moj maz ma chyba jakis zespol maniakalny

[ala20]

i nie chce sie leczyc. Nie wiem co robic. Moze ktos cos podobnego przezyl.
Pomocy!!!

[subrealism]

Jakie są objawy?

[ala20]

subrealism napisał:

> Jakie są objawy?
wszedzie widzi wrogow (chyba ja juz tez sie do nich zaliczam). Kazda nowa osoba
pojawiajaca sie w poblizu jest czlonkiem grupy przesladujacej nas; telefon jest
podsluchiwany, wszyscy cos kombinuja. Do grupy naleza wszyscy: lekarze i
rehabilitanci dziecka, ludzie z mojej pracy, rodzina. Nie pracuje, nie skonczyl
szkoly (czyli nie ma zawodu). Siedzi w domu i pilnuje dziecka - a ja boje sie
zostawiac je z nim. Caly czas ze soba rozmawia. Byl u psychiatry - dostal leki
obnizajace napiecie ale nie bierze ich. Czasem pije i wtedy jest jeszcze
gorzej.

[kamila1234]

to znaczace objawy schizofreni.Czym predzej do lekarza specjalisty z nim!!!!!!!!

[Gość: 123ryry]

kamila1234 napisała:

> to znaczace objawy schizofreni.Czym predzej do lekarza specjalisty z
nim!!!!!!!
> !


Przecież kurwa był,nie czytasz nawet postów do końca tylko od razu paszczę
otwierasz.Żenujące.A do powiedzenia też za wiele nie masz...

[subrealism]

123ryry ty wieśniaku. Jak był u psychiatry to chyba powinien wiedzieć co mu
dolega, tym bardziej, że dostał konkretne leki. Teraz to już tylko szpital.

[Gość: 123ryry]

subrealism napisał:

> 123ryry ty wieśniaku. Jak był u psychiatry to chyba powinien wiedzieć co mu
> dolega

No to może wie jak był nie?Byłeś z nim debilu?

[lucyna_n]

gosc 123 czy jak ci tam, o co tobie chodzi? ani z ciebie troll ani forumowicz, ni przypial ni wypial. Daj
sobie spokoj i przestan epatowac ta zlosliwoscia i niestety chamstwem.

[ala20]

nie chce isc. I w tym problem. Czy znasz przypadki leczenia przymusowego (po
nakazie sadowym)? Wczoraj dziecko bylo ze mna na spacerze i upadlo - rozbilo
sobie nos. Jak przyszlam z nim do domu maz wymyslil, ze zrobilam to specjalnie
po to zeby go "wrobic". Zlapal malego i polecial do lekarza, a ja za nim.
Oczywiscie u lekarza potraktowli nas jak pare w polowie pijana, maz mi
przerywal i byl agresywny. A ja plakalam pol nocy. I zalogowalam sie na to
forum. Ale nie wiem ile jeszcze dam rade.

Pozdrawiam

[Gość: 123ryry]

Znam przypadki.Ale męzulek to cię po takim przymusowym kochać będzie że hej.

[ala20]

Lepiej czekac i namawiac?

[Gość: 123ryry]

a byłaś u tego jego lekarza?należą ci się wyjaśnienia co i jak.

[ala20]

bylam, jeden z lekarzy powiedzial ze "wyglada to na zespol urojeniowy" - tzn
brak jednoznaczej diagnozy. Drugi mial watpliwosci czy to choroba. Obaj
powiedzieli, ze musi sie leczyc i dac zdiagnozowac. Ale on nie chce.

[kamila1234]

wlasnie jak go sadowo zamkniesz w zakladzie to życ ci nie da....a myslałas zeby
odejsc jezeli ci tak ciezko...wiesz takie choroby nie maja dobrych rokowań a
leki tylko otępiają.Moze pomysl co dobre dla ciebie i dla dziecka

[cassis]

No, niełatwa sytuacja.
Ja, przyznam szczerze, bałabym się zostawiać z nim dziecka. Nie wiem czy on
jest zbyt obliczalny...

[looserka]

Tak,jestes w bardzo trudnej sytuacji...
Przymus leczenia szpitalnego stosuje się zazwyczaj wówczas, gdy
pacjent "zagraża sobie samemu lub otoczeniu", a decyzje o konieczności
hospitalizacji podejmuje przede wszytskim lekarz, dopiero później sąd. Może
naradź się nad tym problemem z psychiatrą, który konsultował męża?

[ala20]

Wlasciwie widziala go jedna lekarka, ktora mnie rozzloscila pytajac czy nie
widzialam, ze cos z moim mezem jest nie tak jak za niego wychodzilam. Byc moze
jest to efekt jakichs moich nadinterpretacji (czesto sie zastanawiam jak moglam
tego nie widziec, bo teraz jego zachowania z przeszlosci umiem jasno przypisac
chorobie). Ale nie mam do niej zaufania. Drugi to byl prof. Komorowski, ktory
nie jest chyba psychiatra a psychologiem. Inni lekarze znaja przypadek tylko z
opowiadan moich i matki meza. Maz mowi, ze to wszyscy inni nie widza
niebezpieczenstw, wg niego to ja powinnam sie leczyc. Ja tez nie jestem aniolem
i nie zapewniam mu uczucia, o ktorym sie wszedzie mowi, ze takie mu potrzebne.
Do tego dochodzi dziecko, ktore zle sie rozwija. Czy gdzies w internecie cos
mozna zlalezc o tym leczeniu przymusowym (rokowania, odsetek ludzi uleczonych
itd)??

[lucyna_n]

Z tego co piszesz to na razie nawet nie ma diagnozy, nie wiem co moglabys zrobic oprocz
porozmawiania z psychiatra, psychologa to sobie z mety mozesz darowac w tym przypadku, jezeli nie
zgodzi sie na leczenie to czarno to widze. Szkoda dzieciaka, izoluj go od ojca bo i jemu psychika
siadzie, dziecko musisz chronic, jezeli chcesz sie poswiecic i podjac wyzwanie to sama , nie rob tego
kosztem syna/corki.
Maz musi sie leczyc, niestety z tego co wiem chorzy na schizofrenie ( a objawy sa dosc niepokojace,
chociaz to tylko lekarz moze stwierdzic co to wlasciwie jest) dopiero w okresie remisji widza ze ich
zachowanie to byla choroba, z reguly wydaje im sie ze to swiat jest chory a nie oni, tutaj zreszta pisalo
kilka osob ktore to potwierdzaly.
Jest forum schizofrenia, tam mysle moglabys dowiedziec sie czegos wiecej o tych objawach, i co
mozesz zrobic w tej sytuacji.
Nie miej tylko wyrzutow sumienia i doszukuj sie rzekomych wad w sobie czy dziecku. To maz jest
chory i musi sie leczyc a nie Ty.

[ala20]

jak znalezc to forum? czy to w gazeta.pl?

[lucyna_n]

jest takie forum na portalu gazeta, nie za wiele tam wpisow, ale moze ktos z bywalcow bedzie umial
cos wiecej doradzic.
Tak czy siak idz porozmawiaj przede wszystkim z lekarzem, tu nie ma na co czekac.

[looserka]

A propos forum dot, schizofrenii, to zobacz tutaj:
www.schizofrenia.info/forum/index.php

[ala20]

dzieki wielkie, sprawdze tamto forum. Pozdrawiam

[ala20]

Czesc, sprawdzilam ale myslalam jeszcze o Twoim liscie i mam pytanie - jak moge
poswiecic sie sama? Przeciez nie oddam nikomu dziecka. Przejrzalam to drugie
forum i chyba rokowanie jest faktycznie zle (bo choroba ma raczej lagodny a
dlugi juz przebieg). Poradz mi cos.

[lucyna_n]

ja nie moge Ci nic poradzic, bo na temat schizofreni bardzo niewiele wiem,
poradzic moze tylko specjalista.
No wlasnie kwestia dziecka, chcesz zeby sie wychowywalo w takiej atmosferze i bylo potencjalnym
pacjentem klinik psychiatrycznych jako dorosly czlowiek? czy zeby bylo zdrowe i szczesliwe? sama
musisz zdecydowac.
Jezeli maz podejmie skuteczne leczenie to czemu nie , mozecie stanowic calkiem szczesliwa rodzine
ale tak jak jest jest zle. Zastanow sie nad tym i podejmij madra i dobra decyzje. Wiem ze to nie jest
latwe ale zycie postawilo Cie w takiej a nie innej sytuacji, musisz sie z tym zmierzyc.

[Gość: monika]

mam identyczny problem z mamą, która ma 60 lat. Objawy te same tylko Ona
jeszcze z domu nie chce wychodzić. Trwało to dośc długo aż w końcu poszłyśmy z
siostrą do psychiatry, który umówił się z nami na wizytę domową. I jak
porównuję Waszych lekarzy i mojego to jakieś dwa różne światy. Mój przyszedł na
wizytę do Mamy w poniedziałek , siedział chyba z 1,5 godziny i "zmusiliśmy" ja
do leczenia. Ona myslała, że nie da się nikogo do tego zmusić a to wcale
nieprawda. Jeżeli pacjent nie chce się zgodzić na leczenie w domu najbliższa
rodzina składa wniosek do sądu z orzeczeniem psychiatry i sąd zaocznie wydaje
decyzję. Lekarz powiedział mi, że nie ma z tym problemów i dzieje się to bardzo
szybko. Na szczęscie mama widząc, że nie ma innego wyjśćia zgodziła sie na
leczenie w domu. Co 28 dni dostaje zastrzyk ( tabletki nie wchodziły w grę) i
podobno po 3 tygodniach ma byc poprawa. Minęły na razie dwa dni .. A cały okres
brania leku to 2 lata.
Nie czekaj. Medycyna bardzo się rozwinęła i takie choroby mozna juz leczyć. Ja
z niecierpliwością czekam na poprawę ....

[rzeznia_nr_5]

Gość portalu: monika napisał(a):

> mam identyczny problem z mamą, która ma 60 lat. Objawy te same tylko Ona
> jeszcze z domu nie chce wychodzić. Trwało to dośc długo aż w końcu poszłyśmy
z
> siostrą do psychiatry, który umówił się z nami na wizytę domową. I jak
> porównuję Waszych lekarzy i mojego to jakieś dwa różne światy. Mój przyszedł
na
>
> wizytę do Mamy w poniedziałek , siedział chyba z 1,5 godziny i "zmusiliśmy"
ja
> do leczenia. Ona myslała, że nie da się nikogo do tego zmusić a to wcale
> nieprawda. Jeżeli pacjent nie chce się zgodzić na leczenie w domu najbliższa
> rodzina składa wniosek do sądu z orzeczeniem psychiatry i sąd zaocznie wydaje
> decyzję. Lekarz powiedział mi, że nie ma z tym problemów i dzieje się to
bardzo
>
> szybko. Na szczęscie mama widząc, że nie ma innego wyjśćia zgodziła sie na
> leczenie w domu. Co 28 dni dostaje zastrzyk ( tabletki nie wchodziły w grę) i
> podobno po 3 tygodniach ma byc poprawa. Minęły na razie dwa dni .. A cały
okres
>
> brania leku to 2 lata.
> Nie czekaj. Medycyna bardzo się rozwinęła i takie choroby mozna juz leczyć.
Ja
> z niecierpliwością czekam na poprawę ....


Napisz koniecznie co to za lek.

[Gość: monika]

lek nazywa się trilafon. Na razie nic nie mogę powiedzieć o jego działaniu bo
minęły dopiero 2 dni , może za miesiąc będę mądrzejsza. Objawów ubocznych też
na razie nie widać. Zdziwiło mnie to, że Mama która od baardzo długiego czasu
nie wychodziła wogóle z domu bojąc sie ,że ktoś ją śledzi wczoraj po prostu
ubrała sie i poszła na zakupy. Nie wiem czy to tak szybko mogło zadziałać, ale
chyba nie...

[Gość: cassis]

Na receptę
Producent Schering-Plough/USA Essex Chemie, Szwajcaria.
Forma leku: tabletki 8 mg; iniekcje 5 mg/ml; iniekcje 100 mg/ml.
Zawartość substancja czynna - perphenazine.
Sposób działania Trilafon, Trilafon enanthate działa hamująco na system
nerwowy, co powoduje uspokojenie. Preparat powoduje, że halucynacje, czynności
i myśli przymusowe, gonitwa myśli oraz inne zaburzenia psychiczne zanikają.
Efekt działania tabletki pojawia się po godzinie od momentu jej zażycia i trwa
około 6 godzin. Trilafon enanthate jest preparatem o przedłużonym działaniu.
Płyn do iniekcji zawiera olej sezamowy, co powoduje, że substancja bardzo
powoli zostaje wchłaniana przez ustrój. Efekt działania leku trwa 2 tygodnie.
Zastosowanie Urojenia. Gonitwy myśli. Zaburzenia świadomości. Halucynacje. Brak
poczucia rzeczywistości i nieświadomość własnego schorzenia. Lek stosuje się
również w splątaniu oraz w stanach lękowych u pacjentów starszych, w niepokoju
i napięciu na tle nerwowym lub na tle alkoholizmu. Preparat działa
przeciwwymiotnie w mdłościach związanych z migreną, stanami pooperacyjnymi lub
terapią przeciwnowotworową.


Wygląda, że może to już być efekt działania leku.