuacja w Pańskim przypadku jeśli chodzi o Pański stosunek do Esperanto.
Obaj się musimy dokształcić.

[staman]

Szanowny Panie Redaktorze!

Bardzo żałuję, że przed napisaniem słów, które Pan użył w swoim artykule, nie
zajrzał Pan choćby na strony polskich esperantystów www.esperanto.pl
Byc może "burza" byłaby mniejsza?
Ale cieszę się (choć zabrzmi to dziwnie) że spowoduje to byc może iż zechce Pan
napisać kilka zdań na temat esperanta. Na temat "czegoś" co prawie 118 lat temu
(26.07.1887) narodziło się na ziemi polskiej. Coś o czym znakomity prof. UJ
Zenon Klemensiewicz powiedział: "esperanto jest dorobkiem kultury polskiej". O
czym bardzo często, my Polacy zapominamy, czego wstydzą się nasi dyplomaci
zachłyśnięci tzw. językiem międzynarodowym - angielskim. Jedyną "jaskółką" w tej
dziedzinie jest znakomita esperantystka - eurodeputowana - Małgorzata Handzlik.
Ale żaden z jej polskich kolegów (czy naprawdę kolegów???) nie chce jej w tym
pomóc. A wiadomo nam, że i prof. Gieremek i poseł Czarnecki zetknęli się z
esperantem. Świadowmie użyłem stwierdzenia "tzw", gdyż nie trudno przeciętnemu
"smiertelnikowi" zrozumieć, że język narodowy NIGDY nie będzie pełnił roli
NEUTRALNEGO języka międzynarodowego. A do tego łatwego, którego my na kursach
nauczamy w ciągu kilkudziesięciu godzin. Mamy wśród nas kompozytorów, mamy całą
masę redaktorów (Barbara Pietrzak - PR, Roman Dobrzyński - TVP) mamy Noblistów
prof. Selten i wiele innych znakomitości. Mamy wiele zespołów i grup teatralnych
wykorzystujacych dzieło L. Zamenhofa. Jako ciekawostkę "muzyczną" podam, że w
roku 1912, w czasie Światowego Kongresu Esperantystów w Krakowie zaprezentowano
pierwszy raz operę w języku esperanto - "Halkę". Ale nie będę przytaczał więcej
przykładów bo braknie mi czasu. W razie potrzeby jestem do Pana dyspozycji.
Kun esperanta saluto!
Stanisław Mandrak - przewodniczący Polskiego Związku Esperantystów
[e-mail]

Utopia??

[Gość: Internacia]

"Syndrom utopii"? Esperanto to NAJPRAWDZIWSZA RZECZYWISTOŚĆ! (czy ja nie
istnieję? a jednak mówię tym językiem na co dzień od wczesnego dzieciństwa i
istnieją ci liczni ludzie, którzy ze mną rozmawiają!!! )
To NAJPRAWDZIWSZA RZECZYWISTOŚĆ:
Od kilku do kilkunastu milionów uzytkowników (wg różnych kryteriów), własna
kultura, kultury świata w esperancie, dorobek naukowy + przyswojony z języków
świata, prawdziwie międzynarodowe społeczeństwo językowo -kulturowe (b. ciekawe
nie tylko dla kulturoznawców i pasjonujące, unikalne zjawisko!!) i właściwie
nie da się tu wymienic nawet procenta tej ogromnej i przebogatej rzeczywistości
(ani zawrzeć w 1 książce) rzeczywistości, zawierającej dodatkowo zjawiska
nieznane nigdzie indziej, a wynikają one ze specyfiki języka oraz tej jedynej
ogólnoświatowej społeczności, która się sprawdziła! W 600 %!
Szczerze przykro mi powiedzieć,że drugi raz popełnił Pan błąd, łącząc utopię z
esperantem. Pierwszy raz- skazując ten język na niebyt od urodzenia
(poważna refleksja: zapewne jest Pan b. aktywnym -ale i może zbyt szybkim w
działaniu- człowiekiem, lubiącym kształtować rzeczywistość; esperantyści też-
zmieniają ją (Pan jeszcze nie ma informacji na ten temat), by świat był lepszy,
sprawiedliwszy, piękniejszy (tak!) i bardziej ludzki. I taki jest, gdzie
stosuje się esperanto. Ale to trudno wytłumaczyć komuś, komu całe zjawisko jest
jeszcze nieznane, więc kończę i pozdrawiam serdecznie.

[Gość: Anna Maria]

Jezyk esperancki jest w rzeczywistosci zywym i bardzo przydatnym jezykiem.
Dzieki niemu zwiedzilam duzo krajow i poznalam mojego meza, ktory jest
brazylijczykiem. Mieszkamy obecnie w Sao Paulo. Razem duzo podrozujemy uzywajac
system Pasporta Servo.

[Gość: Opinia]

A błędna wypowiedź na temat esperanta JEST CIĄGLE NA STRONIE INTERNETOWEJ
POLSKIEGO RADIA, dezinformując opinię publiczną!