Zapiski oficera Armii Czerwonej

[asyrius]

Właśnie słucham książki Zapiski oficera Armii Czerwonej
Czyta Henryk Bista
*********************
Sergiusz Piasecki (1899-1964), prozaik żyjący od końca II wojny na
emigracji, całkowicie przemilczany w PRL ze względu na swój stosunek
do bolszewizmu, wydał swój pamflet o sowieckim oficerze w Londynie w
roku 1957. Stworzył zgrabny i ciekawy portret psychologiczny
człowieka wychowanego w systemie totalitarnym, stalinowskim,
człowieka posiadającego mechaniczny, zaprogramowany sposób myślenia,
ślepo uległego wobec swoich zwierzchników i bezkrytycznie
przyjmującego prawdy podane mu do wierzenia w komsomolskiej czy tez
oficerskiej szkole.
****************************
Przed lekturą warto poznać życiorys autora, a jest on naprawdę
nietuzinkowy i barwny.
pl.wikipedia.org/wiki/Sergiusz_Piasecki****************************

"Takim to sposobem ja, młodszy lejtnant niezwyciężonej Armii
Czerwonej, wkroczyłem na czele mego plutonu do burżuazyjnej Polski.
A stało się to nocą 17 września 1939 roku. Hura! hura! hura! Zapiski
te zaczynam w mieście Vilniusie. Piszę je na chwałę naszej potężnej
Armii Czerwonej i - przede wszystkim - jej WIELKIEGO wodza,
towarzysza Stalina. Jemu też, naturalnie, zadedykowałem je. Rozumiem
dobrze, że pióro moje jest bezsilne, gdy chce opisać wielkiego
naszego wodza i moją miłość dla niego. Na to trzeba pióra Puszkina
lub Majakowskiego. Ja zaś mogę tylko dokładnie zanotować to, co
widzę i słyszę w tych wielkich, historycznych dniach, które
wyzwoliły kilka uciśnionych narodów z kapitalistycznej niewoli".

Kto nie czytał lub nie słuchał mp3. polecam kupa śmiechu i prawdy.

[asyrius]

pl.wikipedia.org/wiki/Sergiusz_Piasecki
to chyba dobry link.

[w.iwo]

taki rodzaj służbisty ;o))))

------------------------------------------------------------------

[asyrius]

Widzę że nikogo to nie interesuje albo tytuł książki jest
odstraszający a książka jest REWELACYJNA . jakby jednak ktoś chciał
to mogę przesłać na pocztę w wersji Adobe Acrobat Dokument 950 KB.

[ralph123]

Oj uważaj, bo ktoś zapuka do Twych drzwi...
Ale zupełnie od niechcenia dodam, ze czasem przeglądam poczte gazetową ;-)

[asyrius]

ralph123 nie mam i nie ściągam nic nielegalnego , wystarczy że
wstukasz w Gogola tytuł książki i tam masz strony gdzie możesz
kupić tą książkę za chyba 17 zł . w formie książkowej , gdzie można
kupiś w formie mp3 i w pliki PDF czy jakoś tak , ale jak tak piszesz
to już skasowałem i sami sobie szukajcie , Pan Googiel się kłania :)

[ralph123]

Ale ja nawet nie miałem zamiaru zarzucać Ci, ze posiadasz jakiekolwiek
nielegalne materiały. Ostrzegałem tylko, że rozpowszechnianie nawet legalnie
nabytych to już przestępstwo. Takie prawo.
Swoją drogą, jak pomyśle o studentach i ich mani kserowania wszystkiego, łącznie
z całymi książkami, to sami przestępcy na tych uczelniach ;-)

[asyrius]

Idę ja ulicami i widzę, że w prawdziwą burżujską jaskinię trafiłem.
Publika na ulicach ubrana jak na bal. Każdy w skórzanych trzewikach,
a niekiedy to nawet i w butach. Krawaty i kołnierzyki też u wielu
zauważyłem. I prawie wszyscy są w kapeluszach. Ot pasożyty!...
najdziwniejsze to są kobiety. Włosy każda ma uczesane jak aktorka
filmowa. Na nogach cienkie pończochy, pewnie w Paryżu kupowane,
gładkie, brązowe. Sukienki lekkie, kolorowe... jak kwiaty. W życiu
swoim takich nie widziałem. Pięknie burżujskie ścierwo poubierane.
Ja tak sobie idę i tak sobie myślę: „Chyba tu z całej Polski
kapitaliści z żonami i córkami zjechali się? Takie bogactwa!”
Trochę mnie nawet strasznie zrobiło się. Tyle tych krwiopijców
dookoła szwenda się! Ale
widzę i naszych chłopaków jest sporo. Chodzą ulicami i też fason
trzymają. Każdy
naperfumowany tak, że z daleka czuć. Niech burżuje przekonają się,
jaka u nas kultura!
Szkoda, że i ja nie naperfumowałem się. Nie było czasu. Innym razem.
W jednym miejscu patrzę ja – piekarnia. W oknie chleb i bułki
zauważyłem. Nawet ciastka
były. Nigdy w życiu czegoś takiego nie widziałem. Myślę sobie, albo
to jest burżujska
propaganda, albo specjalny sklep polskiego „Inturistu”. Stanąłem ja
przy oknie i obserwuję.
Ludzie wchodzą, kupują, wychodzą. A ja tylko staram się zauważyć,
czy specjalne
stachanowskie „bony” mają czy zwykłe kartki? Ale trudno było to
zrozumieć. Myślę ja sobie:
„Spróbuję i ja. A nuż sprzedadzą?” Wchodzę ja do środka,
odkaszlnąłem i mówię, niby
spokojnie:
– Proszę mi odważyć pół kilograma chleba.
Panienka, ładna taka i cycata, pyta:
– Jakiego?
Ja palcem pokazałem na najbielszy... jak bułka. I nic. Odważyła,
nawet w papierek
zawinęła i podaje mnie.
– Proszę pana – powiedziała.
Ja aż zdrętwiałem: panem mnie nazwała! Nie rozeznała się. Chyba
tylko dlatego i chleb mi
sprzedała. A może ślepawa trochę. Pytam:
– Wiele płacę?
Mówi:
– Dziesięć groszy.
Dałem jej rubla, a ona mi całą kupę pańskich, kapitalistycznych
pieniędzy reszty wydała. I
o żadne „bony”, kwity czy „ordery” nie pytała nawet.
Wyszedłem ja ze sklepu. Chleb ciepły, biały, aż pachnie. Chciałem od
razu zjeść, ale
spostrzegłem, że na ulicy nikt nie je, tylko nasze chłopaki chodzą i
pestki słonecznikowe
gryzą. Wsadziłem ja chleb do kieszeni. Szkoda – myślę – że kilograma
nie poprosiłem. Może
by sprzedała. A sam liczę: toż wychodzi, że za naszego rubla mógłbym
pięć kilo chleba
kupić! Słodko żyło się burżujom, w tej dawnej Polsce, na krzywdzie
roboczego narodu!
Idę ja dalej i widzę – znów piekarnia. Ludzie wchodzą, wychodzą,
każdy coś tam kupuje.
Więc i ja się wziąłem na odwagę i jazda do środka. Tym razem już o
kilo chleba poprosiłem.
Palcem też na biały pokazałem. I nic: odważyli, wzięli dwadzieścia
groszy i chleb mi podali.
Szkoda – myślę – że dwóch kilogramów nie poprosiłem. Może by też
sprzedali? Ale kto wie?
Lecz trochę dalej znów piekarnię dostrzegłem. Więc szoruję ja do
środka i mówię... jakby
całkiem nawet spokojnie i obojętnie:
– Poproszę o dwa kilogramy białego chleba.
A kapitalista, który chleb sprzedawał (nawet kołnierzyka i krawata
nie zdjął, żeby klasowe
pochodzenie ukryć) spytał:
– Może cały bochenek weźmiecie? Trzy kilo waży.
– Dawaj – powiedziałem.
Zapłaciłem ja 60 groszy, zabrałem chleb i wychodzę na ulicę. Idę ja
i tak sobie rachuję: toż
za dziewięćdziesiąt groszy, to znaczy mniej jak za rubla, kupiłem
cztery i pół kilograma
chleba i nawet w kolejce nie stałem. Nie mogę ja tego zrozumieć. Nie
inaczej: kapitalistyczna
propaganda. Tę sprawę będę musiał wyjaśnić.

[asyrius]

Pomyślałem sobie tak: „Przed pójściem do fotografa trzeba wykąpać
się, aby lepiej wyjść na zdjęciu, bo z
braku czasu i chęci ja ze dwa miesiące w łaźni nie byłem”. Akurat
nauczycielka, Maria
Aleksandrowna, powiedziała mi rano, że jest gorąca woda, więc może
chcę skorzystać ze
sposobności. Coś ona za często mi tę kąpiel przypomina! Prawie
każdego tygodnia. A może
zauważyła, że trochę „żywego srebra” mam? Ale rzecz wiadoma,
woszebijek nie ma, więc i
wesz musi być. Chociaż, prawdę powiedziawszy, na to i woszebijki nie
pomagają. Ona, wesz,
również swój rozum i spryt ma. Wie jak się chronić. Ale to jest
drobiazg mało znaczący.
No, przychodzę ja do tej ich wanny. Rozebrałem się i kocioł
pomacałem, gorący jak czort!
Więc kran otwieram. A stamtąd jak lunie wrzątek! Ani mi w głowie w
coś takiego leźć. Skóry
by na mnie nie zostało. Zakręciłem ja kran. Wrzątek do cholery
spuściłem z wanny. Potem
drugi kran zauważyłem. Otwieram go, a stamtąd zupełnie zimna woda
wali. Też, człowieku,
nie wleziesz, bo choroby dostaniesz. Zakręciłem ja kran, do wanny
naplułem, włosy zimną
wodą namoczyłem, żeby wiedziały zarazy, że kąpałem się. A tamta
żmija burżujska, Maria
Aleksandrowna, jak przez ich pokój na korytarz przechodziłem,
zapytała:
– Przyjemna kąpiel była?
– Bardzo – powiedziałem. – Żebym dużo wolnego czasu miał, to nawet
co miesiąc
korzystałbym. My w Związku Radzieckim też higienę uwielbiamy
nadzwyczajnie.
A swoją drogą ciekawe, jak te babcie taką gorącą wodą wytrzymują, bo
chyba w zimnej
nie kąpią się? Przypuszczam, że od dzieciństwa są przyzwyczajone we
wrzątku pluskać się!
Też przyjemność!

[guayazyl1]

poczytalbym sobie inne zapiski oficerow. na przyklad kiedy
wprowadzano stan wojenny.

[asyrius]

clubteam.pl/index.php?id=376876
mam nadzieję że to link do legalnej strony :)