Drugi doktorat - proszę o Wasze uwagi

[kucharek6]

Witam.
Mam pytanie i jestem ciekawa Waszego zdania. Otóż, jeśli
okoliczności będą sprzyjające w tym roku obronię dr. I wszystko
ładnie, tylko że w tzw. międzyczasie skończyłam drugie studia
dzienne i przyznaję, że bardziej mnie interesują i właśnie z tą
dziedziną chciałabym się związać. I teraz - czy robić drugi
doktorat? I jeszcze, jak to zrobić, żeby za niego nie płacić? Czy
można zrobić drugi i czy startując na drugie studia doktoranckie nie
będę uważana za ufoludka, bo po co mi drugi dr? Będę wdzięczna za
wypowiedzi. Tylko proszę może oszczędzić mi pytania "Po co ci
to?". :)

[pfg]

Nie oszczędzam: Po co ci to? Jeżeli dziedziny są zbliżone, możesz
naukowo zajmować się drugą mając doktorat z pierwszej, historia zna
mnóstwo takich przypadków. Formalne robienie doktoratu z tej drugiej
będzie, IMHO, stratą czasu. Jeżeli dziedziny są odległe, to albo
jesteś człowiekiem Renesansu, albo masz, nazwijmy to, niezbyt
sprecyzowane zainteresowania.

spox... :)

[h_hornblower]

... Hayek miał 3 doktoraty i to jeszcze przed trzydziestką (jeśli
dobrze pamiętam).

pzdr
horny

[q_vw]

A nie 2 ?!

Nieważne, i tak skończył jak wszyscy ;)

A serio, odpowiadając na pytanie, czy warto ?! Mi już by się nie
chciało, chyba, że hobbystycznie, ale to już mam teraz ;)))

[h_hornblower]

q_vw napisał:

> A nie 2 ?!

Hm. Internet pokazuje rzeczywiście dwa :) - z nauk prawnych i
politologii. Czyli, że z ekonomii jednak nie. To pardonsik.

> Nieważne, i tak skończył jak wszyscy ;)

W sensie, że Nobla dostał?

pzdr
horny

[kucharek6]

Tak myślałam, że nie będzie 'oszczędzania'. ;) Dziękuję za
odpowiedź. Oba zagadnienia z humanistyki - ogólnie mają wiele
wspólnego z książkami i słowami. Coś wspólnego więc ze sobą mają,
ale rozrzut jednak duży. Do drugiego tematu jestem właściwie
przygotowana, bo mnie 'nękał' przez całe studia i go sobie drążyłam
dla własnej satysfakcji, więc nie zajmie mi tyle czasu, co pierwszy.
Nie wiem, jak się do tego zabrać od strony techniczno-biurowo-
administracyjnej? Czy mam zdawać na drugie studia doktoranckie?
Szukać promotora różnymi drogami? I nie ukrywam - bardzo nie
chciałabym płacić za zaoczne - normalnie mnie na to nie stać.
Nie obrażajmy ludzi Renesansu - ja przy nich to jak ta mrówka z
wiersza Tetmajera. :)

[pfg]

Powtarzam, najlepiej zacznij pracować w drugiej dziedzinie mając doktorat z
pierwszej. Ale jeśli chcesz przezimować przez kolejne lata, opóźnić wejście w
dorosłość, także naukową, idź na drugie studia doktoranckie. Nie wiem, co z
pieniędzmi. Pamiętaj też, że w Polsce (na razie :-/) nie ma obowiązku robienia
doktoratu w trybie studiów doktoranckich. Poszukaj sobie pracy w pierwszej lub
drugiej dziedzinie i promotora z drugiej. Płacić będziesz musiała za sam przewód
doktorski, nie za studia.

[dr_pitcher]

Osobiscie nie rozumiem po co Ci drugi?
Pracuej w instytucji gdzie:
1) Doktor chemii zajumje sie fizyka
2) Doktor psychologii obrazowaniem medycznym
3) Doktor fizyki biologia
4) Doktor matematyki zarzadzaniem szpitala

Mysle, ze odeszlismy od czasow wielkiej specjalizacji,
W dobie nauk interdyscyplinarnych, trudno robic doktorat co piec lat, tylko
dlatego, ze zmienia sie profil

w ciagu cwiercwiecza zajmowalem sie metalurgia, NMR-em, PET-em, sieciami
neuronowymi, komorkami macierzystymi, rakiem
czy musialem robic za kazdym razem doktoraty? - nie - pare kursow, konferencji i
dwie trzy publikacje wystarczaly by zostac uznanym za godnego grantow w w/w
dyscyplinach

[dominikjandomin]

dr_pitcher napisał:

> czy musialem robic za kazdym razem doktoraty? - nie - pare kursow, konferencji
> i
> dwie trzy publikacje wystarczaly by zostac uznanym za godnego grantow w w/w
> dyscyplinach

Granty swoją drogą, a do zatrudnienia - czy szacowne polskie ministerstwo też
uzna człowieka za specjalistę z innej dziedziny i zaliczy do tzw. minimów
kadrowych (jako specjalistę z danej dziedziny)?

[dr_pitcher]

dominikjandomin napisał:

> dr_pitcher napisał:
>
> > czy musialem robic za kazdym razem doktoraty? - nie - pare kursow, konfer
> encji
> > i
> > dwie trzy publikacje wystarczaly by zostac uznanym za godnego grantow w w
> /w
> > dyscyplinach
>
> Granty swoją drogą, a do zatrudnienia - czy szacowne polskie ministerstwo też
> uzna człowieka za specjalistę z innej dziedziny i zaliczy do tzw. minimów
> kadrowych (jako specjalistę z danej dziedziny)?

i tu jest pies pogrzebany - precz z ministerstwem!!!
Biurokraci nie powinni oceniac naukowcow od strony merytorycznej, bo sie na tym
nie znaja. Jedynie w Polsce, jakis urzednik ma prawo decydowac o karierze
badacza. Od tego sa "peer-review" ekspertow z danej dziedziny i tyle

[pr0fes0r]

dr_pitcher napisał:

> Jedynie w Polsce, jakis urzednik ma prawo decydowac o karierze
> badacza.

Tak jakby w USA/UK było inaczej.

[dr_pitcher]

pr0fes0r napisał:

> dr_pitcher napisał:
>
> > Jedynie w Polsce, jakis urzednik ma prawo decydowac o karierze
> > badacza.
>
> Tak jakby w USA/UK było inaczej.

w USA (o UK nie wiem) jest inaczej.

[dominikjandomin]

kucharek6 napisała:

> Tak myślałam, że nie będzie 'oszczędzania'. ;) Dziękuję za
> odpowiedź. Oba zagadnienia z humanistyki - ogólnie mają wiele
> wspólnego z książkami i słowami.

A jest rzeczywiście z innej dziedziny? Wg list ministerialnych?

Bo jak nie, to masz temat na pracę naukową, którą rób, zamiast doktoratu...

[kucharek6]

Obie dziedziny to szeroko pojęta humanistyka - jedna to
językoznawstwo, druga - bibliotekoznawstwo.

[dala.tata]

nie widze sensownosci drugiego doktoratu (chyba ze dziedzina jest baaaardzo
odlegla, a ty koniecznie chcesz pracowac w instytucie drugiej dziedziny). duzo
sensowniejsze wedle mnie jest zbieranie dorobku w drugiej dziedzinie i zrobienie
z niej habilitacji. szczegolnie ze ci to interesuje, a zatem szybciej zrobisz
habilitacje. same plusy.

w Polsce? Po co ci to?

[flamengista]

Rozumiem młodego naukowca na Zachodzie, który po zrobieniu PhD nie załapał się
na postdoca. Taki albo może zrezygnować z pracy naukowej, albo próbować się
znowu zahaczyć, pisząc kolejny doktorat. W końcu to kolejne kilka lat stypendium
i jakiś grancik.

Ale w Polsce? W Polsce stypendia doktoranckie są głodowe, a doktorant częstokroć
traktowany na uczelni gorzej od studenta. Więc jedyna sensowna strategia to
zrobić doktorat jak najprędzej i nie fundować sobie powtórki z "rozrywki".

Jak już chcesz robić drugi doktorat, aplikuj na doktoranckie na Zachodzie. To ma
większy sens.

[kucharek6]

Dziękuję za odpowiedzi.
Wiem, jak tu jest. Nędza i plecownia na każdym kroku. Na stypendium
żadne się nie załapałam, o prowadzeniu zajęć nie wspomnę - też nie
było godzin, a teraz dojdzie kolejna wymówka - niż i brak studentów.
Ot, cała poezja. Pracuję poza uczelnią, choć bardzo chciałabym na
niej pracować.
O habilitacji z tej drugiej dziedziny też właśnie mi już ktoś mówił
i myślałam o tym, ale to już dalsza dalszość.

[ramid]

Ja tez bym raczej szedl w kierunku habilitacji. Wtedy sa wieksze szanse na
zatrudnienie na uczelni jako samodzielnego pracownika naukowego. Sam tak
zrobilem i nie zaluje. Inna sprawa ze caly czas pracowalem na uczelni choc nie o
umowe o prace ale o dzielo.
Jacek

[dala.tata]

skoro nie pracujesz na uczelni, to habilitacja bedzie trudniejsza. ale to nie
znaczy ze powinnas myslec o niej jako o dalszej dalszosci.

[em_i3]

Jeśli Cię stać (coś trzeba jeść i gdzieś mieszkać) to dlaczego nie? W końcu
jesteś dorosła a akceptacja społeczeństwa/znajomych/forumowiczów nie jest
warunkiem koniecznym do realizacji własnych planów/marzeń.

[verdana]

Napisanie habilitacji nie jest trudniejsze, niż napisanie doktoratu.
Ja mam doktorat z jednej dziedziny, a habilitacje - z drugiej.
Najlepsze rozwiązanie.

[kucharek6]

Oczywiście, akceptacja nie jest konieczne, ale myślę, że warto
dowiedzieć się, jakie jest zdanie innych na jakiś temat. A nuż
przyjdzie oświecenie! :)

[kucharek6]

Dziękuję za wypowiedzi. Okazały się przydatne. Ot, chciałam
wiedzieć, co o tym myślicie, bo zbyt krótko funkcjonuję w kręgach
naukowych i żółtodziób ze mnie.
Odpowiadając na nie, napiszę, że ten pomysł z habilitacją gdzieś tam
się obijał po mojej pustej głowie i to chyba najlepsze wyjście.
Jednocześnie źle mi z tym, że kończę te studia, a właściwie nie
pracowałam na uczelni i prowadziłam zajęć. :(
Czekam więc cierpliwie, aż się obronie. Potem się polenię i zabiorę
za habilitację.
Pozdrawiam i miłego dnia Wam życzę.

[niewyspana123]

robienie drugiego dr zupełnie bez sensu. Ale ja stoję na stanowisku, że w ogóle
robienie dr jest bez sensu, więc nie powinnam się odzywać:)
A tak serio, rób z pierwszym dr to co Cię interesuje, jeśli masz warunki
etatowo-uczelniane, a jak nie masz widoków to i drugi dr nie pomoże.

[profesor-gabka]

Nie robić: zabrać się po prostu od razu za habilitację z nowej dziedziny (jeżeli
są w jakimś tam stopniu pokrewne). Primum vivere, deinde philosophari, czyli
mówiąc po polskiemu: habilitacja w polskim hierarchicznym systemie daje komfort
zatrudnienia i pieniądze, a z czegoś trzeba żyć.