Blodwyn Pig - "Dear Jill"

[piowiec]

Krótko .
sciagnąłem sobie z P2P utwór "Dear Jill" zespołu Blodwyn Pig.
Chętnie wysłuchałbym opinii na temat całego albumu
vivid.pl/php/plyta_my.php3?sk=wg&wyk=Blodwyn%20Pig%20Mick%20Abraham%60s&l_p=&id_a=&l=&la=&pp=1&kategoria=katalog&nr=13027671

Najwyższa półka!

[ugugunana]

Do usług!

Znakomity, skrzący pomysłami, debiutancki album zespołu pierwszego gitarzysty
Jethro Tull tj. Micka Abrahamsa... Po latach stwierdzam, że przyczynkiem
rozstania się panów A była inna wizja artystyczna... Do dziś z dokonań JT
najbardziej podoba mi się właśnie This Was z Mickiem... Na podstawie
późniejszych kreacji dźwiękowych Mr Abrahamsa, jestem skłonny postawić tezę,
iż właśnie dzięki niemu debiut Jethro był tak uroczo eklektyczny... Jego
następca Barre udanie wkomponował się w folkowo-rockowe ramy wyznaczone przez
genialnego Andersona... Abrahamsa szablony nie interesowały, potrzebował
większej przestrzeni... Po odejściu z JT szybciutko skompletował ekipę, której
najjaśniejszym punktem był niejaki Jack Lancaster - absolutny
multiinstrumentalny wirtuoz (flet, wszelkie możliwe saksofony,instrumenty
smyczkowe)... Nawe nie wypada porównywać umiejętności Jacka i Andersona, z
litości dla tego drugiego...*-) Sekcyjka robiła wokół popisów obu liderów
smakowity kociołek (w najlepszym tego słowa znaczeniu)... Płytka z której
pochodzi Dear Jill to Ahead Rings Out (1969) - płyta podobna do This Was
jednak zdecydowanie lepiej zrealizowana i jeszcze (!) bardziej porywająca...
Krótki opis:

1. It,s Only Love - mocne wejście z nieprawdopodobnym drivem i nieustajacymi
popisami Lancastera np. pogrywał jednoczene solówki na tenorze i sopranie!
Ogólnie, niezłe na roztańczone imprezki... Możnaby było to zapodać np. na
konkursie im. Billa Halleya w Stodole...*-)

2. Dear Jill - klasyczny bluesior na siedmiostrunowej gitarce grany słodkim
slidem z z uroczą solówką na sopranie... Ale to już znasz...*-) Absolutnie
niereprezentatywny utwór dla Blodwynów, podobnie jak ...każdy inny...*-)

3. Sing Me A Song That I Know - wspaniały zrytmizowany (brawo sekcja!)
bluesrockowy rarytas...

4. The Modern Alchemist - mój faworyt - wspaniałe intro na tenorze, znakomite
wejście sekcji - szczęka opada... Potem jak u Hitchcocka jest jeszcze
lepiej... Wspaniały rozimprowizowany blisko sześciominutowy monument...

5. Up And Coming - toczący się blues mocno zakorzeniony w południowych stanach
stanów... *-) Umiejętnie podrasowany przez dęciaki i dmuchaki boskiego
Lancastera - idealny w upalne południe...*-)

6.Leave It With Me - znowu znakomita , rozimprowizowana jazz-blues-rockowa
perła! Ot co...

7. The Change Song - poprzedzone, charaktrystyczną dla szkotów
(pronunciation) bełkotliwą przedmową Abrahamsa - boki zrywać...*-) Ckliwy
utwór zagrany na klasycznej gitarce przy nieco rwanym akompaniamencie
skrzypiec - mallina! *-)

8. Backwash - miniaturowa impresja na flet i gitarę akustyczną przy odgłosach
szumiącego strumyczka, która raptownie przechodzi w riff rozpoczynający
wieńczący płytę utwór:

9. Ain't Ya Comin' Home, Babe? - kolejne pięknie płynąca improwizacja
potwierdzająca niepospolite umiejętności członków...*-)

Konkludując : jedna z pereł muzyki tamtego okresu! Za każdym przesłuchaniem
odkrywam coś nowego! Dla mnie lepsze od Jethro pomimo tego, że jestem wyznawcą
Jethro...*-)

To tyle tej obiektywnej minirecenzji...*-)

P.S. Jako ciekawostkę podaje fakt, iż pseudonim artystyczny perkusisty Blodwyn
Pig - Rona Berga to ...."Vulture"...

PZDR.

[piowiec]

Nie pozostaje mi nic innego jak tylko podziękowac za wyczerpujące info
Trochę wyciągam temat ( dzisiaj dopiero przeczytałem ).
Dzieki uguguana
Sciągnełem sobie to cudeńko z P2P gdyz znalazłem ten utwór na jakiejś starej
kasecie magnetofonowej z nagranym Mini Max'em Kaczkowskiego ..i od razu
podłaczyłem KaZaA.