jurek_duszynski
05.06.07, 22:44
CZY MINISTERSTWO ŚRODOWISKA NAPRAWDĘ DĄŻY DO ROZWIĄZANIA PROBLEMU ODORÓW W
NASZYM KRAJU?
Wczoraj tj.04 czerwca w Ministerstwie Środowiska odbyła się debata publiczna
na temat projektu ustawy o przeciwdziałaniu uciążliwości odorowej. Wzięło w
niej udział ponad 100 osób z różnych środowisk: naukowcy, przedstawiciele
zakładów uciążliwych dla środowiska i przedstawiciele organizacji społecznych
działających na rzecz poprawy jakości powietrza. Głos w debacie zabrało ponad
30 osób. Ani jedna nie poparła propozycji Ministerstwa. Najwięcej emocji budzi
zapis o przekazaniu kompetencji w sprawie rozwiązania tego “ śmierdzącego”
problemu samorządom lokalnym. Wszyscy dyskutanci podkreślali, iż upoważnienie
rady gminy do wydawania nakazów dot. rodzaju działań zmierzających do
ograniczenia uciążliwości nie jest ani jedyną, ani dobrą możliwością
rozwiązania problemu. Ponadto taki zapis w opinii wielu jest korupcjogenny i
konfliktogenny, a problemu nie rozwiąże. Mówcy podkreślali również, że w
innych krajach i to od wielu lat stosowane są inne rozwiązania. Często jako
przykład podawano naszego południowego sąsiada - Czechy. Mówiono również o
możliwości zastosowania urządzeń pomiarowych do badania jakości powietrza.
Uczestnicy debaty byli zdumieni usilnym “ trzymaniem się” przez resort
środowiska swoich pomysłów, zamiast podjąć się dostosowania sprawdzonych w
innych krajach przepisów do warunków polskich. Jest to kolejna próba
“wyważania otwartych już drzwi ” za pieniądze polskich podatników. Podkreślano
również, iż wprowadzenie prawnej ochrony zapachowej jakości powietrza nie
wymaga ustawy. Lepszym i zapewne tańszym odpowiednikiem projektowanej ustawy
jest art. 222 ust. 5- 7 ustawy “Prawo ochrony środowiska”, do którego należy
wydać stosowne rozporządzenie wykonawcze.
Działania zmierzające do prawnego unormowania sprawy odorów podjęto przed
kilku laty. Przedstawicielka Ministerstwa Środowiska w czasie debaty
społecznej, która miała miejsce 28.10.2004 r. w Pile obiecywała zakończenie
prac do końca grudnia 2004 r. Mamy już czerwiec 2007 r i nadal stoimy w
miejscu. Projekt ustawy, któremu poświęcona była wczorajsza debata, nasze
Stowarzyszenie otrzymało już 01 października 2006 r. Wnioski i uwagi należało
wnieść do końca listopada 2006 r. Czyli kolejne miesiące projekt bez
uwzględnienia uwag i wniosków przeleżał w przysłowiowej szufladzie. Jeśli
ministerstwo będzie nadal pracowało w takim tempie, to obecne pokolenie chyba
nie doczeka się ustawowego rozwiązania problemu.
A może właśnie o to chodzi? Niewątpliwie jest to bardzo trudny problem. Ale
jeśli poradzono sobie z nim w innych krajach, to w Polsce też musimy.
Pewne jest, że przepisy prawne (każde) powinny być jednoznaczne (bez
możliwości różnych interpretacji) i zrozumiałe dla przeciętnego obywatela.
Ponadto konieczne jest bezwzględne wymaganie ich stosowania pod groźbą bardzo
wysokich kar. Nie przestrzeganie przepisów nie może w żaden sposób się
opłacać. Na pewno konieczne jest osiągnięcie możliwego do zaakceptowania przez
wszystkie zainteresowane strony kompromisu. Ale debaty powinny być
przeprowadzane i to na należytym poziomie, a nie jak to miało miejsce wczoraj
w ministerstwie. Moim zdaniem (a podzielali je również inni uczestnicy) debata
nie była w ogóle przygotowana. Oczekiwałam informacji na temat rozwiązań
problemu odorów w innych krajach, opinii specjalistów na temat możliwości
wykorzystania elektronicznych urządzeń pomiarowych i sposobu ich zastosowania
oraz odpowiedzi dlaczego ministerstwo z uporem maniaka upiera się przy swoim
projekcie itd. Niewiele się dowiedziałam.
Uczestnicy debaty przyjechali na swój koszt. Wielu z nich poświęciło swój
prywatny czas. Nagłośnienie w sali obrad było gorsze niż złe. Mikrofony
działały tak, że trudno było zrozumieć wypowiedzi mówców, a hałas dochodzący z
ulicy jeszcze pogarszał sprawę. Chciałbym mieć nadzieję, iż mimo wszystko nie
był to czas stracony. Liczę na to, że twórcy tego projektu wezmą sobie do
serca wszystkie zgłoszone uwagi i odstąpią od jego wdrażania.
Dodatkową nadzieją jest obietnica dyr. Polskiego Komitetu Normalizacyjnego
zajmującego się m.in. ochroną środowiska, że polska wersja normy odorowej UE
(przetłumaczona z wersji anglojęzycznej) p.n. PN-EN 13725 będzie zatwierdzona
do druku w czerwcu br. a wydrukowana miesiąc później.
Po 3,5 rocznym usiłowaniu nawiązania twórczej współpracy z Ministerstwem
Środowiska wynikającym z działalności Stowarzyszenia Ekologicznego Przyjaciół
Ziemi Nadnoteckiej na rzecz ochrony środowiska zastanawiam się, czy takie
ministerstwo jest nam potrzebne? Bo koszty społeczne bardzo duże, a efektów
pracy nie widać. Ale to jest moje prywatne zdanie. Możecie się z nim Państwo
zgodzić lub nie.
Śmiłowo 05.06.2007r.
Z poważaniem
Irena Sienkiewicz – prezes SEPZN
tel. kom. 0-606 373 122
kropla-sepzn.vel.pl
