traumy z dzieciństwa

[bernimy]

ale nie takie ciężkiego kalibru, tylko dla ogółu niby błahe ale dla
Was będące traumatycznym przeżyciem.

Ja zawsze miałam długie włosy, i w 4 czy 5 klasie podstwówki uparłam
się aby obciąć się na chłopaka, króciuteńko. Boże jak ja ryczałam,
mimo, że na własne życzenie, jaki ja miałam żal do matki, że mi
uległa. Jak to długo odrastało

[olinka20]

Bałam sie jeździć sama windą do tego stopnia ze na 8 piętro
wchodziłam schodami.
Czasem kilka razy dziennie.

też te schody

[dtz]

i dodatkowo wtedy najczęśniej piętra miały w opisie numerację
rzymską, kt mało znałam i jak się rypnęłam w liczeniu, to zbiegałam
na dół i se znowu liczyłam . A koleżanka moja ulubiona na 11
mieszkała buuuuuuuuu

znaczy się winda, miało być też

[dtz]

[jowita771]

olinka20 napisała:

> Bałam sie jeździć sama windą

Ja się boję wind do tej pory, nie takich z automatycznie zasuwanymi drzwiami
(tzn. takich też, ale mniej), tylko takich blokowych z wąskim okienkiem w
drzwiach. Nie dość, że nie wsiądę do takiej windy sama (a w towarzystwie też z
oporami), to nawet samo przejście obok takiej windy jest dla mnie źródłem
stresu. Od dzieciństwa to mam. Chodziłam do przedszkola, które znajdowało się na
parterze w wieżowcu. Drzwi przedszkola były naprzeciwko windy. Czasami mama mnie
wprowadziła tylko na korytarz i kazała iść samej obok windy. Szłam wtedy przy
ścianie, żeby mnie straszliwa winda nie capnęła. Teraz jestem dorosłą babą i
nadal mam z tym problem. Niedawno szłam coś zanieść starszej pani, która mieszka
na pierwszym piętrze takiego bloku. Musiałam stać przez chwilę trzy metry od
drzwi windy zanim pani mi otworzyła drzwi, spociłam się jak mysz ze strachu. To
fobia chyba.

[martazaragoza]

A ja balam sie takiej starej windy z okienkiem przede wszystkim
dlatego, ze kiedys zajrzalam w okienko, a tam nie dosc ze ciemnosc
to jeszcze nagle z gory zaczely zjezdzac takie poplatane kable!
Potwornie mnie to przerazilo Druga trauma wiazala sie z tym, ze
te stare windy niestety sie zacinaly. Mieszkalam na 7 pietrze i nie
chcialam chodzic schodami (to druga trauma: wyskakujacy zza nie
domknietych drzwi mieszkania wielki kundel sasiadow z 3 lub 4
pietra )

[mme_marsupilami]

To samo i do dzis nienawidze wizyt u fryzjera (wlasnie klne po poziomym cieniowaniu - szybka akcja partyzantka fryzjerki debilki, a mialy byc pazurki).
We wczesnych latach szkolnych bylo mi zwyczajnie przykro, ze nigdy nie mialam "wypasionego" kostiumu na bale karnawalowe.

[mathiola]

Utopiłam scyzoryk taty w kiblu i przez miesiąc nie spałam w nocy, bo się bałam,
że on lada moment odkryje co zrobiłam
A w ogóle to kiedyś w 5 klasie chyba kolega mi powiedział, że podobałabym się
chłopakom z klasy, gdybym nie była taką żyrafą. No i ta żyrafa pół życia mi
zmarnowała, stosunkowo niedawno wyzwoliłam się z zamartwiania się moim wzrostem

[tabakierka2]

czapka 'pilotka', którą nosiłam chyba do 3 klasy podstawówki - była
tak mega obciachowa, że do dziś mam żal do mamy, że głupka ze mnie
zrobiła przez tę czapkę

[lineczkaa]

no co Ty, czapki pilotki są boskie. Rzeczywiście człowiek w nich
specyficznie wygląda, ale ja uwielbiam. Zastanawiające, że do dziś
wzbudza ta czapka takie emocje. Co w niej idę, to zwraca uwagę .

[tabakierka2]

lineczkaa napisała:

> no co Ty, czapki pilotki są boskie. Rzeczywiście człowiek w nich
> specyficznie wygląda, ale ja uwielbiam. Zastanawiające, że do dziś
> wzbudza ta czapka takie emocje. Co w niej idę, to zwraca uwagę .

nie, no ona tylko miała taki kształt jak pilotka, ale była jakaś
taka z włóczki czy coś wiązana pod szyją dooobra, nie mówmy o
tym, bo jak sobie ją przypominam to mi słabo

mathiola

[lelieb]

A ile Ty masz wzrostu?

[mathiola]

178. Ale od podstawówki tyle samo. Przestałam rosnąć w wieku lat 14

[zuzia36]

matko miałam to samo!!!!!! jak urosłam do 175 w 7 podstawóki tak mi zostało i na
wszystkich zdjeciach wystaje i tez wolali za mną zyrafa!!!!!!!! jaka jest na
górze pogoda itd.

[barbaramd]

Dla mnie traumatyczne były wełniane pończochy (dawne czasy).
Okropnie gryzły.
Do dziś unikam wełny w bezpośrednim kontakcie ze skórą.

[zocha16]

obcięte włosy na jeżyka w wieku 9 lat ( po komunii) z długości do pasa.
Zrobił to mój tata cichaczem przed matką. Do dziś pamietam jak dzieci
na mnie wołały łysa pała.
O dziwo dzisiaj noszę tylko krótkie włosy i w takich najbardziej sie
lubie. Ale wtedy była to dla mnie tragedia.

[madame_zuzu]

dla mnie traumatycznym przeżyciem było oglądanie misia Koralgola. DO
tej pory mam wstręt do tej bajki.

[mamavinca]

Majac moze jakies osiem lat calowalam sie z kuzynka(oczywiscie
trzeba bylo scene z jakiegos filmu wcielic w zycie)i pewnego dnia
dowiedzialam sie z TV o AIDS, ze jest to smiertelna choroba
przenoszona doga plciowa! Oj dziewczyny nawet nie wiecie w jaki
popadla stres. Dlugo plakalam po nocach w przekonaniu ze umre...
Trauma minela z dniem kiedy dowiedzialam sie ze ten pocalunek to
jednak nie byl sex i nic mi nie grozi:/ale co przezylam strachu to
moje

[moonshana]

trauma z dzieciństwa? strach przed duchami/ niewyjaśnionymi zjawiskami jak kto
woli. ale mi przeszło

[semida]

Miałam jakiwś 9 lat i zbierałam karteczki z notesikow.Pewnego dnia Tata powiedział że jutro da mi na kilka notesikow.Nastepnego dnia wstałam rano i na tv leżalo 10 zl.Nie wiem co mnie podkusiło ale wzięłam je i kupiłam za to chyba z 15 notesikow. Jak tylko wrocilam do domu to sobie pomyslalam ze wlasnym rodzicom ukradlam pieniądze i klęczałam i modlilam sie do Boga zeby tata mnie nie okrzyczal i zeby Bog mi wybaczyl tą kradzież.
Jak Tata wrocil z pracy to zapytal czy przeczytalam karteczke i czy kupilam sobie te notesiki.Pobieglam do tv i okazalo się ze za tv spadla kartka z info od Taty ze to kasa dla mnie na notesiki.
Boże,jaka ja bylam wtedy szczesliwa.

semida

[tabakierka2]

wymodliłaś sobie

[asiaiwona_1]

1.Stłukłam talerzyk i strasznie się bałam kary od rodziców. Ponieważ
nie mogłam wyrzucić łupin do kosza bo było by widać, że talerz
potłuczony to postanowiłam spuścić części talerza w kibelku.
Oczywiście nic się nie spuściło, bo rury od kibelka są węższe niż
moje rozbite części. Nie wiedziałam co z tym zrobić, więc poszłam po
sąsiada z informacją, że mi to wpadło i nie wiej jak wyjąć. A on
bidny gołą ręką grzebał w muszli, żeby te szkła wyjąć.

2. Dzień studniówki mojej najstarszej siostry. Ja dostałam pałę z
chemii. Bałam się powiedzieć rodzicom. Poza tym ponieważ oni też
szli na tą studniówkę to nie chciałam im psuć imprezy. Całą noc to
przeżywałam. Jak tylko wrócili ze studniówki (ok. 5-6 rano)
pobiegłam do nich i z płaczem wyznałam, że ich oszukałam i nie
powiedziałam o dwóji z chemii. No i że w dobrych humorach wrócili to
upiekło mi się

miałyśmy pisać o swoich traumach a nie sąsiadów

[bernimy]

"....... więc poszłam po
sąsiada z informacją, że mi to wpadło i nie wiej jak wyjąć. A on
bidny gołą ręką grzebał w muszli, żeby te szkła wyjąć."

[asiaiwona_1]

bern - ty nawet nie wiesz jak ja się bałam. Jakby to conajmniej
chińska porcelana była

[4aaa]

Apropo zaginionych karteczek i traumy z dziecinstwa to :

Jak mialam tez ok.9 - 10 lat mama zaniosla moje kozaki do szewca. I niegdys
bywalo u niego tak ze klient otrzymywal od szewca karteczke z data kiedy buty
beda do odbioru - taka karteczka byla oczywiscie podpisywana wlasnoreczne przez
szewca badz stawial na niej swoja pieczatke.

I ja wtedy ta karteczke zgubilam. Dzien przed odbiorem butow mialam panicznego
stracha ze nie odzyskam juz tych butow bez karteczki, a jeszcze wiekszego przed
tym ze mama na mnie nawrzeszczy jak sie dowie ze zgubilam ta karteczke.

Wiec siedzialam wtedy caly dzien w domu w strachu i probowalam podrobic ta
karteczke, kartek zmarnowalam wtedy mnostwo. Generalnie to przeszedl ten numer
odbioru butow z podrobiona karteczka. Sama sie dziwie czasem teraz po latach ze
nie rozpoznali ze ta karteczke to pisalo dziecko, a nie dorosly )))))))).


I nie rozlumialam jeszcze wtedy ze nawet i bez tej karteczki to mama i tak by te
buty dostala z powrotem. Bo tak jest w dzisiejszych czasach przeciez.

Ze strachu przed tym

[przeciwcialo]

jak miałam z 5 lat mama przed praca zaprowadziła mnie do fryzjera i
scieta na chłopaka zaprowadziła do przedszkola. strasznie sie
wstydziłam i cały dzie.ń przesiedziałam w pomieszczeniu na lezaki-
bez picia, jedzenia i siusiania.

[doral2]

trzy zimy pod rząd MUSIAŁAM chodzić w futrze z oryginalnych, ruskich, siwych
karakułów, w którym wyglądałam jak własna babcia.
byłam niewymownie wdzięczna losowi, za to że w końcu z nich wyrosłam!!

[karra-mia]

śniadanie, a na śniadanie gotowana parówka
fujjjjj... do dziś mnie mdli na sam zapach gotowanej kiełbasy, a
mama mi to wciskala na siłę chyba z godzinę, aż się porzygałam Do
dziś nie jem, nawet nie kriję synowi parówki/kiełbasy. Jem wszystie
na surowo, jedyna z rodzina wcinam parówki, frankfuterki i inne cuda
surowe.

[endi100]

Od 3 do 13 roku życia musiałam nosić okulary. Jak ja tego
nienawidziłam. W szkole zawsze miałam je w placeku, a pani kazała mi
je zakładać.... masakra. Moje zdjęcia z dzieciństa są cudne, np.
księżniczka na balu przebierańców w cudnych fioletowych "denkach od
alpag".

[panna.migotka777]

Wiertarka.. Jak byłam maleńka (kilka miesięcy) sąsiad napierdzielał udarem a ja
dostałam szoku, matka ganiała po całym bloku żeby znaleźć winowajcę (w wielkiej
płycie to nie takie oczywiste) i po pół godzinie mój koszmar się skończył. Do
tej pory uciekam jak gdzieś wiercą ciężkim sprzętem albo zatykam uszy, nie boję
się ale jest to nieprzyjemne.

[bryanowa-1]

pierwszy dzień w przedszkolu pani zjeła mi spodnie bo w przedszkolu było
goraco,wiadomo kaloryfery na maxa i ja biedna miałam na rajstopach chodzic se po
sali i sie bawic.naciagnełam sobie sweterek na kolana i tak siedziałam w kacie
do posiłku i po posiłku znowu pod sciane i sweterek na kolana.mama nie mogła
uwieżyc jak jej przedszkolanka powiedziała ,ze ja taka fajna cichutka i
nieśmiała.a ja mamie w domu powiedziałam ,ze nie pójde juz do przedszkola bo mi
pani zdjeła spodnie i na rajstopach czułam sie taka goła:/od nastepnego dnia
miałam w woreczku spudniczke i mama mnie w szatni z e spodni przebierała.

okres podstawówki tak około 4 klasy.mama szła na wywiadówke i jak wychodziła
zawsze mówiła do nas,,oj wy juz zacznijcie dupska cebulą smarowac'' co
oznaczało ,ze jak bedzie nie tak na wywiadówce to bedzie wpirdul na dupe he
he.matko kochana jak mysmy sie modlili eh he he jak nigdy,chociaz nigdy po
wywiadówce nie było lania bo nie było powodu

[4aaa]

Pamietam te klimaty , mialam to samo w domu ))))))). Z tym ze jesli to ojciec
szedl na wywyadoiwke to balam sie dwa razy mocniej.


Teraz to sie smieje z tego, ale wtedy.... Matko !!!!!! I tak naprawde to wiele
razy juz dziekowałam Bogu ze juz skonczylam okres wywiadowek i ze nie musze tego
wiecej przezywac.

[dymscha]

Sorry, ale co to za określenie "chodzić na rajstopach"? Dla mnie nowość

[bibistuart1]

co sie dziwisz?
Jak ktos "chodzi na rajstopach" to pozniej daje dziecku na imie
Bryan !!!

[marina0706]

mnie kazali nosic taki płaszczyk z wełny turkusowy w kratke na który moja kolezanka mowiła ze to płaszcz esesmanski Byłam załamana i nie chciałam go nosic wiec płacz był i w ogóle. teraz jak se go wspomne to był zajebisty i chciałabym miec teraz taki ale wtedy... wszystkie dzieciaki jak to za komuny łaziły w tych samych kurtkach i relaksach heheh. No i jeszcze okularki, tez nie cierpiałam w nich chodzic takie okrąglutkie i bladorózowe a FUJ ! jak mi sie jeszcze przypomni cos to napisze.

[loganmylove]

O rany..wracają koszmarne wspomnienia... Moja mama czesała mnie w TRZY
kokardy i chodziłam jak debil z wielkimi błekitnymi węzłami na łbiedwa po
bokach i wielki na czubie...bożesztymój jak ja się wstydziłam I jeszcze białe
spodnie w różyczki które wyglądały jak piżama...

[jowita771]

Ja miałam dżinsy z zachodu - Lewisy o klasycznym kroju i wojowałam z mamą, bo
uważałam, że są wieśniackie (tak wtedy mówiłam), za szerokie u dołu, a ja
chciałam takie szerokie w dupie i zwężane do dołu i dekatyzowane. Ale głupia byłam.

[marina0706]

piramidy znaczy sie chciałas?

[jowita771]

O, to to. A miałam takie piękne normalne spodnie, to się wstydziłam w
nich chodzić.

[mmascarpone]

jowita771 napisał:

> Ja miałam dżinsy z zachodu - Lewisy o klasycznym kroju i wojowałam
z mamą, bo
> uważałam, że są wieśniackie (tak wtedy mówiłam), za szerokie u
dołu, a ja
> chciałam takie szerokie w dupie i zwężane do dołu i dekatyzowane.
Ale głupia by
> łam.


To takze moja trauma! Klasyczne,proste dzinsy Levisy bordowe a ja
umieralam ze wstydu i chcialam szajs z rynku!

[arallia]

Windy z podwójnymi drzwiami. Jakoś tak dziwnie się trzęsły przy
ruszaniu i zatrzymywaniu. 'Moja' płynnie jeździła

Piwnica w kamienicy babci. Nie było 'normalnej' podłogi tylko
klepisko. Zawsze macałam stopą podłoże, sprawdzając czy jeszcze
jest. Bo może jakieś zwierzątka się popodkopywały i wlecę w jakąś
dziurę I nigdy w tej piwnicy nie było światła. A świeczka
oświetlała tylko to co przed babcią a ja zawsze szłam za babcią.
Mimo strachu ZAWSZE z nią schodziłam do piwnicy, może więc nie było
to aż tak traumatyczne Ale pamiętne.

Kubek ciepłego mleka przed wyjściem do przedszkola, bo droga daleka
i do śniadania przedszkolnego daleko też. Do dziś mleko w czystej
postaci piję tylko bardzo zimne a latem najczęściej z kostkami lodu.
Jedyny wyjątek to przeziębienie. Piję gorące z czosnkiem.

Pewnie jeszcze kilka traum? by się znalazło ale to takie na szybko.

mathiola

[next_exit]

178 cm to chyba nie tak strasznie dużo Chociaż oczywiście wysoko. Nie jesteś
sama, ja mierzę 176 cm

A kto pamieta ciuchy z Domow Dziecka?

[majmajka]

Zaczne od tego, ze mialam kolezanke straszna wredziolke. Jej mama byla krawcowa i szyla jej zawsze najlepsze, najbardziej cudne i trudne stroje na bale przebierancow. Na te bale ja chodzilam przebrana w zielona dluga kiecke weselna. Okropna byla. W takie grochy. Niby ksiezniczka mialam byc:/. Ona miala rozowiutkie, blekitniutkie kiecki... W niedziele do kosciola mama zakladala mi pomaranczowa kiecke, przeszyta ze swojej.... Kurde, to byly lata 80. Pozniej nakupili mi ciuchy w pobliskim, jedynym butkiu i juz bylo dobrze. Ale do poki byly tylko Domy Dziecka z ubraniami to byla masakra.

[dlania]

Z lajtowych powiadasz? To wybuchający bojler. Z 3 razy sie to stało, nigdy
podczas mojej obecnosci w łazience, ale bałam sie go podczas każdej kapieli jak
diabła.
I wszy. Pierwszy raz zaraziłam sie wszamina poczatku I klasy, moja mama była
ponad miesiąc w szpitalu, opiekowała sie mną slepawa babcia. I przez chyba
miesiąc te wszys sie mi mnozyły na głowie, bo ja niewiedzialam że jest w ogóle
cos takiego i sie tylko denerwowałam że mnie tak łeb swędzi. W końcu
nauczycielka zauważyła jak sie obiema rekami na raz drapie po głowie z
wściekłościa... Od tego czasu każde swędzenie głowy to zarabisty stres, do dzis
to mam.
No i ten okres bez mamy w domu (ciąza z komplikacjami) w wieku 7 lat... Ojciec
pił, babcia przychodziła na noc, pamietam jak siedze przed telewizorem, leci
Sonda, a ja gadam do tego odbiornika: "Jak wy możecie tak normalnie prowadzić
program, udawać że nic sie nie stało, przeciez mojej mamy nie ma!!!!"

[elske]

Dla mnie najgorsze było spanie samemu w łóżku.Miałam poko z trojgiem młodszego
rodzeństwa,ale spałam sama w łożku i bałam się .Dla mnie noc była straszna. A
kiedy mialam 13 latprzed lekcjami poszlam do kolezanki i obejżałam u niej
pierwszy w zyciu horror :"koszmar z ulicy wiązów".To nie byl dobry pomysł.Przez
miesiąc nie mogłam spac, balam sie zejsc do piwnicy po ziemniaki balam sie byc
sama na klatce schodowej.Po prostu koszmar.

I pamietam jeszcze , jkiedy mialam 6 lat, moja mama uszyla dla mie i siostry
spodniczki ze swojej starej spodnicy sztruksowej.Jedna spodnica byla na gumce, a
druga z paskiem ,suwakiem, kieszeniami .Moja mama dla mnie pozwężała swoja
spodnice.Odpruła tylne kieszenie .Spodnica byla brazowa, sprana ,ale tkanina pod
kieszeniami była w koloże ciemnego brazu.To wygladalo tak jakbym miała na tylku
mokra plame.Jeszcze ciotka do mnie z tekstem: co ty, zesikałaś sie ?
Obciach na maksa.

"Mamo nie boj się, to tylko Hehalump trąbi."

[mamavinca]

elske napisała:

Jeszcze ciotka do mnie z tekstem: co ty, zesikałaś sie ?
> Obciach na maksa.



>
> "Mamo nie boj się, to tylko Hehalump trąbi."

[elske]

> kieszeniami w koloże ciemnego brazu.

Ale babola strzeliłam ,miało być w kolorze.
>
> "Mamo nie boj się, to tylko Hehalump trąbi."

[mamamira]

Moje dzieciństwo kojarzy mi się tylko z jedzeniem,plącz,wymioty,siedzenie
godzinami przy stole i jedzeniem czegoś co nie mogłam przełknąć,koleżanki na
podwórko a ja przy stole.Jedzenie śniło mi się po nocach,mama doprowadziła ze
przeszłam przez wszystkie etapy do dzisiaj cierpię z tego powodu.

[romashka]

Wątróbka. Moja siostra nienawidziła wątróbki. Mi to tam w zasadzie
wisiało, ja wszystkożerna byłam, ale skoro starsza siostra nie lubi –
to ja też. Zawsze, gdy tylko schodziłyśmy na obiad, a była
wątróbka, to siostra miała już gotowy plan jak się pozbyc tego
kawałka mięcha – oczywiście wykorzystując do tego młodszą siostrę.
I teraz, gdy jestem stara dupa i normalnie zdarza mi się jeść
wątróbkę, to mam przebłyski, jak leci ten kawał mięcha przez okno,
jak z zamachem wyrzucam go w panice, albo jak zawijam go w serwetkę
i pakuję pod bluzkę/do spodni, żeby wynieść.

[x.armide]

zupa i niezidentyfikowane obiekty plywajace-biale kulki. bralam je za kawalki tluszczu co wzbudzalo we mnie wymioty a po latach okazalo sie ze to maka ma tendencje do zlepiania w takie kulki...

[zulu_gula1]

Była zima, ja sama w ciemnym pokoju, mama w drugim ucina sobie
drzemkę.Patrzę na telewizor, a tam puszczają nowy teledysk Michaela
Jacksona "Thriller". Z ciekawością go oglądam, aż do momentu kiedy
Michael zamienia się w wampira. Potem śniło mi się to po nocach.
Tak samo było z filmem "SZczęki", potem przez lata śniło mi się, że
rekiny pojawiają się w moim pokoju i chcą mnie zjeść

[aeromonas]

Ja to miałam same traumy:
1. Codziennie na śniadanie zupa na gotowanym mleku (którego w ogóle
nie trawię, jak się później okazało) - było mi potem przez pół dnia
niedobrze, czasem wymiotowałam (wg moich rodziców "histeria")
2. Gryzące sweterki i rajstopy, od których dostawałam czerwonych
wybroczyn (wg moich rodziców "fanaberia")
3. W wieku 4 lat obejrzałam "Frankensteina" (tego z Borisem
Karloffem) - mieliśmy jeden pokój, a moje łóżko miało firaneczkę,
którą można było odsunąć. Potem nie mogłam spać miesiącami.
4. Wstydziłam się odstających uszu (potem się okazało, że wcale nie
są odstające, tylko jakoś wyłaziły spod cienkich włosów), których
miejsce zajął później (tzn. jako trauma, bo nigdzie się nie
przemieścił) koszmarny nos (niestety pozostał koszmarny do dziś)
5. Byłam skończoną łamagą i traumatyczne były dla mnie lekcje WF w
podstawówce (w liceum już nie, bo miałam mądrego nauczyciela) - co
ciekawe, teraz jako stara baba jestem wytwałym sportowcem!
6. W ogóle szkoła podstawowa to była jedna wielka trauma (pomimo, że
byłam bardzo dobrą uczennicą), często symulowałam chorobę, żeby nie
iść do szkoły (faktycznie dużo chorowałam, więc rodzice woleli nie
ryzykować)

[anaisanais96]

OOO tak! Masz całkowitą rację podstawówka to jedna wielka trauma. Oczywiście
teraz wszystkie moje bolączki wydają mi się bardzo przesadzone, no ale co się
nacierpiałam to moje. Teraz np. wiem, że to, że chłopacy ciągnęli mnie za włosy
nie znaczyło, że jestem mega paskudna tylko zalecali się w ten sposób
tak samo z WF-em.Po zawodówce cieszyłam się że już nigdy nie będę musiała
przechodzić przez grupowe ćwiczenia na sali, a tu na studiach znów Wf. Jak się
dowiedziałam, że będzie aerobik chciało mi się płakać.

Z U P A

[srull]

mleczna

[aimar21]

na słono :[

[srull]

Z makaronem "rurkami". Ewentualnie kubek mleka nad którym beczało się jak bóbr.

[anaisanais96]

Ja również byłam nazywana żyrafą i to było dla mnie bardzo krępujące. Spokojnie
mogę powiedzieć że przez kilku idiotów z klasy czasów podstawówki wolę w ogóle
nie wspominać.
Moje drugie przeżycie traumatyczne wiąże się również z podstawówką. Miałam
wówczas taką krwistoczerwoną bluzę i chłopacy z klasy wołali za mną "komuch".
Miałam ochotę tę bluzę osobiście spalić, mimo że nie wiedziałam nawet co to
znaczy komuch.
No i inna ubraniowa trauma. Będąc w 6 klasie nosiłam po starszym barcie kurtkę
zimową i jak na złość taką samą kurkę nosił kolega z równoległej klasy. No
porażka na całego, mieć taką samą kurtkę jak chłopak Płakać mi się chce jak o
tym pomyślę

[dymscha]

1. winda, taka z podwójnymi drzwiczkami w środku, które trzeba było mocno
docisnąć, żeby winda ruszyła, oczywiście w trakcie jazdy zawsze się zacinała
2. Mycie głowy i spłukiwanie (przez mamę) piany prysznicem
3. Strzyżenie - zawsze po - coś mi nie pasowało i nie było zgodne z moim obrazem
siebie
4. Spodnie, takie w pionowe pasy, był okres kiedy stały się modne. Dużo tańsze i
bardziej dostępne od wymarzonych dżinsów tzw. (niesłusznie) dekatyzowanych.
Naonczas tylko u prywaciarzy.
5. Thriller z Michaelem Jacksonem, zwłaszcza scena w lesie, kiedy przeobrażał
się w wilkołaka
6. Zostawanie samemu w domu.

A co z traumami...

[sonix24]

...tego cięższego kalibru? Za ciężkie dla dziecka?(dla ciebie?)

[bernimy]

No wiesz, chciałam lajtowo a nie wątek o biciu/piciu/maltretowaniu
bo nie każdy chce się wyzewnętrzniać rodzinnie albo i nie

karp

[prigi]

do tej pory nie zjadłam karpia, nie mam nawet pomysłu, jak może
smakować. jak byłam krasnalem karp był kupowany żywy, przez jakiś
czas pływał sobie w wannie, ja go głaskałam, karmiłam, rozmawiałam z
nim, a potem mój ojciec wchodził z nożem brrr, aż mnie ciary
przeszły. gdy rodzice zauważyli moje reakcje, zaczęli kupować już
zabitego, ale nic to nie zmieniło.
żeby nie było, wszystkie inne ryby wcinam bez problemu,ale karpia
nie tknę. jest toi ponad moje siły

[karolcix3005]

Bardzon fajny temat Teraz możemy się z tego posmiać, a kiedyś był
to dla nas horror!
Moja największą traumą były gryzące rajstopy! Rodzice oczywiscie nie
rozumieli tego jak rajstopy moga gryźć. Przed wyjściem do
przedszkola potrafili zmieniać mi 4 razy rajstopy, ale każda para
gryzła! Do dziś noszenie rajstop 'boli mnie'
Kolor czerwony... Moja mama uwielbiała ten kolor, miała wszystkie
ubranka czerwone! Makabra! Teraz idąc na zakupy, eliminuję
automatyczne czerwone ubrania!
W dzieciństwie wiele osób mówiło, że wyglądamy z Siostrą jak
Chineczki... Mama tak mocno wiązała nam kitki, aż nam oczy na wierz
wychodziły
Ciepłe mleko... nad tym rozwodzić się nie będę! Jest okropne i
tyle