Balansowanie na linie...

[angharad]

Pretensje do siebie, do losu, do ludzi, do wrogów i przyjaciół. Wyrzuty
sumienia, samooskarżanie i użalanie się nad sobą. Niemoc, euforyczne, złudne
wrażenie, że w końcu "wezmę się w tę przeklętą garść", agresja na każde dobre
słowo i wycie o pomoc itp itd...

Gdzie leży granica, na brak której chorujemy? Jak wyczuć moment, w którym z
terapeutycznego nicnierobienia należy przejść do działania? Kiedy i jak się
zmobilizować, żeby nie spaść jeszcze niżej? Gdzie jest punkt, w którym
niektóre rady mskaiqa mogą stać się sensowne? Co robć, żeby nie przespać
tego momentu?

[awanturka]

Wiem o czym piszesz. I nie znam odpowiedzi...

[zorro1234]

awanturka napisała:

> Wiem o czym piszesz. I nie znam odpowiedzi...

nikt chyba nie zna holistycznej odpowiedzi, tym bardziej, że każda osoba jest
inna, inaczej czuje, inaczej reaguje, inne rzeczy powodują, że jest na górze
lub w dolinie, motywuje. wysiłek mskaiq w pisanie o wysiłku tez moze coś daje,
tylko nie ma rad uniwersalnych... niestety

A może...

[angharad]

A może, gdybyśmy sobie spróbowali opisać po troszeczku swoje konkretne wrażenia
z naszych konkretnych prób mobilizacji, codziennych mikrozwycięstw... Że na
przykład oblał mnie wczoraj zimny pot, bo musiałam załatwić sprawę w urzędzie,
a kiedy szłam, to szłam jak na szafot, a chociaż trzęsły mi się ręce i waliło
serce, to załatwiłam sprawę. I co się ze mną stało później? Czy do wieczora
analizowałam każde słowo, czy wracając czułam się uskrzydlona i pierwszy raz od
niepamiętnych czasów czyłam zapach powietrza? I dlaczego według mnie stało się
jedno, a nie drugie?

Nie wiem, może i głupio gadam. Ale myślę sobie, że gubię się już w tylu
różnych sprawach, a wszystko powoduje nieszane uczucia, że albo do cna
zwariuję, albo znajdę tę cienką granicę, która oczywiście dla każdego gdzie
indziej przebiega.

A może opisując sobie takie drobne fragmenciki odnajdziemy w nich elementy
własnych lęków, co zniweluje po trosze nasze wyobcowanie? Może to nieładnie,
ale kiedy słyszę, że "nie ja jedna tak mam" , kiedy mogę się przejrzeć w kimś
jak w lustrze i powiedzieć: "on taki fajny i mądry, a boi się tego co ja" to
jakoś mi lepiej i "silniej".

A może... trzeba zupełnie inaczej?

[an_a1]

angharad napisała:

> Może to nieładnie,
> ale kiedy słyszę, że "nie ja jedna tak mam" , kiedy mogę się przejrzeć w kimś
> jak w lustrze i powiedzieć: "on taki fajny i mądry, a boi się tego co ja" to
> jakoś mi lepiej i "silniej".
Znałam kogoś takiego. Do tego był piekielnie inteligentny.
HEEEH...
Ana

[mskaiq]

Zacznij od dzisiaj i nie jest wazne ze przegrywasz po drodze, wazny jest
kierunek. Trzeba pokonywac slabosc bo to nasza slabosc jest problemem i brak
milosci. Wszyscy jej potrzebujemy, bez niej trudno dostrzegac i szanowac innych
a takze cieszyc sie tym co jest wokol nas. Alternatywa to zlosc i nienawisc ale
jak z tym zyc.
Serdeczne pozdrowienia.

[vinja]

mskaiq napisał:

> Zacznij od dzisiaj i nie jest wazne ze przegrywasz po drodze, wazny jest
> kierunek. Trzeba pokonywac slabosc bo to nasza slabosc jest problemem i brak
> milosci. Wszyscy jej potrzebujemy, bez niej trudno dostrzegac i szanowac
innych
>
> a takze cieszyc sie tym co jest wokol nas. Alternatywa to zlosc i nienawisc
ale
>
> jak z tym zyc.
> Serdeczne pozdrowienia.


Ale ja na przykład mam miłość , wokół mnie jest wiele miłośći , jestem
kochana , odczuwam to i...im bardziej to czuje tym bardziej sie pogrążam ,
pogrąża mnie zniechęcenie do jakichkolwiek uczuć , boję się ich i nie chcę
ich , bo nie umiem odwzajemniać- jestem PUSTA w środku

[carlabruni]

Droga angharad. Myślę, że nie wielu jest ludzi na tyle mądrych aby odpowiedzieć
Ci na te pytania.Spróbuję jednak temu sprostać. Wydaje mi się, że Twój mózg sam
powie Ci kiedy jest gotów do działania. Może to jednak troche potrwać.
Zrozumiesz wtedy, że wiele zależy od Twojego podejścia do wielu rzeczy.
Postarasz się wtedy unikać sytuacji po których można miec wyrzuty sumienia. Z
całego serca Ci tego życzę. Pozdrawiam Cię goraco.