najlepsze płyty rolling stones

[Gość: stefan]

subiektywnie. najlepiej z pierwszego okresu tworczosci. bede wdzieczny za
krotkie recenzje. pozdrawiam

tylko te z pitchforka

[Gość: dumpling]

[Gość: As]

Z płyt regularnych znam tylko te ostatnie - ale "Bridges to Babylon" można
polecić chyba każdemu fanowi rocka, nie tylko w wydaniu Stonesów.

[gdytyjeszczenamucheptapta]

Nie będę odkrywczy: Beggar's Banquet, Let It Bleed, Sticky Fingers, Exile On
Main Street. Recenzja? Toż to klasyka sama, Kolego. Praktycznie brak słabych
numerów. Jagger chyba nigdy wcześniej ani później nie śpiewał tak dobrze, jak
na Sticky Fingers. W tamtych latach: 1968 - 72 oni naprawdę rządzili. Każdy,
kto grał rocka musiał się z nimi liczyć, byli najważniejszym punktem
odniesienia. Byli tak ważni i wpływowi, także poza sferą czysto muzyczną, że
nawet FBI się nimi zainteresowało. Idealnie wpasowali się w ówczesne
buntownicze nastroje młodzieży. I chyba ich to trochę przerosło. "Nie rozumiem,
dlaczego niektórzy nas tak bardzo nienawidzą", skarżył się któryś ze Stonesów.
No ale jeśli słowa każdego z nich były wówczas dla pierwszego lepszego młodego
Amerykanina nieporównanie ważniejsze niż słowa prezydenta, to co się dziwić.
Rock stał się wtedy światopoglądem, sposobem na życie, postawą życiową -
attitude (jak to ujmuje Iggy Pop) i tak jest do dzisiaj. To podstawowa różnica
pomiędzy nim i innymi gatunkami muzycznymi. Różnica, której niektórzy wydają
się nie pojmować: że w gruncie rzeczy nie sama muzyka jest w tym wszystkim
najważniejsza. Nic też dziwnego, że pisząc w 1974 "It's Only Rock'n'roll, But I
Like It", Jagger mocno wkurzył niektórych swoich dawnych fanów. "Only!?" -
pieklił się recenzent "Rolling Stone'a". I dodał: "to tak, jak by powiedzieć -
to tylko powietrze do oddychania".

[sweetmary]

Ja bym dołożyła jeszcze "Flowers". Taka trochę babska płytka, bardziej pod
fanki niż pod fanów. Najbardziej lubię z niej "Backstreet Girl".
Perełka.
www.amazon.com/Flowers-Rolling-Stones/dp/B00006AW2N

[p.o.box.77]

ja w ogóle nie jestem mocny w tym temacie, bo znam w zasadzie tylko jedną całą
płytę... i jest mocna.. jest.. nowoczesna! a jest stara...

pisze o Thier Satanic Majesties Request.. mometami brzmi jak madchester..
czy najlepsza.. nie wiem dla mnie najlepsza.

[gdytyjeszczenamucheptapta]

A to ciekawe, bo ta płyta uchodzi za jedną ze słabszych. Miała być odpowiedzią
na Sierżanta Pieprza, ale w sumie wyszło nieco bełkotliwie. Nie licząc takich
numerów, jak She's A Rainbow i 2000 Light Years From Home (reminiscencje z
pobytu w pierdlu). Jagger i Richards byli tak zajęci opędzaniem się od
Funkcjonariuszy Aparatu Sprawiedliwości, że nawet nie zauważyli jak Wyman
przemycił na Satanica swój kawałek (In Another Land). Satanic! Trochę durny
tytuł, ale trzeba było podtrzymywać imidż niegrzecznych chłopców. Dopiero przy
następnych płytach wzięli się w kupę i zapodali najprawdziwszy rockowo-bluesowy
konkret. Teksty też były coraz lepsze.

[jemmo]

ciekawe, musze sprawdzic ta plyte. ...moze cos jest na rzeczy, cover 'she's a
rainbow' nagral na swoim jedynym albumie 'quality street' z 1991 swietny zespol
z manchesteru, world of twist.

[Gość: As]

A co sądzicie o płycie "Tatto you" ? Mam zamiar jej posłuchać, a nie wiem na co
się nastawić.

[Gość: ugugunan]

To trochę śmieszna płyta, bo oryginalnie podzielona na analogu na dwie krańcowo
odmienne części... Strona A z jajem, B- smuty... Spodziewaj się zatem
kozackiego otwarcia w postaci Start Me Up (bombowy opener, jeden z lepszych w
historii zespołu)... Potem liźniesz trochę reggae, rockandrolla i ostrego
bluesiora... Później przełkniesz dwie dobre i dwie słabe ballady, by na koniec
posmakować ponaddziesięciominutowgo Waiting on a Friend, dla którego - moim
zdaniem - warto pocierpieć... Mnie Tatoo You podoba się bardziej niż
Bridges to Babylon, choć z przełomu 70/80 najbardziej lubię Some Girls!


Generalnie, trochę dziwna strukuralnie, dobrze wyprodukowana (co jak wiem dla
Ciebie nie pozostaje bez znaczenia) płyta, z którą czas obszedł się
stosunkowo łaskawie... Strzelam, że ocenisz ją na 3,5 a może nawet 4,0


Pozdrawiam...

[Gość: As]

Płytę przesłuchałem raz, jedyne co pamiętam to to że pierwszy utwór jest mi
znany (z jakiejś reklamy albo co?) i to że w drugiej połowie album robi się
smętny. Ale utwór ostatni "Waiting on a friend" nie trwa 10 minut tylko 4 i
pół. Jest jego dłuższa wersja ? Na trackliście Allmusic też trwa 4,5 minuty.

[michalgajzler]

Gość portalu: As napisał(a):

>z jakiejś reklamy albo co?)

Start Me Up? Windowsów Asie.

[Gość: UgU]

Biję się w piersi... Nie wiem dlaczego napisałem, że trwa ponad dziesięć
minut... Sprawdziłem, i u mnie na płycie też trwa niecałe pięć... )))))))
Pomroczność jasna? Widzę, że nie jesteś zachwycony... Czyli nawet 3,5 nie
będzie? Chyba Stonesi to nie twoja bajka...

Żeby nie było, że spamuje wątek, to napiszę, że z pierwszego okresu zalecam
Aftermath - pierwsza w pełni autorska i zaprawdę kozacka recz! Paint It Black i
Under My Thumb są z gatunku tych, które można kochać albo nienawidzić...
Klasyka, pod warunkiem, że słuchacz nie spodziewa się fajerwerków a'la Dream
Theater i produkcji a'la Marcus Miller...

[Gość: As]

Gość portalu: UgU napisał(a):

> Biję się w piersi... Nie wiem dlaczego napisałem, że trwa ponad dziesięć
> minut... Sprawdziłem, i u mnie na płycie też trwa niecałe pięć... )))))))
> Pomroczność jasna? Widzę, że nie jesteś zachwycony... Czyli nawet 3,5
nie
>
> będzie? Chyba Stonesi to nie twoja bajka...
>
> Żeby nie było, że spamuje wątek, to napiszę, że z pierwszego okresu zalecam
> Aftermath - pierwsza w pełni autorska i zaprawdę kozacka recz! Paint It Black
i
>
> Under My Thumb są z gatunku tych, które można kochać albo nienawidzić...
> Klasyka, pod warunkiem, że słuchacz nie spodziewa się fajerwerków a'la Dream
> Theater i produkcji a'la Marcus Miller...

Ja lubię Stonesów, choć znam ich twórczość raczej średnio. Czyli stare znane
powszechnie kawałki na zasadzie "gratest hits" i z płyt ostatnich "Voodoo
Lounge", "Bridges To Babylon" i "A Bigger Bang" oraz taki trochę nietypowy
koncert małoklubowy "Stripped" (kiedyś całkiem fajnie mi się tego słuchało
nawet). Co do omawianej płyty to po prostu nie jestem AŻ TAK uważnym
słuchaczem, by po jednym przesłuchaniu wyrazić konkretną opinię...
"Bridges..." jest w pierwszej 100 moich ulubionych albumów więc niezupełnie nie
moja to bajka
A jeśli już wspomniałeś Dream Theater to nie wszystkie ich płyty mają dobre
brzmienie i nie wszystkie mi się podobają ...

[ugugunana]

Pisząc fajerwerki nie miałem na myśli brzmienia... Brzmienie miałem na myśli
pisząc produkcja...

Pozdrawiam...

[roberciunio]

Ja będę bardzo subiektywny
"Steel wheels" to moja ulubiona płyta.

[tomash8]

a moim zdaniem "regularne" płyty Stonesów są mocno nierówne. Tzn nie że słabe,
ale też cięzko wskazać jedną czy dwie spośród ich płyt które byłyby tak genialne
jak np. wspomniany wyżej Sierżant beatlesów.

[Gość: Mariusz B.]

Pierwszy okres - to różnie jest interpretowane. Albo jako okres "grania"
standardów albo z B. Jonesem jako członkiem zespołu /tej koncepcji się
trzymam/. Najlepsze co Stonesi wtedy nagrywali to single - chyba nikt nie ma
innego zdania /niektóre pojawiają się na wersjach amerykańskich wydanych
albumów np. "Aftermath"/.
Drugi okres - w zasadzie z M. Taylorem ale zauważcie, że on gra tylko w kilku
utworach na "Let it bleed", a na "Beggars Banquet" formalnie członkiem zesołu
wciąż był B. Jones - w dodatku grający jeszcze na singlu "Jumpin' Jack Flash".
Więc właściwą pierwszą płytą drugiego składu jest znakomity koncertowy "Get
Years Ya-Ya's Out". Perełki znajdują się na wszystkich albumach tego składu,
ale jest jedna płyta, która jako jedyna płyta Stonesów zawiera same wybitne
utwory - "Sticky Fingers" - i nie będę jej szczegółowo omawiał.
Przyznaję, że czasami bardziej smakowała mi "Exile on main street" jednak o
latach - patrz powyżej.
Trzeci skład nagrał parę rzeczy świetnych, ale na każdej z płyt znalazłoby się
coś odstającego od poziomu. Jest tak również na "Some girls", jak i na "Bridges
to Babyloon".
Podsumowując - Stonesi to zespół świetnych piosenek !