złość

[bar221]

Minęły dwa miesiące odkąd został zamordowany. Wyję i jestem wściekła
nie wiem na kogo, że go nie ma.Ja chcę żeby wrócił i było jak
dawniej

[karnivora]

Masz absolutne prawo wyć. Twój Ukochany zawsze będzie w Twoim sercu
i myślach, ale chyba zaczniesz to ogarniać dopiero ja się wypali
Twoja uzasadniona złość, a ta złość jest tym bardziej na miejscu ,
bo ktoś konkretny dopuścił się zbrodni.
Szczęśliwie znalazłaś się na tym forum , gdzie Twój ból i rozpacz
są wartością.
A jest parę osób, które w ten sam sposób doświadczyły utraty –
dzięki bliźniemu.
To się w pale nie mieści, w istocie.

[nuxxx]

Hej
ja też mam sobie tą "złość" - mimo że minęło 5 miesięcy i 19 dni to
nadal czuję tą złość... bo jakim prawem "KTOŚ" mógł odebrać mi całe
moje życie... ja nie zrobiłam nic tak złego by "KTOŚ" tak okrutnie
mnie potraktował i bym tak okrutnie musiała cierpieć i patrzeć jak
cierpi moja córka - to jest najgorsze dla mnie że muszę patrzeć i
muszę być przy niej i jej to wszystko tłumaczyć - przez łzy, szloch,
a nawet krzyk - bo nie daje czasami (często) rady zapanować nad
emocjami i nie rozumiem jak mógł "KTOŚ" w ciągu jednej sekundy
odebrać mi moje całe szczęście i radość z życia. NIEROZUMIEM.PO
PROSTU NIEROZUMIEM.

[karnivora]

Padło niedawno na tym forum, że rozumem się nie da ogarnąć,

Tym bardziej chyba tego, co my ludzie, z wolną wolą, emocjami,
zdolnością do miłości, stworzeni na obraz podobieństwo Boga
potrafimy sobie zafundować. A i bez tego jest od cholery „atrakcji”.
Ja po względnie długim, planowym i konsekwentym umieraniu
Ukochanego, nie mogłabym powiedzieć, czy wolałabym być
Na Waszym miejscu………
Jedną sztukę posiadłam przez rok żałoby – nie próbuję zrozumieć.
I raczej już wiem, że to nie zależy od pojemności rozumu.
To trudne, ale pozwala podążać.
Pozdrawiam Was szczególnie.