Nieco niedoceniane płyty solowe

[vulture]

Już kiedyś pisaliśmy o podobnych tematach, ale pewne sprawy są co najmniej
nurtujące...

[cze67]

vulture napisa?:
Tylko omin´my od razu The Beatles... zbyt oczywisty wybór

Eeeee, to mnie sie nic nie kojarzy.

[vulture]

Pomyśl, Cze, wierzę w Ciebie... )))

[cze67]

Eeeeeeee, ja zaraz do domu ide, nie chce mi sie...

[cze67]

No dobra, bardzo podobaja mi sie solowe projekty Lisy Gerard i Brendana Perry.
Moze dlatego, ze nie odbiegaja zbyt od tego co robili w Dead Can Dance...

[cze67]

Wspanialy jest takze Workbook Boba Moulda, ale on chyba byl nawet doceniony (a
juz na pewno przez fanow Husker Du).

[cze67]

A Big Audio Dynamite Micka Jonesa? Pierwsza plyta - palce lizac.
(Ale mi sie przypomina! Juz przestaje...)

[vulture]

Widzisz? Jak chcesz, to potrafisz...

[Gość: Jack]

cze67 napisał:

> No dobra, bardzo podobaja mi sie solowe projekty Lisy Gerard i Brendana
Perry.
> Moze dlatego, ze nie odbiegaja zbyt od tego co robili w Dead Can Dance...

To nienajlepszy przykład bo DCD nie istnieją ...
Właściwie tak samo można by napisac że Bjork gra lepiej niz z Sugarcubes...

[cze67]

Gos´c´ portalu: Jack napisa?(a):

> W?as´ciwie tak samo moz˙na by napisac z˙e Bjork gra lepiej niz z
Sugarcubes...

A mnie sie Sugarcubes bardziej podoba...

[Gość: As]

Solowa płyta Jima Martina "Milk And Blood" nagrana parę lat po jego odejściu
(czytaj wyrzuceniu) z Faith No More. To naprawdę fajny, interesujący album.
Jeśli ktoś lubi solidną przyciężkawą, mocno gitarową muzykę z niebanalnymi
pomysłami - polecam. Jedyną wadą tej płyty jest to ze Jim oprócz gry na gitarze
(w czym jest bardzo dobry) na tej płycie również śpiewa, a głos ma dosyć
rachityczny i wymoczkowaty.

[martolka]

Ale czy chodzi o 'skok w bok' od działalności w zespole, czy w ogóle odejście?
Bo wymieniliście i takie i takie... Chyba to pierwsze raczej.
Lubię Beth Gibbons "Out of Season" (bez Portishead).
Podpisuję się też pod Andersonem bez Yes - za to z Vangelisem, i śmiem
wspomnieć o Collinsie bez Genesis.

[Gość: As]

Faktycznie, nieuważnie przeczytałem tekst Vultura i płyta którą wymieniłem nie
klasyfikuje się. Za kłopot przepraszam

dla mnie no problem (n/txt) :-))

[martolka]

[ihopeyouwilllikeme]

[gregkor]

Ja dodałbym jeszcze Jona Lorda, Erica Burdona........no i Limahla z Kajagoogoo
oczywiście....

[Gość: Lukasz]

To record only water for ten days Johna Frusciante podoba mi sie bardziej od
ostatniej plyty Red hotow, na przyklad.

[Gość: qwerty]

Gość portalu: Lukasz napisał(a):

> To record only water for ten days Johna Frusciante podoba mi sie bardziej od
> ostatniej plyty Red hotow, na przyklad.
podpisuje sie obiema rencami, od siebie dodam "12 bar blues" scotta weilanda,
na codzien wokalisty stone temple pilots

[Gość: Dżozef]

Płyta wymieniona w tytule nie jest nieco niedoceniona, ona jest cholernie
niedoceniona.


Płytę znają chyba tylko najwięksi fani Yes. Chris zebrał wspaniały zespół na tę
płytę. Obok niego można usłyszeć jednego z najlepszych perkusistów w historii
rocka i jazzu- Billa Bruforda. Na organach pogrywa sobie Patrick Moraz (BTW
jeżeli piszemy o niedocenianiu, bardzo niedoceniany muzyk) znany m.in. z Yes,
Mainhorse, czy też Refugee. W jednym utworze możemy usłyszeć też Mela Collinsa
m.in. z King Crimson.Wyliczankę zakończę na Jimmim Hastingsie (m.in. Caravan).
Płyta zawiera wspaniałe rozbudowane kompozycje. Płyta została nagrana z
orkietrą symfoniczną, która nie jest tylko dodatkiem w tle, ale jest "jednym z
członków zespołu". Jednym słowem: Rewelacyjna Płyta. Można ją stawiać na równi
z najlepszymi dokonaniami Yes (no może trochę przesadziłem, ale niewiele jej
brakuje do tych najlepszych płyt Yes [brakuje przede wszystkim głosu Jona]). Na
pewno płyta jest lepsza od kompletnych dyskografii kilku zespołów z tzw. Górnej
półki art-rocka. Nie zamierzam pisać jakich zespołów, bo polecą na mnie gromy
krytyki ze strony fanów tych zespołów. (Dla ułatwienia dodam że nie chodzi
tutaj ani o Genesis, King Crimson, EL&P, VdGG, Procol Harum, Focus,
Caravan,Camel, PMF, TD, SBB, Jethro Tull, GG, Hawkwind, Moody Blues, więc już
chyba wiecie

Pozdrawiam!
Yesfan

[vulture]

Zgadzam się z przedmówcą, choć płyty, niestety, nie posiadam (miałem kiedyś na
kasecie, acz ta była uprzejma się wciągnąć). Rzeczywiście, gdyby wstawić wokale
Andersona, wyszłaby całkiem fajna płyta Yes. Na kasecie video "Yesstory" jest
nawet fragment teledysku Chrisa Squire'a (szkoda, że zaledwie parę swkund).
Oczywiście, płyta jest nieosiągalna, bo w sklepach muzycznych musi być miejsce
na limitowane edycje albumów Kylie i Whitney.

[Gość: Dżozef]

vulture napisał:


> Oczywiście, płyta jest nieosiągalna, bo w sklepach muzycznych musi być
miejsce
> na limitowane edycje albumów Kylie i Whitney.


Hmm... Ja tę płytę zakupiłem ok. 2 lata temu w sklepie internetowym vivid za
cenę 32 złotych.
Dziś sprawdziłem w kilku polskich sklepach netowych i większość ma tę pozycję
na składzie za cenę ok. 44 zł. Problemu z jej nabyciem raczej nie ma.

Pozdr!

[vulture]

No tak, w necie nie robię zakupów, więc nie spojrzałem. Myślałem o sklepach
tradycyjnych- dzięki za info, pozdrawiam.

[Gość: Relayer]

Gość portalu: Dżozef napisał(a):

> Płyta wymieniona w tytule nie jest nieco niedoceniona, ona jest cholernie
> niedoceniona.

Moge sie podpisać rekami i nogami.

> z najlepszymi dokonaniami Yes (no może trochę przesadziłem, ale niewiele jej
> brakuje do tych najlepszych płyt Yes [brakuje przede wszystkim głosu Jona]).

No tak, ale parallels z GFTO jest kompozycja ktora miala pierwotnie znalezc sie
na Fish Out Of Water

[dziewczyna_mickiewicza]

w sumie to nic nowego chyba nie napiszę, ale co mi tam, pomęczę was jeszcze
trochę
marti pellow "smile" (wokalista nieistniejącego już niestety zespołu wet wet
wet) - płyta wybitnie nie doceniona, przynajmniej, z tego, co się orientuję, w
polsce.
pozdrowienia