Czy sześciolatek ma prawo..

[mona_mayfair]

... bać się zerówki?
Mój młody ma stresa. Boi się, ze sobie nie poradzi, ze po wakacjach moze się nie dogadać z kolegami, ze już nie będzie mnie tyle widzieć... Stwierdził też ze wakacje były niepotrzebne, bo sie odzwyczaił i nie wie czy da radę sie szybko przyzwyczaić.
Ja twierdzę, że moze, jak naj bardziej. Każdy może mieć stracha przed czymś, czego nie zna... Dla niego zerówka jest takim jakby wstępem do szkoły. Kończy sie przedszkolna laba, trzeba sie troche bardziej skupić na nauce itp.
Chłop mój za to machnął ręką i twierdzi ze to jakies pierdoły i co on sobie wymysla.. I wkurzył mnie tym nieco ;p Fakt, nie jego dziecko, jego jeszcze w przedszkolu, ale myślę ze takie bagatelizowanie problemów dziecięcych nie jest dobre... Jak myślicie?

[beautywomen]

Moja mała idzie do drugiej klasy - poszła jako sześciolatka i tak od połowy sierpnia płacze
- dosłownie - że boi się drugiej klasy i matematyki. Że sobie nie poradzi, że będzie trudno i że po co w ogóle zaczynała z tą szkołą
Trochę mnie to martwi, bo nie miała żadnych problemów z nauką, z matematyki miała czwórkę, więc ok. Przerażenie ma wymalowane na twarzy jak tylko podanie słowo szkoła.

[mona_mayfair]

Mojego dzisiaj tak dopadło... Dotarło do niego, ze wakacje się kończą, ze od poniedziałku będzie trzeba wbić sie znów w rytm, ze będzie inaczej, niz w przedszkolu itp.. Ja wiem, ze nie ma powodów do obaw, ale on przecież nigdy w zerówce nie był, ma prawo się bać ...

[beautywomen]

Dokładnie, masz rację. Moja mała ma matematykę z panią która uczy klasy 4,5,6 więc z takimi maluchami niewiele ma do czynienia. W zeszłym roku córka ani nauczycielka nie zgłaszały problemów, więc kompletnie nie wiem o co mojemu dziecku chodzi.

[grave_digger]

Ale on idzie do zerówki do szkoły? Skąd takie 'dojrzałe' obawy u 6-latka? Czyżby mamusia zrobiła mu pranie mózgu?
Moja powtarza zerówkę. Całe wakacje jojczyło, że ona chce do przedszkola. Już siedzi jak na szpilkach, nie może się doczekać.

[mona_mayfair]

Ej, no o co ty mnie podejrzewasz>;> jakież pranie mózgu?;> Idzie do zerówki w przedszkolu, ze swoją grupą (nie licząc ze 3-4 dzieci które idą do szkolnej). Moje młode ma rózne "dojrzałe" przemyślenia, może stąd też te obawy...

[mme_marsupilami]

Idzcie jutro na spacer w okolice przedszkola, i powspominajcie co robil przed wakacjami. Wyluzuje sie
Moj idzie do Starszakow i truje mi od wczoraj o kolegow.

[kjut]

Co to za pytanie czy ma prawo czy nie ma prawa. Boi się i tyle. Każdy ma prawo do każdych uczuć. I jak się boi to mówienie mu, że pierdoła jest wredne
Największy błąd jaki popełniła moja mama, i który ma teraz duże odbicie na moim samopoczuciu i samoocenie to jej wieczne "przesadzasz" i "wymyślasz trochę". Jak słyszę teraz słowo "przesadzasz" to mnie szlag trafia. Za to walczę mocno ze sobą i muszę dużo nad sobą pracować, żeby zaufać swoim uczuciom i intuicji. Wiecie jak ciężko się wybrać do głupiego lekarza z czymś jak człowiek się cały czas zastanawia czy aby na pewno "nie przesadza" i "nie zawraca głowy pierdołami". Okazuje, że wszystko co czujesz jest mało istotne i mało ważne.
Błagam: nigdy, przenigdy, nie mówcie swoim dzieciom, że "przesadzają". Skoro mówią, że się boją, albo że je boli, albo że im smutno, źle, przykro, że są złe, cokolwiek - to znaczy, że tak właśnie czują. I to, że Wy czulibyście inaczej być może, że być może według Was powód nie jest wystarczający do odczuwania takich właśnie uczuć, to nie oznacza, że dziecko ich nie czuje. Czuje i koniec. I ma do tego święte prawo. A skoro przyszło z tym do Was to znaczy, że jeszcze Wam ufa, że nawet jeśli nie zrozumiecie jego uczuć, to przynajmniej uszanujecie i pomożecie się z nimi uporać.

[grave_digger]

czyli 'stara', znana grupa. ale i tak ma prawo się bać - to w końcu mały człowiek nie robot
moja najpierw przeżywała, że jak ona sobie poradzi na wakacjach bez przedszkola. przed chwilą popłakiwała jak tęskni za przedszkolem i że niedzieli chyba nie wytrzyma. starsza też chce wracać do przedszkola, ale chociaż ma ciężko w szkole i nie chce kwapi się do nauki, to raczej obraca to w żart.
a ja znowuż się stresuję, że idę do nowej szkoły od 1go września mam, jak twój syn

[esofik]

moja zaczyna teraz Seniors, czyli drugi rok w szkole. Od miesiąca niecierpliwie czeka i odlicza. W zeszłym tygodniu zaczeła chodzić na świetlicę i codziennie odliczać kiedy zacznie lekcje z Joe. Dziś dzielnie pomagała mi pakować plecak..
- Gdzie masz piórnik?
- Nie wiem
- Gdzie masz kredki?
- Nie wiem
- A co wiesz?
- Nie wiem..
- wrrr...

Ale ona jest dzieckiem wyrodnej matki, wychowanym przez żlobek/przedszkole. i gdy zbyt długo siedzimy w domu, dostajemy obie korby

Odp na pytanie: 6-latek ma prawo bać się, w końcu szkoła/zerówka to dla niego coś nowego. Trzymam kciuki, aby się szybciutko i bezstresowo przyzwyczaił.

ps. Moja 5,5latka wstydzi się dawać mi buziaka przed szkołą.. nie myślałam że to tak szybko nastąpi

[mona_mayfair]

a no widzisz, mój jest straszny przytulak (do mnie) i jest bardzo do mnie przywiązany. Może to dlatego, ze nie mam go komu podrzucic, jest tylko raz na dwa tyg u ojca do którego średnio pali się iść...

[esofik]

ale moja też strasznie przytulalska, śpi w moim łóżku, bo.. w swoim czuje się taaaaka samotna tylko przed szkołą nie chce się już przytulać, bo... będą się śmiać

[3-mamuska]

Ja nie wiem czemu dzieci w Polsce boje sie szkoły.
Czy to przez te reformy akcje ratowanie maluchów???
Czy to wpajanie ze Szkola to koniec dzieciństwa itp.
Moje żadne dziecko nie boi sie szkoły, wręcz nie moga sie doczekać....

No dzieci moga sie bać czegoś nowego, ale tu nie widze powodu, bo przedszkole dzieci ta sama grupa. Nie wiem.

[hamerykanka]

W sumie ciekawe pytanie. U nas zerowka zaczyna sie w wieku pieciu lat; mala zaczela od tego poniedzialku. Cieszy sie na kazdy dzien, ledwie zajada (maz zawozi, ja przywoze i woze na zajecia dodatkowe), juz mala sie wypina, gotowa biec do szkoly. W drodze powrotnej buzia sie jej nie zamyka co robili i co beda robic nastepnego dnia. Zero stresu i traumy, choc nie ma zadnych przyjaciolek z przedszkola, juz zakolegowala sie z nowymi.
Ale jest i ciekawiej i kolorowiej, nic to co ja pamietam; jej klasa jest zaladowana roznymi pomocami, pani nosi kolorowe ubrania i dzieci leca sie do niej przytulic, codziennie przynosi w plecaku kartke, jak sie spisywala danego dnia.
Jedyne zle, to ze nie smakuja jej obiady szkolne-a kazdego dnia do wyboru sa fajne rzeczy; np sniadanie: ham, egg $ cheese panini; lub cereal & cinnamon toast. Obiad do wyboru: orange chicken &broccoli; cheeseburger; turkey and cheese sandwich; beef nacho salad. A ja musze jej kupowac w sklepie tzw lunchables-opakowania ktore zawieraja rozne przegryzki, sok i cos slodkiego , a wlasnie mnie za to zjechala jakas babka na jematce. Juz widze jak sama pakuje surowe marchewki i jabluszko i dziecko to grzecznie zjada A ja wole zeby zjadla cokolwiek niz nic-i tak jest bardzo chuda...

[opium74]

prawo ma. Każdy ma prawo do uczuć choćby najdziwniejszych. Kwestia czy są to uczucia jakby "standardowe" w danej sytuacji dla większości.
I tak jak byłaby to zupełnie nowa sytuacja, zerówka w szkole z nową grupa w nowym budynku z nowymi zasadami to ten strach byłby niejako naturalny.
Jeśli jednak z tego co piszesz idzie do zerówki przedszkolnej, do budynku który zna z dziećmi które zna itd to wydaje mi się dziwne.

Mój też idzie do zerówki w przedszkolu. Bedzie inna sala ale grupa ta sama i nawet panie te same. Prawde mówiąc zdziwiony jest pytaniami czy jest przejęty, czy się boi itd.
Nie ekscytuje się tym. Z niektórymi dziećmi widywał się podczas wakacji.
A kto mu powiedział że "skończy się laba i trzeba sie skupić na nauce" ??