Szkoła wybiera rodziców

[ar.co]

Ludzie, to jest chore, nie wiem tylko, czy bardziej chorzy są
rodzice, czy dyrektorzy tych szkół (przedszkoli). Chyba jednak
rodzice - dyrektorzy po prostu reagują na popyt.
Skończyłem państwowe przedszkole, państwową podstawówkę (trzydzieści
kilka osób w klasie), państwowe liceum (trzydzieści kilka osób w
klasie), nigdy nie brałem płatnych korepetycji ani nie dawałem
łapówek nauczycielom - a mimo to na studia (UJ) dostałem się bez
egzaminu (dzięki olimpiadzie - możliwość wyboru dowolnego kierunku
humanistycznego na dowolnej wyższej uczelni), od II roku studiów
miałem najwyższe stypendium naukowe (nigdy poniżej pierwszej trójki
na roku), w terminie obroniłem pracę magisterską, dostałem się na
studia doktoranckie (ze stypendium) i obroniłem doktorat. Pracuję
naukowo, wydałem trzy książki i parędziesiąt artykułów. I nigdy nie
uważałem się za prześladowanego przez los tylko z tego powodu, że
przez całe życie (jak na razie - 33 lata) miałem kontakt wyłącznie
ze szkolnictwem państwowym!
A tak na marginesie - to gdzież ten nasz słynny niż demograficzny,
skoro w płatnych przedszkolach i szkołach jest wielokrotnie mniej
miejsc niż chętnych?

Szkoła wybiera rodziców

[glion]

Pozdrowionka. Ja mam doswiadczenia podobne do Twoich (tez zawsze
szkoly panstwowe, olimpiady, studia tez pierwsza trojka na roku choc
przedmiot przyrodniczy).

Ten artykol to "nagonka" i tworzenie trendu bardzo dobrze widocznego
w niektorych krajach zachodu (np.UK). Dzieci "bogatej elity" chodza
do ekskluzywnych szkol, z czasem bedzie to prowadzilo do
rozdzielenia sie klas (szkoly dla elity i szkoly dla choloty). Nas
to oburza bo do podstawowki i liceum chodzilismy w "innych czasach"
ale niestety nie my tworzymy trendy. Z czasem nie bedziesz w
stanie "zrobic kariery" jesli nie bedziesz do tej "elity" nalezal.
Porabany jest ten swiat.

[ally]

eee tam elity. rozumiem, każdy chce dla swojego dziecka jak najlepiej, ale
przypomina mi się powiedzonko "wyżej sra niż d... ma"

[aron2004]

po co tyle ludzi pcha swoje dzieci do katolskich szkół gdzie będą
indoktrynowane przez agentów Watykanu?

Szkoła wybiera rodziców

[dr_olek]

To co powiem będzie brutalne, ale w tym artykule brakuje tylko wskazania gdzie
jest rampa.

Szkoła wybiera rodziców

[pani_rosomak]

Może to zabrzmi strasznie, ale ja sama będąc niegdyś uczennicą państwowej podstawówki i liceum nigdy w życiu nie posłałabym tam swego dziecka. Nie ważne, nawet gdyby szkoła kosztowała całą moja pensję to i tak walczyłabym o to żeby moje dziecko uczyło się w normalnych warunkach. Słowo daję, wyprułabym sobie flaki, pracowałabym na dwa etaty bez urlopu żeby moje dziecko nie musiało stykać się z hołotą z blokowiska, być narażone na przmoc, narkomanię etc, a przede wszystkim na pseudo-nauczycieli którzy w szkole pracują za karę, na niedouczone beztlencia których głównym zadaniem jest utrzymać w klasie względną ciszę, którym kompletnie nie zależy na uczniu bo mają ich 40 w klasie. moje dziecko nie może w przyszłości uważać lat spędzonych w podstawówce, gimnazjum i liceum za najgorsze, najnudniejsze i najbardziej bezsensowne lata w życiu. Rozmawiałam ostatnio z kumpelką która posłała córkę do społecznej szkoły na Okopowej w Wa-wie. Dziecko chodzi do teatru, ma zajęcia z fotografii, kręci filmy , pisze opowiadania etc. i to wszystko w szkole. Szkoła budzi w niej zainteresowania, ciekawość świata, rozwija ją. Moja szkoła to była przechowalnia, koszmar. Nie dziwię się rodzicom że stają na rzęsach by ich dzieci miały dobry start w życiu. Życie jest jedno. Ja pierwsze co zrobię to wyjadę z dzieckiem do Anglii żeby tam chodziło do przedszkola i od razu nauczyło się języka w naturalnych warunkach. A potem zobaczymy. Dobry artykuł. To nie jest patologia, to twarda rzeczywistość która oznacza tylko że warto inwestować w wiedzę i to od urodzenia.

[laaazy_boy]

Twoja wypowiedź jest nie tyle straszna, ile śmieszna i naiwna. Kreśląc czarny
jak noc obraz szkoły publicznej jak z giertychowskiej reklamówki i
przeciwstawiając mu szkołę społeczną jako raj dla dzieciaka zapominasz o kilku
podstawowych kwestiach. Przede wszystkim za wychowanie dziecka, rozwój jego
zainteresowań, wzbudzanie ciekawości świata i kształtowanie jego światopoglądu
odpowiada przede wszystkim rodzina, w ramach której rozgrywa się niema cały
proces socjalizacji pierwotnej. Szkoły spełniają w pierwszym rzędzie funkcję
edukacyjną, a następnie umożliwienie dziecku funkcjonowanie w zróżnicowanej
grupie rówieśniczej tak, aby mogło się później odnaleźć w świecie złożonym z
różnych ludzi, o różnej mentalności, inteligencji, poglądach i statusie
materialnym. Szkoła społeczna sprawia, że dzieciaki chowane są w dużej mierze
pod kloszem, a to z kolei nie poszerza światopoglądu, lecz go zawęża.

Chodziłem do państwowego przedszkola, uczyłem się w publicznej podstawówce,
liceum i uniwersytecie. Spotkałem na swej drodze różnych ludzi - w tym wielu
takich, którym życie się wykoleiło, którzy po kilkunastu latach siedzą nadal na
tej samej ławce. I powiem tobie szczerze - dzięki temu potrafię się dogadać
zawsze, z każdym i w każdej sytuacji. W przeciwieństwie do części moich
chowanych pod kloszem znajomych potrafię zrozumieć innych, różnych od nas ludzi.

Tak naprawdę wszystko zawdzięczam rodzicom, którzy zaszczepili mi pasję do
książek, którzy zawsze mieli dla mnie czas i traktowali jak partnera. Szczerze
mówiąc nie wierzę, by szkoła społeczna bez tego wsparcia uczyniła ze mnie
profesora, wręcz przeciwnie - sądzę, że dzięki społecznej szkole podstawowej o
słabej reputacji nabyłem umiejętności, które teraz z pożytkiem jestem w stanie
wykorzystać.

kilka luźnych uwag

[jan_dreptak]

bardzo dobrze znana mi nauczycielka pracuje na dwa etaty, w szkole
państwowej i prywatnej, na pytanie czym różnią się te szkoły, mówi,
do prywatnej chodzą inne dzieci,

i to jest podstawowa różnica, do prywatnych/społecznych/katolickich
szkół chodzą dzieci ludzi, którzy chcą dla swoich dzieci zrobić
więcej niż średnia

moje dzieci też chodzą do szkoły niepublicznej, poza tym, że lekcje
zawsze zaczynają się o 8:00 (w okolicznych państwowych na zmiany),
że przy wejściu zawsze jest woźna, koło której nie prześliźnie się
żaden obcy, jest przyzwoite boisko, bez butelek, niedopałków czy
strzykawek to podstawową zaletą tej szkoły są rodzice, każdego z
rodziców z przyjemnością mogę zaprosić do własnego domu,

w czasie różnych szkolnych uroczystości, kiedy szkoła jest pełna
dzieciaków i ich rodziców nie przypominam sobie żebym widział dresy
z kreszu, plastikową mamusię, czy przepalonych miłośników extra
mocnych,

szkoły niepubliczne dobrze wiedzą na czym polega ten interes, ich
być albo nie być to wyniki w nauce i bezpieczeństwo dzieci, dlatego
bez pardonu pozbywają się słabych i niebezpiecznych (ADHD), mogę
współczuć rodzicom nadpobudliwych dzieci tak długo jak ich dzieci
nie chodzą do jednej klasy z moimi, w klasie mojej córki był
przypadek dziecka z ADHD, po pierwszej klasie szkoła miała do wyboru
pozbyć się jednego łobuziaka albo stracić kilkoro pozostałych, łatwo
zgadnąć kto musiał zmienić szkołę,

w rejonowej gdzie chodzi syn znajomych mają podobny problem, z tym,
że z rejonowej dziecka z rejonu nie można ruszyć, w efekcie syn
znajomych zaliczył już rękę w gipsie o siniakach nawet nie
wspominając i szkoła nic nie może zrobić, dzieciak jest z rejonu, ma
orzeczenie o ADHD, mamusia jest przeszczęśliwa, jedna nauczycielka
ma 32+1 sztuki pod opieką i tyle

Statystyka pokazuje, że szkoły niepubliczne mają lepsze wyniki (w wa-
wie w pierwszej 20 jest tylko kilka szkół państwowych a i to pod
koniec tabeli), oznacza to, że jakaś część, z reguły zdolniejszych
dzieci jest poza systemem państwowym, a więc automatycznie średnia
się dla pozostałych się obniża, Ci którzy przywołują wspomnienia ze
swojego dzieciństwa niech sobie teraz wyobrażą, że z klasy do której
chodzili ubyło kilkoro, raczej tych zdolniejszych, dzieci, jaki to
miałoby wpływ na resztę ??

Zwyczajna segregacja

[rydzyk_fizyk]

To nie szkoła dobrze uczy a jedynie wybiera sobie próbę dzieci.

[tinga1]

w klasie mojej córki był
> przypadek dziecka z ADHD, po pierwszej klasie szkoła miała do wyboru
> pozbyć się jednego łobuziaka albo stracić kilkoro pozostałych, łatwo
> zgadnąć kto musiał zmienić szkołę"

Spokojnie, twoja córeczka też sie ciebie pozbędzie, kiedy przestaniesz jej
pasować do rzeczywistości (będziesz chory, niepełnosprawny, wymagający
opieki...) ale wtedy się nie dziw. Sam ją tego nauczyłeś.
Gratulacje.

nie wygłupiaj się

[gobi03]

jeden - dwóch trudnych uczniów plus kilkoro naśladujących,
do tego rodzice kompletnie niezainteresowani dziećmi,
bo szkoła przecież MUSI ich "aniołkami" (tylko te
różki...) się zająć; to wszystko daje w efekcie sytuację
w której zadaniem normalnych dzieci jest rozcieńczanie
kłopotu.
Moja córka w 3 klasie podstawówki dostała za karę
wielką pracę domową, bo jeden uczeń rozrabiał.
Wychowawczyni powiedziała dzieciom że mają wpłynąć na niego.
Ja od dawna wołam o specjalne szkoły dla trudnej młodzieży,
i nie chodzi mi o tego jednego łobuza z klasy mojej córki
tylko o świadomość rodziców, co będzie jak zlekceważą
swoje opiekuńcze obowiązki. Bo być rodzicem, to nie znaczy
tylko nakarmić i wysłać do szkoły.

[tinga1]

Chyba jednak nie zrozumiałeś mojej wypowiedzi. Nauczycielka dająca pracę
wszystkim "za karę" jest po prostu głupia. A takie można spotkać również w
prywatnych szkołach (vide część postów).
Mówię o czymś innym - segregacji i usuwaniu nieprzyjemnych widoków od urodzenia.
To się mści i o dziwo najczęściej na tych, którzy sobie "żyły wypruwali" czyli
rodzicach.

Piszesz "ja od dawna wołam o specjalne szkoły dla trudnej młodzieży,
> i nie chodzi mi o tego jednego łobuza z klasy mojej córki
> tylko o świadomość rodziców, co będzie jak zlekceważą
> swoje opiekuńcze obowiązki" czyli co? Za błędy (lub potencjalne błędy jak
wynika z artykułu) już na wstępie ukarzemy dzieci?

Po drugie: co to znaczy "trudna młodzież"? To bardzo pojemne pojęcie, do którego
wszystkich można wrzucić, także tych, którzy są "trudni"
bo niezależny - w PRL-u już tak robiono. I tylko mi nie pisz, że ich to nie
będzie dotyczyć, bo o tym, kto jest "trudny" a kto "normalny" decydować będą
ludzie pokroju tej nauczycielki.

Zastanawiałeś się, co byś zrobił jak by ci się córka zbuntowała, (pomimo
pełnych troski rodziców..) i stała się "trudna"?...

[gobi03]

> Mówię o czymś innym - segregacji i usuwaniu nieprzyjemnych
> widoków od urodzenia.
No właśnie praktyka szkół niepaństwowych to nie jest
usuwanie nieprzyjemnych widoków, tylko zapewnianie
_swoim_ uczniom sprzyjającej atmosfery wychowawczej.
Nie powiem, że mogą im to zagwarantować, ale na pewno
dają większe szanse.
Dyrektor takiej szkoły nie jest odpowiedzialny za naród,
niczym minister jakiś, tylko za szkołę. Ma też mniejsze
możliwości.

> To się mści i o dziwo najczęściej na tych, którzy sobie
> "żyły wypruwali" czyli rodzicach.
Wątpię. Tam nie chodzi o to, by wszystkie dzieci były śliczne,
zdrowe, mądre i utalentowane, tylko żeby wybrać te najlepiej
rokujące na przyszłość.

> > tylko o świadomość rodziców, co będzie jak zlekceważą
> > swoje opiekuńcze obowiązki"
> czyli co? Za błędy (lub potencjalne błędy jak
> wynika z artykułu) już na wstępie ukarzemy dzieci?
Nieprzyjęcie do wyjątkowej szkoły to nie jest kara.
Dlaczego dyrektorzy mieliby przyjmować chętnych
"jak leci"? Żeby sprowadzić atmosferę i poziom nauki
do średniej krajowej?? To kto wówczas do nich przyjdzie?
A nie czujesz przypadkiem, że kiedy piszesz o "ukaraniu
dzieci", to masz na myśli prawo każdego dziecka do
nauki w bezpiecznych warunkach, w koleżeńskiej atmosferze,
bez wyzywania od kujonów przez niedorozwinięte koleżanki,
bez bezstresowo wychowywanych kolegów z ADHD, bez
przemocy przynoszonej z patologicznych rodzin?
W państwowych szkołach to prawo jest martwe, a ty
pragniesz je uśmiercić również w niepaństwowych.

[tinga1]

Wątpisz, że takie postępowanie się mści. A ja nie. Od prawie 10 lat zawodowo
zajmuję się opieką nad osobami starszymi i od jakiegoś czasu, mniej więcej 2-3
lat w domach opieki pojawia się nowa grupa ludzi, których historie brzmią tak
samo(choć przecież każdy twierdzi, że jego historia jest wyjątkowa i
niepowtarzalna) - "ja sobie dla nich żyły wypruwałam", "chleb ze smalcem z mężem
jedliśmy, żeby mogli na studia pójść" itp. - to rodzice dzisiejszych
40-kilkulatków, którzy zaczęli chorować. I choć samo zapewnienie opieki u
profesjonalistów nie jest niczym złym, to te "dzieci" mają jedną wspólną cechę -
nie odwiedzają swoich rodziców (albo robią to b.b.rzadko)i nie interesują się
ich sprawami (a wystarczy przecież zwykły telefon od czasu do czasu). Rodzice
zapewnili im "lepszy start" sami fundując sobie "twarde lądowanie".

Piszesz, "chodzi o to, by wszystkie dzieci były śliczne,
> zdrowe, mądre i utalentowane, tylko żeby wybrać te najlepiej
> rokujące na przyszłość."
Owe rokowania to wróżenie z fusów. Na szczęście, bo Einstaina wyrzucono ze
szkoły ze względu na nadpobudliwość a Agatha Christie w szkole miała duze
kłopoty z nauką pisania (sic!). Do szkoły, o której piszesz z pewnością by się
nie dostali. I może dobrze... ;-)
Pozdrawiam.

[gobi03]

> Wątpisz, że takie postępowanie się mści. A ja nie. Od prawie 10 lat zawodowo
> zajmuję się opieką nad osobami starszymi i od jakiegoś czasu, mniej więcej 2-3
> lat w domach opieki pojawia się nowa grupa ludzi, których historie brzmią tak
> samo(choć przecież każdy twierdzi, że jego historia jest wyjątkowa i
> niepowtarzalna) - "ja sobie dla nich żyły wypruwałam"...
To nie jest takie samo postępowanie. "Twoi" rodzice
nie uczestniczyli w życiu swoich dzieci, bo sobie żyły ...
Nie odwozili na basen, nie malowali sali itp.
Skutecznie motywowali do nauki, pracy, a teraz mają
dzieci zapracowane ale oddalone emocjonalnie.
W jakim sensie był to lepszy start? W sensie osamotnienia?
porzucenia emocjonalnego? Ci rodzice realizowali _swoją_
wizję wsparcia dla dziecka - FINANSOWEGO. Obecne
czterdziestolatki nie chodziły do szkół społecznych,
bo takich nie było, co najwyżej do prowadzonych przez
zakonnice.

> > żeby wybrać te najlepiej
> > rokujące na przyszłość."
> Owe rokowania to wróżenie z fusów. Na szczęście, bo Einstaina wyrzucono ze
> szkoły ze względu na nadpobudliwość a Agatha Christie w szkole miała duze
> kłopoty z nauką pisania (sic!). Do szkoły, o której piszesz z pewnością by się
> nie dostali.

Nie wydaje mi się, żeby dyrekcja szkoły wybiegała aż tak
daleko w przyszłość, raczej na ilości absolwentów
przyjmowanych na najlepsze uczelnie (do liceów albo
gimnazjów - zależnie od stopnia szkoły) się kończy
ich troska.
A co do Einsteina, to chyba miałby strasznego pecha,
gdyby mu przyszło uczyć się z najprawdziwszymi
chuliganami z rejonu, tak jak to się obecnie zdarza
polskim dzieciom. Nic by się nie dowiedział na lekcjach
fizyki, a możliwe że trzymany w szkole z gromadą innych
nadpobudliwych albo bezstresowo wychowanych uczniów
zszedłby na złą drogę.
Tu właśnie widać podwójną szkodę: normalne, spokojne,
grzeczne dzieci tracą życiowe szanse z powodu rozbijania
lekcji przez nadpobudliwych lub bezstresowych kolegów,
a ci nadpobudliwi są pozbawieni _naprawdę_fachowej_
opieki, której potrzebują. Wszyscy męczą się razem,
włącznie z nauczycielami którzy nie planowali zostać
terapeutą, policjantem czy klawiszem, tylko zwyczajnie
uczyć i wychowywać dzieci podatne na normalne środki
wychowawcze. Tylko że tak jest taniej.

Widzę, że się jednak zupełnie nie

[tinga1]

rozumiemy. Nie dopuszczasz myśli, że szkoła prywatna może być zła, a szkoła
publiczna dobra. Równianie szkoła publiczna = szkoła dla chuliganów i patologii
a nie "normalnych" (a co to za norma?)dzieci, jest już z założenia nieprawdziwe.
Ale trudno. Nie przekonam Cię. Przeżyję. I mimo wszystko będę obstawać przy swoim.
A co do czterdziestolatków i ich rodziców, grubo się mylisz, myśląc (cokolwiek
schematycznie), że wsparcie ograniczali jedynie do finasowego, wszak posyłali
dzieci na angielski i francuski, kiedy nie było to takie oczywiste ;-))) - te
"dzieci" to nie patologia, to adwokaci, wykładowcy, dyrektorzy (i jeden
dziennikarz) ale to już zupełnie inna historia...

A Einstaina wyrzucono, bo to ON był łobuzem (dzisiaj nazwalibyśmy go dzieckiem z
ADHD) i musiał uczyć się w domu...

[gobi03]

> Równianie szkoła publiczna = szkoła dla chuliganów i patologii
> a nie "normalnych" (a co to za norma?)dzieci, jest już
> z założenia nieprawdziwe.

Czasami prawda jest bardziej "rozmyta", procentowa.
Jeśli jednak chcesz to rozpatrywać w logice dwuwartościowej,
to szkoła publiczna naprawdę jest DLA chuliganów i patologii.
Tu nie ma wątpliwości i dziwię ci się, że tego nie widzisz,
nie rozumiesz.
Normalne dzieci to ci uczniowie, którzy poddają się normalnym
działaniom wychowawczym. Takie dzieci, którym wystarczy
powiedzieć, żeby czegoś złego nie robiły - i posłuchają.
Są takie dzieci! Normalne dziecko wstydzi się gdy dostaje
naganę. Normalne dziecko akceptuje koleżanki/ów i nie
stosuje wobec nich przemocy. To jest norma, nie patologia.

> grubo się mylisz, myśląc (cokolwiek schematycznie),
> że wsparcie ograniczali jedynie do finasowego,
> wszak posyłali dzieci na angielski i francuski
Powtórzę: oni nie uczestniczyli w życiu swoich dzieci,
bo sobie żyły wypruwali. Nie uczestniczyli również
w życiu szkoły. Takich rodziców nie chce STO i może
sobie na to pozwolić.

> A Einstaina wyrzucono, bo to ON był łobuzem
> (dzisiaj nazwalibyśmy go dzieckiem z
> ADHD) i musiał uczyć się w domu...

A u nas łobuzy MUSZĄ chodzić do szkoły. Taka różniczka
niewielka. Nie muszą się uczyć, bo szkoła i tak ich
przepchnie.Mogą łobuzować bo nikt im nic nie zrobi.
Cierpią właśnie normalne dzieci, ale też i potencjalni
Einstieni, bo mają CHODZIĆ do szkoły, a nie UCZYĆ SIĘ.

[tinga1]

Nie mam już siły prowadzić dyskusji, która koniec końców do niczego nie
prowadzi. Chcesz posyłać dziecko do prywatnej szkoły - proszę bardzo. Potrzebna
Ci do tego ideologia - również uprzejmie proszę. Ale nigdy nie uzyskasz mojej
zgody na obrażanie ("szkoła publiczna naprawdę jest DLA chuliganów i patologii")
snobizm i dyskryminację, nawet najlepiej zidelogizowaną.

p.s. różniczka to nie jest "mała różnica" czy "wyniczek odejmowanka" i mam
nadzieję, że szkole twego dziecka tego nauczą...

[rs_gazeta_forum]

tinga1 napisała:
> Nie mam już siły prowadzić dyskusji, która koniec końców do niczego
> nie prowadzi. ...

Droga tingo, przeczytałem waszą wymianę zdań i przyznam, że gobi znacznie
bardziej mnie przekonuje, choć rozumiem Twoje dobre intencje. Być może zbyt
emocjonalnie podchodzisz do tych problemów, co wynika z Twoich przykrych
obserwacji. Ale jak już gobi napisał, ci, którzy będą zostawiali swoich rodziców
nie będą dzieleni wzdłuż linii 'absolwenci prywatnych/państwowych szkół', ale
linii 'wychowani przez rodzinę/poza nią'.
A różnorodność doświadczeń zapewni także szkoła, w której podczas lekcji jeden
nauczyciel nie będzie musiał zajmować się głównie jednym/dwojgiem dzieci. Bo to
smutne doświadczenia i ja wolałbym, by moje dziecko nie było na nie narażone
PRZEDE WSZYSTKIM.

> p.s. różniczka to nie jest "mała różnica" czy "wyniczek
> odejmowanka" i mam nadzieję, że szkole twego dziecka tego nauczą...

Niestety, obecnie prędzej nauczą tego w szkole prywatnej niż publicznej, gdzie
jak czytałem w artykule, jak to szkoły wyższe będą dokształcały uczniów szkół
średnich, wszelkie różniczki wyszły z mody i programu nauczania.

[critic]

> Niestety, obecnie prędzej nauczą tego w szkole prywatnej niż publicznej, gdzie
> jak czytałem w artykule, jak to szkoły wyższe będą dokształcały uczniów szkół
> średnich, wszelkie różniczki wyszły z mody i programu nauczania."

Ciekawe, bo z moich obserwacji wynika, że np. do liceów prywatnych idą te osoby,
które w żaden sposób nie były w stanie dostać się do renomowanej szkoły publicznej.
A co będzie w sytuacji niżu demograficznego? Płacę więc wymagam i co, tępa
dzidzia będzie musiała zdać? Już tak się dzieje... W trakcie studiów miałem
okazję mieć praktyki m.in w "renomowanym" rzekomo prywatnym gimnazjum i poziom
tam był znacznie niższy niż w gimnazjum samorządowym.

"co wynika z Twoich przykrych
> obserwacji"
czyli co? jak czegoś nie widzę, to problem nie istnieje? Jak z bezrobociem w
PRL.. Jak chcesz posyłać dzieci do prywatnej szkoły, to posyłaj. Tylko pamiętaj,
że to NICZEGO nie gwarantuje.

A swoją drogą symptomatyczna jest ta ucieczka - nie będę się męczył i naprawiał
szkoły już istniejącej - zwieję.

[rs_gazeta_forum]

Mylisz dwa zupełnie różne zagadnienia - dostępność różniczek w szkołach
publicznej/niepublicznej i rekrutację do tych szkół.
Odłóżmy na bok doświadczenia osobiste i popatrzmy na wspomniane gdzieś wyżej
wyniki egzaminów w szkołach podstawowych w Warszawie, gdzie szkoły prywatne
górowały nad państwowymi. To jest dość obiektywny wyznacznik wyższego poziomu w
szkołach prywatnych, o przyczyny mniejsza.
Załóżmy, że w szkołach średnich jest inaczej, nie jest jednak jasne, jak
sytuacja będzie wyglądała w niedalekiej nawet przyszłości. Ludzi zamożnych jest
coraz więcej i sytuacja, że pewna grupa szkół państwowych ściąga najzdolniejszą
młodzież bez specjalnych danych ku temu jeśli chodzi o kadrę i zaplecze, może
się szybko zmienić, w końcu rodzice osób od małego kształconych w szkołach
prywatnych nie pożałują pieniędzy i na szkołę średnią. A "starzy" nauczyciele
się wykruszają też i w tych 'lepszych' szkołach średnich, a kto nie wolałby
pójść pracować za powiedzmy półtora/dwa razy większe pieniądze do szkoły, gdzie
podejrzany o narkomanię uczeń wylatuje szybciej niż ze szkoły państwowej, a na
przerwie można bezpiecznie przejść korytarzem bez wszechobecnych kamer.
A co do samych różniczek, to oczywiście uczeń szkoły państwowej za dodatkowe
pieniądze jakąś szansę na ich poznanie będzie miał, choć nie ma ich w programie
ministerialnym, natomiast w szkole prywatnej rodzice tych dzieci, które kończą
prywatne szkoły podstawowe na pewno zadbają o ich umieszczenie w programie dla
zainteresowanych.

Co do ucieczek i naprawiania - nie jest żadną ucieczką szukanie dla siebie
miejsca na ziemi, które jest lepsze od obecnego, szczególnie, kiedy to nowe
miejce sami tworzymy.
Naprawiać zaś szkołę państwową mogę tylko uczestnicząc w wyborach i oddając głos
na partię, która ma jakiś sensowny program oświatowy.
W chwili obecnej żadna partia nie ma takiego programu, jest on tworzony ad hoc
pod bieżące potrzeby polityczne przez bieżących, przypadkowych, ministrów. Więc
nie ma co o tym rozmawiać.

[critic]

Czyżbym trafił w czułe miejsce?... Bo widzę, że zabolało.

[rs_gazeta_forum]

???????

[gobi03]

> ... nigdy nie uzyskasz mojej zgody na obrażanie ("szkoła
> publiczna naprawdę jest DLA chuliganów i patologii")
Tak po prostu jest, ponieważ szkoła ma obowiązek przyjąć
każdego ucznia z rejonu. Co więcej, państwowe instytucje
kładą największy nacisk na zmuszenie nieletnich do uczęszczania
do szkoły. Jeśli dany osobnik MUSI chodzić do szkoły,
to musi chodzić do państwowej, bo w innych go nie chcą.
Państwowa szkoła jest obowiązkową i jedynie osiągalną szkołą
dla chuliganerii.

> snobizm i dyskryminację
??

> p.s. różniczka to nie jest "mała różnica" czy "wyniczek odejmowanka" i mam
> nadzieję, że szkole twego dziecka tego nauczą...

Mnie nauczyli (w państwowej), że Post Scriptum to się pisze
po podpisie, bo inaczej nie ma sensu. A odnośnie różniczki
to opinie są podzielone, bo mój profesor (na państwowej
uczelni) nie życzył sobie słyszeć o różniczce,
tylko o funkcji pochodnej albo o różniczkowalności funkcji.

Zobacz pomieszanie znaczeń tego pojęcia:
www.if.pw.edu.pl/~pluta/pl/dyd/am/am2/matma/pochodna/pochodna.HTM
"może mieć dowolną wartość dodatnią lub ujemną"

[glupiepseudo]

1.Bez przesady z butelkami i strzykawkami.To demonizowanie.
2.Nauczucielka pracująca na 2 etaty chyba bywa na lekcjach nieco
przemęczona/mniej efetkywna/?
3.Może i dziecko nie spotka w dorosłym życiu ludzi z ADHD,ale narwanych na
pewno.Musi nauczyć sobie z nimi radzić,a najlepiej pomagać im sobie z sobą
radzić.Pan chyba raczej za gettami dla dzieci problemowych.Tylko prosze
pamiętać,że pańska kasa nie chroni przed urodzeniem się panu dziecka z tym
problemem.I co?Odda pan gó..arza do bidula?

[ally]

> chodzili ubyło kilkoro, raczej tych zdolniejszych, dzieci, jaki to
> miałoby wpływ na resztę ??
>
nie zdolniejszych, a posiadających rodziców dbających o ich edukację. nie myl
pojęć.

[s.wioletta]

jan_dreptak napisał:


> moje dzieci też chodzą do szkoły niepublicznej, poza tym, że
lekcje
> zawsze zaczynają się o 8:00 (w okolicznych państwowych na zmiany),
> że przy wejściu zawsze jest woźna, koło której nie prześliźnie się
> żaden obcy, jest przyzwoite boisko, bez butelek, niedopałków czy
> strzykawek to podstawową zaletą tej szkoły są rodzice, każdego z
> rodziców z przyjemnością mogę zaprosić do własnego domu,


paczpan, a ja takie same luksusy mam w panstwowej szkole.
>
> w czasie różnych szkolnych uroczystości, kiedy szkoła jest pełna
> dzieciaków i ich rodziców nie przypominam sobie żebym widział
dresy
> z kreszu, plastikową mamusię, czy przepalonych miłośników extra
> mocnych,

a tez jakos nie zauwazylam

A z tymi dziecmi z ADHD to demonizujesz maksymalnie.
Czesto jest tak, ze pozostale dzieci celowo prowokuja to
nadpobudliwe.
Poza tym gratuluje empatii.

p.s. moje dzieci nie maja ADHD - to tak, co by nie bylo podejrzen o
stronniczosc.

Wioletta.

[magda_lena11]

To czy szkoła jest dobra czy nie nie zależy tylko od jej statusu:
prywatna czy publiczna. To zapewne truizm, ale bywają bardzo dobre
publiczne i bardzo złe prywatne, zależnie od kryterium oceny.
jan_dreptak wymienia super zalety "swojej" szkoły, no cóż - mogę
powiedzieć, że podstawówka publiczna, którą skończyła w ubiegłym
roku moja córka miała te wszystkie wymienione zalety również. A może
nawet więcej: boisko było nie tylko "przyzwoite", ale super
nowoczesne, z tartanową bieżnią, dwie sale gimnastyczne, trzy
świetlice czynne do 17 ze sporą ofertą zajęć pozalekcyjnych, szatnie
z osobistymi szafkami na kluczyk, całkowicie oddzielone klasy I-II
od starszych (osobne wejście, szatnie, korytarz) i naprawdę fajnych
nauczycieli. A w kibelkach - pojemniki z jednorazowymi nakładkami na
sedes, serio:). A teraz moja córka uczy się w prestiżowym,
dwujęzycznym gimnazjum, do którego dostała się mimo ponad 4 osób na
miejsce i w jej klasie nie ma ANI JEDNEJ osoby po prywatnej
podstawówce, choć wiem, że sporo takich osób zdawało egzamin. Mam
więc bardzo dobre doświadczenia w publicznymi szkołami i do tej
samej szkoły wyślę młodszą córkę za rok. A żeby nie było
nieporozumień - stać nas na szkołę niepubliczną, ale nie widze
powodu, aby płacic za coś, co mogę mieć za darmo (za podatki:).

[hurdygurdy]

Cóż za piękna klisza oparta na niskim poczuciu własnej wartości i przestarzałych
stereotypach! Ja chodziłem do prywatnej podstawówki i mimo wielu zalet (mało
osób w klasie, zajęcia pozalekcyjne, zmniejszenie - bo nie brak! - patologii)
wspominam ją raczej jako nudny czas. Za to duże, publiczne liceum w mieście - to
były najlepsze lata. A 28 osób w klasie - super, bo zawsze było z kim pogadać.
No i kadra, która doprowadziła mnie do sukcesów w olimpiadzie przedmiotowej (na
dodatek z przedmiotu, z którym nie wiązałem swojej przyszłości, a jedynie się
nim amatorsko interesowałem). Później studia na dużej państwowej uczelni
(dzisiaj wybrałbym ją drugi raz bez wahania), dzięki którym rok po dyplomie
zarabiam tyle, ile niektórzy po dziesięciu latach bez zarywania nocy i stąpania
po trupach.

[sabinka707]

"Słowo daję, wyprułabym sobie flaki, pracowałabym na dwa etaty bez
urlopu żeby moje dziecko nie musiało stykać się z hołotą z
blokowiska, być narażone na przmoc, narkomanię etc"
Współczuje bardzo Twemu dziecku. Ma największe szanse na narkomanię,
alkoholizm i wykolejenie. Dla dziecka najważniejszy jest kontakt z
rodzicami a nie super szkoła. Gdy będziesz harować na 2 etaty,
dzieciaka oglądać 5 min. dziennie, to raczej go nie wychowasz -
szkoła to nie miejsce do podrzucania dzieci. Dziecko zajmie się sobą
samo - poszuka towarzystwa, które okaze mu zainteresowanie - ale
jakie to będzie towarzystwo - ty jako rodzic nie będziesz miała
pojęcia, bo Twoje dziecko będzie w kontaktach z Tobą emocjonalnym
kaleką.

[gobi03]

> gdyby szkoła kosztowała całą moja pensję to i tak
> walczyłabym o to żeby moje dziecko uczyło się w normalnych
> warunkach. Słowo daję, wyprułabym sobie flaki,...
> żeby moje dziecko nie musiało stykać się z hołotą z blokowiska,
> być narażone na przmoc, narkomanię etc, a przede wszystkim ...

Niestety, w Anglii raczej innego środowiska twoje dziecko
nie spotka, tylko biedniejsze dzieci, których rodzice nie
są zainteresowani szkołą. Rozmawiałem niedawno z koleżanką
która była w angielskiej szkole na wywiadówce. Ocenia tak:
urzędowy optymizm dyrekcji i wychowawczyni, kompletny brak
zainteresowania rozplotkowanych matek.
Język oczywiście jest angielski, ale w wersji
jamajsko-turecko-kokneyskiej. Wątpię byś dała radę
zapisać swoje dzieci do szkoły płatnej w Anglii,
chociaż oczywiście czemu nie...
No i kwestia angielskich nauczycieli, a raczej poziomu
nauczania też nie jest szczególnie optymistyczna.
Ale mundurki ładne i niedrogie.

Szkoła wybiera rodziców

[goorca]

koleżanka ze studiów skończyła społeczną podstawówkę wraz z
progeniturą wrocławskiej tzw. śmietanki (dzieci właścicieli wielkich
firm, znanych lekarzy, etc.). opowieści o tym jakie narkotyki
zażywano na domowych imprezach albo klasowych wyjazdach mrożą krew w
żyłach. pieniądze były, rodzice z pozycją, nazwiska, kwestionariusze
wypełnione bez zarzutu...
pozdrawiam

[ms.messy]

Zgadzam sie z toba goorca, w Lublinie jest identyczna sytuacja.
Wiekszosc ludzi z prywatnych szkol, ktorych mialam watpliwa
przyjemnosc spotkac, to rozpuszczone bachory, ktore sa nie tylko
niedouczone, ale i niewychowane, bo wiedza ze za kase dostana
wszystko. nie znam nikogo, kto ma jakies edukacyjne ambicje i
wybiera szkole prywatna. W takich szkolach obowiazuje zasada placisz-
zdajesz i nikt nie stawia dzieciom takich wymagan jak w dobrych
szkolach publicznych. A inna kwestia jest to, ze gdyby rowniez w
szkolach publicznych wymagac takiego zaangazowania rodzicow w zycie
szkoly jak w prywatnych, to na pewno duzo rzeczy tam poprawiloby
sie. to nie tylko ludzie z klasy nizszej olewaja swoje obowiazki
jako rodzice i nie chodza na wywiadowki.
W mojej panstwowej podstawowce w zadnej klasie nie bylo wiecej jak
22 dzieci, w liceum w klasie co prawda 36, ale za to byli to
swietni, inteligentni ludzie o tysiacu zainteresowan, ktorych ze
swieca szukac w szkolach prywatnych.

Szkoła wybiera rodziców

[irish.whiskey]

jako wychowana na warszawskim blokowisku absolwentka państwowej podstawówki,
państwowego liceum oraz dziennych studiów na Unwersytecie Warszawskim z dyplomem
magistra na 5, oczywiście zgadzam się z tą grupą, która uważa opisane w artykule
historie raczej za śmieszno-straszne.
to, co mnie przeraziło w niektórych wypowiedziach (pani rosomak i tego pana,
który uważa, że decyzja o wyrzuceniu chłopca z ADHD była słuszna) to myśl, że są
ludzie, którzy z premedytacją wpajają swoim dzieciom, że te są lepsze od innych
- upośledzonych, hołoty z blokowisk... smutne.
ale nie będę się na ten temat rozpisywać, bo już parę osób wyżej napisało to, co
ja też uważam.
mam tylko jedną uwagę do pani rosomak:
rozbawiła mnie do łez Twoja koncepcja wyjechania do UK, żeby tam poslać dziecko
do "normalnego" przedszkola. kobieto, Ty tam w ogóle kiedyś byłaś, dłużej niż na
wycieczce "Londyn w 2 dni" albo "Piękno szkockich zamków"?
mój facet jest Brytyjczykiem w pierwszym pokoleniu - urodzonym w Londynie
dzieckiem emigrantów. mój bliski kuzyn jest obywatelem francuskim - dzieckiem
polskich rodziców. akurat tak się składa, że jeden jest absolwentem astrofizyki
na Uniwersytecie w Manchester, a drugi inżynierem po jednej z najlepszych
technicznych uczelni we Francji, żaden też nie jest menelem, narkomanem, ani
przedstawicielem hołoty, chociaż obydwaj chodzili do podrzędnych podstawówek i
jako mali chłopcy wychowywali się w londyńskich i paryskich blokowiskach, nie
raz i nie dwa zostali napadnięciu przez okoliczną młodzież blokową, a za
sąsiadów mieli na przykład (to akurat kuzyn w Paryżu) ubogą, muzułmańską
rodzinę, która rytualnie zarzynała barana na klatce schodowej.
czyli dzieciństwo spędzili dokładnie w takich warunkach, w jakich żyje
dziewięćdziesiąt parę procent dzieci emigrantów.
good luck.

[irish.whiskey]

"dzieci IMIGRANTÓW" miało być, przepraszam

[pani_rosomak]

OOps, zostałam nieźle zjechana! Pozwól że się wytłumaczę: po pierwsze w Anglii a konkretnie w Oxfordzie mieszkałam prawie 2 lata w czasach kiedy o wizę było trudno i chciałabym pojechać tam z dzieckiem nie dla tego że tam są lepsze przedszkola czy szkoły ale po to żeby nauczyło się angielskiego jak najwcześnie, w naturalny sposób. W warunkach domowych to niemożliwe, albo przynajmniej bardzo trudne. Cóż w tym złego że chciałam oszczędzić memu dziecku kłopotów skoro mnie samej nauczenie się języka w stopniu profesjonalnym zajęło parę lat. Szkoda czasu.
Po wtóre nauka tolerancji i różnorodności świata nie oznacza wcale że moje dziecko od podstawówki ma się stykać ze środowiskiem kryminogennym. Wszyscy wiemy że są na świecie menele i narkomani ale jakoś nie koniecznie mamy ochotę obalać z nimi jabole na ławce, nawet gdyby okazali się szlachenymi i wartościowymi ludźmi jak filmowy Edi. Wszyscy tu głosicie szlachetne idee równości ale prawda jest taka że jeden jeździ volvem a drugi ma dziurawe buty, tak jest skonstruowany świat. Godzina pracy może być warta 5zł albo 500zł a to przecież ta sama godzina z naszego krótkiego skończonego życia. Mamy jedno życie i warto je spędzić sensownie i przyjemnie, a nie rozpaczliwie walcząc o byt, warto od początku inwestować w wiedzę po to żeby potem nie stać na zmywaku za parę groszy. Dając dzieciom najlepszy możliwy start dajemy im szansę na lepsze zycie- oczywiście co z tą szansą zrobią to już ich sprawa. Rolą rodziców jest akceptować dziecko nawet gdy tej szansy nie wykrzysta, a zaręczam wam że to wcale nie jest łatwe. Kiedy mówiłam o dwóch etatach, mówiłam trochę metaforycznie- nie chodziło o pracę KOSZTEM czasu dawanego dziecku, ale o to że żaden wysiłek nie jest za duży jeśli w grę wchodzi dobro dziecka. Wcale nie wykluczam że istnieją dobre państwowe podstawówki w których pracują prawdziwi nauczyciele. Pewnie są. Ja akurat trafiłam na ograniczone sfrustrowane stare baby które niczego mnie nie nauczyły bo same niewiele umiały. Może poprostu nie miałam szczęścia. uraz pozostał. Na własnej skórze doświadczyłam różnicy między renomowanym warszawskim liceum państwowym które mnie zgnoiło do cna, doprowadziło niemal na skraj narkomanii, zniechęciło tak ,że pewnego grudniowego dnia powiedziałam rodzicom ze moja noga tam więcej nie postanie- i słowa dotrzymałam- a prywatnym liceum sióstr zakonnych które wspominam jako oazę normalności i spokoju. Wcale nie twierdzę że ta szkoła wspinała się na wyżyny intelektualne. Ani uczennice ani nauczyciele nie byli orłmi, ale miałam 15 osób w klasie maturalnej, a nauczyciele byli tam po to żeby nas NAUCZYĆ a nie zgnoić. Zależało im na każdej uczennicy, którą znali z imienia. Ta szkoła była miejscem przyjaznym do którego chciałam przychodzić. chciałabym zeby moje dziecko w ten sposób kiedyś wspominało swoją szkołę. Chyba nie pragnę zbyt wiele?

[opornik4]

W 100% zgadzam sie z -rosomak-
Postuluje wprowadzenie w pelni prywatnych szkol.
Moze beda ofiary - ale przy obecnym rozwiazaniu przez kilkadziesiat
lat, kryzysu nie rozwiazemy.
Skonczy sie kasting na rodzicow - pozostana mozliwosci platnicze
tychze.
Zdolnym lub szczegolnie pracowitym uczniom,mozna przyznac stypedium.
Powyzsze nie tylko zmotywuje rodzicow,zdyscyplinuje takze dzieci.
Czas skonczyc z socjalistyczna utopia.
Kto powiedzial,iz 90% spoleczenstwa ma byc wyksztalconym?
Powstale elity,beda mogly zapewnic lepszy byt swoim obywatelom
- zarazem podniesc range kraju na arenie swiatowej.
Najwyzszy czas,uswiadomic niektorym,iz tamten czas tak dzis z
sentymentem wspominany minal bezpowrotnie.

[dyrman]

opornik4 napisała:
"Kto powiedzial,iz 90% spoleczenstwa ma byc wyksztalconym?"

A kto powiedział, że tylko bogaci mają być wykształceni?

"Powstale elity,beda mogly zapewnic lepszy byt swoim obywatelom
> - zarazem podniesc range kraju na arenie swiatowej."

Nie chcę takich elit i takiego kraju, w którym kształcić mogą się wszyscy bogaci
i tylko bardzo zdeterminowani biedni. Co to za elita, która gardzi tymi, którzy
mieli w życiu nieszczęście urodzić się w niezamożnej rodzinie.

W artykule podano, że prywatne podstawówki i gimnazja mają lepsze wyniki w
egzaminach końcowych. Nie zapominajmy, że podawane w rankingach wyniki to
średnie, a jak wiadomo średnia bardzo zależy od wyboru próby.

[dyrman]

Dodam jeszcze, że w rankingach warszawskich liceów w czołówce przeważają licea
publiczne, gdzie zdecydowanie więcej jest olimpijczyków. Zatem teza o "złych"
nauczycielach szkół publicznych, którzy nie potrafią rozbudzić w uczniach
zamiłowania do swojego przedmiotu, niekoniecznie jest prawdziwa.

Nie mam nic do szkół prywatnych, ale nie posłałabym tam swojego dziecka, bo w
najbliższej publicznej podstawówce mam takie same luksusy za darmo, a dodatkowo
jest tam bieżnia i boisko piłkarskie ze sztuczną murawą. Te szare tysiąclatki
naprawdę odchodzą w niepamięć. Pozdrawiam:)

[opornik4]

Nie napisalam,ze elity beda gardzic tymi,ktorzy mieli w zyciu
nieszczescie urodzic sie w niezamoznej rodzinie.
Moim zdaniem,tylko prywatyzacja moze zdopingowac ludzi do checi
zdobywania wiedzy.
Na ogol nie szanuje sie tego co latwo przychodzi.
Poza tym ,dlaczego cale spoleczenstwo ma ponosic koszty ksztalcenia:
dzieci patologicznych rodzin,ktore wszystko olewaja ;
malolatow,ktorym w glowie tylko zabawa;
notorycznych zadymiarzy?
Zobacz:Spowiedz nauczycielki i komentarze do artykulu.
Ponadto,jezeli zostanie drastycznie ograniczona liczba absolwentow
Wyzszych Uczelnii - zarobki dla nich wzrosna i nie beda musieli
szukac "szczescia" zagranica.
Natomiast ceny na uslugi spadna,"fizycznych" nie powinno wtedy
zabraknac.

Szkoła wybiera rodziców

[hanslipke]

biedne dzieci durni rodzice

Szkoła wybiera rodziców

[glupiepseudo]

Jedna rzecz mnie uderzyła w relacjach matek,starających się zapisać dzieci do
tych szkół.Mianowicie-kryteria wyboru.Dlaczego nie rzuca się rodzicom w oczy,że
"egzaminowanie" dzieci nawet nie w wieku zerówkowym i wymaganie znajomości
znaków matematycznych?!Taka szkoła będzie jedną wielką tresurą w wyścigu
szczurów.Mam 2 dzieci,żadnego bym tam nie posłała.Nie ze względu na warunki
przyjęcia,ze wzgl.na ich dzieciństwo.Będą się uczyć życia w prawdziwym
środowisku,takim,w jakim się potem żyje.Z jego przeciwnościami i z przyjemnościami.

Szkoła wybiera rodziców

[grazka58]

Mieszkam w Warszawie. Moje dzieci skończyły społeczną podstawówkę,
potem syn publiczne gimnazjum i mam porównanie. Szkoły społeczne
były ok. Powodem wysłania tam dzieci nie był nadmiar pieniędzy, ale
konieczność. Nie mogłam sobie wyobrazić swoich dzieci z kluczami na
szyji. Szkoła STO ofiarowała zajęcia dodatkowe i sensowną opiekę do
17. Myślę, że społeczna podstawówka i gimnazjum to dobry wybór. Małe
dzieci nie muszą spotykać się z nieudolnością nauczycieli w stosunku
do trudnych rówieśników. W liceum trafiają na ludzi o podobnym
stosunku do świata . Tak jest z mimi dziećmi. My zaszczepiliśmy im
chęć poznawania świata, czytania książek, a szkoła tego nie zepsuła.
Napisałam, że mieszkam w Warszawie, bo nie miałam większych kłoptów
z zapisaniem dzieci do dobrej społecznej podstawówki. Ważnym
kryterium wyboru była odległość od domu, a potem dopiero opinia.
Każdy powinien mieć możliwość wyboru szkoły, ale nie jest prawdą, że
w szkołach społeczych są mamisynkowie i córeczki.

Szkoła wybiera rodziców

[kennedysdeath]

do pani rosomak: to ze ktos mieszka w blokowisku nie znaczy ze jest gorszy

Szkoła wybiera rodziców

[kennedysdeath]

btw chodzilam do panstwowych szkol
i jakos nie mialam stycznosci z narkotykami i przemoca
mysle ze w spolecznej szkole za ktora rodzice placa ciezka kase spotkasz wiecej
cpajacych dzieciakow niz gdzie indziej
wlasnie dlatego ze maja wiecej kasy

A ja troche z innej beczki....

[marcel_tutejszy]

Moje dziecko chodzi do spolecznej w Warszawie i powody dla ktorych
taka szkole wybralismy byly czysto praktyczne:
a) dopiero co sie przeprowadzilismy do innego miasta i bez meldunku
nie chcialo nam sie chodzic-prosic w publicznych o przyjecie dziecka
spoza rejonu
b) lekcje w szkole odbywaja sie zawsze w tych samych godzinach,
przez co mozna sobie ulozyc caly tydzien i pracodawca nie patrzy
spode lba ze codziennie przychodze o innej porze,
c) po lekcjach sa zajecia dodatkowe, przez co dziecko sie nie nudzi,
a my z zona mozemy spokojnie popracowac te 8h dziennie,
d) szkola jest niedaleko,
e) angielski jest 5h w tygodniu, a nie 2 jak w podstawowce,
f) nie ma mundurkow Giertycha,
g) religia co prawda jest, ale sa tez zajecia z etyki i
filozofowania, ktore otwieraja czlowieka na swiat i ludzi.
I tyle.

I okazalo sie, ze znalezlismy miejsce dla dziecka w szkole na 3 m-ce
przed rozpoczeciem roku szkolnego. Nie bylo zadnych testow,
sprawdzianow, rozmow kwaliwikacyjnych.

Dla mnie artykul jest ciekawy, ale jest tez tendencyjny. Pewnie sa
tacy rodzice, co placza, jak dziecko nie dostanie sie do upragnionej
(upragnionej przez nich, a nie przez dziecko) szkoly. Tylko wydaje
mi sie, ze ten artykul byl pisany pod z gory upatrzona teze, przez
co caly spor na forum jest wypaczony. Bo trudno nie nabrac
obrzydzenia do rozkapryszonych bogaczy, wywyzszajacych siebie i
dzieci nadetych bufonow ukazanych tutaj, tylko po co?
Ten artykul tylko utwierdza stereotypy, ze prywatne to szkoly dla
elitarnych bufonow, a publiczne - dla dresiarstwa. A przeciez
wszedzie sa ludzie ze sloma w butach. Jak ktos jest chamem, to nim
bedzie niezaleznie od rocznego przychodu.

[jan_dreptak]

spora część dyskutantów przytacza całkiem, moim zdaniem, chybiony
argument: bo ja sam chodziłem do państwowej szkoły i było OK,
wszyscy chodziliśmy do państwowych szkół i kończyliśmy państwowe
uczelnie z tej prostej przyczyny, że innych nie było, a teraz są i
jest wybór,

wszystkich miłośników szkół państwowych grzecznie pytam kiedy np.
leczyli zęby w państwowego stomatologa ???? podobno są tacy, to
znaczy jak sobie trzeba wstawić plombkę to lecimy płacimy i jest OK
ale jak trzeba potrząsnąć sakiewką i przysponsorować własnemu !!!!!
dziecku edukację to niepubliczne szkoły są be, a rodzice , którzy
tam posyłają dzieci to oszołomy

[tinga1]

Trochę mylisz, moim zdaniem, pojęcia; z prywatnej służby zdrowia korzysta się
najczęściej bo tak jest szybciej a sprawa nagląca, niekoniecznie bo jest lepiej
(bo tu zależy od fachowości lekarza, plomba z prywatnego gabinetu też potrafi
wypaść, a lekarz postawić błędną diagnozę). Ja, nawiasem mówiąc, z prywatnego
stomatologa korzystałam ostatnio 3 lata temu (zadowolenie z usługi takie sobie),
bo mam dobrego z NFZ (jak czegoś nie refundują to po prostu dopłacam). A
prywatnie chadzam jedynie do okulisty, bo kobieta do której chodzę od lat od
jakiegoś czasu przyjmuje tylko prywatnie. Życie.

Amen.

[tinga1]

w poście powyżej wszystko na temat.

Szkoła wybiera rodziców

[szatanskipomiot]

Wymaganie od kandydatow do zerowki plynnego czytania, pisania i
podstaw matematyki to chyba przesada. Skoro juz to wszystko umieja
to po co im szkola podstawowa?... od razu na studia;)
Egzaminy wstepne do postawowki maja sens tylko w przypadku szkol
profilowanych np. muzycznych czy baletowych gdzie sprawdza sie
specyficzne PREDYSPOZYCJE dziecka a nie juz nabyte umiejetnosci.
Jezeli chodzi o szkoly prywatne to nie zawsze sa one tak wspaniale.
Znam nauczycielke angielskiego w prywatnym liceum, ktora twierdzi,ze
najwiekszym problemem sa niektorzy rodzice umacniajacy swoje dzieci
w przekonaniu, ze skoro placa to nikt nie ma prawa im postawic
jedynki nawet jesli ich jedynym zajeciem na lekcjii jest malowanie
paznokci, zabawa komorka itp.
Sa dobre szkoly publiczne i prywatne i nie nalezy popadac w
paranoje.

wybieram lepszą opcję, mam się tego wstydzić?

[odnowiona]

artykuł jednak dośc tendencyjny.
mój syn chodzi do STO w Warszawie. jestem bardzo zadowolona z wyboru. egzamin
był, ale dzieciakom mówiło się, że to spotkanie integracyjne.

kilka luźnych uwag w odpowiedzi na komentarze...

- dziecko z rzeczywstiym ADHD powinno mieć swojego opiekuna w klasie, bo inaczej
jest niebezpieczne dla siebie i dla innych dzieci. w naszej szkole nie
przewiduje się klas z dwoma nauczycielami, dlatego dzieci ze zdiagnozowanym ADHD
się raczej nie przyjmuje (co nie znaczy, że nie ma dzieci ruchliwych czy też
ciekawych świata).

- w szkołach społecznych tworzy się bardzo fajne środowisko. rzeczywiście mozna
każdego do domu zaprosić, można się zaprzyjaxnić.
rodzice są aktywni, zależy im na kontakcie z dziećmi, zależy im nie tylko na
rozwoju intelektualnym, ale również emocjonalnym. w szkołach państwowych jest
statystcyznie więcej dzieci z rodzin dysfunkcyjnych.

- dlaczego uważacie, że wartością jest sprawiedliwość społeczna? Dlaczego dzieci
z rodzin dysfunckyjncyh muszą koniecznie bawić się z naszymi dziećmi? Ja nie
odczuwam potrzeby bratnia się z ludźmi z nie mojego świata, dlaczego miałabym
koneicznie to narzucać swojemu dziecku?

- są złe szkoły społeczne i dobre szkoły państwowe - ja akruat nie miałam żadnej
sensownej publicznej w okolicy.

- decyzję o społecznej podjęłam głównie dlatego, że nie chciałam, żeby mój syn
siedział przez wiele godzin w świetlicy (szkoły publicznej), w której zajęcia są
zazwyczaj malo urozmaicone. w szkole społecznej jest wybór zajęć pozalekcyjnych
i są fajne młode panie świetliczanki, które mają sto pomysłów na godzinę. (to
się również zdarza w państwowych, ale akurat ja nie trafiłam)

- to, że sama przeszłam przez naukę w szkołach państwowych nie oznacza, że teraz
jest to również dobra decyzja. Kiedyś wybierało się między lepszą a gorszą
pńąstwową podstawówką. teraz wybiera się między szkołą płatną i bezpłatną. (choć
i tu przecież nie ma reguły).

- szkoła prywatna i szkoła społeczna to nie to samo. pierwsza ma właściciela i
jest nastawiona na zysk. druga jest umową społeczną między rodzicami, którzy nią
zarządzają. w pierwszej właściciel chce wiedzieć, że rodzice będą wypłacalni i
nie bedą przeszkadzać mu w realizacji biznesu. w drugiej zarząd chce być pewien,
że rodzice wpasują się w społeczności i będą mieli czas na zaangażowanie się w
zycie szkoły.

- last but not least. uważam osobiście, że inwestycja w niepubliczną edukację na
początku drogi zwróci mi się za parę lat, gdy mój syn wybierze sobie państwowe
liceum i dostanie się do niego bez większych problemów. wpierw edukacja
niepubliczna, żeby liceum kończyć państwowe (bo lepsze) i dostać się na
uniwerek, polibudę czy też SGH. wolę tak niż na odwrót.
No ale to już będą wybory mojego syna, a nie moje. Na razie mnie stać na
edukację płatną, więc wybieram lepszą opcję. Dlaczego miałabym się tego wstydzić?

Szkoła wybiera rodziców ??? Beznadzieja

[rs_gazeta_forum]

Opisana tu sytuacja to efekt zwykłego przecież nienadążania podaży za popytem, a
w końcu rodzice mogą - zamiast drżeć przez 7 lat po urodzinach dziecka o jego
przyjęcie do istniejącej szkoły - wcześniej zainwestować w nową szkołę, która
będzie kształcić i ich, i inne dzieci.
W dodatku są to sytuacje zależne raczej od miejscowości, bo jak tu czytałem w
komentarzach, w Warszawie takie problemy nie występują.
A problemem nie jest podział na szkoły prywatne/publiczne, ale niektóre
systemowe rozwiązania, do których te ostatnie są zmuszane.
Jak pisał któryś z publicystów z rok-dwa temu, nie trzeba wiele w pństwowej
oświacie - wystarczy przede wszystkim wykorzystać niż demograficzny i NIE
ZMNIEJSZAJĄC nakładów na szkolnictwo tworzyć mniejsze klasy.
Ja dodam, że osobiście dołożyłbym zniesienie obowiązku szkolnego od, załóżmy, 13
roku życia.
Obowiązek szkolny warto było wprowadzić w społeczeństwie nie doceniającym
edukacji, gdzie rodzice sami nie ukończywszy szkoły nie doceniali jej wpływu na
życie dzieci.
Powstaje oczywiście problem młodzieży nie chcącej chodzić do szkoły, ale w moim
przekonaniu nie będzie to zjawisko powszechne, przy czym (też oczywiście) należy
tu zmienić funkcje i możliwości opieki społecznej w stosunku do takich dzieci i
ich rodziców.
A w szczególnych wypadkach, jak trafienie się dzieci "rozbijających" lekcje
całej klasie, dyrekcja szkoły powinna mieć możliwość wysłania takiego dziecka na
indywidualny tok nauki bez zgody rodziców (co zdaje się jest konieczne obecnie),
czy inne środki do umożliwienia nauki reszcie dzieci.

I rzecz najważniejsza, już podkreślana w wielu postach - to rodzina wychowuje
dzieci, szkoła pełni tylko funkcję pomocniczą.
Jeśli spychamy wychowanie na szkołę, to prawie na pewno wychowanie naszych
pociech pozostawiamy ich rówieśnikom.

pytanie do Rodziców -> SP prywatne/społeczne

[reni_78]

Szanowni Państwo,
gdy zapisywaliście dziecko do szkoły na kilka lat wcześniej,
skąd mieliście pewność, że będziecie za te kilka lat nadal
mieszkać/pracować w tym samym miejscu, a nie trzy dzielnice dalej
czy kilkaset kilometrów dalej?
Czy po kilku latach po ewentualnej przeprowadzce do innej
dzielnicy/miasta dowozicie swoje dzieci codziennie na zajęcia?
Bynajmniej, to nie złośliwie!
Mam "pod ręką" trzy publiczne podstawówki, i z racji wieku mojego
Syna (3,5roku) jeszcze się nimi niezainteresowałam. Ponadto skąd
mogę mieć gwarancję, iż do tego czasu nie zmienię miejsca
zamieszkania/pracy?
Naprawdę interesuje mnie logistyczne spojrzenie na tę kwestię!
Dziękuję!
Pozdrawiam

szkoły prywatne w ofensywie

[stanley_fish]

Już wcześniej o tym tutaj wspominałem: szkoły prywatne są w ofensywie!
Zapewniają lepsze warunki i wyższe standardy. Zatrudniają nauczycieli, którzy są
dobrzy, mają świetne wyniki, a nie znajomości i wieloletnie doświadczenie, które
często oznacza po prostu przestarzałe metody.