Hołdys vs. Leszczyński

[cze67]

Ciekawe? Dosyć...

muzyka.interia.pl/news?inf=376303

[Gość: P-77]

Po prostu każdy przedstawił swoje racje. I tyle.
A propos Hołdysa - na tej samej stronie trafiłem na jego wypowiedź po
ubiegłorocznym rozdaniu "Fryderyków" (za 2001 rok) w której stwierdził, że
rozmawiał z synem i na tej podstawie wyciągnął wniosek, że prawie nikt nie zna
utworu T. Love "Nie, nie, nie" uznanego za piosenkę roku. Bez komentarza.

[Gość: Sorki]

Sorki, ale oglądam program "Guru" Hołdysa na MTV i facet zna sie na rzeczy.
Równie dobrze mógłbym ciebie zapytać czy znasz Bena Harpera czy Dave Matthewsa,
ktorych on puścił i którzy zabili całe moje śrdowisko. Nie oceniaj po sobie
wiedzy innych. Ja piosenke "Nie, nie, nie" słyszałem w radio ze 3 razy.
Posłuchaj "Like A King" Bena Harpera to skumasz dlaczego niektorzy nie
interesuja sie za bardzo T.Love.

[Gość: P-77]

Gość portalu: Sorki napisał(a):

> Sorki, ale oglądam program "Guru" Hołdysa na MTV i facet zna sie na rzeczy.
> Równie dobrze mógłbym ciebie zapytać czy znasz Bena Harpera czy Dave
Matthewsa,
>
> ktorych on puścił i którzy zabili całe moje śrdowisko. Nie oceniaj po sobie
> wiedzy innych. Ja piosenke "Nie, nie, nie" słyszałem w radio ze 3 razy.
> Posłuchaj "Like A King" Bena Harpera to skumasz dlaczego niektorzy nie
> interesuja sie za bardzo T.Love.
O.K. Mathewsa znam (bardzo podobał mi się ostatni utwór "Mother, Father"), ale
zgodzisz się, że utwór znany nie musi oznaczać dobrego. I odwrotnie.
Czym innym jest ocena muzycznej wartości utworu a czym innym ocena
popularności.
Tu obiektywnym miernikiem są wyniki list przebojów w rozgłośniach radiowych
tudzież sprzedaż płyt. A akurat w przypadku tego utworu T. Love wskaźniki w
różnych zestawach były bardzo dobre. Być może jury spośród nominowanych
kawałków mając do wyboru między typowymi przebojami o niskiej arttrtycznej
wartości ( Ich Troje) a utworami niszowymi (np. "50.881" Smolika i Rojka
czy "Embaracao" KAyah i Cesarii Evory) zdecydowało się na złoty środek.
Natomiast Hołdys (do którego zresztą nic nie mam) w tym samym wywiadzie
ubolewał nad tym, że Ich Troje nie dostali Fryderyka oraz, że wyłączono kapele
discopolowe. No cóż, równie dobrze można by np. zauważyć, że nie ma nagrody w
kategorii "najlepsza płyta death metalowa" czy "black metalowa" a właściwie
dlaczego nie? Skoro nagrodzeni dziękowali już Chrystusowi można sobie wyobrazić
odbierającego nagrodę lidera formacji Behemoth dziękującemu Szatanowi za
inspirację.
Tyle że odeszliśmy od tematu.
Otóż z lektury wywiadu odnoszę wrażenie (dziś zamierzam zweryfikować to w TV),
że bardziej przekonujący był mimo wszystko Robert L. W każdym razie argumenty
Hołdysa o biednych artystach niszczonych przez wrednego recenzenta "GW"
brzmiały dla mnie co najmniej nieszczerze.
Sytuacja w któej muzyk nienawidzi recenzenta jest moim zdaniem normalna. Gorzej
gdy panują między nimi jakieś dziwne układy. Wtedy artysta może wydać badziewną
płytę, ale zaprzyjaźniony recenzent nie napisze o nim źle, no bo to jego
kumpel. Krytycy muzyczni nie powinni napędzać sprzedaży.
Poza tym, czy Leszczyński w czasie pracy w "GW" kogokolwiek zniszczył? Gdyby
tak było to np. o Michale Wiśniewskim nikt by w Polsce dziś nie słyszał.
Dlatego założenia Leszczyńskiego były dla mnie szczere. Gorzej z realizacją ...
ale to już inna sprawa.

no i go hołdys rozjechał

[Gość: proca]

brawo holdys! okazalo sie jak latwo jest spacyfikowac palanta leszcza ktory
umie tylko machac rekami, wrzeszczec i krytykowac a gowno wie o muzyce i
showbiznesie. 10:0 dla guru!

[Gość: P-77]

Gość portalu: proca napisał(a):

> brawo holdys! okazalo sie jak latwo jest spacyfikowac palanta leszcza ktory
> umie tylko machac rekami, wrzeszczec i krytykowac a gowno wie o muzyce i
> showbiznesie. 10:0 dla guru!
Mam dziwne wrażenie, że patrzyliśmy na różne programy.
Zdaje się że obaj panowie nie traktowali tego spotkania w kategoriach walki,
raczej konstruktywnej wymiany poglądów. Po prostu agora (ostatnio modne słowo)
a nie ring.
Można by powiedzieć, że starły się dwie koncepcje
-Hołdysa: artyści to też ludzie. Recezneci mogą ich zniszczyć a oni nie mają
możliwości obrony (a "Zoil" Kasi Nosowskiej to pies?). Recezneci muzyczni
powinni tylko promować, jak jakaś płyta im się nie podoba, po prostu nie muszą
o niej mówić i pisać.
Do tego sugestie w stylu Czarzastego, że jak "GW" ma milionowy nakład, to ma
wpływ na ludzkie zapatrywania itd.
-Leszczyńskiego - recenzent powinien kierować się interesem słuchaczy
(odbiorców) a nie artystów. Ma lojalny obowiązek ostrzec słuchacza, jeżeli
uważa, że zakup płyty to wyrzucanie pieniędzy w błoto. Krytyk muzyczny to tylko
doradca a nie cenzor. Jeśli artysta załamuje się miażdżącymi recenzjami to
znaczy, że nie ma właściwej konstrukcji psychicznej i powinien dać sobie spokój
z karierą.
Leszczyński nie mógł tego powiedzieć, ale np. zawrotna kariera Ich Trojga to
paradoksalnie dowód na to, że jego wpływ na gust muzyczny Polaków nie był znowu
taki znaczny.
Tak więc była to rozmowa dżentelmenów po której obaj pozostali przy swoich
racjach. Mnie (zaznaczam, że to mój punkt widzenia) bardziej przekonał Robert
Leszczyński. Zresztą o ile się orientuje to Hołdys a nie Leszczyński twierdzi,
że o muzyce wie wszystko.

Hołdys sam rozjechany jest kapkę

[Gość: Łysenko]

Oczywiście, mamy tu po prostu zderzenie przedstawicieli dwu grup interesu i
tyle. Hołdys mimo że niby-dziennikarz w MTV tak naprawdę zawsze będzie
przekonywał do kupowania legalnych płyt niezależnie od ich wartości, zachwalał
wszystko co z muzykami związane w ramach zasady "przyjaźni dla artystów" itp.
Sam to hasło kiedyś wymyślił jako przede wszystkim muzyk a nie dziennikarz. A
Leszczyński kuma dziennikarkę rasową, czyli odpowiada za słowo przed
czytelnikami. Artyści kochać dziennikarza nie muszą, wręcz nie powinni... Czy
nie brakuje wam zgryźliwych recenzji płyt w gazetach papierowych? Teraz tylko w
sieci na to można sobie pozwolić, a żeby kupować wszystkie płyty które Hołdys
zachwala, to chyba musiałbym mieć takie tantiemy jak on ze wznowień swoich
młodzieńczych nagrań z U. Sipińską czy kimś tam, już nie pamiętam.