Prosze o fachowa rade

[kotkanadachu]

mam kolezanke ktora od lat jest w depresji, od lata sie leczy, chodzi na
spotkania prowadzone przez psychologa, zazywa przepisane lekarstwa.
Rozmawialam z nia kilka dni temu, i powiedziala mi ze jest sledzona, wyrazila
sie ze nie wie z czyjego zlecenia ale ma pewne podejrzenia i sledzi ja duzo
grupa ludzi, niektorzy uzywaja do tego samochodow inni chodza za nia czy tez
czekaja na nia na peronie.
Wydaje mi sie ze pomimo tego ze kolezanka sie leczy, jest w coraz gorszym
stanie.
Znamy sie od prawie 30 lat, zawsze duzo rozmawialysmy, wczoraj po raz
pierwszy stwierdzila ze nigdy jej nie rozumialam bo ja nadaje na innych
falach, co mnie rozsmieszylo ale wracajac myslami do naszej rozmowy widze ze
kolezanka jest w coraz gorszym stanie.

Czy moge jej w jakis sposob pomoc?

[ancek]

Musisz poszukać dobrego psychologa ale naprawdę dobrego. Jestem z Krakowa i
moja znajoma podobnie w trakcie leczenia w takim ośrodku przejęła wszystkie
lęki i problemy grupy z którą się leczyła. Dopiero teraz jest naprawdę chora i
nie może z tego wyjść.Ciągle powracające ataki lęku, przypisuje sobie sprawy
które słyszała na spotkaniach. żyje w innym świecie. Dlatego myślę że trzeba
jak najszybciej zmienić psychologa, zanim nie będzie za późno

[awanturka]

Obawiam się, że Ty osobiście niewiwle możesz zrobic. Zainteresuj się czy była ostatnio u lekarza i czy napewno opowiedziała lekarzowi o tym, że uważa, żę ja ktoś śledzi. Byc może Tobie to powiedziała w zaufaniu a lekarz nic o tym nie wie. Trzeba żeby się dowiedział.

Jeżeli wie i przepisał stosowne do jej stanu leki to trzeba miec nadzieje, że jej pomoga. I czekac. Niestety, w takich sytuacjach jak opisujesz bliscy sa bezradni. I bardzo trudno z ta bezradnościa sie pogodzic.

Na pewno ważne jest by miała przy sobie człowieka do którego ma zaufanie. Chyba Ty właśnie jesteś takim człowiekiem i nie wolno Ci tego zaufania stracic.
I tu jest problem. Z jednej strony nie możesz przekonywac jej, że to co myśli to niedorzecznośc, bo wzbudzisz tylko jej agresję lub poprostu przestanie się Tobie zwierzac. Z drugiej strony udawanie, że jej wierzysz też nie jest dobrym rozwiazaniem.

Najlepiej z rozmowy o faktach przejśc na rozmowę o jej uczuciach, one sa prawdziwe.

Jeżeli jej urojenia nie sa jeszcze mocno osadzone w jej umyśle i sama zacznie dawac sygnały, że ma co do nich watpliwości można delikatnie podjac temat.

Nic więcej nie przychodzi mi wtej chwili do głowy.
To by było tyle!
Pozdrowienia -awanturka

[kotkanadachu]

ancek i awanturka dzieki za odpowiedz

ja niestety wiele zrobic nie moge, koleznka jest w Polsce a ja wyjechalam do
innego kraju pare miesiecy temu

zawsze miala i do tej pory ma nielatwe zycie, teraz od ponad 10 lat jest wdowa,
do tego wszystkiego jeszcze w ciezkiej sytuacji materialnej (tutaj moge pomoc i
pomagam), z ta terapia grupowoa ancek chyba masz racje, od lat chodzi na takie
terapie i mnie sie osobisice wydawalo ze tylko jej szkodza bo zauwazylam w
pewnym momencie jakby przestala liczyc na siebie i brac odpowiedzialnosc za
swoje zycie, polegala na tym co grupa powie lub co jej psycholog powie, co ma
robic jak ma zyc
wiem ze jest spragniona uczucia, milosci, wiem rowniez ze nawet jezeli kogos
znajdzie to ciezko bedzie komus ja zaakceptowac, bo ona sama siebie nie
akceptuje, do tego wszystkiego ma bardzo stresujaca prace

ja mam z nia kontakt tylko przez internet lub telefon od kilku miesiecy, jest
mi ciezko patrzec jak jej depresja postepuje, jak z euforii popada w coraz
glebsze depresyjne stany
chcialabym jej pomoc chocby rozmowa, ale po naszej ostatniej rozmowie nawet nie
wiem jak z nia rozmawiac :( bo zdaje sobie sprawe ze niewiele moge dla niej
zrobic niestety

jeszcze raz dziekuje i pozdrawiam

[pia.ed]

Nie czytalam dokladnie od poczatku, ale jesli z euforii popada w depresje, to
jest to stan depresyjno-maniakalny. Moja kolezanka ma to od wielu lat.
Depresje mniej widac, ale gdy ma stan maniakalny to dzieci dzwonia do kliniki
psychicznej. Przyjezdzaja samochodem dwie pielegniarki i rozmawiaja z nia.
Jesli ocenia, ze nie jest jeszcze wystarczajaco chora, to odjezdzaja.
Najczesciej zabieraja ja ze soba na kilka godzin do kliniki, gdzie kolezanka
szpikuja srodkami uspakajacymi i po paru godzinach odwoza do domu.
Dzieciom kaza dzwonic do jej psychiatry, aby przez pare dni pod rzad
przyjezdzala do niego i tam pielegniarka wmusza w nia lekarstwa uspakajajace.

Nie wiem jak to wyglada w Polsce, ale tu gdzie ja mieszkam tak jest.

[pia.ed]

Teraz mialam czas przeczytac wszystko od poczatku.
Manii przesladowczej moja kolezanka nie ma, czyli to nie to samo.
Dziwne jednak ze Twoja kolezanka daje sobie rade z praca, i do tego stresujaca!

[iwona.grobel]

Na odległosć trudno jest zrobic cokolwiek. O ile koleżanka tego nie zastrzegła,
może wato skontaktować się z jej bliskimi w kraju, podzielić się swoimi
obserwacjami. Ktoś mógłby przeciez pójść z koleżanką do lekarza. Ale może byc
też tak, że koleżanka jest juz pod fachową opieką. Trzeba to najpierw
sprawdzic, zanim podejmie sie jakieś działania. Dopóki jednak ktoś z powodu
choroby psychicznej nie zagraża bezpośrednio swojemu życiu i/lub życiu lub
zdrowiu innych - nie mamy prawa leczyć go wbrew jego woli.
Pozdrawiam

[kotkanadachu]

dzieki za odpowiedz, problem w tym ze kolezanka sie leczy i to od lat, niestety
wyglada na to ze zamiast lepiej robi jej sie coraz gorzej, z praca czasem sobie
radzi czasem nie, ale jest to rzadowa instytucja wiec jakos narazie sie trzyma,
jak dlugo da rade trudno powiedziec
bardzo mnie zmartwif fakt ze uwaza iz ktos ja sledzi, i to nie jedna osoba ale
kilka, boje sie ze moze poprostu zamknac sie w domu, odseparowac od ludzi i tym
samym doprowadzic sie do jeszcze gorszego stanu
chcialabym jej jakos pomoc, ale nawet nie wiem jak z nia rozmawiac czy powinnam
udawac ze wierze w to co ona mowi czy tez nie.

pozdrawiam