zwiazek na odleglosc

[Gość: x]

ludzie nie przyjezdzajcie tutaj zostawiaja partnerow gdzie indziej, to nie
funkcjonuje na dluzsza mete, nie osukujmy sie, prosze nie oszukujcie sie to
nie bedzie funkcjonowac i te pieniadze naprawde nie sa tego warte. sorry za
osobiste wynurzenia, ale wlasnie zycie kopnelo mnie prosto w twarz... takie
ostrzezenie dla jeszcze naiwnych

[Gość: anbxl]

Choc nigdy sama nie bylam w takiej sytuacji to znam wiele takich par-nawet tu
na forum i..........jakos trzymaja sie i moim zdaniem zadnej pary nie mozna
porownywac do innej bo ludzie to ludzie a nie bezmyslne maszyny....C'est la
vie...........

tez tak mysle

[do.ki]

jak anbxl. Wiecej powiem- sam to przezylem.

[Gość: Kasia]

A jak dlugo do.ki? Ja tez to przechopdzilam, przez 6 miesiecy i nie mielismy z
tym problemu. Maz musial podokanczac sprawy w Polsce i te pol roku nam szybko
zlecialo. Momentami bylo samotnie, ale wszystko jest to przejscia:-))

[do.ki]

Gość portalu: Kasia napisał(a):

> A jak dlugo do.ki?

Niech policze... Jakies poltora roku. Jeden samochod zajezdzilem smigajac na weekendy do lubej (jak mialem wolny weekend rzecz jasna), ale warto bylo. :-)

[Gość: mama]

mam w tym wzgledzie spore doswiadczenie i mimo, ze moj zwiazek przetrwal, to
uwazam takie rozwiazanie na dluzsza mete do dupy.

[Gość: kontraktowiec]

a ja z kolei mysle, ze nie warto przyjezdzac
bo zmiana kraju i otoczenia moze dzialac destrukcyjnie
i tez "kopnac w twarz"

[kiniox]

Ja też półtora roku. Da się to zrobić, ale nie bezboleśnie.

[ella111]

Ja przez 4,5 roku, w tym rok z dzieckiem - ja w Strasburgu, maz w Brukseli.
Bylo ok.

[Gość: mama]

ja z dzieckiem dwa lata. Bylo do dupy

no i musze zamiescic sprostowanie

[do.ki]

Moja malzonka przeczytala caly ten watek i stwierdzila: "te poltora roku to tylko liczac od naszego slubu, a przedtem tez mielismy zwiazek na odleglosc. Wszystkiego razem nazbieraloby sie 3 lata"

Faktycznie.

No to prostuje.

Tym bardziej warto bylo.

[paczula8]

> Tym bardziej warto bylo.

Sorry Doki, ale nie widze zwiazku przyczynowo skutkowego:)

[do.ki]

> Sorry Doki, ale nie widze zwiazku przyczynowo skutkowego:)

Nie szkodzi. Wystarczy, ze ja widze. :-)

[paczula8]

do.ki napisał:

> > Sorry Doki, ale nie widze zwiazku przyczynowo skutkowego:)
>
> Nie szkodzi. Wystarczy, ze ja widze. :-)


W to nie watpie:) i wybacz, ze sie czepiam, ale od Ciebie chyba mam prawo
oczekiwac, ze wywod bedzie spojny i logiczny ... ;)

[sil.bi]

U mnie malzenstwo na odleglosc przez poltora roku. To JEST mozliwe,ale, jak
zauwazyla Kiniox,nie bez bolu. Widywalismy sie srednio raz na 2-3 tygodnie
przez kilka dni, komorki i skype codziennie rozgrzane do czerwonosci,generalnie
kontakt non-stop. Jednak gdyby nie swiadomosc,ze to sytuacja przejsciowa,byloby
ciezko.

[do.ki]

No widzisz, a moje doswiadczenia pochodza sprzed epoki internetu. Komorki to jeszcze wtedy nie mialem, a w Polsce jedynym operatorem byl Centertel i jego ceglowki. Jak sie chcialo zadzwonic, to sie do budki dymalo po zmroku.

I obeszlo sie bez kontaktu non stop. Za to kazde z nas ma tak z pol kilo listow od drugiego. I te listy sa lepsze niz skype i komorki razem wziete.

[sil.bi]

> I obeszlo sie bez kontaktu non stop. Za to kazde z nas ma tak z pol kilo
listow
> od drugiego. I te listy sa lepsze niz skype i komorki razem wziete.

Zgadzam sie, ale majac w zasiegu reki mozliwosc kontaktu 'z glosem', nie
umialabym powstrzymac sie od skorzystania z niej. My zamiast listow
poprzestalismy na zabawnych pocztowkach od czasu do czasu,ale to juz temat na
inna historie,bo zaraz tu na mnie naskocza,ze to ckliwe i kiczowate;-).

[Gość: asiunia]

Tez mam za soba jeden rok na odleglosc...
Jak Doki, komorki zadnej oczywiscie tez nie mialam, bo zarabialam wtedy w Wawie
1000 zl, wiec nie bylo mnie na nia stac. Cala kase praktycznie przeznaczalam na
wyjazdy. Spotykalismy sie mniej wiecej raz na miesiac na przedluzony week-end:
albo u mnie, albo u niego, albo gdzies posrodku, albo jeszcze gdzies indziej:)
I cztery razy w ciagu tego roku spedzilismy wspolny tygodniowy urlop.
Sytuacja ta nie byla dla mnie problemem, bo wiedzielismy, ze to przejsciowe.
No i oczywiscie nie mielismy jeszcze wtedy dzieci, bo wyobrazam sobie, ze to
utrudnia sytuacje... a tak?
Pamietam, ze raz za prawie cala pensje kupilam sobie bilet lotniczy, bo
spontanicznie zachcialo nam sie spotkac. Padlo wtedy na Monachium bo na ten lot
byl najtanszy tiket na dany dzien (o tanich liniach wtedy jeszcze nie
slyszalam). Zamierzchle to czasy co prawda, ale baaardzo milo je wspominam:))

Sil, meza masz juz przy sobie? ;))
Pzdr!

[sil.bi]

>
> Sil, meza masz juz przy sobie? ;))


No już prawie,prawie...;-) Buźka!

[Gość: kika]

zgadzam sie. albo razem, albo w ogole.

[do.ki]

Gość portalu: kika napisał(a):

> albo razem, albo w ogole.

To sie nazywa szantaz.

[dyzurna]

ja bylam bez meza prawie 3 lata i tez dzielnie znieslismy rozlake. wszystko
zalezy od nastawienia. kursowalismy do siebie raz w miesiacu na tydzien.

nie ma reguly

[Gość: epsik]

to chyba jednak zalezy od zwiazku a nie od uwarunkowan zewnetrznych: znam
przyklady w kazda strone, zwiazki takich co partnerow przywiezli tez sie
porozpadaly, ... moze po prostu przed wyajzdem lub wspolnycm przyjazdem warto
obie w zwiazku powyjasniac czy my naprawde wszystko dla siebie znaczymy i
chceby byc razem whateverhappen....

[Gość: Arwydd]

U nas rozlaka trwala rok i nie bylo jakos bardzo zle, choc wyjechalam z
dwulatkiem. Widywalismy sie przez tydzien na miesiac-dwa plus wspolne wakacje.
Dla zwiazku o solidnych podwalinach taki rok to na pewno nie jest koniec swiata.

[Gość: Al]

A czy taki zwiazek na odleglosc wymusza wieksza tolerancje wobec ewentualnych skokow w bok?

[Gość: .]

tak

[Gość: Doki]

Gość portalu: Al napisał(a):

> A czy taki zwiazek na odleglosc wymusza wieksza tolerancje wobec ewentualnych skokow w bok?

W zadnym wypadku. Niby dlaczego?

[Gość: zenobiusz trOMbka]

a ja nie meza & zony i tez jestem przerazony.

pozdrawiam wszystkich emigrantuf i emigrantki, tych zaoobraczkowanych i wolne
ptaki tez

milych walentynek :)

[Gość: zenobiusz trOMbka]

a ja nie mam meza & zony i tez jestem przerazony.

pozdrawiam wszystkich emigrantuf i emigrantki, tych zaoobraczkowanych i wolne
ptaki tez

milych walentynek :)

[Gość: michu57]

To wszystko to wypadkowa - odległości, czasu spędzanego razem, solidności
podstaw związku i faktu posiadania dzieci! Rozłąka w młodym związku może być do
przejścia gdy ma się świadomość tymczasowości układu. Gdy się jednak ma dzieci,
które potrzebuja na stałe drugiego rodzica, a odległość jest 1200 km i nie da
się przylecieć co tydzień bo miasto leży poza zasięgiem tanich linii lotniczych,
a na normalne to nawet EPS splajtuje to sprawa się robi nieciekawa. Jeżeli druga
połówka ma w Polsce dobrą pracę, przyjaciół i szczęśliwe życie, a do tego wie co
może oznaczać złota klatka w urzędniczej enklawie to problem jest jeszcze
większy i nie byłbym tu już taki optymistyczny i rozumiem że nasz przedmówca w
wątku ma podstawy do tego by sugerować przemyślenie ryzyka utraty parntera za
pracę w UE - bo do tego to się sprowadza. Rzczywiście chyba nie warto za forsę
tego oddawać, ale z drugiej strony to zawsze można coś pokombinować gdy się chce
związek utrzymać.
Znacie opowieść o klątwie grobu Jagielończyka - wszyscy którzy byli przy jego
otwarciu zmarli w krótkim okresie, jednak każdy na inną chorobę. W grobie była
bakteria która atakowała najsłabszy organ. TAka rozłąka sprawdza nasze
najsłąbsze oragany w związku - i trzeba być piekielnie zdrowym by to przetrwać -
na dłuższą metę nie jest to jednak możliwe, gdzieś w jakimś terminie musi być
perspektywa zjednoczenia - albo w Brux albo rezygnacja - nie wyobrażam sobie
związku który przetrwa 20 lat na dwa domy.
Ale sobie popisałem...

[sil.bi]

Nie przesadzajmy juz w ta odlegloscia i dziecmi. A co z rodzinami marynarzy?
Sama z takiej pochodze, cala meska czesc mojej rodziny to w domu praktycznie
tylko goscie,a jednak zadne relacje nie sa zaburzone a i malzenstwa szczesliwe:-
).

[Gość: nie no]

ile jest kobiet na statku? (no chyba ze to liniowiec jakis) bo to troche co
inego moim zdaniem

[sil.bi]

To nie ma nic do rzeczy. Odpowiadalam Michowi,ktory napisal:
>Gdy się jednak ma dzieci,
>które potrzebuja na stałe drugiego rodzica, a odległość jest 1200 km i nie da
>się przylecieć co tydzień bo miasto leży poza zasięgiem tanich linii
>lotniczych,
>a na normalne to nawet EPS splajtuje to sprawa się robi nieciekawa.

[Gość: michu57]

No nie wiem - nigdy się z czymś takim nie zetknąłem, ale dużo słyszałem o żonach
marynarzy...NO ale takie opowieści to na pewno są przesadzone. myślę jednak że
jakiś koszt tego jest nawet jak dzieci tego nie widzą bo są tak przyzwyczajone
jak dzieci marynarza do tego że ojca nie ma. To nie znaczy że zaraz z nich
jacyś psychopaci wyrosną ale bezpieczniej jest być razem.

[Gość: maja]

Wszystko zalezy od odpornosci na ewentualne skoki w bok partnera(ki) i
przypadek ktory pozwala te skoki w bok odkryc. U nas wszystko bylo ok, dopoki
przez przypadek nie odkrylam tych wyskokow. A mialo byc dobrze....ale on nie
wytrzymal. I pewnie gdybym udawala ze nic sie nie stalo i nic nie zauwazala
byloby ok, ale moja odpornosc na tego typu wybryki jest ponizej zera. Przykro,
nawet bardzo, ale nie potrafie sie z nikim dzielic. Z drugiej strony wspolczuje
osobom, ktore w to weszly, dziewczynom ktore wyobrazily sobie ze poznaly
fajnego faceta. Zrobil to mi, zrobi i Tobie. Ten typ tak ma.

[Gość: michu57]

Wyskok wyskowkowi nie rowny Maja! Jak nie masz wztrzymalosci na zaden wyskok to
nusisz miec faceta atywyskokowego - a co to za facet bez wyskokow ...
To oczywiście spore uproszczenie ale coś w tym jest
Zgadzam się jednak że jeżeli gościu kombinuje z kochankami i okłamuje
permanentnie swoją kobietę to będzie to robił i rzeczywiście takiego typa
lepiej spuścić na drzewa jak się nie jest masochistką

[marekggg]

a moze sie tak zastanowia ci co narzekaja dlaczego nie wyjechali z partnerami?

[kiniox]

O, zapewniam Cię, że ci co nie wyjechali z partnerami, zastanowili się nad tym
setki i tysiące razy. Jest tyle samo powodów, co związków na odległość.

[Gość: pav]

yep, pecunia non olet

[epska_zenobia]

a nawet jesli olet to jest na omlet ;)

[Gość: pav]

ale jaja

[marekggg]

parlujemy o omlecie a nie o jajach?

[do.ki]

Ale nie da sie zrobic omletu bez uderzenia w jaja czy jakos tak...

[Gość: pav]

no a przedtem nalezy jaja sparzyc bo salomeja siedzi na jajach zwykle

[Gość: misza]

Zgadzam się z autorem. Mieszkałem w BXL ponad rok. Pracowałem w jednej z
organizacji pozarządowych. Pieniądze nie największe, praca bardzo ciężka
(codziennie od 9 do 19-20 + wiele weekendów) i brak rodziny.
Po roku sobie darowałem i wróciłem do Polski. Pieniądze mam dokładnie te same a
mieszkam we własnym domu i z własną żoną. Oczywiście z perspektywy czasu patrzę
na ten rok bardzo miło - nabrałem doświadczenia, zwiedziłem Belgię, Francję,
nauczyłem się francuskiego itp. Ale pod względem rodzinnym katastrofa - praca,
mieszkanie, praca, mieszkanie dzień w dzień. Rok wyjęty z życia.
Teraz już nie jeżdzę do BXL tak często, ale jak jestem to zawsze spotykam
takich jak ja kilka lat temu - wielkie nadzieje, oczekiwania, stolica Europy
itp. Tyle że oni jeszcze nie wiedzą ze z tą ulotna karierą wiąze sie wiele
wyżeczeń w życiu prywatnym.