Dorn wyrzuca dyrektora zbuntowanego szpitala

[speed666]

DURNowany minister - co powiedziec wiecej. Z inteligencją nigdy sie nie
spotkal

nie każdemu Bozia rozum dała...

[won_buraki]

[aron2004]

za późno. Trzeba było to robić jak strajkowało 10 szpitali a nie 100.

A co w tym dziwnego?

[diogenespies]

Jeśli dyrektor nie wykonał polecenia zwierzchnika to chyba nic dziwnego, ze
dyrektor ma zostać zwolniony. Ja bym się zdziwił gdyby dyrektor sam się zwolnił
na znak protestu przeciw decyzji zwierzchnika.

[enterka05]

Dyrektor nie wykonał _kontrowersyjnego_ _ustnego_ polecenia zwierzchnika, tylko
poprosił o to polecenie na piśmie. Nie dostał, a następnego dnia ministerstwo
powiedziało że to nie było polecenie, tylko niezobowiązujące sugestie. Więc
formalnie to nie jest argument za zwolnieniem.

Zresztą jakby wykonał ustne polecenie i zwolnił lekarzy, to z kolei można by mu
postawić zarzut że samowolnie naraził chorych, bo żadnego polecenia przecież nie
było skoro nie ma na to dowodów na piśmie...

[diogenespies]

Więc czemu sam sie nie zwolnil?

[qaaq]

diogenespies napisał:

> Więc czemu sam sie nie zwolnil?

Chciał. Nie zrobił tego na prośbę strajkujących lekarzy.I słusznie, Dorn juz
miał kandydata na jego miejsce ze swojej kuźni nowych kadr w Służbie Cywilnej.
Niezależnego, apolitycznego fachowca.

[diogenespies]

A on taki dobry i ich posłuchał... Rozczulające...

[maaac]

Cóz, honorowe zachowanie jest czymś zupełnie nie do pojęcia dla ludzi z PiS i
ich zwolenników (stad tyle np plucia na Michnika za jego wdzięczność względem
Jaruzela i Kiszczaka, że słowa danego przy okragłym stole dotrzymali, no i
łamanie kolejnych obietnic przez rzad PiSu).

[qaaq]

diogenespies napisał:

> A on taki dobry i ich posłuchał... Rozczulające...


Nie sil się na cynizm. Ani on dobry, ani to rozczulające.
Po prostu takie pojęcia jak samodzielne myslenie, słuchanie argumentów,
zastanawianie się nad aspektem moralnym itp., sa abstraktem niezrozumiałym dla
tych, którzy boja sie nawet mysleć inaczej niż wódz.

[enterka05]

> Więc czemu sam sie nie zwolnil?

A dlaczego uważasz że powinien?
Moim zdaniem: gdyby dostał polecenie _pisemne_ którego nie chciałby wykonać
zwolnienie się na znak protestu byłoby ok i byłoby pewnie jedynym sposobem na
pozostanie w zgodzie z własnymi przekonaniami. A w takiej sytuacji jak była
(telefony "z centrali" i brak polecenia pisemnego, wcześniej grożenie
zamknięciem szpitala, z drugiej strony prawie zakończone rozmowy ze
strajkującymi) zostanie na stanowisku uważam za dowód odpowiedzialności za
szpital i ludzi, i wybranie tak naprawdę dużo trudniejszego wariantu niż
zwolnienie...

[radek_sim]

Jeżeli dyrektor nie dostał potwierdzenia na piśmie, to mogą mu naskoczyć.
Istnieje jeszcze coś takiego jak szkodliwość społeczna, dobro społeczne i nijak
nie można do tego faktu dostosować art.52 (działanie na szkodę). Są to bardzo
płynne aspekty sprawy.
Jako dyrektor owszem ma prawo wnioskować zwolnienie lekarza, ba zwolnić lekarza
lecz nie 80 lekarzy. Wyjdzie na to, że po roku sądów z naszej kieszeni
(podatników płacących haracz) zwolnionemu dyrektorowi wypłacimy odszkodowanie.

Panie Dorn proszę takie sprawy załatwiać za pomocą dokumentów, a nie na gębę.
Wtedy będzie ok. Nieładnie tak cudzymi rękoma mieszać w szambie takim jak
grupowe zwolnienia i zero odpowiedzialności.

Jestem przeciwnikiem strajku związków (lekarzy, górników itd.) o naszą kasę z
budżetu (tylko podwyżki płac), a zwolennikiem pełnej budowy systemu zdrowotnego
na całkowicie innych zasadach, ale takiego postępowania z pańskiej strony nie
mogę popierać.

[kbaggins]

A ja jestem bardzo ciekawy, czy pan minister i jego urzędnicy będą równie
twardzi, gdy do Warszawy przyjadą górnicy ze swoimi żądaniami. Czy i wtedy
padną hasła o powoływaniu w kamasze itp. Bardzom ciekaw.

[diogenespies]

mam nadzieje, ze wlasnie tak bedzie!

[maaac]

już to raz pokazali..... zmieniając ustawę na korzyść górników buhahahahaha

[radek_sim]

Moim zdaniem powinni zainstalować ścisły monitoring na dachach, tam gdzie
nastąpi przemarsz i góra dwa radiowozy na skrzyżowaniu policjantami z drogówki.
Policjia i wojsko w pełnym rynsztunku w odwodzie w koszarach.

I dopiero gdy zacznie się rozróba, po 5-10 minutach powinni przeprowadzić pełną
i zmasowana akcję, do samochodów i do ciupy. Monitoring pozwoli na szybkie
rozpoznanie i ustalenie prowodyrów i osób dewastujących mienie. A Sąd doraźny i
kary powinno rozstrzygnąć sprawę. Koszty oszacować i obciążyć nimi i osoby,
które demolowały, a pozostałą część powinny zapłacić związki ze swojej kieszeni.

Maja obecnie możliwość dokonania takiej próby podczas manifestacji gejów. Akcja
przeprowadzona w taki sposób zadziała odstraszająco na górników.
No to do roboty!!!!

[maaac]

Manifestacja tfu gejów jest tfu legalna i nie organizują oni burd. Burdy przy
okazji manifestacji tfu gejów organizuje Młodzież Wszechpolska i jej
sympatycy, - a łyso by było przymknąć starych towarzyszy kolegi z rządu nie?

[radek_sim]

Ciekawe……... No to po policja. Wcale nie posyłać jej na ulicę, zrobić tak jak w
dni powszednie. Bo chyba nie wmówisz mi, że dla ich ochrony. Wszyscy mamy być
prawo chronieni w równej mierze o każdej porze i dnia. A czy słyszałeś kiedyś o
prowokowaniu przez ofiarę? Jeżeli wolność słowa, wyznania, przekonań seksu to
na całego. Marsz pedofilów „ wszystko dla dzieci”. Marsz zwolenników H…. „
wolność i równość przekonań politycznych”. Marsz sekt „ równość wiary”.

Wiesz to jest jeden wielki odchył. A skrajności trzeba eliminować w zarodku.
Jeżeli istnieje zakaz propagowania faszyzmu to i taki zakaz powinien
obowiązywać tego rodzaju zboczeń.

[1410_tenrok]

Wot marksistowsko leninowska pryncypjalnost w wykonania ludzi z koloratkami w
prawej wyciagnietej dłoni. Od czego jest prezydent? Od prawa pracy? Kogo
cytował w doktoracie? Lenina!! Ot i macie, kolejna wersja komunizum wojennego.
Nie znosze SLD, ale co by bylo gdyby np. taki Kalisz sprobował tak postąpic?
LAW AND ORDER BY GO ROZNIOSŁO.
Następne wybory: uważać!!!!

Jak oni smieli sie porozumiec????

[rmstemero]

W IV Rzeczpospolitej cos takiego nie moze miec miejsca. To pachnie relatywizmem,
liberalizmem, apolitycznoscia a moze nawet tolerancja i przedlozeniem interesu
ogolu nad wlasny. Z tym PIS slusznie bedzie walczyc do ostatniej kropli krwi.

cichym ścigałam cię lotem

[szerszen039]

dorn małpo.udzie zlatuj z drzewa, odczep się od Dyrektora Szpitala.

Analfabeto Umysłowy.

[spector1]

"Teraz MSWiA zarzuca dyrektorowi, że dopuścił do nielegalnego strajku, który
naraził na niebezpieczeństwo pacjentów. Zdaniem urzędników resortu, tolerując
strajk, dyrektor naraził też szpital na straty rzędu 80 tys. zł dziennie."

80tys zl/dziennie to spora suma,ktora przemawia do wyobrazni przecietnego
Polaka.
800 tys zl/dzien to suma,ktora pobudza wyobraznie polskich "biznesmenow".

Straty w wysokosci 80 mln zl/dziennie staja sie sukcesem.
Takie straty funduje Polakom m.in. Dorn jako czlonek obecnego rzadu.

Wystarczy odpowiednia propaganda gadajacych glow dot. popytu na
obligacje,derywatywow,PKB,deficyt/PKB etc.
Ile mln dziennie traci KGHM na derywatywach panie Dorn? Czy kogos z rzadu
interesuje to?

Spector

zdaniem prawnika

[mk72]

Z art. 52 § 1 pkt 1 kodeksu pracy można rozwiązać umowę o pracę w razie złej
woli w działaniu pracownika, w sytuacji, w której można przypisać pracownikowi
rażące niedbalstwo lub wręcz winę umyślną. Na podstawie relacji mediów trudno
jest oceniać sprawę, bo mogą one nie przedstawiać wszystkich okoliczności,
niemniej tłumaczenie dyrektora, iż działał w interesie pacjentów, zasługuje co
najmniej na poważne rozważenie. W istocie bowiem zapobiegł on eskalacji
konfliktu, doprowadzając do powrotu do normalnego funkcjonowania szpitala.
Szpital to nie jest fabryka gwoździ, w której można zwolnić wszystkich
kluczowych pracowników i zawiesić produkcję do czasu znalezienia nowej załogi.
Szpital musi zapewnić ciągłą opiekę i pomoc medyczną chorym, a nie da się tego
zrobić bez lekarzy. Nie da się również znaleźć w bardzo krótkim czasie nowych
kandydatów do pracy na lekarzy, uwzględniając potrzebne w tym fachu
wykształcenie, kwalifikacje, praktykę, doświadczenie zawodowe.

W ocenie stanowiska dyrektora szpitala może być pomocny wyrok Sądu Najwyższego
z dnia 7 maja 1998 r., I PKN 57/98 (OSNAPiUS 1999/9/299), w którym Sąd
stwierdził, iż przy ocenie ciężkiego naruszenia obowiązków pracowniczych (art.
52 § 1 kp) należy uwzględnić również, że działania dyrektora szpitala zmierzały
do ochrony ważnego społecznie dobra, jakim jest zdrowie dzieci. Sprawa
rozpatrywana przez SN dotyczyła zwolnienia z pracy dyrektora szpitala z powodu
nabycia niezgodnie z przepisami tomografu komputerowego. W uzasadnieniu wyroku
Sąd napisał m.in.:
"Sąd Wojewódzki (...) nie poświęcił również uwagi intencjom powoda ani celowi,
jaki mu przyświecał. Tymczasem bez rozważenia powyższych elementów postępowania
powoda nie można przyjąć, że działał on rażąco niedbale, z zamiarem wyrządzenia
szkody bądź też ignorując szkodę jako skutek swojego działania. O ciężkim
naruszeniu obowiązków pracowniczych można mówić wtedy, gdy pracownik ma
negatywny stosunek psychiczny do swoich obowiązków oraz do skutków wynikających
z ich naruszenia. W tym zaś aspekcie Sąd Wojewódzki nie analizował sprawy.
Pomijając treść wymienionych wyżej pism, wyraźnie wskazujących na potrzebę
wyposażenia w tomograf Zakładu Diagnostyki Obrazowej, również powód podkreślał,
że nie było jego zamiarem naruszenie zasad obowiązujących przy nabywaniu
sprzętu medycznego przez publiczny zakład opieki zdrowotnej i w ogóle
dyscypliny finansowej, lecz pozyskanie tego sprzętu jako koniecznego dla
ratowania życia ludzkiego. Ta zaś okoliczność - zdaniem powoda - nie pozwala
oceniać jego postępowania jako ciężkiego naruszenia podstawowych obowiązków
pracowniczych.

Powyższe stanowisko nie powinno być pominięte przez Sąd Wojewódzki. Ustalenie
winy pracownika nie następuje bowiem przy użyciu jakichś obiektywnych mierników
czy kryteriów, lecz stosownie do indywidualnych właściwości pracownika, stopnia
jego zawinienia, konkretnych okoliczności zdarzenia itp. Mówiąc inaczej, winę
pracownika należy rozumieć subiektywnie. Z tego punktu widzenia mają znaczenie
nie tylko intencje i cel, którymi kierował się powód, lecz także ocena jego
postępowania w świetle przyjętych w społeczeństwie norm etycznych. Konkretnie
zaś chodzi o to, czy ze względu na istniejące okoliczności sprawy można uznać,
że postępowanie powoda było społecznie naganne, naruszające owe normy.
Reasumując, Sąd Najwyższy uznał, że naruszenie przez powoda jego obowiązków
jako dyrektora Dziecięcego Szpitala Klinicznego w B. miało miejsce, lecz Sąd
Wojewódzki, nie rozważywszy całokształtu sprawy, pochopnie przyjął, że było ono
ciężkie w rozumieniu art. 52 § 1 pkt 1 kp."

[mk72]

Oto całe orzeczenie I PKN 57/98

Wyrok Sądu Najwyższego - Izba Administracyjna, Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
z dnia 7 maja 1998 r.
I PKN 57/98

Przy ocenie ciężkiego naruszenia obowiązków pracowniczych (art. 52 § 1 kp)
należy uwzględnić również, że działania dyrektora szpitala zmierzały do ochrony
ważnego społecznie dobra, jakim jest zdrowie dzieci.

Przewodniczący SSN Józef Iwulski, Sędziowie SN: Andrzej Kijowski, Jadwiga
Skibińska-Adamowicz (sprawozdawca).



Sąd Najwyższy, po rozpoznaniu w dniu 7 maja 1998 r. sprawy z powództwa Marka
Jerzego K. przeciwko Ministerstwu Zdrowia i Opieki Społecznej w W. o
odszkodowanie i sprostowanie świadectwa pracy, na skutek kasacji powoda od
wyroku Sądu Wojewódzkiego - Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Białymstoku
z dnia 30 września 1997 r. (...)



uchylił zaskarżony wyrok i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania Sądowi
Wojewódzkiemu - Sądowi Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Białymstoku,
pozostawiając mu rozstrzygnięcie o kosztach postępowania kasacyjnego.


Uzasadnienie



Sąd Rejonowy w Białymstoku wyrokiem z dnia 17 czerwca 1997 r. oddalił powództwo
Marka K. przeciwko Ministerstwu Zdrowia i Opieki Społecznej o zapłatę
odszkodowania odpowiadającego wysokością wynagrodzeniu za okres wypowiedzenia
umowy o pracę i o sprostowanie treści świadectwa pracy przez wpisanie w nim, że
stosunek pracy między stronami rozwiązał się ze skutkiem wypowiedzenia umowy o
pracę. W uzasadnieniu wyroku Sąd Rejonowy stwierdził, że dnia 28 grudnia 1994
r. zastępca dyrektora do spraw lecznictwa Dziecięcego Szpitala Klinicznego w B.
wystąpił do Rektora Akademii Medycznej w B. o zakup tomografu komputerowego. W
dniu 3 stycznia 1995 r. z taką prośbą Rektor tej uczelni zwrócił się do
Ministra Zdrowia i Opieki Społecznej. Dostawa komputera nastąpiła dnia 22
grudnia 1995 r. Mimo to powód na fakturze wystawionej przez dostawcę sprzętu -
firmę P.AG potwierdził odbiór tomografu w dniu 13 września 1995 r. Urządzenie
to zostało wycenione na kwotę 3.976,449 guldenów holenderskich. Najwyższa Izba
Kontroli Delegatura w B., dokonując kontroli przestrzegania przepisów o
zamówieniach publicznych przy zakupie sprzętu, aparatury i urządzeń medycznych
w latach 1995-1996, stwierdziła naruszenie przepisów obowiązujących państwową
jednostkę budżetową przy realizacji transakcji zakupu, co stanowiło naruszenie
dyscypliny budżetowej. Powód był dyrektorem Dziecięcego Szpitala Klinicznego w
B., miał więc obowiązek przestrzegać obowiązujących przepisów. Pominięcie przez
niego trybu postępowania przewidzianego w ustawie z dnia 10 czerwca 1994 r. o
zamówieniach publicznych i nieuzyskanie zgody na zakup komputera, przewidzianej
w art. 42 ustawy z dnia 30 sierpnia 1991 r. o zakładach opieki zdrowotnej
świadczy o rażącym niedbalstwie powoda i nosi znamiona ciężkiego naruszenia
podstawowych obowiązków pracowniczych. Istniały więc postawy do odwołania
powoda ze stanowiska, wobec czego zgłoszone żądanie odszkodowania z tytułu tego
odwołania jest bezzasadne i dlatego nie mogło być uwzględnione.

Sąd pierwszej instancji zwrócił również uwagę na to, że powód poświadczył
nieprawdę, gdyż na fakturze i w dodatkowym oświadczeniu podał, że tomograf
otrzymał we wrześniu 1995 r., podczas gdy dostawa miała miejsce w grudniu 1995
r. Tego rodzaju postępowanie naraziło stronę pozwaną na szkody, gdyż musiała
zapłacić odsetki za nieuiszczenie należności za tomograf, chociaż urządzenie to
nie było w jej posiadaniu. Jednocześnie Sąd Rejonowy nie uznał za trafny zarzut
powoda, iż odwołanie go ze stanowiska nastąpiło z naruszeniem art. 52 § 1 kp w
związku z art. 69 kp. Przyjął bowiem, że strona pozwana uzyskała informację o
naruszeniu przez powoda dyscypliny finansowej i o nierespektowaniu przez niego
przepisów obowiązujących przy zakupie tomografu w styczniu 1997 r., w wyniku
wystąpienia pokontrolnego NIK, i także w styczniu 1997 r. odwołała powoda ze
stanowiska.

Sąd Wojewódzki - Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Białymstoku wyrokiem z
dnia 30 września 1997 r. oddalił apelację, którą złożył powód od wyroku Sądu
pierwszej instancji. Sąd Wojewódzki podzielił stanowisko tego Sądu, iż zakup
tomografu w warunkach braku środków na ten cel w planie finansowym Szpitala na
1995 rok i z pominięciem zasad, form i trybu przewidzianych w ustawie z dnia 10
czerwca 1994 r. o zamówieniach publicznych, a także bez zgody Ministra Zdrowia
i Opieki Społecznej, stanowi ciężkie naruszenie podstawowych obowiązków
pracowniczych, które uzasadniało odwołanie powoda ze stanowiska dyrektora
Dziecięcego Szpitala Klinicznego w B. na zasadzie art. 70 § 3 kp. Sąd
Wojewódzki uznał również za prawidłowe ustalenie Sądu pierwszej instancji, że
strona pozwana dowiedziała się o nagannym postępowaniu powoda w styczniu 1997
r., kiedy wpłynęło do niej wystąpienie pokontrolne NIK dotyczące Dziecięcego
Szpitala Klinicznego w B. kierowanego przez powoda. Wystąpienie NIK z dnia 12
lutego 1997 r. potwierdziło tylko wcześniejsze jej ustalenia.

Od powyższego wyroku powód złożył kasację opartą na zarzucie błędnej wykładni
art. 52 § 1 pkt 1 w związku z art. 70 § 3 kp, polegającej na przyjęciu, że
dopuścił się ciężkiego naruszenia podstawowych obowiązków pracowniczych, oraz
na zarzucie niewłaściwego zastosowania art. 52 § 3 kp przez uznanie, że strona
pozwana jakoby prawidłowo odwołała go ze stanowiska ze skutkiem
natychmiastowego rozwiązania umowy o pracę, chociaż termin miesięczny z art. 52
§ 2 kp należało liczyć od otrzymania przez stronę pozwaną pisma z dnia 25
października 1996 r., co miało miejsce jeszcze w październiku 1996 r.

Uzasadniając bliżej swoje stanowisko powód zwrócił uwagę na to, że Sąd
Wojewódzki, traktując naruszenie przez niego dyscypliny finansowej jako ciężkie
naruszenie obowiązków pracowniczych, nie uwzględnił stopnia winy (umyślność,
rażące niedbalstwo) oraz rozmiaru szkody lub jej zagrożenia. Złożenie przez
powoda na egzemplarzu faktury wystawionej przez firmę P. AG oświadczenia o
kwocie 3.976,449 guldenów za dostawę tomografu nie jest równoznaczne z
zawarciem umowy sprzedaży. Zawarcie bowiem takiej umowy w sprawach zamówień
publicznych wymaga zachowania formy pisemnej pod rygorem nieważności, której w
omawianym przypadku nie było. Zatem ze złożenia podpisu na fakturze nie mogą
dla firmy P. AG wynikać jakiekolwiek roszczenia majątkowe, w tym roszczenie o
zapłatę ceny. Z tej też przyczyny Sąd Wojewódzki w Gdańsku (...) oddalił
powództwo Banku G. (który nabył wierzytelność od wymienionej wyżej firmy)
przeciwko Dziecięcemu Szpitalowi Klinicznemu w B. o zapłatę ceny tomografu.

Skarżący podkreślił ponadto, że Dziecięcy Szpital Kliniczny potrzebował
tomografu i od dłuższego czasu czynił starania o jego zakup. Starania te nie
przynosiły rezultatu, a nie było szans na sfinansowanie zakupu tego urządzenia
ze środków budżetowych. Ponieważ dla prawidłowego funkcjonowania Szpitala
tomograf był konieczny, podejmowane były próby zdobycia go w inny sposób. Gdy
chodzi o firmę P. AG, to jej przedstawiciele zapewniali, że dostawa tomografu
będzie sfinansowana ze środków pozabudżetowych i że kwestia ta została
uzgodniona z Ministerstwem Zdrowia. Podobne decyzje podjęli również dyrektorzy
innych szpitali w kraju, lecz tylko powód został odwołany ze skutkiem
natychmiastowego rozwiązania umowy o pracę. Tomograf jest konieczny dla
ratowania życia ludzkiego, zatem zaangażowanie się powoda w pozyskanie go
powinno rzutować na ocenę stopnia jego zawinienia i ciężkość naruszenia
obowiązków pracowniczych.

Gdy chodzi o termin miesięczny, w którym możliwe było odwołanie ze stanowiska w
sposób równoznaczny z rozwiązaniem umowy o pracę bez wypowiedzenia, to powinien
być liczony od uzyskania przez Ministerstwo Zdrowia i Opieki Społecznej
wiadomości o fakcie nabycia tomografu, to zaś nastąpiło w październi

[mk72]

c.d.

Przewodniczący SSN Józef Iwulski, Sędziowie SN: Andrzej Kijowski, Jadwiga
Skibińska-Adamowicz (sprawozdawca).



Sąd Najwyższy, po rozpoznaniu w dniu 7 maja 1998 r. sprawy z powództwa Marka
Jerzego K. przeciwko Ministerstwu Zdrowia i Opieki Społecznej w W. o
odszkodowanie i sprostowanie świadectwa pracy, na skutek kasacji powoda od
wyroku Sądu Wojewódzkiego - Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Białymstoku
z dnia 30 września 1997 r. (...)



uchylił zaskarżony wyrok i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania Sądowi
Wojewódzkiemu - Sądowi Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Białymstoku,
pozostawiając mu rozstrzygnięcie o kosztach postępowania kasacyjnego.


Uzasadnienie



Sąd Rejonowy w Białymstoku wyrokiem z dnia 17 czerwca 1997 r. oddalił powództwo
Marka K. przeciwko Ministerstwu Zdrowia i Opieki Społecznej o zapłatę
odszkodowania odpowiadającego wysokością wynagrodzeniu za okres wypowiedzenia
umowy o pracę i o sprostowanie treści świadectwa pracy przez wpisanie w nim, że
stosunek pracy między stronami rozwiązał się ze skutkiem wypowiedzenia umowy o
pracę. W uzasadnieniu wyroku Sąd Rejonowy stwierdził, że dnia 28 grudnia 1994
r. zastępca dyrektora do spraw lecznictwa Dziecięcego Szpitala Klinicznego w B.
wystąpił do Rektora Akademii Medycznej w B. o zakup tomografu komputerowego. W
dniu 3 stycznia 1995 r. z taką prośbą Rektor tej uczelni zwrócił się do
Ministra Zdrowia i Opieki Społecznej. Dostawa komputera nastąpiła dnia 22
grudnia 1995 r. Mimo to powód na fakturze wystawionej przez dostawcę sprzętu -
firmę P.AG potwierdził odbiór tomografu w dniu 13 września 1995 r. Urządzenie
to zostało wycenione na kwotę 3.976,449 guldenów holenderskich. Najwyższa Izba
Kontroli Delegatura w B., dokonując kontroli przestrzegania przepisów o
zamówieniach publicznych przy zakupie sprzętu, aparatury i urządzeń medycznych
w latach 1995-1996, stwierdziła naruszenie przepisów obowiązujących państwową
jednostkę budżetową przy realizacji transakcji zakupu, co stanowiło naruszenie
dyscypliny budżetowej. Powód był dyrektorem Dziecięcego Szpitala Klinicznego w
B., miał więc obowiązek przestrzegać obowiązujących przepisów. Pominięcie przez
niego trybu postępowania przewidzianego w ustawie z dnia 10 czerwca 1994 r. o
zamówieniach publicznych i nieuzyskanie zgody na zakup komputera, przewidzianej
w art. 42 ustawy z dnia 30 sierpnia 1991 r. o zakładach opieki zdrowotnej
świadczy o rażącym niedbalstwie powoda i nosi znamiona ciężkiego naruszenia
podstawowych obowiązków pracowniczych. Istniały więc postawy do odwołania
powoda ze stanowiska, wobec czego zgłoszone żądanie odszkodowania z tytułu tego
odwołania jest bezzasadne i dlatego nie mogło być uwzględnione.

Sąd pierwszej instancji zwrócił również uwagę na to, że powód poświadczył
nieprawdę, gdyż na fakturze i w dodatkowym oświadczeniu podał, że tomograf
otrzymał we wrześniu 1995 r., podczas gdy dostawa miała miejsce w grudniu 1995
r. Tego rodzaju postępowanie naraziło stronę pozwaną na szkody, gdyż musiała
zapłacić odsetki za nieuiszczenie należności za tomograf, chociaż urządzenie to
nie było w jej posiadaniu. Jednocześnie Sąd Rejonowy nie uznał za trafny zarzut
powoda, iż odwołanie go ze stanowiska nastąpiło z naruszeniem art. 52 § 1 kp w
związku z art. 69 kp. Przyjął bowiem, że strona pozwana uzyskała informację o
naruszeniu przez powoda dyscypliny finansowej i o nierespektowaniu przez niego
przepisów obowiązujących przy zakupie tomografu w styczniu 1997 r., w wyniku
wystąpienia pokontrolnego NIK, i także w styczniu 1997 r. odwołała powoda ze
stanowiska.

Sąd Wojewódzki - Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Białymstoku wyrokiem z
dnia 30 września 1997 r. oddalił apelację, którą złożył powód od wyroku Sądu
pierwszej instancji. Sąd Wojewódzki podzielił stanowisko tego Sądu, iż zakup
tomografu w warunkach braku środków na ten cel w planie finansowym Szpitala na
1995 rok i z pominięciem zasad, form i trybu przewidzianych w ustawie z dnia 10
czerwca 1994 r. o zamówieniach publicznych, a także bez zgody Ministra Zdrowia
i Opieki Społecznej, stanowi ciężkie naruszenie podstawowych obowiązków
pracowniczych, które uzasadniało odwołanie powoda ze stanowiska dyrektora
Dziecięcego Szpitala Klinicznego w B. na zasadzie art. 70 § 3 kp. Sąd
Wojewódzki uznał również za prawidłowe ustalenie Sądu pierwszej instancji, że
strona pozwana dowiedziała się o nagannym postępowaniu powoda w styczniu 1997
r., kiedy wpłynęło do niej wystąpienie pokontrolne NIK dotyczące Dziecięcego
Szpitala Klinicznego w B. kierowanego przez powoda. Wystąpienie NIK z dnia 12
lutego 1997 r. potwierdziło tylko wcześniejsze jej ustalenia.

Od powyższego wyroku powód złożył kasację opartą na zarzucie błędnej wykładni
art. 52 § 1 pkt 1 w związku z art. 70 § 3 kp, polegającej na przyjęciu, że
dopuścił się ciężkiego naruszenia podstawowych obowiązków pracowniczych, oraz
na zarzucie niewłaściwego zastosowania art. 52 § 3 kp przez uznanie, że strona
pozwana jakoby prawidłowo odwołała go ze stanowiska ze skutkiem
natychmiastowego rozwiązania umowy o pracę, chociaż termin miesięczny z art. 52
§ 2 kp należało liczyć od otrzymania przez stronę pozwaną pisma z dnia 25
października 1996 r., co miało miejsce jeszcze w październiku 1996 r.

Uzasadniając bliżej swoje stanowisko powód zwrócił uwagę na to, że Sąd
Wojewódzki, traktując naruszenie przez niego dyscypliny finansowej jako ciężkie
naruszenie obowiązków pracowniczych, nie uwzględnił stopnia winy (umyślność,
rażące niedbalstwo) oraz rozmiaru szkody lub jej zagrożenia. Złożenie przez
powoda na egzemplarzu faktury wystawionej przez firmę P. AG oświadczenia o
kwocie 3.976,449 guldenów za dostawę tomografu nie jest równoznaczne z
zawarciem umowy sprzedaży. Zawarcie bowiem takiej umowy w sprawach zamówień
publicznych wymaga zachowania formy pisemnej pod rygorem nieważności, której w
omawianym przypadku nie było. Zatem ze złożenia podpisu na fakturze nie mogą
dla firmy P. AG wynikać jakiekolwiek roszczenia majątkowe, w tym roszczenie o
zapłatę ceny. Z tej też przyczyny Sąd Wojewódzki w Gdańsku (...) oddalił
powództwo Banku G. (który nabył wierzytelność od wymienionej wyżej firmy)
przeciwko Dziecięcemu Szpitalowi Klinicznemu w B. o zapłatę ceny tomografu.

Skarżący podkreślił ponadto, że Dziecięcy Szpital Kliniczny potrzebował
tomografu i od dłuższego czasu czynił starania o jego zakup. Starania te nie
przynosiły rezultatu, a nie było szans na sfinansowanie zakupu tego urządzenia
ze środków budżetowych. Ponieważ dla prawidłowego funkcjonowania Szpitala
tomograf był konieczny, podejmowane były próby zdobycia go w inny sposób. Gdy
chodzi o firmę P. AG, to jej przedstawiciele zapewniali, że dostawa tomografu
będzie sfinansowana ze środków pozabudżetowych i że kwestia ta została
uzgodniona z Ministerstwem Zdrowia. Podobne decyzje podjęli również dyrektorzy
innych szpitali w kraju, lecz tylko powód został odwołany ze skutkiem
natychmiastowego rozwiązania umowy o pracę. Tomograf jest konieczny dla
ratowania życia ludzkiego, zatem zaangażowanie się powoda w pozyskanie go
powinno rzutować na ocenę stopnia jego zawinienia i ciężkość naruszenia
obowiązków pracowniczych.

Gdy chodzi o termin miesięczny, w którym możliwe było odwołanie ze stanowiska w
sposób równoznaczny z rozwiązaniem umowy o pracę bez wypowiedzenia, to powinien
być liczony od uzyskania przez Ministerstwo Zdrowia i Opieki Społecznej
wiadomości o fakcie nabycia tomografu, to zaś nastąpiło w październiku 1996 r.,
w wyniku pisma powoda z dnia 25 października 1996 r., informującego o rodzaju,
cenie, okolicznościach i dacie zakupu tomografu. Informacja ta, przesłana
Ministerstwu w związku z jego żądaniem, została w sposób milczący przez nie
zaaprobowana. O sytuacji tej wiedział również Rektor B. Akademii Medycznej
będący bezpośrednim przełożonym po

[mk72]

c.d.

Gdy chodzi o termin miesięczny, w którym możliwe było odwołanie ze stanowiska w
sposób równoznaczny z rozwiązaniem umowy o pracę bez wypowiedzenia, to powinien
być liczony od uzyskania przez Ministerstwo Zdrowia i Opieki Społecznej
wiadomości o fakcie nabycia tomografu, to zaś nastąpiło w październiku 1996 r.,
w wyniku pisma powoda z dnia 25 października 1996 r., informującego o rodzaju,
cenie, okolicznościach i dacie zakupu tomografu. Informacja ta, przesłana
Ministerstwu w związku z jego żądaniem, została w sposób milczący przez nie
zaaprobowana. O sytuacji tej wiedział również Rektor B. Akademii Medycznej
będący bezpośrednim przełożonym powoda. Dopiero „nagłośnienie sprawy w
mediach”, w związku z podobnymi sytuacjami w innych ośrodkach w kraju,
spowodowało kontrolę ze strony Najwyższej Izby Kontroli i konsekwencje wobec
powoda. Jednak - zdaniem powoda - nieskorzystanie przez pracodawcę z
uprawnienia przewidzianego w art. 52 § 1 kp w ustawowym terminie uniemożliwia
rozwiązanie stosunku pracy na podstawie art. 70 § 3 kp w późniejszym terminie.

Przytaczając powyższe argumenty powód wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku oraz
wyroku Sądu pierwszej instancji i uwzględnienie powództwa wraz z zasądzeniem
kosztów zastępstwa procesowego za instancję apelacyjną i kasacyjną.

Strona pozwana wniosła o oddalenie kasacji.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Kasacja jest zasadna.

Odwołanie powoda ze stanowiska dyrektora Dziecięcego Szpitala Klinicznego w B.
pismem z dnia 29 stycznia 1997 r. nastąpiło na podstawie art. 70 § 3 kp, to
znaczy ze skutkiem rozwiązania umowy o pracę bez wypowiedzenia z winy
pracownika. Przepisy dotyczące stosunku pracy z powołania, poza odrębnym
unormowaniem niektórych kwestii związanych z tym stosunkiem, odsyłają do
stosowania przepisów Kodeksu pracy dotyczących umów o pracę na czas nie
określony (art. 69 kp), a gdy chodzi o odwołanie równoznaczne z rozwiązaniem
umowy o pracę bez wypowiedzenia, nawiązują wręcz do art. 52 i art. 53 kp,
jeżeli o odwołaniu zadecydowały przyczyny wskazane w tych przepisach (art. 70 §
3 kp). Powyższa regulacja oznacza, że przepisy o odwołaniu posługują się tym
samym pojęciem winy i ciężkiego naruszenia podstawowych obowiązków
pracowniczych, które przyjął ustawodawca dla trybu określonego w art. 52 kp.

Z art. 52 § 1 kp wynika, że wina pracownika uprawniająca pracodawcę do
niezwłocznego rozwiązania umowy o pracę musi dotyczyć zaniedbań w wykonywaniu
podstawowych obowiązków pracowniczych, przy czym zaniedbania te muszą
stanowić „ciężkie naruszenie” tych obowiązków. Nie chodzi zatem o każdą postać
winy, lecz z reguły o winę umyślną lub rażące niedbalstwo. Oznacza to, że
możliwość rozwiązania umowy o pracę na podstawie art. 52 § 1 kp istnieje
wówczas, gdy postępowanie pracownika jest bezprawne, to znaczy gdy naruszył on
obowiązki pracownicze objęte treścią stosunku pracy, przy braku okoliczności
wyłączających bezprawność działania (np. wskutek działania na polecenie), a
także wówczas, gdy pracownik miał świadomość bezprawności swojego postępowania
i naganny stosunek psychiczny do swoich obowiązków. Mówiąc inaczej, o
zastosowaniu trybu rozwiązania umowy o pracę z winy pracownika decydują
elementy przedmiotowe jego czynu i elementy podmiotowe. Do elementów
podmiotowych należą wszelkie okoliczności mogące mieć wpływ na ocenę charakteru
zawinienia pracownika, w tym zwłaszcza jego intencje, pobudki działania,
stopień (intensywność, nasilenie) winy.

W kasacji powód słusznie zarzucił zaskarżonemu wyrokowi naruszenie art. 52 § 1
pkt 1 kp. Przy interpretacji tego przepisu i ocenie stanu faktycznego sprawy
pod względem prawnym Sąd Wojewódzki ograniczył bowiem swoje zainteresowania do
elementów przedmiotowych czynu powoda, pomijając zupełnie elementy podmiotowe.

Jak wynika z uzasadnienia zaskarżonego wyroku, Sąd Wojewódzki zwrócił uwagę
zwłaszcza na to, że powód potwierdził w dokumencie obrotu towarowego (fakturze)
odbiór w dniu 13 września 1995 r. tomografu komputerowego, podczas gdy dostawa
tego urządzenia do Dziecięcego Szpitala Klinicznego nastąpiła faktycznie
dopiero dnia 22 grudnia 1995 r. Sąd drugiej instancji podkreślił również, że
powód w związku z dostawą tomografu naruszył zasady i przepisy obowiązujące
publiczne zakłady opieki zdrowotnej przy zakupie tego rodzaju urządzenia. Jest
to stwierdzenie prawidłowe. Z art. 42 ustawy z dnia 30 sierpnia 1991 r. o
zakładach opieki zdrowotnej (Dz. U. 1991 r. Nr 91 poz. 408 ze zm.) wynika
bowiem, że publiczny zakład opieki zdrowotnej może dokonać zakupu lub przyjąć
darowiznę aparatury i sprzętu medycznego wyłącznie o przeznaczeniu i
standardzie określonym przez podmiot, który zakład utworzył, oraz po wyrażeniu
przez ten podmiot zgody. Przepis art. 42 ust. 1 pkt 3 ustawy test z dnia 5
stycznia 1991 r. - Prawo budżetowe (Tekst jednolity: Dz. U. 1993 r. Nr 72 poz.
344 ze zm.) stanowi zaś, że jedną z zasad gospodarki finansowej jest
dokonywanie wydatków budżetowych w granicach kwot określonych w budżecie na ten
cel i zgodnie z ich planowym przeznaczeniem. Poza tym stosownie do art. 4
ustawy test z dnia 10 czerwca 1994 r. o zamówieniach publicznych (Dz. U. 1994
r. Nr 76 poz. 344) państwowe jednostki budżetowe i zakłady budżetowe obowiązane
są stosować tryb postępowania przewidziany w tej ustawie.

Powód nie kwestionował powyższych ustaleń, wyjaśnił natomiast, że nie zamawiał
wymienionego sprzętu medycznego w firmie P. AG z Z. Przedstawiciele tej firmy
oraz firmy T. sami skontaktowali się z nim, zapewniając, że Ministerstwo
Zdrowia ma uruchomić środki na ten cel i sfinansować nabycie tomografu.
Podobnych informacji udzielił mu także kierownik Zakładu Diagnostyki Obrazowej
lekarz Jan O. W związku z tym w pismach z dnia 13 i 14 lutego 1996 r.
skierowanych do Rektora AM w B. powód oświadczył, że poza fakturą Szpital nie
posiada żadnej dokumentacji dotyczącej tomografu, gdyż nie zamawiał tego
sprzętu i nie występował do jakiejkolwiek instytucji o jego zakup. Sąd
Wojewódzki przyjął powyższe wyjaśnienia jako element stanu faktycznego sprawy,
jednak uznał, że nie było okoliczności usprawiedliwiających tak daleko idące
zaufanie powoda do przedstawicieli wymienionych wyżej firm, wobec czego jego
obrona, wykorzystująca owe argumenty, nie może odnieść skutku.

Stanowisko Sądu Wojewódzkiego w kontekście całokształtu sprawy wzbudza
zastrzeżenia.

Przede wszystkim należy zauważyć, że powód mógł przypuszczać, że
przedstawiciele firm P. AG i T. działali w porozumieniu z odpowiednimi
komórkami Ministerstwa Zdrowia, gdyż jeszcze przed objęciem stanowiska przez
powoda, jego poprzednik - zastępca dyrektora do spraw lecznictwa dr n. med.
Anna I.-P., pismem z dnia 28 grudnia 1994 r., wystąpiła do Rektora AM w B. z
prośbą o zakup tomografu komputerowego, podkreślając jak bardzo jest on
potrzebny w diagnostyce, w szczególności dzieci chorych onkologicznie.
Następnie, dnia 3 stycznia 1995 r. Rektor AM w B. zwrócił się z prośbą do
Ministra Zdrowia o zakup wymienionego sprzętu medycznego dla potrzeb
Dziecięcego Szpitala Klinicznego w B., a więc placówki, którą później objął
powód. W piśmie tym jego autor zwrócił uwagę na konieczność wyposażenia
Szpitala w tomograf ze względu na to, że „specyfika patologii wieku rozwojowego
wymaga szybkiej diagnostyki”, dlatego też „długi okres oczekiwania na badanie
zmniejsza możliwości powodzenia lekarza”. Również od kierownika Zakładu
Diagnostyki Obrazowej lekarza Jana O. powód uzyskał na piśmie informację, że
Dziecięcy Szpital Kliniczny w B. został umieszczony na liście „beneficjantów”,
którzy mieli otrzymać sprzęt medyczny w związku z podjęciem w 1995 r. przez
Radę Nadzorczą Polskiego Konsorcjum Bankowego uchwały o dofinansowaniu służby
zdrowia oraz że w związku z tym doszło do z

[mk72]

c.d.

Przede wszystkim należy zauważyć, że powód mógł przypuszczać, że
przedstawiciele firm P. AG i T. działali w porozumieniu z odpowiednimi
komórkami Ministerstwa Zdrowia, gdyż jeszcze przed objęciem stanowiska przez
powoda, jego poprzednik - zastępca dyrektora do spraw lecznictwa dr n. med.
Anna I.-P., pismem z dnia 28 grudnia 1994 r., wystąpiła do Rektora AM w B. z
prośbą o zakup tomografu komputerowego, podkreślając jak bardzo jest on
potrzebny w diagnostyce, w szczególności dzieci chorych onkologicznie.
Następnie, dnia 3 stycznia 1995 r. Rektor AM w B. zwrócił się z prośbą do
Ministra Zdrowia o zakup wymienionego sprzętu medycznego dla potrzeb
Dziecięcego Szpitala Klinicznego w B., a więc placówki, którą później objął
powód. W piśmie tym jego autor zwrócił uwagę na konieczność wyposażenia
Szpitala w tomograf ze względu na to, że „specyfika patologii wieku rozwojowego
wymaga szybkiej diagnostyki”, dlatego też „długi okres oczekiwania na badanie
zmniejsza możliwości powodzenia lekarza”. Również od kierownika Zakładu
Diagnostyki Obrazowej lekarza Jana O. powód uzyskał na piśmie informację, że
Dziecięcy Szpital Kliniczny w B. został umieszczony na liście „beneficjantów”,
którzy mieli otrzymać sprzęt medyczny w związku z podjęciem w 1995 r. przez
Radę Nadzorczą Polskiego Konsorcjum Bankowego uchwały o dofinansowaniu służby
zdrowia oraz że w związku z tym doszło do zakupu kilku tomografów komputerowych
i kilkunastu wysokiej klasy ultrasonografów. Tomograf komputerowy do Zakładu
Diagnostyki Obrazowej został zakupiony ze środków specjalnych, pozabudżetowych.

Sąd Wojewódzki przytoczonych wyżej okoliczności w ogóle nie uwzględnił. Nie
poświęcił również uwagi intencjom powoda ani celowi, jaki mu przyświecał.
Tymczasem bez rozważenia powyższych elementów postępowania powoda nie można
przyjąć, że działał on rażąco niedbale, z zamiarem wyrządzenia szkody bądź też
ignorując szkodę jako skutek swojego działania. O ciężkim naruszeniu obowiązków
pracowniczych można mówić wtedy, gdy pracownik ma negatywny stosunek psychiczny
do swoich obowiązków oraz do skutków wynikających z ich naruszenia. W tym zaś
aspekcie Sąd Wojewódzki nie analizował sprawy. Pomijając treść wymienionych
wyżej pism, wyraźnie wskazujących na potrzebę wyposażenia w tomograf Zakładu
Diagnostyki Obrazowej, również powód podkreślał, że nie było jego zamiarem
naruszenie zasad obowiązujących przy nabywaniu sprzętu medycznego przez
publiczny zakład opieki zdrowotnej i w ogóle dyscypliny finansowej, lecz
pozyskanie tego sprzętu jako koniecznego dla ratowania życia ludzkiego. Ta zaś
okoliczność - zdaniem powoda - nie pozwala oceniać jego postępowania jako
ciężkiego naruszenia podstawowych obowiązków pracowniczych.

Powyższe stanowisko nie powinno być pominięte przez Sąd Wojewódzki. Ustalenie
winy pracownika nie następuje bowiem przy użyciu jakichś obiektywnych mierników
czy kryteriów, lecz stosownie do indywidualnych właściwości pracownika, stopnia
jego zawinienia, konkretnych okoliczności zdarzenia itp. Mówiąc inaczej, winę
pracownika należy rozumieć subiektywnie. Z tego punktu widzenia mają znaczenie
nie tylko intencje i cel, którymi kierował się powód, lecz także ocena jego
postępowania w świetle przyjętych w społeczeństwie norm etycznych. Konkretnie
zaś chodzi o to, czy ze względu na istniejące okoliczności sprawy można uznać,
że postępowanie powoda było społecznie naganne, naruszające owe normy.
Reasumując, Sąd Najwyższy uznał, że naruszenie przez powoda jego obowiązków
jako dyrektora Dziecięcego Szpitala Klinicznego w B. miało miejsce, lecz Sąd
Wojewódzki, nie rozważywszy całokształtu sprawy, pochopnie przyjął, że było ono
ciężkie w rozumieniu art. 52 § 1 pkt 1 kp.

Trafny jest także zarzut powoda, że zaskarżony wyrok naruszył art. 52 § 2 kp.
Sąd Wojewódzki dokonał bowiem błędnej interpretacji zwrotu „uzyskanie przez
pracodawcę wiadomości”, odnoszącego się do dowiedzenia się przez stronę pozwaną
o naruszeniu przez powoda przepisów obowiązujących przy nabywaniu sprzętu
medycznego przez publiczne zakłady opieki zdrowotnej. Sąd drugiej instancji
przyjął, że strona pozwana dowiedziała się o niewłaściwym postępowaniu powoda w
styczniu 1997 r. w wyniku wystąpienia pokontrolnego Najwyższej Izby Kontroli
Delegatury w B., które dotyczyło Dziecięcego Szpitala Klinicznego w B.
Tymczasem wymienione wyżej wystąpienie pokontrolne nosi datę: „12 lutego 1997
r.” i choć strona pozwana nie oznaczyła na nim daty wpływu, niewątpliwe dotarło
do niej jeszcze później. Oznacza to, że o niewłaściwym postępowaniu powoda
strona pozwana dowiedziała się nie wskutek wymienionego wystąpienia, lecz
wcześniej, skoro pismo o odwołaniu powoda ze stanowiska pochodzi z dnia 29
stycznia 1997 r. Wprawdzie do akt sprawy strona pozwana złożyła wyciąg z pisma
Najwyższej Izby Kontroli z dnia 19 listopada 1996 r. skierowanego do Rektora
Akademii Medycznej w B., informującego o tym, że kontrola ujawniła fakt
przyjęcia tomografu komputerowego bez uzgodnienia tego przyjęcia z Rektorem
bądź z Ministrem Zdrowia, jednak informacja ta w zasadzie dotyczy Państwowego
Szpitala Klinicznego im. dr J.S. w B., a nie Szpitala Dziecięcego, którym
kierował powód i dotyczy innego dyrektora niż powód. O dostawie „analogicznego
tomografu komputerowego” do Dziecięcego Szpitala Klinicznego wspomina
marginesowo. Natomiast w aktach sprawy znajduje się pismo Dyrektora Generalnego
w Ministerstwie Zdrowia z dnia 17 października 1996 r., skierowane do Rektora
Akademii Medycznej w B., żądające wyjaśnienia, gdy chodzi o Szpital Dziecięcy,
jakie były źródła zakupu tomografu komputerowego „T.” lub kto był jego
ofiarodawcą, jaka była cena aparatu oraz data otrzymania i uruchomienia
aparatu. W piśmie z dnia 25 października 1996 r., stanowiącym załącznik do
odpowiedzi udzielonej Ministerstwu Zdrowia przez Rektora Akademii Medycznej,
powód wyjaśnił, że tomograf komputerowy został sfinansowany przez firmę P. AG w
Z., cena aparatu wraz z cłem, podatkiem granicznym i podatkiem VAT wynosiła
1.587.778,00 NLG, aparat ten został przyjęty do Dziecięcego Szpitala
Klinicznego im. dr L.Z. w B. dnia 29 grudnia 1995 r., a uruchomiony - dnia 2
lutego 1996 r. Na powyższe wyjaśnienie nie zareagował ani Rektor ani Minister
Zdrowia.

W orzecznictwie i piśmiennictwie jest przyjęty pogląd, że wyrażenie „uzyskanie
wiadomości” oznacza dowiedzenie się o faktach uzasadniających rozwiązanie umowy
o pracę bez wypowiedzenia przez osobę, która uprawniona jest do wyciągnięcia z
tych faktów skutków prawnych. Chodzi przy tym o uzyskanie wiadomości na tyle
sprawdzonych, by pracodawca mógł nabrać uzasadnionego przekonania o nagannym
postępowaniu pracownika.

Sąd Wojewódzki, dokonując wykładni powyższego wyrażenia, nie uwzględnił
przytoczonego wyżej jego sensu, błędnie przyjmując, że dopiero otrzymanie
wystąpienia pokontrolnego Delegatury Najwyższej Izby Kontroli w sprawie
przyjęcia przez powoda tomografu komputerowego jest równoznaczne z dowiedzeniem
się strony pozwanej o niewłaściwym postępowaniu powoda. Jednak - poza
zwróceniem uwagi na okoliczności wynikające ze złożonych dowodów - Sąd
Najwyższy nie mógł uczynić nic więcej. W szczególności nie mógł zmienić
zaskarżonego wyroku i orzec co do istoty sprawy, ponieważ Sąd Wojewódzki nie
dokonał stosownych ustaleń. Zgodnie zaś z art. 393[15] zdanie 2 kpc Sąd
Najwyższy jest związany stanem faktycznym stanowiącym podstawę wydania
zaskarżonego wyroku, co oznacza, że nie może dokonywać ustaleń we własnym
zakresie.

Z przedstawionych względów Sąd Najwyższy uchylił zaskarżony wyrok i przekazał
sprawę Sądowi Wojewódzkiemu do ponownego rozpoznania (art. 393[13] kpc).
Orzeczenie o kosztach postępowania za instancję kasacyjną ma swoją podstawę w
art. 108 w zwią

[venus99]

coś mi to przypomina....
tak już było za śp.Polski Ludowej.
co się zmieniło?to samo robią teraz ci co kiedyś mówili NIGDY WIĘCEJ.
gnida zawsze przeżyje.

[amdrzej11]

Brawo Dorn! Najwyzszy czas!

Łajdacka zemsta na człowieku za to, że...

[travel_wawa]

...publicznie ujawnił mechanizm nacisków wywieranych na niego oraz to, że wine
za zwolnienie tych lekarzy zrzucono by potem na Dyrektora.

Dorn miał taki sobie planik: "wywalimy dla przykładu na zbity pysk strakujących
lekarzy (może reszta ze strachu przerwie strajk) ale na zwolnieniach nie będzie
podpisu nikogo z ministerstwa, tylko podpis Dyrektora. W razie krzyku w mediach
powie sie, że to była SUWERENNA DECYZJA DYREKTORA SZPITALA zatroskanego
finansową sytuacją szpitala".

A tutaj Dyrektor ujawnił, że nie tylko wywierano naciski telefoniczne, ale też
ODMÓWIONO WYDANIA DECYZJI NA PIŚMIE.

Teraz w najgorszym łajdackim stylu mszczą się na człowieku.

Fuck, Yeah! Jedna pijawka za publiczne pieniądze..

[patthecat]

mniej....

[op_par]

To pokazałojak Żyd Dorn traktuje Polaków, Pan Cierń(dorn) ma w nosie nas i
nasze zdrowie bo w razie czego i tak przytuli go jego prawdziwa ojczyzna!

cichym scigałam cię lotem

[szerszen039]

Dyrektor szpitala zwolniony dyscypliniarnie, obłęd.
że też takie dorny k...y psychiczne chodzą po ziemi Polskiej.
Myślą że są przywódcami komunistycznymi z stalinem na czele.

[marcus.eco]

niech Dorn poda się do dymisji!!! jeszcze takiego kretynizmu niebyło żeby
zawalniać kogoś kto w dobrej wierze porozumiał sie ze strajkującymi zamiast ich
zwolnić!!! ciekawe kto przyszedłby pracować na miejsce tych wszystkich
zwolnionych lekarzy???

[totalna_apokalipsa]

Jak to kto? Przeciez on juz powiedział, ze sobie z Ukrainy i z Białorusi
lekarzy sprowadzi, a polscy mogą wyjezdzać. Tacy ludzie rządzą tym państwem...

[wikr3]

Kto się przyłącza i popiera kaczorów, należy natychmiast do ich dyktatury.
A to najlepszy dowód o wprowadzaniu kaczorowskiej dyktatury.

[szerszen039]

To że dorn jest żydem nie ma nic do rzeczy, jołopie jeden.

[totalna_apokalipsa]

Mam nadzieję ministzre Dorn, ze wreszcie ktos wywiezie cie na teczkach - Twoje
wypowiedzi, działania i przede wszystkim niepojęta wręcz impertynencja wobec
ludzi, którzy pozwolili twojemu ugrupowaniu dojść do władzy, zasługują tylko na
jedno - piorun z jasnego nieba .

[adamdark01]

Dorn wyrzucił,zbuntowany szpital,
te dwa wyrazy mówią wyraźnie kto mówi i o kim mowa, czyli,panowie to władza
a motłoch to śmieć,tak właśnie myśli Dorn,on jest panem i władzą, a dyrektor
szpitala czy lekarz to śmieć,nie będą tu mówić co ja mam robić,tak mówi
Dorn,nastraszyć chcesz Naród Polski? nie tacy chojracy jak ty próbowali,ale
źle skończyli,twój koniec też blizki,bo jesteś dyktator a tego mają Polacy aż
po nos.
Pisałem w poprzednim poście co należy uczynić ażeby postawić lecznictwo
w Polsce na poziomie Szwecji,a ty zamiast ratować Polskę to ją chcesz gubić
takimi poczynaniami własnego kramiku.

[wikr3]

Hallo damdark01!
Im nie idzie o to aby ratować Polskę tylko żeby ratować swoje stołki.

Brawo Dorn !!!

[read1]

Wreszcie ktoś ma właściwe podejście do terroru konowałów.

[wikr3]

Hello read1
Tylko kto nie ma zielonego pojęci może go popierać.
Zwolnienie ponad 80 lekarzy dopiero by zagroźiło zdrowiu ludzi. Zanim sie coś
napisze i zajme stanowisko trzeba się najpierw zastanowić panie read1.

[read1]

A strajk kilku tysięcy to nikomu nie zagraża?
Ci strajkujący to mają zielone czy blade pojęcie?

[1410_tenrok]

Proponuje 50% w kamasze, a 50% rozstrzelac (dla przykładu).
Pozytywy:
- zmniejsza sie koszty leczenia
- bedzie mozna wynajac niepotrzebne budynki
- poprawi sie stosunek liczby chorych do zdrowych (tych drugich bedzie wiecej)
- zaoszczedzone NFOZ pieniadze mozna bedzie wydac na inne, bardziej wzniosłe
cele
HIP HIP HURRRRRA!

[read1]

skąd ten całkowity brak nadziei?
tu też ordynator sam zgarnia wszystkie tłustsze kąski?
a wyrobnikom tylko pensja...

[wikr3]

Jeżeli zostaną wydane pieniądze z NFS dla biedaków, to za co będą leczeni
dygnitarze i kto będzie im płacił za urlopy zdrowotne. To przecież oni
potrzebują nzjwięcej pieniędzy. Co ich tam obchodzi małoletnie dziecko, ono
może umierać aby oni mieli zabezpieczone swoje przywileje.
To jest SPRAWIEDLIWOŚĆ KACZORÓW.

Ha ha ha!

panie dyrektorze - wielki szacunek!

[tentymon]

witam. jesli czyta pan te wpisy, to chcialem panu pogratulowac postawy. zachowal sie pan jak wyjatkowy czlowiek i przede wszystkim - jak mezczyzna. mam nadzieje, ze b. szybko znajdzie pan prace. pozdrawiam