Parada świrząt72

[wscieklyuklad]

_Moskal
, jak już się mleko rozlało i nic już was nie uratuje, to może Pan jednak zdradzi Kaczyńskiego i opowie, jakiście mieli plan z pośrednim finansowaniem kampanii wyborczych z pieniędzy Zondacrypto? Bo CPAC nie spadło z nieba, trzeba było za to zapłacić.

Otototo, fucktycznie i susznie!

[wscieklyuklad]

[wscieklyuklad]

[wscieklyuklad]

[wscieklyuklad]

Ale Święczkowski ma ochronę 🤣 nic nie mogą.
Osoby służące w Straży Trybunalskiej nie są funkcjonariuszami w rozumieniu formacji mundurowych takich jak Policja czy Służba Ochrony Państwa. Są to pracownicy Kancelarii Trybunału Konstytucyjnego zatrudnieni na stanowiskach związanych z ochroną obiektu.
Chyba jako pierwszy opuszczą budynek 🤣 Jacek Fogiel #

[wscieklyuklad]

[wscieklyuklad]

[wscieklyuklad]

[wscieklyuklad]

[wscieklyuklad]

[wscieklyuklad]

[wscieklyuklad]

Andrzej Stankiewicz
Stankiewicz: zbliża się rozprawa ze spadkobiercami Zbigniewa Ziobry w prokuraturze.
Mówiąc szczerze, lista zastępców prokuratora generalnego Waldemara Żurka wygląda nieco groteskowo – tak jakby prokuraturą wciąż kierował węgiersko-amerykański uchodźca Zbigniew Ziobro.
To prawda, pierwszym zastępcą Żurka jest prokurator krajowy Dariusz Korneluk, powołany już za obecnej władzy. Tyle że nie ma chemii między nimi. Przez otoczenie ministra Korneluk uważany jest za zachowawczego reprezentanta kasty prokuratorskiej, która nie ma szczególnego interesu w dynamicznym prowadzeniu śledztw, w których przewijają się nazwiska polityków.
Nawet jeśli Korneluka uznać za nieformalnego reprezentanta związku zawodowego pragmatycznych prokuratorów, to i tak w otoczeniu Żurka stanowi on awangardę. Bo niemal wszyscy pozostali zastępcy to ludzie Ziobry. By być precyzyjnym – to sześć na siedem duszyczek.
Mistrzem jest Robert Hernand – dzięki politycznym układom i rozmaitym reorganizacjom zastępca prokuratora generalnego od ponad 17 lat. To on po zmianie władzy własnym torsem blokował wejście do prokuratury obecnej ekipie....
Źródło:
Newsweek Polska 40/2026

[wscieklyuklad]

Kaczyński w końcu zabrał głos w sprawie Michała Moskala. I trzeba przyznać, że uspokoił wszystkich. Powiedział, że Moskal go nie okłamywał. Bo… Kaczyński nic nie wiedział o jego wyjeździe na Ibizę.
Czyli mamy już kompletny obraz sytuacji: poseł PiS spotyka się na Ibizie z szefem Zondacrypto, później pojawia się przy poprawkach do ustawy o kryptowalutach, według medialnych ustaleń ich treść miała trafić do Krala, Janusz Kowalski twierdzi, że Moskal przekazał je dalej, Moskal wszystkiemu zaprzecza, a na końcu zawiesza się w klubie PiS po rozmowie z Kaczyńskim. Dzisiaj Kowalski i Moskal przedstawiają już nieco bardziej rozdzielne wersje tej historii, a Kowalski publicznie zaatakował kolegę.
A prezes? „On mnie nie okłamywał”. No jasne. Trudno okłamać kogoś w sprawie, o której ten ktoś… nic nie wiedział.
To już nie jest zwykła afera. To jest polityczna wersja escape roomu: każdy coś wie, każdy coś podpisywał, ktoś komuś coś wysłał, ktoś z kimś był na Ibizie, ale Jarosław Kaczyński dowiaduje się o wszystkim dopiero wtedy, kiedy przeczyta o tym w mediach.
I jeszcze najlepsze: Moskal zawiesza się „w poczuciu odpowiedzialności”, żeby wyjaśnić sprawę, której według jego wersji, właściwie nie ma. A przecież, jak sam twierdzi, nie okłamał Kaczyńskiego. Tyle że trudno mówić o kłamstwie, jeśli prezes po prostu nie wiedział o jego wyjeździe. Kaczyński natomiast uspokaja, że Moskal go nie okłamał, bo o Ibizie nawet nie wiedział.
Czyli w PiS najwyraźniej obowiązuje nowa zasada: jeżeli prezes o czymś nie wie, to problemu nie ma. A jeżeli problem jednak się pojawi, zawsze można się zawiesić, oczywiście w poczuciu odpowiedzialności.
Kryptowaluty przy tym wszystkim wyglądają jak najłatwiejsza część tej układanki...

z neciszcza

[wscieklyuklad]

Żurek jedzie ostro 💪
Kolejne zatrzymania. Kolejne zarzuty.
Trzej prezesi fundacji usłyszeli dziś zarzuty oszustwa i wyłudzenia milionów z programu „Willa Plus”.
2,2 mln zł.
1,3 mln zł.
Ponad 500 tys. zł.
Nieprawdziwe oświadczenia we wnioskach. Pieniądze wydane niezgodnie z celem. Grozi im do 10 lat.
A pytanie, które powinno wisieć nad całą tą sprawą, jest jedno:
Kiedy zarzuty dla Czarnka?
To nie był przypadek. To był program.
40 milionów złotych z MEiN. Organizacje bliskie władzy. Negatywne opinie ekspertów – i tak dostawali kasę. NIK mówiła wprost: minister rozdawał pieniądze nierzetelnie, nieuprawnionym, mimo konfliktu interesów.
Czarnek: „nie mam sobie nic do zarzucenia”.
Śledztwo trwa od lat. On nadal nie usłyszał zarzutów.
Prezesi fundacji idą pod dozór.
Minister, który ten program zaprojektował i rozdał miliony – na razie tylko komentuje.
Niech prokuratura dokończy robotę. Do spodu ❗

z neciszcza

[wscieklyuklad]

Zaraza nie przychodzi nagle. Pełznie, wciska się w codzienność, zapuszcza korzenie w umysłach. Z początku wygląda jak „troska o kraj”. Jak „patriotyzm”. Jak „obrona wartości”. A potem nagle człowiek budzi się w państwie, które przypomina pokój po ciężkiej chorobie. Wszędzie ślady gnicia, brudu i smrodu, który nie znika nawet po wietrzeniu. Tak działał on. Mistrz trucizny. Człowiek, który wmówił Polakom, że stoi na straży dobra, choć w rzeczywistości trzymał w dłoni fiolkę z jadem. Kropelka po kropelce zatruwał język, debatę i zwykłe relacje między ludźmi. Wmawiał jednych drugim, że są wrogami. Przekonywał, że kraj należy tylko do wybranych. Karmił ich lękiem i gniewem. Im bardziej wierzyli, tym więcej brał.
Gdy wspólnota prosiła o spokój, on dorzucał drewna do ognia. Gdy ludzie szukali sensu, on podsuwał im teorie, które powinny budzić wstyd, a nie dumę. Z tragedii zrobił narzędzie. Z bólu wyrzeźbił kult. Z żałoby stworzył polityczną pałkę. Wykorzystał nawet groby, by umacniać władzę. To była metoda tak okrutna, że wielu milczało, bo trudno było uwierzyć, że ktoś może posunąć się aż tam. Najgorsze jest jednak to, że jego słowa nie wyparują. Posadzone przez lata rosną jak chwasty. Widać je dziś w komentarzach, w debatach, na wiecach. Widać w ludziach, którzy plują na swoich sąsiadów, bo ktoś im wmówił, że w ten sposób bronią Polski. Widać w politykach, którzy naśladowali jego ton i manierę. Nowe pokolenie jego uczniów powtarza te same kłamstwa, choć wygląda to jak farsowy teatr, w którym aktorzy odgrywają rolę bez talentu.
Władza państwa została zamieniona w narzędzie odwetu, w system oparty na strachu i uległości. Instytucje publiczne stały się parawanem dla paranoi. Ludzie, którzy powinni stać na straży prawa, służyli jednemu człowiekowi. Strach zalał kraj jak brudna fala, a wielu z nas wciąż nie otrzepało z siebie tego mułu. To nie była polityka. To była infekcja. Choroba, która weszła w nerwy i krew państwa. Wystarczyło spojrzeć na ulicę, na rodzinne stoły, na komentarze w sieci. Polska rozpadła się na plemiona. Nie z powodu idei, lecz przez toksyczny język, który wchodził w ludzi jak jad w żyłę. On to wypuścił. W pełni świadomie.
A teraz, gdy jego czas się kończy, zostaje po nim krajobraz jak po huraganie. Zgliszcza. Krzyk, który wciąż odbija się echem. Strach, który nadal trzyma wielu za gardło. I armia wyznawców, którzy wciąż patrzą na świat przez pryzmat jego obsesji. Nie ma tu miejsca na miękkie słowa. Nie ma tu miejsca na „zrozumienie”. Trzeba mówić wprost. Był dla Polski tym, czym truciciel jest dla studni. Raz skażona woda może truć jeszcze długo. I dopóki ktoś nie powie jasno, skąd ten jad, dopóty ludzie będą nim pojeni.
Historia zapisze go nie w księdze mężów stanu. Zapisze go tam, gdzie trafiają ci, którzy świadomie niszczą własny kraj. Zostanie symbolem zarazy, której skutki będziemy leczyć przez lata. Bo zaraza nie znika sama. Trzeba ją wypalić światłem, prawdą i pamięcią o tym, jak wiele potrafi zniszczyć jeden człowiek, jeśli da mu się do ręki zbyt wiele.
Piotrek K.

[wscieklyuklad]

😂😂😂 LUDZIE, TRZYMAJCIE MNIE!
Hołownia właśnie odkrył nową rolę Karola Nawrockiego w polityce międzynarodowej:
📞 Trump dzwoni do Nawrockiego.
📞 Europejscy przywódcy dzwonią do Nawrockiego.
📞 A potem Nawrocki dzwoni do Trumpa, żeby coś załatwić Europie.
Czyli mamy już nie prezydenta, tylko międzynarodową centralę telefoniczną. 😂
Bruksela: „Halo, Karol? Mógłbyś pogadać z Donaldem?”
Paryż: „Karol, jesteś? Też mamy sprawę do Trumpa.”
Berlin: „Karol, ratuj, tylko Ty możesz się dodzwonić!” 🤣
Jeszcze chwila i Nawrocki będzie przyjmował zgłoszenia od europejskich stolic jak konsultant infolinii:
„Dzień dobry, tu Kancelaria Nawrockiego. W czym możemy pomóc? Proszę wybrać: 1 – Trump, 2 – Trump pilnie, 3 – Trump bardzo pilnie.” 😂
Panie Hołownia… może już wystarczy tej geopolitycznej fantastyki. Czas zejść ze sceny, zanim telefon zacznie dzwonić naprawdę. 📞🤣 Jacek Fogiel #

Tak to jest jak coś cię chwyci za mosznę i skręca niezgodnie z kierunkiem wskazówek zegara

[wscieklyuklad]

BEZCZELNOŚĆ UBRANA W PROFESORSKIE GRONOSTAJE
Kolejna odsłona rozliczeń poprzedniej ekipy rządzącej, zapowiadanych przez Donalda Tuska, uderza w miejsce szczególne. Prokuratorskie zarzuty dla szefów fundacji „Dumni z Elbląga”, „Ostre Łąki” oraz Towarzystwa Gimnastycznego „Sokół” to nie jest zwykła opowieść o urzędniczym manku. To anatomia systemu, w którym publiczne pieniądze traktowano jak prywatne źródełko, do którego dostęp mieli wyłącznie „swoi”.
Szczególnie oburzający jest fakt, skąd te miliony wyprowadzano. Nie mówimy o wielkich agencjach przemysłowych czy spółkach paliwowych, ale o Ministerstwie Edukacji i Nauki – resorcie, który w polskich realiach nigdy bogaty nie był. W czasie, gdy polskie szkoły borykały się z brakami kadrowymi, a nauczyciele walczyli o godne pensje, ówczesny szef MEiN, Przemysław Czarnek, lekką ręką rozdawał milionowe dotacje.
Pieniądze, zamiast na edukację dzieci, trafiały na konta nowo powstałych lub powiązanych z obozem władzy organizacji.
Dlaczego sprawę tę ochrzczono mianem afery „Willa Plus”? Ponieważ mechanizm był prosty i niezwykle lukratywny. Dotacje celowe, pod pozorem programów oświatowych, przeznaczano na zakup luksusowych nieruchomości. Ponad dwa miliony złotych dla „Dumnych z Elbląga” poszły na posiadłość w Karczowiskach Górnych. „Ostre Łąki” za 1,3 miliona kupiły nieruchomość w malowniczym Uściu Gorlickim.
Zamiast nowoczesnych pomocy naukowych czy stypendiów, publiczny budżet sfinansował prywatny holding nieruchomościowy dla zaufanych ludzi systemu. Dzisiejsze śledztwo prokuratorskie jasno pokazuje, że prezesi tych organizacji usłyszeli zarzuty oszustwa i wyłudzenia – prokuratura zarzuca im składanie fałszywych oświadczeń i wydawanie środków niezgodnie z przeznaczeniem.
Trudno uwierzyć, by Przemysław Czarnek – człowiek zarządzający tym resortem twardą ręką – o niczym nie wiedział. Podpisywanie decyzji o tak gigantycznych transferach finansowych przy negatywnych opiniach ekspertów zdejmuje z niego zasłonę niewiedzy. Odpowiedzialność polityczna to w tym przypadku za mało; to sprawa dla organów ścigania, które muszą zbadać zakres odpowiedzialności karnej samego ministra.
I to właśnie ten sam Przemysław Czarnek jest dziś wymieniany w kuluarach jako polityk namaszczony przez Jarosława Kaczyńskiego na przyszłego premiera, jeśli prawica odzyska władzę. Ta perspektywa rzuca ponury cień na przyszłość. Pokazuje, że zamiast refleksji i rozliczenia wewnętrznego, formacja ta stawia na radykalizm i ludzi, którzy firmowali najbardziej bezczelne programy transferu publicznych środków.
Przez lata rządy PiS broniły się w oczach części elektoratu cynicznym hasłem „kradną, ale się dzielą”. W przypadku afery „Willa Plus” ten argument całkowicie traci moc. Tutaj nikt nie dzielił się ze społeczeństwem.
Miliony z kieszeni podatników zostały brutalnie sprywatyzowane i zamienione w mury oraz działki dla garstki wybranych. Jeśli ta ekipa dostanie szansę na polityczną recydywę, dostaniemy jasny sygnał: mechanizm, w którym budżet państwa jest prywatnym folwarkiem, powróci ze zdwojoną siłą.
Przemysław Wiszniewski

[wscieklyuklad]

Andrzej Stankiewicz: zbliża się rozprawa ze spadkobiercami Zbigniewa Ziobry w prokuraturze.
Mówiąc szczerze, lista zastępców prokuratora generalnego Waldemara Żurka wygląda nieco groteskowo – tak jakby prokuraturą wciąż kierował węgiersko-amerykański uchodźca Zbigniew Ziobro.
To prawda, pierwszym zastępcą Żurka jest prokurator krajowy Dariusz Korneluk, powołany już za obecnej władzy. Tyle że nie ma chemii między nimi. Przez otoczenie ministra Korneluk uważany jest za zachowawczego reprezentanta kasty prokuratorskiej, która nie ma szczególnego interesu w dynamicznym prowadzeniu śledztw, w których przewijają się nazwiska polityków. Nawet jeśli Korneluka uznać za nieformalnego reprezentanta związku zawodowego pragmatycznych prokuratorów, to i tak w otoczeniu Żurka stanowi on awangardę. Bo niemal wszyscy pozostali zastępcy to ludzie Ziobry. By być precyzyjnym – to sześć na siedem duszyczek.
Mistrzem jest Robert Hernand – dzięki politycznym układom i rozmaitym reorganizacjom zastępca prokuratora generalnego od ponad 17 lat. To on po zmianie władzy własnym torsem blokował wejście do prokuratury obecnej ekipie.
Formalnie Żurek nie może odwołać zastępców, bo pan Zbyszek przed swym upadkiem tak zmienił prawo, że nie można ich usunąć bez zgody prezydenta. Pal licho, że prezydent nie uczestniczył w ich powołaniu i w żaden sposób nie odpowiada za prokuraturę. Pal licho, że taki system pozbawia każdego prokuratora generalnego możliwości dobrania sobie kluczowych współpracowników. To był trik, by najpierw Bodnar, a teraz Żurek nie mogli wiele zdziałać. I tak się rzeczywiście przez minione trzy lata działo – prokuratura buksowała, a wiele kluczowych śledztw leżało odłogiem. Widać to wyraźnie po wybuchu afery Zondacrypto. To właśnie ludzie Ziobry trzy razy za rządów PiS umarzali tę sprawę po doniesieniach podległej premierowi Morawieckiemu Komisji Nadzoru Finansowego. Bądźmy konkretni – umarzała Prokuratura Regionalna w Katowicach, kierowana przez Ziobrowego pupila Tomasza Janeczka. Już po przegranych wyborach, a jeszcze przed oddaniem władzy Ziobro powołał go – a jakże – na zastępcę prokuratora generalnego. Powierzył mu nawet nadzór nad śledztwami wojskowymi.
Identyczny awans last minute zaliczył prokurator Michał Ostrowski, za czasów Ziobry prawa ręka prokuratora krajowego Bogdana Święczkowskiego. Gdy Święczkowski – dziś szef Trybunału Konstytucyjnego – po zmianie władzy złożył doniesienie do prokuratury w sprawie zamachu stanu prowadzonego przez Donalda Tuska, Ostrowski pognał do niego co koń wyskoczy, coby doniesienie owo przyjąć.
Jedyne, co Żurek może zrobić, to zawieszać ludzi Ziobry, gdy puszczają im polityczne hamulce. Ostrowski został czasowo zawieszony za wszczęcie wspomnianego śledztwa w sprawie zamachu stanu. A Janeczek – za to, że podczas przesłuchania Tomasz Sakiewicza w sprawie okradania Funduszu Sprawiedliwości wpuścił do prokuratury ekipę Telewizji Republika.
Jednak nie Janeczek jest kluczowy w sprawie Zondy. Znacznie ważniejsza jest zastępczyni prokuratora generalnego Beata Marczak, bo to ona odpowiada za nadzór nad śledztwami dotyczącymi mafii i korupcji. Za czasów Ziobry śledztwo w sprawie złodziejstwa w Zondzie oraz odrębne postępowanie w sprawie zaginięcia założyciela tej kryptogiełdy Sylwestra Suszka toczyły się niespiesznie – zresztą po zmianie władzy również. Dopiero, gdy Żurek połączył oba te śledztwa i przekazał w ręce swego zaufanego prokuratora Marka Wełny – to ruszyła lawina. Marczak dodatkowo obciąża to, że atakowała Wełnę i broniła prokuratorów odsuniętych przez niego od sprawy Zondy.
Marczak ma kłopot. Żurek postawił Wełnę na czele śląskiego wydziału Prokuratury Krajowej, zajmującego się przestępczością zorganizowaną. A tam prowadzona jest nie tylko sprawa Zondy, ale także kilka innych dużych politycznych śledztw, m.in. w sprawie korupcji w Rządowej Agencji Rezerw Strategicznych.
Wełna suszy Żurkowi głowę, że pod nadzorem Marczak to śledztwo było spowalniane i trzymane z dala od polityków PiS na czele z Mateuszem Morawieckim, którego ludzie okradali RARS.
To element szerszego zjawiska. Pal licho, że w kierownictwie Prokuratury Generalnej dominują dziś ludzie Ziobry. Ważniejsze jest to, że w prokuraturze wciąż są ci, którzy za rządów PiS nie widzieli – lub widzieć nie chcieli – monstrualnych wałów. Nie tylko Zonda, nie tylko RARS. To także Fundusz Sprawiedliwości, NCBiR czy Willa Plus.
Rząd ma rok, żeby prokuratura przyspieszyła, bo wyborcy koalicji oczekują rozliczeń. A Żurek już wie, że to możliwe, co pokazała sprawa Zondy.