The Spencer Davis Group

[krol-czy-krolik]

Tu widzę mały fanklubik Jethro Tull... No ja tak bardzo się nie zachwycam. Ale słyszałem w necie trochę nagrań The Spencer Davis Group. Stary dobry rock, właściwie blues vocal prawie jak z New Orleans, ale wszyscy z Brimingham.
Nie mam żadnej płyty. Ten zespół jednak chyba trochę zapomniany, a szkoda, bo naprawdę dobry!

DB. Rabbit

[lotam]

Ja ich wspominam głównie dlatego, że dzięki nim Peter Cetera mógł zagrać rewelacyjny wstęp na gitarze basowej w I`m A Man.

[ilnyckyj]

Nooo - Spencer Davis - to klasyk a rocka! "Keep On Running" - to był nr 1 New Musical Express na przełomie 65/66 (tuż przed Day Tripper THe Beatles) i też zastosowali jako drudzy po Rolling Stones - fuzz guitar... Można posłuchać, proszę bardzo:
KEEP ON RUNNING
A ten vocal trzeba powiedzieć, niesamowity, przypominający trochę Bo Diddleya i trochę Raya Charlesa, należał do walijskiego rudzielca - Steviego Winwooda (jego brat Muff gra na basach). Formacja świetna, ale istniala dość krótko (trochę ponad rok), bo Winwood utworzył własną grupę TRAFFIC, która odeszła od blues-rocka w kierunku psychodelii, a jeszcze później z Erikiem Claptonem utworzyli super-grupę BLIND FAITH, która się rozpadła tak szybko jak powstała. Ale nagrali jeden album, z którego ja zapamiętalem taką piękną balladkę;
CANT FIND MY WAY HOME

[billy.the.kid]

od tych chłopqaków szczególnie zapamietałem gimme some lovin.

[ilnyckyj]

A zakończyli działalność utworem I'M A MAN (nie mylić ze słynnym standardem Muddy Watersa), którym potem katapultowali się do wielkiej kariery chłopaki z CHICAGO - Transit Authority Wspomina o tym wyżęj kol. Lotam

[essor]

Grupa jeszcze istniała po odejściu Winwoodów. Może tylko bez takich sukcesów, ale najbardziej znany przeboj to TIME SELLER

[krol-czy-krolik]

Jeszcze dobre : SOMEBODY HELP ME NOW

[essor]

Steve Winwood, właściwie miał zadatki by stać się takim "kultowym" artystą jak Clapton czy Plant, ale jednak gdzieś zniknął

[billy.the.kid]

może mu specjalnie nie zależało na tej KULTOWOŚCI?

[basilisque]

Faktycznie chyba nie mógł się odnaleźć w czasach punka i disco, ale pamiętam go z wczesnych lat 90, kiedy wrócił na listy przebojów w stylu raczej pop-soul. Ale faktycznie nie zależało mu chyba tak na tej kultowości i nie słyszałem, żeby teraz odcinał kupony od dawnej sławy.

[basilisque]

To jeden z jego przebojow z lat 80-tych:

www.youtube.com/watch?v=oqlauwX_ums

[krol-czy-krolik]

Eee - no to już wolę to stare zgrupowanie Spencera Davisa

[billy.the.kid]

w polszczyźnie prusa SPENCEREK to taki kubraczek.

[basilisque]

billy.the.kid napisał:

> w polszczyźnie prusa SPENCEREK to taki kubraczek.
Ooo - To może Spencer Davis by się ucieszył ( jakby się dowiedział)

[sexilola_automatic]

Naśladowali, naśladowali - ale z tego naśladowania wyszła nowa jakość...

[basilisque]

sexilola_automatic napisała:

> Naśladowali, naśladowali - ale z tego naśladowania wyszła nowa jakość...
Nie - naśladowali. Raczej inspirowali się bluesem i r'n'b i pewnie mogliby znaczyć więcej, gdyby dłużej istnieli. Niesamowity wokal Steviego, stworzył nową jakość i w roku 66 mogli zostawić z tyłu takich asów blues-rocka jak Yardbirds, czy nawet Animals. Dopiero po nich pojawili się tacy klasycy jak The Cream, Fleetwood Mac, czy Deep Purple, ale wtedy już SDG nie istniało.