Dodaj do ulubionych

Herbatka pod choinkę

21.12.10, 09:10
Herbatka pod choinkę
Jacek Żakowski

Choinki poubierane dokoła. Śnieg sypie. Pociągi stoją. Lotniska zamykają. Kolędy szemrzą w sklepach. W radiu (wszystko jedno którym) "Last Christmas" itp. Wigilia w piątek. Marszałek Dorn po śledziku robi do kamery karpia. Trzeba zacząć życzyć. To życzę

Spokoju, spokoju i spokoju! Bo ciężkie czasy może dopiero przed nami, a w ciężkich czasach tylko spokój może nas uratować. Więc mniej histerii, proszę Państwa. Zwłaszcza w kilku kluczowych sprawach.

Facetom, którzy w szczycie kryzysu ustawiają na mieście liczniki długu i histeryzują, że on tak szybko rośnie, życzę, by pili więcej herbatki "święty spokój" i żeby Mikołaj dał im pod choinkę jakąś historię finansów publicznych. Zobaczą, że w czasie kryzysu dług zawsze gwałtownie skacze. O jego zmniejszanie trzeba było walczyć przed kryzysem i trzeba będzie walczyć po kryzysie. Teraz spoks, żeby nie pompować absurdalnych emocji w rozhisteryzowane rynki. A zrobiliśmy już parę populistycznych głupot pod hasłem oszczędzania - na przykład odbierając pieniążki partiom i zachęcając, by były równie głupie, jak dotąd.

Tym, którzy dają się wpędzić w histerię piarowcom OFE wmawiającym nam, że jeśli przestaną robić na nas ustawowo gwarantowane kokosy, to nikt nie zapłaci nam emerytury, bo tylko tam są "prawdziwe pieniądze", a w ZUS wyłącznie "wirtualne", poza herbatką zalecam rzut oka do portfeli funduszy. Co oni tam przede wszystkim trzymają? Obligacje. Jak budżet padnie i nie będzie miał na emerytury z ZUS, to także tych obligacji od OFE nie wykupi i one też nam niczego nie wypłacą. Dla emerytur groźne mogą być problemy budżetu, a nie kłopoty OFE, które tylko te problemy zwiększają.

W sprawie przyszłości euro i Unii też zalecam spokój i wstrzemięźliwość. Planowaniem wchodzenia do euro nie warto zawracać sobie głowy, bo to plan na lata, a dziś trudno planować nawet na trzy tygodnie. Ale nie ma co się specjalnie przejmować, że to wszystko upadnie, rozpadnie się itp. Nie. McNamara mówił Europejczykom: "Nasz dolar, wasz kłopot". Z euro i Unią jest teraz trochę podobnie. Nasze euro - ich kłopot. Nasza Europa - ich kłopot. Wszystkich "ich". W Chinach, Ameryce, Rosji itd. struny zostały tak ponaciągane przez kryzys, że katastrofa Europy byłaby katastrofą dla wszystkich. Dla Chin może większą niż dla nas. Jak się okaże, że nie dajemy rady, wszyscy się rzucą na pomoc. Damy radę. Pod warunkiem że sami sobie nie będziemy szkodzili histerycznymi ruchami.

W sprawach krajowych też czas się wyluzować. Kaczyński, Ziobro ani inni radykałowie chwilowo do władzy nie wrócą, bo zużyli swój język i już nie przechodzą przez ekran. Zamknęli się w swoim grajdole. Ich straszne miny przestały być straszne, a stały się śmieszne w swojej oczywistości oraz fałszywości. Jedyną ich szansą mogą być nasze histerie. Więc zimny prysznic, szklanka wody zamiast i do przodu.

W sprawach zagranicznych też spoko. Rosja nas nie zaatakuje ani za 10-15 miesięcy, ani za 10 lat. Jeżeli ktoś nas zaatakuje, to Chiny, ale nie czołgami i rakietami, lecz - podobnie jak próbują Rosjanie - workami pieniędzy, za które będą chcieli wszystko kupić. To jest realny problem, o którym trzeba mówić. Przy nim problemy z tarczą i Patriotami to szczeniak. A w natłoku histerii jakoś nam umknęła otwarta przed kryzysem dyskusja o gigantycznych inwestycjach robionych na Zachodzie przez kilka nie całkiem demokratycznych państw.

W ogóle - proszę Państwa - histeria ma to do siebie, że ludzie rozhisteryzowani zwykle sobie szkodzą. Obyśmy więc tylko spokojniejsi byli. To rozum wróci, poukłada sprawy.

wyborcza.pl/1,76842,8842553,Herbatka_pod_choinke.html
Obserwuj wątek
    • grgkh Do herbatki to herbatnik 21.12.10, 12:58
      Ach, jak ja lubię czytać Żakowskiego i takie teksty w ogóle. Mądrość wiedzy o świecie i jego regułach działania.

      Ciekawe, kiedy wreszcie świat zacznie z tego kryzysu wychodzić na prostą? Czy tak dobrze, jak było w epoce wielkiej koniunktury, już nigdy nie będzie? A co może nam w tym wyjściu z ciągu kryzysów przeszkodzić?

      Klimat... Wygląda na to, że nam się zaostrza - mroźne i śnieżne zimy, i gorące, suche dla jednych, a chłodniejsze i bardzo mokre dla innych, lata. Tak, to nas będzie na pewno sporo kosztowało.

      Surowce mineralne i energetyczne... I tu też zbliżamy się granicy, kiedy można było nie liczyć się z kosztami. Wszystko, co dobre, kiedyś się kończy. Trzeba nauczyć się żyć inaczej, oszczędnie, mniej trwoniąc zasoby Ziemi. Mamy jeszcze jakieś rezerwy - pod dnem oceanów, Arktyka, może nawet Antarktyda, ale czy jako Ziemianie potrafimy się dogadać w jaki sposób je między siebie podzielić?

      Woda, powietrze, gleba... Kiedyś były czyste i praktycznie bez ograniczeń w dostępie, a teraz? Na pewno będzie jeszcze przez pewien czas wciąż gorzej.

      Żywność... Tej nigdy za dużo, choć jej marnotrawstwo to nasz ogromny grzech. I lepsza jej dystrybucja nic tu nie zmieni, bo ludzkość jest nie tylko pracowita, ale i wielce skłonna do pasożytowania na sobie samej - wciąż nas jest więcej niż możemy się wykarmić, bo...

      Rozmnażanie... Tak, rozmnażać to się lubimy i umiemy to robić odruchowo, od niechcenia, a konsekwencje tego są dla nas już znacznie mniej przyjemne. Przeludnienie to automatyczny mechanizm spychający ogromne zasoby ludzkości do roli niewolników pracujących w niegodziwych warunkach życia na resztę świata, na nas.

      Biosfera... Uczyniliśmy jej krzywd wiele, ale już oprzytomnieliśmy i staramy się ratować, co się da. A reszta to już jej sprawa, jej żywotności, witalności, zdolności do odtwarzania się, jak na polach koło Czarnobyla. Może uda się nie zamienić świata w jeden wielki, martwy śmietnik.

      Pocieszające jest to, że mimo trudności na jakie napotykaliśmy przez tysiąclecia, zawsze udawało się jakoś wybrnąć z lokalnych kłopotów i popychaliśmy cywilizację do przodu. Wciąż o świecie wiemy więcej, a skromnymi - jak na pazerne zakusy zbyt dużej, miliardowej ludzkiej populacji - zasobami potrafimy zaspokoić swoje potrzeby. Jestem optymistą, poradzimy sobie, nie damy się losowi zepchnąć z powrotem do jaskiń. I ten cel niech nam przyświeca. W święta, po świętach, zawsze. Będzie dobrze...

Nie masz jeszcze konta? Zarejestruj się


Nakarm Pajacyka