Bruggen

[jdrk]

Na recenzje Bruggena i jego Orkiestry XVIIIw proponuje rozpocząć nowy watek

Najkrotsza recenzja? Rewelacja!

Orkiestra grała cudownie Mimo, ze Bruggen ma juz swoje lata (w tym roku
stuknie mu 70-tka!), to Beethoven pod jego kierunkiem jest taki jak trzeba -
szybki i żywiolowy tam gdzie trzeba, jak rowniez powolny i nastrojowy -
orkiestra wzorcowo potrafi oddac klimat dzieł Ludwiga. Bardzo podobala mi sie
gra skrzypiec - grały równiutko, wręcz idealnie, jednym głosem, pięknie No
i te ich piana - kto nie słyszał, niech żałuje (no ma jeszcze szansę
usłyszeć). Oprócz tego swoją grą zwróciły moją uwagę kontrabasy! Z reguły
gdzieś tam sobie buczą jako tło, a tutaj dosć że grały z uczuciem(!), to
jeszcze słychać było każdą ich nutkę Może to kwestia innego ustawienia
orkiestry? Nie wiem, czy tak grano w XVIIIw (nie znam się), ale u Bruggena
kontrabasy stoją po lewej za smyczkami, a altówki po prawej za wiolonczelami!

Aha - jak powiedziała Arana - przede wszystkim III Symfonia była niesamowita!
Jutro Symfonie IV i V - polecam tym, którzy się jeszcze wahają

Ja też się wybieram, więc do zobaczenia,
Jedrek

[maro76]

No, siedemdziesiątka dla dyrygentów to nic szczególnego
Przypominam sobie od razu Stokowskiego,Szoltiego czy Wanda.

pozdro

[arana]

Też zwróciłam uwagę na to inne ustawienie. Czy dlatego tak cudownie brzmieli?
Wróciłam i nie mogę usnąć, taka jestem podekscytowana.
Nie znam się na szczegółach, nie jestem profesjonalistką, ale nasunęło mi się
porównanie, że zbudowali świat piękny i spójny jak w pierwszorzędnym utworze
literackim.

[arana]

I jeszcze jedno: zauważyliście, jak muzycy z zainteresowaniem przyglądali się
sali? Oczywiście w przerwach, bo poza nimi byli bardzo skupieni.

[arana]

Zajrzysz do stolika forumowego?

[jdrk]

Tak, zajrzę Schaetzchen poznam, a ja będę w niebieskiej koszuli i czarnym
garniturze.

IV i V, 4.IX.2005

[schaetzchen]

No, rewelacja, że zacytuję Jędrka

Właściwie trudno coś po takim koncercie napisać. Dla mnie absolutnie cudownym
przeżyciem było słuchanie brzmienia tej orkiestry, nowych kolorów, niuansów,
odcieni, innych planów, innego czasu... To jest takie moje małe zboczenie, ale
uważam że raczej niewinne
Wspaniała Czwarta, oj, jak mi się podobały różne melodie (temat Adagio) grane
surowym, nieprzesłodzonym, nierozwibrowanym dźwiękiem! Odarte z tej całej
pleśni, którą porosły przez lata Jedyna rzecz do której mogłabym sie
przyczepić to Allegro con brio z Piątej. Jakieś jak dla mnie zagonione
(wprawdzie con brio, ale jednak...), czasem dałabym więcej czasu na wybrzmienie
pauz wielce znaczących. Tak samo w części III, w fugato, kontrabasy mają taki
urywany motyw... Ale to właściwie czepianie się, albo moje zamiłowanie do
rozwlekania różnych rzeczy ponad miarę.
Genialne Andante!!!! Zaliczyłam "odlot" I nawet przydługa koda w Finale (ileż
można powtarzać akord C-dur???) wcale mnie nie zeźliła. A te kotły!!! Koniec
Scherza V - słyszeliście? I kontrabasy! (btw gdybym była facetem, pani
kontrabasistka miałaby we mnie dozgonnego wielbiciela nie tylko z racji pięknej
gry I fagot! (np. pod koniec IV, w V też cudny). Brawa należą się wszystkim
(no, może najmniej fleciście).
A, jeszcze mi sie przypomniało - w I części V, w repryzie zrobili trochę inny
balans i "wyciągnęli" drzewo. RE-WE-LA-CJA. Jakoś nigdy wcześniej nie zwróciłam
na to uwagi - wszyscy jadą tam kwintetem na maksa.
No i jeszcze milion innych rzeczy, których już nie pamiętam. To trzeba było
mnieć na koncercie pilota i robić stop - cofnąć - posłuchać jeszcze raz.

Nie żebym nie lubiła np. Piątej pod Karajanem , ale Brüggen był taki... ożywczy?

Dla tego dźwięku z przyjemnością posłucham nawet Pastoralnej. Kto wie, może ją
nawet polubię?

PS Arano, bardzo miło było Cię poznać, a do naszej rozmowy o IV Beeth. dodam
jeszcze, że strasznie mi przypomina w emocjach V Schuberta, którą to poznałam
będąc bardzo młodym dziewczęciem i strasznie mi w pamięć i serce zapadła. I to
jest kolejny nierozumowy argument na rzecz tego Beethovena.
Jędrku, jakoś mi uciekłeś, nie zdążyłam się pożegnać za co przepraszam. Gdzie
moje maniery!!!

[arana]

Schaetzen, dzięki za recenzję.. Świetnie się Ciebie czyta!
Kiedyś szukałam informacji o pewnym lirycznym fragmencie z Pendereckiego,
który bardzo mi się podobał. Znalazłam tekst, który można by porównać do opisu
uczuć za pomocą równania chemicznego związków, które im towarzyszą.
Teraz już wiesz, dlaczego powinnaś objąć obowiązki nadwornej recenzentki forum?
Nie wiem, czy uda mi się jeszcze pójść na Bruggena (może wtorek lub piątek),
ale liczę na Twoje relacje.

PS
Schaetzen, Jędrku, prawda, że teleportacja z forum do FN udała się
znakomicie? Cieszę się, że Was poznałam.
A Ty, Iwo, gdzie byłaś? Pomyliłaś parametry?

[jdrk]

To ja przepraszam, że sobie poszedłem bez pożegnania

Na pewno sobotni (zwłaszcza III Symf.) oraz wczorajszy koncert długo pozostanie
mi w pamięci. No, a nie mówiłem, że kontrabasy rewelacyjne!

A zwróciliście uwagę na piękne dialogi skrzypiec z altówkami (siedzieli po
przeciwnych stronach dyrygenta)? Jednak takie ustawienie orkiestry ma same
zalety. Zastanawiam się, czy równie pięknie brzmiałyby utwory innych
kompozytorów (XVIII-wiecznych, chociaż pewnie nie tylko), gdyby tak właśnie
ustawić orkiestrę

[arana]

Ja jeszcze w sprawie układu pierwszych skrzypiec.
W niedzielę, przy IV i V Symfonii, skrzypce (z wyjątkiem Najpierwszych) zostały
kompletnie przetasowane.Jedni awansowali, inni zostali zesłani do ostatniego
rzędu. Ciekawa jestem dlaczego? Czy to wynik niezadowolenia dyrygenta, czy też
normalna praktyka? Może ktoś wie?
A jak będzie dzisiaj?

Bruggen: wtorek, VI, Chopin i VII

[arana]

Nikt nic nie napisał o wczorajszym koncercie?
Była VI Beethovena, Wariacje „La ci darem la mano” Chopina, ale przede
wszystkim była VII!!! Taka Siódma, że wydało mi się, iż poznaję ją raz
pierwszy, ostatni i najdoskonalszy.
Schaetzchen, po Wariacjach podzieliłam Twoje pragnienie, by usłyszeć TĘ
orkiestrę w Koncercie e-moll, więc stanę na głowie i będę czwartek.

[schaetzchen]

Eeeeee ja chciałam wczoraj napisać (dłuuuugo nie mogłam po koncercie zasnąć),
ale system nie chciał mnie zalogować

Wczorajszy koncert był absolutnie zjawiskowy. W zestawieniu z tym, co pokazali w
VI, a jeszcze bardziej w VII – wpadki niedzielne (IV, choć głównie V, w której
zaliczyli ze 2 porządne rozjazdy) są jakoś bardziej denerwujące. Ale nie o tym
miało być.

Szósta nie należy do moich ulubionych, ale oczywiście oni zagrali ją tak, że nie
żałuję, że poszłam. Dzieła nie polubiłam, ale miałam sporą frajdę ze słuchania -
ponieważ nie doznawałam większych odlotów wynikających z piękna dzieła
Beethovena, to mogłam się skupić na ich graniu. No i wnioski są takie, że muszę
z nimi pójść na imprezę. Jak oni się bawili tą muzyką! Super trafione tempa,
prześwietna grupa dęta (cofam kąśliwe uwagi na temat flecisty. Do VI to nawet
wygląd miał bardzo dopasowany, a zwłaszcza do Lustiges Zusammensein der
Landleute . Siedziałam na koncercie dokładnie nad orkiestrą i bardzo to było
ciekawe doznanie. Pewnie nienajlepsze do smakowania muzyki (to tak jak
oglądaniem obrazu ze zbytniej bliskości), ale pozwoliło mi się dokładnie
"wgryźć" w ich - nie wiem - warsztat? Też, ale poza tym atmosferę, sposób
przeżywania, podejście do wspólnego muzykowania. Są totalnie wyluzowani, ale bez
takiej głupkowatej wesołkowatości. Żyją tym, co robią. Cudowne.

Potem był Chopin. Z Jabłońskim (hmmmm dziwna moda wśród pianistów - ten też miał
czarne guziki). Na erardzie z 1849 roku. Początkowe dźwięki fortepianu wydały mi
się dość groteskowe. No bo to taki krótki dźwięk, jak tu zrobić kantylenę? Ale
dużo bardzo ciekawych rzeczy, choć właśnie nie mogłam się otrząsnąć z takiego
poczucia, że słucham tego jako ciekawostki właśnie, a nie normalnego grania.
Chociaż parę razy poczułam się jakbym była w XIX wieku w salonie i słuchała tam
koncertu Np alla polacca, albo reakcja orkiestry na wejscie mozartowskiego
tematu w fortepianie.
A fortepian bardzo trendy (tzn IN) - to co we współczesnych instrumentach jest z
czerwonego filcu, ten ma z turkusowego Bardzo ładnie się z balkonu
prezentował )))

Po przerwie VII. Jak dla mnie zdecydowanie najmocniekszy punkt tego festiwalu.
Cóż tu można napisać? Ja się nie podejmuję. Rewelacyjna. A już scherzo i finał -
myślałam, że nie wysiedzę. Podpisuję się pod słowami Arany. Doskonałość.

Jeżeli czas pozwoli, wybieram sie jutro - głównie na Chopina. Jeśli nie będzie
biletów, to ostrzegam, że wlezę oknem.

[kanarek2]

Dzis ide, i chcialbym wiedziec ktory stolik jest sluzbowy? czy ten po prawej
stronie na parterze?
Pozdrawiam,
k.

[arana]

Drugi po prawej. Jeśli zajęty, to po prostu w pobliżu.

Ps Nareszcie mam szansę dowiedzieć się, czy to ten Kanarek, czy (jak
podpowiada komputer) ta Kanrek? ))

(Arance na uszko)

[zamek]

....to ten Kanarek
PS. Co ja robię tu? Co ja tutaj robię?...

8.IX, Chopin e-moll, Dang Thai Son

[schaetzchen]

Byłam tylko na pierwszej połowie, czyli na Koncercie Chopina. O VIII Symfonii
niech napiszą inni, licznie zgromadzeni Forumowicze

Z Araną trochę już zdążyłyśmy w przerwie powybrzydzać. Ale po kolei. Im dłużej
sobie o tym koncercie myślę, tym bardziej utwierdzam się w przekonaniu, że Dang
jednak bardzo inteligentnie wybrnął z sytuacji. No bo tak: dostał do grania
instrument na pewno ciekawy, ale znacznie odbiegający możliwościami od tego, do
czego jesteśmy (jestem) przyzwyczajeni. I wybrał taką interpretację, którą
podkreślił walory instrumentu, a schował to, w czym ustępuje on współczesnym
fortepianom. Mianowicie wybrał wariant liryczny i kameralny. Nie wiem jak to
było słychać w dalszych zakamarkach sali koncertowej, ale tam gdzie siedziałam
(i Kanarek!!! , czyli I balkon po prawej, było ładnie (dźwiękowo). Przepiękne
fragmenty typu II temat I części (waltornia mogłaby tylko grać ciszej ten
kontrapunkcik swój), cała II część, sporo w finale. Piękne kolory. Okazało się
jednak, że na tym erardzie da się zagrać legato. Brawa. Dość niefajnie brzmiały
fragmenty forte, gęstsze i wymagające bardziej masywnego dźwięku - forte ten
fortepian ma kiepskie, takie zduszone, niewybrzmiewające. Na szczęście Dang go
nie nadużywał. Brakowało mi trochę w tej interpretacji szaleństwa, rozmachu -
ale może to było lepsze rozwiązanie. Zawiedziona jestem bardzo (i pewnie
większość słuchaczy) brakiem bisu. Jakiś Nokturn na przykład miło byłoby usłyszeć.
Orkiestra jakaś też zgaszona mi się wydała - miałam wrażenie, że bardziej liczą
takty i patrzą w nuty, niż przy Beethovenie. Ale to ich wina że marudzę, za
dobrze zagrali VII i za wysoko mam teraz poprzeczkę. Oczywiście to co
zaprezentowali było nieosiągalne dla większości znanych mi tubylczych orkiestr,
więc żeby nie było że się czepiam!

Dziś recital Fou Ts'onga na pleyelu, ale jak widać nie poszłam. A jutro IX i
f-moll Chopina. Liczę na relację.

[arana]

Wybrzydzałyśmy, bo jak napisała Schaetzchen, Siódma nas rozzuchwaliła i
spodziewałyśmy się takich samych szaleństw jak we wtorek.
Moje wrażenia z Ósmej: dużo przyjemności, ale grzecznych i kulturalnych.
Na Dziewiątej nie będę, posyłam domownika, który ją uwielbia zawsze i bez
wyjątku, więc dostanę relację bardzo subiektywną.
Na kogo z forum można liczyć?

[jdrk]

Dang Thai Son mimo, że grał ładnie, to faktem że nie bisował podpadł mi na całej
linii. Wg mnie jest to lekceważenie publiczności, więc odtąd i ja będę go
lekceważył i nie kupię żadnej jego płyty

[kanarek2]

VIII, jak słusznie mówi arana, była stonowana, zbyt monochromatyczna jakby,
bardzo jednak mi się spodobała ostatnia część. Trudno tu zresztą narzekać na
poważnie przy tej klasie orkiestry. A i przy uboższym liczebnie składzie
orkiestry muzyka czytelniejsza.
Bis na deser byłby bardzo na miejscu tym razem.
Bo w moim odczuciu nie zawsze jest, po niektórych koncertach bisy wydają mi się
niestosowne, chce się pozostać z ważną muzyką a tu dają na koniec różowe pianki;
dobrze rozumiem rosyjskiego wiolonczelistę, który parę lat temu po koncercie
piątkowym w FN powiedział: bisu nie będzie, jak sie podobało to zapraszam na
koncert jutro.
Bardzo było milo poznać Aranę i Jędrka. Brak Iwy, bwv i Quasthoffa jest coraz
bardziej odczuwalny.
Pozdrawiam,
k.

[arana]

kanarek2 napisała:

> [...]
> Bis na deser byłby bardzo na miejscu tym razem.
> Bo w moim odczuciu nie zawsze jest, po niektórych koncertach bisy wydają mi
się niestosowne, chce się pozostać z ważną muzyką a tu dają na koniec różowe
pianki


Ale bywa też inaczej. Słuchałam kiedyś Diny Joffe (drugiej po Zimermanie), w
Koncercie fortepianowym a-moll Schumanna, a na bis w Scherzu b-moll Chopina.
To było fantastyczne zestawienie.
Zanim zabrzmiały pierwsze tony Scherza wydawało mi sie,że Schumann był grany
romantycznie, stylowo, ale z pasją. Scherzo uświadomiło mi jaka przepaść
emocjonalna dzieli oba utwory.


> Bardzo było milo poznać Aranę i Jędrka.


I ja się cieszę!


Brak Iwy, bwv i Quasthoffa jest coraz
> bardziej odczuwalny.


Iwę rozumiem: zwleka, bo po powrocie z Francji, objawi się nam w paryskiej
kreacji. )
Ale Quasthoff...?


> Pozdrawiam,
> k.

Również pozdrawiam
Arana

[arana]

Errata:

arana napisała:
Iwę rozumiem: zwleka, bo po powrocie z Francji, objawi się nam w paryskiej
> kreacji. )
> Ale Quasthoff i BWV?...

IX Symfonia

[jdrk]

kanarek2 napisał:

> Bardzo było milo poznać Aranę i Jędrka. Brak Iwy, bwv i Quasthoffa jest coraz
> bardziej odczuwalny.

Mi również miło było Cię poznać

A może ktoś opisze wrażenia z IX? Kto był, przyznać się!

9 IX 2005 - Fou Ts'ong

[jdrk]

Co prawda nie Bruggen, ale w ramach tego samego Festiwalu "Chopin i jego Europa"
w sali Kameralnej zagral slynny chinski pianista Fou Ts'ong (ma już 71 lat!).

Gral na XIX-wiecznym fortepianie Pleyel najpierw dwie Sonaty Haydna, a po
przerwie Chopina: najpierw Preludium cis-moll, potem 7 Mazurków, przedzielonych
rzadko wykonywanym Berceuse (a to przepiękny utwór) i kończąc Balladą f-moll op.52.

Fou Ts'ong wykorzystal cechy instrumentu grajac Haydna tak, jak prawdopodobnie
brzmiał w swoim czasie. Brzmienie bardziej przypominało klawesyn niż fortepian.
Ale nie znaczy to, że Pleyel ma właśnie takie brzmienie - przekonaliśmy się o
tym po przerwie.

Mazurki Fou Ts'oga były niesamowite! Wierzę, że tak właśnie brzmiała muzyka
Chopina, kiedy ją tworzył. Fortepian nie brzmiał już jak klawesyn, a bardziej
jak współczesny fortepian. Mogę niemalże słowo w słowo zacytować naszą forumową
koleżankę (Schaetzchen): na tym Pleyelu da się grać legato - i to jak! A
dzięki wykonawcy (oraz instrumentowi) muzyka Chopina zabrzmiała inaczej niż
wykonuje się ją teraz - zabrzmiała głębiej Była, że się tak wyrażę, bardziej
patriotyczna w porównaniu do obecnych intrepretacji, przywołująca uczucia
tęskonty za utraconym krajem, ale jednocześnie mobilizująca do działania - do
walki w zaborcą. Myślę, że m.in. właśnie tego chciał Chopin pisząc swoje utwory
na obczyźnie. We współczesnych interpretacjach brakuje mi tego pierwiastka
mobilizacji do walki o niepodległość. Fou Ts'ong może nie grał z wielkim
rozmachem, czy wirtuozowsko, ale ukazał jeszcze jedną ważną cechę intrpretacji
muzyki Chopina - na który warto zwrócić uwagę przed zbliżających się Konkursem

Koncert zakończył się małym akcentem humorystycznym. Fou Ts'ong widocznie nie
spodziewał się wielkich owacji, bo w czasie końcowych oklasków kilka razy
wyszedł na scenę, aby się tylko ukłonić. Ale publiczność nie dała za wygraną i
nakłoniła Artystę do bisu. Więc usiadł i zaczał grać. Ale widocznie był zupełnie
nieprzygotowany na bis, bo w połowie utworu zatrzymał się i rozłożył ręce w
geście "dalej nie pamiętam" Rozległy się burzliwe brawa, ale w tej chwili Fou
przypomniał sobie pozostałą część i zagrał utwór już do końca