spóźnieni pianiści

[bl.note]

To jest mój pierwszy post na tym forum. Mój zawód jest związany z literaturą.
Lubiłam sobie po amatorsku sprawdzać na keyboardzie moich synów to i owo na
temat harmonii. Trzy lata temu mąż kupił mi pianino, okazyjne, bardzo
przyzwoite. Przekonałam się ze zdumieniem, że to nie jest to samo co keyboard
i że na tym grać nie umiem. Zaczęłam od najprostszych kawałków dla małych
dzieci. Nauczycielka naszych synów (ognisko muzyczne, keyboard i gitara)
bardzo mi pomogła. Dodatkową zaletą pianina jest to, że w jakiś sposób
reguluje mi emocje. Więc lubię je i gram kiedy tylko mogę. Postępy są ubocznym
skutkiem. Mówi się, że dorośli mają zbyt sztywne ręce, ale dodałabym: póki nie
zaczną grać. Szukam podobnie spóźnionych pianistów w nadziei na wymianę
doświadczeń.

[quasthoff]

Witaj. Jeżeli chodzi o instrumenty tradycyjne czyli z duszą, takie jak pianina,
fortepiany oraz organy, to nic nie jest w stanie ich zastąpić pod względem
brzmienia i oczywiscie wyglądu. Jakość dźwięku pochodzącego ze strun lub
piszczałek jest zupełnie inna niż nawet z najlepszych instrumentów
elektronicznych. Po prostu jest to inna materia. Głośnik zawsze pozostanie
niedoskonałym źródłem. Poza tym klawiatura instrumentów tradycyjnych jest
zawsze dynamiczna a jest to nieco inna dynamika niż w droższych modelach
pianin elektronicznych. Wracając do Twojego ostatniego zdania: też jestem
spóźnionym pianistą. Pierwszy kontakt z instrumentem miałem dopiero koło
trzydziestki. Na początku palce nie chciały chodzić, koordynacja prawej i lewej
ręki byla na poziomie katastrofalnym ale po latach ćwiczeń opanowałem
instrument w stopniu wystarczającym do swobodnego grania i improwizacji. Czyli
można nawet w późnym wieku, jak ma się silną motywację. No i dobry słuch.
Pozdrawiam pianistycznie.

[dobiasz]

> Poza tym klawiatura instrumentów tradycyjnych jest
> zawsze dynamiczna a jest to nieco inna dynamika niż w droższych modelach
> pianin elektronicznych.

Przy czym "inna" czasami potrafi czasami znaczyć "gorsza", czego najlepszym
przykładem moje aktualne pianino, którego dynamika waha się od mezzoforte do
forte fortissimo (piano? co to jest piano?) Ale co z tego, skoro ma sto pięć
lat i piękne, art-decowe kształty

[quasthoff]

A ja mam prawie dziewięćdziesięcioletniego Bechsteina, o wspaniałym dźwięku,
świetnej dynamice. A piano a nawet piano-pianissimo można na nim zagrać bez
trudu. Ale chyba się przechwalam?

[bwv1004]

Jak jest czym, to się trzeba przechwalać

[quasthoff]

Po prostu cieszę się, że mam doskonały instrument.

[a000000]

porządne piano tak jak i legato - wyższa szkoła jazdy. Zaprawdę, nawet niektórzy
"wielcy" jeszcze na szczyty Parnasu nie weszli.
Pewnie się powtórzę, ale za mistrza piana uważam Pogorelića. Wogóle, warsztat
ten facet ma opanowany w stopniu mistrzowskim. Nie, nie jestem jego bezkrytyczną
fanką, wiele wykonań mi się najzwyczajniej nie podoba, ale technikę to ma wspaniałą.

[rumburakk1]

gratulujemy panie quasthoff! gratulujemy!
Jak mnie będzie stać lokalowo to kupię sobie choćby i fortepian. niestety w moim
mieszkaniu nie dam rady choćbym miał na nim spać , jeść, postawić telewizor i
pralkę. No są pewne granice. Wystarczy że mam szafę starszą od tego Bechsteina
której tez nie mam jak rozłożyć bo musiałbym chyba kupić dom pod wymiary tego mebla.
Co do pianin cyfrowych. Zgadzam sie oczywiscie ze cyfrówki to inna bajka, ale co
do dźwięku to uważałbym na te twierdzenia że "nie da się skopiowac" . Oczywiście
jest problem z tym że pianino akustyczne "gra ze sobą" czyli struny rezonują ,
dźwięk wibruje, pulsuje czego oczywiście nie sposób osiągnac cyfrakiem. Cyfraki
z reguły mają płaski sterylny dźwięk a w najtańszych modelach ten dźwięk ma
dodaktkowo jeszcze niewiele wspólnego z GrandPiano (mimo zapewnień producenta ze
to co słyszymy to najprawdziwsze sample z koncertowego Kałaja). Tak było do tej
pory. Jednak wg niektórych są już wirtualne pianina które symulują dźwięk piana
w taki sposób że wierność jest prawie idealna. Najnowsze sysytemy klasycznych
pianin cyfrowych które generują dźwięk aż z 3-4 sampli te są ju łudząco podobne
wzgledem barwy dźwięku - ale zgadzam sie ze do mistrzostwa w tej sztuce jeszcze
bardzo daleko
Co do klawiatur to też już wszystko zaczyna się zrównywac. Oczywiscie głównym
problemem jest dynamika, ale jak chodzi o 'wagę' klawiatury i jej zestopniowanie
to dla amatora nawet najprostsze casio z serii privia jest już wystarczającym
instrumentem. Pozostaje kwestia trwałosci instrumentu ale tu w sprawie cyfraków
sie nie wypowiem. Niestety ponoć w najtańszych modelach najtańszych firm
klawiatury nie wytrzymywały popisów młodych wirtuozów - to zabawki praktycznie.
Dla ludzi którzy mają na myśli wydanie np 8-9 tyś złotych na pianino to jednak
polecam akustyka bo jeśli ktoś ma tyle kasy na instument to i pewnie ma gdzie
mieszkać i poważnie myśłi o graniu a pianino cyfrowe za 8 tyś niekoniecznie musi
być aż tak dużo lepsze od tego za 2300.

nie wiem czy dobrze pamietam ale chyba rubinstein grał na Bechsteinach?

[quasthoff]

Z hobbystycznego punktu widzenia interesują mnie bardziej rozbudowane cacka
elektroniczne, choćby nieosiagalny finansowo model Rolanda Fantom X8, który ma
zjawiskowo brzmiące sample profesjonalnych fortepianów. Nie mowiąc już o całej
reszcie. Może kiedyś moje marzenia zmaterializują się i będę mogł zająć sie tym
co uwielbiam, czyli kompozycją i aranżacją? Bo na razie żmudnie wpisuję nuty w
programie CAKEWALK, ale to nie jest to co chcialbym osiągnąć na tym polu.

[dobiasz]

quasthoff napisał:

> Bo na razie żmudnie wpisuję nuty w
> programie CAKEWALK, ale to nie jest to co chcialbym osiągnąć na tym polu.

Spróbuj Sibeliusa albo Finale.

[bl.note]

Mam starego Bluethnera (to właśnie ten, którego kupił mi okazyjnie mąż).
Mechanika jest w bardzo dobrym stanie, a brzmienie - wiadomo. Wadą tego
instrumentu jest strój wiedeński. Podciągnąć się nie da, bo za szybko potem
puszcza. Mnie strój wiedeński tak bardzo nie przeszkadza. Wszystko jest trochę
niżej, i tyle.

[bl.note]

Dziękuję za ten post. Koordynacja rąk to mój wielki temat. Z początku wyglądało
to na rzecz łatwą. Po małych paru dniach nauki każda ręka grała swoje. Potem w
kawałkach niewiele trudniejszych jedna ręka zagłuszała drugą. Musiałam nauczyć
się grać lewą ręką dużo ciszej, żeby ucho usłyszało melodię i jej tło. Mnie się
wydaje, że tutaj sprawą kluczową jest to, co by chciało usłyszeć ucho. Ręka,
prędzej czy później, zawsze to wyciągnie. Chyba że trafią się nuty o wiele za
trudne. Jeśli nuty są za trudne, bierze się to z zapętlenia różnych problemów,
które pojedynczo byłyby rozwiązywalne. Dlatego chwalę sobie proste kawałki w
rodzaju etiud dla dzieci, tam można się uporać z wieloma sprawami, z każdą
osobno. Etiudy dla dzieci rzadko są porywające. Prawdziwa przyjemność to zagrać
sobie coś ładnego. Ale zagrać ładnie, a nie brzydko.
Teraz mam kawałki, w których powinno być słychać więcej niż dwie ręce. Tego
jeszcze nie umiem zrobić. Więc dalej próbuję.
Co do słuchu – jasne, że słuch dobrze jest mieć. Ale jest taka rzecz, która
sprawia, że ręka wyciągnie to co ucho chce usłyszeć. Mnie się wydaje, że tą
rzeczą nie jest sam słuch, tylko wyczucie formy. Czyli to samo, co przydaje się
w sprawach związanych z literaturą.
A co myślisz o graniu gam? Z początku gamy interesowały mnie ze względów czysto
poznawczych, a że idea jest prosta, nie chciało mi się ich ciągle grać. Ale
trafiałam na nuty, które trzeba grać bardzo szybko, inaczej kawałek nie brzmi
dobrze. Wtedy granie odpowiednich gam i pasaży samo się narzuciło jako
najprostsze ćwiczenie. Szybkie granie to następny wielki temat.

[a000000]

bl.note, ćwicz gamy, pasaże, wprawki, w rytmach i wszelkich konfiguracjach.
Nawet się nie zorientujesz, kiedy każda ręka, każdy palec posłuszne się staną,
kiedy dowolne melodie wygrasz, że już nie wspomnę o biegłości. Tylko zaczynaj od
wolnych temp, najpierw osobno a potem razem. Staraj się grać równym rytmem i
głośnością, aby żaden dźwięk się nie wybijał. Rozumiem, że masz zbiór gam i
pasaży, tam jest odpowiednie palcowanie, czyli oznaczenie którym palcem która nuta.
Gamy i pasaże to pierwsza brama do raju, nie zniechęcaj się, bo nagroda wielka.
Powodzenia!

[jolacoff]

Witam, ja tez zaczęłam się uczyć "przy okazji" nauki dzieci. Uczę się grać
wybrane uwory z tych które one grają - Bach Małe preludia, Łatwe utwory. Czy
masz jakąś metodę na szybkie odczytanie nut? Nabieram odwagi do wzięcia kilku
lekcji, bo o ile palce stają się mniej sztywne w miarę grania, to wiem że robię
podstawowe błędy. Dużo słucham Bacha w wykonaniu Glenna Goulda, bo to wykonanie
najbardziej "czuję"
Pozdrawiam,

[bl.note]

Myślę, że pomysł z wzięciem lekcji jest bardzo dobry. Lekcji nic nie zastąpi,
żadna moja rada ani nawet rady bardziej ode mnie fachowych osób. Rady są dobre
jako pomoc dodatkowa.
Poproś nauczycielkę, która uczy dzieci.
U nas było to mniej oczywiste, bo dzieci grały na innym instrumencie. Ale też
dało się zrobić. Ich nauczycielka ma pojęcie o fortepianie. Zgodziła się niezbyt
chętnie. Myślała, że z tego nic nie będzie. Teraz interesuje się moimi postępami
i od czasu do czasu prostuje moje ścieżki.
Co do nut - nie będziesz z tym miała problemu. Jeśli trochę grasz, po pewnym
czasie nawyki czytania same wchodzą. Nie musi być wszystko od razu. Ręka się
musi przyzwyczaić do nut. I ucho. Z moich obserwacji wynika, że nauka czytania
nut i granie jakiegoś kawałka to są zwłaszcza na początku dwie osobne kwestie.
Jeśli chcesz coś ładnie zagrać niewiele umiejąc, dobrze jest parę razy
przeczytać i potem juz nie patrzeć w nuty, grać z pamięci. Ale nie zamiast
ćwiczeń z czytaniem różnych nut, tylko oprócz.
Moja rada - nie bierz się do rzeczy za trudnych. Poczekaj pół roku albo rok, na
wszystko przyjdzie pora. Co jest za trudne a co może być, będzie wiedziała
nauczycielka Twoich dzieci.
Dorośli mają inne trudności niż dzieci, więc Twoja nauka może wyglądać inaczej.
Będziesz miała większe trudności z rozćwiczeniem rąk, ale za to będziesz lepiej
wiedziała, gdzie się fraza zaczyna i gdzie kończy i jak co powinno brzmieć.
Pozdrawiam
Bluenote

[jolacoff]

Spróbuję czytać tak nuty jak mówisz i zacznę od czegoś łatwego . Trochę mi
głupio prosić nauczycielkę dzieci, ale spróbuję poprosić ją o wskazówki jakie
utwory grać. W moim mieście jest podobno nauczycielka, która uczy również osoby
dorosłe, myślę o tym aby od czasu do czasu wziąć u niej lekcje, Pozdrawiam