Joe Strummer - chłopiec z gitarą

[Gość: DSD]

Wszystkie drogi prowadza do CKOD. Pan Orlinski jest przynajmniej szczery - 30+ redaktorzy Gazety pilnie chcieli znalesc
dla siebie mlodszych od siebie, zbuntowanych i - przede wszystkim! - 'antykonsumpcyjnych' idoli (chociaz zaraz, Kuba
nie ukrywal ze panstwo powinno mu zapewnic godziwy poziom zycia). Mlodziakowie?
Ad meritum - nie znam zbyt dobrze tworczosci Clashow, pozyczylem tylko kiedys od znajomego pierwsza plyte i 'London
Calling', rzeczywiscie robily ogromne wrazenie. Pistolsi przy nich to poziom remizy. Chocby za wspomnienie 'Guns of
Brixton' i 'I'm lost in the supermarket' czesc Strummerowej pamieci.

[Gość: e]

Pan Orliński bardzo dobrze rzecz opisał. szkoda że ckod w
poincie jest zupelnie tu nie na miejscu, bowiem w porównaniu do
potencjału Clashów ckod to satyra w krótkich majteczkach.

[Gość: Glen Runciter]

Po przeczytaniu artykulu czuje niesmak. Niestety autor wykazal
sie minimalna wiedza muzyczna jesli chodzi o punk-rock. Panie
Orlinski - The Clash broni sie samo i nie potrzebuje
negatywnego tla i grafomaniskich zabiegow stylistycznych zeby
byc np. "lepsze" od Sex Pistols. Ten artykul jest po prostu
tyle efekciarski co i plytki. A porownywanie w finale The Clash
z CKOD to nieporozumienie!!! Dziwi jedynie nieugieta chec
promocji tak plastikowego i przerysowanego produktu ja CKOD
przez Gazete. Ta kapela nigdy nie miala i nie ma nic wspolnego
z punk-rockiem. Jako twor sztuczny i syntetyczny
z "pseudofilozofia egzystencji" zawarta w tekstach jest jedynie
odbiciem w krzywym zwierciadle tego co kiedys bylo ZYWA i
SZCZERA muzyka.

[Gość: tomcio]

szczerze mowiac to ckod maja niezle plecy w "tych paskudnych
kapitalistycznych" madiach... nie porownujcie ich do punk-
rocka.

przy okazji chlopaki raczej spiewac nie umia... potega zespolu
to jego koncerty... ckod i koncerty to jak the clash i discopolo

a joe bedzie i tak zyl wiecznie!

[raffi2]

Haha..nieźle ujęte....kolega poszedł na ich koncert; po pół
godzinie zeszli ze sceny licząc, że publika wezwie ich na
bisy.....A tu wszyscy się rozeszli

[Gość: the]

Dziękuję Wojtku za ten artykuł. Jestem 30+ - "40".Joe oraz The
Clash byli i są czymś istotnym w moim życiu. Jego śmierć również.

[Gość: plexi]

CKOD rzeczywiscie maja niezłe plecy w GW, skoro artykuł o strumerze i the
clash konczy sie kryptoreklama plastikowej tandety {czyt. CKOD}.
a tak wogóle to proponuje popełnic art pt :"przychodzi ckod do michnika"
the clash niestety nie znajduje uznania u ludzi z mózgami wielkosci dzieciecej
piąstki

[Gość: punk74]

Nachalne promowanie plastykowej komercyjnej szmiry jaką jest
CKOD podważa moje zaufanie do GW. W zeszłym tygodniu Kazik
Staszewski w wywiadzie na stronach GW trafnie ujął, że jakoś nie
wierzy w bunt sponsorowany przez wielką wytwórnię płytową.
Rozumiem, że paru cwaniaczków może założyć zespół, nie rozumiem
tylko, dlaczego redaktorzy tak poważnej gazety piszą o nim jako
o autentycznym przedsięwzięciu artystycznym. Zwracam się z
pytaniem: panowie redaktorzy, jesteście tacy głupi i naiwni, czy
macie jakiś procent od sprzedanych płyt. Jeśli zaś chodzi o
sugerowanie przez pana orlińskiego, że clash jest ok a sex
pistols be, to świadczy to o jego zupełnej ignorancji w temacie
jakim jest punk. Pozdrawiam.

[Gość: Piotrek]

Co do reklamy CKOD uprawianej od dawna przez Wyborcza musze zgodzic sie z szanownymi przedmówcami i Kazikiem. Jednak autor artykulu jak i wypowiadajacy sie nie zwrócili uwagi na jedna wazna sprawe. Era punk rocka skonczyla sie na poczatku lat 80-tych. Bez watpienia punk rock byl prawdziwym buntem mlodziezy. Byl jednak jakby uderzeniem w próznie, dobrym poczatkiem , czyms jakby nie ukonczonym, jak gdyby cios w ciemnosci. Mlodzi ludzie wiedzieli ze cos jest nie tak i ze wiele musi sie zmienic.I wlasnie wtedy, niejako na gruzach punk rocka, zaczela sie tez (takze w Wlk. Brytanii) era prawdziwego buntu mlodych ludzi przeciw Systemowi - era Blood & Honour i narodzil sie fenomen muzyki Rock Against Communism. A jej poczatek bezsprzecznie siega punk-rocka, bo pierwsze zespoly grajace pod szyldem B&H , czyli Skrewdriver i Brutal Attack byly poczatkowo zwyklymi punk-zespolami, by dopiero potem przeistoczyc sie w pelni swiadome politycznie grupy. I o ile punk rock byl wlasciwie krótkim epizodem w historii muzyki (punk trwal 5-6 lat bo to co jest dzisiaj to nie ma nic z tamtym punkiem wspólnego) , to Rock Against Communism rozwija sie caly czas nieprzerwanie juz od ponad 20 lat, w wielu krajach , w tym tez i w Polsce. To jest prawdziwy bunt, muzyczna rebelia, a nie jakies tam chloptasie z CKOD co chca uchodzic za wielkich buntowników a w rzeczywistosci tylko chca zarobic na naiwnych malolatach. Zreszta co to za buntownicy skoro reklamuje ich najwiekszy w kraju dziennik bedacy glosem establishmentu. Dzis jedyna w pelni niezalezna scena, zwalczana przez mass-media i wladze, która ma grono doskonalych artystów, duzo wytwórni i dystrybucji, podziemne koncerty i pisma a przede wszystkim oddanych fanów to wlasnie scena niepoprawnie politycznego rocka zwanego tez Rock Against Communism czy Hate Rock . Wszystko inne poza ta scena to komercha lub pranie umysłów, taka niestety smutna prawda szanowni forumowicze.

Blood & Honour! Whatever It Takes!

[Gość: Jimmy Jazz]

Gość portalu: Piotrek napisał(a):

> Co do reklamy CKOD uprawianej od dawna przez Wyborcza musze zgodzic sie z
szano
> wnymi przedmówcami i Kazikiem. Jednak autor artykulu jak i wypowiadajacy sie
ni
> e zwrócili uwagi na jedna wazna sprawe. Era punk rocka skonczyla sie na
poczatk
> u lat 80-tych. Bez watpienia punk rock byl prawdziwym buntem mlodziezy. Byl
jed
> nak jakby uderzeniem w próznie, dobrym poczatkiem , czyms jakby nie
ukonczonym,
> jak gdyby cios w ciemnosci. Mlodzi ludzie wiedzieli ze cos jest nie tak i
ze
> wiele musi sie zmienic.I wlasnie wtedy, niejako na gruzach punk rocka,
zaczel
> a sie tez (takze w Wlk. Brytanii) era prawdziwego buntu mlodych ludzi przeciw
S
> ystemowi - era Blood & Honour i narodzil sie fenomen muzyki Rock Against
Commun
> ism. A jej poczatek bezsprzecznie siega punk-rocka, bo pierwsze zespoly
grajace
> pod szyldem B&H , czyli Skrewdriver i Brutal Attack byly poczatkowo zwyklymi
p
> unk-zespolami, by dopiero potem przeistoczyc sie w pelni swiadome politycznie
g
> rupy. I o ile punk rock byl wlasciwie krótkim epizodem w historii muzyki
(punk
> trwal 5-6 lat bo to co jest dzisiaj to nie ma nic z tamtym punkiem
wspólnego) ,
> to Rock Against Communism rozwija sie caly czas nieprzerwanie juz od ponad
20
> lat, w wielu krajach , w tym tez i w Polsce. To jest prawdziwy bunt, muzyczna
r
> ebelia, a nie jakies tam chloptasie z CKOD co chca uchodzic za wielkich
buntown
> ików a w rzeczywistosci tylko chca zarobic na naiwnych malolatach. Zreszta co
t
> o za buntownicy skoro reklamuje ich najwiekszy w kraju dziennik bedacy glosem
e
> stablishmentu. Dzis jedyna w pelni niezalezna scena, zwalczana przez mass-
media
> i wladze, która ma grono doskonalych artystów, duzo wytwórni i dystrybucji,
p
> odziemne koncerty i pisma a przede wszystkim oddanych fanów to wlasnie scena
ni
> epoprawnie politycznego rocka zwanego tez Rock Against Communism czy Hate
Rock
> . Wszystko inne poza ta scena to komercha lub pranie umysłów, taka niestety
smu
> tna prawda szanowni forumowicze.
>
> Blood & Honour! Whatever It Takes!

Hmm, niepokojące to "Whatever It Takes" Tylko "RAHOWA" zabrakło.
Pozwól w takim razie, że powołam się na inny "w pełni świadomy politycznie
zespół" - Dead Kennedys: "Nazi Punks Fuck Off!"

[Gość: tha]

text dosyc plaski i wyraznie uwidaczniajacy nieznajomosc tematu - ale to
standard w prasie, dlatego jej juz nie czytam zazwyczaj bo nie ma po co,
puenta z ckod - absolutnie zenujaca, piotrek)))))))

jedno w tekscie mi sie podobalo - ewolucja strummera, podobalo mi sie
bo przezylam taka sama, ucieczka, bunt, walka a teraz po prostu mile i
spokojne zycie bez maksraldow, plastiku i elastiku, z usmiechem,
prawdomownoscia i niesprzedawaniem sie wielkim koncernom. moze
dosc biednie ale za to jak przyjemnie i nie mowie tak jak wszyscy, ze nie
mam czasu, bo go po prostu mam

Szkoda, kurewsko szkoda chłopa...

[Gość: Butaś]

[Gość: rat]

a london calling... czy pan Orliński nie słyszał o takiej płycie?

[Gość: plexi]

jak qrva mozna nazwac pierwszy album clashuf amatorszczyzną ? pytam.
ot momentu ukazania sie tej płyty w '77 roku jest stawiana na równi z debiutami
stonsuf, hendrixa czy chociazby presleya. ty orlinski jestes dopiero amator
szczel se włep

[Gość: L'V]

> a london calling... czy pan Orliński nie słyszał o takiej płycie?

Dokladnie to samo mi przyszlo do glowy. Co to za pieprzenie o "Sandiniscie"?
Wszystko co rzekomo przypadlo na "Sandiniste" bylo na "London Calling".
Zdecydowanie Orlinski nie zna najwazniejszej plyty zespolu o ktorym pisze.
Zdumiewajace i niepokajace.

[Gość: ogon]

Cacy artykul, ale z teza. Nie lubie jak teza przeslania fakty.
Orlinski pisze: "Po rozpadzie grupy poświęcił się głównie
spokojnemu, rodzinnemu życiu - aż do ostatniego spaceru z
psem".czyli ze sie buntowal, ale skonczyl i wbity w kapetki
odpoczywal bawiac sie w zolnierzyki. To nie do konca tak.
Strummer do konca pracowal z mlodymi chlopakami z The
Mescaleros, zespolem ktory zreszta sam zalozyl. Kilka miesiecy
temu wystapil zreszta z Mescaleros dla strajkujacych w Anglii
strazakow. Na tym koncercie dolaczyl zreszta do niego Mike
Jones, z ktorym ponoc (tak wynika z artykulu) skonfliktowal sie
na cale zycie. ale dzieki za artykul tak czy siak, dobrze ze w
tym zapyzialym kraju, gdzie podniecenie mediow wzbudzaja tylko
ciziowie typu: krawczyk, skawinski i rynkowski ktos w ogole
zauwazyl, ze nie zyje jeden z tych niewielu facetow, ktorzy
pociagneli muze do przodu o te kilka lat swietlnych

wybitny koles

[Gość: martsy]

Brednie o amatorszczyznie znamy od lat. Caly punk i wszystko, co
z siebie zrodzil deprecjonowano jako niedorobke.
To tak, jakby miec pretensje do Van Gogha, ze nie maluje jak
Matejko.

Ale ja akurat jeszcze pamietam, jak to bylo. Wszechogarniajace
dyskotekowe buczenie, nuda, brak autentycznosci, wielkie grzmoty
pohipisowskie bez pomyslu, szara komuna wciskajaca do mediow
country and western i Seweryna Krajewskiego. I nagle jak grom z
jasnego nieba: swiezosc, moc, spontan, jajco, polot i - przede
wszystkim - swietny ubaw. Esencja rocka.
Niewazne, kto byl lepszy Clash czy Sex Pistols. Nie wyobrazam
sobie bez nich tego wybuchu pierwotnej energii.

Obecny dolek rocka polega na braku takich kolesi, braku takich
kapitalnych kapel.

[Gość: T54]

rzeczywiscie puenta nie zła, ale wsumie czeba sie cieszyc ze taka gazeta jak
wyborcza zauwaza wykonawce typu joe strummer