Znalazłam "perełkę" - Dygas Gruszczyński Leliwa...

[lilypons]

Zupełnie przypadkiem natrafiłam na to nagranie szukając zupełnie czegoś
innego. To miłe, że na świecie są zachowane i wydawane archiwalne nagrania
polskich wielkich śpiewaków.
Oto link:
www.musicabona.com/catalog/VA2116_18.html.en

[quasthoff]

Znam to wydawnictwo. Co prawda nie mam tego nagrania ale słuchałem kiedyś
albumu w sklepie w Warszawie. Natomiast za granicą kupiłem płytę poświęconą
wspaniałemu basowi polskiemu Marianowi Nowakowskiemu wydaną w 2001 roku na
wytwórni PEARL.

[lilypons]

Mniej chodziło mi o wydawnictwo, bardziej o fakt, ze polska fonografia jest
bardzo uboga, jeśli chodzi o zachowane nagrania wybitnych polskich artystów /
nie tylko śpiewaków/. Np. nagrania Marceliny Sembrich-Kochańskiej, że wspomnę
tylko o tej gwieździe MET z początku XX wieku. Dzisiaj już trudno nam to sobie
wyobrazić, ale ona miała tam niezachwianą pozycję prawdziwej primadonny - do
dzisiaj jej nagrania są na honorowym pierwszym miejscu listy archiwaliów MET.
Także w czasach już bliższych podobnie się działo - np. Teresa Żylis-Gara ma w
Polskich Nagraniach jedną płytę recitalową z serii Sławni polscy śpiewacy /
winylową - bo reedycji na CD jeszcze nie ma/. Jakieś dwa lata temu pytałam w PN
kiedy zrobią reedycję na CD płyty z nagraniami arii barokowych w wykonaniu
Stefanii Woytowicz - miły pan od marketingu powiedział, że na razie nie, bo nie
ma zapotrzebowania / sic!/

Polska i fonografia

[quasthoff]

Zgadzam się z tą smutną nieco prawdą o polskiej fonografii. Zresztą
rzeczywistość polskiego rynku fonograficznego byłaby o wiele bogatsza, gdyby
wykorzystywano zasobne archiwa nagrań. Na zachodzie, w teatrach operowych
rejestruje się praktycznie każde przedstawienie, i takie nagranie można potem
wydać w formie płytowej. Pamietam jak na polskim rynku królowały takie firmy
fonograficzne jak Arkadia, Testament, Fonit Cetra. Niektóre rejestracje "Live"
były po prostu bezcenne a dodatkowym atutem były bonusy czyli dodawane
fragmenty nagrań przedstawień operowych które odbywały się w następnych dniach.
Czasami z tą samą a czasami z nieco zmienioną obsadą. Zresztą obecnie, polskie
sklepy, przynajmniej niektóre, mają bardzo bogatą ofertę nagrań archiwalnych,
nie tylko kompletnych oper czy recitali wokalnych, ale też muzyki
instrumentalnej. Smutnym faktem jest niestety często odstraszająca cena takich
rarytasów. Często też wśród nagrań firm zachodnich można spotkać nazwiska
polskich artystów, tych dawniejszych i obecnie "królujących". Czyli, może nie
jest aż tak źle? Pozdrawiam.

www.cantabile-subito.de/

[lilypons]

To powiem tak - może nie jest aż tak źle, z tym, że nie wszędzie Ale bardzo
mi się podoba, że obecnie teatry operowe zaczynają rejestrować własne
spektakle / WOK, TW-ON czy Opera Dolnośląska/. Dobrze, że obecnie są sklepy
internetowe gdzie często można znaleźć prawdziwe perełki i to po niewielkich
cenach. Sama tak znalazłam parę płyt, które od lat chciałam mieć. Na niektóre
reedycje czekałam bardzo długo, ale opłacało się. Teraz też "czatuję" m.in. na
nagranie opery Montezuma Grauna z Joan Sutherland pod dyrekcją Richarda Bonynge.

[quasthoff]

Słyszałem kiedyś w radiu to nagranie, ale bardzo dawno to było, lata świetlne
temu.

[lilypons]

Ja też usłyszałam to w radiowej dwójce i pamiętam, że w II akcie była bardzo
długa / trwała chyba z 10 minut/ karkołomna koloraturowa aria królowej - żony
Montezumy - brawurowo śpiewana właśnie przez Sutherland. Tam było wszystko co
koloratura potrafi - girlandowe pasaże, tryle, mordenty, obiegniki.

[quasthoff]

cd.ciao.co.uk/Bononcini_Griselda_Graun_Montezuma__6150064

[lilypons]

Dokładnie o to nagranie chodzi. Dzięki. Tylko ta cena - 45 funtów Ale co
tam - najwyżej mąż mnie z domu wyrzuci))

[j1850ej.reszke]

Również bardzo lubię takie archiwalia wokalne. Kiedyś wyszła płyta/winylowa/ na
stulecie Opery Warszawskiej,wznowienia na cd,chyba nie miała.Przydałoby się
większe zainteresowanie wydawaniem u nas podobnych propozycji.
Płyta natomiast,przedstawiona wyżej,z polską szkołą śpiewu wydaną w musicabona
to wart nabycia rarytas. Przed laty w jakiejś audycji radiowej słuchałem tenora
Adama Dobosza,po polsku,jak było wówczas sprawą zwykłą, śpiewającego rożne arie.
Józef Mann,odnoszący wielkie sukcesy miał zastąpić Carusa,po jego śmierci, w
Met,niestety,przedwcześnie zmarł w Berlinie tuż przed wyjazdem do Nowego Jorku.
Można cieszyć się,że czasem i zagranica takie,właśnie,perełki z przed lat wydaje:
www.musicabona.com/proc/cover.html.en?titul=VA2116_18