Dodaj do ulubionych

demon strachu czai sie za rogiem

23.02.11, 11:22
dlugi czas nie odwiedzalam forum
wmawiajac sobie ze mnie to juz nie dotyczy
faktycznie odpuscila zmora na jakis czas ale wrocila i uderzyla ze sporą mocą

powiedzcie mi prosze ja was czego moze bac sie czlowiek stojac na poczcie w kolejce do okienka zeby zaplacic rachunek ?
czego ja sie tak boje - ze cala sie trzese, oblewam potem i serce mi wali
to samo w sklepie itd
co tam moze sie zlego wydarzyc ?

to jakas powolna agonia- zeby nie mozna bylo bez lekow pojsc paczke wyslac.....albo kupic chleb

a dzieciatko - 5 miesiecy ma a ja bylam z nia na spacerze moze pare razy
tlumacze oczywiscie zimą i mrozami ...
ale boje sie isc z wozkiem przez park
czego ja boje sie w tym parku ? co tam jest takiego strasznego ?
moze ktos zna odpowiedz ?
bardzo prosze .....dziekuje
Obserwuj wątek
    • mskaiq Re: demon strachu czai sie za rogiem 23.02.11, 14:21
      Niczego nie mozna sie bac kiedy stoi sie na poczcie i to juz na
      szczescie rozumiesz.
      A to ze oblewa Cie pot, trzesiesz sie cala i serce Ci wali to
      odczucia somatyczne, ktore maja sprawic zebys sie bala,
      no i sprawiaja.
      Tak bedzie sie dzialo az stanie sie jasne ze te odczucia nic
      nie maja wspolnego z poczta a takze ze te odczucia nie sa
      grozne i wczesniej czy pozniej znikna.
      Serdeczne pozdrowienia.
    • lucyna_n Re: demon strachu czai sie za rogiem 23.02.11, 14:31
      dopadł cię atak lęku panicznego, nie jest to związane z żadnym konkretnym baniem się czegoś. Jako że potem już balaś się wystąpienia tego lęku wytworzyłaś sobie neichcacy piękną agorafobię.
      Po urodzeniu dziecka hormony potrafią sie mocno pozmieniać i fundują człowiekowi nowe zupełnie nieoczekiwane stany i samopoczucia. Sprawdź babeczko poziom hormonów tarczycy i poziom magnezu i potasu we krwi, łykaj jakieś witaminy z mikroelementami, bo na przedwiośniu może Ci ich brakować pomimo tzw zdrowej diety, a niedobór magnezu czy potasu objawiać się może u osób wrażliwych podobnym jak opisywane przez Ciebei samopoczuciem (waciane kolanka, kolatania, zawroty głowy itp). No i przypuszczam że do wyspanych nie należysz a to też nie służy osobom ze skłonnościami depresyjno-nerwicowymi.
      Że to może być nawrot depresji to pewnie sama wiesz, no niestety depresja też może się objawiać takimi właśnie stanami lękowymi.
      Bardzo niepokojący jest ten wpis o niemożności wyjścia z domu bez lęku, szczerze mowiąc jeżeli nei zadziałasz szybko to się tej agorki będzie bardzo trudno pozbyć a stan kiedy człowiek boi się iść na spacer do parku stanem normalnym nie jest i takie życie to koszmar.
      Nie powinnaś się godzić z tym stanem rzeczy, bo potem może być za późno, a tracić te chwile z życia dziecka kiedy ono świat poznaje to bedzie nieodżalowana strata, a i niechcący możesz dziecku te fobię "sprzedać" a tego byś chyba nie chciała.
      uff
      no i uszy do góry, depresja też nie trwa wiecznie, a z każdej fobii można wyjść.
      • babetschka Re: demon strachu czai sie za rogiem 24.02.11, 09:35
        jesli chodzi o klasyczne napady paniki to wiem z czym to jesc pare lat uzeralam sie z tym diabelstwem
        wyleczylam je seroxatem w zasadzie
        ale to byly klasyczne ostre ataki

        teraz to jest jakis lęk napadowy taki jakis rozlazły, ktory powoduje dretwienie mrowienie rozchodzi sie po calym ciele i jakby obezwładnia i towarzyszy mi non stop z tzw pikami wlasnie na poczcie czy w sklepie

        oslabia mnie dodatkowo fakt ze znow biore seroxat od 2 miesiecy i kompletnie nie pomaga

        przeszlam 2 razy terapie grupową, terapie indywidualne, morze spotkan z psychiatrami i psychologami
        powinnam juz przepracowac na wszystkie strony zrodla tego lęku z dziecinstwa mlodosci ITP

        i wszystko na nic
        znow leki ktore w dodatku juz nie dzialają tak jakbym sie uodpornila czy cos

        sprawdze te hormony faktycznie o tym nie pomyslalam

        i zadzwonilam dzis do osrodka zdrowia psychicznego i umowilam sie na wizyte
        pewnie znow mnie na terapie wysla po latach i znow grzebanie w przeszlosci znow to samo

        a lęk jak byl tak bedzie i pewnie umre z nim w trumnie leząc z wlosami dęba stojącymi...
        • lucyna_n Re: demon strachu czai sie za rogiem 24.02.11, 12:10
          Babeczko, walcz, to samopoczucie musi mieć swoją przyczynę, wiem że na myśl o wędrowce po lekarzach robi ci się niedobrze, mi też się robi, ale naprawdę coś tam może się pozmieniało i wcale nie psychika tylko ciało czegoś się domaga. No i nie przyznawaj się na dzień dobry do depresji bo nici z diagnostyki.
    • lucyna_n Re: demon strachu czai sie za rogiem 23.02.11, 15:37
      ku mojemu zdziwieniu artykulik bardzo ladnie i przystępnie opisuje na czym polega agorafobia,
      zdrowie.gazeta.pl/Zdrowie/1,105912,9149536,Fobia.html
      to dla tych co ciągle walkują i wciskają w brzuch że agorafobia to lęk otwartej przestrzeni, i nie kapują o co chodzi.
    • olga_w_ogrodzie Re: demon strachu czai sie za rogiem 23.02.11, 16:53
      babetschka napisała:

      > dlugi czas nie odwiedzalam forum
      > wmawiajac sobie ze mnie to juz nie dotyczy
      > faktycznie odpuscila zmora na jakis czas ale wrocila i uderzyla ze sporą mocą
      >
      > powiedzcie mi prosze ja was czego moze bac sie czlowiek stojac na poczcie w kol
      > ejce do okienka zeby zaplacic rachunek ?

      nie dalej jak w sobotę rachunek miałam na poczcie zapłacić rachunki i przed wyjściem z domu zwyczajowy lęk.
      tylko ja na poczcie, już w trakcie działania, nie lękam się tak, jak Ty.
      ale ten antycypacyjny - kura wodna. tyle lat, tyle przekonyania siebie, że nie ma czego się lękać, a ten lęk jest i jest.
      no i też nie wiem, jak to jest, że naprawdę mocno, spokojnie włączam racjonalizację i nic.
    • tlenoterapia Re: demon strachu czai sie za rogiem 24.02.11, 01:00
      www.petlaczasu.pl/spokojnie-tylko-panika/b00039582
      Przeglądałam te książeczkę i z zainteresowaniem czytałam rozdział o wpływie poziomu cukru we krwi (jego wahań) o wydzielaniu przez mozg adrenaliny by zmobilizować wątrobę do uwalniania rezerw glukozy....co przy okazji wywołuje stany lekowe i ataki paniki.


      Autorka widzi przyczynę stanów lekowych w wahaniach poziomu cukru we krwi ,które wynika z niewłaściwego żywienia ale i wiele innych kwestii porusza.

      W końcu mozg na glukozie funkcjonuje i cukier musi mieć na niego wpływ....
      • babetschka Re: demon strachu czai sie za rogiem 24.02.11, 09:24
        Profesor Joseph Garner przeprowadził doświadczenie na myszach. Wybrał gatunek myszy, który jest predestynowany do autoagresywnych zachowań jak wyrywanie sierści, drapanie. Zaobserwowano, iż zwierzęta, które wyrywały sobie sierść miały niski poziom aktywności serotoniny w mózgu. Stąd hipoteza, iż zwiększenie aktywności tego neuroprzekaźnika może poprawić kondycje psychiczną zwierząt. Serotonina powstaje z tryptofanu, aby zaś mógł on przejść barierę krew-mózg konieczna jest interwencja insuliny, a więc podanie węglowodanów. Stąd pomysł na dietę bogatą w tryptofan oraz cukier. Karma ta miała pierwotnie redukować wyrywanie sierści. Zamiast tego stan zdrowia chorych myszy pogorszył się, co więcej pojawiły się również inne autoagresyjne zachowania jak drapanie. Pozornie zdrowe myszy również rozwinęły podobne nienormalne reakcje. Odstawienie diety zaś powodowało zastopowanie rozwoju negatywnych zachowań.

        Wnioskiem jaki można poniekąd wyciągnąć z badania, jest negatywny stosunek diety bogatej w cukry proste na zdrowie psychiczne....

        • kklekss Re: demon strachu czai sie za rogiem 24.02.11, 10:14
          Idz do neurologa , też leczy nerwy, depresje .Może spojrzy na twoje objawy swieżym "okiem
          " . Wybierz się do prywatnego ,poświęci ci więcej czasu.
          • babetschka Re: demon strachu czai sie za rogiem 24.02.11, 10:24
            oj ilu ja neurologow odwiedzilam nie pytaj
            rezonanse tomografie pukanie w kolanko morze badań (szczegolnie w okresie kiedy mialam napady paniki - klasyczne wedrówki po lekarzach ktore chyba kazdy w tym stanie odbywa)

            wszystko bez zarzutu ...
    • wen_yinlu Re: demon strachu czai sie za rogiem 24.02.11, 20:52
      Ja czasami miewam podobnie z telefonami - czego się może człowiek bać przy odbieraniu telefonu, albo zadzwonieniu do kogoś z pytaniem? Miałam to od dziecka, tak jakby mój mózg wysiadał gdy słyszy głos, a nie widzi twarzy. Nie mam problemu z rozmowami oko w oko, ale telefonów nie znoszę.
      • tlenoterapia Re: demon strachu czai sie za rogiem 24.02.11, 23:20
        Właśnie dużo ludzi ma "fobie telefonowa" Ciekawe czemu?

        Do puki mogłam to innych wrabiałam żeby telefonowali za mnie .
        Mimo, ze życie zmusiło mnie do wykonania z 500 set połączeń dzięki czemu fobia przeszła to nie sprawia mi to przyjemności i jest nadal przykre .
        • ichnia Re: demon strachu czai sie za rogiem 25.02.11, 11:15
          tlenoterapia napisała:
          > Właśnie dużo ludzi ma "fobie telefonowa" Ciekawe czemu?
          >
          Właśnie muszę sobie uświadamiać, że mam kolejne fobie. A ja nie jestem jakaś tam fobiczka :/ Tyle, że z wiekiem to się nasila, jak zauważyłam. Z tym telefonowaniem też mam opory. Przemijające na szczęście. Dlatego odkładam, jeśli to możliwe, na czas kiedy nie muszę się przełamywać i wtedy przychodzi mi to z łatwością.
          A do parku to też bałabym się chodzić (sama). Łobuzów i bandytów nie brakuje. Ktoś powie, że na ulicy także. Zgadza się, ale w parku więcej i częściej.
    • state.of.independence Re: demon strachu czai sie za rogiem 27.02.11, 17:12
      babetschka napisała:

      > czego ja boje sie w tym parku ? co tam jest takiego strasznego ?
      > moze ktos zna odpowiedz ?

      Gdyby istniała prosta odpowiedź na to pytanie to pewnie sama byś ją znalazła. Ale jeśli odpowiedź jest zagmatwana i skomplikowana to też jest do odnalezienia, ale gdzieś tam w Tobie w środku. Jeśli ktoś ma klucze do zagadki to właśnie Ty jesteś jedyną osobą.

      A cóż może Ci powiedzieć drugi człowiek? Może tylko tyle, że każdy ma jakieś swoje małe albo duże demony i każdy jest równie bezradny w ich obliczu.
      • babetschka Re: demon strachu czai sie za rogiem 27.02.11, 19:05
        brzmi jak zniechecenie do konfrontacji z drugim czlowiekiem
        a wlasnie tego potrzebuje
        wymiany mysli pogladow opinii
        wiem ze kazdy ma swoje demony kazdy ma problemy

        ale moze znajde kogos kto mial podobnie bal sie isc na spacer i znalazl jakis sposob by to pokonac ...jakas technike o ktorej nie slyszalam jeszcze
        • babetschka Re: demon strachu czai sie za rogiem 27.02.11, 19:06
          moze jestem infantylna zadajac takie pytania.....ale ja juz nie mam sily ....resztki jej zbieram by nakarmic dzieciatko...by w ogole wstac z lozka....cos zjesc....tu napisac...
          • state.of.independence Re: demon strachu czai sie za rogiem 27.02.11, 21:50
            Nie miałam zamiaru zniechęcać Cię do konfrontacji z drugim człowiekiem, tylko raczej zachęcać do konfrontacji ze sobą samą i własnym demonem. Bo on się przecież skądś wziął w Twoim umyśle, wcisnął jakąś szczeliną, zasiedział w głowie. Może nawet bardzo dawno temu. Ale żeby go stamtąd skutecznie wygonić trzeba najpierw poznać jego twarz i imię... No tak w przenośni to napisałam z twarzą i imieniem. Trzeba się trochę dokopać do istoty problemu, a przecież nikt nie zna Twojego życia tak dobrze jak Ty sama.

            A siła... Siła to jest to coś czego w pewnym momencie życia każdemu może braknąć. Ja wiem, że to niczego nie zmienia, nikogo nie pociesza, nikogo nie ratuje, ale wszyscy ludzie czasem tracą siłę. I też szukać jej można jedynie w sobie, jedynie we własnych myślach i uczuciach. Kiedy świat wali się na głowę a Ziemia wymyka się spod stóp trzeba chociaż spróbować być dla siebie przyjacielem, przewodnikiem i pocieszycielem. Chociaż tak dla zabawy, dla żartu, dla eksperymentu. Dopiero gdy człowiek odkrywa całe bogactwo siebie - zaczyna się otwierać na innych ludzi, zaczyna doceniać ich pomoc, gesty i słowa.

    • smakwolnosci Re: demon strachu czai sie za rogiem 01.03.11, 12:17
      Widzę Cię i Twój stracj oraz brak sił. Znam to bardzo dobrze i wiem, ze zamiast wielu porad jak być powinno, dobrze jest jak ktos zobaczył po prostu Cię w tym JAK JEST... Wiem jak musi być Ci ciężko, szczególnie że umysł podpowiada Ci że to bez sensu, a jednak TAKIE TO JEST.
      Ja doskonale rozumiem to rozbicie w sobie.
      A propos porad- najlepsze co możesz zrobić, to przestac sie za to obwiniać i piętnować, to początek dostrzeżenia siebie i nabrania szacunku do sibie nawet do swoich słobości, one z czegoś wynikają, ale nie można ich tak po prostu pzreskoczyć, najpierw tzreba je dostrzeć, wziąć parę głębokich, wolnych oddechów (nosem!) i pzrytulić w duchu ta pzrestraszoną istotkę w sobie. Spróbuj :))
      Pozdrawiam Cię mocno,
      • babetschka Re: demon strachu czai sie za rogiem 01.03.11, 19:11
        to jest taki stan jakbym sie taplała w smole , tylko nos wystaje na powierzchnie zeby powietrza nabrac
        nienawidze swojego ciala czuje odraze generalnie do ciala ludzkiego, dotykania itp brr
        mam same wady ludzie mnie nienawidza patrza sie krzywo na ulicy nawet ci ktorzy mnie nie znaja tez pewnie mnie nienawidza
        nie ma mozliwosci zeby dalo sie mnie lubic
        skoro tak jest to zaczelam byc agresywna zgorzkniala nie usmiecham sie zloszcze sie z byle powodu wszystko jest nudne bylejakie malointeresujace

        czuje sie ciezka toporna zatopiona w czarnej mazi.....
        co ja dam dla tego dziecka...przekaze swoja depresje ......i tak to sie skonczy
        bedzie miala nascie lat i bedzie biegala na terapie

        nie moglam miec dzieci
        teraz stal sie cud i mam... powinnam byc przeszczesliwa a ja do jakiego wniosku dochodze ?

        depresyjni powinni miec zakaz posiadania dzieci...
        • lucyna_n Re: demon strachu czai sie za rogiem 02.03.11, 09:53
          czyli depresyjnej nie dogodzi
          no super.
          że też masz czas na takie rozkminianie się nad sobą.
          • ichnia Re: demon strachu czai sie za rogiem 02.03.11, 10:21
            Smutne to ale prawdziwe.

            lucyna_n napisała:
            > że też masz czas na takie rozkminianie się nad sobą.
            >

            Komuś w dobrej formie łatwo przychodzą takie słowa.
            • babetschka Re: demon strachu czai sie za rogiem 02.03.11, 10:50
              lucy
              to napisz prosze co mam zrobic zeby tak nie rozkminiac
              sugerujesz ze za bardzo uzalam sie nad soba ? powinnam sobie znalezc wiecej zajec ? jak ja zmycie paru talerzy uwazam za niesamowity wyczyn .......cholera ....mam wrazenie ze nie do konca wiesz co to znaczy totalna beznadzieja i niemoznosc wykonania podstawowych czynnosci...
              • ichnia Re: demon strachu czai sie za rogiem 02.03.11, 11:16
                babetschka napisała:
                > mam wrazenie ze nie do konca wiesz co to znaczy totalna beznadzieja i niemozno
                > sc wykonania podstawowych czynnosci...

                lucy na pewno to wie, bez obaw, tyle że teraz czuje się pewnie dobrze, więc takie "smęcenie" jej nie porusza ;)
                • lucyna_n Re: demon strachu czai sie za rogiem 02.03.11, 12:32
                  rusza, rusza, już się poprawilam w poście poniżej,
                  • ichnia Re: demon strachu czai sie za rogiem 02.03.11, 13:32
                    lucyna_n napisała:
                    > rusza, rusza, już się poprawilam w poście poniżej,
                    >
                    ;)
                    To nie był zarzut z mojej strony, jedynie stwierdzenie faktu. Żadnych pretensji nie miałam. Ale miło, że wypowiedziałaś się szerzej :) Bardzo sensownie zresztą.
              • lucyna_n Re: demon strachu czai sie za rogiem 02.03.11, 12:30
                Oj tam, oj tam, zaraz tam nie wiem, wiem aż za dobrze i nie ma się o co zaraz obrażać.
                co zrobić?
                na moje oko deprechę poporodową masz jak stąd do księżyca, a to się zdarza i najlepszym i także tym co o dziecku 20 lat marzyły, no taka ta chemia naszej głowie paskudna i podstępna jest.

                przede wszystkim
                łykać tabsy jak lekarz zalecił

                no i cały ten kram z nasłonecznianiem, odpoczywaniem, odżywianiem, umiarkowanymi ćwiczeniami z przymusu, przecież nie jesteś nowicjuszką w tym temacie to wiesz że da się łagodzić objawy

                pamiętaj też że to czarnowidztwo nie ma nic wspólnego z prawdą jest tylko depresyjną optyką, wykrzywioną, zamazaną, generalnie bez sensu, choć człowiek ma wrażenie że najświętszą prawdę o sobie odkrył. a to "tylko" depresja a nie żadna prawda.

                Czy masz jakąś pomoc przy dziecku, masz jakiś czas dla siebie, na odpoczynek, spokojną kąpiel? kogoś kto Cię wesprze, wyprowadzi choć na mały spacerek? bo od siedzenia w domu to się może nasilać. Badania miałaś zrobić? zrobiłaś? Nie musisz odpowiadać tutaj oczywiście, wystarczy że odpowiesz sama sobie.

                Jak nie możesz zupełnei wyjść z domu i nie masz siły teraz na żadną aktywność to chociaż ubierz cieplo siebie i dzidzię tak jak do wyjścia na dwór )(opcjonalnie jeżeli jesteś z Krakowa to na pole) i posiedźcie przy otwartym oknie kiedy zaświeci słońce, pooodychaj głęboko, poczuj promyki na twarzy, słońce i powietrze działają cuda. Dziecku takiemu malutkiemu wszystko jedno czy śpi w wozku na dworze czy przy otwartym oknie a Ty pewnei jesteś dramatycznei niedotleniona.

                i żadnego samobiczowania proszę, to choroba, nie jesteś temu winna, dabaj o siebie i proszę postaraj się być choć trochę lepszej myśli.
                • babetschka Re: demon strachu czai sie za rogiem 08.03.11, 11:22
                  tez mi sie wydaje ze dopadla mnie poporodowa depresja
                  ale z moja sklonnoscią do depresji i leczeniem jej juz od nastu lat to bylo pewne na 100% ze dopadnie

                  staram sie odzywiac w miare zdrowo sama gotuje dla malej cwicze troche

                  jesli chodzi o pomoc przy dziecku mam, moj partner mi troche pomaga, moje dziecko jest z tych bezproblemowych wiec czas dla siebie spokojnie moge wygospodarowac

                  problem z tymi spacerkami bo ja nie dam rady przelamac lęku i chodzic po parku w ogole chodzic na zewnatrz jak jest jasno
                  a jak juz jest ciemno to z dzieckiem nie pojde

                  nie zrobilam badań, zabiore sie za to w tym tyg

                  ten patent z otwartym oknem i dzidzią ubraną cieplo wykorzystuje, zawsze to jakis ratunek

                  umowilam sie na jutro do psychologa odnosnie tego cholernego lęku, 24 na dobe mnie trzyma ze skokami ktore sa nie do wytrzymania bo somatycznie wysiadam wtedy

                  biore paroksetyne znow od 3 miesiecy ale kompletnie nie dziala - jak cukierki
                  czy mozna uodpornic sie na te leki do tego stopnia ze kompletnie przestaja dzialac ?
                  nawet efektu placebo nie moge uruchomic....

                  przynajmniej mysli samobojcze minely dzieki dzieciatku
                  nie wyobraam sobie zostawic jej i odejsc...
                  • lucyna_n Re: demon strachu czai sie za rogiem 08.03.11, 14:52
                    Jeżeli masz np problemy z tarczycą to nei będziesz odczuwała działania lekow antydepresyjnych
                    Podobno ze ssraiami jest tak że czasem człowiek nie reaguje na ten lek ktory już brał i wtedy należy spróbować inny , mimo że dzialanie ogólne tych lekow jest niby podobne jeden działa a inny nie.
                    Wizyta u psychologa może pomóc wypowiedzieć na glos wszystkie bolączki, i kto wie może jakaś przyczyna jednak wylezie a przynajmniej ciśnienie trochę zejdzie.

                    Ja też kosmzarną depresję poporodową zaliczylam, ale minęło, każda depresja mija, byleby się nei poddać paskudnym myślom. Idzie ku wiośnie, może sama pogoda Ci pomoże i do lata już będziesz widziała wszystko w innym świetle. No i życzę Ci z calego serca żebyś jak najszybciej w pelni mogła się cieszyć macierzyństwem.
            • lucyna_n Re: demon strachu czai sie za rogiem 02.03.11, 12:16
              dobra forma, to pojęcie bardzo względne
              bardzo
    • babetschka Re: demon strachu czai sie za rogiem 08.03.11, 12:58
      jeszcze o jednej drobnej rzeczy wspomne
      jak zapalam papierosa to dopada mnie juz megalęk taki na maksa gorszy od tych atakow na poczcie czy w sklepie
      to po co palisz pytają........bo palę i juz walcze z nalogiem blabla nie wnikajmy w to

      i ktos mi rzucil haslo: ty smierci boisz sie panicznie, a papieros ją symbolizuje

      i teraz zmierzenie sie z paradoksem: kobieta pragnąca smierci bo z takim charakterem, osobowoscią i zyciorysem nie da sie normalnie isc dalej ........i kobieta panicznie bojąca sie smierci i wszelkich chorob do niej prowadzących........
      • ichnia Re: demon strachu czai sie za rogiem 08.03.11, 14:26
        babetschka napisała:
        > i teraz zmierzenie sie z paradoksem: kobieta pragnąca smierci bo z takim charak
        > terem, osobowoscią i zyciorysem nie da sie normalnie isc dalej ........i kobiet
        > a panicznie bojąca sie smierci i wszelkich chorob do niej prowadzących........

        Paradoks chyba dość powszechny.
      • lucyna_n Re: demon strachu czai sie za rogiem 08.03.11, 14:54
        podobno samobójstwo z powodu lęku przed śmiercią nei jest w psychiatrii uważane za paradoks.
        u podstaw każdej silnej fobii jest lęk przed śmiercią, lub utratą kontroli
        • ichnia Re: demon strachu czai sie za rogiem 09.03.11, 09:36
          lucyna_n napisała:
          > u podstaw każdej silnej fobii jest lęk przed śmiercią, lub utratą kontroli

          Ha! No coś w tym jest!
    • babetschka Re: demon strachu czai sie za rogiem 11.03.11, 11:55
      dzis nastapila jakas cholerna kumulacja - ale tym razem dziwnie sie objawila bo mialam napad mega furii, zlosci na swoja depresje - tak jakbym ja zmaterializowala usiadla przed nia i zczerzyla na nia kly
      syczalam przez zeby ze zlosci a lzy kapaly mi na podloge

      dlaczego ja dlaczego tyle lat dlaczego wiem ze to sie nigdy nie skonczy
      i tak 20 min totalnego odjazdu zlosc i lzy i wulgaryzmy w powietrze

      na troche pomoglo
      i powrot do realnego zalosnego swiata ........
      • lucyna_n Re: demon strachu czai sie za rogiem 11.03.11, 12:46
        i pomyśleć że nosi to tak niewinną nazwę jak przestrojenie hormonalne.
        Czy rzucalaś też przedmiotami?
        • babetschka Re: demon strachu czai sie za rogiem 14.03.11, 08:54
          nie rzucalam, nie potrafie rzucac czyms uderzac z calej sily wyżyc sie....
          mam blokade jakas
          potrafie tylko syczec przez zeby zaciskac piesci i plakac
    • babetschka Re: demon strachu czai sie za rogiem 14.03.11, 12:18
      kurcze tak mnie wczoraj po poludniu megalęk zlapal ze do tej pory trzyma
      od momentu jak wyrwalam samochodem spod domu rodzicow ze az sie kurzylo za mna

      nie bylo klotni nie bylo nawet powodu w zasadzie
      a jak jak najszybciej chcialam stamtad odjechac

      caly czas czuje lęk w brzuchu doslownie czuje jak siedzi i gniezdzi sie
      siegnelam po drinka cholera obiecalam sobie ze leki biore ze nie moge i znow silniejsze ode mnie
      puscil lęk troche ale za chwile upojenie przejdzie a lęk wroci i swiadomosc tego mam i mimo wszystko korci zeby wypic


      zakwalifikowali mnie na terapie grupową
      po raz trzeci ........2 razy nie pomogla
      za trzecim pomoze?

      szlag
      by
      to
      wszystko
      trafil

      i bylby
      spokoj
      • lucyna_n Re: demon strachu czai sie za rogiem 14.03.11, 13:21
        może pomoże, zawsze lepiej wyjść do ludzi którzy też mają problemy niż kisić się samemu z problemem. jeżeli jesteś w stanei podjąć próbę to moim zdaniem warto, choćby dla samego nieodpadnięcia od życia.
        alko jest be, nie wolno.
        zbadalaś tę tarczycę już? to tylko badanie krwi, żadnego macania, możesz sobie za jakieś 20 zł je zanabyć w każdej przychodni, nie trzeba nawet skierowania, a jak chcesz nieodpłatnie to rodzinny skierowanie na tsh wypisze, przy okazji morfologię zrób i poziom cukru.
        • babetschka Re: demon strachu czai sie za rogiem 18.03.11, 10:12
          postanowilam ze pojde w poniedzialek zrobic te badania, moj facet bedzie mial urlop - nie mam z kim rano dziecka zostawic na codzien ...

          cholera jasna lucy wez mnie opie....ol, masz ten dar i potrafisz to zrobic a ja tego potrzebuje

          bo chodzi o to ze .....wynalazlam sobie metodę na spacery z małą - dwa drinki lęk leciutko znika ubieram siebie i ją szybciutko do wozka hyc hyc i jestesmy w parku

          wczoraj byl moj tzw pierwszy raz, plynelam sobie w sloncu z tym wozkiem i rozkoszowalam sie faktem jaka jestem niesamowita jak przelamalam sie i ze nei jest to takie straszne.....

          jasne:( oszukiwalam sama siebie, teraz stwierdzam (ja glupia baba) ze wpadne w nalog przez spacery....
          a bez drinka szans nie ma na wyjscie w dzien, .............zadnych

          wizyta 4 kwietnia w osrodku - testy lekarz i wchodze do grupy......
          tak sobie pomyslalam, ze to moja jedyna i ostatnia szansa teraz...nie bede zastanawiala sie czy to mi tym razem pomoze...pojde na zywiol grunt to otworzyc sie tam i wyczyscic jak najglebsze poklady smoly
          moze poprzednim razem ...zerwalam tylko wiechnią warstwe papy...i dlatego takie efekty

          no wiec lucy, opie....ol mnie prosze
          • lucyna_n Re: proszę bardzo 18.03.11, 12:13
            jednak jesteś głupią cipą, rozczulasz się nad sobą i tyle.
            po co ci to dziecko było? żeby matkę pijaczkę miało, bo mamusia musi się napić bo się boi parku? Ty byś chciała taką matkę mieć? bo ja nie. I jeszcze to wytłumaczenie, bo ja nie mam z kim dziecka zostawić, tak się o nie troszczysz? czyżby.... . Z tego co wiem teraz są w masowej produkcji wózki i nosidełka dziecięce i można dzieciaka wszędzie ze sobą zabrać, a więc do pobrania krwi też tam nei ma potwora pożerającego matki z dzieckiem.
            weź się puknij w łeb, ja ci więcej dobrych rad pisać nie będę bo szkoda mojego cennego czasu i resztek z trudem wywalczonej energii, szkoda mi tylko dzieciaka, za kilkanaście lat pewnei go spotkam na forum depresja i opisze co przeszedł z matką pijaczką, depresyjną wariatką.
            mężowi/partnerowi też z góry współczuję.
            • babetschka Re: proszę bardzo 18.03.11, 12:37
              noo i tak powinna wygladac moim zdaniem prawidlowa reakcja na posty tu. jesli pisza je takie glupie baby jak ja
              walenie po ryju a nie czule klepanie po ramieniu


              jestem glupią cipą wiem o tym
              czy ja bym chciala miec taką matke ? oczywiscie ze nie dlatego pisalam ze powinien byc zakaz posiadania dzieci przez osoby depresyjne z ciągotami do picia tymbardziej
              ja mam matke cyklofreniczke z ktorą wstyd jest autobusem razem jechac ..wiekszy swir ode mnie, obiecalam sobie nie isc w jej slady...ale z genami to moge sobie walczyc ..wirtualnie co najwyzej

              sa nosidelka i wozki ...tak...........nie bede pisala juz dlaczego z nich nie korzystam.....bo pogrąże sie

              tez mi sie wydaje ze córka bede za kilkanascie lat wertowala fora depresyjne a moze na terapie pojdzie tak jak ja po swojej matce..........schede odziedziczy

              ja juz wiem ze od tego nie uciekne ani ja ani ona
              moge to przerwac ? zmienic ?
              glupota, obojetosc nabyta ,ambicyjny stupor,depresja lekooporna,borderline'owskie relacje zwiazkowe.......to mi nie pozwoli na przerwanie tego lancucha

              dzieki lucy ja wiedzialam ze moge na ciebie liczyc
              • lucyna_n Re: proszę bardzo 18.03.11, 13:13
                MOŻESZ TO PRZERWAĆ, bo Ty nie jesteś swoją matką, jeszcze niczego nie zepsułaś i możesz wychować dziecko tak że będzie najszczęśliwsze na świecie, ale musisz się wysilić bardziej niż baby siedzące wokół piaskownicy z tępym wzrokiem.

                opuszczanie rączek i zwalanie na geny to jest pobłażanie sobie, masz inne możliwości inną wiedzę niż miała twoja matka, kiedyś ta choroba była kompletnie nieogarnialna, pacjent zasadniczo mógł łykać leki o silnych skutkach ubocznych i tyle, ja nie działały to trudno. Nikt nie wiedział co z takim problemem robić, a psychoterapia nie istniała. Poza tym geny to tylko dziedziczenei skłonności a nie wierna kopia zachowań rodzica.

                Ponadto wcale nie jest powiedziane że Twoja choroba musi tak samo przebiegać, nawet tych glupich badań krwi nei zrobiłaś, i skąd wiesz móże wcale nei masz deprechy tylko jakieś trywialne schorzenie somatyczne na które stosujesz alkoterapię.

                Ogarnij się kobieto, bo jak się nie odetniesz od "przykładu" matki to dupa....dda do końca świata.

                dlaczego nie korzystasz z nosidelek i wózka?
                serio pytam
                bardziej się w moich oczach już nie pogrążysz niż tym spacerem z wózkiem po pijaku

                • babetschka Re: proszę bardzo 20.03.11, 08:15
                  nie no
                  "ogarnij sie kobieto" - rozwaliło mnie na tyle ze juz nie napisze nic wiecej......
                  • lucyna_n Re: proszę bardzo 20.03.11, 14:29
                    i dobrze, bo mi też się odechciało.
                    • babetschka Re: proszę bardzo 02.04.11, 08:12
                      zrobilam te badania
                      morfologia-ksiazkowe
                      tarczyca-ksiazkowe

                      ale pewnie cie to nie interesuje :(
                      • lucyna_n Re: proszę bardzo 02.04.11, 14:22
                        czemu nie?
                        ja się nie kłócę na śmierć i życie jak w przedszkolu:)
                        zauważyłaś jak depresyjni są rozczarowani z dobrych wyników badań? chyba jako jedyni.
                        No to co, to depa tak?
                        • ichnia Re: proszę bardzo 02.04.11, 18:20
                          lucyna_n napisała:
                          > zauważyłaś jak depresyjni są rozczarowani z dobrych wyników badań? chyba jako j
                          > edyni.

                          To nie jest rozczarowanie dobrymi wynikami. Dotyczy to tego, że już, już, człowiek miał nadzieję, że znalazł przyczynę złego samopoczucia - a co za tym idzie - nareszcie weźmie się za jej usuwanie (leczenie). A tak to klops, trza gdzie indziej szukać...
                          • lucyna_n Re: proszę bardzo 03.04.11, 00:31
                            dokładnie tak jak piszesz
                            • babetschka Re: proszę bardzo 06.04.11, 18:19
                              lucy, wez mi doradz plis
                              babka ktora mnie zakwalifikowala na terapie teraz stwierdzila ze raczej nie powinnam chodzic bo praca jedyny zywiciel rodziny opieka nad malutkim dzieckiem ...ze to za duzo ....ze zajezdze sie ....mowie jej ze dam rade spoko tylko zeby mi tej ostatniej nadziei nie odbierala......a ona im bardziej slyszy ze dam rade tym bardziej na nie
                              albo zwolnienie na 3 miechy i tylko terapia albo wybieram prace i nie bedzie terapii...

                              ja nie moge sobie pozwolic na takie zwolnienie bo juz wiem dzis ze nie bedzie do czego wracac....
                              czy ona ma prawo w taki sposob decydowac? ...
                              • dobrakobieta3 Re: proszę bardzo 06.04.11, 21:20
                                Wiesz co, babeczka... żałosne jednak to wszystko, co prezentujesz.
                                Najlepiej to by chyba jednak było, żebyś oddała dziecko komuś w dobre ręce, póki malutkie i pozwoliła mu pożyć możliwie normalnie. Bo i tak, wcześniej czy później, jakiś OPS się do was przecież dobierze (oby jak najwcześniej). No, chyba że przestaniesz robić z siebie jedyną cierpiętnicę świata, postanowisz być kimś odrobinę lepszym niż najgłupsza egoistka kraju i zaczniesz żyć jak ludzie.
                                • lucyna_n Re: proszę bardzo 06.04.11, 23:11
                                  wredna jesteś
                                  • ichnia Re: proszę bardzo 07.04.11, 07:43
                                    lucyna_n napisała:
                                    > wredna jesteś

                                    Hehe, bo to "dobra kobieta" była... ;)
                                    • lucyna_n Re: proszę bardzo 07.04.11, 11:56
                                      no faktycznie, nawet nie zwrociłam uwagi na nika
                                      trafiony w dziesiątkę
                                • babetschka Re: proszę bardzo 07.04.11, 09:15
                                  spierd..............laj dobra kobieto - taka moja rada
                              • lucyna_n Re: proszę bardzo 06.04.11, 21:50
                                hmmmm
                                jeżeli praca nie jest dla Ciebie stresem nadmiernym obciążeniem i np z chęcia do niej wychodzisz to nie byłoby dobrze gdybyś ją straciła, jeżeli tam np jest zła atmosfera albo np mobbing no to lepiej się z tego wyrwać.
                                ale wiesz, ja lekarzem ani terapeutą nei jestem, chociaż nei spotkałam się z takim ultimatum bo mnie to raczej namawiali do tego żeby mimo trudności starać się pracować, choćby na pół gwizdka choćby czasem, raczej terapeuci cieszą się że człowiek jak najbardziej przystaje do reala, no ale ja to ja a Ty to Ty sama wiesz, tych "ale" to może być milion.
                                Ona z Tobą rozmawiała, widziała Cię, ma wiedzę, no ja tylko sobie piszę na forum. Jakkolwiek rozumiem że zwyczajnei może nie być Cię stać także i finansowo na takie luksusy, mnie np by nie było.
                              • mskaiq Re: proszę bardzo 06.04.11, 23:02
                                To bardzo dziwne co piszesz, taki wymog terapeuty jest nietyczny. Nie wolno
                                terapeucie dawac takich rad, to jest niedozwolone.
                                Wszystko co moze zrobic terapeuta to cos zasugerowac, ale to Twoja decyzja
                                co dalej bo to Twoje zycie i nikt nie ma prawa go zmieniac wbrew Twojej woli.
                                Serdeczne pozdrowienia.
Inne wątki na temat:

Nie masz jeszcze konta? Zarejestruj się


Nakarm Pajacyka