tęsknię za Heniutkiem...

[w.iwo]

ano tak... wydało się... niech już będzie, że przyznam się do tej słabości...
co mi tam... raz się żyje... a w tym życiu brak mi Heniutka...
Syropku nie odszukałbyś linków do naszej powieści... takich co by wprowadziły
w początki przygód naszego Henryka... a ja bym znów go ożywiła z Waszą pomocą ?

[guayazyl1]

forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=35259&w=33251236&a=33251236

[w.iwo]

i to była część pierwsza... dziękuję Syropku...
ale jeszcze była część druga i kawałek trzeciej...

nie mogę znaleźć części drugiej, a może została wcielona przez Eklerka do
pierwszej... już nie pamiętam...


część trzecia to ta :
forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=35259&w=50856990&a=51291757

[zuziknatropie]

a wiecie ze mi także brakuje Heniusia...tak sobie rano myślałam o tej powieści
no i masz..:)

odpowiedzi redakcji...

[guayazyl1]

droga Pani autorko,
obiecałaś nam Pani reanimacje Hendryka. i co? i pstro.
miał racje ten bidny Tygrys ześ Pani gorsza od socjalizmu. socjalizm niewiele
dawał ale nic nie obiecywał. Pani wiele obiecujesz ale najlepiej Pani wychodzi
kuglowanie słowami. gdzie ten Hendryk? i gdzie ten atrakcyjny gościu coś go
miała Pani na fotoforum przyprowadzic?

poczekam tu jeszcze na Panią. aczkolwiek nie do przesady.
:)

[w.iwo]

dobra dobra, juści żem obiecała.. i będzie...
zwykle siadam i po prostu piszę wprost do forum...
póki co szykuję się do powrotu męża i ubieram frywolne fatałaszki co by męża
uszczęśliwić ;o)
obowiązki małżeńskie - rzecz święta hehe

[guayazyl1]

znaczy grzybowa i pierogi?..

[w.iwo]

pierogi były w zeszłym tygodniu hehe teraz był seks, karkówka w sosie i ryż z
sałatką pomidorowo-cebulkowo-ogórkową hehe

HENIO reaktywacja...

[w.iwo]

Proszę oczywiście o przeczytanie ostatniej przygody Henia... i oczywiście pisanie...


Miasteczko spało jeszcze, kiedy zgarbiony na wpół śpiący mężczyzna wstał z
muszli i poczłapał do lustra. To ja... pomyślał bezwiednie dłonią uchwyciwszy
podbródek... Przejechał łagodnie po dwudniowym zaroście i uśmiechnął się do
siebie. Dziś miał być spokojny dzień. Taki dzień w którym można nie wstawać z
łóżka, albo nic nie planować. Dzień bez niespodzianek i bez pilnych spraw do
załatwienia. Rok szkolny skończył się niedawno i bez sentymentu pożegnał mury
szkoły żeby skonsumować zaległy urlop. Dziwnie było tak nie mieć nic do roboty.
Jakaś myśl krążyła wokół niego jak uciążliwa niezmordowana mucha. Jakby o czymś
zapomniał, albo nie pamiętał...
Ostrze ciągnął z namaszczeniem jakby malował obraz. Pociągnięcie za
pociągnięciem, potem ruch ręcznika... Tęsknił do brzytwy, do równych niemal
tanecznych ruchów i paska naciągniętego, błyszczącego metalu noża. Maszynka to
nie to samo... Nabrał w dłonie kranówkę i umył twarz. Specjalnie ważąc w rękach
lodowatą wodę zwlekał w podniesieniem się do lustra. Śniadanie.

Henryk wstał od stołu i ze wstrętem popatrzył na staroświecki, podrapany
kredens. Za pomazaną mleczną szybką stała butelczyna syropu. Tak... tego samego
magicznego syropu co go tak urządził w ostatnie święta. Westchnął... Tak dawno
nie czuł tego mrowienia w podbrzuszu. Kiedy patrzył na kobiety, mimowolnie
odwracał wzrok. Drętwiał...
W minione święta miał rewelacyjny humor. Zapowiadały się cudownie. Miał
ochotę tańczyć. Cieszył się samotnością jak nigdy dotąd. Odmieniony
niecodziennie czekał do wieczora by położyć się do łóżka i postudiować cuda
natury. Blond włoski cieszyły go jak dziecko. Odwlekał rozpakowanie i
oglądnięcie cudu jak dziecko z prezentem bożonarodzeniowym. Wreszcie zapadł
zmrok. Wcześniej przygotowana kolacja czekała na stole. Serweta, odświętne
naczynia, nawet świeca z ledwie migoczącym płomykiem czekała zniecierpliwiona.
Balsam do ciała, w zasadzie krem nivea ale co tam, nieważne... Siadł na
tapczanie i wziąwszy oddech zaczął delikatnie, bez pośpiechu odwijać rękaw
koszuli. Dreszcz go przeszył po całym ciele... Różowawo- brzoskwiniowa skórka z
muślinowym meszkiem na całej powierzchni przywodziła na myśl ogrody raju. Zsunął
z ramienia materiał i po chwili wahania to samo uczynił z drugim. Otrząsnął
się... Na myśl o nieprzyzwoitościach które go czekały, wstał nagle i zasunął
zasłony. Potem spokojnie podszedł do łóżka, położył się i guzik po guziku zaczął
rozpinać koszulę. Połoniny ciepłe, różane poczęły wydostawać się spod materiału.
Miękkie gorące piersi wypadły i wtuliły się w dłoń niespodziewanie. Rozkoszne
uczucie. Im niżej przesuwał dłoń tym bardziej gorąco robiło się w pokoju.
Motylki zaczęły tańczyć mu w podbrzuszu i zadrżał. Jakieś napięcie narastało w
nim powoli i niecierpliwie czekał na coś co ukoi jego zmysły. Przerwa
pomyślał... Dozujmy sobie przyjemności... Cała noc przede mną...
Podniósł się i pognał do łazienki. Siedział niespokojnie na ciepłej desce i
dziwne uczucie go ogarnęło. Nagle znieruchomiał. Popatrzył między nagie uda.
Przerażenie ścięło mu twarz w bezkształtną maskę. Po ściankach toalety kapała
czerwona maź. W starej kamienicy rozległ się mrożący krew w żyłach zgłuszony
krzyk... Miesiączka !!!?

[guayazyl1]

generalnie jestem wrazliwym facetem. wiec zamurowalo mnie totalnie i malo co
nie zaslablem. wlasnie mialem skierowac sie do muszli. jak ten Hendryk. ale
poczekam az problem , ze tak powiem bardziej nabrzmieje.
mimo wszystko milych snow zycze. dobranoc Panstwu.