Zdradziłam męża i.....zaczęła się depresja!

[femine]

Poznałam kogoś zakochałam się, zdradziłam męża! Zamieszkałam ze swoją nową
miłością i z tego związku urodził się nasz synek. Niestety nie cieszy mnie
macierzyństwo, ani nic zupełnie! Nie mogę sobie poradzić ze zdradą, która tak
bardzo boli, jak to mnie by ktoś zdradził! Żal mi męża i brakuje mi go,
gdybym mogła cofnąć czas, nigdy, przenigdy nie dopuściłabym do takiej
sytuacji! Jestem nie do życia, straciłam radość i ogromny temperament! Chyba
już nigdy nie będę szczęśliwa! Do końca życia będzie mnie to gryzło...!

[femine]

Nie mogę się zająć domem, tylko siedzę i przywołuję wspomnienia, a każdy obraz,
dźwięk przypomina mi tamto życie! Nie mogę, nie wiem dlaczego to zrobiłam, jak
mogłam? Teraz cierpię przez samą siebie i zadałam bół także swoim bliskim

[aneta10ta]

Idź do spowiedzi, to Ci ulży.
Zafunduj sobie obróżkę przeciwpchelną, ulży Ci dodatkowo.
Pozdrawiam
Aneta

Ale gdzie tu "zdrada"? Zmieniłas faceta i tyle.

[psychodelic]

Z drugim masz dzieciaka...W czym problem? Pierwszy był lepszy?

[femine]

Przecież dopuściłam się zdrady i z tego związku urodził się synek. Będąc
mężatką wdałam się w romans, skutkiem czego był rozpad jak się okazało mojego
udanego małżeństwa!

Myślę, że macie wspólny język z anetą10kg nadwagi.

[psychodelic]

.

[aneta10ta]

A Ty czego???
Aneta

[awanturka]

Sprawa rzeczywiście jest trudna. Nie możesz pogodzic się z tym, że postapiłas
wbrew wartościom, które były dla Ciebie ważne. Ale Twoja postawa na tyle
jest "zdrowa", że przyznajesz się sama przed soba do cierpienia, jakie w
zwiazku z tym odczuwasz i jest to już krok w dobrym kierunku.

Sytuacja jest skomplikowana, nie da się tu już pewnie niczego odwrócic i
naprawic. Natomiast można ta sytuację tak "przepracowac" wewnętrznie, aby nie
rujnowała Ci dalszego życia. Konsekwencje swojego postępownia musisz poniesc (i
już ponosisz). Chodzi o to, abyś umiał w pewnym momencie ta sprawę w swoim
życiu zamknac i sobie wybaczyc (co nie jest równoważne ze stwierdzeniem ,ze nic
się nie stało!). Myślę, że tutaj dobrze by było znaleśc jakiegoś madrego
psychologa, który by Ci w tym procesie towarzyszył i Cię wspierał.

Pozdrawiam! I życzę wszystkiego najlepszego! -awanturka

[mskaiq]

Z tego co rozumiem jestes z osoba ktora kochasz i ze wyrzuty sumienia niszcza
to co kochasz. Obawiam sie ze gdybys odeszla od osoby ktora kochasz
zrozumialabys jak bardzo ja kochasz i powrot do meza odebralabys jako blad i
problem by sie tylko nasilil.
Jesli chodzi o zdrade to moze powinnas rozwiazac malzenstwo to powinno pomoc
uwolnic Cie od ciaglego poczucia winy. W tej chwili Wszyscy jestescie ofiarami
wyrzutow sumienia.
Serdeczne pozdrowienia.

[femine]

Dziękuje serdecznie wszystkim za wsparcie.

[aneta10ta]

Drobiazg.
Pozdrawiam
Aneta

[negatywista]

Myślę, że to musi zależeć od relacji z byłym mężem - czy on cały czas cierpi ze
złamanym sercem, rozwala mu się życie wewnętrzne i zewnętrzne, i w związku z
tym cię nienawidzi, czy dał sobie z tym radę, ma nową partnerkę i się jakoś
pozbierał. Moralnie nikt ani nic nie jest w stanie usprawiedliwić czynu, ale
być może pomogłaby sama świadomość, że nie poczynił on obiektywnie jakichś
strasznych spustoszeń. Wiesz w ogóle co się z tym mężem dzieje obecnie?
Nie wiem, czy można tu mówić o depresji - depresja jest schorzeniem niejako
poza kwestią moralności, a ty cierpisz, ponieważ mimo, że postąpiłaś
niemoralnie, jesteś osobą posiadającą kręgosłup moralny - i to jest źródłem
twojego napięcia. Jestes religijna? Jeśli nie, tak jak ja, to zdaj sobie
sprawę, że tak czy inaczej nikt cię już więcej nie będzie za to sądził, i
racjonalnie na to patrząc, jedynym wyjściem jest starać się nie czynić więcej
szkód - przede wszystkim dziecku. Ono nie jest niczemu winne, to dla niego masz
odzyskać psychiczną równowagę i pogodny nastrój - żeby czuło się bezpieczne. A
że już prawdopodobnie pełni szczęścia nie osiągniesz i zdrada prawdopodobnie
będzie cię gryzła na dnie sumienia do końca życia - taka karma, musisz nosić
ten krzyż.

[abyss0]

> Nie wiem, czy można tu mówić o depresji - depresja jest schorzeniem niejako
> poza kwestią moralności, a ty cierpisz, ponieważ mimo, że postąpiłaś
> niemoralnie

troche sie tu w swoim filozofowaniu zapedziles

>jedynym wyjściem jest starać się nie czynić więcej
> szkód - przede wszystkim dziecku. Ono nie jest niczemu winne, to dla niego
>masz
> odzyskać psychiczną równowagę i pogodny nastrój - żeby czuło się bezpieczne.

taaa. myslenie 'moja depresja powoduje ze dziecku dzieje sie krzywda' to
dopiero moze wprowadzic w dola

[rain_07]

Nie żałuj kobieto męża, bo może z niego dobry chłop i mu to jeszcze na dobre
wyjdzie, że go los od niewiernej baby wyratował....

[femine]

Nie brałam tego pod uwagę, że po prostu los uwolnił męża ode mnie? Hm..? Może
to dla niego zbawienie? Wiem, że nie ma nikogo jest sam jak na razie. Wiem
także, iż ma do mnie ogromny żal. Chciałam mu po prostu powiedzieć, że nie
wiem, co we mnie wstąpiło, nie byłam sobą! To tak jakby moim umysłem, ciałem
kierował ktoś inny nie ja! Teraz po czasie jak patrzę na to wszystko, nie
wierzę, że to wydarzyło się naprawdę?!

[pep5]

Wiesz co zastanawiam się czy ty kochasz obu mężczyzn.Czy to w ogóle jest
możliwe. Czy to małżeństwo było faktycznie udane????Cos chyba musiało byc nie
tak skoro go zadrdziłas???

[lisette]

Ktos kto wypisuje te wszystkie nieszczere infantylizmy o misiach i sloneczkach
do anonimowego tlumu, tak naprawde zieje negatywizmem do pojedynczych
przypadkow.
Carla, to po co sie leczysz na depresje?? Nie bierz lekow, bo kazdy musi
dzwigac swoj krzyz, na ktory sobie zasluzyl. Ty pewnie tez zasluzylas sobie na
swoja depresje, to cierp.

[lisette]

Sorry, to mialo byc nizej.

[carlabruni]

Cóż by Ci tu napisać.Każdy człowiek został wyposażony w mózg i jest on po to,
aby go wykożystywać. Nie możemy żyć tylko chwilą. Nad wszystkim musimy sie
głęboko zastanawiać. Masz teraz z tym człowiekiem dziecko i musisz nie stety
dźwigać swój krzyż. Pozdrawiam.

[lisette]

Ktos kto wypisuje te wszystkie nieszczere infantylizmy o misiach i sloneczkach
do anonimowego tlumu, tak naprawde zieje negatywizmem do pojedynczych
przypadkow.
Carla, to po co sie leczysz na depresje?? Nie bierz lekow, bo kazdy musi
dzwigac swoj krzyz, na ktory sobie zasluzyl. Ty pewnie tez zasluzylas sobie na
swoja depresje, to cierp.

[carlabruni]

Nie chodzi o to. czlowiek ma po to mózg żeby mysleć i przewidywać niektóre
rzeczy i konsekwencje jakie za tym idą.Femina zdradziła swojego męża i jako
osoba dorosła ponosi za to odpowiedzialność. Nie potępiam jej!! Poprostu
stwierdzam, że sama jest powodem swojej depresji. Są kobiety, które mają mężów
i jeszcze kochanków. Femina powinna wiedzieć, że raczej do nich nie należy.
Pozdrawiam.

[carlabruni]

A tak poza tym to ja nie zrobiłam nic w tym celu żeby mieć depresje. Nie
rozumię jak jeden chory człowiek może powiedzieć drugiemu ,,to cierp,,.

[uri_ja]

carlabruni napisała:

> A tak poza tym to ja nie zrobiłam nic w tym celu żeby mieć depresje. Nie
> rozumię jak jeden chory człowiek może powiedzieć drugiemu ,,to cierp,,.


Carlo, ponieważ niektórzy, niestety są uwrażliwieni tylko na siebie i swój ból
życia, mogą tak powiedzieć.ja najgorszemu wrogowi nie życzę choroby (nie tylko
tej, ale w ogóle). a tak naprawdę, to niewiele jest do napisania w sytuacji
Feminy...powinna jak najszybciej rozwiązać ten problem, tylko nie mam pojęcia
jak...myślę, że ma depresję poporodową, która przeszła w stan przewlekły.
najlepsza by była niestety chemia i jakaś szybka terapia, ponieważ jak poniżej
napisano, czas nie będzie grał na korzyść w tej sytuacji.Pozdrawiam.

[carlabruni]

Ja też tak myślę. Jedyna rada dla niej to iść do lekarza i przede wszystkim
zaakceptować to, że już i tak zdradziła męża i musi się z tym pogodzić.Jak tam
na targach? Mocno Cię ściskam.

[uri_ja]

było bardzo, bardzo fajnie, mam zdjęcia!!! to znaczy, będą jak wywołam! nogi
mnie trochębolą, ale co tam. a wracajac do forum, to odwiedziła Targi moja P.
Doktor. oj, oj...!!! Pozdrawiam!!! Bardzo!!!
******************************************
myślę więc jestem- powiedziałam i zniknęłam!
stary dowcip, wiem...

carla ma rację

[negatywista]

Nie mylmy wyrzutów sumienia z depresją - chorobą, na którą zapada się nie z
własnej winy! Społeczeństwo, żeby mogło funkcjonować normalnie, wykształca
pewien wzorzec moralności i wg niego wychowuje dzieci, aby później nie były
socjopatami, tylko stosowały się do tych zasad. Na poziomie superego kształtuje
się wówczas mechanizm kary za naruszenie praw moralnych, czyli wyrzuty
sumienia - motywują one do naprawienia szkody lub, w wypadku gdy jest to
niemożliwe, tak odmieniają charakter, że często taka osoba zmienia się na
lepsze. Wielu niewytłumaczalnych dobroczyńców, których spotykamy, to ludzie
odreagowujący jakieś wyrzuty sumienia - robią dobrze, ponieważ wewnętrzny
mechanizm zmusza ich, aby oddali to, co kiedyś zabrali, czasem z nawiązką. I
jest to chyba porzebne, nie sądzicie? To nie jest żadna choroba!

[awanturka]

Wyrzuty sumienia moga byc czynnikiem depresjogennym, szczególnie wtedy gdy nie
ma się pomysłu na to jak naprawic wyrzadzona krzywdę. Skoro autoraka watku ma
takie objawy o jakich pisze to wyglada na to,że proces osuwania sie w depresję
już się rozpoczał. Będzie musiała skonfrontowac się, predzej czy pózniej z tym
wyrzutami sumienia. I dobrze by było żeby zrobiła to dośc szybko zanim toczacy
się proces depresyjny spowoduje, że stanie sie niezdolna do czegokolwiek innego
poza przeżywaniem głębokiego, depresyjnego poczucia winy.

Raczej nie liczyłabym na to, że czas rozwiaże problem...

- awanturka

[carlabruni]

Drogi negatywisto.
Nie do końca się z Tobą zgodzę. Myślę, że czasami może być tak, że pod wpływem
tego iż wyrządzimy komuś krzywdę możemy mieć depresje.Jak samopoczucie? Mam
nadzieje, że jest ok. Pozdrawiam Cię bardzo serdecznie.

[uri_ja]

femine napisała:

> Poznałam kogoś zakochałam się, zdradziłam męża! Zamieszkałam ze swoją nową
> miłością i z tego związku urodził się nasz synek. Niestety nie cieszy mnie
> macierzyństwo, ani nic zupełnie! Nie mogę sobie poradzić ze zdradą, która tak
> bardzo boli, jak to mnie by ktoś zdradził! Żal mi męża i brakuje mi go,
> gdybym mogła cofnąć czas, nigdy, przenigdy nie dopuściłabym do takiej
> sytuacji! Jestem nie do życia, straciłam radość i ogromny temperament! Chyba
> już nigdy nie będę szczęśliwa! Do końca życia będzie mnie to gryzło...!


Femino, jedyne co mogę Ci poradzić, to to żebys poszła do lekarza. moim zdaniem
masz juz depresje, i to poporodową, z tąd te myśli...mam do Ciebie zasadnicze
pytanie: czy Twoja "nowa miłość" jest naprawdę miłością. z tego co napisałaś
powyżej wynika że nie...jeśli nie jego tez zostaw, serio. będzie Ci kolcem w
oku...będzie jak za ciasny but. idż do lekarza, abyś mogła sie cieszyć
macierzyństwem, idż na terapię,abyś mogła przemyśleć. odwrócić czasu sie nie
da, ale może można cos naprawić. mężczyźni sa różni, miłość jest skomplikowanym
uczuciem, może mąż jeszcze coś do Ciebie czuje? może poproś go o przyjażń.
osobiście uważam, że nowy partner po prostu cię rozczarował w życiu "na
codzień", i to mocno, tak, że poza zauroczeniem,które minęło nie było tam
miłości...nie miała szans rozkwitnąć.
jeszcze raz Cię proszę, idź do lekarza, masz przecież jeszcze parę rzeczy do
zrobienia,nie? Pozdrawiam serdecznie!
******************************************
myślę więc jestem- powiedziałam i zniknęłam!
stary dowcip, wiem...

no co za ludzie!

[negatywista]

> masz juz depresje, i to poporodową, z tąd te myśli

Co ma piernik do wiatraka? Zdradziła męża i rozumie swój błąd po prostu, co to
ma wspólnego z dzieckiem? Jasne, zrzućmy winę na dziecko, tak najłatwiej. To
wszystko przez wrednego bachora!

czy Twoja "nowa miłość" jest naprawdę miłością. z tego co napisałaś
> powyżej wynika że nie...jeśli nie jego tez zostaw, serio. będzie Ci kolcem w
> oku...będzie jak za ciasny but.

Jasne, w gruncie rzeczy to nic, że zdradziłaś męża, i tak faceci to świnie, a
nowego też możesz zdradzić, a co tam, raz się żyje! A dziecko? Do adopcji! Po
co ci zbędny balast. No chyba, że masz kaprys "cieszyć się macierzyństwem" to
możesz rzeczywiście zostawić sobie dzieciaka, tylko ojca przepędź na cztery
wiatry. Po co dziecku ojciec, nie? Po co dziecku normalna rodzina?
I jeszcze męża zdradzonego i porzuconego poproś o przyjaźń - tak, żeby
troszeczke lżej się na sumieniu zrobiło, napewno się zgodzi, hehe i przyjmie
cię z otwartymi ramionami! A wyrzuty sumienia nadal się utrzymują? No to chemią
je!
Nie wiem kto to jest uri_ja, ale jej post to najgłupszy, jaki czytałem dotąd na
tym forum! To już wolę mskaiqa pieprzenie do omdlenia o miłości - mniej mnie
dołuje niż taki podły egoizm.

[uri_ja]

negatywista napisał:

> > masz juz depresje, i to poporodową, z tąd te myśli
>
> Co ma piernik do wiatraka? Zdradziła męża i rozumie swój błąd po prostu, co
to
> ma wspólnego z dzieckiem? Jasne, zrzućmy winę na dziecko, tak najłatwiej. To
> wszystko przez wrednego bachora!
>
> czy Twoja "nowa miłość" jest naprawdę miłością. z tego co napisałaś
> > powyżej wynika że nie...jeśli nie jego tez zostaw, serio. będzie Ci kolcem
> w
> > oku...będzie jak za ciasny but.
>
> Jasne, w gruncie rzeczy to nic, że zdradziłaś męża, i tak faceci to świnie, a
> nowego też możesz zdradzić, a co tam, raz się żyje! A dziecko? Do adopcji! Po
> co ci zbędny balast. No chyba, że masz kaprys "cieszyć się macierzyństwem" to
> możesz rzeczywiście zostawić sobie dzieciaka, tylko ojca przepędź na cztery
> wiatry. Po co dziecku ojciec, nie? Po co dziecku normalna rodzina?
> I jeszcze męża zdradzonego i porzuconego poproś o przyjaźń - tak, żeby
> troszeczke lżej się na sumieniu zrobiło, napewno się zgodzi, hehe i przyjmie
> cię z otwartymi ramionami! A wyrzuty sumienia nadal się utrzymują? No to
chemią
>
> je!
> Nie wiem kto to jest uri_ja, ale jej post to najgłupszy, jaki czytałem dotąd
na
>
> tym forum! To już wolę mskaiqa pieprzenie do omdlenia o miłości - mniej mnie
> dołuje niż taki podły egoizm.

nawet nie skomentuję za mocno, wtórny anlfabetyzm po prostu! rozumiesz co
czytasz, czy tylko rżniesz idiotę? poczytaj sobie co to depresja poporodowa i
ile ma wspólnego z dzieckiem! poza tym wyciałeś część mojego postu, i
podciągnałeś pod swoją teorię. bardzo brzydko bałwanku!

to co ja czuję, to męka....

[kocioo]

moja historia jest podobna tyle, że ja mam dziecko z moim jeszcze moim mężem,
zostawiłam go dla innego, bo się zakochałam i co? cierpię teraz za to wszystko
co zrobiłam mojemu mężowi, za jego cierpienie za to jak czuł się jak go
zdradziłam i zostawiłam w perfidny sposób. Teraz wiem jak się czuł i co
przeżywał. Minął nie cały rok od jego wyprowadzki zreszta zaraz mieszkałam juz
z tym drugim i kocham tego z ktorym jestem, ale mam tak dławiące wyrzuty
sumienia i czasami tak brak mi męża tej stabilizacji tego jak był w stanie
zrobić dla mnie wszystko, jego miłości, cierpliwości itd długo by tu pisać,
poprostu mam wrażenie ze źle zrobiłam, źe straciłam coś naprawdę prawdziwego,
ale niestety mąż do mnie już NIGDY nie wróci, bo nienawidzi mnie uważa mnie za
zakłamana podła dziwkę i ma racje, teraz cierpię i czuję ze potrwa to wiele
wiele lat a moze i nigdy nie zaznam już spokoju w sercu i głowie...

[basia-33]

jesli w ogola myslalas o tym i dopuscilas sie zdrady to czu napewno udane bylo
twoje malzenstwo..cczy tylko teraz masz znowu cos stalego i znowu chcesz czegos
innego....dlatego teraz brak ci meza.....

[uri_ja]

miło Cię widzieć Basiu! strasznie sięo Ciebie martwiłam 9to tak poza tematem,
ale szczerze!).
******************************************
myślę więc jestem- powiedziałam i zniknęłam!
stary dowcip, wiem...

[basia-33]

jestem jestem....jeszcze jestem