diabollo
29.06.17, 07:31
Wojciech Czuchnowski
Resort obrony Antoniego Macierewicza gwałtownie zareagował na wydaną właśnie książkę Tomasza Piątka, która ujawnia kompromitujące powiązania szefa MON. - Ta książka złożona jest z samych kłamstw i pomówień - ogłosił we wtorek wiceszef MON Michał Dworczyk, informując, że jego zwierzchnik zawiadomił prokuraturę "o możliwości popełnienia przestępstwa".
Macierewicz posłużył się prokuraturą, mimo że książka w dużej mierze nie dotyczy jego bieżącej działalności, lecz spraw sięgających lat 80. i 90. ubiegłego wieku. Nie idzie na proces cywilny za własne pieniądze, tylko za pieniądze państwowe, w trybie oskarżenia publicznego, zaprzęga prokuraturę opanowaną przez partię, której jest wiceprezesem, do tłumienia krytyki prasowej za pomocą prawa karnego.
W książce „Macierewicz i jego tajemnice” nie ma „kłamstw” ani „pomówień”. Są twarde fakty poparte przez dokumenty i relacje świadków. Dworczyk, desygnowany do obrony interesów swego przełożonego, nie ma żadnego tytułu, by nazywać kłamstwami ustalenia autora o powiązaniach Macierewicza ze wspomnianych lat.
Tomasz Piątek rozwija wątki, które poruszał w głośnych tekstach na łamach „Wyborczej”. Pisze o bliskich relacjach Macierewicza z konfidentem Służby Bezpieczeństwa Robertem Luśnią. Znajduje świadka – zasłużonego dla opozycji prokuratora Włodzimierza Blajerskiego – który twierdzi, że już w 1992 r. Macierewicz znał dokumenty o współpracy Luśni z SB. Mimo to kierowana przez Macierewicza redakcja „Głosu” brała od firmy Luśni pieniądze za fikcyjne ogłoszenia. Luśnia jest od lat prezesem fundacji, której Macierewicz patronuje i w której władzach zasiada.
Piątek dokumentuje też relacje szefa MON i jego środowiska z republikańskim senatorem Alfonse D’Amato. To ciemna postać amerykańskiej polityki, człowiek powiązany z mafiami - włoską i rosyjską. Na antenie TVP D’Amato wspierał Macierewicza i chwalił „dobrą zmianę”. Przy okazji lobbując na rzecz koncernu lotniczego Lockheed. Stawia to w nowym świetle rolę Macierewicza w unieważnieniu przetargu na francuskie śmigłowce Caracal.
Książka przynosi szokujące informacje o związkach ludzi Macierewicza z wywiadem Putina i mafią rosyjską, częściowo kontrolowaną przez służby specjalne Rosji wywodzące się z czasów ZSRR. Piątek puentuje i poszerza informacje o działających na rzecz Rosji i świata przestępczego ludziach, którym Macierewicz powierzał np. dostęp do tajemnic polskiego kontrwywiadu.
Obok tych faktów nie można przejść obojętnie.
Wiceminister Dworczyk zarzuca „niektórym środowiskom, mediom i partiom politycznym”, że „specjalizują się w atakowaniu ministra obrony narodowej w przeddzień ważnych wydarzeń z punktu widzenia bezpieczeństwa Polski”.
Argument ten PiS wyciąga zawsze, gdy na jaw wychodzą materiały kompromitujące Macierewicza. Był już szczyt NATO i było przybycie wojsk amerykańskich do Polski, a teraz Macierewicz znowu jest „w przeddzień”. Chodzi o spotkanie z prezydentem Trumpem na temat „najważniejszych z punktu widzenia bezpieczeństwa państwa polskiego kwestii”.
To żałosny argument. Nie jest winą opozycji i dziennikarzy, że na czele jednego z najważniejszych ministerstw stoi człowiek wielokrotnie skompromitowany i otaczający się podejrzanymi ludźmi w rodzaju „pana Kazimierza”, kierowcy z przeszłością w bezpiece, konfidenta SB Roberta Luśni czy sympatyka Kremla Jacka Kotasa, którego Macierewicz zrobił podsekretarzem stanu w 2007 r.
Nie jest winą Tomasza Piątka, „Wyborczej” ani innych mediów, że w przeszłości Macierewicza są epizody dyskredytujące go jako szefa MON.
Sprawa Macierewicza obciąża Jarosława Kaczyńskiego. Przed wyborami jego partia oszukała Polaków, zapewniając, że Macierewicz nie obejmie resortu obrony. Kaczyński złamał tę obietnicę. Dziś pozwala Macierewiczowi niszczyć polską armię, poniżać oficerów i prokuratorów wojskowych, mamić opinię publiczną szaleńczymi teoriami o zamachu w Smoleńsku i obsadzać firmy zbrojeniowe ludźmi pokroju Misiewicza.
Teraz Macierewicz ma rozmawiać z prezydentem USA jako polski „minister wojny”. Jest „w przeddzień”.
Po książce Piątka jedynym „przeddzień” Macierewicza powinien być „przeddzień dymisji” oraz infamia za szkody wyrządzone polskiej racji stanu.
wyborcza.pl/7,75968,22019041,mon-atakuje-autora-ksiazki-o-macierewiczu.html
